دعای ابوحمزه ثمالی

۱

إِلٰهِي لاَ تُؤَدِّبْنِي بِعُقُوبَتِكَ

ای خدایا، مرا به عذاب خود تنبیه مکن

۲

وَلاَ تَمْكُرْ بِي فِي حِيلَتِكَ

و مرا به تدبیر و مکر خود درگیر مکن

۳

مِنْ أَيْنَ لِيَ ٱلْخَيْرُ يَا رَبِّ

چگونه می‌توانم خیری و سعادت یافت کنم، ای پروردگار

۴

وَلاَ يُوجَدُ إِلاَّ مِنْ عِنْدِكَ

درحالی‌که آن جز نزد تو یافت نمی‌شود

۵

وَمِنْ أَيْنَ لِيَ ٱلنَّجَاةُ

چگونه می‌توانم رستگاری یافت کنم

۶

وَلاَ تُسْتَطَاعُ إِلاَّ بِكَ

درحالی‌که آن جز به واسطه تو حاصل نمی‌شود

۷

لاَ ٱلَّذِي أَحْسَنَ ٱسْتَغْنَىٰ عَنْ عَوْنِكَ وَرَحْمَتِكَ

نه کسی‌که نیکی‌های کرده است می‌تواند از یاری و رحمت تو بی‌نیاز باشد

۸

وَلاَ ٱلَّذِي أَسَاءَ وَٱجْتَرَأَ عَلَيْكَ

و نه کسی‌که بدی کرده از تو می‌تواند طغیان ورزد

۹

وَلَمْ يُرْضِكَ خَرَجَ عَنْ قُدْرَتِكَ

و کسی‌که به رضای تو نرسید از قدرت تو بیرون رفتنی ندارد

۱۰

يَا رَبِّ …

ای پروردگار

۱۱

بِكَ عَرَفْتُكَ

به واسطه تو شناخت تو یافته‌ام

۱۲

وَأَنْتَ دَلَلْتَنِي عَلَيْكَ

تو راه رسیدن به تو را به من آموخته‌ای

۱۳

وَدَعَوْتَنِي إِلَيْكَ

و مرا به سوی خود دعوت کرده‌ای

۱۴

وَلَوْلا أَنْتَ لَمْ أَدْرِ مَا أَنْتَ

اگر تو نبودی، هرگز نمی‌دانستم تو کیستی

۱۵

الْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي أَدْعُوهُ فَيُجِيبُنِي

تمام ستایش براى خدایى است که به دعایم پاسخ می‌دهد

۱۶

وَإِنْ كُنْتُ بَطِيئاً حِينَ يَدْعُونِي

درحالی‌که من در پاسخ دعوت او کند‌رو هستم

۱۷

وَالْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي أَسْأَلُهُ فَيُعْطِينِي

تمام ستایش براى خدایى است که به مسئله‌ام می‌دهد

۱۸

وَإِنْ كُنْتُ بَخِيلاً حِينَ يَسْتَقْرِضُنِي

درحالی‌که من در بخشش و عطا بخیل هستم

۱۹

وَالْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي أُنَادِيهِ كُلَّمَا شِئْتُ لِحَاجَتِي

تمام ستایش براى خدایى است که به او دعا می‌کنم چون احتیاج دارم

۲۰

وَأَخْلُو بِهِ حَيْثُ شِئْتُ لِسِرِّي بِغَيْرِ شَفِيعٍ

و به او سر به سر گویم چون خواهم بی‌احتیاج به واسطه‌گر

۲۱

فَيَقْضِي لِي حَاجَتِي

پس حاجت مرا برآورده می‌کند

۲۲

الْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي لاَ أَدْعُو غَيْرَهُ

تمام ستایش براى خدایى است جز که به او دعا نمی‌کنم

۲۳

وَلَوْ دَعَوْتُ غَيْرَهُ لَمْ يَسْتَجِبْ لِي دُعَائِي

and even if I pray anyone else, he shall never be able to respond to my prayer. ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

۲۴

وَالْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي لاَ أَرْجُو غَيْرَهُ

تمام ستایش براى خدایى است جز که از او امید نمی‌بندم

۲۵

وَلَوْ رَجَوْتُ غَيْرَهُ لَأَخْلَفَ رَجَائِي

و هرگاه از دیگری امید بندم، مرا ناامید خواهد کرد

۲۶

وَالْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي وَكَلَنِي إِلَيْهِ فَأَكْرَمَنِي

تمام ستایش براى خدایى است که مرا به تکیه بر خود پذیرفته، بدان سبب بر من احسان فرموده است

۲۷

وَلَمْ يَكِلْنِي إِلَىٰ ٱلنَّاسِ فَيُهِينُونِي

و مرا به سوى مردم که مرا ذلیل خواهند کرد نگذاشته است

۲۸

وَالْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي تَحَبَّبَ إِلَيَّ

تمام ستایش براى خدایى است که دوستی مرا طلب کرده

۲۹

وَهُوَ غَنِيٌّ عَنِّي

درحالی‌که می‌توانست بی‌نیاز باشد از من

۳۰

وَالْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي يَحْلُمُ عَنِّي

تمام ستایش براى خدایى است که با نرمی و مهربانی با من رفتار کرده

۳۱

حَتَّىٰ كَأَنِّي لاَ ذَنْبَ لِي

گویی‌که من گناه نکرده‌ام

۳۲

فَرَبِّي أَحْمَدُ شَيْءٍ عِنْدِي

پس پروردگار من تنها کسى است که باید شکر گزار باشم

۳۳

وَأَحَقُّ بِحَمْدِي

و او سزاوارترین مستحق شکر من است

۳۴

اَللَّهُمَّ إِنِّي أَجِدُ سُبُلَ ٱلْمَطَالِبِ إِلَيْكَ مُشْرَعَةً

ای خدایا، درهاى دعا و مسئله‌گری از تو را برای‌ام باز دیده‌ام

۳۵

وَمَنَاهِلَ ٱلرَّجَاءِ لَدَيْكَ مُتْرَعَةً

و چشمه‌های امید به تو براى من جوشان دیده‌ام

۳۶

وَٱلاِسْتِعَانَةَ بِفَضْلِكَ لِمَنْ أَمَّلَكَ مُبَاحَةً

و استمداد به نعمت تو براى آن کسان که به تو چشم امید دوخته‌اند دستیافتنی دیده‌ام

۳۷

وَأَبْوَابَ ٱلدُّعَاءِ إِلَيْكَ لِلصَّارِخِينَ مَفْتُوحَةً

و درهاى دعا براى آن کسان که به تو فریاد می‌رسند تاب‌آور دیده‌ام

۳۸

وَأَعْلَمُ أَنَّكَ لِلرَّاجِين بِمَوْضِعِ إِجَابَةٍ

من یقین دارم که تو فریادرسان دعا کنندگان هستی

۳۹

وَلِلْمَلْهُوفِينَ بِمَرْصَدِ إِغَاثَةٍ

و یاری‌دهنده مصیبت‌دیدگان بی‌درنگ

۴۰

وَأَنَّ فِي ٱللَّهْفِ إِلَىٰ جُودِكَ

و رغبت به نعمت تو

۴۱

وَٱلرِّضَا بِقَضَائِكَ

و پذیرفتن فیصله و حکم تو

۴۲

عِوَضاً مِنْ مَنْعِ ٱلْبَاخِلِينَ

خوب جبران کننده آن چیزی است که بخیل‌ترها ممانعت می‌کنند

۴۳

وَمَنْدُوحَةً عَمَّا فِي أَيْدِي ٱلْمُسْتَأْثِرِينَ

و بدل آن چیزی که خسیسان دارند

۴۴

وَأَنِّ ٱلرَّاحِـلَ إِلَيْكَ قَرِيبُ ٱلْمَسَافَةِ

هر کسى که به سوى تو سفر کند، به آسانی منزل خود را می‌رسد

۴۵

وَأَنَّكَ لاَ تَحْتَجِبُ عَنْ خَلْقِكَ

تو خود را از مخلوقات خود پنهان نمی‌کنی

۴۶

إِلاَّ أَنْ تَحْجُبَهُمُ ٱلأَعْمَالُ دُونَكَ

مگر آن‌که بدی‌های آنان بین تو و آنان حائل شود

۴۷

وَقَدْ قَصَدْتُ إِلَيْكَ بِطَلِبَتِي

پس من به سوى تو برمی‌گردم با دعاهایم

۴۸

وَتَوَجَّهْتُ إِلَيْكَ بِحَاجَتِي

و به سوى تو روی می‌آورم با احتیاجات خود

۴۹

وَجَعَلْتُ بِكَ ٱسْتِغَاثَتِي

از تو یاری جستم

۵۰

وَبِدُعَائِكَ تَوَسُّلِي

و به دعای خود از تو استمداد می‌کنم

۵۱

مِنْ غَيْرِ ٱسْتِحْقَاقٍ لاﹾِسْتِمَاعِكَ مِنِّي

اگرچه من لایق نیستم که مورد توجه تو قرار گیرم

۵۲

وَلاَ ٱسْتِيجَابٍ لِعَفْوِكَ عَنِّي

یا اینکه بخشیده شوم توسط تو

۵۳

بَلْ لِثِقَتِي بِكَرَمِكَ

بلکه من بر فیض و بخش تو کاملا اعتماد دارم

۵۴

وَسُكُونِي إِلَىٰ صِدْقِ وَعْدِكَ

بر راستی وعده تو متکی ام

۵۵

وَلَجَائِي إِلَىٰ ٱلإِيـمَانِ بِتَوْحِيدِكَ

به ایمان خود به یکتایی تو پناه برده‌ام

۵۶

وَيَقِينِي بِمَعْرِفَتِكَ مِنِّي

و به یقین آن واقعیتی که تو میدانی

۵۷

أَنْ لاَ رَبَّ لِي غَيْرُكَ

که براي من خدایی جز تو نیست

۵۸

وَلاَ إِلٰهَ إِلاَّ أَنْتَ

و معبودی جز تو وجود ندارد

۵۹

وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ

تنها، بدون آنکه شریکی داشته باشی

۶۰

اَللَّهُمَّ أَنْتَ ٱلْقَائِلُ وَقَوْلُكَ حَقٌّ

ای خدا، تو آن کسی هستی که فرموده‌ای، و سخنان تو هميشه راست است

۶۱

وَوَعْدُكَ صِدْقٌ:

و وعده تو هميشه پائدار است

۶۲

”وَٱسْأَلُوٱ ٱللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ

“Ask Allah of His bounty. ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

۶۳

إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ بکم رحیماً“

خدا بسیار مهربان است براي شما

۶۴

وَلَيْسَ مِنْ صِفَاتِكَ يَا سَيِّدِي

نه اینگونه عادت تو، ای سردار من

۶۵

أَنْ تَأْمُرَ بِٱلسُّؤَالِ وَتَمْنَعَ ٱلْعَطِيَّةَ

که تو ما را به دعا فریاد زنی سپس عطا را قطع کنی

۶۶

وَأَنْتَ ٱلْمَنَّانُ بِٱلْعَطِيَّاتِ عَلَىٰ أَهْلِ مَمْلَكَتِكَ

تو که تمام نیکی‌دہنده‌ای براي اهل سلطنت خود بی‌شمار عطایا بخشی

۶۷

وَٱلْعَائِدُ عَلَيْهِمْ بِتَحَنُّنِ رَأْفَتِكَ

و تو که بسیار سخی هستی، آنان را با رحمت و لطف خود ملاقات دهی

۶۸

إِلٰهِي رَبَّيْتَنِي فِي نِعَمِكَ وَإِحْسَانِكَ صَغِيراً

ای اله من، تو مرا در خردسالی ميان فیض و احسانات خود پرورش دادی

۶۹

وَنَوَّهْتَ بِٱسْمِي كَبِيراً

و مرا در بزرگ‌سالی یاد کردی

۷۰

فَيَا مَنْ رَبَّانِي فِي ٱلدُّنْيَا بِإِحْسَانِهِ

پس ای آن‌کسی که مرا در دنیا به فیض خود پرورش دادی

۷۱

وَتَفَضُّلِهِ وَنِعَمِهِ

احسانات و لطفها

۷۲

وَأَشَارَ لِي فِي ٱلآخِرَةِ إِلَىٰ عَفْوِهِ وَكَرَمِهِ

و در آخرت به عفو و کرم خود یاد خواهی کرد

۷۳

مَعْرِفَتِي يَا مَوْلاَيَ دَلِيلِي عَلَيْكَ

آگاهی من از تو، ای پروردگار من، راهی است به سوی تو

۷۴

وَحُبِّي لَكَ شَفِيعِي إِلَيْكَ

و محبت من نسبت به تو واسطه‌ای است ميان تو و من

۷۵

وَأَنَا وَاثِقٌ مِنْ دَلِيلِي بِدَلاَلَتِكَ

من یقین دارم به راهی که تو مرا به سوی آن هدایت کردی

۷۶

وَسَاكِنٌ مِنْ شَفِيعِي إِلَىٰ شَفَاعَتِكَ

و بر توفیق واسطه‌ام پیش تو متکی ام

۷۷

أَدْعُوكَ يَا سَيِّدِي بِلِسَانٍ قَدْ أَخْرَسَهُ ذَنْبُهُ

ازت استدعا می‌کنم، ای سردار من، با زبانی که گناهانش آن را گرفتار ساخته

۷۸

رَبِّ أُنَاجِيكَ بِقَلْبٍ قَدْ أَوْبَقَهُ جُرْمُهُ

ای پروردگار، با دل تنگ‌دلی ساخته شده توسط گناهانم با تو سخن می‌گویم

۷۹

أَدْعُوكَ يَا رَبِّ رَاهِباً رَاغِباً

ازت استدعا می‌کنم، ای پروردگار، با وحشت و آرزو

۸۰

رَاجِياً خَائِفاً

امید و بیم

۸۱

إِذَا رَأَيْتُ مَوْلاَيَ ذُنُوبِي فَزِعْتُ

هرگاه به گناهانم، ای آقای من، بیندیشم، بی‌قراری گیرد مرا

۸۲

وَإِذَا رَأَيْتُ كَرَمَكَ طَمِعْتُ

و هرگاه به بخش تو بیندیشم، آرزو مند شوم براي بخشش تو

۸۳

فَإِنْ عَفَوْتَ فَخَيْرُ رَاحِمٍ

پس اگر مرا بخشی، تو بهترین رحمتگران هستی

۸۴

وَإِنْ عَذَّبْتَ فَغَيْرُ ظَالِمٍ

و اگر مرا عذاب کنی، تو مرا ستم نکردی

۸۵

حُجَّتِي يَا اللَّهُ فِي جُرْأَتِي عَلَىٰ مَسْأَلَتِكَ

لیکن کرم و سخاوت تو، ای خدا، مرا جرات داد که از تو استدعا کنم

۸۶

مَعَ إِتْيَانِي مَا تَكْرَهُ جُودُكَ وَكَرَمُكَ

اگرچه کارهایی انجام داده‌ام که براي تو ناپسند است

۸۷

وَعُدَّتِي فِي شِدَّتِي مَعَ قِلَّةِ حَيَائِي رَأْفَتُكَ وَرَحْمَتُكَ

بخشش و رحمت تو آن چیزی است که من به آن تکیه می‌کنم در مصیبتهایی که بر من فرود آید، با شنایع کار خود

