The Last Night of ramadan

أَسْتَغْفِرُ الله وأَتُوبُ إِلَيْهِ

از خدا بخشش می‌طلبم و پیش او توبه می‌کنم.

اللَّهُمَّ هٰذَا شَهْرُ رَمَضَانَ ٱلَّذِي انْزَلْتَ فِيهِ ٱلْقُرْآنَ وَقَدْ تَصَرَّمَ

allahumma hadha shahru ramadana alladhi anzalta fihi alQur'ana wa qad tasarrama

ای خدایا، این ماه رمضان که تو در آن قرآن را نازل کردی به پایان رسیده است.

وَاعُوذُ بِوَجْهِكَ ٱلْكَرِيمِ يَا رَبِّ

wa a`udhu biwajhika alkarimi ya rabbi

به چهره شریف تو پناه می‌برم، ای پروردگار،

انْ يَطْلُعَ ٱلْفَجْرُ مِنْ لَيْلَتِي هٰذِهِ

an yatlu`a alfajru min laylati hadhihi

کہ امشب طلوع شود

اوْ يَتَصَرَّمَ شَهْرُ رَمَضَانَ

aw yatasarrama shahru ramadana

یا ماه رمضان پایان پذیرد

وَلَكَ قِبَلِي تَبِعَةٌ اوْ ذَنْبٌ تُرِيدُ انْ تُعَذِّبَنِي بِهِ يَوْمَ الْقَاكَ

wa laka qibali tabi`atun aw dhanbun turidu an tu`adhdhibani bihi yawma alqaka

اما من هنوز گناهی یا معصیتی دارم که تو می‌خواهی برایش مرا مجازات کنی هنگام دیدار با تو.

يَا مُدَبّرَ الأُمُورِ،

yaa madabbiral umoor

ای فرمانروای تمام کارها؛

يَا بَاعِثَ مَنْ فِي القُبُورِ،

yaa baa—i’tha man fil quboor

ای احیاء کننده ساکنان گورها؛

يَا مُجْرِيَ البُحُورِ،

yaa mujriyal buh’oor

ای جاری کننده دریاها؛

يَا مُلَيّنَ الحَدِيدِ لِدَاوُدَ

yaa mulayyinal h’adeedi li—dawood

ای نرم‌کننده آهن برای داود؛

صَلّ عَلَى مُحَمّدٍ وَآلِ مُحَمّدٍ…

s’aali a’laa muh’aamadin wa aali muh’ammad

درود فرست بر محمد و اهل بیت محمد

و افعل بی...

waf—a’lbee

و برای من (اپنی خواهش های حلال را بیان کن) کردار کن

أللَّهُمَّ يَا مَنْ لا يَرْغَبُ فِي الْجَزَاءِ،

al-laahum-ma yaa mal-laa yar-ghabu fil-jazaaa-i

ای خدا، ای تو که کوئی بدلہ نمی‌طلبی!

وَلاَ يَنْدَمُ عَلَى الْعَطَآءِ،

wa yaa mal-laa yandamu a'laal-a't'aaa-i

ای تو که در عطا پشیمان نمی‌شوی!

وَيَا مَنْ لاَ يُكَافِئُ عَبْدَهُ عَلَى السَّوآءِ،

wa yaa mal-laa yukaafi-u a'b-dahoo a'laas-sawaaa-i

ای تو که بندگان را برابر برابر پاداش نمی‌دهی!

مِنَّتُكَ ابْتِدَاءٌ، وَعَفْوُكَ تَفَضُّلٌ،

min-natuka ab-tidaaa- wa a'f-wuka tafaz'-z'ul

مهرورزی تو نو آغاز است، بخشش تو بی‌سبب سخاوتمندانه است،

وَعُقُوبَتُكَ عَـدْلٌ، وَقَضَاؤُكَ خِيَرَةٌ،

wa u'qoobatuka a'd-l wa qaz'aaaw-uka kheearah

مجازات تو عدل است، فرمان تو بهترین انتخاب است!

إنْ أَعْطَيْتَ لَمْ تَشُبْ عَطَآءَكَ بِمَنٍّ،

in aa'-t'ay-ta lam tashub a't'aaa-aka biman

اگر تو عطا کنی، عطایت را با الزام آلوده نمی‌سازی،

وَإنْ مَنَعْتَ لَمْ يَكُنْ مَنْعُكَ تَعَدِّيا

wa im-mana'-ta lam yakum-man-u'ka taa'd-deeaa

و اگر نه دهی، نه دادن تو را با ستم نیست.

تَشْكُرُ مَنْ شَكَرَكَ وَأَنْتَ أَلْهَمْتَهُ شُكْرَكَ،

tash-kuru man shkaraka wa anta al-ham-tahoo shuk-rak

تو شکرگزار را که شکر کند تعظیم می‌دهی، چنانکه الهام شکر را به او داده‌ای.

وَتُكَافِئُ مَنْ حَمِدَكَ وَأَنْتَ عَلَّمْتَهُ حَمْدَكَ،

wa tukaafi-u man h'amidaka wa anta a'l-lam-tahoo h'am-dak

تو ستایش‌کننده را که تو را ستایش کند پاداش می‌دهی، حالانکه تو را به ستایش خود آموختی.

تَسْتُرُ عَلَى مَنْ لَوْ شِئْتَ فَضَحْتَهُ

wa tas-turu a'laa mal-law shi-ta faz'ah'-tah

تو کسی را پنهان می‌داری که اگر بخواهی آشکار می‌کردی،

وَتَجُودُ عَلَى مَنْ لَوْ شِئْتَ مَنَعْتَهُ،

wa tajoodu a'laa mal-law shi-ta manaa'-tah

و تو نسبت به کسی مهربان هستی که اگر بخواهی منع کردی.

وَكِلاَهُمَا أَهْلٌ مِنْكَ لِلْفَضِيحَةِ وَالْمَنْعِ،

wa kilaahumaaa ah-lum-minka lil-faz'eeh'ati wal-man-i'

هردو سزاوار آشکاری و کتمان تو هستند،

غَيْرَ أَنَّكَ بَنَيْتَ أَفْعَالَكَ عَلَى التَّفَضُّلِ،

ghay-ra an-nak banay-ta afaa'alaka a'laat-tafaz'-z'ul

اما تو کردارهای خود را بر بنیاد سخاوت بی‌سبب بنیاد نهاده‌ای،

وَأَجْرَيْتَ قُدْرَتَكَ عَلَى التَّجَاوُزِ،

wa aj-ray-ta qud-rataka a'laat-tajaawuz

و قدرت خود را به حلم‌پذیری راهنما کرده‌ای،

وَتَلَقَّيْتَ مَنْ عَصَاكَ بِالحِلْمِ،

wa talaq-qay-ta man a's'aaka bil-h'il-m

و گمراه‌کار را با آرام‌خاطری استقبال کردی،

وَأمْهَلْتَ مَنْ قَصَدَ لِنَفْسِهِ بِالظُّلْمِ

wa am-hal-ta man qas'ada linaf-sihee biz'-z'ul-m

و آنکه نیت خود کے خلاف کاری کرد را نادیده گرفتی.

تَسْتَنْظِرُهُمْ بِأناتِكَ إلى الإنَابَةِ وَتَتْرُكُ مُعَاجَلَتَهُمْ إلَى التَّوْبَةِ

tastanz'iruhum bi naatika ilaal-inaabah wtat-ruku mua'ajalatahum ilaat-taw-bah

تو منتظر برگشت آنها هستی بدون عجله و از شتاب برانگیختن ایشان به توبه خودداری می‌کنی،

لِكَيْلاَ يَهْلِكَ عَلَيْكَ هَالِكُهُمْ،

likay-laa yah-lika a'lay-ka haalikuhum

تا هلاک‌شونده میان آنها به تو هلاک نشود

وَلا يَشْقَى بِنِعْمَتِكَ شَقِيُّهُمْ

wa laa yash-qaa binia'-matika shaqee-yuhum

و بدبخت نه بدبخت شود به فضل تو،

إلاَّ عَنْ طُولِ الإِعْذَارِ إلَيْهِ،

il-laa a'n t'oolil-ia'-d'aari ilay-h

بلکه پس از تأخیر طولانی خود به مهلت دادن او

وَبَعْدَ تَرَادُفِ الْحُجَّةِ عَلَيْهِ

wa baa'-da taraadufil-h'uj-jati a'lay-h

و حجت‌های متوالی بر او

كَرَماً مِنْ عَفْوِكَ يَا كَرِيْمُ،

karamam-min a'f-wika yaa kareem

به عنوان بخشش از طرف بخشش تو، ای سخی،

وَعَائِدَةً مِنْ عَطْفِكَ يَا حَلِيمُ.

wa a'aa-idatam-min a't'-fika yaa h'aleem

و به عنوان مهربانی از طرف نرمی تو، ای بردبار!

