TheShia

دعاء أبو حمزة ثمالی

دعای ابو حمزه ثمالی

۶۷۰ بند منبع: Mafatih al-Jinan

تنها بخشی از این متن به فارسی در دسترس است. بندهای باقی‌مانده به انگلیسی نمایش داده می‌شوند.

این ترجمه با کمک ماشین انجام شده و در انتظار بازبینی علمی است. متن عربی بالا متن معتبر است.

  1. ۱

    إِلٰهِي لاَ تُؤَدِّبْنِي بِعُقُوبَتِكَ

    خدایا، مرا به کیفرت ادب نکن و با نقشه‌ با من چاره‌اندیشی نداشته باش

  2. ۲

    وَلاَ تَمْكُرْ بِي فِي حِيلَتِكَ

    خدایا، مرا به کیفرت ادب نکن و با نقشه‌ با من چاره‌اندیشی نداشته باش

  3. ۳

    مِنْ أَيْنَ لِيَ ٱلْخَيْرُ يَا رَبِّ

    پروردگارا از کجا برایم خیری هست، درحالی‌که جز نزد تو یافت نمی‌شود

  4. ۴

    وَلاَ يُوجَدُ إِلاَّ مِنْ عِنْدِكَ

    پروردگارا از کجا برایم خیری هست، درحالی‌که جز نزد تو یافت نمی‌شود

  5. ۵

    وَمِنْ أَيْنَ لِيَ ٱلنَّجَاةُ

    و از کجا برایم نجاتی است

  6. ۶

    وَلاَ تُسْتَطَاعُ إِلاَّ بِكَ

    درحالی‌که جز به تو فراهم نمی‌گردد

  7. ۷

    لاَ ٱلَّذِي أَحْسَنَ ٱسْتَغْنَىٰ عَنْ عَوْنِكَ وَرَحْمَتِكَ

    نه آن‌که نیکی کرد از کمک و رحمتت بی‌نیاز شد

  8. ۸

    وَلاَ ٱلَّذِي أَسَاءَ وَٱجْتَرَأَ عَلَيْكَ

    و نه آن‌که بدی کرد و بر تو گستاخی روا داشت

  9. ۹

    وَلَمْ يُرْضِكَ خَرَجَ عَنْ قُدْرَتِكَ

    و تو را خشنود نساخت از عرصه قدرتت بیرون رفت

  10. ۱۰

    يَا رَبِّ …

    پروردگارا

  11. ۱۱

    بِكَ عَرَفْتُكَ

    تو را به تو شناختم و تو مرا بر هستی خود راهنمایی کردی و به‌سوی خود خواندی و اگر راهنمایی تو نبود، من نمی‌دانستم تو که هستی

  12. ۱۲

    وَأَنْتَ دَلَلْتَنِي عَلَيْكَ

    تو را به تو شناختم و تو مرا بر هستی خود راهنمایی کردی و به‌سوی خود خواندی و اگر راهنمایی تو نبود، من نمی‌دانستم تو که هستی

  13. ۱۳

    وَدَعَوْتَنِي إِلَيْكَ

    تو را به تو شناختم و تو مرا بر هستی خود راهنمایی کردی و به‌سوی خود خواندی و اگر راهنمایی تو نبود، من نمی‌دانستم تو که هستی

  14. ۱۴

    وَلَوْلا أَنْتَ لَمْ أَدْرِ مَا أَنْتَ

    تو را به تو شناختم و تو مرا بر هستی خود راهنمایی کردی و به‌سوی خود خواندی و اگر راهنمایی تو نبود، من نمی‌دانستم تو که هستی

  15. ۱۵

    الْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي أَدْعُوهُ فَيُجِيبُنِي

    خدا را سپاس که می‌خوانمش و او پاسخم را می‌دهد گرچه هنگامی که او مرا می‌خواند سستی می‌کنم

  16. ۱۶

    وَإِنْ كُنْتُ بَطِيئاً حِينَ يَدْعُونِي

    خدا را سپاس که می‌خوانمش و او پاسخم را می‌دهد گرچه هنگامی که او مرا می‌خواند سستی می‌کنم

  17. ۱۷

    وَالْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي أَسْأَلُهُ فَيُعْطِينِي

    و خدا را سپاس که از او درخواست می‌کنم و او به من عطا می‌نماید

  18. ۱۸

    وَإِنْ كُنْتُ بَخِيلاً حِينَ يَسْتَقْرِضُنِي

    گرچه بخل می‌ورزم هنگامی که از من قرض بخواهد

  19. ۱۹

    وَالْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي أُنَادِيهِ كُلَّمَا شِئْتُ لِحَاجَتِي

    و خدا را سپاس که هرگاه بخواهم برای حاجتم صدایش کنم

  20. ۲۰

    وَأَخْلُو بِهِ حَيْثُ شِئْتُ لِسِرِّي بِغَيْرِ شَفِيعٍ

    و هر جا که برای رازونیاز با او بخواهم بی‌پرده خلوت می‌کنم

  21. ۲۱

    فَيَقْضِي لِي حَاجَتِي

    و او حاجتم را برآورد

  22. ۲۲

    الْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي لاَ أَدْعُو غَيْرَهُ

    خدا را سپاس که غیر او را نمی‌خوانم

  23. ۲۳

    وَلَوْ دَعَوْتُ غَيْرَهُ لَمْ يَسْتَجِبْ لِي دُعَائِي

    که اگر غیر او را می‌خواندم دعایم را مستجاب نمی‌کرد

  24. ۲۴

    وَالْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي لاَ أَرْجُو غَيْرَهُ

    و خدا را سپاس که به غیر او امید نبندم

  25. ۲۵

    وَلَوْ رَجَوْتُ غَيْرَهُ لَأَخْلَفَ رَجَائِي

    که اگر جز به او امید می‌بستم ناامیدم می‌کرد

  26. ۲۶

    وَالْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي وَكَلَنِي إِلَيْهِ فَأَكْرَمَنِي

    و خدا را سپاس که مرا بخودش وا‌گذاشت، ازاین‌رو به من رأفت و محبت کرد

  27. ۲۷

    وَلَمْ يَكِلْنِي إِلَىٰ ٱلنَّاسِ فَيُهِينُونِي

    و به مردم وا‌نگذاشت تا مرا خوار کنند

  28. ۲۸

    وَالْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي تَحَبَّبَ إِلَيَّ

    و خدا را سپاس که با من دوستی ورزید

  29. ۲۹

    وَهُوَ غَنِيٌّ عَنِّي

    درحالی‌که از من بی‌نیاز است

  30. ۳۰

    وَالْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي يَحْلُمُ عَنِّي

    و خدا را سپاس که بر من بردباری می‌کند

  31. ۳۱

    حَتَّىٰ كَأَنِّي لاَ ذَنْبَ لِي

    تا آنجا که گویی مرا گناهی نیست

  32. ۳۲

    فَرَبِّي أَحْمَدُ شَيْءٍ عِنْدِي

    پروردگارم ستوده‌ترین موجود نزد من بوده و به ستایش من سزاوارتر است

  33. ۳۳

    وَأَحَقُّ بِحَمْدِي

    پروردگارم ستوده‌ترین موجود نزد من بوده و به ستایش من سزاوارتر است

  34. ۳۴

    اَللَّهُمَّ إِنِّي أَجِدُ سُبُلَ ٱلْمَطَالِبِ إِلَيْكَ مُشْرَعَةً

    خدایا، راه‌های درخواست حاجت‌هایم را به‌جانب تو باز می‌یابم و آبشخورهای امید را نزد تو پر می‌بینم

  35. ۳۵

    وَمَنَاهِلَ ٱلرَّجَاءِ لَدَيْكَ مُتْرَعَةً

    خدایا، راه‌های درخواست حاجت‌هایم را به‌جانب تو باز می‌یابم و آبشخورهای امید را نزد تو پر می‌بینم

  36. ۳۶

    وَٱلاِسْتِعَانَةَ بِفَضْلِكَ لِمَنْ أَمَّلَكَ مُبَاحَةً

    و یاری خواستن از احسانت را برای آن‌که تو را آرزو کرد بی‌مانع می‌بینم و درهای دعا را برای فریاد کنندگان گشوده می‌نگرم

  37. ۳۷

    وَأَبْوَابَ ٱلدُّعَاءِ إِلَيْكَ لِلصَّارِخِينَ مَفْتُوحَةً

    و یاری خواستن از احسانت را برای آن‌که تو را آرزو کرد بی‌مانع می‌بینم و درهای دعا را برای فریاد کنندگان گشوده می‌نگرم

  38. ۳۸

    وَأَعْلَمُ أَنَّكَ لِلرَّاجِين بِمَوْضِعِ إِجَابَةٍ

    و می‌دانم که تو برای امیدواران در جایگاه اجابتی

  39. ۳۹

    وَلِلْمَلْهُوفِينَ بِمَرْصَدِ إِغَاثَةٍ

    و برای دل سوختگان در کمینگاه فریادرسی هستی و به‌یقین در اشتیاق به جودت و خشنودی به قضایت جایگزینی از منع بخیلان است

  40. ۴۰

    وَأَنَّ فِي ٱللَّهْفِ إِلَىٰ جُودِكَ

    و برای دل سوختگان در کمینگاه فریادرسی هستی و به‌یقین در اشتیاق به جودت و خشنودی به قضایت جایگزینی از منع بخیلان است

  41. ۴۱

    وَٱلرِّضَا بِقَضَائِكَ

    و برای دل سوختگان در کمینگاه فریادرسی هستی و به‌یقین در اشتیاق به جودت و خشنودی به قضایت جایگزینی از منع بخیلان است

  42. ۴۲

    عِوَضاً مِنْ مَنْعِ ٱلْبَاخِلِينَ

    و برای دل سوختگان در کمینگاه فریادرسی هستی و به‌یقین در اشتیاق به جودت و خشنودی به قضایت جایگزینی از منع بخیلان است

  43. ۴۳

    وَمَنْدُوحَةً عَمَّا فِي أَيْدِي ٱلْمُسْتَأْثِرِينَ

    and alternative to that which is possessed by the stingy. ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  44. ۴۴

    وَأَنِّ ٱلرَّاحِـلَ إِلَيْكَ قَرِيبُ ٱلْمَسَافَةِ

    و همانا مسافر به‌سوی تو مسافتش نزدیک است

  45. ۴۵

    وَأَنَّكَ لاَ تَحْتَجِبُ عَنْ خَلْقِكَ

    و تو از آفریدگانت هرگز در پرده نیستی، جز اینکه کردارشان آنان را از تو در پرده برده

  46. ۴۶

    إِلاَّ أَنْ تَحْجُبَهُمُ ٱلأَعْمَالُ دُونَكَ

    و تو از آفریدگانت هرگز در پرده نیستی، جز اینکه کردارشان آنان را از تو در پرده برده

  47. ۴۷

    وَقَدْ قَصَدْتُ إِلَيْكَ بِطَلِبَتِي

    من با درخواستم آهنگ تو کردم و با حاجتم روی به تو آوردم، نیاز خواهی‌ام را به پیشگاه تو قرار دادم

  48. ۴۸

    وَتَوَجَّهْتُ إِلَيْكَ بِحَاجَتِي

    من با درخواستم آهنگ تو کردم و با حاجتم روی به تو آوردم، نیاز خواهی‌ام را به پیشگاه تو قرار دادم

  49. ۴۹

    وَجَعَلْتُ بِكَ ٱسْتِغَاثَتِي

    من با درخواستم آهنگ تو کردم و با حاجتم روی به تو آوردم، نیاز خواهی‌ام را به پیشگاه تو قرار دادم

  50. ۵۰

    وَبِدُعَائِكَ تَوَسُّلِي

    و خواندنت را دست‌آویز خویش کردم بی‌آنکه مستحق شنیدن خواهشم و سزاوار گذشت از من باشی، بلکه برای اطمینان به بزرگواری‌ات

  51. ۵۱

    مِنْ غَيْرِ ٱسْتِحْقَاقٍ لاﹾِسْتِمَاعِكَ مِنِّي

    و خواندنت را دست‌آویز خویش کردم بی‌آنکه مستحق شنیدن خواهشم و سزاوار گذشت از من باشی، بلکه برای اطمینان به بزرگواری‌ات

  52. ۵۲

    وَلاَ ٱسْتِيجَابٍ لِعَفْوِكَ عَنِّي

    و خواندنت را دست‌آویز خویش کردم بی‌آنکه مستحق شنیدن خواهشم و سزاوار گذشت از من باشی، بلکه برای اطمینان به بزرگواری‌ات

  53. ۵۳

    بَلْ لِثِقَتِي بِكَرَمِكَ

    و خواندنت را دست‌آویز خویش کردم بی‌آنکه مستحق شنیدن خواهشم و سزاوار گذشت از من باشی، بلکه برای اطمینان به بزرگواری‌ات

  54. ۵۴

    وَسُكُونِي إِلَىٰ صِدْقِ وَعْدِكَ

    و آرامش به‌درستی وعده‌ات و پناه جستن به ایمان به یگانگی‌ات و یقین به معرفتت که مرا پروردگاری جز تو نیست

  55. ۵۵

    وَلَجَائِي إِلَىٰ ٱلإِيـمَانِ بِتَوْحِيدِكَ

    به یگانگی تو پناه بردم

  56. ۵۶

    وَيَقِينِي بِمَعْرِفَتِكَ مِنِّي

    و آرامش به‌درستی وعده‌ات و پناه جستن به ایمان به یگانگی‌ات و یقین به معرفتت که مرا پروردگاری جز تو نیست

  57. ۵۷

    أَنْ لاَ رَبَّ لِي غَيْرُكَ

    و آرامش به‌درستی وعده‌ات و پناه جستن به ایمان به یگانگی‌ات و یقین به معرفتت که مرا پروردگاری جز تو نیست

  58. ۵۸

    وَلاَ إِلٰهَ إِلاَّ أَنْتَ

    و معبودی جز تو نیست، یگانه و بی‌شریکی

  59. ۵۹

    وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ

    و معبودی جز تو نیست، یگانه و بی‌شریکی

  60. ۶۰

    اَللَّهُمَّ أَنْتَ ٱلْقَائِلُ وَقَوْلُكَ حَقٌّ

    O Allah, It is You Who have said, and Your sayings are always true ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  61. ۶۱

    وَوَعْدُكَ صِدْقٌ:

    خدایا، تو گفتی و گفتارت بر حق و وعده‌ات درست است [فرمودی]: از خداوند [با کمک تقوا و کسب حلال] درخواست کنید؛ چون خداوند همواره به همه‌چیز مهربان است

  62. ۶۲

    ”وَٱسْأَلُوٱ ٱللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ

    خدایا، تو گفتی و گفتارت بر حق و وعده‌ات درست است [فرمودی]: از خداوند [با کمک تقوا و کسب حلال] درخواست کنید؛ چون خداوند همواره به همه‌چیز مهربان است

  63. ۶۳

    إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيماً“

    Verily Allah is ever Merciful to you.” ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  64. ۶۴

    وَلَيْسَ مِنْ صِفَاتِكَ يَا سَيِّدِي

    ای آقای من در شأن تو این نیست که دستور به درخواست دهی و از بخشش خودداری کنی، تو با عطاهایت بر اهل مملکتت بسیار کریمی

  65. ۶۵

    أَنْ تَأْمُرَ بِٱلسُّؤَالِ وَتَمْنَعَ ٱلْعَطِيَّةَ

    ای آقای من در شأن تو این نیست که دستور به درخواست دهی و از بخشش خودداری کنی، تو با عطاهایت بر اهل مملکتت بسیار کریمی

  66. ۶۶

    وَأَنْتَ ٱلْمَنَّانُ بِٱلْعَطِيَّاتِ عَلَىٰ أَهْلِ مَمْلَكَتِكَ

    ای آقای من در شأن تو این نیست که دستور به درخواست دهی و از بخشش خودداری کنی، تو با عطاهایت بر اهل مملکتت بسیار کریمی

  67. ۶۷

    وَٱلْعَائِدُ عَلَيْهِمْ بِتَحَنُّنِ رَأْفَتِكَ

    و بر آنان با محبّت و رأفت بسیار احسان کننده‌ای. خدایا، مرا در کودکی در میان نعمت‌ها و احسانت پروریدی و در بزرگ‌سالی نامم را بلند آوازه ساختی

  68. ۶۸

    إِلٰهِي رَبَّيْتَنِي فِي نِعَمِكَ وَإِحْسَانِكَ صَغِيراً

    و بر آنان با محبّت و رأفت بسیار احسان کننده‌ای. خدایا، مرا در کودکی در میان نعمت‌ها و احسانت پروریدی و در بزرگ‌سالی نامم را بلند آوازه ساختی

  69. ۶۹

    وَنَوَّهْتَ بِٱسْمِي كَبِيراً

    و بر آنان با محبّت و رأفت بسیار احسان کننده‌ای. خدایا، مرا در کودکی در میان نعمت‌ها و احسانت پروریدی و در بزرگ‌سالی نامم را بلند آوازه ساختی

  70. ۷۰

    فَيَا مَنْ رَبَّانِي فِي ٱلدُّنْيَا بِإِحْسَانِهِ

    ای آن‌که مرا در دنیا به احسان و نعمت‌هایش پرورید

  71. ۷۱

    وَتَفَضُّلِهِ وَنِعَمِهِ

    ای آن‌که مرا در دنیا به احسان و نعمت‌هایش پرورید

  72. ۷۲

    وَأَشَارَ لِي فِي ٱلآخِرَةِ إِلَىٰ عَفْوِهِ وَكَرَمِهِ

    و برایم در آخرت به گذشت و کرمش اشاره کرد، ای مولای من معرفتم راهنمایم به‌سوی تو

  73. ۷۳

    مَعْرِفَتِي يَا مَوْلاَيَ دَلِيلِي عَلَيْكَ

    و برایم در آخرت به گذشت و کرمش اشاره کرد، ای مولای من معرفتم راهنمایم به‌سوی تو

  74. ۷۴

    وَحُبِّي لَكَ شَفِيعِي إِلَيْكَ

    و عشقم به تو واسطه‌ام به پیشگاه توست، من از دلیلم به دلالت تو مطمئن و از واسطه‌ام به شفاعت تو در آرامشم

  75. ۷۵

    وَأَنَا وَاثِقٌ مِنْ دَلِيلِي بِدَلاَلَتِكَ

    و عشقم به تو واسطه‌ام به پیشگاه توست، من از دلیلم به دلالت تو مطمئن و از واسطه‌ام به شفاعت تو در آرامشم

  76. ۷۶

    وَسَاكِنٌ مِنْ شَفِيعِي إِلَىٰ شَفَاعَتِكَ

    و عشقم به تو واسطه‌ام به پیشگاه توست، من از دلیلم به دلالت تو مطمئن و از واسطه‌ام به شفاعت تو در آرامشم

  77. ۷۷

    أَدْعُوكَ يَا سَيِّدِي بِلِسَانٍ قَدْ أَخْرَسَهُ ذَنْبُهُ

    ای آقایم تو را به زبانی می‌خوانم که گناهش او را ناگویا کرده و با دلی با تو مناجات می‌کنم که جرمش او را هلاک ساخته

  78. ۷۸

    رَبِّ أُنَاجِيكَ بِقَلْبٍ قَدْ أَوْبَقَهُ جُرْمُهُ

    ای آقایم تو را به زبانی می‌خوانم که گناهش او را ناگویا کرده و با دلی با تو مناجات می‌کنم که جرمش او را هلاک ساخته

  79. ۷۹

    أَدْعُوكَ يَا رَبِّ رَاهِباً رَاغِباً

    تو را می‌خوانم ای پروردگارم در حال هراس و اشتیاق

  80. ۸۰

    رَاجِياً خَائِفاً

    و امید و بیم

  81. ۸۱

    إِذَا رَأَيْتُ مَوْلاَيَ ذُنُوبِي فَزِعْتُ

    مولای من هرگاه گناهانم را می‌بینم بی‌تاب می‌شوم

  82. ۸۲

    وَإِذَا رَأَيْتُ كَرَمَكَ طَمِعْتُ

    و هرگاه کرمت را مشاهده می‌کنم، به طمع می‌افتم، پس اگر از من درگذری بهترین رحم‌کننده‌ای و اگر عذاب کنی ستم نکرده‌ای

  83. ۸۳

    فَإِنْ عَفَوْتَ فَخَيْرُ رَاحِمٍ

    و هرگاه کرمت را مشاهده می‌کنم، به طمع می‌افتم، پس اگر از من درگذری بهترین رحم‌کننده‌ای و اگر عذاب کنی ستم نکرده‌ای

  84. ۸۴

    وَإِنْ عَذَّبْتَ فَغَيْرُ ظَالِمٍ

    و هرگاه کرمت را مشاهده می‌کنم، به طمع می‌افتم، پس اگر از من درگذری بهترین رحم‌کننده‌ای و اگر عذاب کنی ستم نکرده‌ای

  85. ۸۵

    حُجَّتِي يَا اللَّهُ فِي جُرْأَتِي عَلَىٰ مَسْأَلَتِكَ

    خدایا حجّت من در گستاخی بر درخواست از تو، با ارتکاب آنچه از آن کراهت داری، جود و کرم توست

  86. ۸۶

    مَعَ إِتْيَانِي مَا تَكْرَهُ جُودُكَ وَكَرَمُكَ

    خدایا حجّت من در گستاخی بر درخواست از تو، با ارتکاب آنچه از آن کراهت داری، جود و کرم توست

  87. ۸۷

    وَعُدَّتِي فِي شِدَّتِي مَعَ قِلَّةِ حَيَائِي رَأْفَتُكَ وَرَحْمَتُكَ

    و ذخیره‌ام در سختی‌ها با کمی حیا همانا رأفت و رحمت توست

  88. ۸۸

    وَقَدْ رَجَوْتُ أَنْ لاَ تَخِيبَ بَيْنَ ذَيْنِ وَذَيْنِ مُنْيَتِي

    و امیدم بر آن است که بین حجّت و ذخیره‌ام آرزویم را نومید نکنی، پس امیدم را تحقق بخش

  89. ۸۹

    فَحَقِّقْ رَجَائِي

    و امیدم بر آن است که بین حجّت و ذخیره‌ام آرزویم را نومید نکنی، پس امیدم را تحقق بخش

  90. ۹۰

    وَٱسْمَعْ دُعَائِي

    و دعایم را بشنو، ای بهترین کسی که خواننده‌ای او را خوانده و برترین کسی که امیدواری به او امید بسته

  91. ۹۱

    يَا خَيْرَ مَنْ دَعَاهُ دَاعٍ

    و دعایم را بشنو، ای بهترین کسی که خواننده‌ای او را خوانده و برترین کسی که امیدواری به او امید بسته

