١٥من شعبان- مولد الإمام المهدی عجل الله فرجه
The 15th Shaaban Night
۲۴۱ بند منبع: Mafatih al-Jinan
این ترجمه با کمک ماشین انجام شده و در انتظار بازبینی علمی است. متن عربی بالا متن معتبر است.
- ۱
السَّلامُ عَلَيْكَ يا أَبا عَبْدِ الله السَّلامُ عَلَيْكَ وَرَحْمَةُ الله وَبَرَكاتُهُ
سلام بر تو ای ابا عبدالله. سلام بر تو و رحمت خدا و برکاتش.
- ۲
اللّهُمَّ بِحَقِّ لَيْلَتِنا وَمَوْلُودِها وَحُجَّتِكَ وَمَوْعُودِها الَّتِي قَرَنْتَ إِلى فَضْلِها فَضْلاً فَتَمَّتْ كَلِمَتُكَ صِدْقاً وَعَدْلاً ، لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِكَ وَلا مُعَقِّبَ لآياتِكَ نُورُكَ المُتَأَلِّقُ وَضِياؤُكَ المُشْرِقُ وَالعَلَمُ النُّورُ فِي طَخْياء الدَيْجُورِ ، الغائِبُ المَسْتُورُ جَلَّ مَوْلِدُهُ وَكَرُمَ مَحْتِدُهُ وَالمَلائِكَةُ شُهَّدُهُ وَالله ناصِرُهُ وَمُؤَيِّدُهُ إذا آنَ مِيعادُهُ وَالمَلائِكَةُ أَمْدادُهُ ، سَيْفُ الله الَّذِي لايَنْبُو وَنُورُهُ الَّذِي لا يَخْبُو وَذُو الحِلْمِ الَّذِي لايَصْبُو مَدارُ الدَّهْرِ وَنَوامِيسُ العَصْرِ وَوُلاةُ الأمْرِ وَالمُنَزَّلُ عَلَيْهِمْ مايَتَنَزَّلُ فِي لَيْلَةَ القَدْرِ وَأَصْحابُ الحَشْرِ وَالنَشْرِ تَراجِمَةُ وَحْيِهِ وَوُلاةُ أَمْرِهِ وَنَهْيِهِ. اللّهُمَّ فَصَلِّ عَلى خاتِمِهِمْ وَقائِمِهِمْ المَسْتُورِ عَنْ عَوالِمِهِمْ ، اللّهُمَّ وَادْرِكْ بِنا أَيَّامَهُ وَظُهُورَهُ وَقِيامَهُ وَاجْعَلْنا مِنْ انْصارِهِ وَاقْرِنْ ثَأْرَنا بِثَأْرِهِ وَاكْتُبْنا فِي أَعْوانِهِ وَخُلَصائِهِ وَاحْيِنا فِي دَوْلَتِهِ ناعِمِينَ وَبِصُحْبَتِهِ غانِمِينَ وَبِحَقِّهِ قائِمِينَ وَمِنَ السُّوءِ سالِمِينَ يا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ وَالحَمْدُ للهِ رَبِّ العالَمِينَ وَصَلَواتُهُ عَلى سَيِّدِنا مُحَمَّدٍ خاتَمِ النَّبِيِّنَ وَالمُرْسَلِينَ وَعَلى أَهْلِ بَيْتِهِ الصَّادِقِينَ وَعِتْرَتِهِ النَّاطِقِينَ وَالعَنْ جَمِيعَ الظَّالِمِينَ وَاحْكُمْ بَيْنَنا وَبَيْنَهُمْ يا أَحْكَمَ الحاكِمِينَ
خدایا، به حق این شب و زاده آن، و حجت تو و وعدهات، که فضلی بر فضلش افزودی و کلمهات به راستی و عدالت تمام شد — هیچکس کلمات تو را تغییر نمیدهد و هیچکس آیات تو را باز نمیگرداند — نور درخشان تو و روشنایی تابان تو، پرچم نورانی در دل تاریکی، غایب و پوشیده. والا مقام است میلادش و شریف است اصلش؛ فرشتگان گواهان اویند و خدا یاور و پشتیبان اوست هنگامی که موعدش فرا رسد و فرشتگان مددکاران او هستند. او شمشیر خدایی است که هرگز کند نمیشود و نور اوست که هرگز خاموش نمیگردد و صاحب حلم است که هرگز نمیلغزد. او محور زمان و نگهبانان عصر و صاحبان فرمان هستند و آنان که بر ایشان فرود میآید آنچه در شب قدر فرود آید، و یاران حشر و نشر و ترجمانان وحی و صاحبان امر و نهی او هستند. خدایا، پس درود بفرست بر آخرین آنان و قائمشان که از جهانیان پنهان است. خدایا، ما را به روزها و ظهور و قیامش برسان و ما را از یارانش قرار ده و انتقام ما را با انتقامش همراه ساز و ما را در شمار یاران و خاصانش بنویس. ما را در دولتش با نعمت زنده بدار و با همراهیش بهرهمند ساز و برای حقش بپاخیز و از بدیها سالم بدار، ای مهربانترین مهربانان. و ستایش خدای را که پروردگار جهانیان است و درودهایش بر سرورمان محمد خاتم پیامبران و فرستادگان و بر خاندان پاکش و عترت گویایش باد. و لعنت بر تمامی ستمگران و میان ما و ایشان حکم کن ای عادلترین حاکمان.
- ۳
اللّهُمَّ أَنْتَ الحَيُّ القَيُّومُ العَلِيُّ العَظِيمُ الخالِقُ الرَّازِقُ المُحْيِي المُمِيْتُ البَدِيُ البَدِيعُ ، لَكَ الجَلالُ وَلَكَ الفَضْلُ وَلَكَ الحَمْدُ وَلَكَ المَنُّ وَلَكَ الجُودُ وَلَكَ الكَرَمُ وَلَكَ الاَمْرُ وَلَكَ المَجْدُ وَلَكَ الشُّكْرُ وَحْدَكَ لا شَرِيكَ لَكَ ، يا واِحُد يا أحَدُ يا صَمَدُ يا مَنْ لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوا أَحَدٌ ؛ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَاكْفِنِي ما أَهَمَّنِي وَاقْضِ دَيْنِي وَوَسِّعْ عَلَيَّ فِي رِزْقِي ، فَإِنَّكَ فِي هذِهِ الليْلَةِ كُلَّ أَمْرٍ حَكِيمٍ تُفَرِّقُ وَمَنْ تَشاءُ مِنْ خَلْقِكَ تَرْزُقُ فَارْزُقْنِي وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ ، فَإِنَّكَ قُلْتَ وَأَنْتَ خَيْرُ القائِلِينَ النَّاِطِقينَ : (وَاسْأَلُوا الله مِنْ فَضْلِهِ) فَمِنْ فَضْلِكَ أَسْأَلُ وَإِيَّاكَ قَصَدْتُ وَابْنَ نَبِيِّكَ اعْتَمَدْتُ وَلَكَ رَجَوْتُ فَارْحَمْنِي يا أرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
خدایا، تو زنده پاینده و قائم به ذات و بلندمرتبه و بزرگ و آفریننده و روزیدهنده و زندهکننده و میراننده و آغازگر و نوآور هستی. از آن توست جلال و از آن توست فضل و از آن توست ستایش و از آن توست منت و از آن توست بخشش و از آن توست کرم و از آن توست فرمان و از آن توست عظمت و از آن توست سپاس — تنها تو بیشریک. ای یگانه، ای یکتا، ای بینیاز، ای که نزاد و زاده نشد و هیچکس همتای او نیست. درود بفرست بر محمد و خاندان محمد و مرا بیامرز و بر من رحم کن و مرا از آنچه نگرانم کفایت کن و بدهیام را ادا فرما و روزیام را گشاده ساز. همانا تو در این شب هر امر حکیمانهای را جدا میکنی و هر که را خواهی از آفریدگانت روزی میدهی؛ پس مرا روزی ده که تو بهترین روزیدهندگانی. همانا تو فرمودی و تو بهترین گویندگانی: «از خدا از فضلش بخواهید.» پس از فضل تو میخواهم و تو را قصد کردهام و بر فرزند پیامبرت تکیه کردهام و به تو امید بستهام؛ پس بر من رحم کن ای مهربانترین مهربانان.
