دُعَاءُ أبِي حَمْزَة الثُّمَالِي
دعای ابوحمزه ثمالی
۶۷۰ بند منبع: Mafatih al-Jinan
بخشهایی از این ترجمه با کمک ماشین انجام شده و در انتظار بازبینی علمی است.
- ۱
إِلٰهِي لاَ تُؤَدِّبْنِي بِعُقُوبَتِكَ
ای خدایا، مرا به عذاب خود تنبیه مکن
- ۲
وَلاَ تَمْكُرْ بِي فِي حِيلَتِكَ
و مرا به تدبیر و مکر خود درگیر مکن
- ۳
مِنْ أَيْنَ لِيَ ٱلْخَيْرُ يَا رَبِّ
چگونه میتوانم خیری و سعادت یافت کنم، ای پروردگار
- ۴
وَلاَ يُوجَدُ إِلاَّ مِنْ عِنْدِكَ
درحالیکه آن جز نزد تو یافت نمیشود
- ۵
وَمِنْ أَيْنَ لِيَ ٱلنَّجَاةُ
چگونه میتوانم رستگاری یافت کنم
- ۶
وَلاَ تُسْتَطَاعُ إِلاَّ بِكَ
درحالیکه آن جز به واسطه تو حاصل نمیشود
- ۷
لاَ ٱلَّذِي أَحْسَنَ ٱسْتَغْنَىٰ عَنْ عَوْنِكَ وَرَحْمَتِكَ
نه کسیکه نیکیهای کرده است میتواند از یاری و رحمت تو بینیاز باشد
- ۸
وَلاَ ٱلَّذِي أَسَاءَ وَٱجْتَرَأَ عَلَيْكَ
و نه کسیکه بدی کرده از تو میتواند طغیان ورزد
- ۹
وَلَمْ يُرْضِكَ خَرَجَ عَنْ قُدْرَتِكَ
و کسیکه به رضای تو نرسید از قدرت تو بیرون رفتنی ندارد
- ۱۰
يَا رَبِّ …
ای پروردگار
- ۱۱
بِكَ عَرَفْتُكَ
به واسطه تو شناخت تو یافتهام
- ۱۲
وَأَنْتَ دَلَلْتَنِي عَلَيْكَ
تو راه رسیدن به تو را به من آموختهای
- ۱۳
وَدَعَوْتَنِي إِلَيْكَ
و مرا به سوی خود دعوت کردهای
- ۱۴
وَلَوْلا أَنْتَ لَمْ أَدْرِ مَا أَنْتَ
اگر تو نبودی، هرگز نمیدانستم تو کیستی
- ۱۵
الْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي أَدْعُوهُ فَيُجِيبُنِي
تمام ستایش براى خدایى است که به دعایم پاسخ میدهد
- ۱۶
وَإِنْ كُنْتُ بَطِيئاً حِينَ يَدْعُونِي
درحالیکه من در پاسخ دعوت او کندرو هستم
- ۱۷
وَالْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي أَسْأَلُهُ فَيُعْطِينِي
تمام ستایش براى خدایى است که به مسئلهام میدهد
- ۱۸
وَإِنْ كُنْتُ بَخِيلاً حِينَ يَسْتَقْرِضُنِي
درحالیکه من در بخشش و عطا بخیل هستم
- ۱۹
وَالْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي أُنَادِيهِ كُلَّمَا شِئْتُ لِحَاجَتِي
تمام ستایش براى خدایى است که به او دعا میکنم چون احتیاج دارم
- ۲۰
وَأَخْلُو بِهِ حَيْثُ شِئْتُ لِسِرِّي بِغَيْرِ شَفِيعٍ
و به او سر به سر گویم چون خواهم بیاحتیاج به واسطهگر
- ۲۱
فَيَقْضِي لِي حَاجَتِي
پس حاجت مرا برآورده میکند
- ۲۲
الْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي لاَ أَدْعُو غَيْرَهُ
تمام ستایش براى خدایى است جز که به او دعا نمیکنم
- ۲۳
وَلَوْ دَعَوْتُ غَيْرَهُ لَمْ يَسْتَجِبْ لِي دُعَائِي
و هرگاه به دیگری دعا کنم، وی میتواند به دعای من پاسخ دهد
- ۲۴
وَالْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي لاَ أَرْجُو غَيْرَهُ
تمام ستایش براى خدایى است جز که از او امید نمیبندم
- ۲۵
وَلَوْ رَجَوْتُ غَيْرَهُ َلأَخْلَفَ رَجَائِي
و هرگاه از دیگری امید بندم، مرا ناامید خواهد کرد
- ۲۶
وَالْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي وَكَلَنِي إِلَيْهِ فَأَكْرَمَنِي
تمام ستایش براى خدایى است که مرا به تکیه بر خود پذیرفته، بدان سبب بر من احسان فرموده است
- ۲۷
وَلَمْ يَكِلْنِي إِلَىٰ ٱلنَّاسِ فَيُهِينُونِي
و مرا به سوى مردم که مرا ذلیل خواهند کرد نگذاشته است
- ۲۸
وَالْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي تَحَبَّبَ إِلَيَّ
تمام ستایش براى خدایى است که دوستی مرا طلب کرده
- ۲۹
وَهُوَ غَنِيٌّ عَنِّي
درحالیکه میتوانست بینیاز باشد از من
- ۳۰
وَالْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي يَحْلُمُ عَنِّي
تمام ستایش براى خدایى است که با نرمی و مهربانی با من رفتار کرده
- ۳۱
حَتَّىٰ كَأَنِّي لاَ ذَنْبَ لِي
گوییکه من گناه نکردهام
- ۳۲
فَرَبِّي أَحْمَدُ شَيْءٍ عِنْدِي
پس پروردگار من تنها کسى است که باید شکر گزار باشم
- ۳۳
وَأَحَقُّ بِحَمْدِي
و او سزاوارترین مستحق شکر من است
- ۳۴
اَللَّهُمَّ إِنِّي أَجِدُ سُبُلَ ٱلْمَطَالِبِ إِلَيْكَ مُشْرَعَةً
ای خدایا، درهاى دعا و مسئلهگری از تو را برایام باز دیدهام
- ۳۵
وَمَنَاهِلَ ٱلرَّجَاءِ لَدَيْكَ مُتْرَعَةً
و چشمههای امید به تو براى من جوشان دیدهام
- ۳۶
وَٱلاِسْتِعَانَةَ بِفَضْلِكَ لِمَنْ أَمَّلَكَ مُبَاحَةً
و استمداد به نعمت تو براى آن کسان که به تو چشم امید دوختهاند دستیافتنی دیدهام
- ۳۷
وَأَبْوَابَ ٱلدُّعَاءِ إِلَيْكَ لِلصَّارِخِينَ مَفْتُوحَةً
و درهاى دعا براى آن کسان که به تو فریاد میرسند تابآور دیدهام
- ۳۸
وَأَعْلَمُ أَنَّكَ لِلرَّاجِين بِمَوْضِعِ إِجَابَةٍ
من یقین دارم که تو فریادرسان دعا کنندگان هستی
- ۳۹
وَلِلْمَلْهُوفِينَ بِمَرْصَدِ إِغَاثَةٍ
و یاریدهنده مصیبتدیدگان بیدرنگ
- ۴۰
وَأَنَّ فِي ٱللَّهْفِ إِلَىٰ جُودِكَ
و رغبت به نعمت تو
- ۴۱
وَٱلرِّضَا بِقَضَائِكَ
و پذیرفتن فیصله و حکم تو
- ۴۲
عِوَضاً مِنْ مَنْعِ ٱلْبَاخِلِينَ
خوب جبران کننده آن چیزی است که بخیلترها ممانعت میکنند
- ۴۳
وَمَنْدُوحَةً عَمَّا فِي أَيْدِي ٱلْمُسْتَأْثِرِينَ
و بدل آن چیزی که خسیسان دارند
- ۴۴
وَأَنِّ ٱلرَّاحِـلَ إِلَيْكَ قَرِيبُ ٱلْمَسَافَةِ
هر کسى که به سوى تو سفر کند، به آسانی منزل خود را میرسد
- ۴۵
وَأَنَّكَ لاَ تَحْتَجِبُ عَنْ خَلْقِكَ
تو خود را از مخلوقات خود پنهان نمیکنی
- ۴۶
إِلاَّ أَنْ تَحْجُبَهُمُ ٱلأَعْمَالُ دُونَكَ
مگر آنکه بدیهای آنان بین تو و آنان حائل شود
- ۴۷
وَقَدْ قَصَدْتُ إِلَيْكَ بِطَلِبَتِي
پس من به سوى تو برمیگردم با دعاهایم
- ۴۸
وَتَوَجَّهْتُ إِلَيْكَ بِحَاجَتِي
و به سوى تو روی میآورم با احتیاجات خود
- ۴۹
وَجَعَلْتُ بِكَ ٱسْتِغَاثَتِي
از تو یاری جستم
- ۵۰
وَبِدُعَائِكَ تَوَسُّلِي
و به دعای خود از تو استمداد میکنم
- ۵۱
مِنْ غَيْرِ ٱسْتِحْقَاقٍ لاﹾِسْتِمَاعِكَ مِنِّي
اگرچه من لایق نیستم که مورد توجه تو قرار گیرم
- ۵۲
وَلاَ ٱسْتِيجَابٍ لِعَفْوِكَ عَنِّي
یا اینکه بخشیده شوم توسط تو
- ۵۳
بَلْ لِثِقَتِي بِكَرَمِكَ
بلکه من بر فیض و بخش تو کاملا اعتماد دارم
- ۵۴
وَسُكُونِي إِلَىٰ صِدْقِ وَعْدِكَ
بر راستی وعده تو متکی ام
- ۵۵
وَلَجَائِي إِلَىٰ ٱلإِيـمَانِ بِتَوْحِيدِكَ
به ایمان خود به یکتایی تو پناه بردهام
- ۵۶
وَيَقِينِي بِمَعْرِفَتِكَ مِنِّي
و به یقین آن واقعیتی که تو میدانی
- ۵۷
أَنْ لاَ رَبَّ لِي غَيْرُكَ
که براي من خدایی جز تو نیست
- ۵۸
وَلاَ إِلٰهَ إِلاَّ أَنْتَ
و معبودی جز تو وجود ندارد
- ۵۹
وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ
تنها، بدون آنکه شریکی داشته باشی
- ۶۰
اَللَّهُمَّ أَنْتَ ٱلْقَائِلُ وَقَوْلُكَ حَقٌّ
ای خدا، تو آن کسی هستی کہ فرمودهای، و سخنان تو هميشه راست است
- ۶۱
وَوَعْدُكَ صِدْقٌ:
و وعده تو هميشه پائدار است
- ۶۲
”وَٱسْأَلُوٱ ٱللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ
خدا سے از فیض خدا درخواست کنید
- ۶۳
إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ بکم رحیماً“
خدا بسیار مہربان است براي شما
- ۶۴
وَلَيْسَ مِنْ صِفَاتِكَ يَا سَيِّدِي
نه اینگونه عادت تو، ای سردار من
- ۶۵
أَنْ تَأْمُرَ بِٱلسُّؤَالِ وَتَمْنَعَ ٱلْعَطِيَّةَ
کہ تو ما را به دعا فریاد زنی سپس عطا را قطع کنی
- ۶۶
وَأَنْتَ ٱلْمَنَّانُ بِٱلْعَطِيَّاتِ عَلَىٰ أَهْلِ مَمْلَكَتِكَ
تو کہ تمام نیکیدہندهای براي اهل سلطنت خود بیشمار عطایا بخشی
- ۶۷
وَٱلْعَائِدُ عَلَيْهِمْ بِتَحَنُّنِ رَأْفَتِكَ
و تو کہ بسیار سخی هستی، آنان را با رحمت و لطف خود ملاقات دهی
- ۶۸
إِلٰهِي رَبَّيْتَنِي فِي نِعَمِكَ وَإِحْسَانِكَ صَغِيراً
ای الہ من، تو مرا در خردسالی ميان فیض و احسانات خود پرورش دادی
- ۶۹
وَنَوَّهْتَ بِٱسْمِي كَبِيراً
و مرا در بزرگسالی یاد کردی
- ۷۰
فَيَا مَنْ رَبَّانِي فِي ٱلدُّنْيَا بِإِحْسَانِهِ
پس ای آنکسی کہ مرا در دنیا به فیض خود پرورش دادی
- ۷۱
وَتَفَضُّلِهِ وَنِعَمِهِ
احسانات و لطفها
- ۷۲
وَأَشَارَ لِي فِي ٱلآخِرَةِ إِلَىٰ عَفْوِهِ وَكَرَمِهِ
و در آخرت به عفو و کرم خود یاد خواهی کرد
- ۷۳
مَعْرِفَتِي يَا مَوْلاَيَ دَلِيلِي عَلَيْكَ
آگاهی من از تو، ای پروردگار من، راهی است به سوی تو
- ۷۴
وَحُبِّي لَكَ شَفِيعِي إِلَيْكَ
و محبت من نسبت به تو واسطهای است ميان تو و من
- ۷۵
وَأَنَا وَاثِقٌ مِنْ دَلِيلِي بِدَلاَلَتِكَ
من یقین دارم به راهی کہ تو مرا به سوی آن هدایت کردی
- ۷۶
وَسَاكِنٌ مِنْ شَفِيعِي إِلَىٰ شَفَاعَتِكَ
و بر توفیق واسطهام پیش تو متکی ام
- ۷۷
أَدْعُوكَ يَا سَيِّدِي بِلِسَانٍ قَدْ أَخْرَسَهُ ذَنْبُهُ
ازت استدعا میکنم، ای سردار من، با زبانی که گناهانش آن را گرفتار ساخته
- ۷۸
رَبِّ أُنَاجِيكَ بِقَلْبٍ قَدْ أَوْبَقَهُ جُرْمُهُ
ای پروردگار، با دل تنگدلی ساخته شده توسط گناهانم با تو سخن میگویم
- ۷۹
