مناجات شعبانیه

۱

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

ای خدایا، درود فرستان بر محمد و اهل بیت محمد

۲

وَٱسْمَعْ دُعَائِي إِذَا دَعَوْتُكَ

تو هر گاه دعا کنم، دعایم را می‌شنوی

۳

وَٱسْمَعْ نِدَائِي إِذَا نَادَيْتُكَ

هر گاه تو را ندا دهم، ندایم را می‌شنوی

۴

وَاقْبِلْ عَلَيَّ إِذَا نَاجَيْتُكَ

و هر گاه با تو نجوا کنم، نجوایم را قبول کنی

۵

فَقَدْ هَرَبْتُ إِلَيْكَ

زیرا من در پناه تو گریختم

۶

وَوَقَفْتُ بَيْنَ يَدَيْكَ مُسْتَكِيناً لَكَ

و برابر تو ایستاده‌ام، به تسلیم به تو

۷

مُتَضَرِّعاً إِلَيْكَ

به تو التماس می‌کنم

۸

رَاجِياً لِمَا لَدَيْكَ ثَوَابِي

و امید داشتم براي پاداش که نزد تو است

۹

وَتَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِي

تو آنچه در درون خویش است می‌دانی

۱۰

وَتَخْبُرُ حَاجَتِي

نیازهاي مرا می‌شناسی

۱۱

وَتَعْرِفُ ضَمِيرِي

پنهان کاريهاي مرا می‌شناسی

۱۲

وَلاَ يَخْفَىٰ عَلَيْكَ امْرُ مُنْقَلَبِي وَمَثْوَايَ

و تمام حرکت و سکون مرا می‌دانی

۱۳

وَمَاارِيدُ انْابْدِئَ بِهِ مِنْ مَنْطِقِي

و نیز تمام سخناني که مي‌خواهم آغاز کنم

۱۴

وَاتَفَوَّهَ بِهِ مِنْ طَلِبَتِي

و تمام التماسهاي که مي‌خواهم ابراز کنم

۱۵

وَارْجُوهُ لِعَاقِبَتِي

و تمام انتظاراتي که براي آينده‌ام امیدوار هستم

۱۶

وَقَدْ جَرَتْ مَقَادِيرُكَ عَلَيَّ يَا سَيِّدِي

هر آنچه که تو، اي مولای من، براي من فیصله کرده‌ای

۱۷

فِيمَا يَكُونُ مِنِّي إِلَىٰ آخِرِ عُمْرِي

تا پایان عمرم

۱۸

مِنْ سَرِيرَتِي وَعَلانِيَتِي

شامل پنهان و آشکار کارهای من، تجربه خواهم کرد

۱۹

وَبِيَدِكَ لاَ بِيَدِ غَيْرِكَ زِيَادَتِي وَنَقْصِي

و آن در دست تو است، نه کسی دیگر، تمام افزایش و کاهش

۲۰

وَنَفْعِي وَضَرِّي

و تمام نفع و ضرري که مرا دست می‌دهد

۲۱

إِلٰهِي إِنْ حَرَمْتَنِي فَمَنْ ذَا ٱلَّذِي يَرْزُقُنِي

ای خدایا، اگر تو مرا از روزی محروم کنی، پس کيست که روزی دهد

۲۲

وَإِنْ خَذَلْتَنِي فَمَنْ ذَا ٱلَّذِي يَنْصُرُنِي

اگر تو مرا مایوس کنی، پس کيست که یاری کند

۲۳

إِلٰهِي اعُوذُ بِكَ مِنْ غَضَبِكَ وَحُلُولِ سَخَطِكَ

ای خدایا، من از غضب تو و برآمدن خشم تو بر من، حفاظت می‌جویم

۲۴

إِلٰهِي إِنْ كُنْتُ غَيْرَ مُسْتَاهِلٍ لِرَحْمَتِكَ

ای خدایا، اگر من شایستۀ رحمت تو نیستم

۲۵