  92. ۹۲

    وَأَفْضَلَ مَنْ رَجَاهُ رَاجٍ

    و دعایم را بشنو، ای بهترین کسی که خواننده‌ای او را خوانده و برترین کسی که امیدواری به او امید بسته

  93. ۹۳

    عَظُمَ يَا سَيِّدِي أَمَلِي وَسَاءَ عَمَلِي

    ای آقای من، آرزویم بزرگ شده و کردارم زشت گشته، پس به اندازه آرزویم از عفوت به من ببخش

  94. ۹۴

    فَأَعْطِنِي مِنْ عَفْوِكَ بِمِقْدَارِ أَمَلِي

    ای آقای من، آرزویم بزرگ شده و کردارم زشت گشته، پس به اندازه آرزویم از عفوت به من ببخش

  95. ۹۵

    وَلاَ تُؤَاخِذْنِي بِأَسْوَءِ عَمَلِي

    و به زشت‌ترین کردارم مرا سرزنش مکن، زیرا کرمت برتر از کیفر گنه‌کاران

  96. ۹۶

    فَإِنَّ كَرَمَكَ يَجِلُّ عَنْ مُجَازَاةِ ٱلْمُذْنِبِينَ

    و به زشت‌ترین کردارم مرا سرزنش مکن، زیرا کرمت برتر از کیفر گنه‌کاران

  97. ۹۷

    وَحِلْمَكَ يَكْبُرُ عَنْ مُكَافَأَةِ ٱلْمُقَصِّرِينَ

    و بردباری‌ات بزرگ‌تر از مکافات تبهکاران است

  98. ۹۸

    وَأَنَا يَا سَيِّدِي عَائِذٌ بِفَضْلِكَ

    و من ای آقایم پناهنده به احسان توأم، گریزان از تو به‌سوی توأم، خواستار تحقق چیزی هستم که وعده کردی و آن گذشت تو از کسی که گمانش را به تو نیکو کرده

  99. ۹۹

    هَارِبٌ مِنْكَ إِلَيْكَ

    و من ای آقایم پناهنده به احسان توأم، گریزان از تو به‌سوی توأم، خواستار تحقق چیزی هستم که وعده کردی و آن گذشت تو از کسی که گمانش را به تو نیکو کرده

  100. ۱۰۰

    مُتَنَجِّزٌ مَا وَعَدْتَ مِنَ ٱلصَّفْحِ عَمَّنْ أَحْسَنَ بِكَ ظَنّاً

    و من ای آقایم پناهنده به احسان توأم، گریزان از تو به‌سوی توأم، خواستار تحقق چیزی هستم که وعده کردی و آن گذشت تو از کسی که گمانش را به تو نیکو کرده

  101. ۱۰۱

    وَمَا أَنَا يَا رَبِّ وَمَا خَطَرِي

    چه هستم من ای پروردگارم و اهمیت من چیست؟

  102. ۱۰۲

    هَبْنِي بِفَضْلِكَ

    به احسانت مرا ببخش

  103. ۱۰۳

    وَتَصَدَّقْ عَلَيَّ بِعَفْوِكَ

    و به گذشتت به من صدقه ده

  104. ۱۰۴

    أَيْ رَبِّ جَلِّلْنِي بِسِتْرِكَ

    پروردگارا مرا به پرده پوشی‌ات بپوشان و از توبیخم به بزرگواری ذاتت درگذر، اگر امروز جز تو بر گناهم آگاه می‌شد، آن را انجام نمی‌دادم

  105. ۱۰۵

    وَٱعْفُ عَنْ تَوْبِيخِي بِكَرَمِ وَجْهِكَ

    پروردگارا مرا به پرده پوشی‌ات بپوشان و از توبیخم به بزرگواری ذاتت درگذر، اگر امروز جز تو بر گناهم آگاه می‌شد، آن را انجام نمی‌دادم

  106. ۱۰۶

    فَلَوِ ٱطَّلَعَ ٱلْيَوْمَ عَلَىٰ ذَنْبِي غَيْرُكَ مَا فَعَلْتُهُ

    پروردگارا مرا به پرده پوشی‌ات بپوشان و از توبیخم به بزرگواری ذاتت درگذر، اگر امروز جز تو بر گناهم آگاه می‌شد، آن را انجام نمی‌دادم

  107. ۱۰۷

    وَلَوْ خِفْتُ تَعْجِيلَ ٱلْعُقُوبَةِ لاﹾجْتَنَبْتُهُ

    و اگر از زود رسیدن عقوبت می‌ترسیدم، از آن دوری می‌کردم، گناهم نه به این خاطر بود که تو سبک‌ترین بینندگانی و بی‌مقدارترین آگاهان

  108. ۱۰۸

    لاَ لأَنَّكَ أَهْوَنُ ٱلنَّاظِرِينَ إِلَيَّ

    و اگر از زود رسیدن عقوبت می‌ترسیدم، از آن دوری می‌کردم، گناهم نه به این خاطر بود که تو سبک‌ترین بینندگانی و بی‌مقدارترین آگاهان

  109. ۱۰۹

    وَأَخَفُّ ٱلْمُطَّلِعِينَ عَلَيَّ

    و اگر از زود رسیدن عقوبت می‌ترسیدم، از آن دوری می‌کردم، گناهم نه به این خاطر بود که تو سبک‌ترین بینندگانی و بی‌مقدارترین آگاهان

  110. ۱۱۰

    بَلْ لأَنَّكَ يَا رَبِّ خَيْرُ ٱلسَّاتِرِينَ

    بلکه پروردگارا از این جهت بود که تو بهترین پرده‌پوش و حاکم‌ترین حاکمان و کریم‌ترین کریمانی

  111. ۱۱۱

    وَأَحْكَمُ ٱلْحَاكِمِينَ

    بلکه پروردگارا از این جهت بود که تو بهترین پرده‌پوش و حاکم‌ترین حاکمان و کریم‌ترین کریمانی

  112. ۱۱۲

    وَأَكْرَمُ ٱلأَكْرَمِينَ

    بلکه پروردگارا از این جهت بود که تو بهترین پرده‌پوش و حاکم‌ترین حاکمان و کریم‌ترین کریمانی

  113. ۱۱۳

    سَتَّارُ ٱلْعُيُوبِ

    پوشنده عیب‌ها، آمرزنده گناهان، دانای نهان‌ها، گناه را با بزرگواری‌ات می‌پوشانی و کیفر را با بردباری‌ات به تأخیر می‌اندازی

  114. ۱۱۴

    غَفَّارُ ٱلذُّنُوبِ

    پوشنده عیب‌ها، آمرزنده گناهان، دانای نهان‌ها، گناه را با بزرگواری‌ات می‌پوشانی و کیفر را با بردباری‌ات به تأخیر می‌اندازی

  115. ۱۱۵

    عَلاَّمُ ٱلْغُيُوبِ

    پوشنده عیب‌ها، آمرزنده گناهان، دانای نهان‌ها، گناه را با بزرگواری‌ات می‌پوشانی و کیفر را با بردباری‌ات به تأخیر می‌اندازی

  116. ۱۱۶

    تَسْتُرُ ٱلذَّنْبَ بِكَرَمِكَ

    پوشنده عیب‌ها، آمرزنده گناهان، دانای نهان‌ها، گناه را با بزرگواری‌ات می‌پوشانی و کیفر را با بردباری‌ات به تأخیر می‌اندازی

  117. ۱۱۷

    وَتُؤَخِّرُ ٱلْعُقُوبَةَ بِحِلْمِكَ

    پوشنده عیب‌ها، آمرزنده گناهان، دانای نهان‌ها، گناه را با بزرگواری‌ات می‌پوشانی و کیفر را با بردباری‌ات به تأخیر می‌اندازی

  118. ۱۱۸

    فَلَكَ ٱلْحَمْدُ عَلَىٰ حِلْمِكَ بَعْدَ عِلْمِكَ

    سپاس تو را سزاست بر بردباری‌ات پس از آنکه دانستی و بر گذشتت پس از آنکه توانستی، بردباری‌ات مرا به‌سوی گناه می‌کشد و بر نافرمانی‌ات جرأت می‌دهد

  119. ۱۱۹

    وَعَلَىٰ عَفْوِكَ بَعْدَ قُدْرَتِكَ

    سپاس تو را سزاست بر بردباری‌ات پس از آنکه دانستی و بر گذشتت پس از آنکه توانستی، بردباری‌ات مرا به‌سوی گناه می‌کشد و بر نافرمانی‌ات جرأت می‌دهد

  120. ۱۲۰

    وَيَحْمِلُنِي وَيُجَرِّئُنِي عَلَىٰ مَعْصِيَتِكَ حِلْمُكَ عَنِّي

    سپاس تو را سزاست بر بردباری‌ات پس از آنکه دانستی و بر گذشتت پس از آنکه توانستی، بردباری‌ات مرا به‌سوی گناه می‌کشد و بر نافرمانی‌ات جرأت می‌دهد

  121. ۱۲۱

    وَيَدْعُونِي إِلَىٰ قِلَّةِ ٱلْحَيَاءِ سِتْرُكَ عَلَيَّ

    پرده‌پوشی‌ات بر من، مرا به کم‌حیایی می‌خواند

  122. ۱۲۲

    وَيُسْرِعُنِي إِلَىٰ ٱلتَوَثُّبِ عَلَىٰ مَحَارِمِكَ مَعْرِفَتِي بِسَعَةِ رَحْمَتِكَ وَعَظِيمِ عَفْوِكَ

    و شناختم از رحمت گسترده و بزرگی عفوت، به من در تاختن بر محرّماتت شتاب می‌دهد

  123. ۱۲۳

    يَا حَلِيمُ يَا كَرِيمُ

    ای شکیبا، ای گرامی، ای زنده، ای به خود پاینده، ای آمرزنده، ای توبه پذیر

  124. ۱۲۴

    يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ

    ای شکیبا، ای گرامی، ای زنده، ای به خود پاینده، ای آمرزنده، ای توبه پذیر

  125. ۱۲۵

    يَا غَافِرَ ٱلذَّنْبِ

    ای شکیبا، ای گرامی، ای زنده، ای به خود پاینده، ای آمرزنده، ای توبه پذیر

  126. ۱۲۶

    يَا قَابِلَ ٱلتَّوْبِ

    ای شکیبا، ای گرامی، ای زنده، ای به خود پاینده، ای آمرزنده، ای توبه پذیر

  127. ۱۲۷

    يَا عَظِيمَ ٱلْمَنِّ

    ای بزرگ نعمت، ای دیرینه احسان، پرده‌پوشی زیبایت کجاست، گذشت بزرگت کجاست، گشایش نزدیکت کجاست،

  128. ۱۲۸

    يَا قَدِيمَ ٱلإِحْسَانِ

    ای بزرگ نعمت، ای دیرینه احسان، پرده‌پوشی زیبایت کجاست، گذشت بزرگت کجاست، گشایش نزدیکت کجاست،

  129. ۱۲۹

    أَيْنَ سِتْرُكَ ٱلْجَمِيلُ

    ای بزرگ نعمت، ای دیرینه احسان، پرده‌پوشی زیبایت کجاست، گذشت بزرگت کجاست، گشایش نزدیکت کجاست،

  130. ۱۳۰

    أَيْنَ عَفْوُكَ ٱلْجَلِيلُ

    ای بزرگ نعمت، ای دیرینه احسان، پرده‌پوشی زیبایت کجاست، گذشت بزرگت کجاست، گشایش نزدیکت کجاست،

  131. ۱۳۱

    أَيْنَ فَرَجُكَ ٱلْقَرِيبُ

    ای بزرگ نعمت، ای دیرینه احسان، پرده‌پوشی زیبایت کجاست، گذشت بزرگت کجاست، گشایش نزدیکت کجاست،

  132. ۱۳۲

    أَيْنَ غِيَاثُكَ ٱلسَّرِيعُ

    فریادرسی سریعت کجاست رحمت گسترده‌ات کجاست، عطاهای برترت کجاست، موهبت‌های گوارایت کجاست

  133. ۱۳۳

    أَيْنَ رَحْمَتُكَ ٱلْوَاسِعَةُ

    فریادرسی سریعت کجاست رحمت گسترده‌ات کجاست، عطاهای برترت کجاست، موهبت‌های گوارایت کجاست

  134. ۱۳۴

    أَيْنَ عَطَايَاكَ ٱلْفَاضِلَةُ

    فریادرسی سریعت کجاست رحمت گسترده‌ات کجاست، عطاهای برترت کجاست، موهبت‌های گوارایت کجاست

  135. ۱۳۵

    أَيْنَ مَوَاهِبُكَ ٱلْهَنِيئَةُ

    فریادرسی سریعت کجاست رحمت گسترده‌ات کجاست، عطاهای برترت کجاست، موهبت‌های گوارایت کجاست

  136. ۱۳۶

    أَيْنَ صَنَائِعُكَ ٱلسَّنِيَّةُ

    جایزه‌های شایانت کجاست، احسان بزرگت کجاست، عطای عظیمت کجاست، احسان دیرینه‌ات کجاست

  137. ۱۳۷

    أَيْنَ فَضْلُكَ ٱلْعَظِيمُ

    جایزه‌های شایانت کجاست، احسان بزرگت کجاست، عطای عظیمت کجاست، احسان دیرینه‌ات کجاست

  138. ۱۳۸

    أَيْنَ مَنُّكَ ٱلْجَسِيمُ

    جایزه‌های شایانت کجاست، احسان بزرگت کجاست، عطای عظیمت کجاست، احسان دیرینه‌ات کجاست

  139. ۱۳۹

    أَيْنَ إِحْسَانُكَ ٱلْقَدِيمُ

    جایزه‌های شایانت کجاست، احسان بزرگت کجاست، عطای عظیمت کجاست، احسان دیرینه‌ات کجاست

  140. ۱۴۰

    أَيْنَ كَرَمُكَ يَا كَرِيمُ

    کرمت کجاست، ای کریم، به‌حق کرمت و «به محمّد و خاندان محمّد» مرا رهایی بخش و به رحمتت مرا خلاص کن

  141. ۱۴۱

    بِهِ وَبِمُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ فَٱسْتَنْقِذْنِي

    کرمت کجاست، ای کریم، به‌حق کرمت و «به محمّد و خاندان محمّد» مرا رهایی بخش و به رحمتت مرا خلاص کن

  142. ۱۴۲

    وَبِرَحْمَتِكَ فَخَلِّصْنِي

    کرمت کجاست، ای کریم، به‌حق کرمت و «به محمّد و خاندان محمّد» مرا رهایی بخش و به رحمتت مرا خلاص کن

  143. ۱۴۳

    يَا مُحْسِنُ

    ای نیکوکار، ای زیباکار، ای نعمت‌ده، ای فزونی‌بخش، من آن نیستم که در رهایی از کیفرت بر اعمالمان تکیه کنم، بلکه به احسانت بر ما اعتماد دارم، چراکه تو اهل تقوا و مغفرتی

  144. ۱۴۴

    يَا مُجْمِلُ

    ای نیکوکار، ای زیباکار، ای نعمت‌ده، ای فزونی‌بخش، من آن نیستم که در رهایی از کیفرت بر اعمالمان تکیه کنم، بلکه به احسانت بر ما اعتماد دارم، چراکه تو اهل تقوا و مغفرتی

  145. ۱۴۵

    يَا مُنْعِمُ يَا مُفْضِلُ

    ای نیکوکار، ای زیباکار، ای نعمت‌ده، ای فزونی‌بخش، من آن نیستم که در رهایی از کیفرت بر اعمالمان تکیه کنم، بلکه به احسانت بر ما اعتماد دارم، چراکه تو اهل تقوا و مغفرتی

  146. ۱۴۶

    لَسْتُ أَتَّكِلُ فِي ٱلنَّجَاةِ مِنْ عِقَابِكَ عَلَىٰ أَعْمَالِنَا

    ای نیکوکار، ای زیباکار، ای نعمت‌ده، ای فزونی‌بخش، من آن نیستم که در رهایی از کیفرت بر اعمالمان تکیه کنم، بلکه به احسانت بر ما اعتماد دارم، چراکه تو اهل تقوا و مغفرتی

  147. ۱۴۷

    بَلْ بِفَضْلِكَ عَلَيْنَا

    ای نیکوکار، ای زیباکار، ای نعمت‌ده، ای فزونی‌بخش، من آن نیستم که در رهایی از کیفرت بر اعمالمان تکیه کنم، بلکه به احسانت بر ما اعتماد دارم، چراکه تو اهل تقوا و مغفرتی

  148. ۱۴۸

    لأَنَّكَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ

    ای نیکوکار، ای زیباکار، ای نعمت‌ده، ای فزونی‌بخش، من آن نیستم که در رهایی از کیفرت بر اعمالمان تکیه کنم، بلکه به احسانت بر ما اعتماد دارم، چراکه تو اهل تقوا و مغفرتی

  149. ۱۴۹

    تُبْدِئُ بِٱلإِحْسَانِ نِعَماً

    از باب نعمت‌دهی ابتدای به احسان می‌کنی و از جهت کرم از گناه در می‌گذری، پس نمی‌دانم از چه سپاس گویم، از زیبایی عملی که می‌گسترانی، یا کار زشتی که می‌پوشانی

  150. ۱۵۰

    وَتَعْفُو عَنِ ٱلذَّنْبِ كَرَماً

    از باب نعمت‌دهی ابتدای به احسان می‌کنی و از جهت کرم از گناه در می‌گذری، پس نمی‌دانم از چه سپاس گویم، از زیبایی عملی که می‌گسترانی، یا کار زشتی که می‌پوشانی

  151. ۱۵۱

    فَمَا نَدْرِي مَا نَشْكُرُ

    از باب نعمت‌دهی ابتدای به احسان می‌کنی و از جهت کرم از گناه در می‌گذری، پس نمی‌دانم از چه سپاس گویم، از زیبایی عملی که می‌گسترانی، یا کار زشتی که می‌پوشانی

  152. ۱۵۲

    أَجَمِيلَ مَا تَنْشُرُ أَمْ قَبِيحَ مَا تَسْتُرُ

    از باب نعمت‌دهی ابتدای به احسان می‌کنی و از جهت کرم از گناه در می‌گذری، پس نمی‌دانم از چه سپاس گویم، از زیبایی عملی که می‌گسترانی، یا کار زشتی که می‌پوشانی

  153. ۱۵۳

    أَمْ عَظِيمَ مَا أَبْلَيْتَ وَأَوْلَيْتَ

    یا بزرگ آزمونی که آزمودی و شایسته نیکی نمودی، یا آن همه مشکلی که مرا از آن رهانیدی و سلامت کامل بخشیدی؟! ای محبوب آن‌که به تو دوستی ورزید، ای نور چشم کسی که به تو پناه آورد و برای رسیدن به تو از دیگران گسست

  154. ۱۵۴

    أَمْ كَثِيرَ مَا مِنْهُ نَجَّيْتَ وَعَافَيْتَ

    یا بزرگ آزمونی که آزمودی و شایسته نیکی نمودی، یا آن همه مشکلی که مرا از آن رهانیدی و سلامت کامل بخشیدی؟! ای محبوب آن‌که به تو دوستی ورزید، ای نور چشم کسی که به تو پناه آورد و برای رسیدن به تو از دیگران گسست

  155. ۱۵۵

    يَا حَبِيبَ مَنْ تَحَبَّبَ إِلَيْكَ

    یا بزرگ آزمونی که آزمودی و شایسته نیکی نمودی، یا آن همه مشکلی که مرا از آن رهانیدی و سلامت کامل بخشیدی؟! ای محبوب آن‌که به تو دوستی ورزید، ای نور چشم کسی که به تو پناه آورد و برای رسیدن به تو از دیگران گسست

  156. ۱۵۶

    وَيَا قُرَّةَ عَيْنِ مَنْ لاَذَ بِكَ وَٱنْقَطَعَ إِلَيْكَ

    یا بزرگ آزمونی که آزمودی و شایسته نیکی نمودی، یا آن همه مشکلی که مرا از آن رهانیدی و سلامت کامل بخشیدی؟! ای محبوب آن‌که به تو دوستی ورزید، ای نور چشم کسی که به تو پناه آورد و برای رسیدن به تو از دیگران گسست

  157. ۱۵۷

    أَنْتَ ٱلْمُحْسِنُ وَنَحْنُ ٱلْمُسِيئُونَ

    تو نیکوکاری و ما بدکارانیم، به زیبایی آنچه نزد توست از زشتی آنچه پیش ماست درگذر، پروردگارا، کدام جهلی است که جود تو گنجایش آن را نداشته باشد

  158. ۱۵۸

    فَتَجَاوَزْ يَا رَبِّ عَنْ قَبِيحِ مَا عِنْدَنَا بِجَمِيلِ مَا عِنْدَكَ

    تو نیکوکاری و ما بدکارانیم، به زیبایی آنچه نزد توست از زشتی آنچه پیش ماست درگذر، پروردگارا، کدام جهلی است که جود تو گنجایش آن را نداشته باشد

  159. ۱۵۹

    وَأَيُّ جَهْلٍ يَا رَبِّ لاَ يَسَعُهُ جُودُكَ

    تو نیکوکاری و ما بدکارانیم، به زیبایی آنچه نزد توست از زشتی آنچه پیش ماست درگذر، پروردگارا، کدام جهلی است که جود تو گنجایش آن را نداشته باشد

  160. ۱۶۰

    أَوْ أَيُّ زَمَانٍ أَطْوَلُ مِنْ أَنَاتِكَ

    و کدام زمان، طولانی‌تر از مهلت دادن توست، در کنار نعمت‌هایت ارزش اعمال ما چیست؟ چگونه اعمال خود را بسیار انگاریم تا با آن‌ها با کرمت برابری کنیم

  161. ۱۶۱

    وَمَا قَدْرُ أَعْمَالِنَا فِي جَنْبِ نِعَمِكَ

    و کدام زمان، طولانی‌تر از مهلت دادن توست، در کنار نعمت‌هایت ارزش اعمال ما چیست؟ چگونه اعمال خود را بسیار انگاریم تا با آن‌ها با کرمت برابری کنیم

  162. ۱۶۲

    وَكَيْفَ نَسْتَكْثِرُ أَعْمَالاً نُقَابِلُ بِهَا كَرَمَكَ

    و کدام زمان، طولانی‌تر از مهلت دادن توست، در کنار نعمت‌هایت ارزش اعمال ما چیست؟ چگونه اعمال خود را بسیار انگاریم تا با آن‌ها با کرمت برابری کنیم