أَدْعُوكَ يَا رَبِّ رَاهِباً رَاغِباً
ازت استدعا میکنم، ای پروردگار، با وحشت و آرزو
- ۸۰
رَاجِياً خَائِفاً
امید و بیم
- ۸۱
إِذَا رَأَيْتُ مَوْلاَيَ ذُنُوبِي فَزِعْتُ
هرگاه به گناهانم، ای آقای من، بیندیشم، بیقراری گیرد مرا
- ۸۲
وَإِذَا رَأَيْتُ كَرَمَكَ طَمِعْتُ
و هرگاه به بخش تو بیندیشم، آرزو مند شوم براي بخشش تو
- ۸۳
فَإِنْ عَفَوْتَ فَخَيْرُ رَاحِمٍ
پس اگر مرا بخشی، تو بهترین رحمتگران هستی
- ۸۴
وَإِنْ عَذَّبْتَ فَغَيْرُ ظَالِمٍ
و اگر مرا عذاب کنی، تو مرا ستم نکردی
- ۸۵
حُجَّتِي يَا اللَّهُ فِي جُرْأَتِي عَلَىٰ مَسْأَلَتِكَ
لیکن کرم و سخاوت تو، ای خدا، مرا جرات داد که از تو استدعا کنم
- ۸۶
مَعَ إِتْيَانِي مَا تَكْرَهُ جُودُكَ وَكَرَمُكَ
اگرچہ کارهایی انجام دادهام که براي تو ناپسند است
- ۸۷
وَعُدَّتِي فِي شِدَّتِي مَعَ قِلَّةِ حَيَائِي رَأْفَتُكَ وَرَحْمَتُكَ
بخشش و رحمت تو آن چیزی است که من به آن تکیه میکنم در مصیبتهایی که بر من فرود آید، با شنایع کار خود
- ۸۸
وَقَدْ رَجَوْتُ أَنْ لاَ تَخِيبَ بَيْنَ ذَيْنِ وَذَيْنِ مُنْيَتِي
پس امیدوارم که امیدم در ميان این دو امر ناامید نشود
- ۸۹
فَحَقِّقْ رَجَائِي
پس آرزوهای مرا بر آئی
- ۹۰
وَٱسْمَعْ دُعَائِي
و دعای مرا اجابت کن
- ۹۱
يَا خَيْرَ مَنْ دَعَاهُ دَاعٍ
ای بزرگترین درخواستشوندهای کہ کسی از تو درخواست کرده است
- ۹۲
وَأَفْضَلَ مَنْ رَجَاهُ رَاجٍ
و ای مهربانترین امیدوار شده
- ۹۳
عَظُمَ يَا سَيِّدِي أَمَلِي وَسَاءَ عَمَلِي
امیدم، ای سردار من، بزرگ بوده است اما عملم بد
- ۹۴
فَأَعْطِنِي مِنْ عَفْوِكَ بِمِقْدَارِ أَمَلِي
پس مرا بخشش ده به اندازهای امیدم
- ۹۵
وَلاَ تُؤَاخِذْنِي بِأَسْوَءِ عَمَلِي
و مرا به بدترین عملم عذاب مده
- ۹۶
فَإِنَّ كَرَمَكَ يَجِلُّ عَنْ مُجَازَاةِ ٱلْمُذْنِبِينَ
درست است که بخش تو برای مقابله با عقوبت گناهکار بسیار بزرگ است
- ۹۷
وَحِلْمَكَ يَكْبُرُ عَنْ مُكَافَأَةِ ٱلْمُقَصِّرِينَ
و بردباری تو برای مقابله با عذاب غافل بسیار وسیع است
- ۹۸
وَأَنَا يَا سَيِّدِي عَائِذٌ بِفَضْلِكَ
من، ای سردار من، در بخش تو پناه میبرم
- ۹۹
هَارِبٌ مِنْكَ إِلَيْكَ
و از تو به سوی تو فرار میکنم
- ۱۰۰
مُتَنَجِّزٌ مَا وَعَدْتَ مِنَ ٱلصَّفْحِ عَمَّنْ أَحْسَنَ بِكَ ظَنّاً
امیدوار براي عفویی که وعدهاش دادی براي کسی که نیکی اندیشی درباره تو داشته باشد
- ۱۰۱
وَمَا أَنَا يَا رَبِّ وَمَا خَطَرِي
من چه هستم؟ ای خدایا! من چه اهمیتی دارم؟
- ۱۰۲
هَبْنِي بِفَضْلِكَ
به من احسان کن از روی بخشایش خود
- ۱۰۳
وَتَصَدَّقْ عَلَيَّ بِعَفْوِكَ
و به من نیکی کن به وسیلهٔ آمرزش من
- ۱۰۴
أَيْ رَبِّ جَلِّلْنِي بِسِتْرِكَ
ای پروردگار من! مرا با پوشش حفاظتی خود بپوشان
- ۱۰۵
وَٱعْفُ عَنْ تَوْبِيخِي بِكَرَمِ وَجْهِكَ
و از سرزنش من چشم پوشی کن به بخل و سخاوت چهره خود
- ۱۰۶
فَلَوِ ٱطَّلَعَ ٱلْيَوْمَ عَلَىٰ ذَنْبِي غَيْرُكَ مَا فَعَلْتُهُ
بلکه اگر غیر از تو کسی نے مرا در حین ارتکاب این گناهان دیده بود، شاید ارتکاب نمیدادم
- ۱۰۷
وَلَوْ خِفْتُ تَعْجِيلَ ٱلْعُقُوبَةِ لاﹾجْتَنَبْتُهُ
اگر جزای فوری را پیشبینی میکردم، شاید از انجام آنها پرهیز میکردم
- ۱۰۸
لاَ لأَنَّكَ أَهْوَنُ ٱلنَّاظِرِينَ إِلَيَّ
اما این به معنای آن نیست که تو کماهمیتترین نگاهبان من باشی
- ۱۰۹
وَأَخَفُّ ٱلْمُطَّلِعِينَ عَلَيَّ
یا کموزنترین ناظر بر من باشی
- ۱۱۰
بَلْ لأَنَّكَ يَا رَبِّ خَيْرُ ٱلسَّاتِرِينَ
بلکه به این جهت است که تو، ای پروردگار من، بهترین پوشاننده عیوب هستی
- ۱۱۱
وَأَحْكَمُ ٱلْحَاكِمِينَ
حکیمترین داوران
- ۱۱۲
وَأَكْرَمُ ٱلأَكْرَمِينَ
سخیترین بخشندگان
- ۱۱۳
سَتَّارُ ٱلْعُيُوبِ
پوشاننده عیوب
- ۱۱۴
غَفَّارُ ٱلذُّنُوبِ
بخشنده گناهان
- ۱۱۵
عَلاَّمُ ٱلْغُيُوبِ
و دانای غیب
- ۱۱۶
تَسْتُرُ ٱلذَّنْبَ بِكَرَمِكَ
تو عیوب را به سخاوت خود پوشش میدهی
- ۱۱۷
وَتُؤَخِّرُ ٱلْعُقُوبَةَ بِحِلْمِكَ
و سزا را به حلم خود به تاخیر میاندازی
- ۱۱۸
فَلَكَ ٱلْحَمْدُ عَلَىٰ حِلْمِكَ بَعْدَ عِلْمِكَ
پس تمام ستایش از آن تو را است، که با دانایی کامل، بردباری میکنی
- ۱۱۹
وَعَلَىٰ عَفْوِكَ بَعْدَ قُدْرَتِكَ
و درگذر میکنی درحالیکه مطلق اقتدار داری
- ۱۲۰
وَيَحْمِلُنِي وَيُجَرِّئُنِي عَلَىٰ مَعْصِيَتِكَ حِلْمُكَ عَنِّي
حلم تو با من است که مرا گنجایش میدهد و جسارت میبخشد تا قوانین تو را شکنم
- ۱۲۱
وَيَدْعُونِي إِلَىٰ قِلَّةِ ٱلْحَيَاءِ سِتْرُكَ عَلَيَّ
پوشش عیوب من از تو است که مرا در پیش تو بیشرمانه عمل کند
- ۱۲۲
وَيُسْرِعُنِي إِلَىٰ ٱلتَوَثُّبِ عَلَىٰ مَحَارِمِكَ مَعْرِفَتِي بِسَعَةِ رَحْمَتِكَ وَعَظِيمِ عَفْوِكَ
آشنایی من با فراخی رحمت تو و بزرگی بخشایش تو است که مرا تعجیل میدهد تا آنچه را تحریم کردی نقض کنم
- ۱۲۳
يَا حَلِيمُ يَا كَرِيمُ
ای بردبار! ای مهربان!
- ۱۲۴
يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ
ای ابدی! ای خودنگاهدار!
- ۱۲۵
يَا غَافِرَ ٱلذَّنْبِ
ای بخشنده گناهان!
- ۱۲۶
يَا قَابِلَ ٱلتَّوْبِ
ای قابل توبه!
- ۱۲۷
يَا عَظِيمَ ٱلْمَنِّ
ای صاحب نعماتبینظیر!
- ۱۲۸
يَا قَدِيمَ ٱلإِحْسَانِ
ای کسی که از ازل احسان میکردی!
- ۱۲۹
أَيْنَ سِتْرُكَ ٱلْجَمِيلُ
کجاست پوشش عظیم تو؟
- ۱۳۰
أَيْنَ عَفْوُكَ ٱلْجَلِيلُ
کجاست بخشایش ناپذیر تو؟
- ۱۳۱
أَيْنَ فَرَجُكَ ٱلْقَرِيبُ
کجاست فریاد رسانی ناگهانی تو؟
- ۱۳۲
أَيْنَ غِيَاثُكَ ٱلسَّرِيعُ
کجاست یاری فوری تو؟
- ۱۳۳
أَيْنَ رَحْمَتُكَ ٱلْوَاسِعَةُ
کجاست رحمت بیحد تو؟
- ۱۳۴
أَيْنَ عَطَايَاكَ ٱلْفَاضِلَةُ
کجاست عطایای فراوان تو؟
- ۱۳۵
أَيْنَ مَوَاهِبُكَ ٱلْهَنِيئَةُ
کجاند هدایای پسندیده تو؟
- ۱۳۶
أَيْنَ صَنَائِعُكَ ٱلسَّنِيَّةُ
کجاند منافع نیکو تو؟
- ۱۳۷
أَيْنَ فَضْلُكَ ٱلْعَظِيمُ
کجاست فضل برتر تو؟
- ۱۳۸
أَيْنَ مَنُّكَ ٱلْجَسِيمُ
کجاند نعمات بزرگ تو؟
- ۱۳۹
أَيْنَ إِحْسَانُكَ ٱلْقَدِيمُ
کجاند احسانات ابدی تو؟
- ۱۴۰
أَيْنَ كَرَمُكَ يَا كَرِيمُ
کجاست سخاوت فراخ تو؟ ای سخی دهنده!
- ۱۴۱
بِهِ وَبِمُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ فَٱسْتَنْقِذْنِي
بنام تو و بنام محمد و اهل محمد مرا نجات ده!
- ۱۴۲
وَبِرَحْمَتِكَ فَخَلِّصْنِي
بنام رحمت تو مرا رهانید!
- ۱۴۳
يَا مُحْسِنُ
ای بهرمند کننده!
- ۱۴۴
يَا مُجْمِلُ
ای خیر رسان!
- ۱۴۵
يَا مُنْعِمُ يَا مُفْضِلُ
ای نیک دهنده! ای مهربان!
- ۱۴۶
لَسْتُ أَتَّكِلُ فِي ٱلنَّجَاةِ مِنْ عِقَابِكَ عَلَىٰ أَعْمَالِنَا
در نجات خود از عذاب تو متکی بر اعمال خویش نیستم
- ۱۴۷
بَلْ بِفَضْلِكَ عَلَيْنَا
بلکه متکی بر سخاوت فراخ تو نسبت به ما هستم
- ۱۴۸
لأَنَّكَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ
زیرا تو در حقیقت پروردگار صلاح و پروردگار بخشایش هستی
- ۱۴۹
تُبْدِئُ بِٱلإِحْسَانِ نِعَماً
تو احسان را از روی لطف خود آغاز میکنی
- ۱۵۰
وَتَعْفُو عَنِ ٱلذَّنْبِ كَرَماً
و گناهان را به سخاوت خود درگذر میکنی
- ۱۵۱
فَمَا نَدْرِي مَا نَشْكُرُ
ما نمیدانیم کدام یک از نعمات تو را باید سپاس گزاریم
- ۱۵۲
أَجَمِيلَ مَا تَنْشُرُ أَمْ قَبِيحَ مَا تَسْتُرُ
آیا خوبصورتی و شکوهای که بر ما پخش کردی، یا بدیهایی که پنهان کردی؟
- ۱۵۳
أَمْ عَظِيمَ مَا أَبْلَيْتَ وَأَوْلَيْتَ
یا آن احسان بزرگی که میدهی و عطا میفرمایی؟
- ۱۵۴
أَمْ كَثِيرَ مَا مِنْهُ نَجَّيْتَ وَعَافَيْتَ
یا بسیاری مصیبتهای که از آن ما را رهانیدهای و تخفیف دادهای؟
- ۱۵۵
يَا حَبِيبَ مَنْ تَحَبَّبَ إِلَيْكَ
ای محبوب آنان که خود را به تو نزدیک میکنند!
- ۱۵۶
وَيَا قُرَّةَ عَيْنِ مَنْ لاَذَ بِكَ وَٱنْقَطَعَ إِلَيْكَ
ای روحفزایی درخت چشم آنان که به تو پناه میبرند و با تو به دوام سخن میگویند!
- ۱۵۷
أَنْتَ ٱلْمُحْسِنُ وَنَحْنُ ٱلْمُسِيئُونَ
تو نیکوکار هستی و ما بدکار
- ۱۵۸
فَتَجَاوَزْ يَا رَبِّ عَنْ قَبِيحِ مَا عِنْدَنَا بِجَمِيلِ مَا عِنْدَكَ
پس ای پروردگار، بدی که در خود داریم را به نیکی که در تو هست ببخش
- ۱۵۹
وَأَيُّ جَهْلٍ يَا رَبِّ لاَ يَسَعُهُ جُودُكَ
هیچ احمقانهای نیست که بخشش تو آن را افشا کند
- ۱۶۰
أَوْ أَيُّ زَمَانٍ أَطْوَلُ مِنْ أَنَاتِكَ
هیچ مدت نیست که از صبر تو درازتر باشد
- ۱۶۱
وَمَا قَدْرُ أَعْمَالِنَا فِي جَنْبِ نِعَمِكَ
چه ارزشی برای اعمال ما باقی است که با نعمات تو مقایسه شود؟
- ۱۶۲
وَكَيْفَ نَسْتَكْثِرُ أَعْمَالاً نُقَابِلُ بِهَا كَرَمَكَ
چگونه میتوان عملی را بسیار پنداشت که با جود تو مقابل شود؟
- ۱۶۳
بَلْ كَيْفَ يَضِيقُ عَلَىٰ ٱلْمُذْنِبِينَ مَا وَسِعَهُمْ مِنْ رَحْمَتِكَ
و چگونه رحمت گسترده تو تنگ شود برای گناهکار؟
- ۱۶۴
يَا وَاسِعَ ٱلْمَغْفِرَةِ
ای بخشنده بیانتهای!
- ۱۶۵
يَا بَاسِطَ ٱلْيَدَيْنِ بِٱلرَّحْمَةِ
ای دستهای رحمتبخش دهنده!