فَانْتَ اهْلٌ انْ تَجُودَ عَلَيَّ بِفَضْلِ سَعَتِكَ

باز هم انتظار دارم که با احسان وسیع خود مرا موهبت کنی

۲۶

إِلٰهِي كَانِّي بِنَفْسِي وَاقِفَةٌ بَيْنَ يَدَيْكَ

ای خدایا، حال اندیشه می‌کنم که چگونه برابر تو ایستاده‌ام

۲۷

وَقَدْ اظَلَّهَا حُسْنُ تَوَكُّلِي عَلَيْكَ

سایه‌دار شده به نیکو ظن من درباره تو، به سبب توکل من بر تو

۲۸

فَقُلْتَ مَا انْتَ اهْلُهُ وَتَغَمَّدْتَنِي بِعَفْوِكَ

و تو براي من فیصله کنی آنچه شایستۀ تو است و مرا با بخشش خود شامل کنی

۲۹

إِلٰهِي إِنْ عَفَوْتَ فَمَنْ اوْلَىٰ مِنْكَ بِذٰلِكَ

ای خدایا، اگر تو مرا ببخشی، پس کيست که شایسته‌تر از تو در بخشش باشد

۳۰

وَإِنْ كَانَ قَدْ دَنَا اجَلِي وَلَمْ يُدْنِنِي مِنْكَ عَمَلِي

اگر مرگ من قریب شود و کار و عمل من کوتاه مانده باشد

۳۱

فَقَدْ جَعَلْتُ ٱلإِقْرَارَ بِٱلذَّنْبِ إِلَيْكَ وَسِيلَتِي

پس اعتراف من به قصور خود را وسیله خود به تو می‌سازم

۳۲

إِلٰهِي قَدْ جُرْتُ عَلَىٰ نَفْسِي فِي ٱلنَّظَرِ لَهَا

ای خدایا، من به خود ستم روا داشتم، چون خویشتن را رسوا کردم

۳۳

فَلَهَا ٱلْوَيْلُ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَهَا

پس وای بر من اگر تو مرا نبخشی

۳۴

إِلٰهِي لَمْ يَزَلْ بِرُّكَ عَلَيَّ ايَّامَ حَيَاتِي

ای خدایا، تو از تمام عمر من به من نعمت نگذاشته‌ای

۳۵

فَلاَ تَقْطَعْ بِرَّكَ عَنِّي فِي مَمَاتِي

پس، بعد از مرگ من، نعمت خود را از من جدا مکن

۳۶

إِلٰهِي كَيفَ آيَسُ مِنْ حُسْنِ نَظَرِكَ لِي بَعْدَ مَمَاتِي

ای خدایا، چگونه می‌توانم ناامید شوم از پاسبانی نیکوت بر من، بعد از مرگ

۳۷

وَانْتَ لَمْ تُوَلِّنِي إِلاَّ ٱلْجَمِيلَ فِي حَيَاتِي

در حالي که تو تمام عمر من را نیکو نشان داده‌ای

۳۸

إِلٰهِي تَوَلَّ مِنْ امْرِي مَا انْتَ اهْلُهُ

ای خدایا، کارهای مرا آن گونه کار کن که شایسته تو است

۳۹

وَعُدْ عَلَيَّ بِفَضْلِكَ عَلَىٰ مُذْنِبٍ قَدْ غَمَرَهُ جَهْلُهُ

و مرا - گناهکاري که جهل پوشیده کند - با نعمت خود موهبت کن

۴۰

إِلٰهِي قَدْ سَتَرْتَ عَلَيَّ ذُنُوباً فِي ٱلدُّنْيَا

ای خدایا، تو گناهان مرا در زندگی دنیا پوشیده داشتی

۴۱

وَانَا احْوَجُ إِلَىٰ سَتْرِهَا عَلَيَّ مِنْكَ فِي ٱلاخْرَىٰ

و لكن نیاز من به پوشیدگی تو در آخرت بیشتر است

۴۲

إِذْ لَمْ تُظْهِرْهَا لاحَدٍ مِنْ عِبَادِكَ ٱلصَّالِحِينَ