  163. ۱۶۳

    بَلْ كَيْفَ يَضِيقُ عَلَىٰ ٱلْمُذْنِبِينَ مَا وَسِعَهُمْ مِنْ رَحْمَتِكَ

    بلکه چگونه بر گنه‌کاران تنگ شود آنچه از رحمتت شاملشان شده؟ ای گسترده آمرزش، ای گشاده‌دست به رحمت

  164. ۱۶۴

    يَا وَاسِعَ ٱلْمَغْفِرَةِ

    بلکه چگونه بر گنه‌کاران تنگ شود آنچه از رحمتت شاملشان شده؟ ای گسترده آمرزش، ای گشاده‌دست به رحمت

  165. ۱۶۵

    يَا بَاسِطَ ٱلْيَدَيْنِ بِٱلرَّحْمَةِ

    بلکه چگونه بر گنه‌کاران تنگ شود آنچه از رحمتت شاملشان شده؟ ای گسترده آمرزش، ای گشاده‌دست به رحمت

  166. ۱۶۶

    فَوَعِزَّتِكَ يَا سَيِّدِي

    ای آقای من به عزّتت سوگند، اگر مرا برانی از درگاهت دور نخواهم شد و از چاپلوسی و تملق نسبت به تو دست نخواهم کشید، به خاطر شناختی که به جود و کرمت پیدا کرده‌ام

  167. ۱۶۷

    لَوْ نَهَرْتَنِي مَا بَرِحْتُ مِنْ بَابِكَ

    ای آقای من به عزّتت سوگند، اگر مرا برانی از درگاهت دور نخواهم شد و از چاپلوسی و تملق نسبت به تو دست نخواهم کشید، به خاطر شناختی که به جود و کرمت پیدا کرده‌ام

  168. ۱۶۸

    وَلاَ كَفَفْتُ عَنْ تَمَلُّقِكَ

    ای آقای من به عزّتت سوگند، اگر مرا برانی از درگاهت دور نخواهم شد و از چاپلوسی و تملق نسبت به تو دست نخواهم کشید، به خاطر شناختی که به جود و کرمت پیدا کرده‌ام

  169. ۱۶۹

    لِمَا ٱنْتَهَىٰ إِلَيَّ مِنَ ٱلْمَعْرِفَةِ بِجُودِكَ وَكَرَمِكَ

    ای آقای من به عزّتت سوگند، اگر مرا برانی از درگاهت دور نخواهم شد و از چاپلوسی و تملق نسبت به تو دست نخواهم کشید، به خاطر شناختی که به جود و کرمت پیدا کرده‌ام

  170. ۱۷۰

    وَأَنْتَ ٱلْفَاعِلُ لِمَا تَشَاءُ

    تو انجام دهی آنچه را که خواهی، هرکه را بخواهی عذاب می‌کنی به هرچه که بخواهی و به هر صورتی که بخواهی و رحم می‌کنی هرکه را بخواهی، به هرچه که بخواهی و به هر کیفیت که بخواهی

  171. ۱۷۱

    تُعَذِّبُ مَنْ تَشَاءُ بِمَا تَشَاءُ كَيْفَ تَشَاءُ

    تو انجام دهی آنچه را که خواهی، هرکه را بخواهی عذاب می‌کنی به هرچه که بخواهی و به هر صورتی که بخواهی و رحم می‌کنی هرکه را بخواهی، به هرچه که بخواهی و به هر کیفیت که بخواهی

  172. ۱۷۲

    وَتَرْحَمُ مَنْ تَشَاءُ بِمَا تشَاءُ كَيْفَ تَشَاءُ

    تو انجام دهی آنچه را که خواهی، هرکه را بخواهی عذاب می‌کنی به هرچه که بخواهی و به هر صورتی که بخواهی و رحم می‌کنی هرکه را بخواهی، به هرچه که بخواهی و به هر کیفیت که بخواهی

  173. ۱۷۳

    لاَ تُسْأَلُ عَنْ فِعْلِكَ

    از آنچه کنی بازخواست نشوی و در فرمانروایی‌ات نزاع در نگیرد و کسی در کارت شریکت نگردد و در داوری‌ات با تو هماورد نشود

  174. ۱۷۴

    وَلاَ تُنَازَعُ فِي مُلْكِكَ

    از آنچه کنی بازخواست نشوی و در فرمانروایی‌ات نزاع در نگیرد و کسی در کارت شریکت نگردد و در داوری‌ات با تو هماورد نشود

  175. ۱۷۵

    وَلاَ تُشَارَكُ فِي أَمْرِكَ

    از آنچه کنی بازخواست نشوی و در فرمانروایی‌ات نزاع در نگیرد و کسی در کارت شریکت نگردد و در داوری‌ات با تو هماورد نشود

  176. ۱۷۶

    وَلاَ تُضَادُّ فِي حُكْمِكَ

    از آنچه کنی بازخواست نشوی و در فرمانروایی‌ات نزاع در نگیرد و کسی در کارت شریکت نگردد و در داوری‌ات با تو هماورد نشود

  177. ۱۷۷

    وَلاَ يَعْتَرِضُ عَلَيْكَ أَحَدٌ فِي تَدْبِيرِكَ

    و در تدبیرت احدی بر تو اعتراض نکند، آفرینش و فرمان ویژۀ توست، منزّه است خدا پروردگار جهانیان

  178. ۱۷۸

    لَكَ ٱلْخَلْقُ وَٱلأَمْرُ

    و در تدبیرت احدی بر تو اعتراض نکند، آفرینش و فرمان ویژۀ توست، منزّه است خدا پروردگار جهانیان

  179. ۱۷۹

    تَبَارَكَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَالَمِينَ

    و در تدبیرت احدی بر تو اعتراض نکند، آفرینش و فرمان ویژۀ توست، منزّه است خدا پروردگار جهانیان

  180. ۱۸۰

    يَا رَبِّ هٰذَا مَقَامُ مَنْ لاَذَ بِكَ

    پروردگارا این است جایگاه کسی که به پناهت آمد و به کرمت پناهنده گشت و به احسان و نعمت‌هایت الفت جست، تویی آن سخاوتمندی که گذشتت به تنگی نمی‌رسد

  181. ۱۸۱

    وَٱسْتَجَارَ بِكَرَمِكَ

    پروردگارا این است جایگاه کسی که به پناهت آمد و به کرمت پناهنده گشت و به احسان و نعمت‌هایت الفت جست، تویی آن سخاوتمندی که گذشتت به تنگی نمی‌رسد

  182. ۱۸۲

    وَأَلِفَ إِحْسَانَكَ وَنِعَمَكَ

    پروردگارا این است جایگاه کسی که به پناهت آمد و به کرمت پناهنده گشت و به احسان و نعمت‌هایت الفت جست، تویی آن سخاوتمندی که گذشتت به تنگی نمی‌رسد

  183. ۱۸۳

    وَأَنْتَ ٱلْجَوَادُ ٱلَّذِي لاَ يَضِيقُ عَفْوُكَ

    پروردگارا این است جایگاه کسی که به پناهت آمد و به کرمت پناهنده گشت و به احسان و نعمت‌هایت الفت جست، تویی آن سخاوتمندی که گذشتت به تنگی نمی‌رسد

  184. ۱۸۴

    وَلاَ يَنْقُصُ فَضْلُكَ

    و احسانت کاهش نمی‌پذیرد و رحمتت کم نمی‌شود و به‌یقین از چشم‌پوشی دیرینت و احسان بزرگت و رحمت گسترده‌ات اعتماد کردیم

  185. ۱۸۵

    وَلاَ تَقِلُّ رَحْمَتُكَ

    و احسانت کاهش نمی‌پذیرد و رحمتت کم نمی‌شود و به‌یقین از چشم‌پوشی دیرینت و احسان بزرگت و رحمت گسترده‌ات اعتماد کردیم

  186. ۱۸۶

    وَقَدْ تَوَثَّقْنَا مِنْكَ بِٱلصَّفْحِ ٱلْقَدِيمِ

    و احسانت کاهش نمی‌پذیرد و رحمتت کم نمی‌شود و به‌یقین از چشم‌پوشی دیرینت و احسان بزرگت و رحمت گسترده‌ات اعتماد کردیم

  187. ۱۸۷

    وَٱلْفَضْلِ ٱلْعَظِيمِ وَٱلرَّحْمَةِ ٱلْوَاسِعَةِ

    و احسانت کاهش نمی‌پذیرد و رحمتت کم نمی‌شود و به‌یقین از چشم‌پوشی دیرینت و احسان بزرگت و رحمت گسترده‌ات اعتماد کردیم

  188. ۱۸۸

    أَفَتُرَاكَ يَا رَبِّ تُخْلِفُ ظُنُونَنَا أَوْ تُخَيِّبُ آمَالَنَا

    آیا ممکن است پروردگارا برخلاف گمان‌های ما به حضرتت رفتار کنی یا آرزوهایمان را نسبت به رحمتت نومید سازی؟! هرگز ای بزرگوار، چنین گمانی به تو نیست و طمع ما درباره تو این چنین نمی‌باشد

  189. ۱۸۹

    كَلاَّ يَا كَرِيمُ فَلَيْسَ هٰذَا ظَنُّنَا بِكَ

    آیا ممکن است پروردگارا برخلاف گمان‌های ما به حضرتت رفتار کنی یا آرزوهایمان را نسبت به رحمتت نومید سازی؟! هرگز ای بزرگوار، چنین گمانی به تو نیست و طمع ما درباره تو این چنین نمی‌باشد

  190. ۱۹۰

    وَلاَ هٰذَا فِيكَ طَمَعُنَا

    آیا ممکن است پروردگارا برخلاف گمان‌های ما به حضرتت رفتار کنی یا آرزوهایمان را نسبت به رحمتت نومید سازی؟! هرگز ای بزرگوار، چنین گمانی به تو نیست و طمع ما درباره تو این چنین نمی‌باشد

  191. ۱۹۱

    يَا رَبِّ إِنَّ لَنَا فِيكَ أَمَلاً طَوِيلاً كَثِيراً

    پروردگارا، ما را درباره تو آروزی طولانی بسیاری است، ما را در حق تو امید بزرگی است، از تو نافرمانی کردیم و حال آنکه امیدواریم گناه را بر ما بپوشانی

  192. ۱۹۲

    إِنَّ لَنَا فِيكَ رَجَاءً عَظِيماً

    پروردگارا، ما را درباره تو آروزی طولانی بسیاری است، ما را در حق تو امید بزرگی است، از تو نافرمانی کردیم و حال آنکه امیدواریم گناه را بر ما بپوشانی

  193. ۱۹۳

    عَصَيْنَاكَ وَنَحْنُ نَرْجُو أَنْ تَسْتُرَ عَلَيْنَا

    پروردگارا، ما را درباره تو آروزی طولانی بسیاری است، ما را در حق تو امید بزرگی است، از تو نافرمانی کردیم و حال آنکه امیدواریم گناه را بر ما بپوشانی

  194. ۱۹۴

    وَدَعَوْنَاكَ وَنَحْنُ نَرْجُو أَنْ تَسْتَجِيبَ لَنَا

    و تو را خواندیم و امیدواریم که برای ما اجابت کنی

  195. ۱۹۵

    فَحَقِّقْ رَجَاءَنَا مَوْلانَا

    مولای ما امیدمان را تحقق بخش

  196. ۱۹۶

    فَقَدْ عَلِمْنَا مَا نَسْتَوْجِبُ بِأَعْمَالِنَا

    ما دانستیم که با کردارمان سزاوار چه خواهیم بود

  197. ۱۹۷

    وَلكِنْ عِلْمُكَ فِينَا وَعِلْمُنَا بِأَنَّكَ لاَ تَصْرِفُنَا عَنْكَ

    ولی دانش تو درباره ما و آگاهی ما به اینکه ما را از درگاهت نمیرانی

  198. ۱۹۸

    حَثَّنَا عَلَىٰ ٱلرَّغْبَةِ إِلَيْكَ

    ولی دانش تو درباره ما و آگاهی ما به اینکه ما را از درگاهت نمیرانی

  199. ۱۹۹

    وَإِنْ كُنَّا غَيْرَ مُسْتَوْجِبِينَ لِرَحْمَتِكَ

    گرچه ما سزاوار رحمتت نیستیم ولی تو شایسته آنی که بر ما و بر گنه‌کاران به احسان گسترده‌ات جود کنی

  200. ۲۰۰

    فَأَنْتَ أَهْلٌ أَنْ تَجُودَ عَلَيْنَا وَعَلَىٰ ٱلْمُذْنِبِينَ بِفَضْلِ سَعَتِكَ

    گرچه ما سزاوار رحمتت نیستیم ولی تو شایسته آنی که بر ما و بر گنه‌کاران به احسان گسترده‌ات جود کنی

  201. ۲۰۱

    فَٱمْنُنْ عَلَيْنَا بِمَا أَنْتَ أَهْلُهُ

    پس آن‌گونه که شایسته آنی بر ما منّت گذار و بر ما جود کن که ما نیازمند به عطای توییم، ای بسیار آمرزنده، به نور تو هدایت شدیم

  202. ۲۰۲

    وَجُدْ عَلَيْنَا فَإِنَّا مُحْتَاجُونَ إِلَىٰ نَيْلِكَ

    پس آن‌گونه که شایسته آنی بر ما منّت گذار و بر ما جود کن که ما نیازمند به عطای توییم، ای بسیار آمرزنده، به نور تو هدایت شدیم

  203. ۲۰۳

    يَا غَفَّارُ بِنُورِكَ ٱهْتَدَيْنَا

    پس آن‌گونه که شایسته آنی بر ما منّت گذار و بر ما جود کن که ما نیازمند به عطای توییم، ای بسیار آمرزنده، به نور تو هدایت شدیم

  204. ۲۰۴

    وَبِفَضْلِكَ ٱسْتَغْنَيْنَا

    و به فضل تو بی‌نیاز گشتیم و به نعمتت بامداد نمودیم و شامگاه کردیم، گناهان ما پیش روی توست، خدایا از گناهانمان از تو آمرزش می‌خواهیم و به‌سوی تو باز می‌گردیم

  205. ۲۰۵

    وَبِنِعْمَتِكَ أَصْبَحْنَا وَأَمْسَيْنَا

    و به فضل تو بی‌نیاز گشتیم و به نعمتت بامداد نمودیم و شامگاه کردیم، گناهان ما پیش روی توست، خدایا از گناهانمان از تو آمرزش می‌خواهیم و به‌سوی تو باز می‌گردیم

  206. ۲۰۶

    ذُنُوبُنَا بَيْنَ يَدَيْكَ

    و به فضل تو بی‌نیاز گشتیم و به نعمتت بامداد نمودیم و شامگاه کردیم، گناهان ما پیش روی توست، خدایا از گناهانمان از تو آمرزش می‌خواهیم و به‌سوی تو باز می‌گردیم

  207. ۲۰۷

    نَسْتَغْفِرُكَ ٱللَّهُمَّ مِنْهَا وَنَتُوبُ إِلَيْكَ

    و به فضل تو بی‌نیاز گشتیم و به نعمتت بامداد نمودیم و شامگاه کردیم، گناهان ما پیش روی توست، خدایا از گناهانمان از تو آمرزش می‌خواهیم و به‌سوی تو باز می‌گردیم

  208. ۲۰۸

    تَتَحَبَّبُ إِلَيْنَا بِٱلنِّعَمِ وَنُعَارِضُكَ بِٱلذُّنُوبِ

    تو با نعمت‌ها به ما مهر می‌ورزی و ما با گناهان با تو مقابله می‌کنیم، خیرت به‌سوی ما سرازیر است و بدی ما به‌سوی تو بالا می‌آید

  209. ۲۰۹

    خَيْرُكَ إِلَيْنَا نَازِلٌ

    تو با نعمت‌ها به ما مهر می‌ورزی و ما با گناهان با تو مقابله می‌کنیم، خیرت به‌سوی ما سرازیر است و بدی ما به‌سوی تو بالا می‌آید

  210. ۲۱۰

    وَشَرُّنَا إِلَيْكَ صَاعِدٌ

    تو با نعمت‌ها به ما مهر می‌ورزی و ما با گناهان با تو مقابله می‌کنیم، خیرت به‌سوی ما سرازیر است و بدی ما به‌سوی تو بالا می‌آید

  211. ۲۱۱

    وَلَمْ يَزَلْ وَلاَ يَزَالُ مَلَكٌ كَرِيمٌ يَأْتِيكَ عَنَّا بِعَمَلٍ قَبِيحٍ

    همواره فرشته بزرگواری، از ما کردار زشت به‌سوی تو می‌آورد و این امر مانع نمی‌شود از اینکه ما را با نعمت‌هایت فراگیری

  212. ۲۱۲

    فَلاَ يَمْنَعُكَ ذٰلِكَ مِنْ أَنْ تَحُوطَنَا بِنِعَمِكَ

    همواره فرشته بزرگواری، از ما کردار زشت به‌سوی تو می‌آورد و این امر مانع نمی‌شود از اینکه ما را با نعمت‌هایت فراگیری

  213. ۲۱۳

    وتَتَفَضَّلَ عَلَيْنَا بِآلاَئِكَ

    و به عطاهای برجسته‌ات بر ما لطف و محبت کنی، منزّهی تو، چه بردبار و بزرگ و کریمی، آغاز کننده به نیکی و تکرار کننده آنی

  214. ۲۱۴

    فَسُبْحَانَكَ مَا أَحْلَمَكَ وَأَعْظَمَكَ

    و به عطاهای برجسته‌ات بر ما لطف و محبت کنی، منزّهی تو، چه بردبار و بزرگ و کریمی، آغاز کننده به نیکی و تکرار کننده آنی

  215. ۲۱۵

    وَأَكْرَمَكَ مُبْدِئاً وَمُعِيداً

    و به عطاهای برجسته‌ات بر ما لطف و محبت کنی، منزّهی تو، چه بردبار و بزرگ و کریمی، آغاز کننده به نیکی و تکرار کننده آنی

  216. ۲۱۶

    تَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُكَ

    نام‌هایت مقدس و ثنایت عظیم و رفتارها و کردارهایت کریمانه است، تو ای معبودم، احسانت گسترده‌تر

  217. ۲۱۷

    وَجَلَّ ثَنَاؤُكَ

    نام‌هایت مقدس و ثنایت عظیم و رفتارها و کردارهایت کریمانه است، تو ای معبودم، احسانت گسترده‌تر

  218. ۲۱۸

    وَكَرُمَ صَنَائِعُكَ وَفِعَالُكَ

    نام‌هایت مقدس و ثنایت عظیم و رفتارها و کردارهایت کریمانه است، تو ای معبودم، احسانت گسترده‌تر

  219. ۲۱۹

    أَنْتَ إِلٰهِي أَوْسَعُ فَضْلاً وَأَعْظَمُ حِلْماً

    You, O my God, are too expansive in graciousness and too great in forbearance ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  220. ۲۲۰

    مِنْ أَنْ تُقَايِسَنِي بِفِعْلِي وَخَطِيئَتِي

    و بردباری‌ات بزرگ‌تر از آن است که مرا به کردار ناپسند و خطاکاری‌ام بسنجی، پس گذشت، گذشت، گذشت، آقای من، آقای من، آقای من

  221. ۲۲۱

    فَٱلْعَفْوَ ٱلْعَفْوَ ٱلْعَفْوَ

    و بردباری‌ات بزرگ‌تر از آن است که مرا به کردار ناپسند و خطاکاری‌ام بسنجی، پس گذشت، گذشت، گذشت، آقای من، آقای من، آقای من

  222. ۲۲۲

    سَيِّدِي سَيِّدِي سَيِّدِي

    و بردباری‌ات بزرگ‌تر از آن است که مرا به کردار ناپسند و خطاکاری‌ام بسنجی، پس گذشت، گذشت، گذشت، آقای من، آقای من، آقای من

  223. ۲۲۳

    اَللَّهُمَّ أَشْغَلْنَا بِذِكْرِكَ

    خدایا ما را به یاد خود مشغول بدار

  224. ۲۲۴

    وَأَعِذْنَا مِنْ سَخَطِكَ

    ما را به ذکرت مشغول کن و از خشمت پناه ده و از عذابت نجات بخش و از مواهبت روزی کن و از فضلت بر ما مهربانی و لطف فرما

  225. ۲۲۵

    وَأَجِرْنَا مِنْ عَذَابِكَ

    ما را به ذکرت مشغول کن و از خشمت پناه ده و از عذابت نجات بخش و از مواهبت روزی کن و از فضلت بر ما مهربانی و لطف فرما

  226. ۲۲۶

    وَٱرْزُقْنَا مِنْ مَوَاهِبِكَ

    ما را به ذکرت مشغول کن و از خشمت پناه ده و از عذابت نجات بخش و از مواهبت روزی کن و از فضلت بر ما مهربانی و لطف فرما

  227. ۲۲۷

    وَأَنْعِمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلِكَ

    ما را به ذکرت مشغول کن و از خشمت پناه ده و از عذابت نجات بخش و از مواهبت روزی کن و از فضلت بر ما مهربانی و لطف فرما

  228. ۲۲۸

    وَٱرْزُقْنَا حَجَّ بَيْتِكَ

    و زیارت خانه‌ات

  229. ۲۲۹

    وَزِيَارَةَ قَبْرِ نَبِيِّكَ

    و زیارت مرقد پیامبرت را روزی ما کن

  230. ۲۳۰

    صَلَوَاتُكَ وَرَحْمَتُكَ

    صلوات و رحمت

  231. ۲۳۱

    وَمَغْفِرَتُكَ وَرِضْوَانُكَ عَلَيْهِ وَعَلَىٰ أَهْلِ بَيْتِهِ

    و مغفرت و رضوانت بر پیامبر و خاندانش

  232. ۲۳۲

    إِنَّكَ قَرِيبٌ مُجِيبٌ

    تو نزدیک و پاسخ‌دهنده هستی

  233. ۲۳۳

    وَٱرْزُقْنَا عَمَلاً بِطَاعَتِكَ

    Bless us with acting upon the obedience to You, ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  234. ۲۳۴

    وَتَوَفَّنَا عَلَىٰ مِلَّتِكَ وَسُنَّةِ نَبِيِّكَ

    عمل به طاعتت را روزی ما گردان و ما را بر دینت و بر روش پیامبرت (درود خدا بر او و خاندانش) بمیران

  235. ۲۳۵

    صَلَّىٰ ٱللَّهُ عَلَيْهِ وَعَلَىٰ آلِهِ

    blessings of Allah be on him and on his Household. ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  236. ۲۳۶