- ۱۶۶
فَوَعِزَّتِكَ يَا سَيِّدِي
به عزت تو سوگند میخورم، ای پروردگار من
- ۱۶۷
لَوْ نَهَرْتَنِي مَا بَرِحْتُ مِنْ بَابِكَ
اگر مرا ملامت کنی، هرگز از درت نخواهم رفت
- ۱۶۸
وَلاَ كَفَفْتُ عَنْ تَمَلُّقِكَ
و هرگز تمدن تو را قطع نخواهم کرد
- ۱۶۹
لِمَا ٱنْتَهَىٰ إِلَيَّ مِنَ ٱلْمَعْرِفَةِ بِجُودِكَ وَكَرَمِكَ
زیرا کامل آگاهی دارم از جود و احسان ناپایان تو
- ۱۷۰
وَأَنْتَ ٱلْفَاعِلُ لِمَا تَشَاءُ
تو هر چه میخواهی میکنی
- ۱۷۱
تُعَذِّبُ مَنْ تَشَاءُ بِمَا تَشَاءُ كَيْفَ تَشَاءُ
کسی را به هر طریق و هر شکل تنبیه میکنی که بخواهی
- ۱۷۲
وَتَرْحَمُ مَنْ تَشَاءُ بِمَا تشَاءُ كَيْفَ تَشَاءُ
و بر کسی به هر طریق و هر شکل رحم میکنی که بخواهی
- ۱۷۳
لاَ تُسْأَلُ عَنْ فِعْلِكَ
کسی را حق نیست که بر تو درباره عملت سوال کند
- ۱۷۴
وَلاَ تُنَازَعُ فِي مُلْكِكَ
و کسی نتوان با تو در سلطنت مجادله کرد
- ۱۷۵
وَلاَ تُشَارَكُ فِي أَمْرِكَ
و کسی سهمی در آن چه تو داری نیست
- ۱۷۶
وَلاَ تُضَادُّ فِي حُكْمِكَ
و کسی بر احکام تو اعتراض ندارد
- ۱۷۷
وَلاَ يَعْتَرِضُ عَلَيْكَ أَحَدٌ فِي تَدْبِيرِكَ
و کسی بر آن چه تو میکنی اعتراض نیست
- ۱۷۸
لَكَ ٱلْخَلْقُ وَٱلأَمْرُ
آفرینش و تقدیر تنها برای تو است
- ۱۷۹
تَبَارَكَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَالَمِينَ
ستائش مخصوص خدایی که پروردگار جهانها است
- ۱۸۰
يَا رَبِّ هٰذَا مَقَامُ مَنْ لاَذَ بِكَ
ای پروردگار، این طریقه کسی است که به پناه تو روی آورد
- ۱۸۱
وَٱسْتَجَارَ بِكَرَمِكَ
و به جود تو روی میآورد
- ۱۸۲
وَأَلِفَ إِحْسَانَكَ وَنِعَمَكَ
و مشتاق شامل شدن به احسان و لطف تو بوده است
- ۱۸۳
وَأَنْتَ ٱلْجَوَادُ ٱلَّذِي لاَ يَضِيقُ عَفْوُكَ
تو بیگمان بخشندهای که عفو تو کم نشود
- ۱۸۴
وَلاَ يَنْقُصُ فَضْلُكَ
و لطف تو کاهش ناپذیر است
- ۱۸۵
وَلاَ تَقِلُّ رَحْمَتُكَ
و رحمت تو ختم ناپذیر
- ۱۸۶
وَقَدْ تَوَثَّقْنَا مِنْكَ بِٱلصَّفْحِ ٱلْقَدِيمِ
ما اعتماد تمام داریم به تو برای عادت ابدی تو در بخشش
- ۱۸۷
وَٱلْفَضْلِ ٱلْعَظِيمِ وَٱلرَّحْمَةِ ٱلْوَاسِعَةِ
و لطف بیحد و رحمت نامحدود
- ۱۸۸
أَفَتُرَاكَ يَا رَبِّ تُخْلِفُ ظُنُونَنَا أَوْ تُخَيِّبُ آمَالَنَا
آیا انتظار میرود ای پروردگار که ما را مایوس کنی یا خلاف امیدمان عمل کنی؟
- ۱۸۹
كَلاَّ يَا كَرِيمُ فَلَيْسَ هٰذَا ظَنُّنَا بِكَ
نه، هرگز نه. ای مهربان! این نه عقیده ما نسبت به توست
- ۱۹۰
وَلاَ هٰذَا فِيكَ طَمَعُنَا
و نه آرزوی ما از تو
- ۱۹۱
يَا رَبِّ إِنَّ لَنَا فِيكَ أَمَلاً طَوِيلاً كَثِيراً
ای پروردگار، ما آرزوی بزرگ و گستردهای در تو داریم
- ۱۹۲
إِنَّ لَنَا فِيكَ رَجَاءً عَظِيماً
و توقع بسیار از تو
- ۱۹۳
عَصَيْنَاكَ وَنَحْنُ نَرْجُو أَنْ تَسْتُرَ عَلَيْنَا
اگرچه از تو نافرمانی کردیم، همچنان امید داریم که تقصیرهای ما را پوشاندهی
- ۱۹۴
وَدَعَوْنَاكَ وَنَحْنُ نَرْجُو أَنْ تَسْتَجِيبَ لَنَا
دعایت کردیم امیدوار که مرا استجابت کنی
- ۱۹۵
فَحَقِّقْ رَجَاءَنَا مَوْلانَا
پس آرزومان موفق کن، ای پروردگار ما!
- ۱۹۶
فَقَدْ عَلِمْنَا مَا نَسْتَوْجِبُ بِأَعْمَالِنَا
اکنون ما قطعی میدانیم که چه سزائی برای اعمال ما شایسته است
- ۱۹۷
وَلكِنْ عِلْمُكَ فِينَا وَعِلْمُنَا بِأَنَّكَ لاَ تَصْرِفُنَا عَنْكَ
اما دانش تو درباره ما و دانش ما از اینکه تو ما را خایب نخواهی کرد
- ۱۹۸
حَثَّنَا عَلَىٰ ٱلرَّغْبَةِ إِلَيْكَ
ما را بر آن داعی ساخت که تو را آرزو کنیم
- ۱۹۹
وَإِنْ كُنَّا غَيْرَ مُسْتَوْجِبِينَ لِرَحْمَتِكَ
اگرچه ما مستحق رحمت تو نیستیم
- ۲۰۰
فَأَنْتَ أَهْلٌ أَنْ تَجُودَ عَلَيْنَا وَعَلَىٰ ٱلْمُذْنِبِينَ بِفَضْلِ سَعَتِكَ
اما تو شایستهتری هستی که به ما و به گناهکاران احسان فرمائی به لطف گسترده خود
- ۲۰۱
فَٱمْنُنْ عَلَيْنَا بِمَا أَنْتَ أَهْلُهُ
پس بر ما از آنچه شایستهٔ تو است بخشایش کن
- ۲۰۲
وَجُدْ عَلَيْنَا فَإِنَّا مُحْتَاجُونَ إِلَىٰ نَيْلِكَ
و بر ما احسان کن، که ما به تحفهٔ تو محتاج هستیم
- ۲۰۳
يَا غَفَّارُ بِنُورِكَ ٱهْتَدَيْنَا
ای بخشندهٔ گناهان، در روشنای تو راه درست یافتهایم
- ۲۰۴
وَبِفَضْلِكَ ٱسْتَغْنَيْنَا
بهره گرفته از لطف تو، دیگران را فراموش کردهایم
- ۲۰۵
وَبِنِعْمَتِكَ أَصْبَحْنَا وَأَمْسَيْنَا
و مهربانی تو را در سحر و شام تجربه کردهایم
- ۲۰۶
ذُنُوبُنَا بَيْنَ يَدَيْكَ
گناهان ما در پیش تو نهاده است
- ۲۰۷
نَسْتَغْفِرُكَ ٱللَّهُمَّ مِنْهَا وَنَتُوبُ إِلَيْكَ
از تو یاری میخواهیم، ای خدای، که بخشایی و بر تو توبه کنیم
- ۲۰۸
تَتَحَبَّبُ إِلَيْنَا بِٱلنِّعَمِ وَنُعَارِضُكَ بِٱلذُّنُوبِ
آنگاه که تو بر ما احسان میکنی، ما خود را از تو دور میکنیم
- ۲۰۹
خَيْرُكَ إِلَيْنَا نَازِلٌ
نیکی تو بر ما فرو میریزد
- ۲۱۰
وَشَرُّنَا إِلَيْكَ صَاعِدٌ
و بدی ما بر تو صعود میکند
- ۲۱۱
وَلَمْ يَزَلْ وَلاَ يَزَالُ مَلَكٌ كَرِيمٌ يَأْتِيكَ عَنَّا بِعَمَلٍ قَبِيحٍ
اگر چه فرشتهٔ نیکو همیشه بدیهای ما را بر تو میرساند
- ۲۱۲
فَلاَ يَمْنَعُكَ ذٰلِكَ مِنْ أَنْ تَحُوطَنَا بِنِعَمِكَ
لیکن این تو را از احاطهٔ لطف خود باز نداشته
- ۲۱۳
وتَتَفَضَّلَ عَلَيْنَا بِآلاَئِكَ
و از بخشایش خود بر ما محروم نساخته
- ۲۱۴
فَسُبْحَانَكَ مَا أَحْلَمَكَ وَأَعْظَمَكَ
پاک توئی! چه بردبار، چه بزرگ
- ۲۱۵
وَأَكْرَمَكَ مُبْدِئاً وَمُعِيداً
و چه سخی در تمام وقت هستی
- ۲۱۶
تَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُكَ
مقدس باد نامهای تو
- ۲۱۷
وَجَلَّ ثَنَاؤُكَ
بزرگ باد حمد تو
- ۲۱۸
وَكَرُمَ صَنَائِعُكَ وَفِعَالُكَ
جليل باد کردار و فعل تو
- ۲۱۹
أَنْتَ إِلٰهِي أَوْسَعُ فَضْلاً وَأَعْظَمُ حِلْماً
تو، ای خدای من، بسیار وسیع در لطف و بسیار بزرگ در بردباری هستی
- ۲۲۰
مِنْ أَنْ تُقَايِسَنِي بِفِعْلِي وَخَطِيئَتِي
که مرا به گناه و بدی سزا دهی
- ۲۲۱
فَٱلْعَفْوَ ٱلْعَفْوَ ٱلْعَفْوَ
عفو! عفو! عفو!
- ۲۲۲
سَيِّدِي سَيِّدِي سَيِّدِي
ای پروردگار! ای پروردگار! ای پروردگار!
- ۲۲۳
اَللَّهُمَّ أَشْغَلْنَا بِذِكْرِكَ
خدایا، ما را مشغول یاد تو ساز
- ۲۲۴
وَأَعِذْنَا مِنْ سَخَطِكَ
ما را از غضب تو نجات ده
- ۲۲۵
وَأَجِرْنَا مِنْ عَذَابِكَ
ما را از عذاب تو خلاص کن
- ۲۲۶
وَٱرْزُقْنَا مِنْ مَوَاهِبِكَ
ما را عطایای خود ببخشای
- ۲۲۷
وَأَنْعِمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلِكَ
بر ما لطف خود بگذار
- ۲۲۸
وَٱرْزُقْنَا حَجَّ بَيْتِكَ
و ما را توفیق حج بیت تو ده
- ۲۲۹
وَزِيَارَةَ قَبْرِ نَبِيِّكَ
و زیارت مزار پیامبر تو را
- ۲۳۰
صَلَوَاتُكَ وَرَحْمَتُكَ
درود و رحمت و بخشش و رضای تو برآن حضرت و خاندان شریف او باد
- ۲۳۱
وَمَغْفِرَتُكَ وَرِضْوَانُكَ عَلَيْهِ وَعَلَىٰ أَهْلِ بَيْتِهِ
درود و رحمت و بخشش و رضای تو برآن حضرت و خاندان شریف او باد
- ۲۳۲
إِنَّكَ قَرِيبٌ مُجِيبٌ
به راستی تو نزدیک و پاسخدهنده هستی
- ۲۳۳
وَٱرْزُقْنَا عَمَلاً بِطَاعَتِكَ
ما را توفیق عمل به اطاعت تو ده
- ۲۳۴
وَتَوَفَّنَا عَلَىٰ مِلَّتِكَ وَسُنَّةِ نَبِيِّكَ
و ما را پذیرا از روی پیروی تو و پیامبرت
- ۲۳۵
صَلَّىٰ ٱللَّهُ عَلَيْهِ وَعَلَىٰ آلِهِ
درود خدا بر او و خاندان شریفش باد
- ۲۳۶
اَللَّهُمَّ ٱغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ
خدایا، مرا و پدر و مادرم را ببخش
- ۲۳۷
وَٱرْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيراً
و بر آنان رحمت کن چنانکه در کوچکی از من نگهداری کردند
- ۲۳۸
إِجْزِهِمَا بِٱلإِحْسَانِ إِحْسَاناً
پاداش نیکویی شان را بگذار
- ۲۳۹
وَبِٱلسَّيِّئَاتِ غُفْرَاناً
و گناهان ایشان را ببخش
- ۲۴۰
اَللَّهُمَّ ٱغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَاتِ
خدایا، مومنان و مومنات را ببخش
- ۲۴۱
ٱلأَحْيَاءِ مِنْهُمْ وَٱلأَمْوَاتِ
خواه زنده باشند و یا مرده
- ۲۴۲
وَتَابِعْ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ بِٱلْخَيْرَاتِ
و ما را در خوشی و سرور یکجا کن
- ۲۴۳
اَللَّهُمَّ ٱغْفِرْ لِحَيِّنَا وَمَيِّتِنَا
خدایا، زندگان و مردگان ما را ببخش
- ۲۴۴
وَشَاهِدِنَا وَغَائِبِنَا
حاضران و غایبان ما را
- ۲۴۵
ذَكَرِنَا وَأُنْثَانَا
ذکور و اناث ما را
- ۲۴۶
صَغِيرِنَا وَكَبِيرِنَا
کودکان و بزرگسالان ما را
- ۲۴۷
حُرِّنَا وَمَمْلُوكِنَا
و آزادان و غلامان ما را
- ۲۴۸
كَذَبَ ٱلْعَادِلُونَ بِٱللَّهِ
دروغگویان آنانند که برای خدا شریک قایم میکنند
- ۲۴۹
وَضَلُّوٱ ضَلاَلاً بَعِيداً
بسیار دور ضلالت رفتهاند
- ۲۵۰
وَخَسِرُوٱ خُسْرَاناً مُبِيناً
و خسران آشکار را خواهند داشت
- ۲۵۱
اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ
ای خدایا، بر محمد و اهل بیت محمد درود و سلام فرستاد
- ۲۵۲
وَٱخْتِمْ لِي بِخَيْرٍ
زندگی مرا را به ادب و نیکی پایان بخش
- ۲۵۳
وَٱكْفِنِي مَا أَهَمَّنِي مِنْ أَمْرِ دُنْيَايَ وَآخِرَتِي
مرا یاری کن بر ہمہ آنچه مرا در این جهان و آخرت رنج میدهد
- ۲۵۴
وَلاَ تُسَلِّطْ عَلَيَّ مَنْ لاَ يَرْحَمُنِي
آنکس را که مرا بر من رحم نیست بر من غالب مگذار
- ۲۵۵
وَٱجْعَلْ عَلَيَّ مِنْكَ وَاقِيَةً بَاقِيَةً
ہمیشه بر من پوشش حفاظت کننده و جاودانی نگاه داشت
- ۲۵۶
وَلاَ تَسْلُبْنِي صَالِحَ مَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَيَّ
مرا از نیکویی های ادبی که بر من انعام کردی محروم مکن
- ۲۵۷