- ۴
اللّهُمَّ اقْسِمْ لَنا مِنْ خَشْيَتِكَ مايحَوُلُ بَيْنَنا وَبَيْنَ مَعْصِيَتِكَ وَمِنْ طاعَتِكَ ماتُبَلِّغُنا بِهِ رِضْوانَكَ وَمِنَ اليَّقِينِ مايَهُونُ عَلَيْنا بِهِ مُصِيباتُ الدُّنْيا ، اللّهُمَّ أَمْتِعْنا بِأَسْماعِنا وَأَبْصارِنا وَقُوَّتِنا ما أَحْيَيْتَنا وَاجْعَلْهُ الوارِثَ مِنَّا وَاجْعَلْ ثأْرَنا عَلى مَنْ ظَلَمَنا وَانْصُرْنا عَلى مَنْ عادانا وَلا تَجْعَلْ مُصِيبَتَنا فِي دِينِنا وَلا تَجْعَلْ الدُّنْيا أَكْبَر هَمِّنا وَلا مَبْلَغَ عِلْمِنا ، وَلا تُسَلِّطْ عَلَيْنا مَنْ لا يَرْحَمُنا بِرَحْمَتِكَ يا أرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.
خدایا، از خشیت خود بهرهای به ما ده که میان ما و نافرمانی تو حایل شود، و از فرمانبرداری تو آنقدر که ما را به خشنودی تو برساند، و از یقین آنقدر که مصیبتهای دنیا بر ما آسان شود. خدایا، ما را از شنوایی و بینایی و تواناییمان بهرهمند ساز تا زندهایم و آن را وارث ما قرار ده. انتقام ما را بر کسانی قرار ده که به ما ستم کردهاند و ما را بر دشمنانمان یاری ده. مصیبت ما را در دینمان قرار مده و دنیا را بزرگترین هم ما و نهایت دانش ما قرار مده. و کسی را که بر ما رحم نمیکند بر ما مسلط مگردان، به رحمتت ای مهربانترین مهربانان.
- ۵
سُبْحانَ الله وَالحَمْدُ للهِ وَلا إِلهَ إِلاّ الله وَالله أَكْبَرُ
پاک و منزه است خدا و ستایش خدای را است و خدایی جز خدا نیست و خدا بزرگتر است.
- ۶
سُبْحانَ الله
پاک و منزه است خدا
- ۷
والحَمْدُ للهِ
تمام ستایش خدای را است
- ۸
وَالله أَكْبَرُ
خدا بزرگتر است
- ۹
يا مَنْ إِلَيْهِ مَلْجأُ العِبادِ فِي المُهِمَّاِت وَإِلّيْهِ يَفْزَعُ الخَلْقُ فِي المُلِمَّاتِ يا عالِمَ الجَهْرِ وَالخَفِيَّاتِ يا مَنْ لاتَخْفى عَلَيْهِ خَواطِرُ الاَوْهامِ وَتَصرُّفُ الخَطَراتِ يا رَبَّ الخَلائِقِ وَالبَرِيَّاِت يا مَنْ بِيَدِهِ مَلَكُوتُ الأَرْضِينَ وَالسَّماواتِ ، أَنْتَ الله لا إِلهَ إِلاّ أَنْتَ أَمُتُّ إِلَيْكَ بِلا إِلهَ إِلاّ أَنْتَ فَيا لا إِلهَ إِلاّ أَنْتَ اجْعَلْنِي فِي هذِهِ الليْلَةِ مِمَّنْ نَظَرْتَ إِلَيْهِ فَرَحِمْتَهُ وَسَمِعْتَ دُعائَهُ فَأَجَبْتَهُ وَعَلِمْتَ اسْتِقالَتَهُ فَأَقَلْتَهُ وَتَجاوَزْتَ عَنْ سالِفِ خَطِيئَتِهِ وَعَظِيمِ جَرِيرَتِهِ فَقَدْ اسْتَجَرْتُ بِكَ مِنْ ذُنُوبِي وَلَجَأْتُ إِلَيْكَ فِي سَتْرِ عُيُوبِي ، اللّهُمَّ فَجُدْ عَلَيَّ بِكَرَمِكَ وَفَضْلِكَ وَاحْطُطْ خَطايايَ بِحِلْمِكَ وَعَفْوِكَ وَتَغَمَّدْنِي فِي هذِهِ اللَّيْلَةِ بِسابِغِ كَرامَتِكَ وَاجْعَلْنِي فِيها مِنْ أَوْلِيائِكَ الَّذِينَ اجْتَبَيْتَهُمْ لِطاعَتِكَ وَاخْتَرْتَهُمْ لِعِبادَتِكَ وَجَعَلْتَهُمْ خالِصَتَكَ وَصَفْوَتَكَ ، اللّهُمَّ اجْعَلْنِي مِمَّنْ سَعَدَ جَدُّهُ وَتَوَفَّرَ مِنَ الخَيْراتِ حَظُّهُ وَاجْعَلْنِي مِمَّنْ سَلِمَ فَنَعِمَ وَفازَ فَغَنِمَ وَاكْفِنِي شَرَّ ما أَسْلَفْتُ وَاعْصِمْنِي مِنَ الازْدِيادِ فِي مَعْصِيَتِكَ وَحَبِّبْ إلى طاعَتَكَ وَما يُقَرِّبُنِي مِنْكَ وَيُزْلِفُنِي عِنْدَكَ. سَيِّدِي ، إِلَيْكَ يَلْجَأُ الهارِبُ وَمِنْكَ يَلْتَمِسُ الطَّالِبُ وَعَلى كَرَمِكَ يَعِّولُ المُسْتَقِيلُ التائبُ أَدَّبْتَ عِبادَكَ بِالتَّكَرُّمِ وَأَنْتَ أَكْرَمُ الاَكْرَمِينَ وَأَمَرْتَ بِالعَفْوِ عِبادَكَ وَأَنْتَ الغَفُورُ الرَّحِيمُ ، اللّهُمَّ فَلا تَحْرِمْنِي ما رَجَوْتُ مِنْ كَرَمِكَ وَلا تُؤْيِسْنِي مِنْ سابِغِ نِعَمِكَ وَلا تُخَيِّبْنِي مِنْ جَزِيلِ قِسَمِكَ فِي هذِهِ اللَّيْلَةِ لاَهْلِ طاعَتِكَ وَاجْعَلْنِي فِي جَنَّةٍ مِنْ شِرارِ بَرِيَّتِكَ. رَبِّ ، إِنْ لْم أَكُنْ مِنْ أَهْلِ ذلِكَ فَأَنْتَ أَهْلُ الكَرَمِ وَالعَفْوِ وَالمَغْفِرَةِ وَجُدْ عَلَيَّ بِما أَنْتَ أَهْلُهُ لا بِما أَسْتَحِقُّهُ فَقَدْ حَسُنَ ظَنِّي بِكَ وَتَحَقَّقَ رَجائِي لَكَ وَعَلِقَتْ نَفْسِي بِكَرَمِكَ فَأَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ وَأَكْرَمُ الاَكْرَمِينَ ، اللّهُمَّ وَاخْصُصْنِي مِنْ كَرَمِكَ بِجَزِيلِ قسمِكَ وَأَعوذُ بِعَفْوِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ وَاغْفِرْ لِي الذَّنْبَ الَّذِي يَحْبِسُ عَلَيَّ الخُلُقَ وَيُضيِّقُ عَلَيَّ الرِّزْقَ حَتّى أَقُومَ بصالِحِ رِضاكَ وَانْعَمَ بِجَزِيلِ عَطائِكَ وَأَسْعَدَ بِسابِغِ نَعْمائِكَ ، فَقَدْ لُذْتُ بِحَرَمِكَ وَتَعَرَّضْتُ لِكَرَمِكَ وَاسْتَعَذْتُ بِعَفْوِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ وبِحِلْمِكَ مِنْ غَضَبِكَ فَجُدْ بِما سَأَلْتُكَ وَأَنِلْ ماالتَمَسْتُ مِنْكَ أَسْأَلُكَ بِكَ لا بِشَيٍْ هُوَ أَعْظَمُ مِنْكَ.