    اَللَّهُمَّ ٱغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ

    خدایا، من و پدر و مادرم را بیامرز

  237. ۲۳۷

    وَٱرْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيراً

    و به هر دوی آن‌ها رحم کن، چنان‌که مرا به گاه کودکی پروردند

  238. ۲۳۸

    إِجْزِهِمَا بِٱلإِحْسَانِ إِحْسَاناً

    احسان هردو را به احسان

  239. ۲۳۹

    وَبِٱلسَّيِّئَاتِ غُفْرَاناً

    و بدی‌هایشان را به آمرزش پاداش ده

  240. ۲۴۰

    اَللَّهُمَّ ٱغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَاتِ

    خدایا، مردان و زنان مؤمن را بیامرز

  241. ۲۴۱

    ٱلأَحْيَاءِ مِنْهُمْ وَٱلأَمْوَاتِ

    چه زنده و چه مرده‌ی آنان

  242. ۲۴۲

    وَتَابِعْ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ بِٱلْخَيْرَاتِ

    و بین ما و آنان با نیکی‌ها پیوند ده

  243. ۲۴۳

    اَللَّهُمَّ ٱغْفِرْ لِحَيِّنَا وَمَيِّتِنَا

    خدایا، بیامرز زنده و مرده‌ی ما را

  244. ۲۴۴

    وَشَاهِدِنَا وَغَائِبِنَا

    حاضر و غائب ما را

  245. ۲۴۵

    ذَكَرِنَا وَأُنْثَانَا

    مرد و زن ما را

  246. ۲۴۶

    صَغِيرِنَا وَكَبِيرِنَا

    کوچک و بزرگ ما را

  247. ۲۴۷

    حُرِّنَا وَمَمْلُوكِنَا

    آزاد و غیر آزاد ما را

  248. ۲۴۸

    كَذَبَ ٱلْعَادِلُونَ بِٱللَّهِ

    برگشتگان از خدا دروغ گفتند و گمراه شدند، گمراهی دوری و زیان کردند، زیانی آشکار

  249. ۲۴۹

    وَضَلُّوٱ ضَلاَلاً بَعِيداً

    برگشتگان از خدا دروغ گفتند و گمراه شدند، گمراهی دوری و زیان کردند، زیانی آشکار

  250. ۲۵۰

    وَخَسِرُوٱ خُسْرَاناً مُبِيناً

    برگشتگان از خدا دروغ گفتند و گمراه شدند، گمراهی دوری و زیان کردند، زیانی آشکار

  251. ۲۵۱

    اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

    O Allah, send blessings to Muhammad and the Household of Muhammad, ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  252. ۲۵۲

    وَٱخْتِمْ لِي بِخَيْرٍ

    seal my life with decency, ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  253. ۲۵۳

    وَٱكْفِنِي مَا أَهَمَّنِي مِنْ أَمْرِ دُنْيَايَ وَآخِرَتِي

    help me overcome all that which aggrieves me in this world as well as the Hereafter, ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  254. ۲۵۴

    وَلاَ تُسَلِّطْ عَلَيَّ مَنْ لاَ يَرْحَمُنِي

    و کسی که به من رحم نمی‌کند بر من چیره مساز و بر من از سوی خود نگهبانی همیشگی قرار ده

  255. ۲۵۵

    وَٱجْعَلْ عَلَيَّ مِنْكَ وَاقِيَةً بَاقِيَةً

    و کسی که به من رحم نمی‌کند بر من چیره مساز و بر من از سوی خود نگهبانی همیشگی قرار ده

  256. ۲۵۶

    وَلاَ تَسْلُبْنِي صَالِحَ مَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَيَّ

    و از من شایستگی آنچه را که به من لطف کردی مگیر و از فضلت روزی گسترده حلال پاکیزه نصیب من کن

  257. ۲۵۷

    وَٱرْزُقْنِي مِنْ فَضْلِكَ رِزْقاً وَاسِعاً حَلاَلاً طَيِّباً

    و از من شایستگی آنچه را که به من لطف کردی مگیر و از فضلت روزی گسترده حلال پاکیزه نصیب من کن

  258. ۲۵۸

    اَللَّهُمَّ ٱحْرُسْنِي بِحَرَاسَتِكَ

    خدایا، به نگهبانی‌ات مرا نگهبانی کن

  259. ۲۵۹

    وَٱحْفَظْنِي بِحِفْظِكَ

    و به نگهداری‌ات مرا نگهدار

  260. ۲۶۰

    وَٱكْلَأْنِي بِكَلاَءَتِكَ

    و به پاسداری‌ات از من پاسداری کن

  261. ۲۶۱

    وَٱرْزُقْنِي حَجَّ بَيْتِكَ ٱلْحَرَامِ

    و زیارت خانه‌ات را

  262. ۲۶۲

    فِي عَامِنَا هٰذَا وَفِي كُلِّ عَامٍ

    در این سال و در هر سال

  263. ۲۶۳

    وَزِيَارَةَ قَبْرِ نَبِيِّكَ وَٱلأَئِمَّةِ عَلَيْهِمُ ٱلسَّلامُ

    و زیارت مرقد پیامبرت و امامان (درود بر آنان) را روزی من کن

  264. ۲۶۴

    وَلاَ تُخْلِنِي يَا رَبِّ مِنْ تِلْكَ ٱلْمَشَاهِدِ ٱلشَّرِيفَةِ

    پروردگارا از این مشاهد برجسته و با مزیّت و مواقف بس باارزش مرا محروم مساز

  265. ۲۶۵

    وَٱلْمَوَاقِفِ ٱلْكَرِيمَةِ

    پروردگارا از این مشاهد برجسته و با مزیّت و مواقف بس باارزش مرا محروم مساز

  266. ۲۶۶

    اَللَّهُمَّ تُبْ عَلَيَّ حَتَّىٰ لاَ أَعْصِيَكَ

    خدایا، به من روی آور تا نافرمانی‌ات نکنم و خیر و عمل به آن و هراس از خودت را در شب و روز تا گاهی که زنده‌ام می‌داری ای پروردگار جهانیان به من الهام کن

  267. ۲۶۷

    وَأَلْهِمْنِي ٱلْخَيْرَ وَٱلْعَمَلَ بِهِ

    خدایا، به من روی آور تا نافرمانی‌ات نکنم و خیر و عمل به آن و هراس از خودت را در شب و روز تا گاهی که زنده‌ام می‌داری ای پروردگار جهانیان به من الهام کن

  268. ۲۶۸

    وَخَشْيَتَكَ بِٱللَّيْلِ وَٱلنَّهَارِ مَا أَبْقَيْتَنِي

    خدایا، به من روی آور تا نافرمانی‌ات نکنم و خیر و عمل به آن و هراس از خودت را در شب و روز تا گاهی که زنده‌ام می‌داری ای پروردگار جهانیان به من الهام کن

  269. ۲۶۹

    يَا رَبَّ ٱلْعَالَمِينَ

    خدایا، به من روی آور تا نافرمانی‌ات نکنم و خیر و عمل به آن و هراس از خودت را در شب و روز تا گاهی که زنده‌ام می‌داری ای پروردگار جهانیان به من الهام کن

  270. ۲۷۰

    اَللَّهُمَّ إِنِّي كُلَّمَا قُلْتُ قَدْ تَهَيَّأْتُ وَتَعَبَّأْتُ

    خدایا هرگاه گفتم مهیا و آماده شدم

  271. ۲۷۱

    وَقُمْتُ لِلصَّلاَةِ بَيْنَ يَدَيْكَ وَنَاجَيْتُكَ

    و در پیشگاهت به نماز ایستادم و با تو راز گفتم

  272. ۲۷۲

    أَلْقَيْتَ عَلَيَّ نُعَاساً إِذَا أَنَا صَلَّيْتُ

    چرتی بر من افکندی، آنگاه که وارد نماز شدم

  273. ۲۷۳

    وَسَلَبْتَنِي مُنَاجَاتَكَ إِذَا أَنَا نَاجَيْتُ

    و حال راز گفتن را از من گرفتی آنگاه که با تو رازونیاز کردم، مرا چه شده؟ هرگاه گفتم نهانم شایسته شد

  274. ۲۷۴

    مَالِي كُلَّمَا قُلْتُ قَدْ صَلُحَتْ سَرِيرَتِي

    و حال راز گفتن را از من گرفتی آنگاه که با تو رازونیاز کردم، مرا چه شده؟ هرگاه گفتم نهانم شایسته شد

  275. ۲۷۵

    وَقَرُبَ مِنْ مَجَالِسِ ٱلتَّوَّابِينَ مَجْلِسِي

    و جایگاهم به جایگاه توبه‌کنندگان نزدیک گشت برایم گرفتاری پیش آمد، بر اثر آن گرفتاری پایم لغزید و میان من و خدمت به تو مانع شد

  276. ۲۷۶

    عَرَضَتْ لِي بَلِيَّةٌ أَزَالَتْ قَدَمِي وَحَالَتْ بَيْنِي وَبَيْنَ خِدْمَتِكَ

    و جایگاهم به جایگاه توبه‌کنندگان نزدیک گشت برایم گرفتاری پیش آمد، بر اثر آن گرفتاری پایم لغزید و میان من و خدمت به تو مانع شد

  277. ۲۷۷

    سَيِّدِي لَعَلَّكَ عَنْ بَابِكَ طَرَدْتَنِي

    سرور من شاید مرا از درگاهت رانده‌ای و از خدمتت برکنار نموده‌ای، یا مرا دیده‌ای که حقّت را سبک می‌شمارم پس از پیشگاهت دورم ساختی

  278. ۲۷۸

    وَعَنْ خِدْمَتِكَ نَحَّيْتَنِي

    سرور من شاید مرا از درگاهت رانده‌ای و از خدمتت برکنار نموده‌ای، یا مرا دیده‌ای که حقّت را سبک می‌شمارم پس از پیشگاهت دورم ساختی

  279. ۲۷۹

    أَوْ لَعَلَّكَ رَأَيْتَنِي مُسْتَخِفّاً بِحَقِّكَ فَأَقْصَيْتَنِي

    سرور من شاید مرا از درگاهت رانده‌ای و از خدمتت برکنار نموده‌ای، یا مرا دیده‌ای که حقّت را سبک می‌شمارم پس از پیشگاهت دورم ساختی

  280. ۲۸۰

    أَوْ لَعَلَّكَ رَأَيْتَنِي مُعْرِضاً عَنْكَ فَقَلَيْتَنِي

    یا شاید مرا روی‌گردان از خود مشاهده کردی، پس مرا مورد خشم قرار دادی

  281. ۲۸۱

    أَوْ لَعَلَّكَ وَجَدْتَنِي فِي مَقَامِ ٱلْكَاذِبِينَ فَرَفَضْتَنِي

    یا شاید مرا در جایگاه دروغ‌گویان یافتی، پس به دورم انداختی

  282. ۲۸۲

    أَوْ لَعَلَّكَ رَأَيْتَنِي غَيْرَ شَاكِرٍ لِنَعْمَائِكَ فَحَرَمْتَنِي

    یا شاید مرا نسبت به نعمت‌هایت ناسپاس دیدی، پس محرومم کردی

  283. ۲۸۳

    أَوْ لَعَلَّكَ فَقَدْتَنِي مِنْ مَجَالِسِ ٱلْعُلَمَاءِ فَخَذَلْتَنِي

    یا شاید مرا از هم‌نشینی دانشمندان غایب یافتی، پس خوارم نمودی

  284. ۲۸۴

    أَوْ لَعَلَّكَ رَأَيْتَنِي فِي ٱلْغَافِلِينَ فَمِنْ رَحْمَتِكَ آيَسْتَنِي

    Or, perhaps, You have seen me among the inattentive ones and thus You have made me despair of Your mercy! ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  285. ۲۸۵

    أَوْ لَعَلَّكَ رَأَيْتَنِي آلِفَ مَجَالِسِ ٱلْبَطَّالِينَ فَبَيْنِي وَبَيْنَهُمْ خَلَّيْتَنِي

    Or, perhaps, You have found me fond of the sessions of the wrongdoers and thus You have referred me to them! ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  286. ۲۸۶

    أَوْ لَعَلَّكَ لَمْ تُحِبَّ أَنْ تَسْمَعَ دُعَائِي فَبَاعَدْتَنِي

    یا شاید دوست نداشتی دعایم را بشنوی پس دورم نمودی، یا شاید به خاطر جرم و جنایتم کیفرم نمودی، یا شاید برای کمی حیایم از تو، مجازاتم نمودی

  287. ۲۸۷

    أَوْ لَعَلَّكَ بِجُرْمِي وَجَرِيرَتِي كَافَيْتَنِي

    یا شاید دوست نداشتی دعایم را بشنوی پس دورم نمودی، یا شاید به خاطر جرم و جنایتم کیفرم نمودی، یا شاید برای کمی حیایم از تو، مجازاتم نمودی

  288. ۲۸۸

    أَوْ لَعَلَّكَ بِقِلَّةِ حَيَائِي مِنْكَ جَازَيْتَنِي

    یا شاید دوست نداشتی دعایم را بشنوی پس دورم نمودی، یا شاید به خاطر جرم و جنایتم کیفرم نمودی، یا شاید برای کمی حیایم از تو، مجازاتم نمودی

  289. ۲۸۹

    فَإِنْ عَفَوْتَ يَا رَبِّ فَطَالَمَا عَفَوْتَ عَنِ ٱلْمُذْنِبِينَ قَبْلِي

    پس اگر پروردگارا گذشت کنی، سابقه اینکه از گناهکاران پیش از من گذشته‌ای طولانی است

  290. ۲۹۰

    لأَنَّ كَرَمَكَ أَيْ رَبِّ يَجِلُّ عَنْ مُكَافَاةِ ٱلْمُقَصِّرِينَ

    زیرا کرمت پروردگارا از مجازات اهل تقصیر بسیار بزرگ‌تر است

  291. ۲۹۱

    وَأَنَا عَائِذٌ بِفَضْلِكَ هَارِبٌ مِنْكَ إِلَيْكَ

    و من پناهنده به فضل توأم، از تو به تو گریزانم، خواهان چیزی هستم که وعده داده‌ای و آن چشم‌پوشی از کسانی است که به تو گمان نیک برده‌اند

  292. ۲۹۲

    مُتَنَجِّزٌ مَا وَعَدْتَ مِنَ ٱلصَّفْحِ عَمَّنْ أَحْسَنَ بِكَ ظَنّاً

    و من ای آقایم پناهنده به احسان توأم، گریزان از تو به‌سوی توأم، خواستار تحقق چیزی هستم که وعده کردی و آن گذشت تو از کسی که گمانش را به تو نیکو کرده

  293. ۲۹۳

    إِلٰهِي أَنْتَ أَوْسَعُ فَضْلاً

    خدایا فضل تو گسترده‌تر

  294. ۲۹۴

    وَأَعْظَمُ حِلْماً مِنْ أَنْ تُقَايِسَنِي بِعَمَلِي

    و بردباری‌ات بزرگ‌تر از آن است که مرا به کردارم بسنجی

  295. ۲۹۵

    أَوْ أَنْ تَسْتَزِلَّنِي بِخَطِيئَتِي

    یا به خطایم بلغزانی

  296. ۲۹۶

    وَمَا أَنَا يَا سَيِّدِي وَمَا خَطَرِي

    ای آقایم من چیستم و چه ارزشی دارم

  297. ۲۹۷

    هَبْنِي بِفَضْلِكَ سَيِّدِي

    Excuse me out of Your favor, O my Master, ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  298. ۲۹۸

    وَتَصَدَّقْ عَلَيَّ بِعَفْوِكَ

    و به گذشتت به من صدقه ده

  299. ۲۹۹

    وَجَلِّلْنِي بِسِتْرِكَ

    پروردگارا مرا به پرده پوشی‌ات بپوشان و از توبیخم به بزرگواری ذاتت درگذر، اگر امروز جز تو بر گناهم آگاه می‌شد، آن را انجام نمی‌دادم

  300. ۳۰۰

    وَٱعْفُ عَنْ تَوْبِيخِي بِكَرَمِ وَجْهِكَ

    پروردگارا مرا به پرده پوشی‌ات بپوشان و از توبیخم به بزرگواری ذاتت درگذر، اگر امروز جز تو بر گناهم آگاه می‌شد، آن را انجام نمی‌دادم

  301. ۳۰۱

    سَيِّدِي أَنَا ٱلصَّغِيرُ ٱلَّذِي رَبَّيْتَهُ

    آقای من منم کودکی که پروریدی، منم نادانی که دانا نمودی، منم گمراهی که هدایت کردی

  302. ۳۰۲

    وَأَنَا ٱلْجَاهِلُ ٱلَّذِي عَلَّمْتَهُ

    آقای من منم کودکی که پروریدی، منم نادانی که دانا نمودی، منم گمراهی که هدایت کردی

  303. ۳۰۳

    وَأَنَا ٱلضَّالُّ ٱلَّذِي هَدَيْتَهُ

    آقای من منم کودکی که پروریدی، منم نادانی که دانا نمودی، منم گمراهی که هدایت کردی

  304. ۳۰۴

    وَأَنَا ٱلْوَضِيعُ ٱلَّذِي رَفَعْتَهُ

    منم افتاده‌ای که بلندش نمودی، منم هراسانی که امانش دادی و گرسنه‌ای که سیرش نمودی

  305. ۳۰۵

    وَأَنَا ٱلْخَائِفُ ٱلَّذِي آمَنْتَهُ

    منم افتاده‌ای که بلندش نمودی، منم هراسانی که امانش دادی و گرسنه‌ای که سیرش نمودی

  306. ۳۰۶

    وَٱلْجَائِعُ ٱلَّذِي أَشْبَعْتَهُ

    منم افتاده‌ای که بلندش نمودی، منم هراسانی که امانش دادی و گرسنه‌ای که سیرش نمودی

  307. ۳۰۷

    وَٱلْعَطْشَانُ ٱلَّذِي أَرْوَيْتَهُ

    و تشنه‌ای که سیرابش کردی و برهنه‌ای که لباسش پوشاندی و تهیدستی که توانگرش ساختی و ناتوانی که نیرومندش نمودی

  308. ۳۰۸

    وَٱلْعَارِي ٱلَّذِي كَسَوْتَهُ

    و تشنه‌ای که سیرابش کردی و برهنه‌ای که لباسش پوشاندی و تهیدستی که توانگرش ساختی و ناتوانی که نیرومندش نمودی

  309. ۳۰۹

    وَٱلْفَقِيرُ ٱلَّذِي أَغْنَيْتَهُ

    و تشنه‌ای که سیرابش کردی و برهنه‌ای که لباسش پوشاندی و تهیدستی که توانگرش ساختی و ناتوانی که نیرومندش نمودی

  310. ۳۱۰

    وَٱلضَّعِيفُ ٱلَّذِي قَوَّيْتَهُ

    و تشنه‌ای که سیرابش کردی و برهنه‌ای که لباسش پوشاندی و تهیدستی که توانگرش ساختی و ناتوانی که نیرومندش نمودی

  311. ۳۱۱

    وَٱلذَّلِيلُ ٱلَّذِي أَعْزَزْتَهُ

    و خواری که عزیزش فرمودی

  312. ۳۱۲

    وَٱلسَّقِيمُ ٱلَّذِي شَفَيْتَهُ

    و بیماری که شفایش دادی

  313. ۳۱۳

    وَٱلسَّائِلُ ٱلَّذِي أَعْطَيْتَهُ

    و خواهشمندی که عطایش کردی

  314. ۳۱۴

    وَٱلْمُذْنِبُ ٱلَّذِي سَتَرْتَهُ

    و گنه‌کاری که گناهش را بر او پوشاندی

  315. ۳۱۵

    وَٱلْخَاطِئُ ٱلَّذِي أَقَلْتَهُ

    و خطاکاری که نادیده‌اش گرفتی

  316. ۳۱۶

    وَأَنَا ٱلْقَلِيلُ ٱلَّذِي كَثَّرْتَهُ

    و منم اندکی که بسیارش فرمودی و ناتوان شمرده‌ای که یاری‌اش دادی و رانده شده‌ای که مأوایش بخشیدی

  317. ۳۱۷

    وَٱلْمُسْتَضْعَفُ ٱلَّذِي نَصَرْتَهُ

    و منم اندکی که بسیارش فرمودی و ناتوان شمرده‌ای که یاری‌اش دادی و رانده شده‌ای که مأوایش بخشیدی

  318. ۳۱۸

    وَأَنَا ٱلطَّرِيدُ ٱلَّذِي آوَيْتَهُ

    و منم اندکی که بسیارش فرمودی و ناتوان شمرده‌ای که یاری‌اش دادی و رانده شده‌ای که مأوایش بخشیدی

  319. ۳۱۹

    أَنَا يَا رَبِّ ٱلَّذِي لَمْ أَسْتَحْيِكَ فِي ٱلْخَلاَءِ

    من پروردگارا کسی هستم که در خلوت از تو حیا نکردم

  320. ۳۲۰

    وَلَمْ أُرَاقِبْكَ فِي ٱلْمَلاَءِ

    و در آشکار از تو ملاحظه ننمودم

  321. ۳۲۱

    أَنَا صَاحِبُ ٱلدَّوَاهِي ٱلْعُظْمَىٰ

    منم صاحب مصیبت‌های بزرگ

  322. ۳۲۲

    أَنَا ٱلَّذِي عَلَىٰ سَيِّدِهِ ٱجْتَرأَ

    منم آن‌که بر آقایش گستاخی کرد، منم آن‌که جبّار آسمان را نافرمانی کرد، منم آن‌که بر معاصی بزرگ رشوه دادم

  323. ۳۲۳

    أَنَا ٱلَّذِي عَصَيْتُ جَبَّارَ ٱلسَّمَاءِ

    منم آن‌که بر آقایش گستاخی کرد، منم آن‌که جبّار آسمان را نافرمانی کرد، منم آن‌که بر معاصی بزرگ رشوه دادم

  324. ۳۲۴

    أَنَا ٱلَّذِي أَعْطَيْتُ عَلَىٰ مَعَاصِي ٱلْجَلِيلِ ٱلرِّشَىٰ

    منم آن‌که بر آقایش گستاخی کرد، منم آن‌که جبّار آسمان را نافرمانی کرد، منم آن‌که بر معاصی بزرگ رشوه دادم

  325. ۳۲۵

    أَنَا ٱلَّذِي حِينَ بُشِّرْتُ بِهَا خَرَجْتُ إِلَيْهَا أَسْعَىٰ

    I am the one who has been delighted for committing such sins, ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  326. ۳۲۶

    أَنَا ٱلَّذِي أَمْهَلْتَنِي فَمَا ٱرْعَوَيْتُ

    I am the one who, although You have respited, has not cared, ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  327. ۳۲۷