وَٱرْزُقْنِي مِنْ فَضْلِكَ رِزْقاً وَاسِعاً حَلاَلاً طَيِّباً
و مرا از لطفت به روزی حلال و لذیذ فراهم ساز
- ۲۵۸
اَللَّهُمَّ ٱحْرُسْنِي بِحَرَاسَتِكَ
ای خدایا، مرا زیر نظارت و دید خود نگاه داشت
- ۲۵۹
وَٱحْفَظْنِي بِحِفْظِكَ
مرا به یاری خود حفاظت کن
- ۲۶۰
وَٱكْلَأْنِي بِكَلاَءَتِكَ
مرا به مهر شامل خود تحت پرستش نیگاه دار
- ۲۶۱
وَٱرْزُقْنِي حَجَّ بَيْتِكَ ٱلْحَرَامِ
مرا فرصت ده تا حج بیت الحرام خود روم
- ۲۶۲
فِي عَامِنَا هٰذَا وَفِي كُلِّ عَامٍ
در این سال و هر سال آینده
- ۲۶۳
وَزِيَارَةَ قَبْرِ نَبِيِّكَ وَٱلأَئِمَّةِ عَلَيْهِمُ ٱلسَّلامُ
مرا توفیق ده تا درگاه پیغمبر و امامان خود روم
- ۲۶۴
وَلاَ تُخْلِنِي يَا رَبِّ مِنْ تِلْكَ ٱلْمَشَاهِدِ ٱلشَّرِيفَةِ
و مرا ای پروردگار از چنین صحنه های شریفی محروم مکن
- ۲۶۵
وَٱلْمَوَاقِفِ ٱلْكَرِيمَةِ
و مواقع بلند اور شریفی
- ۲۶۶
اَللَّهُمَّ تُبْ عَلَيَّ حَتَّىٰ لاَ أَعْصِيَكَ
ای خدایا، توبه ام را قبول کن تا دوباره نافرمانی تو نکنم
- ۲۶۷
وَأَلْهِمْنِي ٱلْخَيْرَ وَٱلْعَمَلَ بِهِ
مرا بر نیکی و نیککردار الهام ده
- ۲۶۸
وَخَشْيَتَكَ بِٱللَّيْلِ وَٱلنَّهَارِ مَا أَبْقَيْتَنِي
و خوف تو را شب و روز تا زندگی ام باشد در دل نشان ده
- ۲۶۹
يَا رَبَّ ٱلْعَالَمِينَ
ای پروردگار جهانیان
- ۲۷۰
اَللَّهُمَّ إِنِّي كُلَّمَا قُلْتُ قَدْ تَهَيَّأْتُ وَتَعَبَّأْتُ
ای خدایا، هر بار که بر خود تصميم گيرم
- ۲۷۱
وَقُمْتُ لِلصَّلاَةِ بَيْنَ يَدَيْكَ وَنَاجَيْتُكَ
تا خود را برای نماز پيش تو و راز و نياز با تو آمادہ سازم
- ۲۷۲
أَلْقَيْتَ عَلَيَّ نُعَاساً إِذَا أَنَا صَلَّيْتُ
تو بر من خواب ريختی وقتی که برای نماز ایستادهام
- ۲۷۳
وَسَلَبْتَنِي مُنَاجَاتَكَ إِذَا أَنَا نَاجَيْتُ
پس مرا از راز و نياز با خود محروم میکنی
- ۲۷۴
مَالِي كُلَّمَا قُلْتُ قَدْ صَلُحَتْ سَرِيرَتِي
چه ایراد است بر من؟ هر بار که احساس کنم دل من پاک شد
- ۲۷۵
وَقَرُبَ مِنْ مَجَالِسِ ٱلتَّوَّابِينَ مَجْلِسِي
و جلسه ام همانند جلسات راغب الیالله شد
- ۲۷۶
عَرَضَتْ لِي بَلِيَّةٌ أَزَالَتْ قَدَمِي وَحَالَتْ بَيْنِي وَبَيْنَ خِدْمَتِكَ
مصيبتی مرا برگیرد، پای مرا لرزانده، بر ضد عبادت مرا ایستاده
- ۲۷۷
سَيِّدِي لَعَلَّكَ عَنْ بَابِكَ طَرَدْتَنِي
ای مالکم، شاید تو مرا از درت دور کردی
- ۲۷۸
وَعَنْ خِدْمَتِكَ نَحَّيْتَنِي
و مرا از خدمت خود رخصت دادی
- ۲۷۹
أَوْ لَعَلَّكَ رَأَيْتَنِي مُسْتَخِفّاً بِحَقِّكَ فَأَقْصَيْتَنِي
یا شاید دیدی که وظایف تو را تحقیر کردم و پس مرا کنار نهادی
- ۲۸۰
أَوْ لَعَلَّكَ رَأَيْتَنِي مُعْرِضاً عَنْكَ فَقَلَيْتَنِي
یا شاید دیدی که از تو روگردانی میکنم و تو نیز از من روگردان شدی
- ۲۸۱
أَوْ لَعَلَّكَ وَجَدْتَنِي فِي مَقَامِ ٱلْكَاذِبِينَ فَرَفَضْتَنِي
یا شاید دیدی که میان دروغگویان قرار دارم و پس مرا رد کردی
- ۲۸۲
أَوْ لَعَلَّكَ رَأَيْتَنِي غَيْرَ شَاكِرٍ لِنَعْمَائِكَ فَحَرَمْتَنِي
یا شاید دیدی که بر نعمات تو سپاسگذار نیستم و تو مرا از آنها محروم کردی
- ۲۸۳
أَوْ لَعَلَّكَ فَقَدْتَنِي مِنْ مَجَالِسِ ٱلْعُلَمَاءِ فَخَذَلْتَنِي
یا شاید در مجالس عالمان مرا نیافتی و مرا تنها گذاشتی
- ۲۸۴
أَوْ لَعَلَّكَ رَأَيْتَنِي فِي ٱلْغَافِلِينَ فَمِنْ رَحْمَتِكَ آيَسْتَنِي
یا شاید دیدی که میان غافلان هستم و مرا از رحمت خود مأیوس کردی
- ۲۸۵
أَوْ لَعَلَّكَ رَأَيْتَنِي آلِفَ مَجَالِسِ ٱلْبَطَّالِينَ فَبَيْنِي وَبَيْنَهُمْ خَلَّيْتَنِي
یا شاید دیدی که مجالس ظالمان را دوست دارم و پس مرا به آنها سپردی
- ۲۸۶
أَوْ لَعَلَّكَ لَمْ تُحِبَّ أَنْ تَسْمَعَ دُعَائِي فَبَاعَدْتَنِي
یا شاید تو دعایی مرا شنیدن نخواستی و پس مرا از خود دور نمودهای
- ۲۸۷
أَوْ لَعَلَّكَ بِجُرْمِي وَجَرِيرَتِي كَافَيْتَنِي
یا شاید مرا بر گناهان و جرمان خود تنبیه کردی
- ۲۸۸
أَوْ لَعَلَّكَ بِقِلَّةِ حَيَائِي مِنْكَ جَازَيْتَنِي
یا شاید مرا بر بیشرمی خود عذاب کردی
- ۲۸۹
فَإِنْ عَفَوْتَ يَا رَبِّ فَطَالَمَا عَفَوْتَ عَنِ ٱلْمُذْنِبِينَ قَبْلِي
اگر تو مرا بخشی ای پروردگار، پس تو گاه گاه گناهکاران چون من را بخشیدهای
- ۲۹۰
لأَنَّ كَرَمَكَ أَيْ رَبِّ يَجِلُّ عَنْ مُكَافَاةِ ٱلْمُقَصِّرِينَ
زیرا مهر تو ای پروردگار، بسیار بزرگ است که با عذاب غافلان مقایسه گردد
- ۲۹۱
وَأَنَا عَائِذٌ بِفَضْلِكَ هَارِبٌ مِنْكَ إِلَيْكَ
من اکنون به کرم تو پناه میجویم و بسوی تو فرار میکنم
- ۲۹۲
مُتَنَجِّزٌ مَا وَعَدْتَ مِنَ ٱلصَّفْحِ عَمَّنْ أَحْسَنَ بِكَ ظَنّاً
امیدوار با آن وعدهای که بر بخشش آنان که پیرامون تو نیک گمان دارند گرفتی
- ۲۹۳
إِلٰهِي أَنْتَ أَوْسَعُ فَضْلاً
ای خدای من، تو سخاوتی برای بخشش بسیار وسیعالرقعهای
- ۲۹۴
وَأَعْظَمُ حِلْماً مِنْ أَنْ تُقَايِسَنِي بِعَمَلِي
و در حلم و برداشت بسیار بزرگمنشای تا مرا بر عمل خود عذاب کنی
- ۲۹۵
أَوْ أَنْ تَسْتَزِلَّنِي بِخَطِيئَتِي
یا مرا بر گناه خود تازیانه زنی
- ۲۹۶
وَمَا أَنَا يَا سَيِّدِي وَمَا خَطَرِي
من چیستم ای مالکم! وزن من چقدر است
- ۲۹۷
هَبْنِي بِفَضْلِكَ سَيِّدِي
مرا ببخشایش خود معافی ده ای پروردگار
- ۲۹۸
وَتَصَدَّقْ عَلَيَّ بِعَفْوِكَ
و بر من احسان کن از لطف خود
- ۲۹۹
وَجَلِّلْنِي بِسِتْرِكَ
مرا به پوشش خود پوشش ده
- ۳۰۰
وَٱعْفُ عَنْ تَوْبِيخِي بِكَرَمِ وَجْهِكَ
و از سرزنش مرا ببخشایش چهره خود رهایی ده
- ۳۰۱
سَيِّدِي أَنَا ٱلصَّغِيرُ ٱلَّذِي رَبَّيْتَهُ
ای پروردگار من! من کسی هستم که تو مرا کوچک پرورش دادهای
- ۳۰۲
وَأَنَا ٱلْجَاهِلُ ٱلَّذِي عَلَّمْتَهُ
من نادانی هستم که تو مرا آموختی
- ۳۰۳
وَأَنَا ٱلضَّالُّ ٱلَّذِي هَدَيْتَهُ
من گمراهی هستم که تو مرا هدایت کردی
- ۳۰۴
وَأَنَا ٱلْوَضِيعُ ٱلَّذِي رَفَعْتَهُ
من فروتنی هستم که تو مرا بلند کردی
- ۳۰۵
وَأَنَا ٱلْخَائِفُ ٱلَّذِي آمَنْتَهُ
من ترسائی هستم که تو مرا امان دادهای
- ۳۰۶
وَٱلْجَائِعُ ٱلَّذِي أَشْبَعْتَهُ
من گرسنهای هستم که تو مرا سیر کردی
- ۳۰۷
وَٱلْعَطْشَانُ ٱلَّذِي أَرْوَيْتَهُ
من تشنهای هستم که تو مرا آب خوری دادی
- ۳۰۸
وَٱلْعَارِي ٱلَّذِي كَسَوْتَهُ
من برهنهای هستم که تو مرا پوشاندی
- ۳۰۹
وَٱلْفَقِيرُ ٱلَّذِي أَغْنَيْتَهُ
من بیچارهای هستم که تو مرا بینیازی دادهای
- ۳۱۰
وَٱلضَّعِيفُ ٱلَّذِي قَوَّيْتَهُ
من ضعیفی هستم که تو مرا طاقت بخشیدی
- ۳۱۱
وَٱلذَّلِيلُ ٱلَّذِي أَعْزَزْتَهُ
من خوارِ حال هستم که تو مرا عزت دادهای
- ۳۱۲
وَٱلسَّقِيمُ ٱلَّذِي شَفَيْتَهُ
من بیمارِ دل هستم که تو مرا شفا دادهای
- ۳۱۳
وَٱلسَّائِلُ ٱلَّذِي أَعْطَيْتَهُ
من سوالگری هستم که تو مرا بخشیدی
- ۳۱۴
وَٱلْمُذْنِبُ ٱلَّذِي سَتَرْتَهُ
من گناهکاری هستم که تو مرا پنهان کردی
- ۳۱۵
وَٱلْخَاطِئُ ٱلَّذِي أَقَلْتَهُ
من مجرمی هستم که تو مرا معافی دادی
- ۳۱۶
وَأَنَا ٱلْقَلِيلُ ٱلَّذِي كَثَّرْتَهُ
من بیقیمتی هستم که تو مرا قیمت دادهای
- ۳۱۷
وَٱلْمُسْتَضْعَفُ ٱلَّذِي نَصَرْتَهُ
من بیکسی هستم که تو مرا یاری دادهای
- ۳۱۸
وَأَنَا ٱلطَّرِيدُ ٱلَّذِي آوَيْتَهُ
و من تبعیدشدهای هستم که تو مرا سوار کردی
- ۳۱۹
أَنَا يَا رَبِّ ٱلَّذِي لَمْ أَسْتَحْيِكَ فِي ٱلْخَلاَءِ
من ای پروردگار آنکسی هستم که از تو در نهان شرمسار نشدهام
- ۳۲۰
وَلَمْ أُرَاقِبْكَ فِي ٱلْمَلاَءِ
و آنکسی که نگاه تو را بر خود در علانیه درخور نشمردهام
- ۳۲۱
أَنَا صَاحِبُ ٱلدَّوَاهِي ٱلْعُظْمَىٰ
من مرتکب گناهان بزرگی هستم
- ۳۲۲
أَنَا ٱلَّذِي عَلَىٰ سَيِّدِهِ ٱجْتَرأَ
من آنکسی هستم که خود پروردگار خود را یقیندهنده شدهام
- ۳۲۳
أَنَا ٱلَّذِي عَصَيْتُ جَبَّارَ ٱلسَّمَاءِ
من آنکسی هستم که بر عظیم آسمانها تمرد ورزیدهام
- ۳۲۴
أَنَا ٱلَّذِي أَعْطَيْتُ عَلَىٰ مَعَاصِي ٱلْجَلِيلِ ٱلرِّشَىٰ
من آنکسی هستم که رشوه دادهام و قانون خداوند بلندمقام را ناقض گردیدهام
- ۳۲۵
أَنَا ٱلَّذِي حِينَ بُشِّرْتُ بِهَا خَرَجْتُ إِلَيْهَا أَسْعَىٰ
من آنکسی هستم که از گناه خود خوشنود بودهام
- ۳۲۶
أَنَا ٱلَّذِي أَمْهَلْتَنِي فَمَا ٱرْعَوَيْتُ
من آنکسی هستم که تو مرا مهلت دادی و من پروا نکردم
- ۳۲۷
وَسَتَرْتَ عَلَيَّ فَمَا ٱسْتَحْيَيْتُ
من آنکسی هستم که تو مرا پوشاندی و من شرم نکردم
- ۳۲۸
وَعَمِلْتُ بِٱلْمَعَاصِي فَتَعَدَّيْتُ
آنکسی که گناهان بسیار مرتکب شد و تمام پیمانها را ناقض گردید
- ۳۲۹
وَأَسْقَطْتَنِي مِنْ عَيْنِكَ فَمَا بَالَيْتُ
و آنکسی که تو همچون بیاهمیت شمردهای و او پروا نکردهام
- ۳۳۰
فَبِحِلْمِكَ أَمْهَلْتَنِي
پس از بردباری خود مرا مهلت دادی
- ۳۳۱
وَبِسِتْرِكَ سَتَرْتَنِي حَتَّىٰ كَأَنَّكَ أَغْفَلْتَنِي
تو مرا با پوشش نامیسر خود چنان پوشاندی که گویی از کردار من بیخبری
- ۳۳۲
وَمِنْ عُقُوبَاتِ ٱلْمَعَاصِي جَنَّبْتَنِي حَتَّىٰ كَأَنَّكَ ٱسْتَحْيَيْتَنِي
تو بر من سزای نافرمانی نفروختی چنان که تو از روبروئی با من شرمسار باشی
- ۳۳۳
إِلٰهِي لَمْ أَعْصِكَ حِينَ عَصَيْتُكَ وَأَنَا بِرُبُوبِيَّتِكَ جَاحِدٌ
ای خدای من چون من نافرمانت کردم هرگز خداپرستی خود را نفیکردم
- ۳۳۴
وَلاَ بِأَمْرِكَ مُسْتَخِفٌّ
هرگز فرمانهای تو را کمقدر نشمردهام
- ۳۳۵
وَلاَ لِعُقُوبَتِكَ مُتَعَرِّضٌ
هرگز از خود به عذاب تو قرار ندادن نخواستهام
- ۳۳۶
وَلاَ لِوَعِيدِكَ مُتَهَاوِنٌ
و هرگز وعید تو را خوار نشمردهام
- ۳۳۷
لَكِنْ خَطِيئَةٌ عَرَضَتْ وَسَوَّلَتْ لِي نَفْسِي