ای کسی که بندگان در سختیها به او پناه میبرند و آفریدگان در بلاها به او روی میآورند. ای دانای آشکار و نهان. ای کسی که اندیشههای خیال و گردش خاطرات بر او پوشیده نیست. ای پروردگار آفریدگان و موجودات. ای کسی که فرمانروایی زمینها و آسمانها در دست اوست. تو خدایی، خدایی جز تو نیست. به لا اله الا انت به تو توسل میجویم. پس ای «لا اله الا انت»، مرا در این شب از کسانی قرار ده که بر آنان نگریستی و رحمشان کردی و دعایشان را شنیدی و اجابت نمودی و طلب عفوشان را دانستی و پذیرفتی و از گناهان گذشته و خطاهای بزرگشان درگذشتی. من از گناهانم به تو پناه آوردهام و برای پوشاندن عیوبم به تو پناهنده شدهام. خدایا، با کرم و فضلت بر من ببخشای و خطاهایم را با حلم و عفوت محو ساز و در این شب مرا به کرامت فراوانت بپوشان و مرا از دوستانت قرار ده که برای طاعتت برگزیدی و برای عبادتت انتخاب کردی و خالصان و برگزیدگانت ساختی. خدایا، مرا از کسانی قرار ده که بختشان نیکوست و بهرهشان از خیرات فراوان. مرا از کسانی قرار ده که سالم و در نعمتند و کامیاب و بهرهمندند. شر آنچه پیشتر کردهام از من کفایت کن و مرا از افزودن بر نافرمانیات نگاه دار و طاعتت و آنچه مرا به تو نزدیک و در نزدت مقرب میسازد محبوبم ساز. سرورم، به تو پناه میآورد گریزنده و از تو میخواهد جوینده و بر کرمت تکیه میکند توبهکار بازگشته. بندگانت را به بزرگواری ادب کردی و تو بزرگوارترین بزرگوارانی و بندگانت را به عفو فرمان دادی و تو آمرزنده مهربانی. خدایا، مرا از آنچه از کرمت امید داشتم محروم مکن و از نعمتهای فراوانت ناامیدم مساز و از بهره فراوانت در این شب برای اهل طاعتت بینصیبم مگذار و مرا در پناهی از شر آفریدگانت قرار ده. پروردگارم، اگر من اهل آن نیستم، تو اهل کرم و عفو و مغفرتی. پس بر من ببخشای به آنچه تو اهل آنی نه به آنچه من مستحقم. گمان نیکو به تو دارم و امیدم به تو محقق شده و جانم به کرمت آویخته؛ تو مهربانترین مهربانان و بزرگوارترین بزرگوارانی. خدایا، از کرمت بهره فراوان به من اختصاص ده و به عفوت از عقوبتت پناه میجویم و گناهی را ببخش که اخلاقم را بازمیدارد و رزقم را تنگ میکند تا به صلاح رضایتت بایستم و از عطای کریمانهات بهرهمند شوم و به نعمتهای فراوانت خوشبخت گردم. به حرم تو پناه آوردهام و خود را در معرض کرمت نهادهام و به عفوت از عقوبتت و به حلمت از خشمت پناه جستهام؛ پس آنچه خواستم عطا فرما و آنچه از تو طلب کردم ارزانی دار. از تو به تو میخواهم، زیرا چیزی بزرگتر از تو نیست.
- ۱۰
يا رَبّ
ای پروردگار!
- ۱۱
يا الله
ای خدا!
- ۱۲
لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِالله
نیرو و توانی نیست مگر با خدا.
- ۱۳
ما شاءَ الله
آنچه خدا خواهد رخ خواهد داد.
- ۱۴
لا قُوَّةَ إِلاّ بِالله
توانی نیست مگر با خدا.
- ۱۵
إِلهِي تَعَرَّضَ لَكَ فِي هذا اللَّيْلِ المُتَعَرِّضُونَ وَقَصَدَكَ القاصِدُونَ وَأَمَّلَ فَضْلَكَ وَمَعْرُوفَكَ الطَّالِبُونَ وَلَكَ فِي هذا اللَّيْلِ نَفَحاتٌ وَجَوائِزُ وَعَطايا وَمَواهِبُ تَمُنُّ بِها عَلى مَنْ تَشاءُ مِنْ عِبادِكَ وَتَمْنَعُها مَنْ لَمْ تَسْبِقْ لَهُ العِنايَةُ مِنْكَ ، وَها أَنا ذا عُبَيْدُكَ الفَقِيرُ إِلَيْكَ المُؤَمِّلُ فَضْلَكَ وَمَعْرُوفَكَ ، فَإِنْ كُنْتَ يا مَوْلاي تَفَضَّلْتَ فِي هذِهِ اللَّيْلَةِ عَلى أَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ وَعُدْتَ عَلَيْهِ بِعائِدَةٍ مِنْ عَطْفِكَ فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ الطَيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ الخَيِّرِينَ الفاضِلِينَ ، وَجُدْ عَلَيَّ بِطَوْلِكَ وَمَعْرُوفِكَ يا رَبَّ العالَمينَ ، وَصَلَّى الله عَلى مُحَمَّدٍ خاتَمِ النَّبِيِّينَ وَآلِهِ الطَّاهِرِينَ وَسَلَّمَ تَسْلِيماً ، إِنَ الله حَمِيدٌ مَجِيدٌ. اللّهُمَّ إِنِّي أَدْعُوكَ كَما أَمَرْتَ فَاسْتَجِبْ لِي كَما وَعَدْتَ إِنَّكَ لا تُخْلِفُ المِيعادَ
خدایا، در این شب متعرضان به سوی تو آمدهاند و قصدکنندگان تو را قصد کردهاند و طالبان فضل و نیکی تو را آرزو دارند. و تو در این شب لطفها و جایزهها و عطاها و بخششهایی داری که بر هر که خواهی از بندگانت ارزانی میداری و از کسی که عنایت پیشین تو شاملش نشده دریغ میداری. و اینک منم بنده حقیر تو، نیازمند به تو، امیدوار به فضل و نیکی تو. پس اگر تو ای مولای من، در این شب بر کسی از آفریدگانت تفضل فرمودی و با لطفی از مهربانیات به او بازگشتی، پس درود بفرست بر محمد و خاندان محمد پاکان طاهران نیکان فاضلان، و بر من به بزرگواری و نیکیات ببخشای ای پروردگار جهانیان. و درود خدا بر محمد خاتم پیامبران و خاندان پاکش و سلام فراوان باد. همانا خدا ستوده باشکوه است. خدایا، تو را میخوانم چنانکه فرمان دادی، پس مرا اجابت فرما چنانکه وعده دادی؛ همانا تو خلف وعده نمیکنی.
- ۱۶
سَجدَ لَكَ سَوادِي وَخَيالِي وَآمَنَ بِكَ فُؤادِي هذِهِ يَدايَ وَما جَنَيْتُهُ عَلى نَفْسِي يا عَظِيمُ تُرْجى لُكُلِّ عَظيمٍ اغْفِرْ لِيَ العَظِيمَ فَإنَّهُ لا يَغْفِرُ الذَّنْبَ العَظِيمَ إِلاّ الرَبُّ العَظِيمُ.
سیاهی و خیالم در برابر تو سجده میکند و دلم به تو ایمان دارد. این دو دست من است و آنچه بر خود روا داشتهام. ای بزرگی که برای هر امر بزرگ به تو امید بسته میشود، گناه بزرگ مرا ببخش، زیرا گناه بزرگ را نمیبخشد مگر پروردگار بزرگ.