    وَسَتَرْتَ عَلَيَّ فَمَا ٱسْتَحْيَيْتُ

    و بر من پرده پوشاندی حیا نکردم و مرتکب گناهان شدم و از اندازه گذراندم

  328. ۳۲۸

    وَعَمِلْتُ بِٱلْمَعَاصِي فَتَعَدَّيْتُ

    و بر من پرده پوشاندی حیا نکردم و مرتکب گناهان شدم و از اندازه گذراندم

  329. ۳۲۹

    وَأَسْقَطْتَنِي مِنْ عَيْنِكَ فَمَا بَالَيْتُ

    و مرا از چشمت انداختی، باک نکردم، پس با بردباری‌ات مهلتم دادی و با پرده‌پوشی‌ات مرا پوشاندی تا آنجا که گویی مرا از یاد برده‌ای

  330. ۳۳۰

    فَبِحِلْمِكَ أَمْهَلْتَنِي

    و مرا از چشمت انداختی، باک نکردم، پس با بردباری‌ات مهلتم دادی و با پرده‌پوشی‌ات مرا پوشاندی تا آنجا که گویی مرا از یاد برده‌ای

  331. ۳۳۱

    وَبِسِتْرِكَ سَتَرْتَنِي حَتَّىٰ كَأَنَّكَ أَغْفَلْتَنِي

    و مرا از چشمت انداختی، باک نکردم، پس با بردباری‌ات مهلتم دادی و با پرده‌پوشی‌ات مرا پوشاندی تا آنجا که گویی مرا از یاد برده‌ای

  332. ۳۳۲

    وَمِنْ عُقُوبَاتِ ٱلْمَعَاصِي جَنَّبْتَنِي حَتَّىٰ كَأَنَّكَ ٱسْتَحْيَيْتَنِي

    و از مجازات گناهان برکنارم داشته‌ای، گویا تو از من حیا کرده‌ای

  333. ۳۳۳

    إِلٰهِي لَمْ أَعْصِكَ حِينَ عَصَيْتُكَ وَأَنَا بِرُبُوبِيَّتِكَ جَاحِدٌ

    خدایا، آنگاه که نافرمانی کردم، نافرمانی‌ات نکردم چنان‌که منکر پروردگاری‌ات باشم

  334. ۳۳۴

    وَلاَ بِأَمْرِكَ مُسْتَخِفٌّ

    و نه چنان‌که سبک شمارنده فرمانت باشم

  335. ۳۳۵

    وَلاَ لِعُقُوبَتِكَ مُتَعَرِّضٌ

    و نه با گستاخی در معرض کیفرت قرار گیرم

  336. ۳۳۶

    وَلاَ لِوَعِيدِكَ مُتَهَاوِنٌ

    و نه تهدیدت را ناچیز شمارم، ولی خطایی بود که بر من عارض شد و نفسم آن را برایم آراست و بدبختی‌ام مرا بر آن یاری نمود

  337. ۳۳۷

    لَكِنْ خَطِيئَةٌ عَرَضَتْ وَسَوَّلَتْ لِي نَفْسِي

    و نه تهدیدت را ناچیز شمارم، ولی خطایی بود که بر من عارض شد و نفسم آن را برایم آراست و بدبختی‌ام مرا بر آن یاری نمود

  338. ۳۳۸

    وَغَلَبَنِي هَوَايَ

    و نه تهدیدت را ناچیز شمارم، ولی خطایی بود که بر من عارض شد و نفسم آن را برایم آراست و بدبختی‌ام مرا بر آن یاری نمود

  339. ۳۳۹

    وَأَعَانَنِي عَلَيْهَا شِقْوَتِي

    و نه تهدیدت را ناچیز شمارم، ولی خطایی بود که بر من عارض شد و نفسم آن را برایم آراست و بدبختی‌ام مرا بر آن یاری نمود

  340. ۳۴۰

    وَغَرَّنِي سِتْرُكَ ٱلْمُرْخَىٰ عَلَيَّ

    و پردۀ افتاده‌ات بر من مغرورم نمود، در نتیجه با کوششم نافرمانی‌ات کردم و به مخالفتت برخاستم

  341. ۳۴۱

    فَقَدْ عَصَيْتُكَ وَخَالَفْتُكَ بِجُهْدِي

    و پردۀ افتاده‌ات بر من مغرورم نمود، در نتیجه با کوششم نافرمانی‌ات کردم و به مخالفتت برخاستم

  342. ۳۴۲

    فَٱلآنَ مِنْ عَذَابِكَ مَنْ يَسْتَنْقِذُنِي

    اکنون چه کسی مرا از عذابت نجات می‌دهد و فردا از چنگ ستیزه‌جویان و دشمنی‌کنندگان چه کسی رهایم می‌کند و به رشته چه کسی بپیوندم اگر تو رشته‌ات را از من بگسلی

  343. ۳۴۳

    وَمِنْ أَيْدِي ٱلْخُصَمَاءِ غَداً مَنْ يُخَلِّصُنِي

    اکنون چه کسی مرا از عذابت نجات می‌دهد و فردا از چنگ ستیزه‌جویان و دشمنی‌کنندگان چه کسی رهایم می‌کند و به رشته چه کسی بپیوندم اگر تو رشته‌ات را از من بگسلی

  344. ۳۴۴

    وَبِحَبْلِ مَنْ أَتَّصِلُ إِنْ أَنْتَ قَطَعْتَ حَبْلَكَ عَنِّي

    اکنون چه کسی مرا از عذابت نجات می‌دهد و فردا از چنگ ستیزه‌جویان و دشمنی‌کنندگان چه کسی رهایم می‌کند و به رشته چه کسی بپیوندم اگر تو رشته‌ات را از من بگسلی

  345. ۳۴۵

    فَوَاسَوْأَتَا عَلَىٰ مَا أَحْصَىٰ كِتَابُكَ مِنْ عَمَلِي

    مرا چه رسوایی بزرگی است از آنچه کتاب تو (لوح محفوظ) از کردارم در شمار آورده، اگر امیدوار به کرم و فراوانی رحمتت نبودم و اینکه مرا از ناامیدی نهی نموده‌ای، هرآینه ناامید می‌شدم به هنگامی که گناهانم را بیاد می‌آوردم

  346. ۳۴۶

    ٱلَّذِي لَوْلاَ مَا أَرْجُو مِنْ كَرَمِكَ وَسَعَةِ رَحْمَتِكَ

    مرا چه رسوایی بزرگی است از آنچه کتاب تو (لوح محفوظ) از کردارم در شمار آورده، اگر امیدوار به کرم و فراوانی رحمتت نبودم و اینکه مرا از ناامیدی نهی نموده‌ای، هرآینه ناامید می‌شدم به هنگامی که گناهانم را بیاد می‌آوردم

  347. ۳۴۷

    وَنَهْيِكَ إِيَّايَ عَنِ ٱلَّذِي لْقُنُوطِ لَقَنَطْتُ عِنْدَمَا أَتَذَكَّرُهَا

    مرا چه رسوایی بزرگی است از آنچه کتاب تو (لوح محفوظ) از کردارم در شمار آورده، اگر امیدوار به کرم و فراوانی رحمتت نبودم و اینکه مرا از ناامیدی نهی نموده‌ای، هرآینه ناامید می‌شدم به هنگامی که گناهانم را بیاد می‌آوردم

  348. ۳۴۸

    يَا خَيْرَ مَنْ دَعَاهُ دَاعٍ

    و دعایم را بشنو، ای بهترین کسی که خواننده‌ای او را خوانده و برترین کسی که امیدواری به او امید بسته

  349. ۳۴۹

    وَأَفْضَلَ مَنْ رَجَاهُ رَاجٍ

    و دعایم را بشنو، ای بهترین کسی که خواننده‌ای او را خوانده و برترین کسی که امیدواری به او امید بسته

  350. ۳۵۰

    اَللَّهُمَّ بِذِمَّةِ ٱلإِسْلاَمِ أَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ

    ای بهترین کسی که خواننده‌ای او را خواند و برترین کسی که امیدواری به او امید بست. خدایا به پیمان اسلام به تو توسّل می‌جویم

  351. ۳۵۱

    وَبِحُرْمَةِ ٱلْقُرْآنِ أَعْتَمِدُ عَلَيْكَ

    I rely upon You in the name of the sanctity of the Qur’an, ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  352. ۳۵۲

    وَبِحُبِّي ٱلنَّبِيَّ ٱلأُمِّيَّ

    in the name of my love for the Prophet; the Ummi (inhabitant of Mecca), ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  353. ۳۵۳

    ٱلْقُرَشِيَّ ٱلْهَاشِمِيَّ

    the Qurayshite, the Hashemite, ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  354. ۳۵۴

    ٱلْعَرَبِيَّ ٱلتُّهَامِيَّ

    the Arab, the Tuhamite, ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  355. ۳۵۵

    ٱلْمَكِّيَّ ٱلْمَدَنِيَّ

    the Meccan, and the Madanite, ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  356. ۳۵۶

    أَرْجُو ٱلزُّلْفَةَ لَدَيْكَ

    I hope for proximity to You. ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  357. ۳۵۷

    فَلاَ تُوحِشِ ٱسْتِينَاسَ إِيـمَانِي

    پس انس ایمانی مرا در عرصه وحشت نینداز و پاداش مرا، پاداش کسی که غیر تو را عبادت کرده قرار مده

  358. ۳۵۸

    وَلاَ تَجْعَلْ ثَوَابِي ثَوَابَ مَنْ عَبَدَ سِوَاكَ

    پس انس ایمانی مرا در عرصه وحشت نینداز و پاداش مرا، پاداش کسی که غیر تو را عبادت کرده قرار مده

  359. ۳۵۹

    فَإِنَّ قَوْماً آمَنُوٱ بِأَلْسِنَتِهِمْ لِيَحْقِنُوٱ بِهِ دِمَاءَهُمْ

    چه اینکه مردمی به زبانشان ایمان آوردند تا جانشان را به این وسیله حفظ کنند، پس به آنچه آرزو داشتند رسیدند و ما با زبان و دلمان به تو ایمان آوردیم تا از ما درگذری، پس ما را به آنچه آرزومندیم برسان

  360. ۳۶۰

    فَأَدْرَكُوٱ مَا أَمَّلُوٱ

    چه اینکه مردمی به زبانشان ایمان آوردند تا جانشان را به این وسیله حفظ کنند، پس به آنچه آرزو داشتند رسیدند و ما با زبان و دلمان به تو ایمان آوردیم تا از ما درگذری، پس ما را به آنچه آرزومندیم برسان

  361. ۳۶۱

    وَإِنَّا آمَنَّا بِكَ بِأَلْسِنَتِنَا وَقُلُوبِنَا لِتَعْفُوَ عَنَّا

    چه اینکه مردمی به زبانشان ایمان آوردند تا جانشان را به این وسیله حفظ کنند، پس به آنچه آرزو داشتند رسیدند و ما با زبان و دلمان به تو ایمان آوردیم تا از ما درگذری، پس ما را به آنچه آرزومندیم برسان

  362. ۳۶۲

    فَأَدْرِكْنَا مَا أَمَّلْنَا

    چه اینکه مردمی به زبانشان ایمان آوردند تا جانشان را به این وسیله حفظ کنند، پس به آنچه آرزو داشتند رسیدند و ما با زبان و دلمان به تو ایمان آوردیم تا از ما درگذری، پس ما را به آنچه آرزومندیم برسان

  363. ۳۶۳

    وَثَبِّتْ رَجَاءَكَ فِي صُدُورِنَا

    و امیدت را در سینه‌هایمان استوار کن و دل‌هایمان را پس از آنکه هدایتمان فرمودی منحرف مکن و از سوی خود ما را ببخش که تو بسیار بخشنده‌ای

  364. ۳۶۴

    وَلاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا

    و امیدت را در سینه‌هایمان استوار کن و دل‌هایمان را پس از آنکه هدایتمان فرمودی منحرف مکن و از سوی خود ما را ببخش که تو بسیار بخشنده‌ای

  365. ۳۶۵

    وَهَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً

    و امیدت را در سینه‌هایمان استوار کن و دل‌هایمان را پس از آنکه هدایتمان فرمودی منحرف مکن و از سوی خود ما را ببخش که تو بسیار بخشنده‌ای

  366. ۳۶۶

    إِنَّكَ أَنْتَ ٱلْوَهَّابُ

    و امیدت را در سینه‌هایمان استوار کن و دل‌هایمان را پس از آنکه هدایتمان فرمودی منحرف مکن و از سوی خود ما را ببخش که تو بسیار بخشنده‌ای

  367. ۳۶۷

    فَوَعِزَّتِكَ لَوِ ٱنْتَهَرْتَنِي مَا بَرِحْتُ مِنْ بَابِكَ

    ای آقای من به عزّتت سوگند، اگر مرا برانی از درگاهت دور نخواهم شد و از چاپلوسی و تملق نسبت به تو دست نخواهم کشید، به خاطر شناختی که به جود و کرمت پیدا کرده‌ام

  368. ۳۶۸

    وَلاَ كَفَفْتُ عَنْ تَمَلُّقِكَ

    ای آقای من به عزّتت سوگند، اگر مرا برانی از درگاهت دور نخواهم شد و از چاپلوسی و تملق نسبت به تو دست نخواهم کشید، به خاطر شناختی که به جود و کرمت پیدا کرده‌ام

  369. ۳۶۹

    لِمَا أُلْهِمَ قَلْبِي مِنَ ٱلْمَعْرِفَةِ بِكَرَمِكَ وَسَعَةِ رَحْمَتِكَ

    به عزتت سوگند اگر مرا برانی، از درگاهت نخواهم رفت و از چاپلوسی نسبت به تو باز نخواهم ایستاد، به خاطر الهامی که از معرفت به کرمت و گستردگی رحمتت به قلب من شده

  370. ۳۷۰

    إِلَىٰ مَنْ يَذْهَبُ ٱلْعَبْدُ إِلاَّ إِلَىٰ مَوْلاهُ

    بنده به‌سوی چه کسی جز مولایش می‌رود؟ و آفریده به چه کسی جز آفریدگارش پناه می‌برد؟

  371. ۳۷۱

    وَإِلَىٰ مَنْ يَلْتَجِئُ ٱلْمَخْلُوقُ إِلاَّ إِلَىٰ خَالِقِهِ

    بنده به‌سوی چه کسی جز مولایش می‌رود؟ و آفریده به چه کسی جز آفریدگارش پناه می‌برد؟

  372. ۳۷۲

    إِلٰهِي لَوْ قَرَنْتَنِي بِٱلأَصْفَادِ

    خدایا، اگر مرا با زنجیرها ببندی و عطایت را در میان مردم از من بازداری و بر رسوایی‌هایم دیدگان بندگانت را بگشایی و مرا به‌سوی دوزخ فرمان دهی

  373. ۳۷۳

    وَمَنَعْتَنِي سَيْبَكَ مِنْ بَيْنِ ٱلأَشْهَادِ

    خدایا، اگر مرا با زنجیرها ببندی و عطایت را در میان مردم از من بازداری و بر رسوایی‌هایم دیدگان بندگانت را بگشایی و مرا به‌سوی دوزخ فرمان دهی

  374. ۳۷۴

    وَدَلَلْتَ عَلَىٰ فَضَائِحِي عُيُونَ ٱلْعِبَادِ

    خدایا، اگر مرا با زنجیرها ببندی و عطایت را در میان مردم از من بازداری و بر رسوایی‌هایم دیدگان بندگانت را بگشایی و مرا به‌سوی دوزخ فرمان دهی

  375. ۳۷۵

    وَأَمَرْتَ بِي إِلَىٰ ٱلنَّارِ

    خدایا، اگر مرا با زنجیرها ببندی و عطایت را در میان مردم از من بازداری و بر رسوایی‌هایم دیدگان بندگانت را بگشایی و مرا به‌سوی دوزخ فرمان دهی

  376. ۳۷۶

    وَحُلْتَ بَيْنِي وَبَيْنَ ٱلأَبْرَارِ

    و بین من و نیکان حجاب شوی، امیدم را از تو نخواهم برید و آرزویم را از عفو تو باز نخواهم گرداند و محبتت از قلبم بیرون نخواهد رفت

  377. ۳۷۷

    مَا قَطَعْتُ رَجَائِي مِنْكَ

    و بین من و نیکان حجاب شوی، امیدم را از تو نخواهم برید و آرزویم را از عفو تو باز نخواهم گرداند و محبتت از قلبم بیرون نخواهد رفت

  378. ۳۷۸

    وَمَا صَرَفْتُ تَأْمِيلِي لِلْعَفْوِ عَنْكَ

    و بین من و نیکان حجاب شوی، امیدم را از تو نخواهم برید و آرزویم را از عفو تو باز نخواهم گرداند و محبتت از قلبم بیرون نخواهد رفت

  379. ۳۷۹

    وَلاَ خَرَجَ حُبُّكَ مِنْ قَلْبِي

    و بین من و نیکان حجاب شوی، امیدم را از تو نخواهم برید و آرزویم را از عفو تو باز نخواهم گرداند و محبتت از قلبم بیرون نخواهد رفت

  380. ۳۸۰

    أَنَا لاَ أَنْسَىٰ أَيَادِيَكَ عِنْدِي

    من فراوانی عطایت را نزد خود

  381. ۳۸۱

    وَسِتْرَكَ عَلَيَّ فِي دَارِ ٱلدُّنْيَا

    و پرده‌پوشی‌ات را در دار دنیا بر گناهانم فراموش نخواهم کرد

  382. ۳۸۲

    سَيِّدِي أَخْرِجْ حُبَّ ٱلدُّنْيَا مِنْ قَلْبِي

    ای آقای من محبت دنیا را از دلم بیرون کن

  383. ۳۸۳

    وَٱجْمَعْ بَيْنِي وَبَيْنَ ٱلْمُصْطَفَىٰ وَآلِهِ

    و میان من و مصطفی پیامبرت و خاندانش، بهترین برگزیدگان از آفریدگانت و پایان‌بخش پیامبران محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) جمع کن

  384. ۳۸۴

    خِيَرَتِكَ مِنْ خَلْقِكَ وَخَاتَمِ ٱلنَّبِيِّينَ

    و میان من و مصطفی پیامبرت و خاندانش، بهترین برگزیدگان از آفریدگانت و پایان‌بخش پیامبران محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) جمع کن

  385. ۳۸۵

    مُحَمَّدٍ صَلَّىٰ ٱللَّهُ عَلَيْهِ وَعَلَىٰ آلِهِ

    و میان من و مصطفی پیامبرت و خاندانش، بهترین برگزیدگان از آفریدگانت و پایان‌بخش پیامبران محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) جمع کن

  386. ۳۸۶

    وَٱنْقُلْنِي إِلَىٰ دَرَجَةِ ٱلتَّوْبَةِ إِلَيْكَ

    و مرا به مقام توبه به پیشگاهت برسان و بر گریه بر خودم مرا یاری ده، من عمرم را به امروز و فردا کردن و آرزوهای باطل نابود ساختم

  387. ۳۸۷

    وَأَعِنِّي بِٱلْبُكَاءِ عَلَىٰ نَفْسِي فَقَدْ أَفْنَيْتُ عُمْرِي

    و مرا به مقام توبه به پیشگاهت برسان و بر گریه بر خودم مرا یاری ده، من عمرم را به امروز و فردا کردن و آرزوهای باطل نابود ساختم

  388. ۳۸۸

    وَقَدْ نَزَلْتُ مَنْزِلَةَ ٱلآيِسِينَ مِنْ خَيْرِي

    و اینک به جایگاه ناامیدان از خیر و صلاح فرود آمده‌ام، پس بدحال‌تر از من کیست؟ اگر من بر چنین حالی به قبرم وارد شوم، قبری که آن را برای خواب آماده نساخته‌ام

  389. ۳۸۹

    فَمَنْ يَكُونُ أَسْوَأَ حَالاً مِنِّي

    و اینک به جایگاه ناامیدان از خیر و صلاح فرود آمده‌ام، پس بدحال‌تر از من کیست؟ اگر من بر چنین حالی به قبرم وارد شوم، قبری که آن را برای خواب آماده نساخته‌ام

  390. ۳۹۰

    إِنْ أَنَا نُقِلْتُ عَلَىٰ مِثْلِ حَالِي

    و اینک به جایگاه ناامیدان از خیر و صلاح فرود آمده‌ام، پس بدحال‌تر از من کیست؟ اگر من بر چنین حالی به قبرم وارد شوم، قبری که آن را برای خواب آماده نساخته‌ام

  391. ۳۹۱

    إِلَىٰ قَبْرٍ لَمْ أُمَهِّدْهُ لِرَقْدَتِي

    که نه برای اقامت طولانی‌ام آماده‌اش ساختم

  392. ۳۹۲

    وَلَمْ أَفْرُشْهُ بِٱلْعَمَلِ ٱلصَّالِحِ لِضَجْعَتِي

    و برای آرمیدن به کار نیک فرش ننموده‌ام و مرا چه شده که گریه نکنم و حال آنکه نمی‌دانم بازگشت من به‌سوی چه خواهد بود، من نفسم را می‌نگرم که با من نیرنگ می‌بازد

  393. ۳۹۳

    وَمَا لِي لاَ أَبْكِي

    و برای آرمیدن به کار نیک فرش ننموده‌ام و مرا چه شده که گریه نکنم و حال آنکه نمی‌دانم بازگشت من به‌سوی چه خواهد بود، من نفسم را می‌نگرم که با من نیرنگ می‌بازد

  394. ۳۹۴

    وَلاَ أَدْرِي إِلَىٰ مَا يَكُونُ مَصِيرِي

    و برای آرمیدن به کار نیک فرش ننموده‌ام و مرا چه شده که گریه نکنم و حال آنکه نمی‌دانم بازگشت من به‌سوی چه خواهد بود، من نفسم را می‌نگرم که با من نیرنگ می‌بازد

  395. ۳۹۵

    وَأَرَىٰ نَفْسِي تُخَادِعُنِي

    و برای آرمیدن به کار نیک فرش ننموده‌ام و مرا چه شده که گریه نکنم و حال آنکه نمی‌دانم بازگشت من به‌سوی چه خواهد بود، من نفسم را می‌نگرم که با من نیرنگ می‌بازد

  396. ۳۹۶

    وَأَيَّامِي تُخَاتِلُنِي

    و روزگار را مشاهده می‌کنم که مرا می‌فریبد و حال آنکه بال‌های مرگ بالای سرم به حرکت درآمده، پس مرا چه شده که گریه نکنم

  397. ۳۹۷

    وَقَدْ خَفَقَتْ عِنْدَ رَأْسِي أَجْنِحَةُ ٱلْمَوْتِ

    و روزگار را مشاهده می‌کنم که مرا می‌فریبد و حال آنکه بال‌های مرگ بالای سرم به حرکت درآمده، پس مرا چه شده که گریه نکنم