لیکن گناهها خود را برای من پسندیده نشان دادند و جان من به من پند فروختی
- ۳۳۸
وَغَلَبَنِي هَوَايَ
و هوس مرا غالب آمد
- ۳۳۹
وَأَعَانَنِي عَلَيْهَا شِقْوَتِي
و جسارت من مرا یاری داد
- ۳۴۰
وَغَرَّنِي سِتْرُكَ ٱلْمُرْخَىٰ عَلَيَّ
و من از پوشش تو که بر من نهادهای فریبخوردم
- ۳۴۱
فَقَدْ عَصَيْتُكَ وَخَالَفْتُكَ بِجُهْدِي
پس من در نقض فرمان تو و نافرمانیات تلاش کردم
- ۳۴۲
فَٱلآنَ مِنْ عَذَابِكَ مَنْ يَسْتَنْقِذُنِي
اکنون کیست آنکسی که مرا از عذاب تو نجات دهد
- ۳۴۳
وَمِنْ أَيْدِي ٱلْخُصَمَاءِ غَداً مَنْ يُخَلِّصُنِي
فردای قیامت کیست آنکسی که مرا از دست دشمنان خود نجات دهد
- ۳۴۴
وَبِحَبْلِ مَنْ أَتَّصِلُ إِنْ أَنْتَ قَطَعْتَ حَبْلَكَ عَنِّي
اگر تو طناب بین تو و من را بریدی طناب کیام را گیرم
- ۳۴۵
فَوَاسَوْأَتَا عَلَىٰ مَا أَحْصَىٰ كِتَابُكَ مِنْ عَمَلِي
وای برای من از بدیهای خود که کتاب تو برآنها نوشته است
- ۳۴۶
ٱلَّذِي لَوْلاَ مَا أَرْجُو مِنْ كَرَمِكَ وَسَعَةِ رَحْمَتِكَ
اگر نه بخشندگی تو و گسترشای رحمت تو
- ۳۴۷
وَنَهْيِكَ إِيَّايَ عَنِ ٱلَّذِي لْقُنُوطِ لَقَنَطْتُ عِنْدَمَا أَتَذَكَّرُهَا
و انذار تو مرا از مایوسی - امری که بر آنها امیدوارم - هرگاه به یاد گناهان خود آمدم مایوس میشدم
- ۳۴۸
يَا خَيْرَ مَنْ دَعَاهُ دَاعٍ
ای بزرگترین سوالشونده که ہرگاه سوالشدهای
- ۳۴۹
وَأَفْضَلَ مَنْ رَجَاهُ رَاجٍ
ای مطلوبترین رجاء و امید
- ۳۵۰
اَللَّهُمَّ بِذِمَّةِ ٱلإِسْلاَمِ أَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ
ای الله! از تو آرزو میکنم به ذمهی اسلام
- ۳۵۱
وَبِحُرْمَةِ ٱلْقُرْآنِ أَعْتَمِدُ عَلَيْكَ
بر تو توکل میکنم به نام تقدس قرآن
- ۳۵۲
وَبِحُبِّي ٱلنَّبِيَّ ٱلأُمِّيَّ
به نام عشق من برای پیامبر، امی قریشی
- ۳۵۳
ٱلْقُرَشِيَّ ٱلْهَاشِمِيَّ
هاشمی و عربی و طوائی
- ۳۵۴
ٱلْعَرَبِيَّ ٱلتُّهَامِيَّ
مکی و مدنی
- ۳۵۵
ٱلْمَكِّيَّ ٱلْمَدَنِيَّ
امیدوار به قربت تو هستم
- ۳۵۶
أَرْجُو ٱلزُّلْفَةَ لَدَيْكَ
پس الفت من با ایمان را برهم مزن
- ۳۵۷
فَلاَ تُوحِشِ ٱسْتِينَاسَ إِيـمَانِي
و جزای من را برابر جزای پرستندگان غیر تو مکن
- ۳۵۸
وَلاَ تَجْعَلْ ثَوَابِي ثَوَابَ مَنْ عَبَدَ سِوَاكَ
که برای ایمان ظاهری تنهایی خود را نجات دادند
- ۳۵۹
فَإِنَّ قَوْماً آمَنُوٱ بِأَلْسِنَتِهِمْ لِيَحْقِنُوٱ بِهِ دِمَاءَهُمْ
و به مقصود خود نائل آمدند
- ۳۶۰
فَأَدْرَكُوٱ مَا أَمَّلُوٱ
ما به دل و زبان به تو ایمان آوردیم تا آن که بخشایش کنی
- ۳۶۱
وَإِنَّا آمَنَّا بِكَ بِأَلْسِنَتِنَا وَقُلُوبِنَا لِتَعْفُوَ عَنَّا
پس ما را به مقصود خود برسان
- ۳۶۲
فَأَدْرِكْنَا مَا أَمَّلْنَا
و امید تو را در دلهای ما محکم کن
- ۳۶۳
وَثَبِّتْ رَجَاءَكَ فِي صُدُورِنَا
دلهای ما را پس از هدایت به گمراهی میل مده
- ۳۶۴
وَلاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا
و از طرف خود بر ما رحمت عطا فرما
- ۳۶۵
وَهَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً
یقینا تو سخیترین بخشندهای
- ۳۶۶
إِنَّكَ أَنْتَ ٱلْوَهَّابُ
به عزت تو سوگند، ای پروردگار من، اگر مرا ملامت کنی
- ۳۶۷
فَوَعِزَّتِكَ لَوِ ٱنْتَهَرْتَنِي مَا بَرِحْتُ مِنْ بَابِكَ
هرگز درگاه تو را ترک نخواهم کرد
- ۳۶۸
وَلاَ كَفَفْتُ عَنْ تَمَلُّقِكَ
و از خواهش تو دست نخواهم کشید
- ۳۶۹
لِمَا أُلْهِمَ قَلْبِي مِنَ ٱلْمَعْرِفَةِ بِكَرَمِكَ وَسَعَةِ رَحْمَتِكَ
بدین سبب که آگاهی کامل از کرم و بخشش تو دارم
- ۳۷۰
إِلَىٰ مَنْ يَذْهَبُ ٱلْعَبْدُ إِلاَّ إِلَىٰ مَوْلاهُ
بندهٔ به کجا رود جز به سوی پروردگار خود
- ۳۷۱
وَإِلَىٰ مَنْ يَلْتَجِئُ ٱلْمَخْلُوقُ إِلاَّ إِلَىٰ خَالِقِهِ
انسان به کجا پناه برد جز به سوی خالق خود
- ۳۷۲
إِلٰهِي لَوْ قَرَنْتَنِي بِٱلأَصْفَادِ
ای خدای من اگر مرا به زنجیر بندی کنی
- ۳۷۳
وَمَنَعْتَنِي سَيْبَكَ مِنْ بَيْنِ ٱلأَشْهَادِ
و نعمتهای خود را از من در نزد مردم منع کنی
- ۳۷۴
وَدَلَلْتَ عَلَىٰ فَضَائِحِي عُيُونَ ٱلْعِبَادِ
و تمام عیوب من را پیش خدمتگاران تو آشکار کنی
- ۳۷۵
وَأَمَرْتَ بِي إِلَىٰ ٱلنَّارِ
و بر دوزخ فرمان دهی
- ۳۷۶
وَحُلْتَ بَيْنِي وَبَيْنَ ٱلأَبْرَارِ
و از رازداران تو جدا کنی
- ۳۷۷
مَا قَطَعْتُ رَجَائِي مِنْكَ
هرگز امید تو را ترک نخواهم کرد
- ۳۷۸
وَمَا صَرَفْتُ تَأْمِيلِي لِلْعَفْوِ عَنْكَ
و براي بخشش تو انتظار نخواهم رفت
- ۳۷۹
وَلاَ خَرَجَ حُبُّكَ مِنْ قَلْبِي
و عشق تو از دل من بیرون نخواهد آمد
- ۳۸۰
أَنَا لاَ أَنْسَىٰ أَيَادِيَكَ عِنْدِي
نعمتهای تو را که به من بخشیدهای فراموش نمیکنم
- ۳۸۱
وَسِتْرَكَ عَلَيَّ فِي دَارِ ٱلدُّنْيَا
و پنهان کردن عیوب من در جهان را فراموش نمیکنم
- ۳۸۲
سَيِّدِي أَخْرِجْ حُبَّ ٱلدُّنْيَا مِنْ قَلْبِي
ای میراث من، عشق دنیا را از دل من بیرون کن
- ۳۸۳
وَٱجْمَعْ بَيْنِي وَبَيْنَ ٱلْمُصْطَفَىٰ وَآلِهِ
و مرا پیوند کن با پیامبر منتخب و آل او
- ۳۸۴
خِيَرَتِكَ مِنْ خَلْقِكَ وَخَاتَمِ ٱلنَّبِيِّينَ
برترین مخلوقات تو و خاتم الانبیاء
- ۳۸۵
مُحَمَّدٍ صَلَّىٰ ٱللَّهُ عَلَيْهِ وَعَلَىٰ آلِهِ
محمد صلیالله علیه و آله
- ۳۸۶
وَٱنْقُلْنِي إِلَىٰ دَرَجَةِ ٱلتَّوْبَةِ إِلَيْكَ
مرا به مقام توبه نزد تو برانگیز
- ۳۸۷
وَأَعِنِّي بِٱلْبُكَاءِ عَلَىٰ نَفْسِي فَقَدْ أَفْنَيْتُ عُمْرِي
و برای خود گریستن بر من کمک کن بعد از رسیدن به آخر عمر
- ۳۸۸
وَقَدْ نَزَلْتُ مَنْزِلَةَ ٱلآيِسِينَ مِنْ خَيْرِي
به گونهٔ انسانهایی که از خود بهبود نومید هستند
- ۳۸۹
فَمَنْ يَكُونُ أَسْوَأَ حَالاً مِنِّي
کیست بتر از من
- ۳۹۰
إِنْ أَنَا نُقِلْتُ عَلَىٰ مِثْلِ حَالِي
چون من، چنان حال داشته، به گور برده شوم
- ۳۹۱
إِلَىٰ قَبْرٍ لَمْ أُمَهِّدْهُ لِرَقْدَتِي
که برای سکونت دراز آن را مهیا نکردم
- ۳۹۲
وَلَمْ أَفْرُشْهُ بِٱلْعَمَلِ ٱلصَّالِحِ لِضَجْعَتِي
و با عمل صالح برای پناهگاه ابدی آن را مجهز نکردم
- ۳۹۳
وَمَا لِي لاَ أَبْكِي
چرا نباید گریستم
- ۳۹۴
وَلاَ أَدْرِي إِلَىٰ مَا يَكُونُ مَصِيرِي
حال آنکه نمیدانم سرنوشت من چه خواهد بود
- ۳۹۵
وَأَرَىٰ نَفْسِي تُخَادِعُنِي
و میبینم که نفس من مرا فریب میدهد
- ۳۹۶
وَأَيَّامِي تُخَاتِلُنِي
و روزهای من مرا فریب میدهند
- ۳۹۷
وَقَدْ خَفَقَتْ عِنْدَ رَأْسِي أَجْنِحَةُ ٱلْمَوْتِ
و بالهای مرگ بر سر من میرقص کند
- ۳۹۸
فَمَا لِي لاَ أَبْكِي
پس چرا نباید گریستم
- ۳۹۹
أَبْكِي لِخُرُوجِ نَفْسِي
برای جدائی روح من از بدن خود میگریم
- ۴۰۰
أَبْكِي لِظُلْمَةِ قَبْرِي
برای تاریکی گور خود میگریم
- ۴۰۱
أَبْكِي لِضِيقِ لَحْدِي
برای تنگی قبرم گریه میکنم.
- ۴۰۲
أَبْكِي لِسُؤَالِ مُنْكَرٍ وَنَكِيرٍ إِيَّايَ
برای منکر و نکیر که مرا به سوال خواهند کشید گریه میکنم.
- ۴۰۳
أَبْكِي لِخُرُوجِي مِنْ قَبْرِي عُرْيَاناً ذَلِيلاً
برای برهنه و خوار بیرون آمدن از قبرم در روز قیامت گریه میکنم.
- ۴۰۴
حَامِلاً ثِقْلِي عَلَىٰ ظَهْرِي
و بار اعمالم را بر پشتم حمل میکنم.
- ۴۰۵
أَنْظُرُ مَرَّةً عَنْ يَمِينِي وَأُخْرَىٰ عَنْ شِمَالِي
و نگاهم را به راست و چپ توزیع میکنم.
- ۴۰۶
إِذِ ٱلْخَلائِقُ فِي شَأْنٍ غَيْرِ شَأْنِي
آگاه باشید! هر مخلوقی در کار خود مشغول خواهد بود.
- ۴۰۷
”لِكُلِّ ٱمْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ“
هر نفسی در آن روز به غم خود مشغول است.
- ۴۰۸
”وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ
بسیاری چهرهها در آن روز روشن و خندان و شاداب خواهند بود.
- ۴۰۹
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ“ وَذِلَّةٌ
و بسیاری چهرهها در آن روز آلوده به غبار و تاریک و خوار خواهند شد.
- ۴۱۰
سَيِّدِي عَلَيْكَ مُعَوَّلِي وَمُعْتَمَدِي
ای پروردگار من! به تو تکیه میدهم و متوکل هستم.
- ۴۱۱
وَرَجَائِي وَتَوَكُّلِي
در تو به امید و ایمان هستم.
- ۴۱۲
وَبِرَحْمَتِكَ تَعَلُّقِي
به رحمتت معلق هستم.
- ۴۱۳
تُصِيبُ بِرَحْمَتِكَ مَنْ تَشَاءُ
تو رحمت خود را به هرکس بخشی میدهی.
- ۴۱۴
وَتَهْدِي بِكَرَامَتِكَ مَنْ تُحِبُّ
و هدایت میدهی هرکس را که بخواهی.
- ۴۱۵
فَلَكَ ٱلْحَمْدُ عَلَىٰ مَا نَقَّيْتَ مِنَ ٱلشِّرْكِ قَلْبِي
پس هر ستایش برای توست که دلم را از شرک پاک کردی.
- ۴۱۶
وَلَكَ ٱلْحَمْدُ عَلَىٰ بَسْطِ لِسَانِي
هر ستایش برای توست که زبانم را گوشاد کردی.
- ۴۱۷
أَفَبِلِسَانِي هٰذَا ٱلْكَالِّ أَشْكُرُكَ
چگونه میتوانم تو را درست ستایش کنم در حالی که زبانم کوتاه است؟
- ۴۱۸
أَمْ بِغَايَةِ جُهْدِي فِي عَمَلِي أُرْضِيكَ
چگونه میتوانم تو را راضی کنم در حالی که کوشش من کوتاه است؟
- ۴۱۹
وَمَا قَدْرُ لِسَانِي يَا رَبِّ فِي جَنْبِ شُكْرِكَ
زبانم تا کجا میرسد نسبت به ستایش نامحدود توی؟
- ۴۲۰
وَمَا قَدْرُ عَمَلِي فِي جَنْبِ نِعَمِكَ وَإِحْسَانِكَ
کوشش من تا کجا میرسد نسبت به نعمات بیشمار توی؟
- ۴۲۱
إِلٰهِي إِنَّ جُودَكَ بَسَطَ أَمَلِي
ای خدای من! بیگمان لطف تو مرا امید داده است.
- ۴۲۲
وَشُكْرَكَ قَبِلَ عَمَلِي
شکر من توست که اعمالم را پذیرفتی.
- ۴۲۳
سَيِّدِي إِلَيْكَ رَغْبَتِي
ای میرا آقا! برای تو میل و رغبت دارم.
- ۴۲۴
وَإِلَيْكَ رَهْبَتِي
از تو میترسم.
- ۴۲۵
وَإِلَيْكَ تَأْمِيلِي
و به تو نظر دارم.
- ۴۲۶
وَقَدْ سَاقَنِي إِلَيْكَ أَمَلِي
امید من مرا به سوی تو کشانده است.
