دعاء الصباح
دعای صبح
۱۰۸ بند منبع: Mafatih al-Jinan
بخشهایی از این ترجمه با کمک ماشین انجام شده و در انتظار بازبینی علمی است.
- ۱
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خدای بخشنده و مهربان
- ۲
اللَّهُمَّ يَا مَنْ دَلَعَ لِسَانَ ٱلصَّبَاحِ بِنُطْقِ تَبَلُّجِهِ
ای خدایا، ای آن کسی که زبان صبح را در سخن سپیدهداری گسترش دادی
- ۳
وَسَرَّحَ قِطَعَ ٱللَّيْلِ ٱلْمُظْلِمِ بِغَيَاهِبِ تَلَجْلُجِهِ
ذرات شب تاریک را به تاریکی خروشش آن فرستادی
- ۴
وَأَتْقَنَ صُنْعَ ٱلْفَلَكِ الدَّوَّارِ فِي مَقَادِيرِ تَبَرُّجِهِ
بناء کرّات گردان را به اندازهای از ظهورش استوار کردی
- ۵
وَشَعْشَعَ ضِيَاءَ ٱلشَّمْسِ بِنُورِ تَأَجُّجِهِ
و تابش خورشید را از روشنایی درخشندگیاش تابناک ساختی
- ۶
يَا مَنْ دَلَّ عَلَىٰ ذَاتِهِ بِذَاتِهِ
ای آن کسی که ذات خود را به ذات خود نشان میدهی
- ۷
وَتَنَزَّهَ عَنْ مُجَانَسَةِ مَخْلُوقَاتِهِ
بر فراز مناسبتهای مخلوقات خود برتری مییابی
- ۸
وَجَلَّ عَنْ مُلائَمَةِ كَيْفِيَاتِهِ
و بر تطابق صفات خود عظمت میگیری
- ۹
يَا مَنْ قَرُبَ مِنْ خَطَرَاتِ ٱلظُّنُونِ
ای آن کسی که نزدیک خطرات نظرات و آراء هستی
- ۱۰
وَبَعُدَ عَنْ لَحَظَاتِ ٱلْعُيُونِ
و دور از دید چشمان
- ۱۱
وَعَلِمَ بِمَا كَانَ قَبْلَ أَن يَكُونَ
و دانا از آنچه هست پیش از آنکه هست
- ۱۲
يَا مَنْ أَرْقَدَنِي فِي مِهَادِ أَمْنِهِ وَأَمَانِهِ
ای آن کسی که مرا در گهوارهای از امن و پناه خود آسوده ساختی
- ۱۳
وَأَيْقَظَنِي إِلَىٰ مَا مَنَحَنِي بِهِ مِنْ مِنَنِهِ وَإِحْسَانِهِ
بیدار کردی مرا از لطف و احسانات که بر من انعام فرمودی
- ۱۴
وَكَفَّ أَكُفَّ السُّوءِ عَنِّي بِيَدِهِ وَسُلْطَانِهِ
و دست دارندگی و قدرت خود را از من پنجههای شر کشیدهای
- ۱۵
صَلِّ اللَّهُمَّ عَلَىٰ ٱلدَّلِيلِ إِلَيْكَ فِي ٱللَّيْلِ ٱلأَلْيَلِ
درود فرما، ای خدایا، بر راهنمای تو در شب تاریک
- ۱۶
وَٱلْمَاسِكِ مِنْ أَسْبَابِكَ بِحَبْلِ ٱلشَّرَفِ ٱلأَطْوَلِ
کسی که از ریسمانهای تو به طناب نیکتری و شرافت پایدار چسبیده
- ۱۷
وَٱلنَّاصِعِ ٱلْحَسَبِ فِي ذِرْوَةِ ٱلْكَاهِلِ ٱلأَعْبَلِ
نسب پاک و روشن اش بر بالای دوشان محکمدوش
- ۱۸
وَٱلثَّابِتِ ٱلْقَدَمِ عَلَىٰ زَحَاِليْفِهَا فِي ٱلزَّمَنِ ٱلأَوَّلِ
و پاهای او در قدیم الایام با وجود لغزندگی، محکم ریختهشده