- ۱۷
أَعُوذُ بِنُورِ وَجْهِكَ الَّذِي أَضائَتْ لَهُ السَّماواتُ وَالأَرْضُونَ وانْكَشَفَتْ لَهُ الظُّلُماتُ وَصَلَحَ عَلَيْهِ أَمْرُ الأوّلِينَ وَالآخِرِينَ مِنْ فُجأَةِ نَقِمَتِكَ وَمِنْ تَحْوِيلِ عافِيَتِكَ وَمِنْ زَوالِ نِعْمَتِكَ ، اللّهُمَّ ارْزُقْنِي قَلْباً تَقِيّاً نَقِيّاً وَمِنَ الشِّرْكِ بَرِيئاً لا كافِراً وَلا شَقِيّاً.
پناه میبرم به نور چهرهات که آسمانها و زمینها از آن روشن شده و تاریکیها از آن کنار رفته و کار اولین و آخرین بر آن استوار است — از ناگهانی انتقامت و از تغییر عافیتت و از زوال نعمتت. خدایا، به من دلی پرهیزکار و پاک عطا فرما، از شرک بری، نه کافر و نه بدبخت.
- ۱۸
عَفَّرْتُ وَجْهِي فِي التُّرابِ وَحُقَّ لِي أَنْ أَسْجُدَ لَكَ.
صورتم را در خاک مالیدهام و سزاوار است که برای تو سجده کنم.
- ۱۹
اللّهُمَّ إِنِّي إِلَيْكَ فَقِيرٌ وَمِنْ عَذابِكَ خائِفٌ مُسْتَجِيرٌ ، اللّهُمَّ لا تُبَدِّلْ اسْمِي وَلا تُغَيِّرْ جِسْمِي وَلا تَجْهَدْ بَلائِي وَلا تُشْمِتْ بِي أَعْدائِي ، أَعُوذُ بِعَفْوِكَ مِنْ عِقابِكَ وَأَعُوذُ بِرَحْمَتِكَ مِنْ عَذابِكَ وَأَعُوذُ بِرِضاكَ مِنْ سَخَطِكَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ جَلَّ ثَناؤُكَ أَنْتَ كَما أَثْنَيْتَ عَلى نَفْسِكَ وَفَوْقَ ما يَقُولُ القائِلُونَ
خدایا، من به درگاه تو نیازمندم و از عذابت بیمناک و پناهجویم. خدایا، نامم را تغییر مده و جسمم را دگرگون مکن و بلایم را سخت مگردان و دشمنانم را بر من شاد مساز. به عفوت از عقوبتت پناه میجویم و به رحمتت از عذابت پناه میجویم و به خشنودیات از خشمت پناه میجویم و به تو از تو پناه میجویم. بلند است ستایشت؛ تو همان هستی که خود را ستودهای و فراتر از آنچه گویندگان گویند.
- ۲۰
اللهم إنك عليم حليم ذو أناةٍ و لا طاقة لنا بحُكمك بحلمك يا الله يا الله يا اللّــــــه الأمان الأمان الأمان
ای خدایا، تو برتر و صبور و تاخیرگر هستی، زیرا ما توان تحمل شرایطی را نداریم که زیر سلطهی توام جاری گردد. ای خدایا! ای خدایا! ای خدایا! رحمت! رحمت! رحمت!
- ۲۱
من الطاعون و الوباء و موتِ الفجأة و سوء القضاء و و شماتة الأعداء ربنا اكشف عنا العذاب إنا مؤمنون برحمتك يا أرحم الراحمين
ای خدایا، از تو میخواهم به نام این شب و به نام آنکه در این شب متولد شد
- ۲۲
سُبْحَانَ اللّهِ وَالْحَمْدُ لِلّهِ وَلا إلهَ إلاَّ اللّه وَاللّهُ أَك ْبَرُ
و به نام تو حجت و به نام تو وعده در آن
- ۲۳
السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللّه السَّلامُ عَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللّه وَبَرَكَاتُهُ
شبی که تو برای آن فضیلت نیافزودهای بر فضایل بسیار آن
- ۲۴
اللّهُمَّ بِحَقِّ لَيْلَتِنَا هذِهِ وَمَوْلُودِهَا
تا کلام تو حقاندیشه و عادلانه انجام پذیرفت
- ۲۵
وَحُجَّتِكَ وَمَوْعُودِهَا،
نیست کسی توان تبدیل کردن کلماتت
- ۲۶
الَّتِي قَرَنْتَ إلَى فَضْلِهَا فَضْلاً،
نه پنهانکاری کردن نشانههای تو
- ۲۷
فَتَمَّتْ كَلِمَتُكَ صِدْقاً وَعَدْلاً،
نور درخشندهٔ تو
- ۲۸
لا مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِكَ،
و تجلیگری تو
- ۲۹
وَلا مُعَقِّبَ لآيَاتِكَ،
و علامت روشن در تاریکی شب
- ۳۰
نُورُكَ الْمُتَأَلِّقُ،
و غایب و مستور
- ۳۱
وَضِيَاؤُكَ الْمُشْرِقُ،
شریف متولد و نیکنسب است
- ۳۲
وَالْعَلَمُ النُّورُ فِي طَخْيَاءِ الدَّيْجُورِ،
و فرشتگان گواهش
- ۳۳
الْغَائِبُ الْمَسْتُورُ
و خدا یار و مددگرش
- ۳۴
جَلَّ مَوْلِدُهُ، وَكَرُمَ مَحْتِدُهُ،
چون وقتش رسد و فرشتگان سرپرستش گردند
- ۳۵
وَالْمَلائِكَةُ شُهَّدُهُ،
شمشیر خدایی که هرگز منقلب نشود
- ۳۶
وَاللّهُ نَاصِرُهُ وَمُؤَيِّدُهُ،
و نور خدا که هرگز خاموش نگردد
- ۳۷
إذَا آنَ مِيعَادُهُ وَالْمَلائِكَةُ أَمْدَادُهُ،
و صبور کسی که از حق انحراف نپذیرد
- ۳۸
سَيْفُ اللّهِ الَّذِي لا يَنْبُو،
و سبب و علت گردش روزگار
- ۳۹
وَنُورُهُ الَّذِي لا يَخْبُو،
و آنکه برای او قوانین عصرها سازیده شده
- ۴۰
وَذُو الْحِلْمِ الَّذِي لا يَصْبُو،
و از مردان صاحبالامر
- ۴۱
مَدَارُ الدَّهْرِ،
کسانی که واجد آنچه در شب قدر فرود آمدهاند
- ۴۲
وَنَوَامِيسُ الْعَصْرِ،
و سرپرستان قیامت و حساب
- ۴۳
وَوُلاةُ الأَمْرِ،
مفسران آیات او
- ۴۴
وَالْمُنَزَّلُ عَلَيْهِمْ مَا يَتَنَزَّلُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ،
و متولیان حلال و حرام او
- ۴۵
وَأَصْحَابُ الْحَشْرِ وَالنَّشْرِ،
ای خدایا بفرست درود برمهر و قائمشان
- ۴۶
تَرَاجِمَةُ وَحْيِهِ،
آنکه از جهان ایشان پنهان است
- ۴۷
وَوُلاةُ أَمْرِهِ وَنَهْيِهِ.
ای خدایا ما را سبب آمدن او قرار ده
- ۴۸
اللّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى خَاتِمِهِمْ وَقَائِمِهِمُ
و سبب ظهور و ظهوراش
- ۴۹
الْمَسْتُورِ عَنْ عَوَالِمِهِمْ.