- ۴۲۷
وَعَلَيْكَ يَا وَاحِدِي عَكَفَتْ هِمَّتِي
به تو ای تنها معبود من! عزم و اراده خود را معطوف میکنم.
- ۴۲۸
وَفِيمَا عِنْدَكَ ٱنْبَسَطَتْ رَغْبَتِي
به سوی آنچه نزد تو است آرزوهای من معطوف است.
- ۴۲۹
وَلَكَ خَالِصُ رَجَائِي وَخَوْفِي
برای تو سر انجام امید و ترس من است.
- ۴۳۰
وَبِكَ أَنِسَتْ مَحَبَّتِي
با تو انس گرفتم.
- ۴۳۱
وَإِلَيْكَ أَلْقَيْتُ بِيَدِي
دست خود را به تو سپردم.
- ۴۳۲
وَبِحَبْلِ طَاعَتِكَ مَدَدْتُ رَهْبَتِي
به طناب اطاعت تو بیم خود را معلق کردم.
- ۴۳۳
يَا مَوْلايَ بِذِكْرِكَ عَاشَ قَلْبِي
ای میرا آقا! فقط به یادت دل من زندگی یافته است.
- ۴۳۴
وَبِمُنَاجَاتِكَ بَرَّدْتُ أَلَمَ ٱلْخَوْفِ عَنِّي
فقط به گفتگوی خصوصی با تو درد ترسم را خنک کردم.
- ۴۳۵
فَيَا مَوْلايَ وَيَا مُؤَمَّلِي وَيَا مُنْتَهَىٰ سُؤْلِي
پس ای میرا آقا! ای میرا مولیٰ! ای آخری امیدم!
- ۴۳۶
فَرِّقْ بَيْنِي وَبَيْنَ ذَنْبِيَ ٱلْمَانِعِ لِي مِنْ لُزُومِ طَاعَتِكَ
مرا از گناهانم جدا کن که مرا از اطاعت تو باز میدارند.
- ۴۳۷
فَإِنَّمَا أَسْأَلُكَ لِقَدِيمِ ٱلرَّجَاءِ فِيكَ
تنها از تو به خاطر ایمان ابدی خود دعا میکنم.
- ۴۳۸
وَعَظِيمِ ٱلطَّمَعِ مِنْكَ
و آرزویم برای رحمت و مهربانی تو.
- ۴۳۹
ٱلَّذِي أَوْجَبْتَهُ عَلَىٰ نَفْسِكَ مِنَ ٱلرَّأْفَةِ وَٱلرَّحْمَةِ
که بر خود واجب کردی.
- ۴۴۰
فَٱلأَمْرُ لَكَ وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ
پس کل کار برای تو است. هیچ شریکی برای تو نیست.
- ۴۴۱
وَٱلْخَلْقُ كُلُّهُمْ عِيَالُكَ وَفِي قَبْضَتِكَ
تمام مخلوقات به تو وابستهاند و در گرفت تو هستند.
- ۴۴۲
وَكُلُّ شَيْءٍ خَاضِعٌ لَكَ
تمام چیزها مطیع تو هستند.
- ۴۴۳
تَبَارَكْتَ يَا رَبَّ ٱلْعَالَمِينَ
تو مبارک و ستودهای ای پروردگار جهانیان!
- ۴۴۴
إِلٰهِي ٱرْحَمْنِي إِذَا ٱنْقَطَعَتْ حُجَّتِي
ای خدای من! به من رحم کن وقتی که حجت من تمام شود.
- ۴۴۵
وَكَلَّ عَنْ جَوَابِكَ لِسَانِي
وقتی که زبانم جواب نتواند داد.
- ۴۴۶
وَطَاشَ عِنْدَ سُؤَالِكَ إِيَّايَ لُبِّي
و وقتی که عقلم پراکنده شود که تو مرا به سوال کشی.
- ۴۴۷
فَيَا عَظِيمَ رَجَائِي لاَ تُخَيِّبْنِي إِذَا ٱشْتَدَّتْ فَاقَتِي
پس ای بزرگ امیدم! مرا وقت احتیاج رها نکن.
- ۴۴۸
وَلاَ تَرُدَّنِي لِجَهْلِي
مرا بخاطر جهل خود رد نکن.
- ۴۴۹
وَلاَ تَمْنَعْنِي لِقِلَّةِ صَبْرِي
و بخاطر بیصبریم احسان خود را قطع نکن.
- ۴۵۰
أَعْطِنِي لِفَقْرِي
به من عطیه فرما که من فقیرم.
- ۴۵۱
وَٱرْحَمْنِي لِضَعْفِي
بر من رحم فرما، زیرا که من ضعیفام.
- ۴۵۲
سَيِّدِي عَلَيْكَ مُعْتَمَدِي وَمُعَوَّلِي
ای آقای من، بر تو تکیه میکنم و به تو پناه میبرم.
- ۴۵۳
وَرَجَائِي وَتَوَكُّلِي
تو امید من هستی و به تو ایمان دارم.
- ۴۵۴
وَبِرَحْمَتِكَ تَعَلُّقِي
خود را به رحمت تو بسپارم.
- ۴۵۵
وَبِفِنَائِكَ أَحُطُّ رَحْلِي
در حیاط تو ساکنام.
- ۴۵۶
وَبِجُودِكَ أَقْصِدُ طَلِبَتِي
بهسبب احسان تو، درخواست خود را ظاهر میکنم.
- ۴۵۷
وَبِكَرَمِكَ أَيْ رَبِّ أَسْتَفْتِحُ دُعَائِي
بهکرم تو، ای پروردگار، نماز خود را آغاز میکنم.
- ۴۵۸
وَلَدَيْكَ أَرْجُو فَاقَتِي
با تو میخواهم نیازهایم را برآوری کنم.
- ۴۵۹
وَبِغِنَاكَ أَجْبُرُ عَيْلَتِي
بهواسطه دولت تو، فقر خود را برطرف میکنم.
- ۴۶۰
وَتَحْتَ ظِلِّ عَفْوِكَ قِيَامِي
در سایه عفو تو ایستادهام.
- ۴۶۱
وَإِلَىٰ جُودِكَ وَكَرَمِكَ أَرْفَعُ بَصَرِي
بهسوی احسان و سخاوت تو، نگاهم را برمیافزایم.
- ۴۶۲
وَإِلَىٰ مَعْرُوفِكَ أُدِيمُ نَظَرِي
همیشه احسانات تو را میجویم.
- ۴۶۳
فَلاَ تُحْرِقْنِي بِٱلنَّارِ وَأَنْتَ مَوْضِعُ أَمَلِي
پس شعلههای آتش را بر من غالب مفرما در حالیکه تو آخرین امیدم هستی.
- ۴۶۴
وَلاَ تُسْكِنِّي ٱلْهَاوِيَةَ فَإِنَّكَ قُرَّةُ عَيْنِي
و مرا در تاریکی سیاه دفن مفرما در حالیکه تو روشنایی چشم من هستی.
- ۴۶۵
يَا سَيِّدِي لاَ تُكَذِّبْ ظَنِّي بِإِحْسَانِكَ وَمَعْرُوفِكَ
ای آقای من، نظر بد به احسان و انعام تو مفرما.
- ۴۶۶
فَإِنَّكَ ثِقَتِي
زیرا به تو اعتماد دارم.
- ۴۶۷
وَلاَ تَحْرِمْنِي ثَوَابَكَ
مرا از ثواب خود محروم مفرما.
- ۴۶۸
فَإِنَّكَ ٱلْعَارِفُ بِفَقْرِي
زیرا تو فقر من را بهتر میدانی.
- ۴۶۹
إِلٰهِي إِنْ كَانَ قَدْ دَنَا أَجَلِي وَلَمْ يُقَرِّبْنِي مِنْكَ عَمَلِي
ای خدای من، اگر مرگ من نزدیک است و اعمالم هنوز مرا به تو نزدیک نکردهاند.
- ۴۷۰
فَقَدْ جَعَلْتُ ٱلإِعْتِرَافَ إِلَيْكَ بِذَنْبِي وَسَائِلَ عِلَلِي
تو گناهان خود را اعتراف کردن برای من وسیله نجات باشد.
- ۴۷۱
إِلٰهِي إِنْ عَفَوْتَ فَمَنْ أَوْلَىٰ مِنْكَ بِٱلْعَفْوِ
ای خدای من، اگر تو بخشش کنی، پس کیست جاهلتر از تو در بخشش؟
- ۴۷۲
وَإِنْ عَذَّبْتَ فَمَنْ أَعْدَلُ مِنْكَ فِي ٱلْحُكْمِ
و اگر تو تنبیه کنی، پس کیست عادلتر از تو در داوری؟
- ۴۷۳
ٱرْحَمْ فِي هٰذِهِ ٱلدُّنْيَا غُرْبَتِي
بر سختیهای من در این جهان رحم فرما.
- ۴۷۴
وَعِنْدَ ٱلْمَوْتِ كُرْبَتِي
بر غم من در وقت مرگ رحم فرما.
- ۴۷۵
وَفِي ٱلْقَبْرِ وَحْدَتِي
بر تنهایی من در قبر رحم فرما.
- ۴۷۶
وَفِي ٱللَّحْدِ وَحْشَتِي
بر تنهایی من در زیر خاک رحم فرما.
- ۴۷۷
وَإِذَا نُشِرْتُ لِلْحِسَابِ بَيْنَ يَدَيْكَ ذُلَّ مَوْقِفِي
و بر خوار و ننگ من هنگام حشر برای حساب کتاب تو رحم فرما.
- ۴۷۸
وَٱغْفِرْ لِي مَا خَفِيَ عَلَىٰ ٱلآدَمِيِّينَ مِنْ عَمَلِي
گناهان مخفیام را بخشش فرما.
- ۴۷۹
وَأَدِمْ لِي مَا بِهِ سَتَرْتَنِي
آنچه را بهسبب آن عیوب مرا پوشاندی، برای من دائمی کن.
- ۴۸۰
وَٱرْحَمْنِي صَرِيعاً عَلَىٰ ٱلْفِرَاشِ تُقَلِّبُنِي أَيْدِي أَحِبَّتِي
هنگام افتادن من بر تخت مرگ، در حالیکه عزیزانم مرا برمیگردانند، بر من رحم فرما.
- ۴۸۱
وَتَفَضَّلْ عَلَيَّ مَمْدُوداً عَلَىٰ ٱلْمُغْتَسَلِ يُقَلِّبُنِي صَالِحُ جِيرَتِي
هنگام خوابانیدن من بر خوابگاه تہیگری، در حالیکه همسایگان نیکام مرا برمیگردانند، احسان بفرما.
- ۴۸۲
وَتَحَنَّنْ عَلَيَّ مَحْمُولاً قَدْ تَنَاوَلَ ٱلأَقْرِبَاءُ أَطْرَافَ جِنَازَتِي
هنگام حملکردن من، درحالیکه خویشاوندانم کفنام را میگیرند، بر من لطف فرما.
- ۴۸۳
وَجُدْ عَلَيَّ مَنْقُولاً قَدْ نَزَلْتُ بِكَ وَحِيداً فِي حُفْرَتِي
هنگام حملکردن من، تنهاییام بهسوی گور، بر من سخاوت فرما.
- ۴۸۴
وَٱرْحَمْ فِي ذٰلِكَ ٱلْبَيْتِ ٱلْجَدِيدِ غُرْبَتِي حَتَّىٰ لاَ أَسْتَأْنِسَ بِغَيْرِكَ
بر تنهایی من در آن خانه نو رحم فرما تا کسیام از تو متنفر نگردم.
- ۴۸۵
يَا سَيِّدِي إِنْ وَكَلْتَنِي إِلَىٰ نَفْسِي هَلَكْتُ
ای آقای من، اگر مرا برای خود واگذار کنی، ریشه کن شدنام حتمی است.
- ۴۸۶
سَيِّدِي فَبِمَنْ أَسْتَغِيثُ إِنْ لَمْ تُقِلْنِي عَثْرَتِي
ای آقای من، اگر تو لغزشهای مرا نگذاری، کیه کس در پناه او برم؟
- ۴۸۷
فَإِلَىٰ مَنْ أَفْزَعُ إِنْ فَقَدْتُ عِنَايَتَكَ فِي ضَجْعَتِي
اگر در مقام قبر مرا تو یاد نکنی، کیه کس مرا یاری کند؟
- ۴۸۸
وَإِلَىٰ مَنْ أَلْتَجِئُ إِنْ لَمْ تُنَفِّسْ كُرْبَتِي
اگر تو غمام را برطرف نکنی، کیه کس آن را برطرف کند؟
- ۴۸۹
سَيِّدِي مَنْ لِي
ای آقای من، کیست که معام باشد؟
- ۴۹۰
وَمَنْ يَرْحَمُنِي إِنْ لَمْ تَرْحَمْنِي
کیست که بر من رحم کند اگر تو رحم نکنی؟
- ۴۹۱
وَفَضْلَ مَنْ أُؤَمِّلُ إِنْ عَدِمْتُ فَضْلَكَ يَوْمَ فَاقَتِي
کدام احسان را انتظار کشم، اگر احسان تو را در روز ضرورتم ندیده باشم؟
- ۴۹۲
وَإِلَىٰ مَنِ ٱلْفِرَارُ مِنَ ٱلذُّنُوبِ إِذَا ٱنْقَضَىٰ أَجَلِي
هنگام آمدن اجل، به کیه کس پناه برم از گناهانم؟
- ۴۹۳
سَيِّدِي لاَ تُعَذِّبْنِي وَأَنَا أَرْجُوكَ
ای آقای من، مرا تنبیه مفرما درحالیکه من امیدوار به خشنودی تو هستم.
- ۴۹۴
إِلٰهِي حَقِّقْ رَجَائِي
ای خدای من، آرزوهای مرا کامیاب فرما.
- ۴۹۵
وَآمِنْ خَوْفِي
و ترس و وحشت مرا برطرف فرما.
- ۴۹۶
فَإِنَّ كَثْرَةَ ذُنُوبِي لاَ أَرْجُو فِيهَا إِلاَّ عَفْوَكَ
آنچه گناهان بسیار دارم، غیر از عفو تو امیدی ندارم.
- ۴۹۷
سَيِّدِي أَنَا أَسْأَلُكَ مَا لاَ أَسْتَحِقُّ
ای آقای من، از تو چیزهایی میخواهم که سزاوار نیستم.
- ۴۹۸
وَأَنْتَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ
و تو حقیقتاً سزاوار بیم و سزاوار غفران هستی.
- ۴۹۹
فَٱغْفِرْ لِي وَأَلْبِسْنِي مِنْ نَظَرِكَ ثَوْباً يُغَطِّي عَلَيَّ ٱلتَّبِعَاتِ
پس مرا بخش و به عطایات خود، لباسی بر تن کن که عیوب مرا بپوشاند.
- ۵۰۰
وَتَغْفِرُهَا لِي وَلاَ أُطَالَبُ بِهَا
و آنها را برای من بخش تا برای آنها مسئول نباشم.
- ۵۰۱
إِنَّكَ ذُو مَنٍّ قَدِيمٍ
تو بیشک پروردگار نعمتهای ابدی هستی
- ۵۰۲
وَصَفْحٍ عَظِيمٍ
و بخشندگی بزرگ
- ۵۰۳
وَتَجَاوُزٍ كَرِيمٍ
و آمرزش فراوان
- ۵۰۴
إِلٰهِي أَنْتَ ٱلَّذِي تُفِيضُ سَيْبَكَ عَلَىٰ مَنْ لاَ يَسْأَلُكَ
ای خدایا، تو نعمتهای جاری خود را به کسانی میرسانی که تو را نمیخوانند
- ۵۰۵
وَعَلَىٰ ٱلْجَاحِدِينَ بِرُبُوْبِيَّتِكَ
و به کسانی که ربوبیت تو را انکار میکنند
- ۵۰۶
فَكَيْفَ سَيِّدِي بِمَنْ سَأَلَكَ وَأَيْقَنَ أَنَّ ٱلْخَلْقَ لَكَ وَٱلأَمْرَ إِلَيْكَ
پس ای آقای من، تو برای کسانی که تو را میخوانند و یقیناً باور دارند که تو تمام خلقت و تمام امور را تدبیر میکنی، چه باید بکنی!