۸۸

وَقَدْ رَجَوْتُ أَنْ لاَ تَخِيبَ بَيْنَ ذَيْنِ وَذَيْنِ مُنْيَتِي

پس امیدوارم که امیدم در ميان این دو امر ناامید نشود

۸۹

فَحَقِّقْ رَجَائِي

پس آرزوهای مرا بر آئی

۹۰

وَٱسْمَعْ دُعَائِي

و دعای مرا اجابت کن

۹۱

يَا خَيْرَ مَنْ دَعَاهُ دَاعٍ

ای بزرگترین درخواست‌شونده‌ای که کسی از تو درخواست کرده است

۹۲

وَأَفْضَلَ مَنْ رَجَاهُ رَاجٍ

و ای مهربان‌ترین امیدوار شده

۹۳

عَظُمَ يَا سَيِّدِي أَمَلِي وَسَاءَ عَمَلِي

امیدم، ای سردار من، بزرگ بوده است اما عملم بد

۹۴

فَأَعْطِنِي مِنْ عَفْوِكَ بِمِقْدَارِ أَمَلِي

پس مرا بخشش ده به اندازه‌ای امیدم

۹۵

وَلاَ تُؤَاخِذْنِي بِأَسْوَءِ عَمَلِي

و مرا به بدترین عملم عذاب مده

۹۶

فَإِنَّ كَرَمَكَ يَجِلُّ عَنْ مُجَازَاةِ ٱلْمُذْنِبِينَ

درست است که بخش تو برای مقابله با عقوبت گناهکار بسیار بزرگ است

۹۷

وَحِلْمَكَ يَكْبُرُ عَنْ مُكَافَأَةِ ٱلْمُقَصِّرِينَ

و بردباری تو برای مقابله با عذاب غافل بسیار وسیع است

۹۸

وَأَنَا يَا سَيِّدِي عَائِذٌ بِفَضْلِكَ

من، ای سردار من، در بخش تو پناه می‌برم

۹۹

هَارِبٌ مِنْكَ إِلَيْكَ

و از تو به سوی تو فرار می‌کنم

۱۰۰

مُتَنَجِّزٌ مَا وَعَدْتَ مِنَ ٱلصَّفْحِ عَمَّنْ أَحْسَنَ بِكَ ظَنّاً

امیدوار براي عفویی که وعده‌اش دادی براي کسی که نیکی ‌اندیشی درباره تو داشته باشد

۱۰۱

وَمَا أَنَا يَا رَبِّ وَمَا خَطَرِي

من چه هستم؟ ای خدایا! من چه اهمیتی دارم؟

۱۰۲

هَبْنِي بِفَضْلِكَ

به من احسان کن از روی بخشایش خود

۱۰۳

وَتَصَدَّقْ عَلَيَّ بِعَفْوِكَ

و به من نیکی کن به وسیلهٔ آمرزش من

۱۰۴

أَيْ رَبِّ جَلِّلْنِي بِسِتْرِكَ

ای پروردگار من! مرا با پوشش حفاظتی خود بپوشان

۱۰۵

وَٱعْفُ عَنْ تَوْبِيخِي بِكَرَمِ وَجْهِكَ

و از سرزنش من چشم پوشی کن به بخل و سخاوت چهره خود

۱۰۶

فَلَوِ ٱطَّلَعَ ٱلْيَوْمَ عَلَىٰ ذَنْبِي غَيْرُكَ مَا فَعَلْتُهُ

In fact, if anyone other than You has watched me while committing these sins, I may not commit them. ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

۱۰۷

وَلَوْ خِفْتُ تَعْجِيلَ ٱلْعُقُوبَةِ لاﹾجْتَنَبْتُهُ

اگر جزای فوری را پیش‌بینی می‌کردم، شاید از انجام آنها پرهیز می‌کردم

۱۰۸

لاَ لأَنَّكَ أَهْوَنُ ٱلنَّاظِرِينَ إِلَيَّ

اما این به معنای آن نیست که تو کم‌اهمیت‌ترین نگاهبان من باشی

۱۰۹

وَأَخَفُّ ٱلْمُطَّلِعِينَ عَلَيَّ

یا کم‌وزن‌ترین ناظر بر من باشی

۱۱۰

بَلْ لأَنَّكَ يَا رَبِّ خَيْرُ ٱلسَّاتِرِينَ

بلکه به این جهت است که تو، ای پروردگار من، بهترین پوشاننده عیوب هستی

۱۱۱

وَأَحْكَمُ ٱلْحَاكِمِينَ

حکیم‌ترین داوران

۱۱۲

وَأَكْرَمُ ٱلأَكْرَمِينَ

سخی‌ترین بخشندگان

۱۱۳

سَتَّارُ ٱلْعُيُوبِ

پوشاننده عیوب

۱۱۴

غَفَّارُ ٱلذُّنُوبِ

بخشنده گناهان

۱۱۵

عَلاَّمُ ٱلْغُيُوبِ

و دانای غیب

۱۱۶

تَسْتُرُ ٱلذَّنْبَ بِكَرَمِكَ

تو عیوب را به سخاوت خود پوشش می‌دهی

۱۱۷

وَتُؤَخِّرُ ٱلْعُقُوبَةَ بِحِلْمِكَ

و سزا را به حلم خود به تاخیر می‌اندازی

۱۱۸

فَلَكَ ٱلْحَمْدُ عَلَىٰ حِلْمِكَ بَعْدَ عِلْمِكَ

پس تمام ستایش از آن تو را است، که با دانایی کامل، بردباری می‌کنی

۱۱۹

وَعَلَىٰ عَفْوِكَ بَعْدَ قُدْرَتِكَ

و درگذر می‌کنی درحالی‌که مطلق اقتدار داری

۱۲۰

وَيَحْمِلُنِي وَيُجَرِّئُنِي عَلَىٰ مَعْصِيَتِكَ حِلْمُكَ عَنِّي

حلم تو با من است که مرا گنجایش می‌دهد و جسارت می‌بخشد تا قوانین تو را شکنم

۱۲۱

وَيَدْعُونِي إِلَىٰ قِلَّةِ ٱلْحَيَاءِ سِتْرُكَ عَلَيَّ

پوشش عیوب من از تو است که مرا در پیش تو بی‌شرمانه عمل کند

۱۲۲

وَيُسْرِعُنِي إِلَىٰ ٱلتَوَثُّبِ عَلَىٰ مَحَارِمِكَ مَعْرِفَتِي بِسَعَةِ رَحْمَتِكَ وَعَظِيمِ عَفْوِكَ

آشنایی من با فراخی رحمت تو و بزرگی بخشایش تو است که مرا تعجیل می‌دهد تا آنچه را تحریم کردی نقض کنم

۱۲۳

يَا حَلِيمُ يَا كَرِيمُ

ای بردبار! ای مهربان!

۱۲۴

يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ

ای ابدی! ای خودنگاه‌دار!

۱۲۵

يَا غَافِرَ ٱلذَّنْبِ

ای بخشنده گناهان!

۱۲۶

يَا قَابِلَ ٱلتَّوْبِ

ای قابل توبه!

۱۲۷

يَا عَظِيمَ ٱلْمَنِّ

ای صاحب نعمات‌بی‌نظیر!

۱۲۸

يَا قَدِيمَ ٱلإِحْسَانِ

ای کسی که از ازل احسان می‌کردی!

۱۲۹

أَيْنَ سِتْرُكَ ٱلْجَمِيلُ

کجاست پوشش عظیم تو؟

۱۳۰

أَيْنَ عَفْوُكَ ٱلْجَلِيلُ

کجاست بخشایش ناپذیر تو؟

۱۳۱

أَيْنَ فَرَجُكَ ٱلْقَرِيبُ

کجاست فریاد رسانی ناگهانی تو؟

۱۳۲

أَيْنَ غِيَاثُكَ ٱلسَّرِيعُ

کجاست یاری فوری تو؟

۱۳۳

أَيْنَ رَحْمَتُكَ ٱلْوَاسِعَةُ

کجاست رحمت بی‌حد تو؟

۱۳۴

أَيْنَ عَطَايَاكَ ٱلْفَاضِلَةُ

کجاست عطایای فراوان تو؟

۱۳۵

أَيْنَ مَوَاهِبُكَ ٱلْهَنِيئَةُ

کجاند هدایای پسندیده تو؟

۱۳۶

أَيْنَ صَنَائِعُكَ ٱلسَّنِيَّةُ

کجاند منافع نیکو تو؟

۱۳۷

أَيْنَ فَضْلُكَ ٱلْعَظِيمُ

کجاست فضل برتر تو؟

۱۳۸

أَيْنَ مَنُّكَ ٱلْجَسِيمُ

کجاند نعمات بزرگ تو؟

۱۳۹

أَيْنَ إِحْسَانُكَ ٱلْقَدِيمُ

کجاند احسانات ابدی تو؟

۱۴۰

أَيْنَ كَرَمُكَ يَا كَرِيمُ

کجاست سخاوت فراخ تو؟ ای سخی دهنده!

۱۴۱

بِهِ وَبِمُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ فَٱسْتَنْقِذْنِي

بنام تو و بنام محمد و اهل محمد مرا نجات ده!

۱۴۲

وَبِرَحْمَتِكَ فَخَلِّصْنِي

بنام رحمت تو مرا رهانید!

۱۴۳

يَا مُحْسِنُ

ای بهرمند کننده!

۱۴۴

يَا مُجْمِلُ

ای خیر رسان!

۱۴۵

يَا مُنْعِمُ يَا مُفْضِلُ

ای نیک دهنده! ای مهربان!

۱۴۶

لَسْتُ أَتَّكِلُ فِي ٱلنَّجَاةِ مِنْ عِقَابِكَ عَلَىٰ أَعْمَالِنَا

در نجات خود از عذاب تو متکی بر اعمال خویش نیستم

۱۴۷

بَلْ بِفَضْلِكَ عَلَيْنَا

بلکه متکی بر سخاوت فراخ تو نسبت به ما هستم

۱۴۸

لأَنَّكَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ

زیرا تو در حقیقت پروردگار صلاح و پروردگار بخشایش هستی

۱۴۹

تُبْدِئُ بِٱلإِحْسَانِ نِعَماً

تو احسان را از روی لطف خود آغاز می‌کنی

۱۵۰

وَتَعْفُو عَنِ ٱلذَّنْبِ كَرَماً

و گناهان را به سخاوت خود درگذر می‌کنی

۱۵۱

فَمَا نَدْرِي مَا نَشْكُرُ

ما نمی‌دانیم کدام یک از نعمات تو را باید سپاس گزاریم

۱۵۲

أَجَمِيلَ مَا تَنْشُرُ أَمْ قَبِيحَ مَا تَسْتُرُ

آیا خوبصورتی و شکوه‌ای که بر ما پخش کردی، یا بدی‌هایی که پنهان کردی؟

۱۵۳

أَمْ عَظِيمَ مَا أَبْلَيْتَ وَأَوْلَيْتَ

یا آن احسان بزرگی که می‌دهی و عطا می‌فرمایی؟

۱۵۴

أَمْ كَثِيرَ مَا مِنْهُ نَجَّيْتَ وَعَافَيْتَ

یا بسیاری مصیبت‌های که از آن ما را رهانیده‌ای و تخفیف داده‌ای؟

۱۵۵

يَا حَبِيبَ مَنْ تَحَبَّبَ إِلَيْكَ

ای محبوب آنان که خود را به تو نزدیک می‌کنند!

۱۵۶

وَيَا قُرَّةَ عَيْنِ مَنْ لاَذَ بِكَ وَٱنْقَطَعَ إِلَيْكَ

ای روح‌فزایی درخت چشم آنان که به تو پناه می‌برند و با تو به دوام سخن می‌گویند!

۱۵۷

أَنْتَ ٱلْمُحْسِنُ وَنَحْنُ ٱلْمُسِيئُونَ

تو نیکو‌کار هستی و ما بدکار

۱۵۸

فَتَجَاوَزْ يَا رَبِّ عَنْ قَبِيحِ مَا عِنْدَنَا بِجَمِيلِ مَا عِنْدَكَ

پس ای پروردگار، بدی که در خود داریم را به نیکی که در تو هست ببخش

۱۵۹

وَأَيُّ جَهْلٍ يَا رَبِّ لاَ يَسَعُهُ جُودُكَ

هیچ احمقانه‌ای نیست که بخشش تو آن را افشا کند

۱۶۰

أَوْ أَيُّ زَمَانٍ أَطْوَلُ مِنْ أَنَاتِكَ

هیچ مدت نیست که از صبر تو دراز‌تر باشد

۱۶۱

وَمَا قَدْرُ أَعْمَالِنَا فِي جَنْبِ نِعَمِكَ

چه ارزشی برای اعمال ما باقی است که با نعمات تو مقایسه شود؟

۱۶۲

وَكَيْفَ نَسْتَكْثِرُ أَعْمَالاً نُقَابِلُ بِهَا كَرَمَكَ

چگونه می‌توان عملی را بسیار پنداشت که با جود تو مقابل شود؟

۱۶۳

بَلْ كَيْفَ يَضِيقُ عَلَىٰ ٱلْمُذْنِبِينَ مَا وَسِعَهُمْ مِنْ رَحْمَتِكَ

و چگونه رحمت گسترده تو تنگ شود برای گناهکار؟

۱۶۴

يَا وَاسِعَ ٱلْمَغْفِرَةِ

ای بخشنده بی‌انتهای!

۱۶۵

يَا بَاسِطَ ٱلْيَدَيْنِ بِٱلرَّحْمَةِ

ای دست‌های رحمت‌بخش دهنده!