تو پس هیچ بندۀ نیکوکار خود را از گناهان مرا آگاه نکردی

۴۳

فَلاَ تَفْضَحْنِي يَوْمَ ٱلْقِيَامَةِ عَلَىٰ رُؤُوسِ ٱلاشْهَادِ

پس در روز رستاخیز، مرا برابر تمام شاهدان رسوا مکن

۴۴

إِلٰهِي جُودُكَ بَسَطَ امَلِي

ای خدایا، بزرگواري تو امید مرا وسیع کرد

۴۵

وَعَفْوُكَ افْضَلُ مِنْ عَمَلِي

و بخشش تو از عمل من بهتر است

۴۶

إِلٰهِي فَسُرَّنِي بِلِقَائِكَ يَوْمَ تَقْضِي فِيهِ بَيْنَ عِبَادِكَ

ای خدایا، پس مرا خوشنود کن هنگام ملاقات تو در روزی که تو بین بندگان داوري کنی

۴۷

إِلٰهِي ٱعْتِذَارِي إِلَيْكَ ٱعْتِذَارُ مَنْ لَمْ يَسْتَغْنِ عَنْ قَبُولِ عُذْرِهِ

ای خدایا، اعتذار کسي را که بدون قبول معافي نمی‌تواند زیست، تقديم می‌کنم

۴۸

فَٱقْبَلْ عُذْرِي يَا اكْرَمَ مَنِ ٱعْتَذَرَ إِلَيْهِ ٱلْمُسِيئُونَ

پس عذرم قبول کن، ای بزرگوار‌ترین آنان پیش کسان جو معافي طلب می‌کنند

۴۹

إِلٰهِي لاَ تَرُدَّ حَاجَتِي

ای خدایا، التماس مرا رد مکن

۵۰

وَلاَ تُخَيِّبْ طَمَعِي

و بزرگ امید مرا به تو خالي مکن

۵۱

وَلاَ تَقْطَعْ مِنْكَ رَجَائِي وَامَلِي

و مرا از امیدی که به تو دارم مایوس مکن.

۵۲

إِلٰهِي لَوْ ارَدْتَ هَوَانِي لَمْ تَهْدِنِي

ای خدای من، اگر تو مرا خوار کردن می‌خواستی، مرا ہدایت نمی‌دادی.

۵۳

وَلَوْ ارَدْتَ فَضِيحَتِي لَمْ تُعَافِنِي

اگر تو منکشاف کردن مرا می‌خواستی، مرا نجات نمی‌دادی.

۵۴

إِلٰهِي مَا اظُنُّكَ تَرُدُّنِي فِي حَاجَةٍ قَدْ افْنَيْتُ عُمْرِي فِي طَلَبِهَا مِنْكَ

ای خدای من، امید ندارم که درخواست مرا ردّ کنی، که تمام عمرم را برای خواهش آن از تو گذرانده‌ام.

۵۵

إِلٰهِي فَلَكَ ٱلْحَمْدُ ابَداً ابَداً دَائِماً سَرْمَداً

ای خدای من، تمام ستایش تو را، ہمیشه، ہمیشه، دائماً، ابداً،

۵۶

يَزِيدُ وَلاَ يَبِيدُ كَمَا تُحِبُّ وَتَرْضَىٰ

فزونی و بی‌پایانی، درست همان طور که تو دوست می‌داری و پسند می‌کنی.

۵۷

إِلٰهِي إِنْ اخَذْتَنِي بِجُرْمِي اخَذْتُكَ بِعَفْوِكَ

ای خدای من، اگر مرا برای گناهم تنبیه کنی، من با عفو تو درخواست می‌کنم،

۵۸

وَإِنْ اخَذْتَنِي بِذُنُوبِي اخَذْتُكَ بِمَغْفِرَتِكَ

اگر مرا برای گناهانم تنبیه کنی، من با بخشش تو درخواست می‌کنم،

۵۹

وَإِنْ ادْخَلْتَنِي ٱلنَّارَ اعْلَمْتُ اهْلَهَا انِّياحِبُّكَ

و اگر مرا به جهنم فرستادن مقصود تو باشد، من به ساکنین آن اعلام می‌کنم که تو را دوست می‌دارم.