- ۱۹
وَعَلَىٰ آلِهِ ٱلأَخْيَارِ ٱلْمُصْطَفَيْنَ ٱلأَبْرَارِ
و بر اهلاش، نیکان و برگزیدگان و پاکان درود فرما
- ۲۰
وٱفْتَحِ اللَّهُمَّ لَنَا مَصَارِيعَ ٱلصَّبَاحِ
برای ما، ای خدایا، بخشهای درِ صبح را بگشا
- ۲۱
بِمَفَاتِيحِ ٱلرَّحْمَةِ وَٱلْفَلاَحِ
به کلیدهای رحمت و فراخی
- ۲۲
وَأَلْبِسْنِي ٱللَّهُمَّ مِنْ أَفْضَلِ خِلَعِ ٱلْهِدَايَةِ وَٱلصَّلاَحِ
مرا، ای خدایا، به بهترین رهای هدایت و پرهیزکاری پوشش ده
- ۲۳
وَٱغْرِسِ اللَّهُمَّ بِعَظَمَتِكَ فِي شِرْبِ جَنَانِي يَنَابِيعَ ٱلْخُشُوعِ
به عظمت خود، ای خدایا، چشمههای فروتنی در جاى آبخوران دلم کاشت
- ۲۴
وَأَجْرِ ٱللَّهُمَّ لِهَيْبَتِكَ مِنْ آمَاقِي زَفَرَاتِ ٱلدُّمُوعِ
به خوف تو، ای خدایا، اشکهای ناله از گوشههای چشمانم بجاری
- ۲۵
وَأَدِّبِ ٱللَّهُمَّ نَزَقَ ٱلْخُرْقِ مِنِّي بِأَزِمَّةِ ٱلْقُنُوعِ
بیاحتیاطی و ناپائیری مرا به عنان خناعپذیری تنبیه کن
- ۲۶
إِلٰهِي إِن لَمْ تَبْتَدِئْنِي ٱلرَّحْمَةُ مِنْكَ بِحُسْنِ ٱلتَّوْفِيقِ
ای خدای من، اگر رحمتی از تو با توفیق و خیر برای من آغاز نشود
- ۲۷
فَمَنِ ٱلسَّاِلكُ بِي إِلَيْكَ فِي وَاضِحِ ٱلطَّرِيقِ
پس چه کسی است که مرا به راه روشن تو ببرد
- ۲۸
وَإِنْ أَسْلَمَتْنِي أَنَاتُكَ لِقَائِدِ ٱلأَمَلِ وَٱلْمُنَىٰ
اگر تدبیر تو مرا به رهنمای امید و تمنیات سپرد
- ۲۹
فَمَنِ ٱلْمُقِيلُ عَثَرَاتِي مِنْ كَبَوَاتِ ٱلْهَوَىٰ
پس چه کسی است که سقطات و لغزشهای مرا از تقلب هوس بطل کند
- ۳۰
وَإِنْ خَذَلَنِي نَصْرُكَ عِنْدَ مُحَارَبَةِ ٱلنَّفْسِ وَٱلشَّيْطَانِ
اگر یاریت در جنگ با نفس و شیطان مرا وا گذارد
- ۳۱
فَقَدْ وَكَلَنِي خِذْلاَنُكَ إِلَىٰ حَيْثُ ٱلنَّصَبِ وَٱلْحِرْمَانِ
پس وا گذاری تو مرا به جائی که سختی و محرومی باشد تسلیم کند
- ۳۲
إِلٰهِي أَتَرَانِي مَا أَتَيْتُكَ إِلاَّ مِنْ حَيْثُ ٱلآمَاِل
ای خدای من، آیا تو نمیبینی که من تنها از طرف امیدها به تو آمدهام
- ۳۳
أَمْ عَلِقْتُ بِأَطْرَافِ حِبَاِلكَ إِلاَّ حِينَ بَاعَدَتْنِي ذُنُوبِي عَنْ دَارِ ٱلْوِصَاِل
یا به سرانجام ریسمانهای تو چسبیدهام هنگامیکه گناهانم مرا از خانهی وصال راند
- ۳۴
فَبِئْسَ ٱلْمَطِيَّةُ الَّتِي ٱمْتَطَتْ نَفْسِي مِنْ هَوَاهَا
پس چه بدترین سواری است که نفس بر آن سوار شده است، یعنی هوس
- ۳۵