۱۶۶

فَوَعِزَّتِكَ يَا سَيِّدِي

به عزت تو سوگند می‌خورم، ای پروردگار من

۱۶۷

لَوْ نَهَرْتَنِي مَا بَرِحْتُ مِنْ بَابِكَ

اگر مرا ملامت کنی، هرگز از درت نخواهم رفت

۱۶۸

وَلاَ كَفَفْتُ عَنْ تَمَلُّقِكَ

و هرگز تمدن تو را قطع نخواهم کرد

۱۶۹

لِمَا ٱنْتَهَىٰ إِلَيَّ مِنَ ٱلْمَعْرِفَةِ بِجُودِكَ وَكَرَمِكَ

زیرا کامل آگاهی دارم از جود و احسان ناپایان تو

۱۷۰

وَأَنْتَ ٱلْفَاعِلُ لِمَا تَشَاءُ

تو هر چه می‌خواهی می‌کنی

۱۷۱

تُعَذِّبُ مَنْ تَشَاءُ بِمَا تَشَاءُ كَيْفَ تَشَاءُ

کسی را به هر طریق و هر شکل تنبیه می‌کنی که بخواهی

۱۷۲

وَتَرْحَمُ مَنْ تَشَاءُ بِمَا تشَاءُ كَيْفَ تَشَاءُ

و بر کسی به هر طریق و هر شکل رحم می‌کنی که بخواهی

۱۷۳

لاَ تُسْأَلُ عَنْ فِعْلِكَ

کسی را حق نیست که بر تو درباره عملت سوال کند

۱۷۴

وَلاَ تُنَازَعُ فِي مُلْكِكَ

و کسی نتوان با تو در سلطنت مجادله کرد

۱۷۵

وَلاَ تُشَارَكُ فِي أَمْرِكَ

و کسی سهمی در آن چه تو داری نیست

۱۷۶

وَلاَ تُضَادُّ فِي حُكْمِكَ

و کسی بر احکام تو اعتراض ندارد

۱۷۷

وَلاَ يَعْتَرِضُ عَلَيْكَ أَحَدٌ فِي تَدْبِيرِكَ

و کسی بر آن چه تو می‌کنی اعتراض نیست

۱۷۸

لَكَ ٱلْخَلْقُ وَٱلأَمْرُ

آفرینش و تقدیر تنها برای تو است

۱۷۹

تَبَارَكَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَالَمِينَ

ستائش مخصوص خدایی که پروردگار جهان‌ها است

۱۸۰

يَا رَبِّ هٰذَا مَقَامُ مَنْ لاَذَ بِكَ

ای پروردگار، این طریقه کسی است که به پناه تو روی آورد

۱۸۱

وَٱسْتَجَارَ بِكَرَمِكَ

و به جود تو روی می‌آورد

۱۸۲

وَأَلِفَ إِحْسَانَكَ وَنِعَمَكَ

و مشتاق شامل شدن به احسان و لطف تو بوده است

۱۸۳

وَأَنْتَ ٱلْجَوَادُ ٱلَّذِي لاَ يَضِيقُ عَفْوُكَ

تو بی‌گمان بخشنده‌ای که عفو تو کم نشود

۱۸۴

وَلاَ يَنْقُصُ فَضْلُكَ

و لطف تو کاهش ناپذیر است

۱۸۵

وَلاَ تَقِلُّ رَحْمَتُكَ

و رحمت تو ختم ناپذیر

۱۸۶

وَقَدْ تَوَثَّقْنَا مِنْكَ بِٱلصَّفْحِ ٱلْقَدِيمِ

ما اعتماد تمام داریم به تو برای عادت ابدی تو در بخشش

۱۸۷

وَٱلْفَضْلِ ٱلْعَظِيمِ وَٱلرَّحْمَةِ ٱلْوَاسِعَةِ

و لطف بی‌حد و رحمت نامحدود

۱۸۸

أَفَتُرَاكَ يَا رَبِّ تُخْلِفُ ظُنُونَنَا أَوْ تُخَيِّبُ آمَالَنَا

آیا انتظار می‌رود ای پروردگار که ما را مایوس کنی یا خلاف امیدمان عمل کنی؟

۱۸۹

كَلاَّ يَا كَرِيمُ فَلَيْسَ هٰذَا ظَنُّنَا بِكَ

نه، هرگز نه. ای مهربان! این نه عقیده ما نسبت به توست

۱۹۰

وَلاَ هٰذَا فِيكَ طَمَعُنَا

و نه آرزوی ما از تو

۱۹۱

يَا رَبِّ إِنَّ لَنَا فِيكَ أَمَلاً طَوِيلاً كَثِيراً

ای پروردگار، ما آرزوی بزرگ و گسترده‌ای در تو داریم

۱۹۲

إِنَّ لَنَا فِيكَ رَجَاءً عَظِيماً

و توقع بسیار از تو

۱۹۳

عَصَيْنَاكَ وَنَحْنُ نَرْجُو أَنْ تَسْتُرَ عَلَيْنَا

اگرچه از تو نافرمانی کردیم، همچنان امید داریم که تقصیرهای ما را پوشاندهی

۱۹۴

وَدَعَوْنَاكَ وَنَحْنُ نَرْجُو أَنْ تَسْتَجِيبَ لَنَا

دعایت کردیم امیدوار که مرا استجابت کنی

۱۹۵

فَحَقِّقْ رَجَاءَنَا مَوْلانَا

پس آرزومان موفق کن، ای پروردگار ما!

۱۹۶

فَقَدْ عَلِمْنَا مَا نَسْتَوْجِبُ بِأَعْمَالِنَا

اکنون ما قطعی می‌دانیم که چه سزائی برای اعمال ما شایسته است

۱۹۷

وَلكِنْ عِلْمُكَ فِينَا وَعِلْمُنَا بِأَنَّكَ لاَ تَصْرِفُنَا عَنْكَ

اما دانش تو درباره ما و دانش ما از اینکه تو ما را خایب نخواهی کرد

۱۹۸

حَثَّنَا عَلَىٰ ٱلرَّغْبَةِ إِلَيْكَ

ما را بر آن داعی ساخت که تو را آرزو کنیم

۱۹۹

وَإِنْ كُنَّا غَيْرَ مُسْتَوْجِبِينَ لِرَحْمَتِكَ

اگرچه ما مستحق رحمت تو نیستیم

۲۰۰

فَأَنْتَ أَهْلٌ أَنْ تَجُودَ عَلَيْنَا وَعَلَىٰ ٱلْمُذْنِبِينَ بِفَضْلِ سَعَتِكَ

اما تو شایسته‌تری هستی که به ما و به گناهکاران احسان فرمائی به لطف گسترده خود

۲۰۱

فَٱمْنُنْ عَلَيْنَا بِمَا أَنْتَ أَهْلُهُ

پس بر ما از آنچه شایستهٔ تو است بخشایش کن

۲۰۲

وَجُدْ عَلَيْنَا فَإِنَّا مُحْتَاجُونَ إِلَىٰ نَيْلِكَ

و بر ما احسان کن، که ما به تحفهٔ تو محتاج هستیم

۲۰۳

يَا غَفَّارُ بِنُورِكَ ٱهْتَدَيْنَا

ای بخشندهٔ گناهان، در روشنای تو راه درست یافتهایم

۲۰۴

وَبِفَضْلِكَ ٱسْتَغْنَيْنَا

بهره گرفته از لطف تو، دیگران را فراموش کردهایم

۲۰۵

وَبِنِعْمَتِكَ أَصْبَحْنَا وَأَمْسَيْنَا

و مهربانی تو را در سحر و شام تجربه کردهایم

۲۰۶

ذُنُوبُنَا بَيْنَ يَدَيْكَ

گناهان ما در پیش تو نهاده است

۲۰۷

نَسْتَغْفِرُكَ ٱللَّهُمَّ مِنْهَا وَنَتُوبُ إِلَيْكَ

از تو یاری می‌خواهیم، ای خدای، که بخشایی و بر تو توبه کنیم

۲۰۸

تَتَحَبَّبُ إِلَيْنَا بِٱلنِّعَمِ وَنُعَارِضُكَ بِٱلذُّنُوبِ

آنگاه که تو بر ما احسان می‌کنی، ما خود را از تو دور می‌کنیم

۲۰۹

خَيْرُكَ إِلَيْنَا نَازِلٌ

نیکی تو بر ما فرو می‌ریزد

۲۱۰

وَشَرُّنَا إِلَيْكَ صَاعِدٌ

و بدی ما بر تو صعود می‌کند

۲۱۱

وَلَمْ يَزَلْ وَلاَ يَزَالُ مَلَكٌ كَرِيمٌ يَأْتِيكَ عَنَّا بِعَمَلٍ قَبِيحٍ

اگر چه فرشتهٔ نیکو همیشه بدی‌های ما را بر تو می‌رساند

۲۱۲

فَلاَ يَمْنَعُكَ ذٰلِكَ مِنْ أَنْ تَحُوطَنَا بِنِعَمِكَ

لیکن این تو را از احاطهٔ لطف خود باز نداشته

۲۱۳

وتَتَفَضَّلَ عَلَيْنَا بِآلاَئِكَ

و از بخشایش خود بر ما محروم نساخته

۲۱۴

فَسُبْحَانَكَ مَا أَحْلَمَكَ وَأَعْظَمَكَ

پاک توئی! چه بردبار، چه بزرگ

۲۱۵

وَأَكْرَمَكَ مُبْدِئاً وَمُعِيداً

و چه سخی در تمام وقت هستی

۲۱۶

تَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُكَ

مقدس باد نام‌های تو

۲۱۷

وَجَلَّ ثَنَاؤُكَ

بزرگ باد حمد تو

۲۱۸

وَكَرُمَ صَنَائِعُكَ وَفِعَالُكَ

جليل باد کردار و فعل تو

۲۱۹

أَنْتَ إِلٰهِي أَوْسَعُ فَضْلاً وَأَعْظَمُ حِلْماً

تو، ای خدای من، بسیار وسیع در لطف و بسیار بزرگ در بردباری هستی

۲۲۰

مِنْ أَنْ تُقَايِسَنِي بِفِعْلِي وَخَطِيئَتِي

که مرا به گناه و بدی سزا دهی

۲۲۱

فَٱلْعَفْوَ ٱلْعَفْوَ ٱلْعَفْوَ

عفو! عفو! عفو!

۲۲۲

سَيِّدِي سَيِّدِي سَيِّدِي

ای پروردگار! ای پروردگار! ای پروردگار!

۲۲۳

اَللَّهُمَّ أَشْغَلْنَا بِذِكْرِكَ

خدایا، ما را مشغول یاد تو ساز

۲۲۴

وَأَعِذْنَا مِنْ سَخَطِكَ

ما را از غضب تو نجات ده

۲۲۵

وَأَجِرْنَا مِنْ عَذَابِكَ

ما را از عذاب تو خلاص کن

۲۲۶

وَٱرْزُقْنَا مِنْ مَوَاهِبِكَ

ما را عطایای خود ببخشای

۲۲۷

وَأَنْعِمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلِكَ

بر ما لطف خود بگذار

۲۲۸

وَٱرْزُقْنَا حَجَّ بَيْتِكَ

و ما را توفیق حج بیت تو ده

۲۲۹

وَزِيَارَةَ قَبْرِ نَبِيِّكَ

و زیارت مزار پیامبر تو را

۲۳۰

صَلَوَاتُكَ وَرَحْمَتُكَ

درود و رحمت و بخشش و رضای تو برآن حضرت و خاندان شریف او باد

۲۳۱

وَمَغْفِرَتُكَ وَرِضْوَانُكَ عَلَيْهِ وَعَلَىٰ أَهْلِ بَيْتِهِ

درود و رحمت و بخشش و رضای تو برآن حضرت و خاندان شریف او باد

۲۳۲

إِنَّكَ قَرِيبٌ مُجِيبٌ

به راستی تو نزدیک و پاسخ‌دهنده هستی

۲۳۳

وَٱرْزُقْنَا عَمَلاً بِطَاعَتِكَ

ما را توفیق عمل به اطاعت تو ده

۲۳۴

وَتَوَفَّنَا عَلَىٰ مِلَّتِكَ وَسُنَّةِ نَبِيِّكَ

و ما را پذیرا از روی پیروی تو و پیامبرت

۲۳۵

صَلَّىٰ ٱللَّهُ عَلَيْهِ وَعَلَىٰ آلِهِ

درود خدا بر او و خاندان شریفش باد

۲۳۶

اَللَّهُمَّ ٱغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ

خدایا، مرا و پدر و مادرم را ببخش

۲۳۷

وَٱرْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيراً

و بر آنان رحمت کن چنان‌که در کوچکی از من نگهداری کردند

۲۳۸

إِجْزِهِمَا بِٱلإِحْسَانِ إِحْسَاناً

پاداش نیکویی شان را بگذار

۲۳۹

وَبِٱلسَّيِّئَاتِ غُفْرَاناً

و گناهان ایشان را ببخش

۲۴۰

اَللَّهُمَّ ٱغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَاتِ

خدایا، مومنان و مومنات را ببخش

۲۴۱

ٱلأَحْيَاءِ مِنْهُمْ وَٱلأَمْوَاتِ

خواه زنده باشند و یا مرده

۲۴۲

وَتَابِعْ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ بِٱلْخَيْرَاتِ

و ما را در خوشی و سرور یکجا کن

۲۴۳

اَللَّهُمَّ ٱغْفِرْ لِحَيِّنَا وَمَيِّتِنَا

خدایا، زندگان و مردگان ما را ببخش

۲۴۴

وَشَاهِدِنَا وَغَائِبِنَا

حاضران و غایبان ما را

۲۴۵

ذَكَرِنَا وَأُنْثَانَا

ذکور و اناث ما را

۲۴۶

صَغِيرِنَا وَكَبِيرِنَا

کودکان و بزرگسالان ما را

۲۴۷

حُرِّنَا وَمَمْلُوكِنَا

و آزادان و غلامان ما را

۲۴۸

كَذَبَ ٱلْعَادِلُونَ بِٱللَّهِ

دروغگویان آنانند که برای خدا شریک قایم می‌کنند

۲۴۹

وَضَلُّوٱ ضَلاَلاً بَعِيداً

بسیار دور ضلالت رفته‌اند

۲۵۰

وَخَسِرُوٱ خُسْرَاناً مُبِيناً

و خسران آشکار را خواهند داشت

۲۵۱

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

ای خدایا، بر محمد و اهل بیت محمد درود و سلام فرستاد

۲۵۲

وَٱخْتِمْ لِي بِخَيْرٍ

زندگی مرا را به ادب و نیکی پایان بخش

۲۵۳

وَٱكْفِنِي مَا أَهَمَّنِي مِنْ أَمْرِ دُنْيَايَ وَآخِرَتِي

مرا یاری کن بر همه آنچه مرا در این جهان و آخرت رنج می‌دهد

۲۵۴

وَلاَ تُسَلِّطْ عَلَيَّ مَنْ لاَ يَرْحَمُنِي

آنکس را که مرا بر من رحم نیست بر من غالب مگذار

۲۵۵

وَٱجْعَلْ عَلَيَّ مِنْكَ وَاقِيَةً بَاقِيَةً

همیشه بر من پوشش حفاظت کننده و جاودانی نگاه داشت

۲۵۶

وَلاَ تَسْلُبْنِي صَالِحَ مَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَيَّ

مرا از نیکویی های ادبی که بر من انعام کردی محروم مکن

۲۵۷

وَٱرْزُقْنِي مِنْ فَضْلِكَ رِزْقاً وَاسِعاً حَلاَلاً طَيِّباً

و مرا از لطفت به روزی حلال و لذیذ فراهم ساز

۲۵۸

اَللَّهُمَّ ٱحْرُسْنِي بِحَرَاسَتِكَ

ای خدایا، مرا زیر نظارت و دید خود نگاه داشت

۲۵۹

وَٱحْفَظْنِي بِحِفْظِكَ

مرا به یاری خود حفاظت کن

۲۶۰

وَٱكْلَأْنِي بِكَلاَءَتِكَ

مرا به مهر شامل خود تحت پرستش نیگاه دار

۲۶۱

وَٱرْزُقْنِي حَجَّ بَيْتِكَ ٱلْحَرَامِ

مرا فرصت ده تا حج بیت الحرام خود روم

۲۶۲

فِي عَامِنَا هٰذَا وَفِي كُلِّ عَامٍ

در این سال و هر سال آینده

۲۶۳

وَزِيَارَةَ قَبْرِ نَبِيِّكَ وَٱلأَئِمَّةِ عَلَيْهِمُ ٱلسَّلامُ

مرا توفیق ده تا درگاه پیغمبر و امامان خود روم

۲۶۴

وَلاَ تُخْلِنِي يَا رَبِّ مِنْ تِلْكَ ٱلْمَشَاهِدِ ٱلشَّرِيفَةِ

و مرا ای پروردگار از چنین صحنه های شریفی محروم مکن

۲۶۵

وَٱلْمَوَاقِفِ ٱلْكَرِيمَةِ

و مواقع بلند و شریفی

۲۶۶

اَللَّهُمَّ تُبْ عَلَيَّ حَتَّىٰ لاَ أَعْصِيَكَ

ای خدایا، توبه ام را قبول کن تا دوباره نافرمانی تو نکنم

۲۶۷

وَأَلْهِمْنِي ٱلْخَيْرَ وَٱلْعَمَلَ بِهِ

مرا بر نیکی و نیک‌کردار الهام ده

۲۶۸

وَخَشْيَتَكَ بِٱللَّيْلِ وَٱلنَّهَارِ مَا أَبْقَيْتَنِي

و خوف تو را شب و روز تا زندگی ام باشد در دل نشان ده

۲۶۹

يَا رَبَّ ٱلْعَالَمِينَ

ای پروردگار جهانیان

۲۷۰

اَللَّهُمَّ إِنِّي كُلَّمَا قُلْتُ قَدْ تَهَيَّأْتُ وَتَعَبَّأْتُ

ای خدایا، هر بار که بر خود تصميم گيرم

۲۷۱

وَقُمْتُ لِلصَّلاَةِ بَيْنَ يَدَيْكَ وَنَاجَيْتُكَ

تا خود را برای نماز پيش تو و راز و نياز با تو آماده سازم

۲۷۲

أَلْقَيْتَ عَلَيَّ نُعَاساً إِذَا أَنَا صَلَّيْتُ

تو بر من خواب ريختی وقتی که برای نماز ایستاده‌ام

۲۷۳

وَسَلَبْتَنِي مُنَاجَاتَكَ إِذَا أَنَا نَاجَيْتُ

پس مرا از راز و نياز با خود محروم می‌کنی

۲۷۴

مَالِي كُلَّمَا قُلْتُ قَدْ صَلُحَتْ سَرِيرَتِي

چه ایراد است بر من؟ هر بار که احساس کنم دل من پاک شد

۲۷۵

وَقَرُبَ مِنْ مَجَالِسِ ٱلتَّوَّابِينَ مَجْلِسِي

و جلسه ام همانند جلسات راغب الی‌الله شد

۲۷۶

عَرَضَتْ لِي بَلِيَّةٌ أَزَالَتْ قَدَمِي وَحَالَتْ بَيْنِي وَبَيْنَ خِدْمَتِكَ

مصيبتی مرا برگیرد، پای مرا لرزانده، بر ضد عبادت مرا ایستاده

۲۷۷

سَيِّدِي لَعَلَّكَ عَنْ بَابِكَ طَرَدْتَنِي

ای مالکم، شاید تو مرا از درت دور کردی

۲۷۸

وَعَنْ خِدْمَتِكَ نَحَّيْتَنِي

و مرا از خدمت خود رخصت دادی

۲۷۹

أَوْ لَعَلَّكَ رَأَيْتَنِي مُسْتَخِفّاً بِحَقِّكَ فَأَقْصَيْتَنِي

یا شاید دیدی که وظایف تو را تحقیر کردم و پس مرا کنار نهادی

۲۸۰

أَوْ لَعَلَّكَ رَأَيْتَنِي مُعْرِضاً عَنْكَ فَقَلَيْتَنِي

یا شاید دیدی که از تو روگردانی می‌کنم و تو نیز از من روگردان شدی

۲۸۱

أَوْ لَعَلَّكَ وَجَدْتَنِي فِي مَقَامِ ٱلْكَاذِبِينَ فَرَفَضْتَنِي

یا شاید دیدی که میان دروغگویان قرار دارم و پس مرا رد کردی

۲۸۲

أَوْ لَعَلَّكَ رَأَيْتَنِي غَيْرَ شَاكِرٍ لِنَعْمَائِكَ فَحَرَمْتَنِي

یا شاید دیدی که بر نعمات تو سپاسگذار نیستم و تو مرا از آنها محروم کردی

۲۸۳

أَوْ لَعَلَّكَ فَقَدْتَنِي مِنْ مَجَالِسِ ٱلْعُلَمَاءِ فَخَذَلْتَنِي

یا شاید در مجالس عالمان مرا نیافتی و مرا تنها گذاشتی

۲۸۴

أَوْ لَعَلَّكَ رَأَيْتَنِي فِي ٱلْغَافِلِينَ فَمِنْ رَحْمَتِكَ آيَسْتَنِي

یا شاید دیدی که میان غافلان هستم و مرا از رحمت خود مأیوس کردی

۲۸۵

أَوْ لَعَلَّكَ رَأَيْتَنِي آلِفَ مَجَالِسِ ٱلْبَطَّالِينَ فَبَيْنِي وَبَيْنَهُمْ خَلَّيْتَنِي

یا شاید دیدی که مجالس ظالمان را دوست دارم و پس مرا به آنها سپردی

۲۸۶

أَوْ لَعَلَّكَ لَمْ تُحِبَّ أَنْ تَسْمَعَ دُعَائِي فَبَاعَدْتَنِي

یا شاید تو دعایی مرا شنیدن نخواستی و پس مرا از خود دور نموده‌ای

۲۸۷

أَوْ لَعَلَّكَ بِجُرْمِي وَجَرِيرَتِي كَافَيْتَنِي

Or, perhaps, You have punished me for my offenses and sins! ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

۲۸۸

أَوْ لَعَلَّكَ بِقِلَّةِ حَيَائِي مِنْكَ جَازَيْتَنِي

یا شاید مرا بر بی‌شرمی خود عذاب کردی

۲۸۹

فَإِنْ عَفَوْتَ يَا رَبِّ فَطَالَمَا عَفَوْتَ عَنِ ٱلْمُذْنِبِينَ قَبْلِي

اگر تو مرا بخشی ای پروردگار، پس تو گاه گاه گناهکاران چون من را بخشیده‌ای

۲۹۰

لأَنَّ كَرَمَكَ أَيْ رَبِّ يَجِلُّ عَنْ مُكَافَاةِ ٱلْمُقَصِّرِينَ

زیرا مهر تو ای پروردگار، بسیار بزرگ است که با عذاب غافلان مقایسه گردد

۲۹۱

وَأَنَا عَائِذٌ بِفَضْلِكَ هَارِبٌ مِنْكَ إِلَيْكَ

من اکنون به کرم تو پناه می‌جویم و بسوی تو فرار می‌کنم

۲۹۲

مُتَنَجِّزٌ مَا وَعَدْتَ مِنَ ٱلصَّفْحِ عَمَّنْ أَحْسَنَ بِكَ ظَنّاً

امیدوار با آن وعده‌ای که بر بخشش آنان که پیرامون تو نیک گمان دارند گرفتی

۲۹۳

إِلٰهِي أَنْتَ أَوْسَعُ فَضْلاً

ای خدای من، تو سخاوتی برای بخشش بسیار وسیع‌الرقعه‌ای

۲۹۴

وَأَعْظَمُ حِلْماً مِنْ أَنْ تُقَايِسَنِي بِعَمَلِي

و در حلم و برداشت بسیار بزرگ‌منش‌ای تا مرا بر عمل خود عذاب کنی

۲۹۵

أَوْ أَنْ تَسْتَزِلَّنِي بِخَطِيئَتِي

or to chastise me for my sin. ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

۲۹۶

وَمَا أَنَا يَا سَيِّدِي وَمَا خَطَرِي

من چیستم ای مالکم! وزن من چقدر است

۲۹۷

هَبْنِي بِفَضْلِكَ سَيِّدِي

مرا ببخشایش خود معافی ده ای پروردگار

۲۹۸

وَتَصَدَّقْ عَلَيَّ بِعَفْوِكَ

و بر من احسان کن از لطف خود

۲۹۹

وَجَلِّلْنِي بِسِتْرِكَ

مرا به پوشش خود پوشش ده

۳۰۰

وَٱعْفُ عَنْ تَوْبِيخِي بِكَرَمِ وَجْهِكَ

و از سرزنش مرا ببخشایش چهره خود رهایی ده

۳۰۱

سَيِّدِي أَنَا ٱلصَّغِيرُ ٱلَّذِي رَبَّيْتَهُ

ای پروردگار من! من کسی هستم که تو مرا کوچک پرورش داده‌ای

۳۰۲

وَأَنَا ٱلْجَاهِلُ ٱلَّذِي عَلَّمْتَهُ

من نادانی هستم که تو مرا آموختی

۳۰۳

وَأَنَا ٱلضَّالُّ ٱلَّذِي هَدَيْتَهُ

من گمراهی هستم که تو مرا هدایت کردی

۳۰۴

وَأَنَا ٱلْوَضِيعُ ٱلَّذِي رَفَعْتَهُ

من فروتنی هستم که تو مرا بلند کردی

۳۰۵

وَأَنَا ٱلْخَائِفُ ٱلَّذِي آمَنْتَهُ

من ترسائی هستم که تو مرا امان داده‌ای

۳۰۶

وَٱلْجَائِعُ ٱلَّذِي أَشْبَعْتَهُ

من گرسنه‌ای هستم که تو مرا سیر کردی

۳۰۷

وَٱلْعَطْشَانُ ٱلَّذِي أَرْوَيْتَهُ

من تشنه‌ای هستم که تو مرا آب خوری دادی

۳۰۸

وَٱلْعَارِي ٱلَّذِي كَسَوْتَهُ

من برهنه‌ای هستم که تو مرا پوشاندی

۳۰۹

وَٱلْفَقِيرُ ٱلَّذِي أَغْنَيْتَهُ

من بیچاره‌ای هستم که تو مرا بی‌نیازی داده‌ای

۳۱۰

وَٱلضَّعِيفُ ٱلَّذِي قَوَّيْتَهُ

من ضعیفی هستم که تو مرا طاقت بخشیدی

۳۱۱

وَٱلذَّلِيلُ ٱلَّذِي أَعْزَزْتَهُ

من خوارِ حال هستم که تو مرا عزت داده‌ای

۳۱۲

وَٱلسَّقِيمُ ٱلَّذِي شَفَيْتَهُ

من بیمارِ دل هستم که تو مرا شفا داده‌ای

۳۱۳

وَٱلسَّائِلُ ٱلَّذِي أَعْطَيْتَهُ

من سوالگری هستم که تو مرا بخشیدی

۳۱۴

وَٱلْمُذْنِبُ ٱلَّذِي سَتَرْتَهُ

من گناهکاری هستم که تو مرا پنهان کردی

۳۱۵

وَٱلْخَاطِئُ ٱلَّذِي أَقَلْتَهُ

من مجرمی هستم که تو مرا معافی دادی

۳۱۶

وَأَنَا ٱلْقَلِيلُ ٱلَّذِي كَثَّرْتَهُ

من بیقیمتی هستم که تو مرا قیمت داده‌ای

۳۱۷

وَٱلْمُسْتَضْعَفُ ٱلَّذِي نَصَرْتَهُ

من بی‌کسی هستم که تو مرا یاری داده‌ای

۳۱۸

وَأَنَا ٱلطَّرِيدُ ٱلَّذِي آوَيْتَهُ

و من تبعید‌شده‌ای هستم که تو مرا سوار کردی

۳۱۹

أَنَا يَا رَبِّ ٱلَّذِي لَمْ أَسْتَحْيِكَ فِي ٱلْخَلاَءِ

من ای پروردگار آن‌کسی هستم که از تو در نهان شرم‌سار نشده‌ام

۳۲۰

وَلَمْ أُرَاقِبْكَ فِي ٱلْمَلاَءِ

و آن‌کسی که نگاه تو را بر خود در علانیه درخور نشمرده‌ام

۳۲۱

أَنَا صَاحِبُ ٱلدَّوَاهِي ٱلْعُظْمَىٰ

من مرتکب گناهان بزرگی هستم

۳۲۲

أَنَا ٱلَّذِي عَلَىٰ سَيِّدِهِ ٱجْتَرأَ

من آن‌کسی هستم که خود پروردگار خود را یقین‌دهنده شده‌ام

۳۲۳

أَنَا ٱلَّذِي عَصَيْتُ جَبَّارَ ٱلسَّمَاءِ

من آن‌کسی هستم که بر عظیم آسمان‌ها تمرد ورزیده‌ام

۳۲۴

أَنَا ٱلَّذِي أَعْطَيْتُ عَلَىٰ مَعَاصِي ٱلْجَلِيلِ ٱلرِّشَىٰ

من آن‌کسی هستم که رشوه داده‌ام و قانون خداوند بلند‌مقام را ناقض گردیده‌ام

۳۲۵

أَنَا ٱلَّذِي حِينَ بُشِّرْتُ بِهَا خَرَجْتُ إِلَيْهَا أَسْعَىٰ

I am the one who has been delighted for committing such sins, ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

۳۲۶

أَنَا ٱلَّذِي أَمْهَلْتَنِي فَمَا ٱرْعَوَيْتُ

من آن‌کسی هستم که تو مرا مهلت دادی و من پروا نکردم

۳۲۷

وَسَتَرْتَ عَلَيَّ فَمَا ٱسْتَحْيَيْتُ

من آن‌کسی هستم که تو مرا پوشاندی و من شرم نکردم

۳۲۸

وَعَمِلْتُ بِٱلْمَعَاصِي فَتَعَدَّيْتُ

آن‌کسی که گناهان بسیار مرتکب شد و تمام پیمان‌ها را ناقض گردید

۳۲۹

وَأَسْقَطْتَنِي مِنْ عَيْنِكَ فَمَا بَالَيْتُ

و آن‌کسی که تو هم‌چون بی‌اهمیت شمرده‌ای و او پروا نکرده‌ام

۳۳۰

فَبِحِلْمِكَ أَمْهَلْتَنِي

پس از بردباری خود مرا مهلت دادی

۳۳۱

وَبِسِتْرِكَ سَتَرْتَنِي حَتَّىٰ كَأَنَّكَ أَغْفَلْتَنِي

تو مرا با پوشش نامیسر خود چنان پوشاندی که گویی از کردار من بی‌خبری

۳۳۲

وَمِنْ عُقُوبَاتِ ٱلْمَعَاصِي جَنَّبْتَنِي حَتَّىٰ كَأَنَّكَ ٱسْتَحْيَيْتَنِي

تو بر من سزای نافرمانی نفروختی چنان که تو از روبروئی با من شرم‌سار باشی

۳۳۳

إِلٰهِي لَمْ أَعْصِكَ حِينَ عَصَيْتُكَ وَأَنَا بِرُبُوبِيَّتِكَ جَاحِدٌ

ای خدای من چون من نافرمانت کردم هرگز خداپرستی خود را نفی‌کردم

۳۳۴

وَلاَ بِأَمْرِكَ مُسْتَخِفٌّ

هرگز فرمان‌های تو را کم‌قدر نشمرده‌ام

۳۳۵

وَلاَ لِعُقُوبَتِكَ مُتَعَرِّضٌ

هرگز از خود به عذاب تو قرار ندادن نخواسته‌ام

۳۳۶

وَلاَ لِوَعِيدِكَ مُتَهَاوِنٌ

و هرگز وعید تو را خوار نشمرده‌ام

۳۳۷

لَكِنْ خَطِيئَةٌ عَرَضَتْ وَسَوَّلَتْ لِي نَفْسِي

Nevertheless, sins showed themselves desirable before me, my self commended to me, ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