أَنْتَ الَّذِيْ فَتَحْتَ لِعِبَادِكَ بَاباً

antal-lad'ee fatah'-ta lii'baadika baaban

تو برای بندگان خود درِ بخشش را گشودی

إلَى عَفْوِكَ وَسَمَّيْتَهُ التَّوْبَـةَ،

ilaa a'f-wika wasam-may-tahut-taw-bah

به سوی بخشش تو، که آن را «توبه» نام‌گذاری کردی.

وَجَعَلْتَ عَلَى ذلِكَ البَابِ دَلِيلاً مِنْ وَحْيِكَ

wa jaa'l-ta a'laa d'alikal-baabi daleelam-miw-wah'-yika

تو بر آن در یک اشاره‌گر از وحی خود گذاشتی،

لِئَلاَّ يَضِلُّوا عَنْهُ فَقُلْتَ تَبَارَكَ اسْمُكَ :

li-al-laa yaz'il-loo a'n-hoo faqul-ta tabaaraka as-muka:

تا آنان از آن گمراه نشوند: تو فرمودی (تنزیه تو باد)،

(تُوبُوا إلَى الله تَوْبَةً نَصُوحاً عَسَى رَبُّكُمْ

(tooboo ilaal-laahee taw-batan-nas'ooh'ana a'saa rab-bukum

«توبه کنید به سوی خدا با توبه‌ای ثابت! شاید پروردگار شما

أَنْ يُكَفِّـرَ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ

ay-yukaf-fira a'nkum say-yi-aatikum wayud-khilakum

بدی‌های شما را محو کند و شما را درون

جَنَّات تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأنْهَارُ

jan-naatin taj-ree min tah'-tihaal-an-haaru

باغ‌هایی درآن دارند که نهرها از پایین‌تر آن جاری است،

يَوْمَ لاَ يُخْزِي اللهُ النَّبِيَّ

yaw-ma laa yukh-zeel-laahun-nabee-ya

در روزی که خدا پیامبر را ذلیل نسازد

وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ نُورُهُمْ يَسْعَى بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمَانِهِمْ

wal-lad'eena aaamanoo maa'hoo nooruhum yas-a'a bay-na ay-deehim wabiay-maanihim

و آنان که ایمان آوردند همراه او، نورشان پیش آنان و به سمت راست آنان می‌تاباند،

يَقُولُونَ رَبَّنَا أَتْمِمْ لَنا نُورَنَا وَاغْفِرْ لَنَا

yaqooloona rab-banaaa at-mim lanaa nooranaa wagh-fir lanaaa

و می‌گویند: «پروردگارا، نور ما را کامل ساز و ما را بیامرز!

إنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ)

in-naka a'laa kul-li shay-in qadeerun)

تو بر هر چیز تواناو هستی» (۶۶:۸).

فَمَا عُذْرُ مَنْ أَغْفَلَ دُخُولَ ذلِكَ الْمَنْزِلِ

famaa u'd'-ru man agh-fala dukhoola d'alikal-manzili

چه عذری است برای آنکه از درآمدن به آن خانه غافل باشد

بَعْدَ فَتْحِ الْبَابِ وَإقَامَةِ الدَّلِيْلِ،

baa'-da fat-h'il-baabi wa iqaamatid-daleeli?

پس از گشودن در و برپاداشتن اشاره‌گر؟

وَأَنْتَ الَّذِي زِدْتَ فِي السَّوْمِ عَلَى نَفْسِكَ لِعِبَادِكَ

wa antal-lad'ee zit-ta fis-saw-mi a'laa naf-sika lii'baadika

تو قیمت را برای خود بالا بردی به سود بندگان تو،

تُرِيدُ رِبْحَهُمْ فِي مُتَاجَرَتِهِمْ لَكَ،

tureed rib-h'ahum fee mutaajaratihm lak

خواهان سود ایشان در تجارت با تو،

وَفَوْزَهُمْ بِالْوِفَادَةِ عَلَيْكَ وَالزِّيادَةِ مِنْكَ

wa faw-zahum bil-wifaadati a'lay-ka waz-zeeaadati mink

پیروزی آنها از طریق رسیدن به تو، و افزایش آنها به سبب تو،

فَقُلْتَ تَبَارَكَ اسْمُكَ وَتَعَالَيْتَ:

faqul-ta tabaaraka as-muka wa taa'alay-ta:

زیرا تو فرمودی (نام تو مقدس و تو برتر و اعلیٰ)،

(مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا

(man jaaa-a bil-h'asanati falahoo a'sh-ru am-thaalihaa

"هرکس نیکی بیاورد، دس برابر آن برای او است،

وَمَنْ جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلاَ يُجْزى إلاّ مِثْلَهَا)

waman jaaa-a bis-say-yi-ati falaa yuj-zaaa il-laa mith-lahaa)

و هرکس بدی بیاورد، تنها مثل آن کافی است" (۶:۱۶۰).

وَقُلْتَ: (مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ الله كَمَثَلِ حَبَّة

wa qul-t: (mathalul-lad'eena yunfiqoona am-waalahum fee sabeelil-laahee kamathali h'ab-batin

تو فرمودی، "مثال کسانی که اموال خود را در راه خدا انفاق می‌کنند، همانند دانه‌ای است

أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَة مَائَةُ حَبَّة

ambatat sab-a' sanaabila fee kul-li sumbulatim-mia-atu h'ab-bati

که هفت خوشه فروغ می‌افروزد، در هر خوشه صد دانه؛

وَالله يُضَاعِفُ لِمَنْ يَشَاءُ)

wal-laahoo yuz'aai'fu limay-yashaaa-u)

پس خدا برای هرکه بخواهد افزایش می‌دهد" (۲:۲۶۱).

وَقُلْتَ: (مَنْ ذَا الَّذِيْ يُقْرِضُ الله قَرْضاً حَسَنَاً

waqul-ta: (man d'aal-lad'ee yuq-riz'ul-laaha qar-z'an h'asanana

تو فرمودی، "کیست کسی که خدا را قرضِ نیکو دهد،

فَيُضَاعِفَهُ لَهُ أضْعَافاً كَثِيرَةً)

fayuz'aai'fahoo lahooo az'-a'afana katheeratah)

و او برایش برابر چند گونه کند" (۲:۲۴۵)؟

وَمَا أَنْزَلْتَ مِنْ نَظَائِرِهِنَّ فِي الْقُرْآنِ مِنْ تَضَاعِيفِ الْحَسَنَاتِ،

wa maaa anzal-ta min naz'aaa-irihin-na fil-qur-aaani min taz'aae'efil-h'asanaat

و تو در قرآن آیات سانی در خصوص افزایش نیکی‌ها نازل کردی.

وَأَنْتَ الَّذِي دَلَلْتَهُمْ بِقَوْلِكَ مِنْ غَيْبِكَ وَتَرْغِيْبِكَ

wa antal-lad'ee dalal-tahum biqaw-lika min ghay-bika wa tar-gheebika

تو هستی آن که آنها را از طریق گفتار خود از غیب و تشویق خود

الَّذِي فِيهِ حَظُّهُمْ عَلَى مَا لَوْ سَتَرْتَهُ عَنْهُمْ

lad'ee feehee h'az'-z'uhum a'laa maa law satar-tahoo a'n-hum

به سوی آنچه - اگر آن را از آنها پنهان کردی

لَمْ تُدْرِكْهُ أَبْصَارُهُمْ وَلَمْ تَعِـهِ أَسْمَاعُهُمْ

lam tud-rik-hooo ab-s'aaruhum- wa lam tai'heee as-maau'hum

چشمان آنها نمی‌دیدند، گوشهای آنها نمی‌شنیدند،

وَلَمْ تَلْحَقْـهُ أَوْهَامُهُمْ

wa lam tal-h'aq-hooo aw-haamuhum-

و خیال آنها درک نمی‌کرد،

فَقُلْتَ: (اذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوا لِيْ وَلا تَكْفُرُونِ)

faqul-ta: (ud'-kurooneee ad'-kur-kum- wa ash-kuroo lee wa laa tak-furoon)

زیرا تو فرمودی، "مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم، مرا سپاس گزاری کنید و مرا ناسپاس نسازید" (۲:۱۵۲)!