۶۰

إِلٰهِي إِنْ كَانَ صَغُرَ فِي جَنْبِ طَاعَتِكَ عَمَلِي

ای خدای من، اگر عمل من در برابر تطاع حقیقی تو کم باشد،

۶۱

فَقَدْ كَبُرَ فِي جَنْبِ رَجَائِكَ امَلِي

پس امیدم به تو در برابر امید مرا از تو بسیار است.

۶۲

إِلٰهِي كَيْفَ انْقَلِبُ مِنْ عِنْدِكَ بِٱلْخَيْبَةِ مَحْرُوماً

ای خدای من، چگونه می‌تواند که من از تو مایوس و محروم برگردم

۶۳

وَقَدْ كَانَ حُسْنُ ظَنِّي بِجُودِكَ انْ تَقْلِبَنِي بِٱلنَّجَاةِ مَرْحُوماً

درحالی که من به بخشایش تو امید دارم که تو مرا با ایمنی و رحمت بخشی؟

۶۴

إِلٰهِي وَقَدْ افْنَيْتُ عُمْرِي فِي شِرَّةِ ٱلسَّهْوِ عَنْكَ

ای خدای من، تمام عمرم را در سستی و غفلت از تو گذرانده‌ام

۶۵

وَابْلَيْتُ شَبَابِي فِي سَكْرَةِ ٱلتَّبَاعُدِ مِنْكَ

و جوانی خود را در دوری و بیگانگی از تو سپری کرده‌ام.

۶۶

إِلٰهِي فَلَمْ اسْتَيْقِظْ ايَّامَ ٱغْتِرَارِي بِكَ

ای خدای من، من در آن زمان که خود را از عذاب تو محفوظ یافتم به خود نیامده‌ام

۶۷

وَرُكُونِي إِلَىٰ سَبِيلِ سَخَطِكَ

و راه را که منجر به خشم تو می‌شود طی کرده‌ام.

۶۸

إِلٰهِي وَانَا عَبْدُكَ وَٱبْنُ عَبْدِكَ قَائِمٌ بَيْنَ يَدَيْكَ

ای خدای من، با این حال، من غلام تو و فرزند غلام تو اکنون در برابر تو ایستاده‌ام

۶۹

مُتَوَسِّلٌ بِكَرَمِكَ إِلَيْكَ

و به نام بخشایش تو از تو التماس می‌کنم.

۷۰

إِلٰهِي انَا عَبْدٌ اتَنَصَّلُ إِلَيْكَ مِمَّا كُنْتُاوَاجِهُكَ بِهِ

ای خدای من، من بندگی کنندگانِ تو هستم و همه چیزی را که با آن از تو روبرو می‌شدم، انکار می‌کنم؛

۷۱

مِنْ قِلَّةِ ٱسْتِحْيَائِي مِنْ نَظَرِكَ

یعنی بی‌باکی و بی‌احترامی خود را نسبت به تو،

۷۲

وَاطْلُبُ ٱلْعَفْوَ مِنْكَ إِذ ِٱلْعَفْوُ نَعْتٌ لِكَرَمِكَ

و من اکنون درخواست بخشش می‌کنم، چرا که بخشش یکی از خصایل بخشایش تو است.

۷۳

إِلٰهِي لَمْ يَكُنْ لِي حَوْلٌ فَانْتَقِلَ بِهِ عَنْ مَعْصِيَتِكَ

ای خدای من، من قوتی نداشتم که خود را از معصیت تو رهانم

۷۴

إِلاَّ فِي وَقْتٍ ايْقَظْتَنِي لَِمحَبَّتِكَ

مگر بعد از آنکه تو مرا به محبت خود بیدار کردی.

۷۵

وَكَمَا ارَدْتَ انْ اكُونَ كُنْتُ

پس من دقیقاً همان شده‌ام که تو می‌خواستی.

۷۶

فَشَكَرْتُكَ بِإِدْخَالِي فِي كَرَمِكَ

پس من از تو سپاس گویی کردم، چرا که تو مرا با بخشایش خود شامل کردی

۷۷

وَلِتَطْهِيرِ قَلْبِي مِنْ اوْسَاخِ ٱلْغَفْلَةِ عَنْكَ

و دل مرا از آلودگی غفلت از تو پاک کردی.