۳۳۸

وَغَلَبَنِي هَوَايَ

و هوس مرا غالب آمد

۳۳۹

وَأَعَانَنِي عَلَيْهَا شِقْوَتِي

و جسارت من مرا یاری داد

۳۴۰

وَغَرَّنِي سِتْرُكَ ٱلْمُرْخَىٰ عَلَيَّ

و من از پوشش تو که بر من نهاده‌ای فریب‌خوردم

۳۴۱

فَقَدْ عَصَيْتُكَ وَخَالَفْتُكَ بِجُهْدِي

پس من در نقض فرمان تو و نافرمانی‌ات تلاش کردم

۳۴۲

فَٱلآنَ مِنْ عَذَابِكَ مَنْ يَسْتَنْقِذُنِي

اکنون کیست آن‌کسی که مرا از عذاب تو نجات دهد

۳۴۳

وَمِنْ أَيْدِي ٱلْخُصَمَاءِ غَداً مَنْ يُخَلِّصُنِي

فردای قیامت کیست آن‌کسی که مرا از دست دشمنان خود نجات دهد

۳۴۴

وَبِحَبْلِ مَنْ أَتَّصِلُ إِنْ أَنْتَ قَطَعْتَ حَبْلَكَ عَنِّي

اگر تو طناب بین تو و من را بریدی طناب کی‌ام را گیرم

۳۴۵

فَوَاسَوْأَتَا عَلَىٰ مَا أَحْصَىٰ كِتَابُكَ مِنْ عَمَلِي

وای برای من از بدی‌های خود که کتاب تو برآن‌ها نوشته‌ است

۳۴۶

ٱلَّذِي لَوْلاَ مَا أَرْجُو مِنْ كَرَمِكَ وَسَعَةِ رَحْمَتِكَ

اگر نه بخشندگی تو و گسترش‌ای رحمت تو

۳۴۷

وَنَهْيِكَ إِيَّايَ عَنِ ٱلَّذِي لْقُنُوطِ لَقَنَطْتُ عِنْدَمَا أَتَذَكَّرُهَا

و انذار تو مرا از مایوسی - امری که بر آن‌ها امیدوارم - هرگاه به یاد گناهان خود آمدم مایوس می‌شدم

۳۴۸

يَا خَيْرَ مَنْ دَعَاهُ دَاعٍ

ای بزرگ‌ترین سوال‌شونده که هرگاه سوال‌شده‌ای

۳۴۹

وَأَفْضَلَ مَنْ رَجَاهُ رَاجٍ

ای مطلوب‌ترین رجاء و امید

۳۵۰

اَللَّهُمَّ بِذِمَّةِ ٱلإِسْلاَمِ أَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ

ای الله! از تو آرزو می‌کنم به ذمه‌ی اسلام

۳۵۱

وَبِحُرْمَةِ ٱلْقُرْآنِ أَعْتَمِدُ عَلَيْكَ

بر تو توکل می‌کنم به نام تقدس قرآن

۳۵۲

وَبِحُبِّي ٱلنَّبِيَّ ٱلأُمِّيَّ

به نام عشق من برای پیامبر، امی قریشی

۳۵۳

ٱلْقُرَشِيَّ ٱلْهَاشِمِيَّ

the Qurayshite, the Hashemite, ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

۳۵۴

ٱلْعَرَبِيَّ ٱلتُّهَامِيَّ

مکی و مدنی

۳۵۵

ٱلْمَكِّيَّ ٱلْمَدَنِيَّ

امیدوار به قربت تو هستم

۳۵۶

أَرْجُو ٱلزُّلْفَةَ لَدَيْكَ

پس الفت من با ایمان را برهم مزن

۳۵۷

فَلاَ تُوحِشِ ٱسْتِينَاسَ إِيـمَانِي

و جزای من را برابر جزای پرستندگان غیر تو مکن

۳۵۸

وَلاَ تَجْعَلْ ثَوَابِي ثَوَابَ مَنْ عَبَدَ سِوَاكَ

and do not make my reward the same as reward given to those who serve one other than You. ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

۳۵۹

فَإِنَّ قَوْماً آمَنُوٱ بِأَلْسِنَتِهِمْ لِيَحْقِنُوٱ بِهِ دِمَاءَهُمْ

و به مقصود خود نائل آمدند

۳۶۰

فَأَدْرَكُوٱ مَا أَمَّلُوٱ

ما به دل و زبان به تو ایمان آوردیم تا آن که بخشایش کنی

۳۶۱

وَإِنَّا آمَنَّا بِكَ بِأَلْسِنَتِنَا وَقُلُوبِنَا لِتَعْفُوَ عَنَّا

پس ما را به مقصود خود برسان

۳۶۲

فَأَدْرِكْنَا مَا أَمَّلْنَا

و امید تو را در دل‌های ما محکم کن

۳۶۳

وَثَبِّتْ رَجَاءَكَ فِي صُدُورِنَا

دل‌های ما را پس از هدایت به گمراهی میل مده

۳۶۴

وَلاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا

و از طرف خود بر ما رحمت عطا فرما

۳۶۵

وَهَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً

یقینا تو سخی‌ترین بخشنده‌ای

۳۶۶

إِنَّكَ أَنْتَ ٱلْوَهَّابُ

به عزت تو سوگند، ای پروردگار من، اگر مرا ملامت کنی

۳۶۷

فَوَعِزَّتِكَ لَوِ ٱنْتَهَرْتَنِي مَا بَرِحْتُ مِنْ بَابِكَ

هرگز درگاه تو را ترک نخواهم کرد

۳۶۸

وَلاَ كَفَفْتُ عَنْ تَمَلُّقِكَ

و از خواهش تو دست نخواهم کشید

۳۶۹

لِمَا أُلْهِمَ قَلْبِي مِنَ ٱلْمَعْرِفَةِ بِكَرَمِكَ وَسَعَةِ رَحْمَتِكَ

بدین سبب که آگاهی کامل از کرم و بخشش تو دارم

۳۷۰

إِلَىٰ مَنْ يَذْهَبُ ٱلْعَبْدُ إِلاَّ إِلَىٰ مَوْلاهُ

بندهٔ به کجا رود جز به سوی پروردگار خود

۳۷۱

وَإِلَىٰ مَنْ يَلْتَجِئُ ٱلْمَخْلُوقُ إِلاَّ إِلَىٰ خَالِقِهِ

انسان به کجا پناه برد جز به سوی خالق خود

۳۷۲

إِلٰهِي لَوْ قَرَنْتَنِي بِٱلأَصْفَادِ

ای خدای من اگر مرا به زنجیر بندی کنی

۳۷۳

وَمَنَعْتَنِي سَيْبَكَ مِنْ بَيْنِ ٱلأَشْهَادِ

و نعمت‌های خود را از من در نزد مردم منع کنی

۳۷۴

وَدَلَلْتَ عَلَىٰ فَضَائِحِي عُيُونَ ٱلْعِبَادِ

و تمام عیوب من را پیش خدمتگاران تو آشکار کنی

۳۷۵

وَأَمَرْتَ بِي إِلَىٰ ٱلنَّارِ

و بر دوزخ فرمان دهی

۳۷۶

وَحُلْتَ بَيْنِي وَبَيْنَ ٱلأَبْرَارِ

و از راز‌داران تو جدا کنی

۳۷۷

مَا قَطَعْتُ رَجَائِي مِنْكَ

هرگز امید تو را ترک نخواهم کرد

۳۷۸

وَمَا صَرَفْتُ تَأْمِيلِي لِلْعَفْوِ عَنْكَ

و براي بخشش تو انتظار نخواهم رفت

۳۷۹

وَلاَ خَرَجَ حُبُّكَ مِنْ قَلْبِي

و عشق تو از دل من بیرون نخواهد آمد

۳۸۰

أَنَا لاَ أَنْسَىٰ أَيَادِيَكَ عِنْدِي

نعمت‌های تو را که به من بخشیده‌ای فراموش نمی‌کنم

۳۸۱

وَسِتْرَكَ عَلَيَّ فِي دَارِ ٱلدُّنْيَا

و پنهان کردن عیوب من در جهان را فراموش نمی‌کنم

۳۸۲

سَيِّدِي أَخْرِجْ حُبَّ ٱلدُّنْيَا مِنْ قَلْبِي

ای میراث من، عشق دنیا را از دل من بیرون کن

۳۸۳

وَٱجْمَعْ بَيْنِي وَبَيْنَ ٱلْمُصْطَفَىٰ وَآلِهِ

و مرا پیوند کن با پیامبر منتخب و آل او

۳۸۴

خِيَرَتِكَ مِنْ خَلْقِكَ وَخَاتَمِ ٱلنَّبِيِّينَ

برترین مخلوقات تو و خاتم الانبیاء

۳۸۵

مُحَمَّدٍ صَلَّىٰ ٱللَّهُ عَلَيْهِ وَعَلَىٰ آلِهِ

محمد صلی‌الله علیه و آله

۳۸۶

وَٱنْقُلْنِي إِلَىٰ دَرَجَةِ ٱلتَّوْبَةِ إِلَيْكَ

مرا به مقام توبه نزد تو برانگیز

۳۸۷

وَأَعِنِّي بِٱلْبُكَاءِ عَلَىٰ نَفْسِي فَقَدْ أَفْنَيْتُ عُمْرِي

و برای خود گریستن بر من کمک کن بعد از رسیدن به آخر عمر

۳۸۸

وَقَدْ نَزَلْتُ مَنْزِلَةَ ٱلآيِسِينَ مِنْ خَيْرِي

به گونهٔ انسان‌هایی که از خود بهبود نومید هستند

۳۸۹

فَمَنْ يَكُونُ أَسْوَأَ حَالاً مِنِّي

کیست بتر از من

۳۹۰

إِنْ أَنَا نُقِلْتُ عَلَىٰ مِثْلِ حَالِي

چون من، چنان حال داشته، به گور برده شوم

۳۹۱

إِلَىٰ قَبْرٍ لَمْ أُمَهِّدْهُ لِرَقْدَتِي

که برای سکونت دراز آن را مهیا نکردم

۳۹۲

وَلَمْ أَفْرُشْهُ بِٱلْعَمَلِ ٱلصَّالِحِ لِضَجْعَتِي

و با عمل صالح برای پناه‌گاه ابدی آن را مجهز نکردم

۳۹۳

وَمَا لِي لاَ أَبْكِي

چرا نباید گریستم

۳۹۴

وَلاَ أَدْرِي إِلَىٰ مَا يَكُونُ مَصِيرِي

حال آن‌که نمی‌دانم سرنوشت من چه خواهد بود

۳۹۵

وَأَرَىٰ نَفْسِي تُخَادِعُنِي

و می‌بینم که نفس من مرا فریب می‌دهد

۳۹۶

وَأَيَّامِي تُخَاتِلُنِي

و روزهای من مرا فریب می‌دهند

۳۹۷

وَقَدْ خَفَقَتْ عِنْدَ رَأْسِي أَجْنِحَةُ ٱلْمَوْتِ

و بال‌های مرگ بر سر من می‌رقص کند

۳۹۸

فَمَا لِي لاَ أَبْكِي

پس چرا نباید گریستم

۳۹۹

أَبْكِي لِخُرُوجِ نَفْسِي

برای جدائی روح من از بدن خود می‌گریم

۴۰۰

أَبْكِي لِظُلْمَةِ قَبْرِي

برای تاریکی گور خود می‌گریم

۴۰۱

أَبْكِي لِضِيقِ لَحْدِي

برای تنگی قبرم گریه می‌کنم.

۴۰۲

أَبْكِي لِسُؤَالِ مُنْكَرٍ وَنَكِيرٍ إِيَّايَ

برای منکر و نکیر که مرا به سوال خواهند کشید گریه می‌کنم.

۴۰۳

أَبْكِي لِخُرُوجِي مِنْ قَبْرِي عُرْيَاناً ذَلِيلاً

برای برهنه و خوار بیرون آمدن از قبرم در روز قیامت گریه می‌کنم.

۴۰۴

حَامِلاً ثِقْلِي عَلَىٰ ظَهْرِي

و بار اعمالم را بر پشتم حمل می‌کنم.

۴۰۵

أَنْظُرُ مَرَّةً عَنْ يَمِينِي وَأُخْرَىٰ عَنْ شِمَالِي

و نگاهم را به راست و چپ توزیع می‌کنم.

۴۰۶

إِذِ ٱلْخَلائِقُ فِي شَأْنٍ غَيْرِ شَأْنِي

آگاه باشید! هر مخلوقی در کار خود مشغول خواهد بود.

۴۰۷

”لِكُلِّ ٱمْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ“

هر نفسی در آن روز به غم خود مشغول است.

۴۰۸

”وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ

بسیاری چهره‌ها در آن روز روشن و خندان و شاداب خواهند بود.

۴۰۹

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ“ وَذِلَّةٌ

و بسیاری چهره‌ها در آن روز آلوده به غبار و تاریک و خوار خواهند شد.

۴۱۰

سَيِّدِي عَلَيْكَ مُعَوَّلِي وَمُعْتَمَدِي

ای پروردگار من! به تو تکیه می‌دهم و متوکل هستم.

۴۱۱

وَرَجَائِي وَتَوَكُّلِي

در تو به امید و ایمان هستم.

۴۱۲

وَبِرَحْمَتِكَ تَعَلُّقِي

به رحمتت معلق هستم.

۴۱۳

تُصِيبُ بِرَحْمَتِكَ مَنْ تَشَاءُ

تو رحمت خود را به هرکس بخشی می‌دهی.

۴۱۴

وَتَهْدِي بِكَرَامَتِكَ مَنْ تُحِبُّ

و هدایت می‌دهی هرکس را که بخواهی.

۴۱۵

فَلَكَ ٱلْحَمْدُ عَلَىٰ مَا نَقَّيْتَ مِنَ ٱلشِّرْكِ قَلْبِي

پس هر ستایش برای توست که دلم را از شرک پاک کردی.

۴۱۶

وَلَكَ ٱلْحَمْدُ عَلَىٰ بَسْطِ لِسَانِي

هر ستایش برای توست که زبانم را گوشاد کردی.

۴۱۷

أَفَبِلِسَانِي هٰذَا ٱلْكَالِّ أَشْكُرُكَ

چگونه می‌توانم تو را درست ستایش کنم در حالی که زبانم کوتاه است؟

۴۱۸

أَمْ بِغَايَةِ جُهْدِي فِي عَمَلِي أُرْضِيكَ

چگونه می‌توانم تو را راضی کنم در حالی که کوشش من کوتاه است؟

۴۱۹

وَمَا قَدْرُ لِسَانِي يَا رَبِّ فِي جَنْبِ شُكْرِكَ

زبانم تا کجا می‌رسد نسبت به ستایش نامحدود توی؟

۴۲۰

وَمَا قَدْرُ عَمَلِي فِي جَنْبِ نِعَمِكَ وَإِحْسَانِكَ

کوشش من تا کجا می‌رسد نسبت به نعمات بی‌شمار توی؟

۴۲۱

إِلٰهِي إِنَّ جُودَكَ بَسَطَ أَمَلِي

ای خدای من! بی‌گمان لطف تو مرا امید داده است.

۴۲۲

وَشُكْرَكَ قَبِلَ عَمَلِي

شکر من توست که اعمالم را پذیرفتی.

۴۲۳

سَيِّدِي إِلَيْكَ رَغْبَتِي

O my Master, for You do I desire, ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

۴۲۴

وَإِلَيْكَ رَهْبَتِي

از تو می‌ترسم.

۴۲۵

وَإِلَيْكَ تَأْمِيلِي

و به تو نظر دارم.

۴۲۶

وَقَدْ سَاقَنِي إِلَيْكَ أَمَلِي

امید من مرا به سوی تو کشانده است.

۴۲۷

وَعَلَيْكَ يَا وَاحِدِي عَكَفَتْ هِمَّتِي

به تو ای تنها معبود من! عزم و اراده خود را معطوف می‌کنم.