  398. ۳۹۸

    فَمَا لِي لاَ أَبْكِي

    و روزگار را مشاهده می‌کنم که مرا می‌فریبد و حال آنکه بال‌های مرگ بالای سرم به حرکت درآمده، پس مرا چه شده که گریه نکنم

  399. ۳۹۹

    أَبْكِي لِخُرُوجِ نَفْسِي

    گریه می‌کنم برای بیرون رفتن جان از بدنم، گریه می‌کنم برای تاریکی قبرم، گریه می‌کنم برای تنگی لحدم، گریه می‌کنم برای پرسش دو فرشته قبر منکر و نکیر از من

  400. ۴۰۰

    أَبْكِي لِظُلْمَةِ قَبْرِي

    گریه می‌کنم برای بیرون رفتن جان از بدنم، گریه می‌کنم برای تاریکی قبرم، گریه می‌کنم برای تنگی لحدم، گریه می‌کنم برای پرسش دو فرشته قبر منکر و نکیر از من

  401. ۴۰۱

    أَبْكِي لِضِيقِ لَحْدِي

    گریه می‌کنم برای بیرون رفتن جان از بدنم، گریه می‌کنم برای تاریکی قبرم، گریه می‌کنم برای تنگی لحدم، گریه می‌کنم برای پرسش دو فرشته قبر منکر و نکیر از من

  402. ۴۰۲

    أَبْكِي لِسُؤَالِ مُنْكَرٍ وَنَكِيرٍ إِيَّايَ

    گریه می‌کنم برای بیرون رفتن جان از بدنم، گریه می‌کنم برای تاریکی قبرم، گریه می‌کنم برای تنگی لحدم، گریه می‌کنم برای پرسش دو فرشته قبر منکر و نکیر از من

  403. ۴۰۳

    أَبْكِي لِخُرُوجِي مِنْ قَبْرِي عُرْيَاناً ذَلِيلاً

    گریه می‌کنم برای درآمدنم از قبر عریان و خوار

  404. ۴۰۴

    حَامِلاً ثِقْلِي عَلَىٰ ظَهْرِي

    درحالی‌که بار سنگینی را بر دوش می‌کشم

  405. ۴۰۵

    أَنْظُرُ مَرَّةً عَنْ يَمِينِي وَأُخْرَىٰ عَنْ شِمَالِي

    یک بار از طرف راست و بار دیگر از جانب چپم نگاه می‌کنم

  406. ۴۰۶

    إِذِ ٱلْخَلائِقُ فِي شَأْنٍ غَيْرِ شَأْنِي

    به خاطر این‌که مردمان در کاری جز کار من‌اند

  407. ۴۰۷

    ”لِكُلِّ ٱمْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ“

    در آن روز هرکس از آنان را گرفتاری و کاری است که برای او [از اینکه نتواند به کار دیگر بپردازد] بس است؛ در آن روز چهره‌هایی درخشان و نورانی است؛ خندان و خوش‌حال و چهره‌هایی در آن روز غبار [تیره‌بختی] بر آن‌ها نشسته؛ سیاهی و ذلّت‌ آن‌ها را پوشانده

  408. ۴۰۸

    ”وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ

    در آن روز هرکس از آنان را گرفتاری و کاری است که برای او [از اینکه نتواند به کار دیگر بپردازد] بس است؛ در آن روز چهره‌هایی درخشان و نورانی است؛ خندان و خوش‌حال و چهره‌هایی در آن روز غبار [تیره‌بختی] بر آن‌ها نشسته؛ سیاهی و ذلّت‌ آن‌ها را پوشانده

  409. ۴۰۹

    وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ“ وَذِلَّةٌ

    در آن روز هرکس از آنان را گرفتاری و کاری است که برای او [از اینکه نتواند به کار دیگر بپردازد] بس است؛ در آن روز چهره‌هایی درخشان و نورانی است؛ خندان و خوش‌حال و چهره‌هایی در آن روز غبار [تیره‌بختی] بر آن‌ها نشسته؛ سیاهی و ذلّت‌ آن‌ها را پوشانده

  410. ۴۱۰

    سَيِّدِي عَلَيْكَ مُعَوَّلِي وَمُعْتَمَدِي

    ای آقای من، تکیه و اعتمادم

  411. ۴۱۱

    وَرَجَائِي وَتَوَكُّلِي

    و امید و توکّلم بر تو

  412. ۴۱۲

    وَبِرَحْمَتِكَ تَعَلُّقِي

    آویختنم به رحمت توست

  413. ۴۱۳

    تُصِيبُ بِرَحْمَتِكَ مَنْ تَشَاءُ

    هرکه را خواهی به رحمتت رسانی

  414. ۴۱۴

    وَتَهْدِي بِكَرَامَتِكَ مَنْ تُحِبُّ

    و با بخشندگی‌ات هرکه را دوست داری هدایت کنی

  415. ۴۱۵

    فَلَكَ ٱلْحَمْدُ عَلَىٰ مَا نَقَّيْتَ مِنَ ٱلشِّرْكِ قَلْبِي

    پس تو را سپاس بر اینکه قلبم را از شرک پاک کردی

  416. ۴۱۶

    وَلَكَ ٱلْحَمْدُ عَلَىٰ بَسْطِ لِسَانِي

    و برای تو سپاس بر گشودن زبانم

  417. ۴۱۷

    أَفَبِلِسَانِي هٰذَا ٱلْكَالِّ أَشْكُرُكَ

    آیا با این زبان کندم تو را شکر کنم

  418. ۴۱۸

    أَمْ بِغَايَةِ جُهْدِي فِي عَمَلِي أُرْضِيكَ

    یا با نهایت کوشش در کارم تو را خشنود نمایم

  419. ۴۱۹

    وَمَا قَدْرُ لِسَانِي يَا رَبِّ فِي جَنْبِ شُكْرِكَ

    پروردگارا، ارزش زبانم در کنار شکرت چیست

  420. ۴۲۰

    وَمَا قَدْرُ عَمَلِي فِي جَنْبِ نِعَمِكَ وَإِحْسَانِكَ

    و قیمت کارم در برابر نعمت‌هایت و احسانت چه اندازه است؟!

  421. ۴۲۱

    إِلٰهِي إِنَّ جُودَكَ بَسَطَ أَمَلِي

    خدایا، جودت آرزویم را گسترد و سپاست عملم را پذیرفت، ای آقای من میلم به‌سوی توست و ترسم از سوی توست

  422. ۴۲۲

    وَشُكْرَكَ قَبِلَ عَمَلِي

    خدایا، جودت آرزویم را گسترد و سپاست عملم را پذیرفت، ای آقای من میلم به‌سوی توست و ترسم از سوی توست

  423. ۴۲۳

    سَيِّدِي إِلَيْكَ رَغْبَتِي

    خدایا، جودت آرزویم را گسترد و سپاست عملم را پذیرفت، ای آقای من میلم به‌سوی توست و ترسم از سوی توست

  424. ۴۲۴

    وَإِلَيْكَ رَهْبَتِي

    خدایا، جودت آرزویم را گسترد و سپاست عملم را پذیرفت، ای آقای من میلم به‌سوی توست و ترسم از سوی توست

  425. ۴۲۵

    وَإِلَيْكَ تَأْمِيلِي

    و آرزویم به پیشگاه توست، آرزویم مرا به‌سوی تو کشانده و همّتم به درگاه تو ای یگانۀ من سرگرم و مشغول شده

  426. ۴۲۶

    وَقَدْ سَاقَنِي إِلَيْكَ أَمَلِي

    و آرزویم به پیشگاه توست، آرزویم مرا به‌سوی تو کشانده و همّتم به درگاه تو ای یگانۀ من سرگرم و مشغول شده

  427. ۴۲۷

    وَعَلَيْكَ يَا وَاحِدِي عَكَفَتْ هِمَّتِي

    و آرزویم به پیشگاه توست، آرزویم مرا به‌سوی تو کشانده و همّتم به درگاه تو ای یگانۀ من سرگرم و مشغول شده

  428. ۴۲۸

    وَفِيمَا عِنْدَكَ ٱنْبَسَطَتْ رَغْبَتِي

    و رغبتم در آنچه نزد توست فزونی یافته، امید خالص و بیمم برای توست

  429. ۴۲۹

    وَلَكَ خَالِصُ رَجَائِي وَخَوْفِي

    و رغبتم در آنچه نزد توست فزونی یافته، امید خالص و بیمم برای توست

  430. ۴۳۰

    وَبِكَ أَنِسَتْ مَحَبَّتِي

    و محبّتم به تو انس گرفته و دستم را به‌سوی تو انداختم و ترسم را به‌سوی رشته‌ی طاعت تو کشیدم

  431. ۴۳۱

    وَإِلَيْكَ أَلْقَيْتُ بِيَدِي

    و محبّتم به تو انس گرفته و دستم را به‌سوی تو انداختم و ترسم را به‌سوی رشته‌ی طاعت تو کشیدم

  432. ۴۳۲

    وَبِحَبْلِ طَاعَتِكَ مَدَدْتُ رَهْبَتِي

    و محبّتم به تو انس گرفته و دستم را به‌سوی تو انداختم و ترسم را به‌سوی رشته‌ی طاعت تو کشیدم

  433. ۴۳۳

    يَا مَوْلايَ بِذِكْرِكَ عَاشَ قَلْبِي

    ای مولای من دلم به یاد تو زندگی کرد

  434. ۴۳۴

    وَبِمُنَاجَاتِكَ بَرَّدْتُ أَلَمَ ٱلْخَوْفِ عَنِّي

    و با مناجات با تو آتش هراس را بر خود سرد نمودم

  435. ۴۳۵

    فَيَا مَوْلايَ وَيَا مُؤَمَّلِي وَيَا مُنْتَهَىٰ سُؤْلِي

    ای مولایم و ای آرزویم و ای نهایت خواسته‌ام، میان من و گناهم جدایی انداز، گناهی که بازدارنده من از پای‌بندی به طاعت توست

  436. ۴۳۶

    فَرِّقْ بَيْنِي وَبَيْنَ ذَنْبِيَ ٱلْمَانِعِ لِي مِنْ لُزُومِ طَاعَتِكَ

    ای مولایم و ای آرزویم و ای نهایت خواسته‌ام، میان من و گناهم جدایی انداز، گناهی که بازدارنده من از پای‌بندی به طاعت توست

  437. ۴۳۷

    فَإِنَّمَا أَسْأَلُكَ لِقَدِيمِ ٱلرَّجَاءِ فِيكَ

    تنها از تو درخواست می‌کنم، به خاطر امید دیرینه به تو

  438. ۴۳۸

    وَعَظِيمِ ٱلطَّمَعِ مِنْكَ

    و بزرگی طمع از تو

  439. ۴۳۹

    ٱلَّذِي أَوْجَبْتَهُ عَلَىٰ نَفْسِكَ مِنَ ٱلرَّأْفَةِ وَٱلرَّحْمَةِ

    که از مهر و رحمت بر خود واجب کرده‌ای

  440. ۴۴۰

    فَٱلأَمْرُ لَكَ وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ

    پس فرمان توراست، یگانه‌ای و شریکی نداری و همه مخلوقات جیره‌خوار تو و در دست قدرت تواند و هر چیز برای تو فروتن است، منزّهی تو ای پروردگار جهانیان

  441. ۴۴۱

    وَٱلْخَلْقُ كُلُّهُمْ عِيَالُكَ وَفِي قَبْضَتِكَ

    پس فرمان توراست، یگانه‌ای و شریکی نداری و همه مخلوقات جیره‌خوار تو و در دست قدرت تواند و هر چیز برای تو فروتن است، منزّهی تو ای پروردگار جهانیان

  442. ۴۴۲

    وَكُلُّ شَيْءٍ خَاضِعٌ لَكَ

    پس فرمان توراست، یگانه‌ای و شریکی نداری و همه مخلوقات جیره‌خوار تو و در دست قدرت تواند و هر چیز برای تو فروتن است، منزّهی تو ای پروردگار جهانیان

  443. ۴۴۳

    تَبَارَكْتَ يَا رَبَّ ٱلْعَالَمِينَ

    پس فرمان توراست، یگانه‌ای و شریکی نداری و همه مخلوقات جیره‌خوار تو و در دست قدرت تواند و هر چیز برای تو فروتن است، منزّهی تو ای پروردگار جهانیان

  444. ۴۴۴

    إِلٰهِي ٱرْحَمْنِي إِذَا ٱنْقَطَعَتْ حُجَّتِي

    خدایا به من رحم کن آنگاه که دلیل و حجّتم بریده شود و زبانم از پاسخت کُند گردد و به هنگام بازپرسی‌ات هوش از سرم برود

  445. ۴۴۵

    وَكَلَّ عَنْ جَوَابِكَ لِسَانِي

    خدایا به من رحم کن آنگاه که دلیل و حجّتم بریده شود و زبانم از پاسخت کُند گردد و به هنگام بازپرسی‌ات هوش از سرم برود

  446. ۴۴۶

    وَطَاشَ عِنْدَ سُؤَالِكَ إِيَّايَ لُبِّي

    خدایا به من رحم کن آنگاه که دلیل و حجّتم بریده شود و زبانم از پاسخت کُند گردد و به هنگام بازپرسی‌ات هوش از سرم برود

  447. ۴۴۷

    فَيَا عَظِيمَ رَجَائِي لاَ تُخَيِّبْنِي إِذَا ٱشْتَدَّتْ فَاقَتِي

    ای بزرگ امیدم، زمانی که بیچارگی‌ام شدّت گیرد محرومم مکن و به خاطر نادانی‌ام از درگاهت مران و به علت کم تابی‌ام از رحمتت دریغ مفرما

  448. ۴۴۸

    وَلاَ تَرُدَّنِي لِجَهْلِي

    ای بزرگ امیدم، زمانی که بیچارگی‌ام شدّت گیرد محرومم مکن و به خاطر نادانی‌ام از درگاهت مران و به علت کم تابی‌ام از رحمتت دریغ مفرما

  449. ۴۴۹

    وَلاَ تَمْنَعْنِي لِقِلَّةِ صَبْرِي

    ای بزرگ امیدم، زمانی که بیچارگی‌ام شدّت گیرد محرومم مکن و به خاطر نادانی‌ام از درگاهت مران و به علت کم تابی‌ام از رحمتت دریغ مفرما

  450. ۴۵۰

    أَعْطِنِي لِفَقْرِي

    به جهت تهیدستی‌ام عطایم کن

  451. ۴۵۱

    وَٱرْحَمْنِي لِضَعْفِي

    و به خاطر ناتوانی‌ام به من رحم کن

  452. ۴۵۲

    سَيِّدِي عَلَيْكَ مُعْتَمَدِي وَمُعَوَّلِي

    آقایم اعتماد و تکیه

  453. ۴۵۳

    وَرَجَائِي وَتَوَكُّلِي

    امید و توکلم بر توست

  454. ۴۵۴

    وَبِرَحْمَتِكَ تَعَلُّقِي

    و آویختنم به رحمت توست

  455. ۴۵۵

    وَبِفِنَائِكَ أَحُطُّ رَحْلِي

    و بارم را به آستان تو اندازم

  456. ۴۵۶

    وَبِجُودِكَ أَقْصِدُ طَلِبَتِي

    و خواسته‌ام را به وسیلۀ جود و کرم تو جویم

  457. ۴۵۷

    وَبِكَرَمِكَ أَيْ رَبِّ أَسْتَفْتِحُ دُعَائِي

    پروردگارا دعایم را آغاز می‌کنم

  458. ۴۵۸

    وَلَدَيْكَ أَرْجُو فَاقَتِي

    و رفع تنگدستی‌ام را به تو امید می‌بندم

  459. ۴۵۹

    وَبِغِنَاكَ أَجْبُرُ عَيْلَتِي

    و به توانگری تو ناداری‌ام را جبران می‌کنم

  460. ۴۶۰

    وَتَحْتَ ظِلِّ عَفْوِكَ قِيَامِي

    و ایستادنم زیر سایه عفو توست

  461. ۴۶۱

    وَإِلَىٰ جُودِكَ وَكَرَمِكَ أَرْفَعُ بَصَرِي

    و به‌جانب جود و کرمت دیده‌ام را بلند می‌کنم

  462. ۴۶۲

    وَإِلَىٰ مَعْرُوفِكَ أُدِيمُ نَظَرِي

    و به‌سوی احسانت نگاهم را ادامه می‌دهم

  463. ۴۶۳

    فَلاَ تُحْرِقْنِي بِٱلنَّارِ وَأَنْتَ مَوْضِعُ أَمَلِي

    پس مرا به آتش مسوزان و حال آنکه تو جایگاه آرزوی منی

  464. ۴۶۴

    وَلاَ تُسْكِنِّي ٱلْهَاوِيَةَ فَإِنَّكَ قُرَّةُ عَيْنِي

    و در دوزخ جایم مده زیرا که تو نور چشم منی

  465. ۴۶۵

    يَا سَيِّدِي لاَ تُكَذِّبْ ظَنِّي بِإِحْسَانِكَ وَمَعْرُوفِكَ

    ای آقای من گمانم را به احسان و نیکی‌ات متهم به دروغ مکن

  466. ۴۶۶

    فَإِنَّكَ ثِقَتِي

    که تویی مورد اطمینانم

  467. ۴۶۷

    وَلاَ تَحْرِمْنِي ثَوَابَكَ

    و از پاداشت محرومم مگردان ‌که تو عارف به تهیدستی منی، خدایا اگر مرگم فرا رسیده و کردارم مرا به تو نزدیک نکرده پس اقرار به گناهم را به پیشگاهت وسیله عذرخواهی‌ام قرار دادم

  468. ۴۶۸

    فَإِنَّكَ ٱلْعَارِفُ بِفَقْرِي

    و از پاداشت محرومم مگردان ‌که تو عارف به تهیدستی منی، خدایا اگر مرگم فرا رسیده و کردارم مرا به تو نزدیک نکرده پس اقرار به گناهم را به پیشگاهت وسیله عذرخواهی‌ام قرار دادم

  469. ۴۶۹

    إِلٰهِي إِنْ كَانَ قَدْ دَنَا أَجَلِي وَلَمْ يُقَرِّبْنِي مِنْكَ عَمَلِي

    و از پاداشت محرومم مگردان ‌که تو عارف به تهیدستی منی، خدایا اگر مرگم فرا رسیده و کردارم مرا به تو نزدیک نکرده پس اقرار به گناهم را به پیشگاهت وسیله عذرخواهی‌ام قرار دادم

  470. ۴۷۰

    فَقَدْ جَعَلْتُ ٱلإِعْتِرَافَ إِلَيْكَ بِذَنْبِي وَسَائِلَ عِلَلِي

    و از پاداشت محرومم مگردان ‌که تو عارف به تهیدستی منی، خدایا اگر مرگم فرا رسیده و کردارم مرا به تو نزدیک نکرده پس اقرار به گناهم را به پیشگاهت وسیله عذرخواهی‌ام قرار دادم

  471. ۴۷۱

    إِلٰهِي إِنْ عَفَوْتَ فَمَنْ أَوْلَىٰ مِنْكَ بِٱلْعَفْوِ

    خدایا، اگر گذشت کنی، پس سزاوارتر از وجود تو به گذشت کیست

  472. ۴۷۲

    وَإِنْ عَذَّبْتَ فَمَنْ أَعْدَلُ مِنْكَ فِي ٱلْحُكْمِ

    و اگر عذاب نمایی پس دادگرتر از تو در داوری کیست؟

  473. ۴۷۳

    ٱرْحَمْ فِي هٰذِهِ ٱلدُّنْيَا غُرْبَتِي

    در این دنیا به غربت

  474. ۴۷۴

    وَعِنْدَ ٱلْمَوْتِ كُرْبَتِي

    و به گاه مرگ به سختی جان دادنم

  475. ۴۷۵

    وَفِي ٱلْقَبْرِ وَحْدَتِي

    و در قبر به تنهایی‌ام

  476. ۴۷۶

    وَفِي ٱللَّحْدِ وَحْشَتِي

    و در لحد به هراسم رحم کن

  477. ۴۷۷

    وَإِذَا نُشِرْتُ لِلْحِسَابِ بَيْنَ يَدَيْكَ ذُلَّ مَوْقِفِي

    و زمانی که برای حساب در برابرت برانگیخته شدم به خواری جایگاهم رحمت آور

  478. ۴۷۸

    وَٱغْفِرْ لِي مَا خَفِيَ عَلَىٰ ٱلآدَمِيِّينَ مِنْ عَمَلِي

    و آنچه از کردارم بر انسان‌ها پوشیده مانده بیامرز

  479. ۴۷۹

    وَأَدِمْ لِي مَا بِهِ سَتَرْتَنِي

    و آنچه را که مرا به آن پوشاندی تداوم بخش

  480. ۴۸۰

    وَٱرْحَمْنِي صَرِيعاً عَلَىٰ ٱلْفِرَاشِ تُقَلِّبُنِي أَيْدِي أَحِبَّتِي

    و به من در حال افتادن در بستر مرگ که دست‌های دوستانم مرا این طرف و آن طرف کند رحم کن

  481. ۴۸۱

    وَتَفَضَّلْ عَلَيَّ مَمْدُوداً عَلَىٰ ٱلْمُغْتَسَلِ يُقَلِّبُنِي صَالِحُ جِيرَتِي

    و به من محبت فرما در آن حال که روی تخت غسّال خانه به‌صورت درازا افتاده‌ام و همسایگان شایسته مرا به این سو و آن سو برمی‌گردانند

  482. ۴۸۲

    وَتَحَنَّنْ عَلَيَّ مَحْمُولاً قَدْ تَنَاوَلَ ٱلأَقْرِبَاءُ أَطْرَافَ جِنَازَتِي

    و به من مهرورزی کن در وقت حمل شدنم که بستگانم گوشه‌های جنازه‌ام را به دوش برداشته‌اند

  483. ۴۸۳

    وَجُدْ عَلَيَّ مَنْقُولاً قَدْ نَزَلْتُ بِكَ وَحِيداً فِي حُفْرَتِي

    و در حالت حمل شدنم که تنها در قبرم وارد پیشگاه تو شده‌ام به من نیکی و بخشش کن

  484. ۴۸۴

    وَٱرْحَمْ فِي ذٰلِكَ ٱلْبَيْتِ ٱلْجَدِيدِ غُرْبَتِي حَتَّىٰ لاَ أَسْتَأْنِسَ بِغَيْرِكَ

    have mercy on my loneliness in that (new) dwelling so that I will not feel at ease with anyone other than You. ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  485. ۴۸۵

    يَا سَيِّدِي إِنْ وَكَلْتَنِي إِلَىٰ نَفْسِي هَلَكْتُ

    O my Master, if You leave me for myself, I will certainly perish. ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  486. ۴۸۶