- ۵۰۷
تَبَارَكْتَ وَتَعَالَيْتَ يَا رَبَّ ٱلْعَالَمِينَ
تو باید بار ہزار بار ستایش شوی و بالا هستی، ای پروردگار جهانیان!
- ۵۰۸
سَيِّدِي عَبْدُكَ بِبَابِكَ أَقَامَتْهُ ٱلْخَصَاصَةُ بَيْنَ يَدَيْكَ
ای آقای من، من بندهات به درگاه تو ایستادهام به سبب نیاز
- ۵۰۹
يَقْرَعُ بَابَ إِحْسَانِكَ بِدُعَائِهِ
و به سوی آن میکوبم التماساً
- ۵۱۰
فَلاَ تُعْرِضْ بِوَجْهِكَ ٱلْكَرِيمِ عَنِّي
پس رخ مہربان خود را از من برنگردان
- ۵۱۱
وَٱقْبَلْ مِنِّي مَا أَقُولُ فَقَدْ دَعَوْتُ بِهٰذَا ٱلدُّعَاءِ
آنچه را که به زبان میآورم قبول کن، زیرا من به این دعا التماس کردم
- ۵۱۲
وَأَنَا أَرْجُو أَنْ لاَ تَرُدَّنِي مَعْرِفَةً مِنِّي بِرَأْفَتِكَ وَرَحْمَتِكَ
امیدوار به اینکه مرا رد نکنی، زیرا من آگاهام از لطف و رحمت تو
- ۵۱۳
إِلٰهِي أَنْتَ ٱلَّذِي لاَ يُحْفِيكَ سَائِلٌ
ای خدایا، تو آن کسی هستی که هیچ دعاکنندهای او را رنج ندهد
- ۵۱۴
وَلاَ يَنْقُصُكَ نَائِلٌ
و پادشاهی تو به واسطه بخشش کاهش نیافت
- ۵۱۵
أَنْتَ كَمَا تَقُولُ وَفَوْقَ مَا نَقُولُ
تو بر آنچه از خویشتن وصف میکنی هستی و بر بالاتر از آنچه ما میگوییم
- ۵۱۶
اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ صَبْراً جَمِيلاً
ای خدایا، من تو را میخواهم برای صبری خوش
- ۵۱۷
وَفَرَجاً قَرِيباً
و گشایش فوری
- ۵۱۸
وَقَوْلاً صَادِقاً
و گفتار راستین
- ۵۱۹
وَأَجْراً عَظِيماً
و پاداش درخشان
- ۵۲۰
أَسْأَلُكَ يَا رَبِّ مِنَ ٱلْخَيْرِ كُلِّهِ
من از تو میخواهم ای پروردگار برای تمام خیر
- ۵۲۱
مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمَا لَمْ أَعْلَمْ
خواه شناختهشده برای من باشد یا نشناخته
- ۵۲۲
أَسْأَلُكَ ٱللَّهُمَّ مِنْ خَيْرِ مَا سَأَلَكَ مِنْهُ عِبَادُكَ ٱلصَّالِحُونَ
من از تو میخواهم ای خدایا، برای خیری که بندگان شایستهات از تو خواستهاند
- ۵۲۳
يَا خَيْرَ مَنْ سُئِلَ
ای بهترین مطلوبشونده!
- ۵۲۴
وَأَجْوَدَ مَنْ أَعْطَىٰ
ای مهرباںترین دهندگان!
- ۵۲۵
أَعْطِنِي سُؤْلِي فِي نَفْسِي وَأَهْلِي
به درخواست من درباره خود، خانوادهام
- ۵۲۶
وَوَالِدَيَّ وَوُلْدِي
و والدینام، و فرزندانام
- ۵۲۷
وَأَهْلِ حُزَانَتِي وَإِخْوَانِي فِيكَ
و یارانام و برادرانام در دین
- ۵۲۸
وَأَرْغِدْ عَيْشِي
نیایش من را برکت بخش
- ۵۲۹
وَأَظْهِرْ مُرُوَّتِي
و راستیام را آشکار کن
- ۵۳۰
وَأَصْلِحْ جَمِيعَ أَحْوَالِي
و تمام کارهای من را درستگر
- ۵۳۱
وَٱجْعَلْنِي مِمَّنْ أَطَلْتَ عُمْرَهُ
و مرا همراه کن با کسانی که تو تصمیم میگیری تا طولانی عمر یابند
- ۵۳۲
وَحَسَّنْتَ عَمَلَهُ
که کارهای ایشان نیک است
- ۵۳۳
وَأَتْمَمْتَ عَلَيْهِ نِعْمَتَكَ وَرَضِيتَ عَنْهُ
کسانی که تو نعمتهای خود را کمال بخشیدی برایشان
- ۵۳۴
وَأَحْيَيْتَهُ حَيَاةً طَيِّبَةً فِي أَدْوَمِ ٱلسُّرُورِ
کسانی که تو از ایشان خشنود هستی
- ۵۳۵
وَأَسْبَغِ ٱلْكَرَامَةِ وَأَتَمِّ ٱلْعَيْشِ
و کسانی که تو روزی فراوان و نعمت ابدی بخشیدی ایشان را
- ۵۳۶
إِنَّكَ تَفْعَلُ مَا تَشَاءُ
شهرتی پاکیزه و رضایت کامل
- ۵۳۷
وَلاَ يَفْعَلُ مَا يَشَاءُ غَيْرُكَ
تو هرآنچه را میخواهی انجام میدهی
- ۵۳۸
اَللَّهُمَّ خُصَّنِي مِنْكَ بِخَاصَّةِ ذِكْرِكَ
و هیچ دیگری نمیتواند آنچه خود میخواهد کند
- ۵۳۹
وَلاَ تَجْعَلْ شَيْئاً مِمَّا أَتَقَرَّبُ بِهِ
ای خدایا، مرا بخش با نعمت ذکر خصوصی تو
- ۵۴۰
فِي آنَاءِ ٱللَّيْلِ وَأَطْرَافِ ٱلنَّهَارِ
و هیچ یک از چیزهایی که به وسیله آن نزدیکی تو را میجویم
- ۵۴۱
رِيَاءً وَلاَ سُمْعَةً
در ساعات شب و انجام روزها
- ۵۴۲
وَلاَ أَشَراً وَلاَ بَطَراً
ریا، و نمایش و دعویی و سرکشی نشود
- ۵۴۳
وَٱجْعَلْنِي لَكَ مِنَ ٱلْخَاشِعِينَ
مرا با فروتنان شامل کن
- ۵۴۴
اَللَّهُمَّ أَعْطِنِي ٱلسَّعَةَ فِي ٱلرِّزْقِ
ای خدایا، مرا روزی فراوان بخش
- ۵۴۵
وَٱلأَمْنَ فِي ٱلْوَطَنِ
و امنیت در سرزمین من
- ۵۴۶
وَقُرَّةَ ٱلْعَيْنِ فِي ٱلأَهْلِ وَٱلْمَالِ وَٱلْوَلَدِ
و خوشی در خانواده، مال و فرزندان من
- ۵۴۷
وَٱلْمُقَامَ فِي نِعَمِكَ عِنْدِي
و دوام نعمتهای تو
- ۵۴۸
وَٱلصِّحَّةَ فِي ٱلْجِسْمِ
و بدن سالم
- ۵۴۹
وَٱلْقُوَّةَ فِي ٱلْبَدَنِ
و هیکل قوی
- ۵۵۰
وَٱلسَّلاَمَةَ فِي ٱلدِّينِ
و دین صحیح
- ۵۵۱
وَٱسْتَعْمِلْنِي بِطَاعَتِكَ وَطَاعَةِ رَسُولِكَ
کارهای خود را به اطاعت از تو و از پیامبر تو اختصاص دهم
- ۵۵۲
مُحَمَّدٍ صَلَّىٰ ٱللَّهُ عَلَيْهِ وَعَلَىٰ آلِهِ أَبَداً مَا ٱسْتَعْمَرْتَنِي
محمد—درود و سلام الله بر او و بر اهل بیت او—تا زمانی که مرا زنده نگاه داری
- ۵۵۳
وَٱجْعَلْنِي مِنْ أَوْفَرِ عِبَادِكَ عِنْدَكَ نَصِيباً
مرا از بندگان پر پاداش خود قرار ده
- ۵۵۴
فِي كُلِّ خَيْرٍ أَنْزَلْتَهُ وَتُنْزِلُهُ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ
در هر چیزی از نیکیهایی که تو فرستادی و فرستادی خواهی در ماه رمضان
- ۵۵۵
فِي لَيْلَةِ ٱلْقَدْرِ
و در شب قدر
- ۵۵۶
وَمَا أَنْتَ مُنْزِلُهُ فِي كُلِّ سَنَةٍ مِنْ رَحْمَةٍ تَنْشُرُهَا
و همچنین تمام آنچه که تو تصمیم میگیری در سال اتاحت دهی، از جمله رحمتی که تو پخش میکنی
- ۵۵۷
وَعَافِيَةٍ تُلْبِسُهَا
تندرستی که با آن تو را زینت میدهی
- ۵۵۸
وَبَلِيَّةٍ تَدْفَعُهَا
و مصیبتی که تو دفع میکنی
- ۵۵۹
وَحَسَنَاتٍ تَتَقَبَّلُهَا
و عملهای نیک که تو قبول میکنی
- ۵۶۰
وَسَيِّئَاتٍ تَتَجَاوَزُ عَنْهَا
و بدیهایی که تو معاف میکنی
- ۵۶۱
وَٱرْزُقْنِي حَجَّ بَيْتِكَ ٱلْحَرَامِ فِي عَامِنَا هٰذَا وَفِي كُلِّ عَامٍ
بر من احسان کن با حج بیت حرام خود در این سال و در تمام سالها
- ۵۶۲
وَٱرْزُقْنِي رِزْقاً وَاسِعاً مِنْ فَضْلِكَ ٱلْوَاسِعِ
و بر من عطا کن روزی فراوان از فضل بیپایان خود
- ۵۶۳
وَٱصْرِفْ عَنِّي يَا سَيِّدِي ٱلأَسْوَاءَ
دور کن ای مولای من تمام شرور را از من
- ۵۶۴
وَٱقْضِ عَنِّي ٱلدَّيْنَ وَٱلظًُّلاَمَاتِ حَتَّىٰ لاَ أَتَأَذَّىٰ بِشَيْءٍ مِنْهُ
و بر من کمک رساں که قروضم را و بدیهایم را سامان دهم تا از عذاب آنها نجات یابم
- ۵۶۵
وَخُذْ عَنِّي بِأَسْمَاعِ وَأَبْصَارِ أَعْدَائِي وَحُسَّادِي وَٱلْبَاغِينَ عَلَيَّ
نجات ده مرا از شنیدار و دیدار دشمنان و حاسدان و آنانی که قصد ستم بر من دارند
- ۵۶۶
وَٱنْصُرْنِي عَلَيْهِمْ
و بر ایشان بر من لشکر کشی کن
- ۵۶۷
وَأَقِرَّ عَيْنِي وَفَرِّحْ قَلْبِي
و چشم مرا شاد و دل مرا خوش کن
- ۵۶۸
وَٱجْعَلْ لِي مِنْ هَمِّي وَكَرْبِي فَرَجاً وَمَخْرَجاً
و بر من رفع کن محن و بلا و غم و الم خود
- ۵۶۹
وَٱجْعَلْ مَنْ أَرَادَنِي بِسُوءٍ مِنْ جَمِيعِ خَلْقِكَ تَحْتَ قَدَمَيَّ
و کن تمام کسانی که قصد شر بر من دارند از میان تمام خلقت خود تحت پایم
- ۵۷۰
وَٱكْفِنِي شَرَّ ٱلشَّيْطَانِ
و حفاظت کن مرا از شر شیطان
- ۵۷۱
وَشَرَّ ٱلسُّلْطَانِ
و از شر اقتدار و سلطان
- ۵۷۲
وَسَيِّئَاتِ عَمَلِي
و از عاقبت بدیهای خود
- ۵۷۳
وَطَهِّرْنِي مِنَ ٱلذُّنُوبِ كُلِّهَا
و پاک کن مرا از تمام گناهان خود
- ۵۷۴
وَأَجِرْنِي مِنَ ٱلنَّارِ بِعَفْوِكَ
و نجات ده مرا از آتش دوزخ به گذشت خود
- ۵۷۵
وَأَدْخِلْنِي ٱلْجَنَّةَ بِرَحْمَتِكَ
و داخل کن مرا به بهشت به رحمت خود
- ۵۷۶
وَزَوِّجْنِي مِنَ ٱلْحُورِ ٱلْعِينِ بِفَضْلِكَ
و ویاه کن با حوریان بهشتی به فضل خود
- ۵۷۷
وَأَلْحِقْنِي بِأَوْلِيَائِكَ ٱلصَّالِحِينَ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ
و پیوند ده مرا با بندگان نیک خود—محمد و اهل بیت او
- ۵۷۸
ٱلأَبْرَارِ ٱلطَّيِّبِينَ ٱلطَّاهِرِينَ ٱلأَخْيَارِ
پاکشدگان و مطهران و پرهیزکاران
- ۵۷۹
صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِمْ وَعَلَىٰ أَجْسَادِهِمْ وَأَرْوَاحِهِمْ وَرَحْمَةُ ٱللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ
السلام و الرحمة و البركات بر اجسام و ارواح ايشان
- ۵۸۰
إِلٰهِي وَسَيِّدِي وَعِزَّتِكَ وَجَلالِكَ
ای خدای من و مولای من سوگند بر عزت و جلال خود
- ۵۸۱
لَئِنْ طَالَبْتَنِي بِذُنُوبِي لَأُطَالِبَنَّكَ بِعَفْوِكَ
اگر مرا برای گناهان بپرس، با بخشش خود میطلبم
- ۵۸۲
وَلَئِنْ طَالَبْتَنِي بِلُؤْمِي لَأُطَالِبَنَّكَ بِكَرَمِكَ
اگر بر سر پستیهای خود بپرس، با مهربانی خود میطلبم
- ۵۸۳
وَلَئِنْ أَدْخَلْتَنِي ٱلنَّارَ َلأُخْبِرَنَّ أَهْلَ ٱلنَّارِ بِحُبِّي لَكَ
اگر بفرمایی به دوزخ، به تمام ساکنان آن خبر خواهم داد که تو را دوست دارم
- ۵۸۴
إِلٰهِي وَسَيِّدِي إِنْ كُنْتَ لاَ تَغْفِرُ إِلاَّ لأَوْلِيَائِكَ وَأَهْلِ طَاعَتِكَ
ای خدای من و مولای من اگر فقط بندگان راز خود و فرمانبرداران خود را بخشایی
- ۵۸۵
فَإِلَىٰ مَنْ يَفْزَعُ ٱلْمُذْنِبُونَ
پس گناهكاران به کی پناه میبرند؟
- ۵۸۶
وَإِنْ كُنْتَ لاَ تُكْرِمُ إِلاَّ أَهْلَ ٱلْوَفَاءِ بِكَ
اگر کسی را سرافراز نکنی مگر آن کس که نیکی کند براى تو
- ۵۸۷
فَبِمَنْ يَسْتَغِيثُ ٱلْمُسِيئُونَ
پس بدکاران پناه خواهی کجا میجویند؟
- ۵۸۸
إِلٰهِي إِنْ أَدْخَلْتَنِي ٱلنَّارَ فَفِي ذٰلِكَ سُرُورُ عَدُوِّكَ
ای خدا اگر به دوزخ انداختن مرا را قطع کنی، این کار دشمنان تو را خوشحال کند
- ۵۸۹
وَإِنْ أَدْخَلْتَنِي ٱلْجَنَّةَ فَفِي ذٰلِكَ سُرُورُ نَبِيِّكَ
و اما اگر بهشت را براى من قطع کنی، اين کار پيامبر تو را خوشحال کند
- ۵۹۰
وَأَنَا وَٱللَّهِ أَعْلَمُ أَنَّ سُرُورَ نَبِيِّكَ أَحَبُّ إِلَيْكَ مِنْ سُرُورِ عَدُوِّكَ
و من به الله سوگند که خوب میدانم که خوشنودی پیامبر تو برای تو بهتر از خوشنودی دشمنانت است
- ۵۹۱
اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ أَنْ تَمْلأَ قَلْبِي حُبّاً لَكَ
ای خدا از تو میخواهم که دلم را پر از محبت به تو کنی
- ۵۹۲
وَخَشْيَةً مِنْكَ
و از بیم تو
- ۵۹۳
وَتَصْدِيقاً بِكِتَابِكَ
و از ايمان به كتاب تو
- ۵۹۴
وَإِيـمَاناً بِكَ
و از اعتقاد به تو
- ۵۹۵
وَفَرَقاً مِنْكَ
و از وحشت تو
- ۵۹۶
وَشَوْقاً إِلَيْكَ
و از رغبت به تو
- ۵۹۷
يَا ذَا ٱلْجَلالِ وَٱلإِكْرَامِ حَبِّبْ إِلَيَّ لِقَاءَكَ
ای پروردگار عز و جلال، مرا دوست دار ملاقات خود کن
- ۵۹۸
وَأَحْبِبْ لِقَائِي
و دوست دار ملاقات مرا باش
- ۵۹۹
وَٱجْعَلْ لِي فِي لِقَائِكَ ٱلرَّاحَةَ وَٱلْفَرَجَ وَٱلْكَرَامَةَ
و کن ملاقات مرا را براى خود موجب راحت و آسايش و تکريم
- ۶۰۰
اَللَّهُمَّ أَلْحِقْنِي بِصَالِحِ مَنْ مَضَىٰ
ای خدا پیوند ده مرا با صالحان از نسلهای گذشته
- ۶۰۱
وَٱجْعَلْنِي مِنْ صَالِحِ مَنْ بَقِيَ وَخُذْ بِي سَبِيلَ ٱلصَّالِحِينَ
مرا با شایستگان این نسل برگزین، و مرا به راه شایستگان هدایت کن،
- ۶۰۲
وَأَعِنِّي عَلَىٰ نَفْسِي بِمَا تُعِينُ بِهِ ٱلصَّالِحِينَ عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ
مرا در برابر خود یاری کن، چنانکه خود شایستگان را یاری میکنی،
- ۶۰۳
وَٱخْتِمْ عَمَلِي بِأَحْسَنِهِ
کار خود را بهترین انجاماش با مهر و محبت ختم کن،
- ۶۰۴
وَٱجْعَلْ ثَوَابِي مِنْهُ ٱلْجَنَّةَ بِرَحْمَتِكَ
بهشت را ثواب اعمال من قرار ده بخاطر رحمت خود،
- ۶۰۵
وَأَعِنِّي عَلَىٰ صَالِحِ مَا أَعْطَيْتَنِي
مرا در مدیریت خوبیهایی که بر من ریختهای یاری کن،
- ۶۰۶
وَثَبِّتْنِي يَا رَبِّ وَلاَ تَرُدَّنِي فِي سُوءٍ ٱسْتَنْقَذْتَنِي مِنْهُ
مرا قوی کن ای پروردگار، و مرا بازگردان سوی بدی بعد از اینکه مرا ازآن نجات دادی،
- ۶۰۷
يَا رَبَّ ٱلْعَالَمِينَ
ای پروردگار جهانیان!