۴۲۸

وَفِيمَا عِنْدَكَ ٱنْبَسَطَتْ رَغْبَتِي

به سوی آنچه نزد تو است آرزوهای من معطوف است.

۴۲۹

وَلَكَ خَالِصُ رَجَائِي وَخَوْفِي

برای تو سر انجام امید و ترس من است.

۴۳۰

وَبِكَ أَنِسَتْ مَحَبَّتِي

با تو انس گرفتم.

۴۳۱

وَإِلَيْكَ أَلْقَيْتُ بِيَدِي

دست خود را به تو سپردم.

۴۳۲

وَبِحَبْلِ طَاعَتِكَ مَدَدْتُ رَهْبَتِي

به طناب اطاعت تو بیم خود را معلق کردم.

۴۳۳

يَا مَوْلايَ بِذِكْرِكَ عَاشَ قَلْبِي

O my Master, only through mentioning You have my heart lived. ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

۴۳۴

وَبِمُنَاجَاتِكَ بَرَّدْتُ أَلَمَ ٱلْخَوْفِ عَنِّي

فقط به گفتگوی خصوصی با تو درد ترسم را خنک کردم.

۴۳۵

فَيَا مَوْلايَ وَيَا مُؤَمَّلِي وَيَا مُنْتَهَىٰ سُؤْلِي

So, O my Master! O my Trusty Patron! O Ultimate Hope! ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

۴۳۶

فَرِّقْ بَيْنِي وَبَيْنَ ذَنْبِيَ ٱلْمَانِعِ لِي مِنْ لُزُومِ طَاعَتِكَ

مرا از گناهانم جدا کن که مرا از اطاعت تو باز می‌دارند.

۴۳۷

فَإِنَّمَا أَسْأَلُكَ لِقَدِيمِ ٱلرَّجَاءِ فِيكَ

تنها از تو به خاطر ایمان ابدی خود دعا می‌کنم.

۴۳۸

وَعَظِيمِ ٱلطَّمَعِ مِنْكَ

و آرزویم برای رحمت و مهربانی تو.

۴۳۹

ٱلَّذِي أَوْجَبْتَهُ عَلَىٰ نَفْسِكَ مِنَ ٱلرَّأْفَةِ وَٱلرَّحْمَةِ

که بر خود واجب کردی.

۴۴۰

فَٱلأَمْرُ لَكَ وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ

پس کل کار برای تو است. هیچ شریکی برای تو نیست.

۴۴۱

وَٱلْخَلْقُ كُلُّهُمْ عِيَالُكَ وَفِي قَبْضَتِكَ

تمام مخلوقات به تو وابسته‌اند و در گرفت تو هستند.

۴۴۲

وَكُلُّ شَيْءٍ خَاضِعٌ لَكَ

تمام چیزها مطیع تو هستند.

۴۴۳

تَبَارَكْتَ يَا رَبَّ ٱلْعَالَمِينَ

تو مبارک و ستوده‌ای ای پروردگار جهانیان!

۴۴۴

إِلٰهِي ٱرْحَمْنِي إِذَا ٱنْقَطَعَتْ حُجَّتِي

ای خدای من! به من رحم کن وقتی که حجت من تمام شود.

۴۴۵

وَكَلَّ عَنْ جَوَابِكَ لِسَانِي

وقتی که زبانم جواب نتواند داد.

۴۴۶

وَطَاشَ عِنْدَ سُؤَالِكَ إِيَّايَ لُبِّي

و وقتی که عقلم پراکنده شود که تو مرا به سوال کشی.

۴۴۷

فَيَا عَظِيمَ رَجَائِي لاَ تُخَيِّبْنِي إِذَا ٱشْتَدَّتْ فَاقَتِي

پس ای بزرگ امیدم! مرا وقت احتیاج رها نکن.

۴۴۸

وَلاَ تَرُدَّنِي لِجَهْلِي

مرا بخاطر جهل خود رد نکن.

۴۴۹

وَلاَ تَمْنَعْنِي لِقِلَّةِ صَبْرِي

و بخاطر بی‌صبریم احسان خود را قطع نکن.

۴۵۰

أَعْطِنِي لِفَقْرِي

به من عطیه فرما که من فقیرم.

۴۵۱

وَٱرْحَمْنِي لِضَعْفِي

بر من رحم فرما، زیرا که من ضعیف‌ام.

۴۵۲

سَيِّدِي عَلَيْكَ مُعْتَمَدِي وَمُعَوَّلِي

ای آقای من، بر تو تکیه می‌کنم و به تو پناه می‌برم.

۴۵۳

وَرَجَائِي وَتَوَكُّلِي

تو امید من هستی و به تو ایمان دارم.

۴۵۴

وَبِرَحْمَتِكَ تَعَلُّقِي

خود را به رحمت تو بسپارم.

۴۵۵

وَبِفِنَائِكَ أَحُطُّ رَحْلِي

در حیاط تو ساکن‌ام.

۴۵۶

وَبِجُودِكَ أَقْصِدُ طَلِبَتِي

به‌سبب احسان تو، درخواست خود را ظاهر می‌کنم.

۴۵۷

وَبِكَرَمِكَ أَيْ رَبِّ أَسْتَفْتِحُ دُعَائِي

به‌کرم تو، ای پروردگار، نماز خود را آغاز می‌کنم.

۴۵۸

وَلَدَيْكَ أَرْجُو فَاقَتِي

با تو می‌خواهم نیازهایم را برآوری کنم.

۴۵۹

وَبِغِنَاكَ أَجْبُرُ عَيْلَتِي

به‌واسطه دولت تو، فقر خود را برطرف می‌کنم.

۴۶۰

وَتَحْتَ ظِلِّ عَفْوِكَ قِيَامِي

در سایه عفو تو ایستاده‌ام.

۴۶۱

وَإِلَىٰ جُودِكَ وَكَرَمِكَ أَرْفَعُ بَصَرِي

به‌سوی احسان و سخاوت تو، نگاهم را برمی‌افزایم.

۴۶۲

وَإِلَىٰ مَعْرُوفِكَ أُدِيمُ نَظَرِي

همیشه احسانات تو را می‌جویم.

۴۶۳

فَلاَ تُحْرِقْنِي بِٱلنَّارِ وَأَنْتَ مَوْضِعُ أَمَلِي

پس شعله‌های آتش را بر من غالب مفرما در حالی‌که تو آخرین امیدم هستی.

۴۶۴

وَلاَ تُسْكِنِّي ٱلْهَاوِيَةَ فَإِنَّكَ قُرَّةُ عَيْنِي

و مرا در تاریکی سیاه دفن مفرما در حالی‌که تو روشنایی چشم من هستی.

۴۶۵

يَا سَيِّدِي لاَ تُكَذِّبْ ظَنِّي بِإِحْسَانِكَ وَمَعْرُوفِكَ

ای آقای من، نظر بد به احسان و انعام تو مفرما.

۴۶۶

فَإِنَّكَ ثِقَتِي

زیرا به تو اعتماد دارم.

۴۶۷

وَلاَ تَحْرِمْنِي ثَوَابَكَ

مرا از ثواب خود محروم مفرما.

۴۶۸

فَإِنَّكَ ٱلْعَارِفُ بِفَقْرِي

زیرا تو فقر من را بهتر می‌دانی.

۴۶۹

إِلٰهِي إِنْ كَانَ قَدْ دَنَا أَجَلِي وَلَمْ يُقَرِّبْنِي مِنْكَ عَمَلِي

ای خدای من، اگر مرگ من نزدیک است و اعمالم هنوز مرا به تو نزدیک نکرده‌اند.

۴۷۰

فَقَدْ جَعَلْتُ ٱلإِعْتِرَافَ إِلَيْكَ بِذَنْبِي وَسَائِلَ عِلَلِي

then let my confession of having committed sins be my means of justification. ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

۴۷۱

إِلٰهِي إِنْ عَفَوْتَ فَمَنْ أَوْلَىٰ مِنْكَ بِٱلْعَفْوِ

ای خدای من، اگر تو بخشش کنی، پس کیست جاهل‌تر از تو در بخشش؟

۴۷۲

وَإِنْ عَذَّبْتَ فَمَنْ أَعْدَلُ مِنْكَ فِي ٱلْحُكْمِ

و اگر تو تنبیه کنی، پس کیست عادل‌تر از تو در داوری؟

۴۷۳

ٱرْحَمْ فِي هٰذِهِ ٱلدُّنْيَا غُرْبَتِي

بر سختی‌های من در این جهان رحم فرما.

۴۷۴

وَعِنْدَ ٱلْمَوْتِ كُرْبَتِي

بر غم من در وقت مرگ رحم فرما.

۴۷۵

وَفِي ٱلْقَبْرِ وَحْدَتِي

بر تنهایی من در قبر رحم فرما.

۴۷۶

وَفِي ٱللَّحْدِ وَحْشَتِي

بر تنهایی من در زیر خاک رحم فرما.

۴۷۷

وَإِذَا نُشِرْتُ لِلْحِسَابِ بَيْنَ يَدَيْكَ ذُلَّ مَوْقِفِي

و بر خوار و ننگ من هنگام حشر برای حساب کتاب تو رحم فرما.

۴۷۸

وَٱغْفِرْ لِي مَا خَفِيَ عَلَىٰ ٱلآدَمِيِّينَ مِنْ عَمَلِي

گناهان مخفی‌ام را بخشش فرما.

۴۷۹

وَأَدِمْ لِي مَا بِهِ سَتَرْتَنِي

آنچه را به‌سبب آن عیوب مرا پوشاندی، برای من دائمی کن.

۴۸۰

وَٱرْحَمْنِي صَرِيعاً عَلَىٰ ٱلْفِرَاشِ تُقَلِّبُنِي أَيْدِي أَحِبَّتِي

هنگام افتادن من بر تخت مرگ، در حالی‌که عزیزانم مرا برمی‌گردانند، بر من رحم فرما.

۴۸۱

وَتَفَضَّلْ عَلَيَّ مَمْدُوداً عَلَىٰ ٱلْمُغْتَسَلِ يُقَلِّبُنِي صَالِحُ جِيرَتِي

هنگام خوابانیدن من بر خوابگاه تہیگری، در حالی‌که همسایگان نیک‌ام مرا برمی‌گردانند، احسان بفرما.

۴۸۲

وَتَحَنَّنْ عَلَيَّ مَحْمُولاً قَدْ تَنَاوَلَ ٱلأَقْرِبَاءُ أَطْرَافَ جِنَازَتِي

هنگام حمل‌کردن من، درحالی‌که خویشاوندانم کفن‌ام را می‌گیرند، بر من لطف فرما.

۴۸۳

وَجُدْ عَلَيَّ مَنْقُولاً قَدْ نَزَلْتُ بِكَ وَحِيداً فِي حُفْرَتِي

هنگام حمل‌کردن من، تنهایی‌ام به‌سوی گور، بر من سخاوت فرما.

۴۸۴

وَٱرْحَمْ فِي ذٰلِكَ ٱلْبَيْتِ ٱلْجَدِيدِ غُرْبَتِي حَتَّىٰ لاَ أَسْتَأْنِسَ بِغَيْرِكَ

بر تنهایی من در آن خانه نو رحم فرما تا کسی‌ام از تو متنفر نگردم.

۴۸۵

يَا سَيِّدِي إِنْ وَكَلْتَنِي إِلَىٰ نَفْسِي هَلَكْتُ

ای آقای من، اگر مرا برای خود واگذار کنی، ریشه کن شدن‌ام حتمی است.

۴۸۶

سَيِّدِي فَبِمَنْ أَسْتَغِيثُ إِنْ لَمْ تُقِلْنِي عَثْرَتِي

ای آقای من، اگر تو لغزشهای مرا نگذاری، کیه کس در پناه او برم؟

۴۸۷

فَإِلَىٰ مَنْ أَفْزَعُ إِنْ فَقَدْتُ عِنَايَتَكَ فِي ضَجْعَتِي

اگر در مقام قبر مرا تو یاد نکنی، کیه کس مرا یاری کند؟

۴۸۸

وَإِلَىٰ مَنْ أَلْتَجِئُ إِنْ لَمْ تُنَفِّسْ كُرْبَتِي

اگر تو غم‌ام را برطرف نکنی، کیه کس آن را برطرف کند؟

۴۸۹

سَيِّدِي مَنْ لِي

ای آقای من، کیست که مع‌ام باشد؟

۴۹۰

وَمَنْ يَرْحَمُنِي إِنْ لَمْ تَرْحَمْنِي

کیست که بر من رحم کند اگر تو رحم نکنی؟

۴۹۱

وَفَضْلَ مَنْ أُؤَمِّلُ إِنْ عَدِمْتُ فَضْلَكَ يَوْمَ فَاقَتِي

کدام احسان را انتظار کشم، اگر احسان تو را در روز ضرورتم ندیده باشم؟

۴۹۲

وَإِلَىٰ مَنِ ٱلْفِرَارُ مِنَ ٱلذُّنُوبِ إِذَا ٱنْقَضَىٰ أَجَلِي

هنگام آمدن اجل، به کیه کس پناه برم از گناهانم؟

۴۹۳

سَيِّدِي لاَ تُعَذِّبْنِي وَأَنَا أَرْجُوكَ

ای آقای من، مرا تنبیه مفرما درحالی‌که من امیدوار به خشنودی تو هستم.

۴۹۴

إِلٰهِي حَقِّقْ رَجَائِي

ای خدای من، آرزوهای مرا کامیاب فرما.

۴۹۵

وَآمِنْ خَوْفِي

و ترس و وحشت مرا برطرف فرما.

۴۹۶

فَإِنَّ كَثْرَةَ ذُنُوبِي لاَ أَرْجُو فِيهَا إِلاَّ عَفْوَكَ

آنچه گناهان بسیار دارم، غیر از عفو تو امیدی ندارم.

۴۹۷

سَيِّدِي أَنَا أَسْأَلُكَ مَا لاَ أَسْتَحِقُّ

ای آقای من، از تو چیزهایی می‌خواهم که سزاوار نیستم.

۴۹۸

وَأَنْتَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ

و تو حقیقتاً سزاوار بیم و سزاوار غفران هستی.

۴۹۹

فَٱغْفِرْ لِي وَأَلْبِسْنِي مِنْ نَظَرِكَ ثَوْباً يُغَطِّي عَلَيَّ ٱلتَّبِعَاتِ

پس مرا بخش و به عطایات خود، لباسی بر تن کن که عیوب مرا بپوشاند.

۵۰۰

وَتَغْفِرُهَا لِي وَلاَ أُطَالَبُ بِهَا

و آنها را برای من بخش تا برای آنها مسئول نباشم.

۵۰۱

إِنَّكَ ذُو مَنٍّ قَدِيمٍ

تو بی‌شک پروردگار نعمت‌های ابدی هستی

۵۰۲

وَصَفْحٍ عَظِيمٍ

و بخشندگی بزرگ

۵۰۳

وَتَجَاوُزٍ كَرِيمٍ

و آمرزش فراوان

۵۰۴

إِلٰهِي أَنْتَ ٱلَّذِي تُفِيضُ سَيْبَكَ عَلَىٰ مَنْ لاَ يَسْأَلُكَ

ای خدایا، تو نعمت‌های جاری خود را به کسانی می‌رسانی که تو را نمی‌خوانند

۵۰۵

وَعَلَىٰ ٱلْجَاحِدِينَ بِرُبُوْبِيَّتِكَ

و به کسانی که ربوبیت تو را انکار می‌کنند

۵۰۶

فَكَيْفَ سَيِّدِي بِمَنْ سَأَلَكَ وَأَيْقَنَ أَنَّ ٱلْخَلْقَ لَكَ وَٱلأَمْرَ إِلَيْكَ

پس ای آقای من، تو برای کسانی که تو را می‌خوانند و یقیناً باور دارند که تو تمام خلقت و تمام امور را تدبیر می‌کنی، چه باید بکنی!