۷۸

إِلٰهِي ٱنْظُرْ إِلَيَّ نَظَرَ مَنْ نَادَيْتَهُ فَاجَابَكَ

ای خدای من، مرا نظر کن همانند نظر کردنِ تو بر کسی که تو او را خواندی و او پاسخ دادت

۷۹

وَٱسْتَعْمَلْتَهُ بِمَعُونَتِكَ فَاطَاعَكَ

و تو او را یاری دادی و او اطاعت کرد.

۸۰

يَا قَرِيباً لاَ يَبْعُدُ عَنِ ٱلْمُغْتَرِّ بِهِ

ای وہ جو بسیار نزدیک است که از آنکه بی‌احتیاط باشد جدا شود!

۸۱

وَيَا جَوَاداً لاَ يَبْخَلُ عَمَّنْ رَجَا ثَوَابَهُ

ای وہ جو بسیار بخشنده است که از آنکه امیدوار باشد محروم کند!

۸۲

إِلٰهِي هَبْ لِي قَلْباً يُدْنِيهِ مِنْكَ شَوْقُهُ

ای خدای من، مرا دلی عطا کن که تشنگی آن به تو مرا نزدیک کند،

۸۳

وَلِسَاناً يُرْفَعُ إِلَيْكَ صِدْقُهُ

زبانی که راستی آن به تو سوق داده شود،

۸۴

وَنَظَراً يُقَرِّبُهُ مِنْكَ حَقُّهُ

و چشمی که درستی آن به سوی تو پیش رود.

۸۵

إِلٰهِي إِنَّ مَنْ تَعَرَّفَ بِكَ غَيْرُ مَجْهُولٍ

ای خدای من، هر کسی که تو را بشناسد هرگز ناشناخته نخواهد بود،

۸۶

وَمَنْ لاَذَ بِكَ غَيْرُ مَخْذُولٍ

هر کسی که پناه خود را به تو برد هرگز نام نخواهد خورد،

۸۷

وَمَنْ اقْبَلْتَ عَلَيْهِ غَيْرُ مَمْلُولٍ

و هر کسی که تو یاری دهی هرگز تنها و ملال نخواهد بود.

۸۸

إِلٰهِي إِنَّ مَنِ ٱنْتَهَجَ بِكَ لَمُسْتَنِيرٌ

ای خدای من، هر کسی که در راه تو قدم بگذارد روشن‌فکر خواهد شد،

۸۹

وَإِنَّ مَنِ ٱعْتَصَمَ بِكَ لَمُسْتَجِيرٌ

و هر کسی که به تو پناه برد یاری شده خواهد.

۹۰

وَقَدْ لُذْتُ بِكَ يَا إِلٰهِي فَلاَ تُخَيِّبْ ظَنِّي مِنْ رَحْمَتِكَ

پس من پناه می‌برم به تو، ای خدای من! پس مرا چون به رحمت خود به من نظر نیفکند، مایوس مکن

۹۱

وَلاَ تَحْجُبْنِي عَنْ رَافَتِكَ

و مرا از لطف خود محروم مکن.

۹۲

إِلٰهِي اقِمْنِي فِي اهْلِ وِلايَتِكَ

ای خدای من، مرا در میان بندگانِ تو،

۹۳

مُقَامَ مَنْ رَجَا ٱلزِّيَادَةَ مِنْ مَحَبَّتِكَ

مقام آنکسی عطا کن که ہمیشه تشنه محبت بیشتر تو باشد.

۹۴

إِلٰهِي وَالْهِمْنِي وَلَهاً بِذِكْرِكَ إِلَىٰ ذِكْرِكَ

ای خدای من، مرا الهام دهید با عشق شدیدی برای مراجعت بی‌قطع به تو،

۹۵

وَهِمَّتِي فِي رَوْحِ نَجَاحِ اسْمَائِكَ وَمَحَلِّ قُدْسِكَ

و تمام کوشش خود را به دستیابی لذت موفقیتی که به اسماء تو و مقدار پاکی‌ات حاصل شود وقف کن.