و ما را با یاریگران او ملحق کن
- ۵۰
اللّهُمَّ وَأَدْرِكْ بِنَا أَيَّامَهُ
و انتقام ما را به انتقام او پیوند زن
- ۵۱
وَظُهُورَهُ وَقِيَامَهُ،
و ما را در یاریگران و حاشیهاش قرار ده
- ۵۲
وَاجْعَلْنَا مِنْ أَنْصَارِهِ،
و در زمان حکومتش در خوشی زیستها کن
- ۵۳
وَاقْرِنْ ثأْرَنَا بِثَأْرِهِ،
و مزهی ہمراهیاش را به ما عطا کن
- ۵۴
وَاكْتُبْنَا فِي أَعْوَانِهِ وَخُلَصَائِهِ،
و ما را از کسانی کن که حق او را شناسند
- ۵۵
وَأَحْيِنَا فِي دَوْلَتِهِ نَاعِمِينَ،
و ما را از شرور نجات ده
- ۵۶
وَبِصُحْبَتِهِ غَانِمِينَ،
ای مهربانترین مهربانان
- ۵۷
وَبِحَقِّهِ قَائِمِينَ،
تمام ستایش خدای رب جهانیان را
- ۵۸
وَمِنَ السُّوءِ سَالِمِينَ،
و درود او برسیدنا محمد
- ۵۹
يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ،
خاتم انبیا و رسولان
- ۶۰
وَالْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ،
و برخاندانش صادقان
- ۶۱
وَصَلَوَاتُهُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ
و فرزندانش سخنگویان حق
- ۶۲
خَاتَمِ النَّبِيِّينَ وَالْمُرْسَلِينَ
و لعنت کن تمام ستمپیشگان
- ۶۳
وَعَلَى أَهْلِ بَيْتِهِ الصَّادِقِينَ
و حکم کن میان ایشان و ما
- ۶۴
وَعِتْرَتِهِ النَّاطِقِينَ،
ای عادلترین داوران
- ۶۵
وَالْعَنْ جَمِيعَ الظَّالِمِينَ،
تمام ستایش خدایا متعال و بزرگ را
- ۶۶
وَاحْكُمْ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ
سلام بر تو ای خاشع پاککار خدا
- ۶۷
يَا أَحْكَمَ الْحَاكِمِينَ.
من نزد تو یک شهادت امانت میگذارم که مرا در روز شفاعت تو نزدیک خود کند.
- ۶۸
ألْحَمْدُ للهِ الْعَلِيِّ الْعَظيمِ
من گواہی میدهم که گرچه تو کشته شدی، اما مردی نیستی.
- ۶۹
والسَّلامُ عَلَيْكَ أيُّها الْعَبْدُ الصَّالِحُ الزَّكيُّ
بلکه دلهای پیروان تو زندهاند بر امید حیات تو.
- ۷۰
اُودِعُكَ شَهادَةً مِنِّي لَكَ تُقَرِّبُني إلَيْكَ فِي يَوْمِ شَفاعَتِكَ،
و به روشنایی تو کسانی که تو را میجویند به راههای درست هدایت یافتهاند.
- ۷۱
أشْهَدُ أنَّكَ قُتِلْتَ وَلَمْ تَمُتْ
و من گواهی میدهم که تو واقعا نور خدای یی که هرگز خاموش نشده و نخواهد شد.
- ۷۲
بَلْ بِرَجاءِ حَياتِكَ حَيِيَتْ قُلُوبُ شيعَتِكَ،
و تو واقعا چهرهی خدای یی که هرگز فانی نشده و نخواهد شد.
- ۷۳
وَبِضِياءِ نُورِكَ اهْتَدَى الطَّالِبُونَ إلَيْكَ،
و من گواهی میدهم که این خاک تو است،
- ۷۴
وَأشْهَدُ أنَّكَ نُورُ اللهِ الَّذي لَمْ يُطْفَأْ وَلا يُطْفَأُ أبَداً،
و این حرم پاک تو است.
- ۷۵
وَأنَّكَ وَجْهُ اللهِ الَّذي لَمْ يَهْلِكْ وَلا يُهْلَكُ أبَداً،
و این مرگ تنها مرگ جسم تو است،
- ۷۶
وَأشْهَدُ أنَّ هذِهِ التُّرْبَةَ تُرْبَتُكَ،
درحالیکه تو هرگز ذلیل نشدهای چراکه خدا کسی است که عزت بر تو ریخته.
- ۷۷
وَهذا الْحَرَمَ حَرَمُكَ،
و تو هرگز شکست نخوردهای چراکه خدا کسی است که تو را یاری میدهد.
- ۷۸
وَهذا الْمَصْرَعَ مَصْرَعُ بَدَنِكَ
میخواهم این شهادت مرا نزد خود نگاه داری تا روزی که جان من در حضور تو تسلیم شود.
- ۷۹
لا ذَليلَ واللهِ مُعِزُّكَ
سلام و رحمت خدا و برکاتش بر تو باد.
- ۸۰
وَلا مَغْلُوبَ واللهِ ناصِرُكَ،
ای خدا: تو واقعا ابدی و خودکفا یی،
- ۸۱
هذِهِ شَهادَةٌ لي عِنْدَكَ إلى يَوْمَ قَبْضِ روُحي بِحَضْرَتِكَ،
بلندترین و بزرگترین،
- ۸۲
والسَّلامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ.
خالق و پالندگی کننده،
- ۸۳
اللّهُمَّ أَنْتَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ
جان دهنده و مرگ دهنده،
- ۸۴
الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ
ایجادکننده و ساختگر.
- ۸۵
الْخَالِقُ الرَّازِقُ
عزت برای تو است
- ۸۶
الْمُحْيِي الْمُمِيتُ
و احسان برای تو است،
- ۸۷
الْبَدِيءُ الْبَدِيعُ،
و تمام ستایش برای تو است،
- ۸۸
لَكَ الْجَلالُ،
و شکر برای تو است،
- ۸۹
وَلَكَ الْفَضْلُ،
و بزرگواری برای تو است،
- ۹۰
وَلَكَ الْحَمْدُ،
و سخاوت برای تو است،
- ۹۱
وَلَكَ الْمَنُّ،
و تمام امور برای تو است،
- ۹۲
وَلَكَ الْجُودُ،
و جلال برای تو است،
- ۹۳
وَلَكَ الْكَرَمُ،
و سپاس برای تو است؛
- ۹۴
وَلَكَ الأَمْرُ،
تو تنها یی بدون شریک.
- ۹۵
وَلَكَ الْمَجْدُ،
ای یکتا: ای مطلق: ای مورد درخواست همگی:
- ۹۶
وَلَكَ الشُّكْرُ،
ای آن کسی که نه فرزند دارد و نه فرزند کسی است،
- ۹۷
وَحْدَكَ لا شَرِيكَ لَكَ،
و کوئی نظیر او نیست.
- ۹۸
يَا وَاحِدُ يَا أَحَدُ يَا صَمَدُ
محمد و آل محمد را برکت ده؛
- ۹۹
يَا مَنْ لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ
و مرا آمرزش ده؛ و بر من رحم کن؛
- ۱۰۰
وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ،
و مرا از هر چه مرا اندوهگین کرده، رهائی ده؛
- ۱۰۱
صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ
و مرا در پرداخت قرض خود یاری ده؛
- ۱۰۲
وَاغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي
و روزی مرا بگسترش ده؛
- ۱۰۳
وَاكْفِنِي مَا أَهَمَّنِي
چراكه تو در این شب، تمام امور حكمت را واضح میکنی؛
- ۱۰۴
وَاقْضِ دَيْنِي،
و روزی را به هر کس از مخلوقاتت که بخواهی میدهی.
- ۱۰۵
وَوَسِّعْ عَلَيَّ فِي رِزْقِي،
پس، مرا روزی ده و تو بهترین روزیدهندگان یی.
- ۱۰۶
فَإنَّكَ فِي هذِهِ اللَّيْلَةِ كُلَّ أَمْرٍ حَكِيمٍ تَفْرُقُ،
تو فرمودهای و تو بهترین سخنگویان یی—
- ۱۰۷
وَمَنْ تَشَاءُ مِنْ خَلْقِكَ تَرْزُقُ،
«از خدا از فضل خود بخواه.»