۵۰۷

تَبَارَكْتَ وَتَعَالَيْتَ يَا رَبَّ ٱلْعَالَمِينَ

تو باید بار هزار بار ستایش شوی و بالا هستی، ای پروردگار جهانیان!

۵۰۸

سَيِّدِي عَبْدُكَ بِبَابِكَ أَقَامَتْهُ ٱلْخَصَاصَةُ بَيْنَ يَدَيْكَ

ای آقای من، من بنده‌ات به درگاه تو ایستاده‌ام به سبب نیاز

۵۰۹

يَقْرَعُ بَابَ إِحْسَانِكَ بِدُعَائِهِ

و به سوی آن می‌کوبم التماساً

۵۱۰

فَلاَ تُعْرِضْ بِوَجْهِكَ ٱلْكَرِيمِ عَنِّي

پس رخ مهربان خود را از من برنگردان

۵۱۱

وَٱقْبَلْ مِنِّي مَا أَقُولُ فَقَدْ دَعَوْتُ بِهٰذَا ٱلدُّعَاءِ

آنچه را که به زبان می‌آورم قبول کن، زیرا من به این دعا التماس کردم

۵۱۲

وَأَنَا أَرْجُو أَنْ لاَ تَرُدَّنِي مَعْرِفَةً مِنِّي بِرَأْفَتِكَ وَرَحْمَتِكَ

امیدوار به اینکه مرا رد نکنی، زیرا من آگاه‌ام از لطف و رحمت تو

۵۱۳

إِلٰهِي أَنْتَ ٱلَّذِي لاَ يُحْفِيكَ سَائِلٌ

ای خدایا، تو آن کسی هستی که هیچ دعا‌کننده‌ای او را رنج ندهد

۵۱۴

وَلاَ يَنْقُصُكَ نَائِلٌ

و پادشاهی تو به واسطه بخشش کاهش نیافت

۵۱۵

أَنْتَ كَمَا تَقُولُ وَفَوْقَ مَا نَقُولُ

تو بر آنچه از خویشتن وصف می‌کنی هستی و بر بالاتر از آنچه ما می‌گوییم

۵۱۶

اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ صَبْراً جَمِيلاً

ای خدایا، من تو را می‌خواهم برای صبری خوش

۵۱۷

وَفَرَجاً قَرِيباً

و گشایش فوری

۵۱۸

وَقَوْلاً صَادِقاً

و گفتار راستین

۵۱۹

وَأَجْراً عَظِيماً

و پاداش درخشان

۵۲۰

أَسْأَلُكَ يَا رَبِّ مِنَ ٱلْخَيْرِ كُلِّهِ

من از تو می‌خواهم ای پروردگار برای تمام خیر

۵۲۱

مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمَا لَمْ أَعْلَمْ

خواه‌ شناخته‌شده برای من باشد یا نشناخته

۵۲۲

أَسْأَلُكَ ٱللَّهُمَّ مِنْ خَيْرِ مَا سَأَلَكَ مِنْهُ عِبَادُكَ ٱلصَّالِحُونَ

من از تو می‌خواهم ای خدایا، برای خیری که بندگان شایسته‌ات از تو خواسته‌اند

۵۲۳

يَا خَيْرَ مَنْ سُئِلَ

ای بهترین مطلوب‌شونده!

۵۲۴

وَأَجْوَدَ مَنْ أَعْطَىٰ

O most benevolent of those who may give! ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

۵۲۵

أَعْطِنِي سُؤْلِي فِي نَفْسِي وَأَهْلِي

به درخواست من درباره‌ خود، خانواده‌ام

۵۲۶

وَوَالِدَيَّ وَوُلْدِي

و والدین‌ام، و فرزندان‌ام

۵۲۷

وَأَهْلِ حُزَانَتِي وَإِخْوَانِي فِيكَ

و یاران‌ام و برادران‌ام در دین

۵۲۸

وَأَرْغِدْ عَيْشِي

نیایش من را برکت بخش

۵۲۹

وَأَظْهِرْ مُرُوَّتِي

و راستی‌ام را آشکار کن

۵۳۰

وَأَصْلِحْ جَمِيعَ أَحْوَالِي

و تمام کار‌های من را درست‌گر

۵۳۱

وَٱجْعَلْنِي مِمَّنْ أَطَلْتَ عُمْرَهُ

و مرا همراه کن با کسانی که تو تصمیم می‌گیری تا طولانی عمر یابند

۵۳۲

وَحَسَّنْتَ عَمَلَهُ

که کارهای ایشان نیک است

۵۳۳

وَأَتْمَمْتَ عَلَيْهِ نِعْمَتَكَ وَرَضِيتَ عَنْهُ

کسانی که تو نعمت‌های خود را کمال بخشیدی برایشان

۵۳۴

وَأَحْيَيْتَهُ حَيَاةً طَيِّبَةً فِي أَدْوَمِ ٱلسُّرُورِ

کسانی که تو از ایشان خشنود هستی

۵۳۵

وَأَسْبَغِ ٱلْكَرَامَةِ وَأَتَمِّ ٱلْعَيْشِ

و کسانی که تو روزی فراوان و نعمت ابدی بخشیدی ایشان را

۵۳۶

إِنَّكَ تَفْعَلُ مَا تَشَاءُ

شهرتی پاکیزه و رضایت کامل

۵۳۷

وَلاَ يَفْعَلُ مَا يَشَاءُ غَيْرُكَ

تو هر‌آنچه را می‌خواهی انجام می‌دهی

۵۳۸

اَللَّهُمَّ خُصَّنِي مِنْكَ بِخَاصَّةِ ذِكْرِكَ

و هیچ دیگری نمی‌تواند آنچه خود می‌خواهد کند

۵۳۹

وَلاَ تَجْعَلْ شَيْئاً مِمَّا أَتَقَرَّبُ بِهِ

ای خدایا، مرا بخش با نعمت ذکر خصوصی تو

۵۴۰

فِي آنَاءِ ٱللَّيْلِ وَأَطْرَافِ ٱلنَّهَارِ

و هیچ یک از چیزهایی که به وسیله‌ آن نزدیکی تو را می‌جویم

۵۴۱

رِيَاءً وَلاَ سُمْعَةً

در ساعات شب و انجام روزها

۵۴۲

وَلاَ أَشَراً وَلاَ بَطَراً

ریا، و نمایش و دعویی و سرکشی نشود

۵۴۳

وَٱجْعَلْنِي لَكَ مِنَ ٱلْخَاشِعِينَ

مرا با فروتنان شامل کن

۵۴۴

اَللَّهُمَّ أَعْطِنِي ٱلسَّعَةَ فِي ٱلرِّزْقِ

ای خدایا، مرا روزی فراوان بخش

۵۴۵

وَٱلأَمْنَ فِي ٱلْوَطَنِ

و امنیت در سرزمین من

۵۴۶

وَقُرَّةَ ٱلْعَيْنِ فِي ٱلأَهْلِ وَٱلْمَالِ وَٱلْوَلَدِ

و خوشی در خانواده، مال و فرزندان من

۵۴۷

وَٱلْمُقَامَ فِي نِعَمِكَ عِنْدِي

و دوام نعمت‌های تو

۵۴۸

وَٱلصِّحَّةَ فِي ٱلْجِسْمِ

و بدن سالم

۵۴۹

وَٱلْقُوَّةَ فِي ٱلْبَدَنِ

و هیکل قوی

۵۵۰

وَٱلسَّلاَمَةَ فِي ٱلدِّينِ

و دین صحیح

۵۵۱

وَٱسْتَعْمِلْنِي بِطَاعَتِكَ وَطَاعَةِ رَسُولِكَ

کارهای خود را به اطاعت از تو و از پیامبر تو اختصاص دهم

۵۵۲

مُحَمَّدٍ صَلَّىٰ ٱللَّهُ عَلَيْهِ وَعَلَىٰ آلِهِ أَبَداً مَا ٱسْتَعْمَرْتَنِي

محمد—درود و سلام الله بر او و بر اهل بیت او—تا زمانی که مرا زنده نگاه داری

۵۵۳

وَٱجْعَلْنِي مِنْ أَوْفَرِ عِبَادِكَ عِنْدَكَ نَصِيباً

مرا از بندگان پر پاداش خود قرار ده

۵۵۴

فِي كُلِّ خَيْرٍ أَنْزَلْتَهُ وَتُنْزِلُهُ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ

در هر چیزی از نیکیهایی که تو فرستادی و فرستادی خواهی در ماه رمضان

۵۵۵

فِي لَيْلَةِ ٱلْقَدْرِ

و در شب قدر

۵۵۶

وَمَا أَنْتَ مُنْزِلُهُ فِي كُلِّ سَنَةٍ مِنْ رَحْمَةٍ تَنْشُرُهَا

و همچنین تمام آنچه که تو تصمیم می‌گیری در سال اتاحت دهی، از جمله رحمتی که تو پخش می‌کنی

۵۵۷

وَعَافِيَةٍ تُلْبِسُهَا

تندرستی که با آن تو را زینت می‌دهی

۵۵۸

وَبَلِيَّةٍ تَدْفَعُهَا

و مصیبتی که تو دفع می‌کنی

۵۵۹

وَحَسَنَاتٍ تَتَقَبَّلُهَا

و عملهای نیک که تو قبول می‌کنی

۵۶۰

وَسَيِّئَاتٍ تَتَجَاوَزُ عَنْهَا

و بدیهایی که تو معاف می‌کنی

۵۶۱

وَٱرْزُقْنِي حَجَّ بَيْتِكَ ٱلْحَرَامِ فِي عَامِنَا هٰذَا وَفِي كُلِّ عَامٍ

بر من احسان کن با حج بیت حرام خود در این سال و در تمام سالها

۵۶۲

وَٱرْزُقْنِي رِزْقاً وَاسِعاً مِنْ فَضْلِكَ ٱلْوَاسِعِ

و بر من عطا کن روزی فراوان از فضل بی‌پایان خود

۵۶۳

وَٱصْرِفْ عَنِّي يَا سَيِّدِي ٱلأَسْوَاءَ

دور کن ای مولای من تمام شرور را از من

۵۶۴

وَٱقْضِ عَنِّي ٱلدَّيْنَ وَٱلظًُّلاَمَاتِ حَتَّىٰ لاَ أَتَأَذَّىٰ بِشَيْءٍ مِنْهُ

help me settle my debts as well as my evildoings so that I will be saved from their liabilities, ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

۵۶۵

وَخُذْ عَنِّي بِأَسْمَاعِ وَأَبْصَارِ أَعْدَائِي وَحُسَّادِي وَٱلْبَاغِينَ عَلَيَّ

نجات ده مرا از شنیدار و دیدار دشمنان و حاسدان و آنانی که قصد ستم بر من دارند

۵۶۶

وَٱنْصُرْنِي عَلَيْهِمْ

و بر ایشان بر من لشکر کشی کن

۵۶۷

وَأَقِرَّ عَيْنِي وَفَرِّحْ قَلْبِي

و چشم مرا شاد و دل مرا خوش کن

۵۶۸

وَٱجْعَلْ لِي مِنْ هَمِّي وَكَرْبِي فَرَجاً وَمَخْرَجاً

و بر من رفع کن محن و بلا و غم و الم خود

۵۶۹

وَٱجْعَلْ مَنْ أَرَادَنِي بِسُوءٍ مِنْ جَمِيعِ خَلْقِكَ تَحْتَ قَدَمَيَّ

و کن تمام کسانی که قصد شر بر من دارند از میان تمام خلقت خود تحت پایم

۵۷۰

وَٱكْفِنِي شَرَّ ٱلشَّيْطَانِ

و حفاظت کن مرا از شر شیطان

۵۷۱

وَشَرَّ ٱلسُّلْطَانِ

و از شر اقتدار و سلطان

۵۷۲

وَسَيِّئَاتِ عَمَلِي

و از عاقبت بدیهای خود

۵۷۳

وَطَهِّرْنِي مِنَ ٱلذُّنُوبِ كُلِّهَا

و پاک کن مرا از تمام گناهان خود

۵۷۴

وَأَجِرْنِي مِنَ ٱلنَّارِ بِعَفْوِكَ

و نجات ده مرا از آتش دوزخ به گذشت خود

۵۷۵

وَأَدْخِلْنِي ٱلْجَنَّةَ بِرَحْمَتِكَ

و داخل کن مرا به بهشت به رحمت خود

۵۷۶

وَزَوِّجْنِي مِنَ ٱلْحُورِ ٱلْعِينِ بِفَضْلِكَ

و ویاه کن با حوریان بهشتی به فضل خود

۵۷۷

وَأَلْحِقْنِي بِأَوْلِيَائِكَ ٱلصَّالِحِينَ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ

و پیوند ده مرا با بندگان نیک خود—محمد و اهل بیت او

۵۷۸

ٱلأَبْرَارِ ٱلطَّيِّبِينَ ٱلطَّاهِرِينَ ٱلأَخْيَارِ

پاک‌شدگان و مطهران و پرهیزکاران

۵۷۹

صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِمْ وَعَلَىٰ أَجْسَادِهِمْ وَأَرْوَاحِهِمْ وَرَحْمَةُ ٱللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ

السلام و الرحمة و البركات بر اجسام و ارواح ايشان

۵۸۰

إِلٰهِي وَسَيِّدِي وَعِزَّتِكَ وَجَلالِكَ

ای خدای من و مولای من سوگند بر عزت و جلال خود

۵۸۱

لَئِنْ طَالَبْتَنِي بِذُنُوبِي لَأُطَالِبَنَّكَ بِعَفْوِكَ

اگر مرا برای گناهان بپرس، با بخشش خود می‌طلبم

۵۸۲

وَلَئِنْ طَالَبْتَنِي بِلُؤْمِي لَأُطَالِبَنَّكَ بِكَرَمِكَ

اگر بر سر پستی‌های خود بپرس، با مهربانی خود می‌طلبم

۵۸۳

وَلَئِنْ أَدْخَلْتَنِي ٱلنَّارَ لَأُخْبِرَنَّ أَهْلَ ٱلنَّارِ بِحُبِّي لَكَ

اگر بفرمایی به دوزخ، به تمام ساکنان آن خبر خواهم داد که تو را دوست دارم

۵۸۴

إِلٰهِي وَسَيِّدِي إِنْ كُنْتَ لاَ تَغْفِرُ إِلاَّ لأَوْلِيَائِكَ وَأَهْلِ طَاعَتِكَ