۹۶

إِلٰهِي بِكَ عَلَيْكَ إِلاَّ الْحَقْتَنِي بِمَحَلِّ اهْلِ طَاعَتِكَ

ای خدای من، از تو درخواست می‌کنم به نام خود تو، مرا در مقام فرمانبرداری خود قرار ده

۹۷

وَٱلْمَثْوَىٰ ٱلصَّالِحِ مِنْ مَرْضَاتِكَ

و در رتبه ممتازی از رضای خود،

۹۸

فَإِنِّي لاَ اقْدِرُ لِنَفْسِي دَفْعاً

چرا که من، به راستی، هیچ طاقتی برای نجات خود ندارم

۹۹

وَلاَ امْلِكُ لَهَا نَفْعاً

و یا برای سودمند کردن خود.

۱۰۰

إِلٰهِي انَا عَبْدُكَ ٱلضَّعِيفُ ٱلْمُذْنِبُ

ای خدای من، من غلام تو هستم - ضعیف و گناهکار -

۱۰۱

وَمَمْلُوكُكَ ٱلْمُنِيبُ

و برده‌ی تو، توبه‌کار و بازگشت‌جو

۱۰۲

فَلاَ تَجْعَلْنِي مِمَّنْ صَرَفْتَ عَنْهُ وَجْهَكَ

پس مرا با آن‌هایی مشمار که روی خود را از ایشان برگردانیده‌ای

۱۰۳

وَحَجَبَهُ سَهْوُهُ عَنْ عَفْوِكَ

یا آن‌هایی که از بخشش تو محروم شده‌اند به سبب غفلت از تو

۱۰۴

إِلٰهِي هَبْ لي كَمَالَ ٱلاِنْقِطَاعِ إِلَيْكَ

ای خدای من، مرا به تمام خود‌سپاری به تو عطا فرما

۱۰۵

وَانِرْ ابْصَارَ قُلُوبِنَا بِضِيَاءِ نَظَرِهَا إِلَيْكَ

و دل‌های ما را روشن کن به نور توجه به تو

۱۰۶

حَتَّىٰ تَخْرِقَ ابْصَارُ ٱلْقُلُوبِ حُجُبَ ٱلنُّورِ

تا که نگاه‌های دل‌ها برپردهء نور فروشگذرند

۱۰۷

فَتَصِلَ إِلَىٰ مَعْدِنِ ٱلْعَظَمَةِ

و به معدن عظمت برسند

۱۰۸

وَتَصِيرَ ارْوَاحُنَا مُعَلَّقَةً بِعِزِّ قُدْسِكَ

و جان‌های ما به جلال قدسیت تو آویزان گردند

۱۰۹

إِلٰهِي وَٱجْعَلْنِي مِمَّنْ نَادَيْتَهُ فَاجَابَكَ

ای خدای من، مرا از آن‌هایی کن که تو را اجابت کردند چون فریاد رفتند

۱۱۰

وَلاحَظْتَهُ فَصَعِقَ لِجَلالِكَ

آن‌هایی که وقتی تو ایشان را نگریستی لرزاندند برای جلال تو

۱۱۱

فَنَاجَيْتَهُ سِرّاً وَعَمِلَ لَكَ جَهْراً

و تو ایشان را در رازتان درآوردی و برای تو علانیه کردند

۱۱۲

إِلٰهِي لَمْاسَلِّطْ عَلَىٰ حُسْنِ ظَنِّي قُنُوطَ ٱلايَاسِ

ای خدای من، نه ناامیدی و نه غم بر خوبی ظن خود درباره‌ی تو سایه‌ افکندم

۱۱۳

وَلاَ ٱنْقَطَعَ رَجَائِي مِنْ جَمِيلِ كَرَمِكَ

و هرگز امید خود را در کرم بزرگ تو از دست ندادم

۱۱۴

إِلٰهِي إِنْ كَانَتِ ٱلْخَطَايَا قَدْ اسْقَطَتْنِي لَدَيْكَ

ای خدای من، اگر گناهان من مرا در نزد تو واژگون کرده‌اند

۱۱۵