- ۶۰۸
اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ إِيـمَاناً لاَ أَجَلَ لَهُ دُونَ لِقَائِكَ
ای خدا، از تو چیزی میخواهم: ایمانی که تا ملاقات تو ندایش نشود،
- ۶۰۹
أَحْيِنِي مَا أَحْيَيْتَنِي عَلَيْهِ
تا آنجا که تو مرا عمر دهی، مرا به آن ایمان متصل کن،
- ۶۱۰
وَتَوَفَّنِي إِذَا تَوَفَّيْتَنِي عَلَيْهِ
و هنگامیكه تو روح مرا فرا خواهی گرفت، آن ایمان را همراه من کن،
- ۶۱۱
وَٱبْعَثْنِي إِذَا بَعَثْتَنِي عَلَيْهِ
هنگام قیامت مرا بدان ایمان برخیز،
- ۶۱۲
وَأَبْرِئْ قَلْبِي مِنَ ٱلرِّيَاءِ وَٱلشَّكِّ وَٱلسُّمْعَةِ فِي دِينِكَ
دل من را از ریا و سوگند و تظاهر در امور دین خود آزاد کن،
- ۶۱۳
حَتَّىٰ يَكُونَ عَمَلِي خَالِصاً لَكَ
تا کار من خالص برای رضای تو باشد،
- ۶۱۴
اَللَّهُمَّ أَعْطِنِي بَصِيرَةً فِي دِينِكَ
ای خدا، مرا فهم و شعور در دین خود ده،
- ۶۱۵
وَفَهْماً فِي حُكْمِكَ
و درک سنن تو،
- ۶۱۶
وَفِقْهاً فِي عِلْمِكَ
و بصیرتی در علم تو،
- ۶۱۷
وَكِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِكَ
و دو برابر رحمت خود را،
- ۶۱۸
وَوَرَعاً يَحْجُزُنِي عَنْ مَعَاصِيكَ
و تقوایی که مرا از معصیت تو باز دارد،
- ۶۱۹
وَبَيِّضْ وَجْهِي بِنُورِكَ
چهره مرا روشن کن به نور خود،
- ۶۲۰
وَٱجْعَلْ رَغْبَتِي فِيمَا عِنْدَكَ
و مرا براى هیچ چیز دلمشتاق مکن مگر آنچه تو در یادت داری،
- ۶۲۱
وَتَوَفَّنِي فِي سَبِيلِكَ وَعَلَىٰ مِلَّةِ رَسُولِكَ
و هنگام مرگ مرا بر راه تو وفادار و به اصول پیامبر تو متمسک کن،
- ۶۲۲
صَلَّىٰ ٱللَّهُ عَلَيْهِ وَعَلَىٰ آلِهِ
درود و سلام خدا بر او و اهل بیت او باد،
- ۶۲۳
اَللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ ٱلْكَسَلِ وَٱلْفَشَلِ
ای خدا، از تو پناه میخواهم بر سستی، ناکامی،
- ۶۲۴
وَٱلْهَمِّ وَٱلْجُبْنِ وَٱلْبُخْلِ
غم، بزدلی، بخل،
- ۶۲۵
وَٱلْغَفْلَةِ وَٱلْقَسْوَةِ وَٱلْمَسْكَنَةِ
غفلت، درشتی، فقر،
- ۶۲۶
وَٱلْفَقْرِ وَٱلْفَاقَةِ
احتیاج، تنگدستی،
- ۶۲۷
وَكُلِّ بَلِيَّةٍ وَٱلْفَوَاحِشِ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ
و بر تمام بلاها و تمام کردار ناپاکی، آشکار و پنهان،
- ۶۲۸
وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ نَفْسٍ لاَ تَقْنَعُ
از خود غیر سیراب و معترض پناه میخواهم،
- ۶۲۹
وَبَطْنٍ لاَ يَشْبَعُ
شکم بیسیراب،
- ۶۳۰
وَقَلْبٍ لاَ يَخْشَعُ
دل بیترسا،
- ۶۳۱
وَدُعَاءٍ لاَ يُسْمَعُ
دعای بیاجابت،
- ۶۳۲
وَعَمَلٍ لاَ يَنْفَعُ
و کار بیفایده،
- ۶۳۳
وَأَعُوذُ بِكَ يَا رَبِّ عَلَىٰ نَفْسِي وَدِينِي وَمَالِي
از تو میخواهم ای پروردگار تا خود و دین و اموال و تمام آنچه بر من ریختهای را
- ۶۳۴
وَعَلَىٰ جَمِيعِ مَا رَزَقْتَنِي مِنَ ٱلشَّيْطَانِ ٱلرَّجِيمِ
از ابلیس لعین محفوظ داری،
- ۶۳۵
إِنَّكَ أَنْتَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ
تو خودی شنونده، داناى،
- ۶۳۶
اَللَّهُمَّ إِنَّهُ لاَ يُجِيرُنِي مِنْكَ أَحَدٌ
ای خدا، هیچ کس نمیتواند مرا در برابر تو نجات دهد،
- ۶۳۷
وَلاَ أَجِدُ مِنْ دُونِكَ مُلْتَحَداً
و نمیتوانم پناهگاهی در برابر تو یافت،
- ۶۳۸
فَلاَ تَجْعَلْ نَفْسِي فِي شَيْءٍ مِنْ عَذَابِكَ
پس هیچ چیزی را که عذاب تو بر سر من آورد، بر من حاکم مساز،
- ۶۳۹
وَلاَ تَرُدَّنِي بِهَلَكَةٍ
و خود را به هلاکت نرسان،
- ۶۴۰
وَلاَ تَرُدَّنِي بِعَذَابٍ أَلِيمٍ
و مرا سزاوار عذاب دردناک مساز،
- ۶۴۱
اَللَّهُمَّ تَقَبَّلْ مِنِّي
ای خدا، از من پذیر،
- ۶۴۲
وَأَعْلِ ذِكْرِي
مرا شهرت و نام نیک ده،
- ۶۴۳
وَٱرْفَعْ دَرَجَتِي
مرتبهام را بلند کن،
- ۶۴۴
وَحُطَّ وِزْرِي
گناهان مرا ببخش،
- ۶۴۵
وَلاَ تَذْكُرْنِي بِخَطِيئَتِي
مرا بر داشتن در نام نیاور،
- ۶۴۶
وَٱجْعَلْ ثَوَابَ مَجْلِسِي
ثواب نشستههای من،
- ۶۴۷
وَثَوَابَ مَنْطِقِي
سخنهای من،
- ۶۴۸
وَثَوَابَ دُعَائِي رِضَاكَ وَٱلْجَنَّةَ
و نماز من را رضای تو و بهشت قرار ده،
- ۶۴۹
وَأَعْطِنِي يَا رَبِّ جَمِيعَ مَا سَأَلْتُكَ وَزِدْنِي مِنْ فَضْلِكَ
ای پروردگار، تمام آنچه از تو خواستهام مرا ده، و فضل بیشتری بر من بگذار،
- ۶۵۰
إِنِّي إِلَيْكَ رَاغِبٌ يَا رَبَّ ٱلْعَالَمِينَ
کسى را جز تو نمیخواهم، ای پروردگار جهانیان!
- ۶۵۱
اَللَّهُمَّ إِنَّكَ أَنْزَلْتَ فِي كِتَابِكَ أَنْ نَعْفُوَ عَمَّنْ ظَلَمَنَا
ای خدایا، تو در کتابت بر ما فرض کردهای که بر کسانی که به ما ستم روا میدارند، درگذریم.
- ۶۵۲
وَقَدْ ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا فَٱعْفُ عَنَّا فَإِنَّكَ أَوْلَىٰ بِذٰلِكَ مِنَّا
ما خود را ستم کردیم؛ پس ما را بخش، زیرا تو شایق بخشش بیش از ما هستی.
- ۶۵۳
وَأَمَرْتَنَا أَنْ لاَ نَرُدَّ سَائِلاً عَنْ أَبْوَابِنَا
تو بر ما فرض کردهای که هیچ گدا و درخواستگری را که بر درهای ما باشد رد نکنیم.
- ۶۵۴
وَقَدْ جِئْتُكَ سَائِلاً فَلاَ تَرُدَّنِي إِلاَّ بِقَضَاءِ حَاجَتِي
اینجا هستم کہ تو را میخواهم؛ پس مرا رد مکن؛ بلکہ نیاز مرا برآور.
- ۶۵۵
وَأَمَرْتَنَا بِٱلإِحْسَانِ إِلَىٰ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُنَا
تو بر ما فرض کردهای که با آنانی که زیر سلطهی ما هستند، نیکی روا داریم.
- ۶۵۶
وَنَحْنُ أَرِقَّاؤُكَ فَأَعْتِقْ رِقَابَنَا مِنَ ٱلنَّارِ
ما قطعاً زیر سلطهی تو هستیم؛ پس ما را از آتش جهنم رهائی بخش.
- ۶۵۷
يَا مَفْزَعِي عِنْدَ كُرْبَتِي
ای پناهی من هنگام آزار!
- ۶۵۸
وَيَا غَوْثِي عِنْدَ شِدَّتِي
ای یاری من هنگام سختی!
- ۶۵۹
إِلَيْكَ فَزِعْتُ
به تو روی آوردهام.
- ۶۶۰
وَبِكَ ٱسْتَغَثْتُ وَلُذْتُ
نزد تو پناه گرفتهام و پناهگاه تلاش کردهام.
- ۶۶۱
لاَ أَلُوذُ بِسِوَاكَ
هرگز جز به تو روی نخواهم آورد.
- ۶۶۲
وَلاَ أَطْلُبُ ٱلْفَرَجَ إِلاَّ مِنْكَ
هرگز جز از تو تسلی نطلبم.
- ۶۶۳
فَأَغِثْنِي وَفَرِّجْ عَنِّي
پس مرا یاری کن و سختی مرا برطرف کن.
- ۶۶۴
يَا مَنْ يَقْبَلُ ٱلْيَسِيرَ وَيَعْفُو عَنِ ٱلْكَثِيرِ
ای کسی که اندک را قبول میکنی و بسیار را میگذری!
- ۶۶۵
ٱقْبَلْ مِنِّيَ ٱلْيَسِيرَ وَٱعْفُ عَنِّيَ ٱلْكَثِيرَ
اندک مرا قبول کن و بسیار مرا بگذر.
- ۶۶۶
إِنَّكَ أَنْتَ ٱلرَّحِيمُ ٱلْغَفُورُ
تو بیگمان بسیار مهربان و بسیار بخشنده هستی.
- ۶۶۷
اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ إِيـمَاناً تُبَاشِرُ بِهِ قَلْبِي
ای خدایا، از تو میخواهم ايمانی که دل مرا فرا گیرد
- ۶۶۸
وَيَقِيناً صَادِقاً حَتَّىٰ أَعْلَمَ أَنَّهُ لَنْ يُصِيبَنِي إِلاَّ مَا كَتَبْتَ لِي
و یقینی راستین تا کہ اعتقاد دارم کہ هیچ چیز مرا نمیرنجاند جز آنچہ تو بشناختهای.
- ۶۶۹
وَرَضِّنِي مِنَ ٱلْعَيْشِ بِمَا قَسَمْتَ لِي
مرا بخردمند روزیای که برای مرا مقرر کردهای قرار بخش.
- ۶۷۰
يَا أَرْحَمَ ٱلرَّاحِمِينَ
ای مهربانترین همهی مهربانان!