وَقُلْتَ: (لَئِنْ شَكَـرْتُمْ لازِيدَنَّكمْ

waqul-ta: (la-in shakar-tum laazeedan-nakum

تو فرمودی، "اگر سپاس گزار باشید، یقیناً شما را افزایش دهم،

وَلَئِنْ كَفَـرْتُمْ إنَّ عَذابِيْ لَشَدِيدٌ)

wala-in kafar-tum in-na a'd'aabee lashadeed)

و اگر ناسپاس باشید، یقیناً عذاب من سخت است" (۱۴:۷)؛

وَقُلْتَ : (ادْعُونِيْ أَسْتَجِبْ لَكُمْ

wa qul-ta: (ud-u'wneee as-tajib lakum

و تو فرمودی، "از مرا دعا کنید تا شما را استجابت کنم،

إنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي

in-nal-lad'eena yas-tak-biroona a'n i'baadatee

یقیناً کسانی که از عبادت من خود پرستی می‌کنند

سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ)

sayad-khuloona jahan-nama daakhireen)

به دوزخ درآیند خوار و ذلیل" (۴۰:۶۰).

فَسَمَّيْتَ دُعَاءَكَ عِبَادَةً، وَتَرْكَهُ اسْتِكْبَاراً،

fasam-may-ta dua'aa-aka i'baadah wa tar-kahoo as-tik-baaraa

پس تو دعا کردن به تو را "عبادت" نام نهادی و ترک آن را "خود پرستی",

وَتَوَعَّدْتَ عَلَى تَرْكِهِ دُخُولَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ،

wa tawaa'-a't-ta a'laa tar-kihee dukhoola jahan-nama daakhireen

و تهدید کردی که ترک آن سبب دخول به دوزخ در ذلت مطلق خواهد شد.

فَذَكَرُوكَ بِمَنِّكَ وَشَكَرُوكَ بِفَضْلِكَ،

fad'akarooka biman-nik wa shakarooka bifaz'-lik

پس آنها تو را به سبب مهربانی تو یاد می‌کنند، تو را به سبب بخشش تو سپاس می‌کنند،

وَدَعَوْكَ بِأَمْرِكَ،

wa daa'w-ka bi m-rik

از تو به فرمان تو دعا می‌کنند،

وَتَصَدَّقُوا لَكَ طَلَباً لِمَزِيدِكَ،

wa tas'ad-daqoo laka t'alabal-limazeedik

و برای تو انفاق می‌کنند تا افزایش تو را بطلبند؛

وَفِيهَا كَانَتْ نَجَاتُهُمْ مِنْ غَضَبِكَ،

wa feehaa kaanat najaatuhum min ghaz'abik

در همه این امور نجات آنها از خشم تو موجود است

وَفَوْزُهُمْ بِرِضَاكَ،

wa faw-zuhum biriz'aak

و پیروزی آنها از طریق خوشنودی تو.

وَلَوْ دَلَّ مَخْلُوقٌ مَخْلُوقاً مِنْ نَفْسِهِ

wa law dal-la makh-looqum-makh-looqam-min-naf-sihee

اگر کوئی مخلوق خود موجودی دیگر مخلوقی را

عَلَى مِثْلِ الَّذِيْ دَلَلْتَ عَلَيْهِ عِبَادَكَ مِنْكَ

a'laa mith-lil-lad'ee dalal-ta a'lay-hee i'baadaka minka

به سوی آنچه تو خود بندگانت را رهنمائی کردی راهنمائی کند،

كَانَ مَوْصُوْفَاً بالإحْسَان

kaana maw-s'oofam-bil-ih'-saan

با احسان توصیف شود،

وَمَنْعُوتاً بِالامْتِثَال ومحمُوداً بكلِّ لِسَان،

wa man-u'wtam-biiam-tinaan wa mah'-moodam-bikul-li lisaan

از لطف متصف شود، و از هر زبان ستایش شود.

فَلَكَ الْحَمْدُ مَا وُجِدَ فِي حَمْدِكَ مَذْهَبٌ،

falakal-h'am-du maa wujida fee h'am-dika mad'-hab

پس تو را ستایش سزاوار است تا راهی به ستایش تو موجود باشد

وَمَا بَقِيَ لِلْحَمْدِ لَفْظٌ تُحْمَدُ بِهِ وَمَعْنىً يَنْصَرفُ إلَيْهِ

wa maa baqee lil-h'am-di laf-z'un tuh'-madu bihee wa maa'-nana yans'arifu ilay-h

و تا کلماتی برای ستایش باقی ماند که به آن تو ستایش شوی و معانی که در ستایش انفاق شود!

يَـا مَنْ تَحَمَّدَ إلَى عِبَـادِهِ بِالإِحْسَـانِ وَالْفَضْل،

yaa man tah'am-mada ilaa i'baadihee bil-ih'-saani wal-faz'-li

ای تو که خود را به احسان و بخشش برای بندگان قابلِ ستایش ظاهر کنندگی،

وَغَمَرَهُمْ بِالْمَنِّ وَالطَّوْلِ،

wa ghamarahum bil-man-ni wat'-t'aw-l

سیل مهربانی و لطف بر آنها!،

مَا أَفْشَى فِيْنَا نِعْمَتَكَ وَأَسْبَغَ عَلَيْنَا مِنَّتَكَ،

maaa af-shaa feenaa nia'-mataka? wa as-bagha a'lay-naa min-nataka

چه بسا فضل تو بر ما پراکنده، و مهربانی تو برای ما ریخته شده،

وَأَخَصَّنَا بِبِرِّكَ

wa akhas'-s'anaa bibir-rika

و نیکی تو برای ما اختصاص یافته!

هَدْيَتَنَا لِدِيْنِكَ الَّـذِي اصْطَفَيْتَ،

haday-tanaa lideenikal-lad'ee as'-t'afay-t

تو ما را به دین خود رهنمائی کردی که تو آن را برگزیدی،

وَمِلَّتِـكَ الَّتِي ارْتَضَيْتَ،

wa mil-latikal-latee ar-taz'ay-t

مذهب خود که تو بر آن راضی‌ای،

وَسَبِيلِكَ الَّذِي سَهَّلْتَ،

wa sabeelikal-lad'ee sah-hal-t

و راه خود که تو آن را هموار کردی،

وَبَصَّرْتَنَا الزُّلْفَةَ لَدَيْكَ وَالوُصُولَ إلَى كَـرَامَتِكَ.

wa bas'-s'ar-tanaaz-zul-fata laday-ka wal-wus'oola ilaa karaamatik

و ما را قرب خود و وصول به کرم خود بشناسانی!