ای خدای من و مولای من اگر فقط بندگان راز خود و فرمانبرداران خود را بخشایی

۵۸۵

فَإِلَىٰ مَنْ يَفْزَعُ ٱلْمُذْنِبُونَ

پس گناهكاران به کی پناه می‌برند؟

۵۸۶

وَإِنْ كُنْتَ لاَ تُكْرِمُ إِلاَّ أَهْلَ ٱلْوَفَاءِ بِكَ

اگر کسی را سرافراز نکنی مگر آن کس که نیکی کند براى تو

۵۸۷

فَبِمَنْ يَسْتَغِيثُ ٱلْمُسِيئُونَ

پس بدکاران پناه خواهی کجا می‌جویند؟

۵۸۸

إِلٰهِي إِنْ أَدْخَلْتَنِي ٱلنَّارَ فَفِي ذٰلِكَ سُرُورُ عَدُوِّكَ

ای خدا اگر به دوزخ انداختن مرا را قطع کنی، این کار دشمنان تو را خوشحال کند

۵۸۹

وَإِنْ أَدْخَلْتَنِي ٱلْجَنَّةَ فَفِي ذٰلِكَ سُرُورُ نَبِيِّكَ

و اما اگر بهشت را براى من قطع کنی، اين کار پيامبر تو را خوشحال کند

۵۹۰

وَأَنَا وَٱللَّهِ أَعْلَمُ أَنَّ سُرُورَ نَبِيِّكَ أَحَبُّ إِلَيْكَ مِنْ سُرُورِ عَدُوِّكَ

و من به الله سوگند که خوب می‌دانم که خوشنودی پیامبر تو برای تو بهتر از خوشنودی دشمنانت است

۵۹۱

اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ أَنْ تَمْلأَ قَلْبِي حُبّاً لَكَ

ای خدا از تو می‌خواهم که دلم را پر از محبت به تو کنی

۵۹۲

وَخَشْيَةً مِنْكَ

و از بیم تو

۵۹۳

وَتَصْدِيقاً بِكِتَابِكَ

و از ايمان به كتاب تو

۵۹۴

وَإِيـمَاناً بِكَ

و از اعتقاد به تو

۵۹۵

وَفَرَقاً مِنْكَ

و از وحشت تو

۵۹۶

وَشَوْقاً إِلَيْكَ

و از رغبت به تو

۵۹۷

يَا ذَا ٱلْجَلالِ وَٱلإِكْرَامِ حَبِّبْ إِلَيَّ لِقَاءَكَ

ای پروردگار عز و جلال، مرا دوست دار ملاقات خود کن

۵۹۸

وَأَحْبِبْ لِقَائِي

و دوست دار ملاقات مرا باش

۵۹۹

وَٱجْعَلْ لِي فِي لِقَائِكَ ٱلرَّاحَةَ وَٱلْفَرَجَ وَٱلْكَرَامَةَ

و کن ملاقات مرا را براى خود موجب راحت و آسايش و تکريم

۶۰۰

اَللَّهُمَّ أَلْحِقْنِي بِصَالِحِ مَنْ مَضَىٰ

ای خدا پیوند ده مرا با صالحان از نسل‌های گذشته

۶۰۱

وَٱجْعَلْنِي مِنْ صَالِحِ مَنْ بَقِيَ وَخُذْ بِي سَبِيلَ ٱلصَّالِحِينَ

مرا با شایستگان این نسل برگزین، و مرا به راه شایستگان هدایت کن،

۶۰۲

وَأَعِنِّي عَلَىٰ نَفْسِي بِمَا تُعِينُ بِهِ ٱلصَّالِحِينَ عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ

مرا در برابر خود یاری کن، چنانکه خود شایستگان را یاری می‌کنی،

۶۰۳

وَٱخْتِمْ عَمَلِي بِأَحْسَنِهِ

کار خود را بهترین انجام‌اش با مهر و محبت ختم کن،

۶۰۴

وَٱجْعَلْ ثَوَابِي مِنْهُ ٱلْجَنَّةَ بِرَحْمَتِكَ

بهشت را ثواب اعمال من قرار ده بخاطر رحمت خود،

۶۰۵

وَأَعِنِّي عَلَىٰ صَالِحِ مَا أَعْطَيْتَنِي

مرا در مدیریت خوبی‌هایی که بر من ریخته‌ای یاری کن،

۶۰۶

وَثَبِّتْنِي يَا رَبِّ وَلاَ تَرُدَّنِي فِي سُوءٍ ٱسْتَنْقَذْتَنِي مِنْهُ

make me firm, O Lord, and do not make me return to evildoing after You have saved me from it. ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

۶۰۷

يَا رَبَّ ٱلْعَالَمِينَ

ای پروردگار جهانیان!

۶۰۸

اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ إِيـمَاناً لاَ أَجَلَ لَهُ دُونَ لِقَائِكَ

ای خدا، از تو چیزی می‌خواهم: ایمانی که تا ملاقات تو ندایش نشود،

۶۰۹

أَحْيِنِي مَا أَحْيَيْتَنِي عَلَيْهِ

تا آنجا که تو مرا عمر دهی، مرا به آن ایمان متصل کن،

۶۱۰

وَتَوَفَّنِي إِذَا تَوَفَّيْتَنِي عَلَيْهِ

و هنگامی‌كه تو روح مرا فرا خواهی گرفت، آن ایمان را همراه من کن،

۶۱۱

وَٱبْعَثْنِي إِذَا بَعَثْتَنِي عَلَيْهِ

هنگام قیامت مرا بدان ایمان برخیز،

۶۱۲

وَأَبْرِئْ قَلْبِي مِنَ ٱلرِّيَاءِ وَٱلشَّكِّ وَٱلسُّمْعَةِ فِي دِينِكَ

دل من را از ریا و سوگند و تظاهر در امور دین خود آزاد کن،

۶۱۳

حَتَّىٰ يَكُونَ عَمَلِي خَالِصاً لَكَ

تا کار من خالص برای رضای تو باشد،

۶۱۴

اَللَّهُمَّ أَعْطِنِي بَصِيرَةً فِي دِينِكَ

ای خدا، مرا فهم و شعور در دین خود ده،

۶۱۵

وَفَهْماً فِي حُكْمِكَ

و درک سنن تو،

۶۱۶

وَفِقْهاً فِي عِلْمِكَ

و بصیرتی در علم تو،

۶۱۷

وَكِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِكَ

و دو برابر رحمت خود را،

۶۱۸

وَوَرَعاً يَحْجُزُنِي عَنْ مَعَاصِيكَ

و تقوایی که مرا از معصیت تو باز دارد،

۶۱۹

وَبَيِّضْ وَجْهِي بِنُورِكَ

چهره مرا روشن کن به نور خود،

۶۲۰

وَٱجْعَلْ رَغْبَتِي فِيمَا عِنْدَكَ

و مرا براى هیچ چیز دل‌مشتاق مکن مگر آنچه تو در یادت داری،

۶۲۱

وَتَوَفَّنِي فِي سَبِيلِكَ وَعَلَىٰ مِلَّةِ رَسُولِكَ

و هنگام مرگ مرا بر راه تو وفادار و به اصول پیامبر تو متمسک کن،

۶۲۲

صَلَّىٰ ٱللَّهُ عَلَيْهِ وَعَلَىٰ آلِهِ

درود و سلام خدا بر او و اهل بیت او باد،

۶۲۳

اَللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ ٱلْكَسَلِ وَٱلْفَشَلِ

ای خدا، از تو پناه می‌خواهم بر سستی، ناکامی،

۶۲۴

وَٱلْهَمِّ وَٱلْجُبْنِ وَٱلْبُخْلِ

غم، بزدلی، بخل،

۶۲۵

وَٱلْغَفْلَةِ وَٱلْقَسْوَةِ وَٱلْمَسْكَنَةِ

غفلت، درشتی، فقر،

۶۲۶

وَٱلْفَقْرِ وَٱلْفَاقَةِ

احتیاج، تنگ‌دستی،

۶۲۷

وَكُلِّ بَلِيَّةٍ وَٱلْفَوَاحِشِ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ

و بر تمام بلاها و تمام کردار ناپاکی، آشکار و پنهان،

۶۲۸

وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ نَفْسٍ لاَ تَقْنَعُ

از خود غیر سیراب و معترض پناه می‌خواهم،

۶۲۹

وَبَطْنٍ لاَ يَشْبَعُ

شکم بی‌سیراب،

۶۳۰

وَقَلْبٍ لاَ يَخْشَعُ

دل بی‌ترسا،

۶۳۱

وَدُعَاءٍ لاَ يُسْمَعُ

دعای بی‌اجابت،

۶۳۲

وَعَمَلٍ لاَ يَنْفَعُ

و کار بی‌فایده،

۶۳۳

وَأَعُوذُ بِكَ يَا رَبِّ عَلَىٰ نَفْسِي وَدِينِي وَمَالِي

از تو می‌خواهم ای پروردگار تا خود و دین و اموال و تمام آنچه بر من ریخته‌ای را

۶۳۴

وَعَلَىٰ جَمِيعِ مَا رَزَقْتَنِي مِنَ ٱلشَّيْطَانِ ٱلرَّجِيمِ

از ابلیس لعین محفوظ داری،

۶۳۵

إِنَّكَ أَنْتَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ

تو خودی شنونده، داناى،

۶۳۶

اَللَّهُمَّ إِنَّهُ لاَ يُجِيرُنِي مِنْكَ أَحَدٌ

ای خدا، هیچ کس نمی‌تواند مرا در برابر تو نجات دهد،

۶۳۷

وَلاَ أَجِدُ مِنْ دُونِكَ مُلْتَحَداً

و نمی‌توانم پناهگاهی در برابر تو یافت،

۶۳۸

فَلاَ تَجْعَلْ نَفْسِي فِي شَيْءٍ مِنْ عَذَابِكَ

پس هیچ چیزی را که عذاب تو بر سر من آورد، بر من حاکم مساز،

۶۳۹

وَلاَ تَرُدَّنِي بِهَلَكَةٍ

و خود را به هلاکت نرسان،

۶۴۰

وَلاَ تَرُدَّنِي بِعَذَابٍ أَلِيمٍ

و مرا سزاوار عذاب دردناک مساز،

۶۴۱

اَللَّهُمَّ تَقَبَّلْ مِنِّي

ای خدا، از من پذیر،

۶۴۲

وَأَعْلِ ذِكْرِي

مرا شهرت و نام نیک ده،

۶۴۳

وَٱرْفَعْ دَرَجَتِي

مرتبه‌ام را بلند کن،

۶۴۴

وَحُطَّ وِزْرِي

گناهان مرا ببخش،

۶۴۵

وَلاَ تَذْكُرْنِي بِخَطِيئَتِي

مرا بر داشتن در نام نیاور،

۶۴۶

وَٱجْعَلْ ثَوَابَ مَجْلِسِي

ثواب نشسته‌های من،

۶۴۷

وَثَوَابَ مَنْطِقِي

سخن‌های من،

۶۴۸

وَثَوَابَ دُعَائِي رِضَاكَ وَٱلْجَنَّةَ

و نماز من را رضای تو و بهشت قرار ده،

۶۴۹

وَأَعْطِنِي يَا رَبِّ جَمِيعَ مَا سَأَلْتُكَ وَزِدْنِي مِنْ فَضْلِكَ

ای پروردگار، تمام آنچه از تو خواسته‌ام مرا ده، و فضل بیشتری بر من بگذار،

۶۵۰

إِنِّي إِلَيْكَ رَاغِبٌ يَا رَبَّ ٱلْعَالَمِينَ

کسى را جز تو نمی‌خواهم، ای پروردگار جهانیان!

۶۵۱

اَللَّهُمَّ إِنَّكَ أَنْزَلْتَ فِي كِتَابِكَ أَنْ نَعْفُوَ عَمَّنْ ظَلَمَنَا

ای خدایا، تو در کتابت بر ما فرض کرده‌ای که بر کسانی که به ما ستم روا می‌دارند، درگذریم.

۶۵۲

وَقَدْ ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا فَٱعْفُ عَنَّا فَإِنَّكَ أَوْلَىٰ بِذٰلِكَ مِنَّا

ما خود را ستم کردیم؛ پس ما را بخش، زیرا تو شایق بخشش بیش از ما هستی.

۶۵۳

وَأَمَرْتَنَا أَنْ لاَ نَرُدَّ سَائِلاً عَنْ أَبْوَابِنَا

تو بر ما فرض کرده‌ای که هیچ گدا و درخواستگری را که بر درهای ما باشد رد نکنیم.

۶۵۴

وَقَدْ جِئْتُكَ سَائِلاً فَلاَ تَرُدَّنِي إِلاَّ بِقَضَاءِ حَاجَتِي

اینجا هستم که تو را می‌خواهم؛ پس مرا رد مکن؛ بلکه نیاز مرا برآور.

۶۵۵

وَأَمَرْتَنَا بِٱلإِحْسَانِ إِلَىٰ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُنَا

تو بر ما فرض کرده‌ای که با آنانی که زیر سلطه‌ی ما هستند، نیکی روا داریم.

۶۵۶

وَنَحْنُ أَرِقَّاؤُكَ فَأَعْتِقْ رِقَابَنَا مِنَ ٱلنَّارِ

ما قطعاً زیر سلطه‌ی تو هستیم؛ پس ما را از آتش جهنم رهائی بخش.

۶۵۷

يَا مَفْزَعِي عِنْدَ كُرْبَتِي

ای پناهی من هنگام آزار!

۶۵۸

وَيَا غَوْثِي عِنْدَ شِدَّتِي

ای یاری من هنگام سختی!

۶۵۹

إِلَيْكَ فَزِعْتُ

به تو روی آورده‌ام.

۶۶۰

وَبِكَ ٱسْتَغَثْتُ وَلُذْتُ

نزد تو پناه گرفته‌ام و پناهگاه تلاش کرده‌ام.

۶۶۱

لاَ أَلُوذُ بِسِوَاكَ

هرگز جز به تو روی نخواهم آورد.

۶۶۲

وَلاَ أَطْلُبُ ٱلْفَرَجَ إِلاَّ مِنْكَ

هرگز جز از تو تسلی نطلبم.

۶۶۳

فَأَغِثْنِي وَفَرِّجْ عَنِّي

پس مرا یاری کن و سختی مرا برطرف کن.

۶۶۴

يَا مَنْ يَقْبَلُ ٱلْيَسِيرَ وَيَعْفُو عَنِ ٱلْكَثِيرِ

ای کسی که اندک را قبول می‌کنی و بسیار را می‌گذری!

۶۶۵

ٱقْبَلْ مِنِّيَ ٱلْيَسِيرَ وَٱعْفُ عَنِّيَ ٱلْكَثِيرَ

اندک مرا قبول کن و بسیار مرا بگذر.

۶۶۶

إِنَّكَ أَنْتَ ٱلرَّحِيمُ ٱلْغَفُورُ

تو بی‌گمان بسیار مهربان و بسیار بخشنده هستی.

۶۶۷

اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ إِيـمَاناً تُبَاشِرُ بِهِ قَلْبِي

ای خدایا، از تو می‌خواهم ايمانی که دل مرا فرا گیرد

۶۶۸

وَيَقِيناً صَادِقاً حَتَّىٰ أَعْلَمَ أَنَّهُ لَنْ يُصِيبَنِي إِلاَّ مَا كَتَبْتَ لِي

و یقینی راستین تا که اعتقاد دارم که هیچ چیز مرا نمی‌رنجاند جز آنچه تو بشناخته‌ای.

۶۶۹

وَرَضِّنِي مِنَ ٱلْعَيْشِ بِمَا قَسَمْتَ لِي

مرا بخردمند روزی‌ای که برای مرا مقرر کرده‌ای قرار بخش.

۶۷۰

يَا أَرْحَمَ ٱلرَّاحِمِينَ

ای مهربان‌ترین همه‌ی مهربانان!