فَوَاهاً لَهَا لِمَا سَوَّلَتْ لَهَا ظُنُونُهَا وَمُنَاهَا
وای بر او براى فریفتهشدن به آراء و تمنیات خود
- ۳۶
وَتَبّاً لَهَا لِجُرْأَتِهَا عَلَىٰ سَيِّدِهَا وَمَوْلاهَا
خرابی بر او براى جرئتش بر ربّ و مالک خود
- ۳۷
إِلٰهِي قَرَعْتُ بَابَ رَحْمَتِكَ بِيَدِ رَجَائِي
ای خدای من، من در بر رحمت تو با دست امیدی کوفتم
- ۳۸
وَهَرَبْتُ إِلَيْكَ لاَجِئاً مِنْ فَرْطِ أَهْوَائِي
و به تو پناه آمدهام از هوس بیشازحد خود
- ۳۹
وَعَلَّقْتُ بِأَطْرَافِ حِبَاِلكَ أَنَامِلَ وَلائِي
و انگشتان محبت را به سرانجام ریسمانهای تو بستهام
- ۴۰
فَٱصْفَحِ اللَّهُمَّ عَمَّا كُنتُ أَجْرَمْتُهُ مِنْ زَلَلِي وَخَطَائِي
پس ببخشای، ای خدایا، سقطات و اشتباهات که مرتکب شدهام
- ۴۱
وَأَقِلْنِي مِنْ صَرْعَةِ رِدَائِي
و مرا از دام کردار دورائی دامن خود رهائی بخش
- ۴۲
فَإِنَّكَ سَيِّدِي وَمَوْلايَ وَمُعْتَمَدِي وَرَجَائِي
زیرا تو پروردگار و مالک و سند و امید من هستی
- ۴۳
وَأَنتَ غَايَةُ مَطْلُوبِي وَمُنَايَ فِي مُنْقَلَبِي وَمَثْوايَ
و تو مقصد جستجوی و مراد من در انجام و مستقرّ هستی
- ۴۴
إِلٰهِي كَيْفَ تَطْرُدُ مِسْكِيناً ٱلْتَجَأَ إِلَيْكَ مِنَ ٱلذُّنُوبِ هَارِباً
ای خدای من، چگونه میتوانی درویش و مسکینی را که به تو پناه میبرد از گناهان بیرون کنی
- ۴۵
أَم كَيْفَ تُخَيِّبُ مُستَرْشِداً قَصَدَ إِلَىٰ جَنَابِكَ سَاعِياً
چگونه میتوانی خواهندهی هدایت را که به آستان تو میدوید مایوس کنی
- ۴۶
أَمْ كَيْفَ تَرُدُّ ظَمْآناً وَرَدَ إِلَىٰ حِيَاضِكَ شَارِباً
چگونه میتوانی تشنهای را که به حوض تو میرود شراب نوشی کند رد کنی
- ۴۷
كَلاَّ وَحِيَاضُكَ مُتْرَعَةٌ فِي ضَنْكِ ٱلْمُحُولِ
هرگز نه، زیرا احواض تو در سختی قحط آبپر است
- ۴۸
وَبَابُكَ مَفْتُوحٌ لِلطَّلَبِ وَٱلْوُغُولِ
و درِ تو برای طلب و ورود گشایی است
- ۴۹
وَأَنتَ غَايَةُ ٱلْمَسْؤُولِ وَنِهَايَةُ ٱلْمَأْمُولِ
و تو مقصد درخواستها و مراد امیدهایی
- ۵۰
إِلٰهِي هٰذِهِ أَزِمَّةُ نَفْسِي عَقَلْتُهَا بِعِقَاِل مَشِيئَتِكَ
ای خدای من، این عنانهای نفس من است که من آنرا به قید ارادهی تو بستهام
- ۵۱
وَهٰذِهِ أَعْبَاءُ ذُنُوبِي دَرَاْتُهَا بِعَفْوِكَ وَرَحْمَتِكَ
اینها بارهای گناهانی هستند که من با بخشایش و رحمت تو از آنها اجتناب کردم
- ۵۲
وَهٰذِهِ أَهْوَائِيَ ٱلْمُضِلَّةُ وَكَلْتُهَا إِلَىٰ جَنَابِ لُطفِكَ وَرَاْفَتِكَ