أللَّهُمَّ وَأَنْتَ جَعَلْتَ مِنْ صَفَـايَـا تِلْكَ الْوَظَائِفِ

al-laahum-ma wa anta jaa'l-ta min s'afaayaa til-kal-waz'aaa-ifi

خدایا، تو از میان شایسته‌ترین فرائض

وَخَصَائِصِ تِلْكَ الْفُرُوضِ

wa khas'aaa-is'i til-kal-furooz'i

و نهایت خصوص واجبات

شَهْرَ رَمَضَانَ الَّذِي اخْتَصَصْتَهُ مِنْ سَائِرِ الشُّهُورِ،

shah-ra ramaz'aanal-lad'ee akh-tas'as'-tahoo min saaa-irish-shuhoor

ماه رمضان را تعیین کردی که آن را از سایر ماه‌ها جدا نموده‌ای،

وَتَخَيَّرْتَهُ مِن جَمِيعِ الأزْمِنَةِ وَالدُّهُورِ،

wa takhay-yar-tahoo min jameei'l-az-minati wad-duhoor

از میان تمام اوقات و سال‌ها برگزیدی،

وَآثَرْتَهُ عَلَى كُلِّ أَوْقَاتِ السَّنَةِ

wa aaathar-tahoo a'laa kul-li aw-qaatis-sanati

و بر تمام ایام سال ترجیح دادی

بِمَا أَنْزَلْتَ فِيهِ مِنَ الْقُرْآنِ وَالنُّورِ،

bimaa anzal-ta feehee minal-qur-aaani wan-noor

به وسیله قرآن و نور که در آن نازل کردی،

وَضَاعَفْتَ فِيهِ مِنَ الإيْمَانِ،

wa z'aaa'f-ta feehee minal-eemaan

ایمانی که به وسیله آن افزون کردی،

وَفَرَضْتَ فِيْهِ مِنَ الصِّيَامِ،

wa faraz'-ta feehee minas'-s'eeaam

و روزه‌ای که در آن واجب کردی،

وَرَغَّبْتَ فِيهِ مِنَ القِيَامِ،

wa ragh-ghab-ta feehee minal-qeeaam

و قیام در نماز که در وقت آن تشویق کردی،

وَأَجْلَلْتَ فِيهِ مِنْ لَيْلَةِ الْقَدْرِ

wa aj-lal-ta feehee mil-lay-latil-qad-ri

و شب قدر را که تو در آن را عظیم ساختی،

الَّتِي هِيَ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْر،

latee heea khay-rum-min al-fi shah-r

شبی که "بهتر از هزار ماه" است (97:3).

ثُمَّ آثَرْتَنَا بِهِ عَلَى سَائِرِ الأُمَمِ

thum-ma aaathar-tanaa bihee a'laa saaa-iril-umam

تو ما را از طریق آن بر دیگر امتها برتری دادی

وَاصْطَفَيْتَنَا بِفَضْلِهِ دُوْنَ أَهْلِ الْمِلَلِ،

was'-t'afay-tanaa bifaz'-lihee doona ah-lil-milal

و از طریق برتری آن ما را برگزیدی منحصر به ما، مستثنی از اهل ادیان.

فَصُمْنَا بِأَمْرِكَ نَهَارَهُ،

fas'um-naa bi m-rika nahaarah

ما به فرمان تو در روز آن روزه داشتیم،

وَقُمْنَا بِعَوْنِكَ لَيْلَهُ

wa qum-naa bi 'w-nika lay-lah

و به کمک تو در شب آن ایستاده در نماز بودیم،

مُتَعَرِّضِينَ بِصِيَامِهِ وَقِيَامِهِ لِمَا عَرَّضْتَنَا لَهُ مِنْ رَحْمَتِكَ،

mutaa'r-riz'eena bis'eeaamihee waqeeaamihee limaa a'r-raz'-tanaa lahoo mir-rah'-matik

خود را به روزه و ایستادگی آن به رحمتی که تو برای ما برافرازیدی، تقدیم کردیم،

وَتَسَبَّبْنَا إلَيْـهِ مِنْ مَثُوبَتِكَ،

wa tasab-bab-naaa ilay-hee mim-mathoo-batika

و از طریق آن وسیله‌ای به پاداش تو یافتیم.

وَأَنْتَ الْمَليءُ بِمَا رُغِبَ فِيهِ إلَيْكَ،

wa antal-malee-u bimaa rughiba feeheee ilay-k

و تو پر از آن چیزی که از تو طلب می‌شود،

الْجَوَادُ بِمـا سُئِلْتَ مِنْ فَضْلِكَ،

al-jawaadu bimaa su-il-ta min faz'-lik

سخی در آن چه از فضل تو خواسته می‌شود،

الْقَـرِيبُ إلَى مَنْ حَـاوَلَ قُرْبَكَ،

al-qareebu ilaa man h'aawala qur-bak

و نزدیک به آن کس که برای نزدیکی به تو تلاش کند.

وَقَدْ أَقَامَ فِينَا هَذَا الشَّهْرُ مَقَامَ حَمْد

wa qad aqaama feenaa had'aash-shah-ru maqaama h'am-d

این ماه میان ما ایستاد به ایستادنی شایسته ستایش،

وَصَحِبَنَا صُحْبَةَ مَبْرُور،

wa s'ah'ibanaa s'uh'-bata mab-roor

ما را هملراه کرد به هملراهی یکی پسندیده،

وَأَرْبَحَنَا أَفْضَلَ أَرْبَاحِ الْعَالَمِينَ،

wa ar-bah'anaaa af-z'ala ar-baah'il-a'alameen

و ما را سود داد به بهترین سود مخلوقات جهان.

ثُمَّ قَدْ فَارَقَنَا عِنْدَ تَمَامِ وَقْتِهِ وَانْقِطَاعِ مُدَّتِهِ وَوَفَاءِ عَدَدِهِ،

thum-ma qad faaraqanaa i'nda tamaami waq-tihee wanqit'aai' mud-datihee wa wafaaa-i a'dadih

پس سپس از ما جدا شد به اتمام وقت آن، انجام مدت آن، و وفای شمار آن.

فَنَحْنُ مُوَدِّعُوهُ وِدَاعَ مَنْ عَزَّ فِرَاقُهُ عَلَيْنَا

fanah'-nu muwad-diu'whoo wadaaa' man- a'z-za firaaquhoo a'lay-naa

پس ما با فرودادی یکی که جدایی او را ما را اندوهناک کند، خدا حافظی کردیم،

وَغَمَّنَا وَأَوْحَشَنَا انْصِرَافُهُ عَنَّا

wa gham-manaa wa aw-h'ashanaa ans'iraafhoo a'n-naa

که رفتن او ما را به تاریکی و تنهایی پر کند،

وَلَزِمَنَا لَهُ الذِّمَامُ الْمَحْفُوظُ،

wa lazimanaa lah ad'-d'imaamul-mah'-fooz'

و برای ما حقی محفوظ است،

وَالْحُرْمَةُ الْمَرْعِيَّةُ، وَالْحَقُّ الْمَقْضِيُّ،

wal-h'ur-matul-mar-e'e-yah wal-h'aq-qul-maq-z'ee

حرمتی رعایت‌شده، و حقی ادا‌شده.

فَنَحْنُ قَائِلُونَ: السَّلاَمُ عَلَيْكَ

fanah'-nu qaaa-iloona: as-salaamu a'leeka

ما می‌گوئیم: سلام برتو،

يَا شَهْرَ اللهِ الأكْبَرَ، وَيَا عِيْدَ أَوْلِيَائِهِ.

yaa shah-ral-laahil-ak-bar wa yaa e'eda aw-leeaaa-ih

ای بزرگترین ماه خدا! ای جشن دوستان او!

السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَـا أكْرَمَ مَصْحُـوب مِنَ الأوْقَاتِ،

as-salaamu a'lay-k yaaa ak-rama mas'-h'oobim-minal-aw-qaat

سلام برتو، ای شریف‌ترین همراه اوقات!

وَيَا خَيْرَ شَهْر فِي الأيَّامِ وَالسَّاعَاتِ.

wa yaa khay-ra shah-rin fil-ay-yaami was-saaa'at

ای بهترین ماه‌ها در روزها و ساعات!

السَّلاَمُ عَلَيْكَ مِنْ شَهْر قَرُبَتْ فِيهِ الآمالُ

as-salaamu a'lay-ka min shah-rin qarubat feehil-aaamaal

سلام برتو، ماه که در تو امیدها نزدیک می‌شوند

وَنُشِرَتْ فِيهِ الأَعْمَالُ.

wa nushirat feehil-aa'-maal

و نیکوکاری‌ها پراکنده می‌شوند!

السَّلاَمُ عَلَيْكَ مِنْ قَرِين جَلَّ قَدْرُهُ مَوْجُوداً،

as-salaamu a'lay-ka min qareen jal-la qad-ruhoo maw-joodaa

سلام برتو، ای همراهی که وقتی یافت‌شوی بزرگ ارزشی،

وَأَفْجَعَ فَقْدُهُ مَفْقُوداً، وَمَرْجُوٍّ آلَمَ فِرَاقُهُ.

wa af-jaa' faq-duhoo maf-qoodaa wa mar-joo-win aaalama firaaquh

و وقتی از دست رفتی رنج‌دهنده‌ای، دوستی انتظار‌رفته که جدایی او ستم‌ها است!