فَٱصْفَحْ عَنِّي بِحُسْنِ تَوَكُّلِي عَلَيْكَ

پس بخشایش فرما به سبب خوبی اعتماد من به تو

۱۱۶

إِلٰهِي إِنْ حَطَّتْنِيَ ٱلذُّنُوبُ مِنْ مَكَارِمِ لُطْفِكَ

ای خدای من، اگر ستمهای من مرا از لطف نیکوی تو دور کرده‌اند

۱۱۷

فَقَدْ نَبَّهَنِي ٱلْيَقِينُ إِلَىٰ كَرَمِ عَطْفِكَ

پس ایمان من به تو توجه دل مرا به سخاوت رحمت تو کشیده‌ است

۱۱۸

إِلٰهِي إِنْ انَامَتْنِيَ ٱلْغَفْلَةُ عَنِ ٱلإِسْتِعْدَادِ لِلِقَائِكَ

ای خدای من، اگر غفلت من مرا برای آماده‌ شدن به دیدار تو پوشش‌ داده‌ است

۱۱۹

فَقَدْ نَبَّهَتْنِي ٱلْمَعْرِفَةُ بِكَرَمِ آلاَئِكَ

پس شناخت من بر سخاوت نعم‌های تو مرا بیدار کرده‌ است

۱۲۰

إِلٰهِي إِنْ دَعَانِي إِلَىٰ ٱلنَّارِ عَظِيمُ عِقَابِكَ

ای خدای من، اگر عذاب سخت تو مرا سوی دوزخ کشانده‌ است

۱۲۱

فَقَدْ دَعَانِي إِلَىٰ ٱلْجَنَّةِ جَزِيلُ ثَوَابِكَ

پس جزای غنی تو مرا سوی بهشت کشانده‌ است

۱۲۲

إِلٰهِي فَلَكَ اسْالُ وَإِلَيْكَ ابْتَهِلُ وَارْغَبُ

ای خدای من، تو را تنها دعا می‌کنم و تو را تنها التماس و آرزو می‌کنم

۱۲۳

وَاسْالُكَ انْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

به تو التماس می‌کنم که درود بفرستی بر محمد و آل محمد

۱۲۴

وَانْ تَجْعَلَنِي مِمَّنْ يُدِيمُ ذِكْرَكَ

و مرا با آن‌هایی شمار که همیشه تو را یاد می‌کنند

۱۲۵

وَلاَ يَنْقُضُ عَهْدَكَ

کسانی که به تو پیمان خود را شکسته‌اند

۱۲۶

وَلاَ يَغْفُلُ عَنْ شُكْرِكَ

و برتو سپاسخود را فروگذار نکردند

۱۲۷

وَلاَ يَسْتَخِفُّ بِامْرِكَ

و کارهای تو را کوچک نشمردند

۱۲۸

إِلٰهِي وَالْحِقْنِي بِنُورِ عِزِّكَ ٱلابْهَجِ

ای خدای من، مرا بیش‌ترین نور شریف کرامت خود پیوند ده

۱۲۹

فَاكُونَ لَكَ عَارِفاً

تا که تو را شناخت کنم

۱۳۰

وَعَنْ سِوَاكَ مُنْحَرِفاً

و دیگران را کنار گذاشته‌ام

۱۳۱

وَمِنْكَ خَائِفاً مُرَاقِباً

و از تو و برای تو بترسم و بپرهیز‌پذیر باشم

۱۳۲

يَا ذَا ٱلْجَلاَلِ وَٱلإِكْرَامِ

ای پروردگار عزت و کرامت

۱۳۳

وَصَلَّىٰ ٱللَّهُ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ رَسُولِهِ وَآلِهِ ٱلطَّاهِرِينَ

درود بفرست خدا بر محمد رسول‌الله و بر آل‌الطاهرین

۱۳۴

وَسَلَّمَ تَسْلِيماً كَثِيراً

و ایشان را بسیار رفع‌ الدرجه فرما