اینها خواهشهای گمراهکنندهٔ خود من هستند که من به درستوی مهربانی و لطف تو سپردم
- ۵۳
فَٱجْعَلِ ٱللَّهُمَّ صَبَاحِي هٰذَا نَازِلاً عَلَيَّ بِضِيَاءِ ٱلْهُدَىٰ
پس این صبح من را، ای خدایا، روشنکن با درخشش هدایت
- ۵۴
وَبِٱلسَّلاَمَةِ فِي ٱلدِّينِ وَٱلدُّنْيَا
و سلامتی در دین و جهان!
- ۵۵
وَمَسَائِيَ جُنَّةً مِنْ كَيْدِ ٱلْعِدَىٰ
و شامِ من را سپر کن بر فریب دشمنان
- ۵۶
وَوِقَايَةً مِنْ مُرْدِيَاتِ ٱلْهَوَىٰ
و حصاری علیه تباهیهای نفس!
- ۵۷
إِنَّكَ قَادِرٌ عَلَىٰ مَا تَشَاءُ
تو بر آنچه میخواهی قادری
- ۵۸
تُؤْتِي ٱلْمُلْكَ مَنْ تَشَاءُ
حکومت را به هر کس میدهی که بخواهی
- ۵۹
وَتَنْزِعُ ٱلْمُلْكَ مِمَّن تَشَاءُ
و حکومت را از هر کس میستانی که بخواهی
- ۶۰
وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاءُ
و کسی را بزرگوار میسازی که بخواهی
- ۶۱
وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاءُ
و کسی را خوار میکنی که بخواهی
- ۶۲
بِيَدِكَ ٱلْخَيرُ
خیر در دست تو است
- ۶۳
إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
و تو بر تمام چیزها قادری
- ۶۴
تُولِجُ ٱللَّيْلَ فِي ٱلنَّهَارِ
تو شب را در روز داخل میکنی
- ۶۵
وَتُولِجُ ٱلنَّهَارَ فِي ٱللَّيْلِ
و روز را در شب داخل میکنی
- ۶۶
وَتُخْرِجُ ٱلْحَيَّ مِنَ ٱلمَيِّتِ
و زنده را از مرده بیرون میآری
- ۶۷
وَتُخْرِجُ ٱلْمَيِّتَ مِنَ ٱلحَيِّ
و مرده را از زنده بیرون میآری
- ۶۸
وَتَرْزُقُ مَنْ تَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
و هر کس را که بخواهی بیحساب روزی میدهی
- ۶۹
لاَ إِلٰهَ إِلاَّ أَنتَ
هیچ خدایی جز تو نیست
- ۷۰
سُبْحَانَكَ ٱللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ
پاکی تو ای خدایا و توصیح لائق تو است
- ۷۱
مَنْ ذَا يَعْرِفُ قَدْرَكَ فَلاَ يَخَافُكَ
کون تو را میشناسد و از تو نمیترسد
- ۷۲
وَمَن ذَا يَعْلَمُ مَا أَنتَ فَلاَ يَهَابُكَ
کون از حقیقتت آگاهست و تعظیم تو نکند
- ۷۳
أَلَّفْتَ بِقُدْرَتِكَ ٱلْفِرَقَ
به قدرتت چیزهای ناهمسان را پیوند زدی
- ۷۴
وَفَلَقْتَ بِلُطْفِكَ ٱلْفَلَقَ
به نرمیت سحر را شقاف دادی
- ۷۵
وَأَنَرْتَ بِكَرَمِكَ ديَاجِيَ ٱلْغَسَقِ
به سخاوتت تاریکیهای شب را روشن کردی
- ۷۶
وَأَنْهَرْتَ ٱلْمِيَاهَ مِنَ ٱلصُّمِّ ٱلصَّيَاخِيدِ عَذْباً وَأُجَاجاً