السَّلاَمُ عَلَيْكَ مِنْ أَلِيف آنَسَ مُقْبِلاً فَسَرَّ

as-salaamu a'lay-ka min aleef aaanasa muq-bilana fasar

سلام برتو، ای آشنایی که در آمدن راحت‌بخش بود، پس خوشنود ساخت،

وَأَوْحَشَ مُنْقَضِياً فَمَضَّ.

wa aw-h'asha munqaz'eeaa famaz'

و در رفتن تنهایی گذاشت، پس اندوهگین ساخت!

السَّلاَمُ عَلَيْكَ مِنْ مُجَاوِر رَقَّتْ فِيهِ الْقُلُوبُ، وَقَلَّتْ فِيهِ الذُّنُوبُ.

as-salaamu a'lay-ka mim-mujaawirin raq-qat feehil-quloob wa qal-lat feehid'-d'unoob

سلام برتو، ای همسایه‌ای که در تو دل‌ها نرم‌تر شد و گناهان کم‌تر شد!

السَّلاَمُ عَلَيْكَ مِنْ نَاصِر أَعَانَ عَلَى الشَّيْطَانِ

as-salaamu a'lay-ka min naas'irin aa'ana a'laash-shay-t'aan

سلام برتو، ای یاری که شیطان را مقابله کردی،

وَصَاحِب سَهَّلَ سُبُلَ الإحْسَانِ.

wa s'aah'ibin sah-hala subulal-ih'-saan

ای همدمی که راه‌های نیکوکاری را آسان ساختی!

أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ مَا أكْثَرَ عُتَقَاءَ اللهِ فِيكَ

as-salaamu a'lay-k maaa ak-thara u'taqaaa-al-laahee feek

سلام برتو - چه بسیاری آزاد‌شدگان خدا در تو بودند!

وَمَا أَسْعَدَ مَنْ رَعَى حُرْمَتَكَ بكَ!.

wa maaa as-a'da mar-raa'a h'ur-mataka bik

چه خوشا آن‌کسان که ادب تو را رعایت کردند!

أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ مَا كَانَ أَمْحَاكَ لِلذُّنُوبِ،

as-salaamu a'lay-ka maa kaana am-h'aaka lild'-d'unoob

سلام برتو - چه بسیاری گناهان که تو پاک کردی!

وَأَسْتَرَكَ لأَِنْوَاعِ الْعُيُوبِ!

wa as-taraka lianwaai'l-u'yoob

چه بسیاری گونه‌های خطا که تو پوشیدی!

أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ مَا كَانَ أَطْوَلَكَ عَلَى الْمُجْرِمِينَ،

as-salaamu a'lay-ka maa kaana at'-walaka a'laal-muj-rimeen

سلام برتو - چه دراز بودی برای گناهکاران!

وَأَهْيَبَكَ فِي صُدُورِ الْمُؤْمِنِينَ!

wa ah-yabaka fee s'udooril-moo-mineen

چه هیبت‌آور بودی در دل‌های مومنان!

أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ مِنْ شَهْر لا تُنَافِسُهُ الأيَّامُ.

as-salaamu a'lay-ka min shah-ril-laa tunaafisuhul-ay-yaam

سلام برتو، ای ماهی که روزهایی برابر با تو ندارند!

أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ مِنْ شَهْر هُوَ مِنْ كُلِّ أَمْر سَلاَمٌ.

as-salaamu a'lay-ka min shah-rin huwa min kul-li am-rin salaam

سلام برتو، ای ماهی که سلامتی است در هر کار!

أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ غَيْرَ كَرِيهِ الْمُصَاحَبَةِ

as-salaamu a'lay-ka ghay-ra kareehil-mus'aah'abati

سلام برتو، تو كه هملراهی‌ات مكروه نیست،

وَلاَ ذَمِيمِ الْمُلاَبَسَةِ.

wa laa d'ameemil-mulaabasah

تو كه ميل‌دادن‌ات سرزنش نشود!

أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ كَمَا وَفَدْتَ عَلَيْنَا بِالْبَرَكَاتِ،

as-salaamu a'lay-ka kamaa wafat-ta a'lay-naa bil-barakaat

سلام برتو، همان‌گونه که تو بر ما داخل شدی به برکات

وَغَسَلْتَ عَنَّا دَنَسَ الْخَطِيئاتِ.

wa ghasal-ta a'n-naa danasal-khat'ee-aat

و ما را از آلودگی معاصی پاک ساختی!

أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ غَيْرَ مُوَدَّع بَرَماً

as-salaamu a'lay-ka ghay-ra muwad-dai'm-baramaa

سلام برتو - تو رخصت نمی‌شوی به ناراحتی

وَلاَ مَتْرُوك صِيَامُهُ سَأَماً.

wa laa mat-rookin s'eeaamuhoo saamaa

و روزه‌ات به کسالت ترك نمی‌شود!

أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ مِنْ مَطْلُوبِ قَبْلَ وَقْتِهِ

as-salaamu a'lay-ka min mat'-loobin qab-la waq-tih

سلام برتو، مطلوب پیش از وقت تو،

وَمَحْزُون عَلَيْهِ قَبْلَ فَوْتِهِ.

wa mah'-zoonin a'lay-hee qab-la faw-tih

مطلوب غم پیش از رفتن تو!

أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ كَمْ مِنْ سُوء صُرِفَ بِكَ عَنَّا

as-salaamu a'lay-k kam min sooo-in s'urifa bika a'n-naa

سلام برتو - چه بسیاری شر که از ما پرتاب شد از طریق تو!

وَكَمْ مِنْ خَيْر أُفِيضَ بِكَ عَلَيْنَا.

a'n-naa wa kam min khay-rin ufeez'a bika a'lay-naa

چه بسیاری خیر که بر ما ریخته‌شد به سبب تو!

أَلسَّلاَمُ عَلَيْـكَ وَعَلَى لَيْلَةِ الْقَدْرِ

as-salaamu a'lay-ka waa'laa lay-latil-qad-ri

سلام بر تو و بر شب قدر

الَّتِي هِيَ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْر.

latee heea khay-rum-min al-fi shah-r

که بهتر از هزار ماه است!

أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ ما كَانَ أَحْرَصَنَا بِالأمْسِ عَلَيْكَ

as-salaamu a'lay-ka maa kaana ah'-ras'anaa bil-am-si a'lay-k

سلام بر تو - چقدر ما تمہیں دیروز آرزو کردیم!

وَأَشَدَّ شَوْقَنَا غَدَاً إلَيْكَ.

wa ashad-da shaw-qanaa ghadan ilay-k

چقدر سخت ما برای تو فردا تشنه خواهیم بود!

أَلسَلاَمُ عَلَيْكَ وَعَلَى فَضْلِكَ الَّذِي حُرِمْنَاهُ ،

as-salaamu a'lay-ka waa'laa faz'-likal-lad'ee h'urim-naah

سلام بر تو و بر بخشایش تو که اکنون بر ما حرام گردید

وَعَلَى مَاض مِنْ بَرَكَاتِكَ سُلِبْنَاهُ.

wa a'laa maaz'im-mim-barakaatika sulib-naah

و بر برکات گذشتهٔ تو که از ما سلب گردیده است!

أَللَّهُمَّ إنَّا أَهْلُ هَذَا الشَّهْرِ الِّذِي شَرَّفْتَنَا بِهِ

al-laahum-ma in-naaa ah-lu had'aash-shah-ril-lad'ee shar-raf-tanaa bihee

ای خدا، ما مردم این ماه هستیم. تو از طریق آن ما را شریف ساختی

وَوَفّقتَنَا بِمَنِّكَ لَهُ حِينَ جَهِلَ الاَشْقِيَا وَقْتَهُُ

wa waf-faq-tanaa biman-nika lahoo h'eena jahilal-ash-qeeaaa-u waq-tah

و ما را توفیق دادی به سبب لطفت، در حالی که بدبخت‌ها از وقت آن ناآگاه اند.