- ۱۰۸
فَارْزُقْنِي وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ،
پس من از تو از فضل خود میخواهم؛
- ۱۰۹
فَإنَّكَ قُلْتَ وَأَنْتَ خَيْرُ الْقَائِلِينَ النَّاطِقِينَ:
و صورتم را به سوی تو میکنم؛
- ۱۱۰
(وَاسْأَلُوَا اللّهَ مِنْ فَضْلِهِ)
و شفاعت فرزند نبیات را میجویم؛
- ۱۱۱
فَمِنْ فَضْلِكَ أَسْأَلُ،
و به تو امیدوار هستم.
- ۱۱۲
وَإيَّاكَ قَصَدْتُ،
پس، بر من رحم کن؛ ای رحمکنندگان.
- ۱۱۳
وَابْنَ نَبِيِّكَ اعْتَمَدْتُ،
ای خدا: به ما مقداری ترس از تو بخش
- ۱۱۴
وَلَكَ رَجَوْتُ،
كه ما را از معصیت تو بازدارد؛
- ۱۱۵
فَارْحَمْنِي يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.
و مقداری اطاعت از تو بخش كه ما را به رضایت تو برساند؛
- ۱۱۶
اللّهُمَّ اقْسِمْ لَنَا مِنْ خَشْيَتِكَ
و مقداری یقین بخش كه ما را بر تحمل مشکلات دنیا قادر کند.
- ۱۱۷
مَا يَحُولُ بَيْنَنَا وَبَيْنَ مَعْصِيَتِكَ،
ای خدایا، هنگام زندگانی ما را بهرهمند از شنوایی و بینایی و قوت کن
- ۱۱۸
وَمِنْ طَاعَتِكَ مَا تُبَلِّغُنَا بِهِ رِضْوَانَكَ،
و آن را وارث ما قرار ده
- ۱۱۹
وَمِنَ الْيَقِينِ مَا يَهُونُ عَلَيْنَا بِهِ مُصِيبَاتُ الدُّنْيَا.
و ما را بر کسانی که به ما ستم میروند انتقام گیری کن
- ۱۲۰
اللّهُمَّ أَمْتِعْنَا بِأَسْمَاعِنَا وَأَبْصَارِنَا وَقُوَّتِنَا
و بر کسانی که با ما دشمنی میکنند یاری کن
- ۱۲۱
مَا أَحْيَيْتَنَا وَاجْعَلْهُ الْوَارِثَ مِنَّا،
و ما را در کار دین خود به بلایا دچار مکن
- ۱۲۲
وَاجْعَلْ ثأْرَنَا عَلَى مَنْ ظَلَمَنَا،
و کار دنیایی ما را بر دین خود اولویت مده
- ۱۲۳
وَانْصُرْنَا عَلَى مَنْ عَادَانَا،
و کسی را بر ما حاکم مکن که به ما رحم نکند
- ۱۲۴
وَلا تَجْعَلْ مُصِيبَتَنَا فِي دِينِنَا،
به نام رحمت تو، ای بخشایندگان ترحمکنندگان
- ۱۲۵
وَلا تَجْعَلِ الدُّنْيَا أَكْبَرَ هَمِّنَا وَلا مَبْلَغَ عِلْمِنَا،
ای کسی که بندگان در ضرورت به او پناه میبرند
- ۱۲۶
وَلا تُسَلِّطْ عَلَيْنَا مَنْ لا يَرْحَمُنَا،
و کسی که مخلوقات در سختی سراغش میجویند
- ۱۲۷
بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.
ای کسی که آشکار و پنهان را میداند
- ۱۲۸
يَا مَنْ إلَيْهِ مَلْجَأُ الْعِبَادِ فِي الْمُهِمَّاتِ،
ای کسی که از وی خیالات وهم و گمان پنهان نیست
- ۱۲۹
وَإلَيْهِ يَفْزَعُ الْخَلْقُ فِي الْمُلِمَّاتِ،
ای پروردگار آفریدگان و موجودات
- ۱۳۰
يَا عَالِمَ الْجَهْرِ وَالْخَفِيَّاتِ،
ای کسی که ملک زمین و آسمان را در دست دارد
- ۱۳۱
يَا مَنْ لا تَخْفَى عَلَيْهِ خَوَاطِرُ الأَوْهَامِ وَتَصَرُّفُ الْخَطَرَاتِ،
تو یقین به خدائی، نه خدائی جز تو نیست
- ۱۳۲
يَارَبَّ الْخَلائِقِ وَالْبَرِيَّاتِ،
پس به نفی الوهیت غیر تو با تو پیوند میزنم
- ۱۳۳
يَا مَنْ بِيَدِهِ مَلَكُوتُ الأَرَضِينَ وَالسَّمَاوَاتِ،
پس ای تنهای معبود، در اين شب مرا با آنان درج کن که بر آنان نظر کردی و بر ایشان رحم فرمودی
- ۱۳۴
أَنْتَ اللّهُ لا إلهَ إلاَّ أَنْتَ،
و با آنان که دعایشان اجابت فرمودی
- ۱۳۵
أَمُتُّ إلَيْكَ بِلا إلهَ إلاَّ أَنْتَ،
و با آنان که توبه حقیقیشان را پذیرفتی
- ۱۳۶
فَيَا لا إلهَ إلاَّ أَنْتَ اجْعَلْنِي فِي هذِهِ اللَّيْلَةِ مِمَّنْ نَظَرْتَ إلَيْهِ فَرَحِمْتَهُ،
و گناهان سابق و جرایم بزرگشان را عفو فرمودی
- ۱۳۷
وَسَمِعْتَ دُعَاءَهُ فَأَجَبْتَهُ،
یقین به آنکه پناه میخواهم از خدای خویش در برابر گناهانم
- ۱۳۸
وَعَلِمْتَ اسْتِقَالَتَهُ فَأَقَلْتَهُ،
و به تو پناه میبرم تا کاستیهایم را بپوشانی
- ۱۳۹
وَتَجَاوَزْتَ عَنْ سَالِفِ خَطِيئَتِهِ وَعَظِيمِ جَرِيرَتِهِ،
ای خدایا، بر من در بخشایش و احسانت ببارش
- ۱۴۰
فَقَدِ اسْتَجَرْتُ بِكَ مِنْ ذُنُوبِي،
و گناهانم را بخش از روی بردباری و عفو خویش
- ۱۴۱
وَلَجَأْتُ إلَيْكَ فِي سَتْرِ عُيُوبِي.
و مرا در این شب به عزت و کرامت خویش احاطه کن
- ۱۴۲
اللّهُمَّ فَجُدْ عَلَيَّ بِكَرَمِكَ وَفَضلِكَ،
و مرا در این شب با بندگان انتخابیات درج کن که برایت طاعت میکنند
- ۱۴۳
وَاحْطُطْ خَطَايَايَ بِحِلْمِكَ وَعَفْوِكَ،
و آنان را که برای عبادت تو برگزیدهای
- ۱۴۴
وَتَغَمَّدْنِي فِي هذِهِ اللَّيْلَةِ بِسَابِغِ كَرَامَتِكَ،
و آنان را که نخبه و گزینهی خود قرار دادهای
- ۱۴۵
وَاجْعَلْنِي فِيهَا مِنْ أَوْلِيَائِكَ الَّذِينَ اجْتَبَيْتَهُمْ لِطَاعَتِكَ،
ای خدایا، مرا از کسانی قرار ده که کوشششان به خوشانجامی ختم شود
- ۱۴۶
وَاخْتَرْتَهُمْ لِعِبَادَتِكَ،
و آنان که سهم بزرگی از نیکیهای دنیا دارند
- ۱۴۷
وَجَعَلْتَهُمْ خَالِصَتَكَ وَصِفْوَتَكَ.