آبهای شیرین و شور را از سنگهای سخت و درخشان جاری کردی
- ۷۷
وَأَنزَلْتَ مِنَ ٱلمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجاً
سحر را از ابرهای باران آب ریزان فرستادی
- ۷۸
وَجَعَلْتَ ٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ لِلْبَرِيَّةِ سِرَاجاً وَهَّاجاً
و خورشید و ماه را چراغ روشن براي مخلوقات قرار دادی
- ۷۹
مِنْ غَيْرِ أَن تُمَارِسَ فِيمَا ٱبْتَدَأْتَ بِهِ لُغُوباً وَلاَ عِلاَجاً
بدون آنکه در آنچه آفریدی فقری یا رنجش بپذیری
- ۸۰
فَيَا مَنْ تَوَحَّدَ بِٱلْعِزِّ وَٱلْبَقَاءِ
پس ای تنهای عزت و دوام
- ۸۱
وَقَهَرَ عِبَادَهُ بِٱلْمَوْتِ وَٱلْفَنَاءِ
و غالبِ بندگانِ خود به مرگ و فنا
- ۸۲
صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ ٱلأَتْقِيَاءِ
محمد و اهل بیتش پاکدامنان را برکت ده
- ۸۳
وَٱسْمَعْ نِدَائِي وَٱسْتَجِبْ دُعَائِي
دعایم را اجابت کن و ندای من را بشنو
- ۸۴
وَحَقِّقْ بِفَضْلِكَ أَمَلِي وَرَجَائِي
و امیدم و آرزویم را به فضلت تحقق ده
- ۸۵
يَا خَيْرَ مَنْ دُعِيَ لِكَشْفِ ٱلضُّرِّ
ای بهترین مدعو براي رفع مصیبت
- ۸۶
وَٱلْمَأْمُولِ فِي كُلِّ عُسْرٍ وَيُسْرٍ
و پناه در تنگی و فراخی
- ۸۷
بِكَ أَنزَلْتُ حَاجَتِي فَلاَ تَرُدَّنِي مِنْ سَنِيِّ مَوَاهِبِكَ خَائِباً
نیاز خود را بر تو گفتم پس مرا ناامید نکن از بخشهاي عالی تو
- ۸۸
يَا كَرِيمُ يَا كَرِيمُ يَا كَرِيمُ
ای بسیار دادگر! ای بسیار دادگر! ای بسیار دادگر
- ۸۹
بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ ٱلرَّاحِمِينَ
به رحمتت ای بخشندهترینِ بخشندگان
- ۹۰
وَصَلَّىٰ ٱللَّهُ عَلَىٰ خَيْرِ خَلْقِهِ
خدا بهترین مخلوقات خود را برکت دهد
- ۹۱
مُحَمَّدٍ وَآلِهِ أَجْمَعِينَ
محمد را و تمام اهل بیتش
- ۹۲
إِلٰهِي قَلْبِي مَحْجُوبٌ
خدایام دل من پوشیده است
- ۹۳
وَنَفْسِي مَعْيُوبٌ
و روانم ناقص است
- ۹۴
وَعَقْلِي مَغْلُوبٌ
و عقلم شکست خورده است
- ۹۵
وَهَوَائِي غَاِلبٌ
و نفسم چیرهٔ است
- ۹۶
وَطَاعَتِي قَلِيلٌ
و اطاعتم کم است
- ۹۷
وَمَعْصِيَتِي كَثِيرٌ
و معصیتم بسیار است
- ۹۸
وَلِسَانِي مُقِرٌّ بِٱلذُّنُوبِ
و زبانم از گناه اعتراف میکند
- ۹۹
فَكَيْفَ حِيلَتِي
پس من چه کنم
- ۱۰۰
يَا سَتَّارَ ٱلْعُيُوبِ
ای پوشاندهٔ عیب
- ۱۰۱
وَيَا عَلاَّمَ ٱلْغُيُوبِ
ای تو که ناپیدای را میدانی!