    سَيِّدِي فَبِمَنْ أَسْتَغِيثُ إِنْ لَمْ تُقِلْنِي عَثْرَتِي

    ای آقای من، اگر لغزشم را فسخ نکنی و نادیده نگیری از چه کسی فریادرسی خواهم و به چه کسی پناه ببرم اگر توجهت را در آرامگاهم نداشته باشم

  487. ۴۸۷

    فَإِلَىٰ مَنْ أَفْزَعُ إِنْ فَقَدْتُ عِنَايَتَكَ فِي ضَجْعَتِي

    ای آقای من، اگر لغزشم را فسخ نکنی و نادیده نگیری از چه کسی فریادرسی خواهم و به چه کسی پناه ببرم اگر توجهت را در آرامگاهم نداشته باشم

  488. ۴۸۸

    وَإِلَىٰ مَنْ أَلْتَجِئُ إِنْ لَمْ تُنَفِّسْ كُرْبَتِي

    و به چه کسی پناه برم اگر غم و اندوهم را برطرف نکنی؟ ای آقای من، که را دارم و چه کسی بر من رحم می‌کند، اگر تو به من رحم نکنی

  489. ۴۸۹

    سَيِّدِي مَنْ لِي

    و به چه کسی پناه برم اگر غم و اندوهم را برطرف نکنی؟ ای آقای من، که را دارم و چه کسی بر من رحم می‌کند، اگر تو به من رحم نکنی

  490. ۴۹۰

    وَمَنْ يَرْحَمُنِي إِنْ لَمْ تَرْحَمْنِي

    و به چه کسی پناه برم اگر غم و اندوهم را برطرف نکنی؟ ای آقای من، که را دارم و چه کسی بر من رحم می‌کند، اگر تو به من رحم نکنی

  491. ۴۹۱

    وَفَضْلَ مَنْ أُؤَمِّلُ إِنْ عَدِمْتُ فَضْلَكَ يَوْمَ فَاقَتِي

    و احسان که را آرزو کنم، اگر احسان تو را روز بیچارگی‌ام نداشته باشم

  492. ۴۹۲

    وَإِلَىٰ مَنِ ٱلْفِرَارُ مِنَ ٱلذُّنُوبِ إِذَا ٱنْقَضَىٰ أَجَلِي

    و گریز از گناهان به‌سوی کیست، وقتی که عمرم سرآید؟

  493. ۴۹۳

    سَيِّدِي لاَ تُعَذِّبْنِي وَأَنَا أَرْجُوكَ

    ای آقای من، مرا عذاب مکن که به تو امید دارم

  494. ۴۹۴

    إِلٰهِي حَقِّقْ رَجَائِي

    خدایا امیدم را تحقق بخش

  495. ۴۹۵

    وَآمِنْ خَوْفِي

    و ترسم را ایمنی ده

  496. ۴۹۶

    فَإِنَّ كَثْرَةَ ذُنُوبِي لاَ أَرْجُو فِيهَا إِلاَّ عَفْوَكَ

    زیرا من در عین فراوانی گناهانم امیدی جز به گذشت تو ندارم

  497. ۴۹۷

    سَيِّدِي أَنَا أَسْأَلُكَ مَا لاَ أَسْتَحِقُّ

    ای آقای من، چیزی را از تو درخواست دارم که شایسته آن نیستم

  498. ۴۹۸

    وَأَنْتَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ

    و تو اهل تقوا و آمرزشی، پس مرا بیامرز و جامه‌ای از نگاه لطفت بر من بپوشان که گناهانم را بر من بپوشاند و آن‌ها را بیامرز و نسبت به آن‌ها بازخواست نشوم

  499. ۴۹۹

    فَٱغْفِرْ لِي وَأَلْبِسْنِي مِنْ نَظَرِكَ ثَوْباً يُغَطِّي عَلَيَّ ٱلتَّبِعَاتِ

    و تو اهل تقوا و آمرزشی، پس مرا بیامرز و جامه‌ای از نگاه لطفت بر من بپوشان که گناهانم را بر من بپوشاند و آن‌ها را بیامرز و نسبت به آن‌ها بازخواست نشوم

  500. ۵۰۰

    وَتَغْفِرُهَا لِي وَلاَ أُطَالَبُ بِهَا

    و تو اهل تقوا و آمرزشی، پس مرا بیامرز و جامه‌ای از نگاه لطفت بر من بپوشان که گناهانم را بر من بپوشاند و آن‌ها را بیامرز و نسبت به آن‌ها بازخواست نشوم

  501. ۵۰۱

    إِنَّكَ ذُو مَنٍّ قَدِيمٍ

    که تو دارای کرَم دیرینه و چشم‌پوشی بزرگ و گذشت کریمانه‌ای

  502. ۵۰۲

    وَصَفْحٍ عَظِيمٍ

    که تو دارای کرَم دیرینه و چشم‌پوشی بزرگ و گذشت کریمانه‌ای

  503. ۵۰۳

    وَتَجَاوُزٍ كَرِيمٍ

    که تو دارای کرَم دیرینه و چشم‌پوشی بزرگ و گذشت کریمانه‌ای

  504. ۵۰۴

    إِلٰهِي أَنْتَ ٱلَّذِي تُفِيضُ سَيْبَكَ عَلَىٰ مَنْ لاَ يَسْأَلُكَ

    خدایا، تویی که عطایت را پی‌درپی فرو ریزی، بر کسی که از تو درخواست نمی‌کند و بر آنان که منکر پروردگاری‌ات هستند!! چه رسد آقای من بر کسی که از تو خواهش کرده و یقین نموده که آفرینش از تو و فرمان فقط به دست توست

  505. ۵۰۵

    وَعَلَىٰ ٱلْجَاحِدِينَ بِرُبُوْبِيَّتِكَ

    خدایا، تویی که عطایت را پی‌درپی فرو ریزی، بر کسی که از تو درخواست نمی‌کند و بر آنان که منکر پروردگاری‌ات هستند!! چه رسد آقای من بر کسی که از تو خواهش کرده و یقین نموده که آفرینش از تو و فرمان فقط به دست توست

  506. ۵۰۶

    فَكَيْفَ سَيِّدِي بِمَنْ سَأَلَكَ وَأَيْقَنَ أَنَّ ٱلْخَلْقَ لَكَ وَٱلأَمْرَ إِلَيْكَ

    خدایا، تویی که عطایت را پی‌درپی فرو ریزی، بر کسی که از تو درخواست نمی‌کند و بر آنان که منکر پروردگاری‌ات هستند!! چه رسد آقای من بر کسی که از تو خواهش کرده و یقین نموده که آفرینش از تو و فرمان فقط به دست توست

  507. ۵۰۷

    تَبَارَكْتَ وَتَعَالَيْتَ يَا رَبَّ ٱلْعَالَمِينَ

    منزّه و والایی‌ ای پروردگار جهانیان

  508. ۵۰۸

    سَيِّدِي عَبْدُكَ بِبَابِكَ أَقَامَتْهُ ٱلْخَصَاصَةُ بَيْنَ يَدَيْكَ

    ای آقای من، بنده‌ات به درگاه توست، تنگدستی او را پیش رویت قرار داده

  509. ۵۰۹

    يَقْرَعُ بَابَ إِحْسَانِكَ بِدُعَائِهِ

    با دعایش در خانه‌ی احسانت را می‌کوبد

  510. ۵۱۰

    فَلاَ تُعْرِضْ بِوَجْهِكَ ٱلْكَرِيمِ عَنِّي

    پس روی کریمانه‌ات را از من برمگردان

  511. ۵۱۱

    وَٱقْبَلْ مِنِّي مَا أَقُولُ فَقَدْ دَعَوْتُ بِهٰذَا ٱلدُّعَاءِ

    Accept that which I utter, for I have prayed using this supplication, ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  512. ۵۱۲

    وَأَنَا أَرْجُو أَنْ لاَ تَرُدَّنِي مَعْرِفَةً مِنِّي بِرَأْفَتِكَ وَرَحْمَتِكَ

    من تو را به این دعا خواندم، امید دارم که به خاطر شناختم به رأفت و مهرت مرا باز نگردانی

  513. ۵۱۳

    إِلٰهِي أَنْتَ ٱلَّذِي لاَ يُحْفِيكَ سَائِلٌ

    خدایا تویی آن‌که خواهش کننده‌ای ناتوانت نکند

  514. ۵۱۴

    وَلاَ يَنْقُصُكَ نَائِلٌ

    و عطاگیرنده‌ای از تو نکاهد

  515. ۵۱۵

    أَنْتَ كَمَا تَقُولُ وَفَوْقَ مَا نَقُولُ

    تو چنانی که خود گویی و بالاتر از آنچه ما می‌گوییم

  516. ۵۱۶

    اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ صَبْراً جَمِيلاً

    خدایا، از تو شکیبائی زیبا

  517. ۵۱۷

    وَفَرَجاً قَرِيباً

    و گشایشی نزدیک

  518. ۵۱۸

    وَقَوْلاً صَادِقاً

    و گفتاری درست

  519. ۵۱۹

    وَأَجْراً عَظِيماً

    و مزدی بزرگ درخواست می‌کنم

  520. ۵۲۰

    أَسْأَلُكَ يَا رَبِّ مِنَ ٱلْخَيْرِ كُلِّهِ

    پروردگارا از خیر و خوبی تمامش را از تو می‌خواهم

  521. ۵۲۱

    مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمَا لَمْ أَعْلَمْ

    آنچه را از آن دانسته‌ام و آنچه را ندانسته‌ام

  522. ۵۲۲

    أَسْأَلُكَ ٱللَّهُمَّ مِنْ خَيْرِ مَا سَأَلَكَ مِنْهُ عِبَادُكَ ٱلصَّالِحُونَ

    خدایا از تو می‌خواهم بهترین چیزهایی را که بندگان شایسته‌ات از تو خواستند

  523. ۵۲۳

    يَا خَيْرَ مَنْ سُئِلَ

    ای بهترین کسی که از او خواسته می‌شود

  524. ۵۲۴

    وَأَجْوَدَ مَنْ أَعْطَىٰ

    و سخی‌ترین کسی که عطا می‌کند

  525. ۵۲۵

    أَعْطِنِي سُؤْلِي فِي نَفْسِي وَأَهْلِي

    خواسته‌ام را در حق خودم و خانواده‌ام

  526. ۵۲۶

    وَوَالِدَيَّ وَوُلْدِي

    و پدر و مادرم و فرزندانم

  527. ۵۲۷

    وَأَهْلِ حُزَانَتِي وَإِخْوَانِي فِيكَ

    و خاصانم و برادران دینی‌ام به من عطا کن

  528. ۵۲۸

    وَأَرْغِدْ عَيْشِي

    زندگی‌ام را گوارا گردان، جوانمردی‌ام را آشکار ساز و همه احوالم را اصلاح کن و مرا از کسانی قرار ده که عمرش را طولانی کردی

  529. ۵۲۹

    وَأَظْهِرْ مُرُوَّتِي

    زندگی‌ام را گوارا گردان، جوانمردی‌ام را آشکار ساز و همه احوالم را اصلاح کن و مرا از کسانی قرار ده که عمرش را طولانی کردی

  530. ۵۳۰

    وَأَصْلِحْ جَمِيعَ أَحْوَالِي

    زندگی‌ام را گوارا گردان، جوانمردی‌ام را آشکار ساز و همه احوالم را اصلاح کن و مرا از کسانی قرار ده که عمرش را طولانی کردی

  531. ۵۳۱

    وَٱجْعَلْنِي مِمَّنْ أَطَلْتَ عُمْرَهُ

    زندگی‌ام را گوارا گردان، جوانمردی‌ام را آشکار ساز و همه احوالم را اصلاح کن و مرا از کسانی قرار ده که عمرش را طولانی کردی

  532. ۵۳۲

    وَحَسَّنْتَ عَمَلَهُ

    و کردارش را نیکو ساختی و نعمتت را بر او تمام کردی و از او خشنود شدی و او را به زندگانی پاکیزه زنده داشتی، در بادوام‌ترین خوشی‌ها

  533. ۵۳۳

    وَأَتْمَمْتَ عَلَيْهِ نِعْمَتَكَ وَرَضِيتَ عَنْهُ

    و کردارش را نیکو ساختی و نعمتت را بر او تمام کردی و از او خشنود شدی و او را به زندگانی پاکیزه زنده داشتی، در بادوام‌ترین خوشی‌ها

  534. ۵۳۴

    وَأَحْيَيْتَهُ حَيَاةً طَيِّبَةً فِي أَدْوَمِ ٱلسُّرُورِ

    و کردارش را نیکو ساختی و نعمتت را بر او تمام کردی و از او خشنود شدی و او را به زندگانی پاکیزه زنده داشتی، در بادوام‌ترین خوشی‌ها

  535. ۵۳۵

    وَأَسْبَغِ ٱلْكَرَامَةِ وَأَتَمِّ ٱلْعَيْشِ

    و کامل‌ترین کرامت‌ها و کامل‌ترین زندگی‌ها، همانا تو هرچه را بخواهی انجام می‌دهی و جز تو هرچه را بخواهد توان انجام آن را ندارد

  536. ۵۳۶

    إِنَّكَ تَفْعَلُ مَا تَشَاءُ

    و کامل‌ترین کرامت‌ها و کامل‌ترین زندگی‌ها، همانا تو هرچه را بخواهی انجام می‌دهی و جز تو هرچه را بخواهد توان انجام آن را ندارد

  537. ۵۳۷

    وَلاَ يَفْعَلُ مَا يَشَاءُ غَيْرُكَ

    و کامل‌ترین کرامت‌ها و کامل‌ترین زندگی‌ها، همانا تو هرچه را بخواهی انجام می‌دهی و جز تو هرچه را بخواهد توان انجام آن را ندارد

  538. ۵۳۸

    اَللَّهُمَّ خُصَّنِي مِنْكَ بِخَاصَّةِ ذِكْرِكَ

    خدایا، از سوی خود مرا به ذکر ویژه‌ات اختصاص ده

  539. ۵۳۹

    وَلاَ تَجْعَلْ شَيْئاً مِمَّا أَتَقَرَّبُ بِهِ

    و چیزی از آنچه را که به وسیله آن به تو تقرّب می‌جویم

  540. ۵۴۰

    فِي آنَاءِ ٱللَّيْلِ وَأَطْرَافِ ٱلنَّهَارِ

    در همه اوقات شب و روز

  541. ۵۴۱

    رِيَاءً وَلاَ سُمْعَةً

    وسیله ریا و شهرت خواهی

  542. ۵۴۲

    وَلاَ أَشَراً وَلاَ بَطَراً

    و هوسرانی و طغیانگری قرار مده

  543. ۵۴۳

    وَٱجْعَلْنِي لَكَ مِنَ ٱلْخَاشِعِينَ

    و مرا از خاکساران درگاهت بگردان

  544. ۵۴۴

    اَللَّهُمَّ أَعْطِنِي ٱلسَّعَةَ فِي ٱلرِّزْقِ

    خدایا از تو می‌خواهم که به من این امور را عطا کنی: گشایش در روزی، امنیت در وطن، نور چشم در خانواده و مال و اولاد و پایداری در نعمت‌هایی که نزدم است

  545. ۵۴۵

    وَٱلأَمْنَ فِي ٱلْوَطَنِ

    خدایا از تو می‌خواهم که به من این امور را عطا کنی: گشایش در روزی، امنیت در وطن، نور چشم در خانواده و مال و اولاد و پایداری در نعمت‌هایی که نزدم است

  546. ۵۴۶

    وَقُرَّةَ ٱلْعَيْنِ فِي ٱلأَهْلِ وَٱلْمَالِ وَٱلْوَلَدِ

    خدایا از تو می‌خواهم که به من این امور را عطا کنی: گشایش در روزی، امنیت در وطن، نور چشم در خانواده و مال و اولاد و پایداری در نعمت‌هایی که نزدم است

  547. ۵۴۷

    وَٱلْمُقَامَ فِي نِعَمِكَ عِنْدِي

    خدایا از تو می‌خواهم که به من این امور را عطا کنی: گشایش در روزی، امنیت در وطن، نور چشم در خانواده و مال و اولاد و پایداری در نعمت‌هایی که نزدم است

  548. ۵۴۸

    وَٱلصِّحَّةَ فِي ٱلْجِسْمِ

    و تندرستی در جسم

  549. ۵۴۹

    وَٱلْقُوَّةَ فِي ٱلْبَدَنِ

    و توانمندی در بدن

  550. ۵۵۰

    وَٱلسَّلاَمَةَ فِي ٱلدِّينِ

    و سلامت در دین

  551. ۵۵۱

    وَٱسْتَعْمِلْنِي بِطَاعَتِكَ وَطَاعَةِ رَسُولِكَ

    و مرا به طاعتت و طاعت رسولت

  552. ۵۵۲

    مُحَمَّدٍ صَلَّىٰ ٱللَّهُ عَلَيْهِ وَعَلَىٰ آلِهِ أَبَداً مَا ٱسْتَعْمَرْتَنِي

    محمّد که درود خدا بر او و خاندانش باد، به کار گمار، همیشه و تا هنگامی‌که عمرم داده‌ای

  553. ۵۵۳

    وَٱجْعَلْنِي مِنْ أَوْفَرِ عِبَادِكَ عِنْدَكَ نَصِيباً

    و مرا از پر نصیب‌ترین بندگانت در نزد خود قرار ده

  554. ۵۵۴

    فِي كُلِّ خَيْرٍ أَنْزَلْتَهُ وَتُنْزِلُهُ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ

    پر نصیب‌تر در هر خیری که فرو فرستادی و در ماه رمضان

  555. ۵۵۵

    فِي لَيْلَةِ ٱلْقَدْرِ

    در شب قدر نازل می‌کنی

  556. ۵۵۶

    وَمَا أَنْتَ مُنْزِلُهُ فِي كُلِّ سَنَةٍ مِنْ رَحْمَةٍ تَنْشُرُهَا

    و نازل کننده آنی در هر سال، از رحمتی که می‌گسترانی‌اش

  557. ۵۵۷

    وَعَافِيَةٍ تُلْبِسُهَا

    و عافیتی که می‌پوشانی و بلایی که دفع می‌کنی و خوبی‌هایی که می‌پذیری و بدی‌هایی که از آن درمی‌گذری

  558. ۵۵۸

    وَبَلِيَّةٍ تَدْفَعُهَا

    و عافیتی که می‌پوشانی و بلایی که دفع می‌کنی و خوبی‌هایی که می‌پذیری و بدی‌هایی که از آن درمی‌گذری

  559. ۵۵۹

    وَحَسَنَاتٍ تَتَقَبَّلُهَا

    و عافیتی که می‌پوشانی و بلایی که دفع می‌کنی و خوبی‌هایی که می‌پذیری و بدی‌هایی که از آن درمی‌گذری

  560. ۵۶۰

    وَسَيِّئَاتٍ تَتَجَاوَزُ عَنْهَا

    و عافیتی که می‌پوشانی و بلایی که دفع می‌کنی و خوبی‌هایی که می‌پذیری و بدی‌هایی که از آن درمی‌گذری

  561. ۵۶۱

    وَٱرْزُقْنِي حَجَّ بَيْتِكَ ٱلْحَرَامِ فِي عَامِنَا هٰذَا وَفِي كُلِّ عَامٍ

    و زیارت خانه‌ات را در این سال و در هر سال

  562. ۵۶۲

    وَٱرْزُقْنِي رِزْقاً وَاسِعاً مِنْ فَضْلِكَ ٱلْوَاسِعِ

    grant me prosperous sustenance out of Your limitless bounty, ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  563. ۵۶۳

    وَٱصْرِفْ عَنِّي يَا سَيِّدِي ٱلأَسْوَاءَ

    و بدی‌ها را ای آقای من از من برگردان و بدهی مرا بپرداز و جبران ستم‌هایی که بر عهده من است را ادا کن تا به خاطر چیزی از آن‌ها آزار نبینیم

  564. ۵۶۴

    وَٱقْضِ عَنِّي ٱلدَّيْنَ وَٱلظًُّلاَمَاتِ حَتَّىٰ لاَ أَتَأَذَّىٰ بِشَيْءٍ مِنْهُ

    و بدی‌ها را ای آقای من از من برگردان و بدهی مرا بپرداز و جبران ستم‌هایی که بر عهده من است را ادا کن تا به خاطر چیزی از آن‌ها آزار نبینیم

  565. ۵۶۵

    وَخُذْ عَنِّي بِأَسْمَاعِ وَأَبْصَارِ أَعْدَائِي وَحُسَّادِي وَٱلْبَاغِينَ عَلَيَّ

    و گوش‌ها و دیدگان دشمنان و حسودان و متجاوزان بر من را از من برگیر و مرا بر آنان پیروز کن و چشمم را روشن فرما و دلم را شادی بخش

  566. ۵۶۶

    وَٱنْصُرْنِي عَلَيْهِمْ

    و گوش‌ها و دیدگان دشمنان و حسودان و متجاوزان بر من را از من برگیر و مرا بر آنان پیروز کن و چشمم را روشن فرما و دلم را شادی بخش

  567. ۵۶۷

    وَأَقِرَّ عَيْنِي وَفَرِّحْ قَلْبِي

    و گوش‌ها و دیدگان دشمنان و حسودان و متجاوزان بر من را از من برگیر و مرا بر آنان پیروز کن و چشمم را روشن فرما و دلم را شادی بخش

  568. ۵۶۸

    وَٱجْعَلْ لِي مِنْ هَمِّي وَكَرْبِي فَرَجاً وَمَخْرَجاً

    و برایم از اندوه و غم گشایش و برون‌رفت قرار ده و هرکه از میان مخلوقاتت نسبت به من قصد بدی کرده، زیر گامم قرار ده

  569. ۵۶۹

    وَٱجْعَلْ مَنْ أَرَادَنِي بِسُوءٍ مِنْ جَمِيعِ خَلْقِكَ تَحْتَ قَدَمَيَّ

    و برایم از اندوه و غم گشایش و برون‌رفت قرار ده و هرکه از میان مخلوقاتت نسبت به من قصد بدی کرده، زیر گامم قرار ده

  570. ۵۷۰

    وَٱكْفِنِي شَرَّ ٱلشَّيْطَانِ

    و مرا از گزند شیطان و گزند پادشاه و بدی‌های کردارم بازدار و از همه گناهان پاکم کن و به گذشتت از آتش امانم ده و به رحمتت به بهشت واردم کن

  571. ۵۷۱

    وَشَرَّ ٱلسُّلْطَانِ

    و مرا از گزند شیطان و گزند پادشاه و بدی‌های کردارم بازدار و از همه گناهان پاکم کن و به گذشتت از آتش امانم ده و به رحمتت به بهشت واردم کن