و مرا از کسانی کن که در امن از گناه در خوشبختی زندگی میبرند
- ۱۴۸
اللّهُمَّ اجْعَلْنِي مِمَّنْ سَعَدَ جَدُّهُ،
و آنان که به بهترین انجام پاداشی دریافت کنند چون بردهایاند
- ۱۴۹
وَتَوَفَّرَ مِنَ الْخَيْرَاتِ حَظُّهُ،
و مرا از شرور آنچه مرتکب شدهام نجات ده
- ۱۵۰
وَاجْعَلْنِي مِمَّنْ سَلِمَ فَنَعِمَ،
و مرا در نافرمانی تو محفوظ دار
- ۱۵۱
وَفَازَ فَغَنِمَ،
و مرا دوستدار اعمال طاعت تو و آنچه به تو نزدیک میسازد کن
- ۱۵۲
وَاكْفِنِي شَرَّ مَا أَسْلَفْتُ،
ای آقای من، کسی پناهندگی جز به تو ندارد
- ۱۵۳
وَاعْصِمْنِي مِنَ الإزْدِيَادِ فِي مَعْصِيَتِكَ،
و فقیری جز تو سے استدعا نمیکند
- ۱۵۴
وَحَبِّبْ إلَيَّ طَاعَتَكَ وَمَا يُقَرِّبُنِي مِنْكَ وَيُزْلِفُنِي عِنْدَكَ.
و تائب و پشیمان تنها بر بخشایش تو تکیه میدهد
- ۱۵۵
سَيِّدِي إلَيْكَ يَلْجَأُ الْهَارِبُ،
تو بندگانت را به بخشایش تربیت کردی و یقین به آنکه تو بخشایندگان ترین بخشایندگان هستی
- ۱۵۶
وَمِنْكَ يَلْتَمِسُ الطَّالِبُ،
و تو بندگانت را به عفو و درگذر آموختی و یقین به آنکه تو بخشایندگی کنندهی رحمکار هستی
- ۱۵۷
وَعَلَى كَرَمِكَ يُعَوِّلُ الْمُسْتَقِيلُ التَّائِبُ،
ای خدایا، مرا از بخشایشات که امید دارم محروم مکن
- ۱۵۸
أَدَّبْتَ عِبَادَكَ بِالتَّكَرُّمِ وَأَنْتَ أَكْرَمُ الأَكْرَمِينَ،
و مرا از انتظار نعمتهای فراوانت مایوس مکن
- ۱۵۹
وَأَمَرْتَ بِالْعَفْوِ عِبَادَكَ وَأَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ.
و مرا از رزق وسیعی که برای فرمانبرداران تو در این شب معین کردی محروم مکن
- ۱۶۰
اللّهُمَّ فَلا تَحْرِمْنِي مَا رَجَوْتُ مِنْ كَرَمِكَ،
و مرا به حفاظت خود از شریران خود در درج کن
- ۱۶۱
وَلا تُؤْيِسْنِي مِنْ سَابِغِ نِعَمِكَ،
ای پروردگار من، اگر من لایق نیستم، پس تو سزاوار بخشایش و عفو و درگذر به من هستی
- ۱۶۲
وَلا تُخَيِّبْنِي مِنْ جَزِيلِ قِسَمِكَ فِي هذِهِ اللَّيْلَةِ لأهْلِ طَاعَتِكَ،
و بر من به نیکی و احسان عطا فرما چنانکه خود را سزاوار دانی نه آنچه من سزاوار هستم
- ۱۶۳
وَاجْعَلْنِي فِي جُنَّةٍ مِنْ شِرَارِ بَرِيَّتِكَ،
یقین به آنکه من نیکی را دربارهی تو گمان دارم
- ۱۶۴
رَبِّ إنْ لَمْ أَكُنْ مِنْ أَهْلِ ذلِكَ فَأَنْتَ أَهْلُ الْكَرَمِ وَالْعَفْوِ وَالْمَغْفِرَةِ،
و تو را امیدوار هستم
- ۱۶۵
وَجُدْ عَلَيَّ بِمَا أَنْتَ أَهْلُهُ لا بِمَا أَسْتَحِقُّهُ،
و جانم به ریسمان بخشایش تو متعلق است
- ۱۶۶
فَقَدْ حَسُنَ ظَنِّي بِكَ،
یقین به آنکه تو رحمکنندگان ترین رحمکنندگان هستی
- ۱۶۷
وَتَحَقَّقَ رَجَائِي لَكَ،
و تو بخشندگیترین بخشندگان هستی
- ۱۶۸
وَعَلِقَتْ نَفْسِي بِكَرَمِكَ
ای خدایا: مرا را بهتنهایی سهمی فراوان از آنچه تو تقدیر کنی عطا فرما، از بخشش خویش
- ۱۶۹
فَأَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ،
و در پناه بخشش تو، از عذاب تو پناه میخواهم
- ۱۷۰
وَأَكْرَمُ الأَكْرَمِينَ.
و مرا بخشش فرما آن گناه را که از اخلاق نیکو منع میکند
- ۱۷۱
اللّهُمَّ وَاخْصُصْنِي مِنْ كَرَمِكَ بِجَزِيلِ قِسَمِكَ،
و روزیام را فروکاست میکند
- ۱۷۲
وَأَعُوذُ بِعَفْوِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ،
تا آنکاری انجام دهم که خشنودی تو را بهدرستی حاصل کند
- ۱۷۳
وَاغْفِرْ لِيَ الذَّنْبَ الَّذِي يَحْبِسُ عَلَيَّ الْخُلُقَ،
و از بخشش فراوان تو بهرهمند شوم
- ۱۷۴
وَيُضَيِّقُ عَلَيَّ الرّزْقَ
و از نعمات بسیار تو خوشحال شوم
- ۱۷۵
حَتَّى أَقُومَ بِصَالِحِ رِضَاكَ،
من بهتقدس تو پناه میبرم
- ۱۷۶
وَأَنْعَمَ بِجَزِيلِ عَطَائِكَ،
و سخاوت تو را میخواهم
- ۱۷۷
وَأَسْعَدَ بِسَابِغِ نَعْمَائِكَ،
و در معافی تو، از سزای تو پناه میگیرم
- ۱۷۸
فَقَدْ لُذْتُ بِحَرَمِكَ،
و در بردبارى تو، از خشم تو پناه میگیرم
- ۱۷۹
وَتَعَرَّضْتُ لِكَرَمِكَ،
پس بسیار و فراوان بر من عطا کن آنچه از تو خواستهام
- ۱۸۰
وَاسْتَعَذْتُ بِعَفْوِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ،
و مرا دهان کن از آنچه درخواستهام
- ۱۸۱
وَبِحِلْمِكَ مِنْ غَضَبِكَ،
تو را میخواهم به نام تو، زیرا هیچ بزرگی جز تو نیست
- ۱۸۲
فَجُدْ بِمَا سَأَلْتُكَ،
ای پروردگار من!
- ۱۸۳
وَأَنِلْ مَا الْتَمَسْتُ مِنْكَ،
ای خدایا!
- ۱۸۴
أَسْأَلُكَ بِكَ لا بِشَيْءٍ هُوَ أَعْظَمُ مِنْكَ.
نیست توان و قوتی جز بهخدا
- ۱۸۵
يَا رَبِّ.
تنها آنچه خدا بخواهد
- ۱۸۶
يَا اَللهُ.
نیست قوتی جز بهخدا
- ۱۸۷
لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إلاَّ بِاللّهِ.
ای خدایا: امشب خواهندگان نعمت، بیقرار و شتاب، خود را بهتو حاضر میکنند
- ۱۸۸
مَا شَاءَ اللهٌُ.
و عازمان مصمم تو را در مقصد دارند
- ۱۸۹
لا قُوَّةَ إلاَّ بِاللّهِ.