- ۱۰۲
وَيَا كَاشِفَ ٱلْكُرُوبِ
ای تو که رنجها را برطرف میکنی!
- ۱۰۳
إِغْفِر ذُنُوبِي كُلَّهَا
گناهان مرا ببخش، همهی آنها را،
- ۱۰۴
بِحُرْمَةِ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ
به نام حرمت محمد و اهلبیت محمد!
- ۱۰۵
يَا غَفَّارُ يَا غَفَّارُ يَا غَفَّارُ
ای بخشنده! ای بخشنده! ای بخشنده!
- ۱۰۶
بِرَحْمَتِكَ يَا ارْحَمَ ٱلرَّاحِمِينَ
به رحمت تو، ای مهربانترین مهربانان!
- ۱۰۷
رَبِّ اشْرَحْ لِیْ صَدْرِیْ وَ یَسِّرْ لِیْ اَمْرِیْ وَ احْلُلْ عُقْدَۃً مِّنْ لِسَانِیْ یَفْقَہُوْا قَوْلِیْ وَ ارْجِعْنِیْ اِلٰی اَحْسَنِ الْاَحْوَالِ وَ اصْرِفْ عَنِّیْ کُلَّ اٰفَۃٍ وَ عَاہَۃٍ وَ كُلَّ بَلِیَّۃٍ بِمُحَمَّدٍ وَّ اٰلِہٖ.
ای پروردگار! سینهی مرا برای من وسیع کن، و کار مرا برای من آسان کن، و گرهی زبان مرا حل کن، تا سخن مرا بفهمند؛ و مرا به بهترین حال بازگردان، و هر بدی و نقص و هر ناخوشی را از من دور کن، به محمد و خاندانش.
- ۱۰۸
اِلٰہِیْ قَلْبِیْ مَحْجُوْبٌ وَ عَقْلِیْ مَغْلُوْبٌ وَ نَفْسِیْ مَعْیُوْبٌ وَ ہَوَآئِیْ غَالِبٌ وَ طَاعَتِیْ قَلِیْلَۃٌ وَ مَعْصِیَتِیْ کَثِیْرٌ وَ لِسَانِیْ مُقِرٌّ بِالذُّنُوْبِ وَ مُعْتَرِفٌ بِالْعُیُوْبِ فَمَا حِیْلَتِیْ یَا عَلَّامَ الْغُیُوْبِ يَا سَتَّارَ الْعُیُوْبِ وَ یَا غَفَّارَ الذُّنُوْبُ اِغْفِرْ لِيْ ذُنُوْبِیْ کُلَّہَا یَا غَفَّارُ وَ اسْتُرْ عَلَيَّ يَا سَتَّارُ بِمُحَمَّدٍ وَ اٰلِهِ الْاَطْهَارِ بِرَحْمَتِکَ یَا اَرْحَمَ الرَّاحِمِیْنَ.
خدایا! دل من پوشیده است، عقل من شکست خورده است، روح من ناقص است، هوس من غالب است، اطاعت من کم است، معصیت من بسیار است و زبان من گناهان را اقرار میکند و نقایص را میشناسد. پس من چه کنم؟ ای تو که ناپیدای را میدانی! ای تو که نقایص را پوشش میدهی! ای بخشندهی گناهان! گناهان مرا ببخش، همهی آنها را، ای بخشنده! و آنها را پوشش ده، ای پنهانکننده! به محمد و نسل پاکاش، به رحمت تو ای مهربانترین مهربانان!