وَحُرِمُوا لِشَقَائِهِم فَضْلَهُ،

wa h'urimoo lishaqaaa-ihim faz'-lah

بر ایشان حرام است بخشایش آن به سبب بدبختی‌شان.

أَنْتَ وَلِيُّ مَا اثَرْتَنَا بِهِ مِنْ مَعْرِفَتِهِ،

wa anta walee-yu maaa aaathar-tanaa bihee mim-maa'-rifatihee

تو سرپرست دانش آن هستی که ما را بدان برتری دادی،

وَهَدَيْتَنَا مِنْ سُنَّتِهِ،

wa haday-tanaa lahoo min sun-natih

و سنن آن را که ما را به آن هدایت کردی.

وَقَدْ تَوَلَّيْنَا بِتَوْفِيقِكَ صِيَامَهُ وَقِيَامَهُ عَلى تَقْصِير،

wa qad t-tawal-lay-naa bitaw-feeqika s'eeaamahoo waqeeaamahoo a'laa taq-s'eer

ما روزه‌گذاری و قیام شب آن را به سبب توفیق تو بر ما گرفتیم، اما با کوتاهی،

وَأَدَّيْنَا فِيهِ قَلِيلاً مِنْ كَثِيـر.

wa ad-day-naa feehee qaleelam-min katheer

و ما از بسیار کم انجام دادیم.

اللَّهُمَّ فَلَكَ الْحمدُ إقْـرَاراً بِـالإسَاءَةَ

al-laahum-ma falakal-h'am-du iq-raaram-bil-isaaa-ah

ای خدا، پس برای تو تمجید است، به اعتراف بدی‌کاری

وَاعْتِرَافاً بِالإضَاعَةِ، وَلَك مِنْ قُلُوبِنَا عَقْدُ النَّدَمِ،

waa'-tiraafam-bil-iz'aaa'h wa laka min quloobinaa a'q-dun-nadam

و اقرار غفلت، و برای تو توبه است محکم در دل‌های ما

وَمِنْ أَلْسِنَتِنَا صِدْقُ الاعْتِذَارِ،

wa min al-sinatinaa s'id-qulia'-tid'aar

و التماس بخشش که سخن‌رانی صادقانه از زبان‌های ما است.

فَاْجُرْنَا عَلَى مَا أَصَابَنَا فِيهِ مِنَ التَّفْرِيطِ

fa'-jur-naa a'laa maaa ss'aabanaa feehee minat-taf-reet'i

ما را پاداش ده، با وجود غفلتی که در این ماه بر ما آمد،

أَجْرَاً نَسْتَدْركُ بِهِ الْفَضْلَ الْمَرْغُوبَ فِيهِ،

aj-raa nas-tad-riku bihil-faz'-lal-mar-ghooba feeh

به پاداشی که از طریق آن ما به بخشایش مطلوب از آن برسیم

وَنَعْتَاضُ بِهِ مِنْ أَنْوَاعِ الذُّخْرِ الْمَحْرُوصِ عَلَيْهِ ،

wa naa'-taaz'u bihee min anwaai'd'-d'ukh-ril-mah'-roos'i a'lay-h

و اقسام مطلوبات آن را کسب کنیم!

وَأَوْجِبْ لَنَا عُذْرَكَ عَلَى مَا قَصَّرْنَا فِيهِ مِنْ حَقِّكَ،

wa aw-jib lanaa u'd'-raka a'laa maa qas'-s'ar-naa feehee min h'aq-qik

بخشش تو را بر ما واجب ساز برای تقصیر ما در حق تو در این ماه

وَابْلُغْ بِأَعْمَارِنَا مَا بَيْنَ أَيْديْنَا مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ الْمُقْبِلِ،

wa ab-lugh bi a'-maarinaa maa bay-na ay-deenaa min shah-ri ramaz'aanal-muq-bil

و عمر ما را که پیش ما است به ماه رمضان آینده برسان!

فَإذَا بَلَّغْتَنَاهُ فَأَعِنَّا عَلَى تَنَاوُلِ

faad'aa bal-lagh-tanaah faai'n-naa a'laa tanaawuli

چون ما را بدان رسانی، ما را در انجام

مَا أَنْتَ أَهْلُهُ مِنَ الْعِبَادَةِ

maaa anta ah-luhoo minal-i'baadah

عبادتی که تو شایستهٔ آن هستی یاری کن،

وَأَدِّنَا إلَى الْقِيَامِ بِمَا يَسْتَحِقُّهُ مِنَ الطَّاعَةِ

wa ad-dinaaa ilaal-qeeaami bimaa yas-tah'iq-quhoo minat'-t'aaa'h

و ما را اطاعتی بر گمار که تو سزاوار آن هستی،

وَأجْرِ لنا مِنْ صَالِحِ العَمَلِ

wa aj-ri lanaa min s'aalih'il-a'mali

و ما را اعمال صالح عطا فرما

مَا يَكون دَرَكاً لِحَقِّكَ فِي الشَّهْرَيْنِ مِنْ شُهُورِ الدَّهْرِ.

maa yakwnu darakal-lih'aq-qika feesh-shah-ray-ni min shuhoorid-dah-r

تا ما حق تو را در این دو ماه از مهینه‌های زمان ادا کنیم.

أللَّهُمَّ وَمَا أَلْمَمْنَا بِهِ فِي شَهْرِنَا هَذَا مِنْ لَمَم أَوْ إثْم،

al-laahum-ma wa maaa al-mam-naa bihee fee shah-rinaa had'aa mil-lamamin aw ith-m

ای خدا، اما برای گناهان کوچک و بزرگ که ما در این ماه ما انجام دادیم،

أَوْ وَاقَعْنَا فِيهِ مِنْ ذَنْبِ وَاكْتَسَبْنَا فِيهِ مِنْ خَطِيئَة

aw waaqaa'-naa feehee min d'ambin wak-tasab-naa feehee min khat'ee-ah

و سوء‌کاریهایی که ما در آن گرفتاریم، و جنایت‌هایی که ما کسب کردیم

عَلَى تَعَمُّد مِنَّا أو عَلى نِسيانٍ ظَلَمنا فيه أنفُسَنا أَوِ انْتَهَكْنَا بِهِ حُرْمَةً مِنْ غَيْرِنَا

a'laa taa'm-mudim-min-naaa aw a'laa nis-yaan z'alam-naa feeheee anfusanaa awi antahak-naa bihee h'ur-matam-min ghay-rinaa

عمداً یا فراموشی از خودی، خود را ستم‌کار کردیم یا حرمت دیگران را نقض کردیم،

فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَاسْتُرْنَا بِسِتْرِكَ،

fas'al-li a'laa muh'am-madiw-wa aaalih was-tur-naa bisit-rik

درود فرست بر محمد و خاندان او، ما را به پوشش خود بپوشان،

وَاعْفُ عَنَّا بِعَفْوِكَ،

waa'-fu a'n-naa bi 'f-wik

و ما را به بخشایش خود ببخش،

وَلاَ تَنْصِبْنَا فِيهِ لاِعْيُنِ الشَّامِتِينَ،

wa laa tans'ib-naa feehee liaa'-yunish-shaamiteen

و ما را مقابل چشم طمع‌کاران قرار مده به سبب آن،

وَلاَ تَبْسُطْ عَلَيْنَا فِيهِ أَلْسُنَ الطَّاعِنينَ،

wa laa tab-sut' a'lay-naa feeheee al-sunat'-t'aai'neen

و زبان‌های مذمت‌کنندگان بر ما دراز مکن،

وَاسْتَعْمِلْنَا بِمَا يَكُونُ حِطَّةً وَكَفَّارَةً

was-taa'-mil-naa bimaa yakoonu h'it'-t'ataw-wakaf-faaratal

و ما را در آن‌چه بخشش و تکفیر کند بکار بند

لِمَا أَنْكَرْتَ مِنَّا فِيهِ بِرَأْفَتِكَ الَّتِي لاَ تَنْفَدُ،

limaaa ankar-ta min-naa feeh biraa-fatikal-latee laa tanfad

آن‌چه تو را از ما ناپسند است در آن به رحمتی که تمام نشود،

وَفَضْلِكَ الَّذِي لا يَنْقُصُ.

wa faz'-likal-lad'ee laa yanqus'

و بخشایش تو که کم نگردد!

أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ

al-laahum-ma s'al-li a'laa muh'am-madiw-wa aaalih

ای خدا، درود فرست بر محمد و خاندان او،

وَاجْبُرْ مُصِيبَتنَا بِشَهْرِنَا

waj-bur mus'eebatanaa bishah-rinaa

دوری از غم‌های ماه ما را جبران کن،

وَبَارِكْ فِي يَوْمِ عِيْدِنَا وَفِطْرِنَا

wa baarik lanaa fee yaw-mi e'edinaa wafit'-rinaa

و ما را در این روز جشن و فطر خود را برکت بخش،

وَاجْعَلْهُ مِنْ خَيْرِ يَوْم مَرَّ عَلَيْنَا أَجْلَبِهِ لِعَفْو، وَأَمْحَاهُ لِذَنْبِ،

waj-a'l-hoo min khay-ri yaw-mim-mar-ra a'lay-naaa aj-labihee lia'f-wiw-wa am-h'aahoo lid'amb

آن را یکی از بهترین روزها بساز که بر ما گذشته است، بزرگ‌تر در جلب بخشایش تو، و زیادتر در محو گناهان،

وَاغْفِرْ لَنا ما خَفِيَ مِنْ ذُنُوبِنَا وَمَا عَلَنَ.

wagh-fir lanaa maa khafeea min d'unoobinaa wa maa a'lan

و ما را گناهان خود بخش، هم پنهان و هم آشکار!

أللَّهُمَّ اسلَخْنَا بِانْسِلاَخِ هَذَا الشَّهْرِ مِنْ خَطَايَانَا

al-laahum-ma as-lakh-naa binsilaakhi had'aash-shah-ri min khat'aayaanaa

ای خدا، با گذشت این ماه ما را از گناهان خود بگذار،

وَأَخْرِجْنَا بُخُرُوجِهِ مِنْ سَيِّئاتِنَا

wa akh-rij-naa bikhuroojihee min say-yi-aatinaa

و با رفتار آن ما را از بدکاری‌های خود رنج‌ور کن،

وَاجْعَلْنَا مِنْ أَسْعَدِ أَهْلِهِ بِهِ

waj-a'l-naa min as-a'di ah-lihee bih

و ما را از خوشبخت‌ترین مردم آن قرار ده،

وَأَجْزَلِهِمْ قِسَمَاً فِيـهِ وَأَوْفَـرِهِمْ حَظّاً مِنْـهُ.

wa aj-zalihim qis-man feeh wa aw-farihim h'az'-z'am-min-h

فراوان‌ترشان در سهم، و پرتمام‌ترشان در حصه!

أللّهُمَّ وَمَنْ رَعَى حَقّ هَذَا الشَّهْرِ حَقَّ رِعَايَتِهِ

al-laahum-ma waman- raa'a h'aq-qa had'aash-shah-ri h'aq-qa ria'ayatih

ای خدا، هر که این ماه را همان‌طور که بایستی حفظ کند،

وَحَفِظَ حُرْمَتَهُ حَقَّ حِفْظِهَا وَقَامَ بِحُدُودِهِ حَقَّ قِيَامِهَا،

wa h'afiz'a h'ur-matahoo h'aq-qa h'if-z'ihaa wa qaama bih'udoodihee h'aq-qa qeeaamihaa

و حرمت آن را همان‌طور که بایستی حراست کند، و حدود آن را همان‌طور که بایستی پیروی کند،

وَأتَّقَى ذُنُوبَهُ حَقَّ تُقَاتِهَا أَوْ تَقَرَّبَ إلَيْكَ بِقُرْبَة

wa at-taqaa d'unoobahoo h'aq-qa tuqaatihaa aw taqar-raba ilay-ka biqur-batin

و از بدی‌های آن همان‌طور که بایستی بترسد، یا با هر کاری قرب تو را بجوید

أَوْجَبَتْ رِضَاكَ لَهُ وَعَطَفَتْ رَحْمَتَكَ عَلَيْهِ،

aw-jabat riz'aaka lah wa a't'afat rah'-mataka a'lay-h

که خشنودی تو را برای او واجب گرداند و رحمت تو را برای او خم کند،

فَهَبْ لَنَا مِثْلَهُ مِنْ وُجْدِكَ

fahab lanaa mith-lahoo miw-wuj-dik

ما را از خزانهٔ تو مثل آن عطا فرما

وَأَعْطِنَا أَضْعَافَهُ مِنْ فَضْلِكَ

wa aa'-t'inaaa az'-a'afahoo min faz'-lik

و آن را بر ما در برابر احسان خود متعدد گردان

فَإنَّ فَضْلَكَ، لا يَغِيْضُ وَإنَّ خَـزَائِنَكَ لا تَنْقُصُ، بَـلْ تَفِيضُ

fa in-na faz'-laka laa yagheez' wa in-na khazaaa-inaka laa tanqus'u bal tafeez'

زیرا احسان تو تقلیل نمی‌یابد و خزائن تو کاهش نمی‌پذیرد بلکه بیشتر می‌گردد

وَإنَّ مَعَـادِنَ إحْسَانِكَ لا تَفْنَى،

wa in-na maa'adina ih'-saanika laa taf-naa

معادن احسان تو ختم نمی‌شود

وَإنَّ عَطَاءَكَ لَلْعَطَآءُ الْمُهَنَّا،

wa in-na a't'aaa-aka lal-a't'aaa-ul-muhan-naa

و عطای تو عطای پر لذت است

أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ

al-laahum-ma s'al-li a'laa muh'am-madiw-wa aaalih

خدایا محمد و آل او را برکت دے

وَاكْتُبْ لَنَا مِثْلَ أجُورِ مَنْ صَامَهُ

wak-tub lanaa mith-la ujoori man s'aamahooo

و برای ما نوشته کن مثل اجر کسی‌که در آن روزه‌داری کرد

أَوْ تَعَبَّدَ لَكَ فِيْهِ إلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ.

aw taa'b-bada laka feeheee ilaa yaw-mil-qeeaamah

یا تو را در آن عبادت کرد تا روز قیامت

أللَّهُمَّ إنَّا نَتُوبُ إلَيْكَ فِي يَوْمِ فِطْرِنَا

al-laahum-ma in-naa natoobu ilay-ka fee yaw-mi fit'-rinaa

خدایا ما روز فطر خود را به‌سوی تو توبه می‌کنیم

الّذِي جَعَلْتَهُ لِلْمُؤْمِنِينَ عِيداً وَسُـرُوراً.

lad'ee jaa'l-tahoo lil-moo-mineena e'edaw-wasurooraa

که برای مومنان جشنی و خوشی‌ای قرار دادی

وَلأِهْلِ مِلَّتِكَ مَجْمَعاً وَمُحْتشداً مِنْ كُلِّ ذَنْب أَذْنَبْنَاهُ،

wa liah-li mil-latika maj-maa'w-wamuh'-tashadaa min kul-li d'ambin ad'-nab-naah

و برای اهل ملت تو زمان جمع و اجتماع از هر گناهی که انجام دادیم

أَوْ سُوْء أَسْلَفْنَاهُ، أَوْ خَاطِرِ شَرٍّ أَضْمَرْنَاهُ،

aw sooo-in as-laf-naah aw khaat'iri shar-rin az'-mar-naah

عمل بد که پیش فرستادیم یا فکر شری که در پنهان انجام دادیم

تَوْبَةَ مَنْ لاَ يَنْطَوِيْ عَلَى رُجُوع إلَى ذَنْب

taw-bata mal-laa yant'awee a'laa rujooi'n ilaa d'amb

توبه‌ی کسی که عودت به گناه در دل ندارد

وَلا يَعُودُ بَعْدَهَا فِي خَطِيئَة،

wa laa yau'wdu baa'-dahaa fee khat'ee-ah

و بعد از آن به جرم بازنخواهد گشت

تَوْبَةً نَصوحاً خَلَصَتْ مِنَ الشَّكِّ وَالارْتِيَابِ،

taw-batan-nas'ooh'ana khalas'at minash-shak-ki walir-teeaab

توبه‌ی مستقیم بر حذر از تردید و تذبذب

فَتَقَبَّلْهَا مِنَّا وَارْضَ عَنَّا وَثَبِّتنَا عَلَيْهَا.