  572. ۵۷۲

    وَسَيِّئَاتِ عَمَلِي

    و مرا از گزند شیطان و گزند پادشاه و بدی‌های کردارم بازدار و از همه گناهان پاکم کن و به گذشتت از آتش امانم ده و به رحمتت به بهشت واردم کن

  573. ۵۷۳

    وَطَهِّرْنِي مِنَ ٱلذُّنُوبِ كُلِّهَا

    و مرا از گزند شیطان و گزند پادشاه و بدی‌های کردارم بازدار و از همه گناهان پاکم کن و به گذشتت از آتش امانم ده و به رحمتت به بهشت واردم کن

  574. ۵۷۴

    وَأَجِرْنِي مِنَ ٱلنَّارِ بِعَفْوِكَ

    و مرا از گزند شیطان و گزند پادشاه و بدی‌های کردارم بازدار و از همه گناهان پاکم کن و به گذشتت از آتش امانم ده و به رحمتت به بهشت واردم کن

  575. ۵۷۵

    وَأَدْخِلْنِي ٱلْجَنَّةَ بِرَحْمَتِكَ

    و مرا از گزند شیطان و گزند پادشاه و بدی‌های کردارم بازدار و از همه گناهان پاکم کن و به گذشتت از آتش امانم ده و به رحمتت به بهشت واردم کن

  576. ۵۷۶

    وَزَوِّجْنِي مِنَ ٱلْحُورِ ٱلْعِينِ بِفَضْلِكَ

    و به احسانت از حورالعین به همسری‌ام درآور

  577. ۵۷۷

    وَأَلْحِقْنِي بِأَوْلِيَائِكَ ٱلصَّالِحِينَ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ

    و مرا به دوستان شایسته‌ات محمّد و خاندانش

  578. ۵۷۸

    ٱلأَبْرَارِ ٱلطَّيِّبِينَ ٱلطَّاهِرِينَ ٱلأَخْيَارِ

    آن خوبان و نیکان پاکیزه و پاک ملحق کن

  579. ۵۷۹

    صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِمْ وَعَلَىٰ أَجْسَادِهِمْ وَأَرْوَاحِهِمْ وَرَحْمَةُ ٱللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ

    May Your peace, mercy, and blessings be upon their bodies and souls. ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  580. ۵۸۰

    إِلٰهِي وَسَيِّدِي وَعِزَّتِكَ وَجَلالِكَ

    خدایا؛ ای آقای من، به توانمندی و بزرگی‌ات سوگند، اگر مرا به گناهانم پی‌جویی کنی، من تو را به عفوت پی‌جویی می‌کنم

  581. ۵۸۱

    لَئِنْ طَالَبْتَنِي بِذُنُوبِي لَأُطَالِبَنَّكَ بِعَفْوِكَ

    خدایا؛ ای آقای من، به توانمندی و بزرگی‌ات سوگند، اگر مرا به گناهانم پی‌جویی کنی، من تو را به عفوت پی‌جویی می‌کنم

  582. ۵۸۲

    وَلَئِنْ طَالَبْتَنِي بِلُؤْمِي لَأُطَالِبَنَّكَ بِكَرَمِكَ

    و اگر مرا به پستی‌ام تعقیب نمایی، من تو را به بذل توجّهت تعقیب می‌کنم

  583. ۵۸۳

    وَلَئِنْ أَدْخَلْتَنِي ٱلنَّارَ لَأُخْبِرَنَّ أَهْلَ ٱلنَّارِ بِحُبِّي لَكَ

    و اگر به دوزخم دراندازی اهل دوزخ را به محبتم به تو آگاه می‌سازم

  584. ۵۸۴

    إِلٰهِي وَسَيِّدِي إِنْ كُنْتَ لاَ تَغْفِرُ إِلاَّ لأَوْلِيَائِكَ وَأَهْلِ طَاعَتِكَ

    معبودم و آقایم، اگر جز اولیا و اهل طاعتت را نیامرزی

  585. ۵۸۵

    فَإِلَىٰ مَنْ يَفْزَعُ ٱلْمُذْنِبُونَ

    پس گنه‌کاران به چه کسی پناه برند

  586. ۵۸۶

    وَإِنْ كُنْتَ لاَ تُكْرِمُ إِلاَّ أَهْلَ ٱلْوَفَاءِ بِكَ

    و اگر جز اهل وفا را گرامی نداری

  587. ۵۸۷

    فَبِمَنْ يَسْتَغِيثُ ٱلْمُسِيئُونَ

    پس بدکاران از چه کسی فریادرسی خواهند

  588. ۵۸۸

    إِلٰهِي إِنْ أَدْخَلْتَنِي ٱلنَّارَ فَفِي ذٰلِكَ سُرُورُ عَدُوِّكَ

    خدایا اگر مرا وارد دوزخ کنی این موجب خرسندی دشمن توست

  589. ۵۸۹

    وَإِنْ أَدْخَلْتَنِي ٱلْجَنَّةَ فَفِي ذٰلِكَ سُرُورُ نَبِيِّكَ

    و اگر مرا به بهشت وارد نمایی، این سبب خوشحالی پیامبر توست

  590. ۵۹۰

    وَأَنَا وَٱللَّهِ أَعْلَمُ أَنَّ سُرُورَ نَبِيِّكَ أَحَبُّ إِلَيْكَ مِنْ سُرُورِ عَدُوِّكَ

    و من به خدا سوگند این را می‌دانم که دلشادی پیامبرت نزد تو، از خرسندی دشمنت محبوب‌تر است

  591. ۵۹۱

    اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ أَنْ تَمْلأَ قَلْبِي حُبّاً لَكَ

    خدایا؛ از تو درخواست می‌کنم که دلم را از محبت

  592. ۵۹۲

    وَخَشْيَةً مِنْكَ

    و ترست

  593. ۵۹۳

    وَتَصْدِيقاً بِكِتَابِكَ

    و باور به کتابت

  594. ۵۹۴

    وَإِيـمَاناً بِكَ

    با ایمان به تو

  595. ۵۹۵

    وَفَرَقاً مِنْكَ

    و هراس از حضرتت

  596. ۵۹۶

    وَشَوْقاً إِلَيْكَ

    و اشتیاق به ذاتت پر کنی

  597. ۵۹۷

    يَا ذَا ٱلْجَلالِ وَٱلإِكْرَامِ حَبِّبْ إِلَيَّ لِقَاءَكَ

    ای دارای بزرگی و رأفت و محبت، لقائت را محبوب من کن

  598. ۵۹۸

    وَأَحْبِبْ لِقَائِي

    و تو نیز لقاء مرا محبوب خود ساز

  599. ۵۹۹

    وَٱجْعَلْ لِي فِي لِقَائِكَ ٱلرَّاحَةَ وَٱلْفَرَجَ وَٱلْكَرَامَةَ

    و در لقایت برای من آرامش و گشایش و کرامت قرار ده

  600. ۶۰۰

    اَللَّهُمَّ أَلْحِقْنِي بِصَالِحِ مَنْ مَضَىٰ

    خدایا مرا به شایستگان از بندگان گذشته‌ات ملحق ساز

  601. ۶۰۱

    وَٱجْعَلْنِي مِنْ صَالِحِ مَنْ بَقِيَ وَخُذْ بِي سَبِيلَ ٱلصَّالِحِينَ

    و از شایستگان از آنان که در آینده‌اند قرار ده و مرا بر راه شایستگان نگاهدار

  602. ۶۰۲

    وَأَعِنِّي عَلَىٰ نَفْسِي بِمَا تُعِينُ بِهِ ٱلصَّالِحِينَ عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ

    و بر مخالفت با خواسته‌های نفسم یاری ده، آن‌گونه که شایستگان را بر مخالفت با خواسته‌های نفسانی‌شان یاری می‌دهی و کردارم را به نیکوترین وجه پایان ده و پاداشم را در کارها به برکت رحمتت بهشت قرار ده

  603. ۶۰۳

    وَٱخْتِمْ عَمَلِي بِأَحْسَنِهِ

    و بر مخالفت با خواسته‌های نفسم یاری ده، آن‌گونه که شایستگان را بر مخالفت با خواسته‌های نفسانی‌شان یاری می‌دهی و کردارم را به نیکوترین وجه پایان ده و پاداشم را در کارها به برکت رحمتت بهشت قرار ده

  604. ۶۰۴

    وَٱجْعَلْ ثَوَابِي مِنْهُ ٱلْجَنَّةَ بِرَحْمَتِكَ

    و بر مخالفت با خواسته‌های نفسم یاری ده، آن‌گونه که شایستگان را بر مخالفت با خواسته‌های نفسانی‌شان یاری می‌دهی و کردارم را به نیکوترین وجه پایان ده و پاداشم را در کارها به برکت رحمتت بهشت قرار ده

  605. ۶۰۵

    وَأَعِنِّي عَلَىٰ صَالِحِ مَا أَعْطَيْتَنِي

    و بر شایستگی آنچه عطا کردی یاری‌ام نما

  606. ۶۰۶

    وَثَبِّتْنِي يَا رَبِّ وَلاَ تَرُدَّنِي فِي سُوءٍ ٱسْتَنْقَذْتَنِي مِنْهُ

    و ثابت قدمم کن، پروردگارا و در ورطه بدی‌هایی که از آن‌ها نجاتم دادی باز مگردان

  607. ۶۰۷

    يَا رَبَّ ٱلْعَالَمِينَ

    ای پروردگار جهانیان

  608. ۶۰۸

    اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ إِيـمَاناً لاَ أَجَلَ لَهُ دُونَ لِقَائِكَ

    خدایا؛ ایمانی از تو درخواست می‌کنم که پایانی جز لقاء تو نداشته باشد

  609. ۶۰۹

    أَحْيِنِي مَا أَحْيَيْتَنِي عَلَيْهِ

    بر آن ایمان پایدارم بدار تا زنده‌ام می‌داری

  610. ۶۱۰

    وَتَوَفَّنِي إِذَا تَوَفَّيْتَنِي عَلَيْهِ

    و بر آن بمیران زمانی که مرا می‌میرانی

  611. ۶۱۱

    وَٱبْعَثْنِي إِذَا بَعَثْتَنِي عَلَيْهِ

    و بر آن برانگیز، هنگامی‌که مرا برمی‌انگیزی و دلم را از ریا و شک و شهرت‌خواهی در دینت پاک کن تا عملم برای تو خالص باشد

  612. ۶۱۲

    وَأَبْرِئْ قَلْبِي مِنَ ٱلرِّيَاءِ وَٱلشَّكِّ وَٱلسُّمْعَةِ فِي دِينِكَ

    و بر آن برانگیز، هنگامی‌که مرا برمی‌انگیزی و دلم را از ریا و شک و شهرت‌خواهی در دینت پاک کن تا عملم برای تو خالص باشد

  613. ۶۱۳

    حَتَّىٰ يَكُونَ عَمَلِي خَالِصاً لَكَ

    و بر آن برانگیز، هنگامی‌که مرا برمی‌انگیزی و دلم را از ریا و شک و شهرت‌خواهی در دینت پاک کن تا عملم برای تو خالص باشد

  614. ۶۱۴

    اَللَّهُمَّ أَعْطِنِي بَصِيرَةً فِي دِينِكَ

    خدایا از تو می‌خواهم که به من این امور را عطا کنی: تیزبینی و فراست در دینت

  615. ۶۱۵

    وَفَهْماً فِي حُكْمِكَ

    و فهم در فرمانت

  616. ۶۱۶

    وَفِقْهاً فِي عِلْمِكَ

    و آگاهی در علمت

  617. ۶۱۷

    وَكِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِكَ

    و دو نصیب از رحمتت

  618. ۶۱۸

    وَوَرَعاً يَحْجُزُنِي عَنْ مَعَاصِيكَ

    و پرهیزی که مرا از نافرمانی‌هایت بازدارد و رخسارم را به فروغ نورت سپید کن و شوقم را در آنچه نزد توست قرار ده

  619. ۶۱۹

    وَبَيِّضْ وَجْهِي بِنُورِكَ

    و پرهیزی که مرا از نافرمانی‌هایت بازدارد و رخسارم را به فروغ نورت سپید کن و شوقم را در آنچه نزد توست قرار ده

  620. ۶۲۰

    وَٱجْعَلْ رَغْبَتِي فِيمَا عِنْدَكَ

    و پرهیزی که مرا از نافرمانی‌هایت بازدارد و رخسارم را به فروغ نورت سپید کن و شوقم را در آنچه نزد توست قرار ده

  621. ۶۲۱

    وَتَوَفَّنِي فِي سَبِيلِكَ وَعَلَىٰ مِلَّةِ رَسُولِكَ

    و در راه خود و بر آئین پیامبرت (درود خدا بر او و خاندانش) بمیران

  622. ۶۲۲

    صَلَّىٰ ٱللَّهُ عَلَيْهِ وَعَلَىٰ آلِهِ

    Allah’s blessings be upon him and his Household. ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  623. ۶۲۳

    اَللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ ٱلْكَسَلِ وَٱلْفَشَلِ

    خدایا؛ به تو پناه می‌آورم از کسالت و سرافکندگی

  624. ۶۲۴

    وَٱلْهَمِّ وَٱلْجُبْنِ وَٱلْبُخْلِ

    و اندوه و ترس و بخل

  625. ۶۲۵

    وَٱلْغَفْلَةِ وَٱلْقَسْوَةِ وَٱلْمَسْكَنَةِ

    و بی‌خبری و سنگدلی و ناداری

  626. ۶۲۶

    وَٱلْفَقْرِ وَٱلْفَاقَةِ

    و تهیدستی و بیچارگی

  627. ۶۲۷

    وَكُلِّ بَلِيَّةٍ وَٱلْفَوَاحِشِ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ

    و همه بلاها و زشتی‌های آشکار و پنهان

  628. ۶۲۸

    وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ نَفْسٍ لاَ تَقْنَعُ

    و به تو پناه می‌آورم از درونی که قانع نمی‌شود

  629. ۶۲۹

    وَبَطْنٍ لاَ يَشْبَعُ

    و از شکمی که سیر نمی‌گردد

  630. ۶۳۰

    وَقَلْبٍ لاَ يَخْشَعُ

    و از قلبی که فروتنی نمی‌کند

  631. ۶۳۱

    وَدُعَاءٍ لاَ يُسْمَعُ

    و دعایی که به اجابت نمی‌رسد

  632. ۶۳۲

    وَعَمَلٍ لاَ يَنْفَعُ

    و کرداری که سود نمی‌بخشد

  633. ۶۳۳

    وَأَعُوذُ بِكَ يَا رَبِّ عَلَىٰ نَفْسِي وَدِينِي وَمَالِي

    پروردگارا برای حفظ جان و دین و مال

  634. ۶۳۴

    وَعَلَىٰ جَمِيعِ مَا رَزَقْتَنِي مِنَ ٱلشَّيْطَانِ ٱلرَّجِيمِ

    و آنچه نصیب من فرموده‌ای، از شیطان رانده شده به تو پناه می‌آورم

  635. ۶۳۵

    إِنَّكَ أَنْتَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ

    همانا تو شنوا و دانایی

  636. ۶۳۶

    اَللَّهُمَّ إِنَّهُ لاَ يُجِيرُنِي مِنْكَ أَحَدٌ

    خدایا؛ به‌یقین جز تو احدی مرا پناه نمی‌دهد

  637. ۶۳۷

    وَلاَ أَجِدُ مِنْ دُونِكَ مُلْتَحَداً

    و به‌جز تو پناهگاهی نمی‌یابم

  638. ۶۳۸

    فَلاَ تَجْعَلْ نَفْسِي فِي شَيْءٍ مِنْ عَذَابِكَ

    پس هستی‌ام را در دامن عذابت قرار نده

  639. ۶۳۹

    وَلاَ تَرُدَّنِي بِهَلَكَةٍ

    و به هلاکت

  640. ۶۴۰

    وَلاَ تَرُدَّنِي بِعَذَابٍ أَلِيمٍ

    و شکنجه دردناک بازمگردان

  641. ۶۴۱

    اَللَّهُمَّ تَقَبَّلْ مِنِّي

    خدایا از من بپذیر

  642. ۶۴۲

    وَأَعْلِ ذِكْرِي

    و نامم را پرآوازه کن

  643. ۶۴۳

    وَٱرْفَعْ دَرَجَتِي

    و درجه‌ام را بالا ببر

  644. ۶۴۴

    وَحُطَّ وِزْرِي

    و بار گناهم را بریز

  645. ۶۴۵

    وَلاَ تَذْكُرْنِي بِخَطِيئَتِي

    و مرا به اشتباهم یاد مکن

  646. ۶۴۶

    وَٱجْعَلْ ثَوَابَ مَجْلِسِي

    و پاداش به عبادت نشستن

  647. ۶۴۷

    وَثَوَابَ مَنْطِقِي

    و گفتار

  648. ۶۴۸

    وَثَوَابَ دُعَائِي رِضَاكَ وَٱلْجَنَّةَ

    و دعایم را خشنودی و بهشتت قرار ده

  649. ۶۴۹

    وَأَعْطِنِي يَا رَبِّ جَمِيعَ مَا سَأَلْتُكَ وَزِدْنِي مِنْ فَضْلِكَ

    پروردگارا، همه آنچه را از تو خواستم به من عطا فرما و از احسانت بر من بیفزا، من مشتاق توأم، ای پروردگار جهانیان

  650. ۶۵۰

    إِنِّي إِلَيْكَ رَاغِبٌ يَا رَبَّ ٱلْعَالَمِينَ

    پروردگارا، همه آنچه را از تو خواستم به من عطا فرما و از احسانت بر من بیفزا، من مشتاق توأم، ای پروردگار جهانیان

  651. ۶۵۱

    اَللَّهُمَّ إِنَّكَ أَنْزَلْتَ فِي كِتَابِكَ أَنْ نَعْفُوَ عَمَّنْ ظَلَمَنَا

    خدایا؛ تو خود در قرآن فرمودی که از کسی که به ما ستم روا داشته گذشت کنیم

  652. ۶۵۲

    وَقَدْ ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا فَٱعْفُ عَنَّا فَإِنَّكَ أَوْلَىٰ بِذٰلِكَ مِنَّا

    و ما بر خود ستم ورزیدیم، پس از ما درگذر که حضرتت به گذشت از ما، شایسته‌تر از ماست

  653. ۶۵۳

    وَأَمَرْتَنَا أَنْ لاَ نَرُدَّ سَائِلاً عَنْ أَبْوَابِنَا

    و نیز فرمان دادی که تهیدستی را دست خالی از در خانه‌هایمان نرانیم و من اکنون به گدایی از تو به درگاهت آمدم، پس مرا جز با روا شدن حاجتم باز نگردان

  654. ۶۵۴

    وَقَدْ جِئْتُكَ سَائِلاً فَلاَ تَرُدَّنِي إِلاَّ بِقَضَاءِ حَاجَتِي

    و نیز فرمان دادی که تهیدستی را دست خالی از در خانه‌هایمان نرانیم و من اکنون به گدایی از تو به درگاهت آمدم، پس مرا جز با روا شدن حاجتم باز نگردان

  655. ۶۵۵

    وَأَمَرْتَنَا بِٱلإِحْسَانِ إِلَىٰ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُنَا

    و نیز به نیکی درباره بردگانمان امر فرمودی و هم اینک ما بردگان توییم، پس ما را از آتش دوزخ برهان، ای پناهگاهم به‌وقت غم و اندوه

  656. ۶۵۶

    وَنَحْنُ أَرِقَّاؤُكَ فَأَعْتِقْ رِقَابَنَا مِنَ ٱلنَّارِ

    و نیز به نیکی درباره بردگانمان امر فرمودی و هم اینک ما بردگان توییم، پس ما را از آتش دوزخ برهان، ای پناهگاهم به‌وقت غم و اندوه

  657. ۶۵۷

    يَا مَفْزَعِي عِنْدَ كُرْبَتِي

    و نیز به نیکی درباره بردگانمان امر فرمودی و هم اینک ما بردگان توییم، پس ما را از آتش دوزخ برهان، ای پناهگاهم به‌وقت غم و اندوه

  658. ۶۵۸

    وَيَا غَوْثِي عِنْدَ شِدَّتِي

    ای فریادرسم به هنگام سختی

  659. ۶۵۹

    إِلَيْكَ فَزِعْتُ

    به تو پناه آوردم

  660. ۶۶۰

    وَبِكَ ٱسْتَغَثْتُ وَلُذْتُ

    و از تو فریادرسی خواستم، به تو پناه آوردم

  661. ۶۶۱

    لاَ أَلُوذُ بِسِوَاكَ

    و جز به تو پناه نمی‌آورم

  662. ۶۶۲

    وَلاَ أَطْلُبُ ٱلْفَرَجَ إِلاَّ مِنْكَ

    و جز از تو درخواست گشایش نمی‌کنم

  663. ۶۶۳

    فَأَغِثْنِي وَفَرِّجْ عَنِّي

    پس به فریادم رس و گشایشی در کارم قرار ده

  664. ۶۶۴

    يَا مَنْ يَقْبَلُ ٱلْيَسِيرَ وَيَعْفُو عَنِ ٱلْكَثِيرِ

    ای آن‌که اندک را می‌پذیرد و از بسیار درمی‌گذرد

  665. ۶۶۵

    ٱقْبَلْ مِنِّيَ ٱلْيَسِيرَ وَٱعْفُ عَنِّيَ ٱلْكَثِيرَ

    از من عمل اندک را بپذیر و از گناه بسیارم درگذر

  666. ۶۶۶

    إِنَّكَ أَنْتَ ٱلرَّحِيمُ ٱلْغَفُورُ

    همانا تو مهربان و آمرزنده‌ای

  667. ۶۶۷

    اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ إِيـمَاناً تُبَاشِرُ بِهِ قَلْبِي

    خدایا ایمانی از تو می‌خواهم که دلم آن را لمس کند

  668. ۶۶۸

    وَيَقِيناً صَادِقاً حَتَّىٰ أَعْلَمَ أَنَّهُ لَنْ يُصِيبَنِي إِلاَّ مَا كَتَبْتَ لِي

    و باور صادقانه‌ای که بدانم هرگز چیزی به من نمی‌رسد، مگر آنچه تو برایم مقدّر کردی

  669. ۶۶۹

    وَرَضِّنِي مِنَ ٱلْعَيْشِ بِمَا قَسَمْتَ لِي

    و مرا از زندگی به آنچه نصیبم فرمودی خشنود بدار، ای مهربان‌ترین مهربانان.

  670. ۶۷۰

    يَا أَرْحَمَ ٱلرَّاحِمِينَ

    و مرا از زندگی به آنچه نصیبم فرمودی خشنود بدار، ای مهربان‌ترین مهربانان.

پیوند کپی شد

← بازگشت به کتابخانه