و درخواستندگان آرزو، نگاهی دراز و توجهمند به لطف و مهربانی تو دارند
- ۱۹۰
إلهِي تَعَرَّضَ لَكَ فِي هذَا اللَّيْلِ الْمُتَعَرِّضُونَ،
تو، در این شب، هديه و عطایی بیشمار میبخشی
- ۱۹۱
وَقَصَدَكَ الْقَاصِدُونَ،
بخششهای ارزانی و احسانات
- ۱۹۲
وَأَمَّلَ فَضْلَكَ وَمَعْرُوفَكَ الطَّالِبُونَ،
بهکسانی از بندگان خود که خواهی، هنگامی که درخواست کنند
- ۱۹۳
وَلَكَ فِي هذَا اللَّيْلِ نَفَحَاتٌ وَجَوَائِزُ
و انکار کنی را کسانی را که براى رسیدن بهنعمات تو تلاش نکنند و عقب بمانند
- ۱۹۴
وَعَطَايَا وَمَوَاهِبُ
من، بندهای فروتن و محتاج
- ۱۹۵
تَمُنُّ بِهَا عَلَى مَنْ تَشَاءُ مِنْ عِبَادِكَ،
از لطف و مهربانی تو امیدوار هستم
- ۱۹۶
وَتَمْنَعُهَا مَنْ لَمْ تَسْبِقْ لَهُ الْعِنَايَةُ مِنْكَ،
چنانچه تو، ای آقای من، بر یکی از خلق خود، در این شب، احسان کنی
- ۱۹۷
وَهَا أَنَا ذَا عُبَيْدُكَ الْفَقِيرُ إلَيْكَ
و منفعت و سود را بر وی بسیار فزایی از محبت و الفت
- ۱۹۸
الْمُؤَمِّلُ فَضْلَكَ وَمَعْرُوفَكَ،
درود بفرست بر محمد و آل محمد
- ۱۹۹
فَإنْ كُنْتَ يَا مَوْلايَ تَفَضَّلْتَ فِي هذِهِ اللَّيْلَةِ عَلَى أَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ
پاکان، معصومان، نیکوان، و صالحان
- ۲۰۰
وَعُدْتَ عَلَيْهِ بِعَائِدَةٍ مِنْ عَطْفِكَ
و سپس مرا از لطف و سخاوت خود بینیاز و قانع ساز
- ۲۰۱
فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ
ای پروردگار جهانیان!
- ۲۰۲
الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ الْخَيِّرِينَ الْفَاضِلِينَ،
درود فرستد خدا بر محمد، خاتم الانبیا
- ۲۰۳
وَجُدْ عَلَيَّ بِطَوْلِكَ وَمَعْرُوفِكَ
و بر آل او، معصومان
- ۲۰۴
يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ،
و ایشان را بسیار رفع شرف دهد
- ۲۰۵
وَصَلَّى اللّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ خَاتَمِ النَّبِيِّينَ
البته خدا شایستهی تمام حمد و ستایش و پر از تمام جلال است
- ۲۰۶
وَآلِهِ الطَّاهِرِينَ
ای خدایا: من تو را همانگونه درخواست میکنم که تو فرمان دادی
- ۲۰۷
وَسَلَّمَ تَسْلِيماً
پس مرا اجابت کن چنانکه تو وعده دادی
- ۲۰۸
إنَّ اللّهَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ.
تو هرگز وعده خود را نشکنی
- ۲۰۹
اللّهُمَّ إنِّي أَدْعُوكَ كَمَا أَمَرْتَ
بدن من و سایهام، پیش تو سجدهمند است
- ۲۱۰
فَاسْتَجِبْ لِي كَمَا وَعَدْتَ
و دل من بتمام ایمان بهتو معطوف است
- ۲۱۱
إنَّكَ لا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ.
اینها دو دست من و این آنچه بر خود بار کردهام
- ۲۱۲
سَجَدَ لَكَ سَوَادِي وَخَيَالِي،
ای بزرگ: همه چیزهای بزرگ از تو امید رفته میشود
- ۲۱۳
وَآمَنَ بِكَ فُؤَادِي،
مرا بخشش فرما گناهان سنگین خود را
- ۲۱۴
هذِهِ يَدَايَ وَمَا جَنَيْتُهُ عَلَى نَفْسِي،
زیرا هیچکس نمیتواند گناه سنگین را بخشد جز خدای بزرگ
- ۲۱۵
يَا عَظِيمُ تُرْجَى لِكُلِّ عَظِيمٍ
من در پناه نور چهرهی تو که آسمانها و زمین را روشن ساخته، پناه میبرم
- ۲۱۶
اغْفِرْ لِيَ الْعَظِيمَ
و تمامی تاریکیها را برطرف ساخته است
- ۲۱۷
فَإنَّهُ لا يَغْفِرُ الذَّنْبَ الْعَظِيمَ إلاَّ الرَّبُّ الْعَظِيمُ.
و تمام کارهای نسلهای گذشته و آینده را فعال و سازماندهی کردهای
- ۲۱۸
أَعُوذُ بِنُورِ وَجْهِكَ الَّذِي أَضَاءَتْ لَهُ السَّمَاوَاتُ وَالأَرَضُونَ،
از عذاب ناگهانی تو
- ۲۱۹
وَانْكَشَفَتْ لَهُ الظُّلُمَاتُ،
و از برداشتن تندرستی که مرا عطا کردهای
- ۲۲۰
وَصَلَحَ عَلَيْهِ أَمْرُ الأَوَّلِينَ وَالآخِرِينَ
و از محو شدن نعمتهای تو
- ۲۲۱
مِنْ فُجْأَةِ نَقِمَتِكَ،
ای خدایا: مرا دلی پاکدل و متقی عطا کن
- ۲۲۲
وَمِنْ تَحْوِيلِ عَافِيَتِكَ،
و آن دل از شرک خالی شده باشد
- ۲۲۳
وَمِنْ زَوَالِ نِعْمَتِكَ.
و نه کافر باشد و نه ناخوش
- ۲۲۴
اللّهُمَّ ارْزُقْنِي قَلْباً تَقِيّاً نَقِيّاً
روی خود را بر خاک مینهم
- ۲۲۵
وَمِنَ الشِّرْكِ بَرِيئاً
و بر من واجب است که پیش تو سجده کنم
- ۲۲۶
لا كَافِراً وَلا شَقِيّاً.
ای خدایا: من نیازمند تو هستم
- ۲۲۷
عَفَّرْتُ وَجْهِي فِي التُّرَابِ
و از تو میترسم و از تو پناه میخواهم در برابر عذاب تو
- ۲۲۸
وَحُقَّ لِي أَنْ أَسْجُدَ لَكَ
ای خدایا: نام مرا محو مکن
- ۲۲۹
اللّهُمَّ إنِّي إلَيْكَ فَقِيرٌ،
و جسد مرا تبدیل مکن
- ۲۳۰
وَمِنْ عَذَابِكَ خَائِفٌ مُسْتَجِيرٌ.
و محنتهای مرا زیاد مکن
- ۲۳۱
اللّهُمَّ لا تُبَدِّلِ اسْمِي،
و دشمنان مرا به ناپختیام شاد مکن
- ۲۳۲
وَلا تُغَيِّرْ جِسْمِي،
به بخشش تو پناه میبرم از عقاب تو
- ۲۳۳
وَلا تَجْهَدْ بَلائِي،
و به رحمت تو پناه میبرم از عذاب تو
- ۲۳۴
وَلا تُشْمِتْ بِي أَعْدَائِي،
و به رضای تو پناه میبرم از غضب تو
- ۲۳۵
أَعُوذُ بِعَفْوِكَ مِنْ عِقَابِكَ،
و به تو پناه میبرم از تو
- ۲۳۶
وَأَعُوذُ بِرَحْمَتِكَ مِنْ عَذَابِكَ،
ستایش تو بسیار و فراوان است
- ۲۳۷
وَأَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ،
تو همانطور که خود را ستودهای
- ۲۳۸
وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ،
و بالاتر از هر آنچه درباره تو گفته میشود
- ۲۳۹
جَلَّ ثَنَاؤُكَ
بلند است ستایش تو!
- ۲۴۰
أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ
تو همانگونهای که خود را ستودهای.
- ۲۴۱
وَفَوْقَ مَا يَقُولُ الْقَائِلُونَ.
و فراتر از آنچه گویندگان گویند.