fataqab-bal-haa min-naa war-z'a a'n-naa wa thab-bit-naa a'lay-haa

پس آن را از ما قبول کن و از ما خشنود شو و ما را در آن ثابت کن

أللَّهُمَّ ارْزُقْنَا خَوْفَ عِقَابِ الْوَعِيدِ،

al-laahum-ma ar-zuq-naa khaw-fa i'qaabil-wae'ed

خدایا ما را از ترس عذاب مورد وعید بهره‌مند کن

وَشَوْقَ ثَوَابِ الْمَوْعُودِ حَتّى نَجِدَ لَذَّةَ مَا نَدْعُوكَ بِهِ،

wa shaw-qa thawaabil-maw-u'wd h'at-taa najid lad'-d'ata maa nad-u'wka bih

و اشتیاق به ثواب مورد وعده تا لذت آن چیزی را که از تو التجا می‌کنیم یافته باشیم

وكَأْبَةَ مَا نَسْتَجِيْرُكَ مِنْهُ،

wa kaa-bata maa nas-tajeeruka min-h

و غم آن چیزی که از تو پناه می‌جوییم

وَاجْعَلْنَا عِنْدَكَ مِنَ التَّوَّابِيْنَ الَّذِينَ أَوْجَبْتَ لَهُمْ مَحَبَّتَكَ،

waj-a'l-naa i'ndaka minat-taw-waabeenal-lad'eena aw-jab-ta lahum mah'ab-batak

و ما را نزد خود از توابان قرار ده آنان که عشق خود را بر ایشان واجب کردی

وَقَبِلْتَ مِنْهُمْ مُرَاجَعَةَ طَاعَتِكَ، يَا أَعْدَلَ الْعَادِلِينَ.

wa qabil-ta min-hum muraajaa'ta t'aaa'tik yaaa aa'-dalal-a'adileen

و از آنان که اطاعت خود را قبول کردی ای عادل‌ترین عادلان

أللَّهُمَّ تَجَاوَزْ عَنْ آبآئِنَا وَأُمَّهَاتِنَا وَأَهْلِ دِيْنِنَا جَمِيعاً

al-laahum-ma tajaawaz a'n aaabaaa-inaa wa um-mahaatinaa wa ah-li deeninaa jameea'

خدایا بر پدران و مادران خود و تمام اهل ملت ما بردباری کن

مَنْ سَلَفَ مِنْهُمْ وَمَنْ غَبَرَ إلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ.

man salafa min-hum waman ghabara ilaa yaw-mil-qeeaamah

آنان که رفته‌اند و آنان که بر گذرند تا روز قیامت

أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد نَبِيِّنَا وَآلِهِ،

al-laahum-ma s'al-li a'laa muh'am-madin-nabee-yinaa wa aaalihee

خدایا نبی خود محمد و آل او را برکت دے

كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى مَلائِكَتِكَ الْمُقَرَّبِينَ.

kamaa s'al-lay-ta a'laa malaaa-ikatikal-muqar-rabeen

چنان‌که فرشتگان متقربان خود را برکت دادی

وَصَلِّ عَلَيْهِ وَآلِهِ،

wa s'al-li a'lay-hee wa aaalihee

او و آل او را برکت ده

كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى أَنْبِيَائِكَ الْمُرْسَلِينَ،

kamaa s'al-lay-ta a'laaa ambeeaaa-ikal-mur-saleen

چنان‌که پیامبران مرسل خود را برکت دادی

وَصَلِّ عَلَيْهِ وَآلِهِ، كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ،

wa s'al-li a'lay-hee wa aaalihee kamaa s'al-lay-ta a'laa i'baadikas'-s'aalih'een

او و آل او را برکت ده چنان‌که بندگان صالح خود را برکت دادی

وَأَفْضَلَ مِنْ ذَلِكَ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ،

wa af-z'al min d'alika yaa rab-bal-a'alameena

و بهتر از آن ای رب العالمین

صَلاَةً تَبْلُغُنَا بَرَكَتُهَا، وَيَنَالُنَا نَفْعُهَا،

s'alaatan tab-lughunaa barakatuhaa wa yanaalunaa naf-u'haa

برکتی کے خوبی ما را برسد و نفع آن ما را به دست آید

وَيُسْتَجَابُ لَهَا دُعَاؤُنَا،

wa yus-tajaabu lahaa dua'aaw-unaa

و به وسیله آن دعای ما پاسخ رفته شود

إنَّكَ أكْرَمُ مَنْ رُغِبَ إلَيْهِ

in-naka ak-ramu mar-rughiba ilay-h

تو سخی‌ترین آن کسانی که از ایشان التجا کنند

وَأكْفَى مَنْ تُوُكِّلَ عَلَيْهِ

wa ak-faa man took-kila a'lay-h

و کافی‌ترین آن کسانی که به ایشان اعتماد شود

وَأَعْطَى مَنْ سُئِلَ مِنْ فَضْلِهِ،

wa aa'-t'aa man su-ila min faz'-lih

و احسان‌گر ترین آن کسانی که از ایشان روزی خواست

وَأَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ.

wa anta a'laa kul-li shay-in qadeer

تو بر ہر چیز توانا ای

اللّهُمّ لا تَجْعَلْهُ آخِرَ العَهْدِ من صِيَامِي لِشَهْرِ رَمَضَانَ،

allahumma la taj`alhu akhira al`ahdi mn siyamy lishahri ramazana

خدایا وقت ریاضت روزه من در این ماه رمضان را آخرین روزه‌داری من مگردان

وَأَعُوذُ بِكَ أَنْ يَطْلُعَ فَجْرُ هذِهِ اللّيْلَةِ إِلاَّ وَقَدْ غَفَرْتَ لِي

wa a`udhu bika an yatlu`a fajru hadhihi allaylati illa wa qad ghafarta le

من به تو پناه می‌برم از آن‌که فجر این شب بیدار شود مرا بی‌آن‌که بخشش یافته باشم

اللَّهُمَّ لا تَجْعَلُهُ آخِرَ العَهْدِ مِنْ صِيامِنا إِيّاهُ فَإِنْ جَعَلْتَهُ فَاجْعَلْنِي مَرْحُوما وَلا تَجْعَلْنِي مَحْرُوماً

خدایا، این را آخرین عهد ما با روزه‌اش قرار مده، و اگر چنین قرار دادی، مرا مورد رحمت قرار ده و محروم مگردان.

سُبْحانَ الله وَالحَمْدُ للهِ وَلا إِلهَ إِلاّ الله وَالله أَكْبَرُ.

پاک و منزّه است خدا و ستایش خدا را است و معبودی جز خدا نیست و خدا بزرگ‌تر است.

أَسْتَغْفِرُ الله وَأَتُوبُ إِلَيْهِ

از خدا آمرزش می‌خواهم و به سوی او بازمی‌گردم.

يا حَي يا قَيُّومُ ، يا ذا الجَلالِ وَالاِكْرامِ ، يا رَحْمنَ الدُّنْيا وَالآخرَةِ وَرَحِيمَهُما ، يا أرْحَمَ الرَّاحِمِينَ ، يا ألهَ الأوَّلِينَ وَالآخِرِينَ ، إِغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا ، وَتَقَبَّلْ مِنّا صَلاتَنا وَصِيامَنا وَقِيامَنا.

ای زنده، ای پاینده، ای صاحب شکوه و بزرگواری، ای مهربان دنیا و آخرت و رحیم آن دو، ای مهربان‌ترین مهربانان، ای معبود پیشینیان و پسینیان، گناهان ما را بیامرز و نماز و روزه و شب‌زنده‌داری ما را بپذیر.

إِغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا إلى آخر الدُّعاء : إِغْفِرْ لِي ذُنُوبِي وَتَقَبَّلْ صَوْمِي وَصَلاتِي وَقِيامِي

گناهان ما را بیامرز -- تا پایان دعا: گناهان مرا بیامرز و روزه و نماز و شب‌زنده‌داری‌ام را بپذیر.