TheShia
English العربية فارسی اردو

الصحيفة السجادية

صحیفه سجادیه

۸۳ بند منبع: Sahifa al-Sajjadiyya

این ترجمه با کمک ماشین انجام شده و در انتظار بازبینی علمی است. متن عربی بالا متن معتبر است.

در این صفحه۸۳
  1. دعا ی 1 در توحید و ستایش خداوند
  2. دعای 2 در صلوات و درود بر رسول خدا و بیان اوصاف آن حضرت
  3. دعا ی 3 برای فرشتگان و حاملان عرش
  4. دعای 4 در درود بر پیروان و تصدیق کنندگان پیامبران
  5. دعا ی 5 برای خود و دوستان و نزدیکان
  6. دعای 6 برای صبح و شب
  7. دعای 7 برای پیشآمدهای سخت و اندوهناک
  8. دعای 8 برای پناه بردن به خدا از سختی ها
  9. دعای 9 برای طلب بخشش و آمرزش از خدا
  10. دعای 10 پناه بردن به خداوند
  11. دعا 11 برای عاقبت به خیری
  12. دعای 12 در اعتراف به گناه و درخواست توبه
  13. دعای 13 در طلب حوائج از خداوند
  14. دعای 14 برای ستم و ستمدیده و مظلوم
  15. دعای 15 برای بیماری و اندوه و بلا و مریضی
  16. دعای 16 برای طلب عفو و بخشش از گناهان و عیوب
  17. دعای 17 پناه بردن به خداوند از شر شیطان
  18. دعای 18 برای دفع بلا و طلب عافیت
  19. دعای 19 برای درخواست و طلب باران
  20. دعای 20 در مکارم اخلاق و اعمال پسندیده
  21. دعای 21 برای زمان هجوم غم و اندوه و نگرانی از گناه
  22. دعای 22 برای سختی و دشواری امور
  23. دعای 23 برای عافیت و شکر بر آن
  24. دعای 24 برای پدر و مادر
  25. دعای 25 پدر و مادر درباره فرزندان
  26. دعای 26 برای همسایه ها و دوستان
  27. دعای 27 برای مرزداران
  28. دعای 28 برای پناه بردن به خداوند
  29. دعای 29 به وقت تنگی رزق و روزی
  30. دعای 30 برای پرداخت قرض و دین و وام
  31. دعای 31 در توبه و بازگشت
  32. دعای 32 پس از نماز شب
  33. دعای 33 در استخاره و درخواست خیر و نیکی
  34. دعای 34 برای رسوایی در گناه
  35. دعای 35 در رضا و خشنودی به دادههای الهی
  36. دعای 36 هنگام نظر به ابر و برق و شنیدن بانگ رعد
  37. دعای 37 در اعتراف به ناتوانی از شکر
  38. دعای 38 در پوزش از کوتاهی در حقوق بندگان و طلب آزادی از آتش
  39. دعای 39 در طلب عفو و بخشش
  40. دعای 40 به وقت یاد مرگ
  41. دعای 41 در درخواست پردهپوشی و حفظ شدن از حادثهها
  42. دعای 42 به وقت ختم قرآن
  43. دعای 43 هنگام نگاه کردن به هلال
  44. دعای 44 به وقت فرا رسیدن ماه مبارک رمضان
  45. دعای 45 به هنگام وداع با ماه مبارک رمضان
  46. دعای 46 بعد از بازگشت از نماز عید فطر و جمعه
  47. دعای 47 عرفه امام سجاد
  48. دعای 48 برای روز عید قربان و جمعه
  49. دعای 49 برای دفع شر دشمنان و رد فشار آنها
  50. دعای 50 در مقام ترس از خدا
  51. دعای 51 برای تضرع و زاری به درگاه خداوند
  52. دعای 52 برای اصرار در درخواست از خداوند
  53. دعای 53 در اظهار ذلت به پیشگاه خداوند
  54. دعای 54 درخواست از خدا برای دور کردن غم و اندوه
  55. دعای 55 از تسبیح زین‌العابدین علیه السلام
  56. دعای 56 دعا و تمجید آن حضرت علیه السلام
  57. دعای 57 در یاد آل محمد علیهم السلام
  58. دعای 58 آن حضرت علیه السلام در درود بر آدم علیه السلام
  59. دعای 59 آن حضرت علیه السلام در گرفتاری و درخواست گشایش
  60. دعای 60 آن حضرت علیه السلام در آنچه از آن بیم و حذر داشت
  61. دعای 61 آن حضرت علیه السلام در تذلل
  62. 1. مناجات توبه کنندگان
  63. 2. مناجات شکوه کنندگان
  64. 3. مناجات خائفین
  65. 4. مناجات امیدواران
  66. 5. مناجات مشتاقان
  67. 6. مناجات شاکرین
  68. 7. مناجات اطاعت کنندگان
  69. 8. مناجات اهل ارادت
  70. 9. مناجات محبین
  71. 10. مناجات متوسلین
  72. 11. مناجات نیازمندان
  73. 12. مناجات عارفان
  74. 13. مناجات یادکنندگان
  75. 14. مناجات معتصمین
  76. 15. مناجات زاهدین
  77. دعاى روز یکشنبه
  78. دعاى روز دوشنبه
  79. دعاى روز سه شنبه
  80. دعاى روز چهارشنبه
  81. دعاى روز پنجشنبه
  82. دعاى روز جمعه
  83. دعاى روز شنبه

  1. دعا ی 1 در توحید و ستایش خداوند

    ۱

    أَلْحَمْدُ للهِ الاوَّلِ بِلا أَوَّل كَانَ قَبْلَهُ، وَ الاخِر بِلاَ آخِر يَكُونُ بَعْدَهُ ،الَّذِي قَصُرَتْ عَنْ رُؤْيَتِهِ أَبْصَارُ النَّاظِرِينَ وَ عَجَزَتْ عَنْ نَعْتِهِ أَوهامُ اَلْوَاصِفِينَ ابْتَدَعَ بِقُدْرَتِهِ الْخَلْقَ اَبتِدَاعَاً، وَاخْتَرَعَهُمْ عَلَى مَشِيَّتِهِ اخترَاعاً، ثُمَّ سَلَكَ بِهِمْ طَرِيقَ إرَادَتِهِ، وَبَعَثَهُمْ فِي سَبِيلِ مَحَبَّتِهِ لايَمْلِكُونَ تَأخِيراً عَمَا قَدَّمَهُمْ إليْهِ وَلا يَسْتَطِيعُونَ تَقَدُّماً إلَى مَا أَخَّرَهُمْ عَنْهُ، وَ جَعَلَ لِكُلِّ رُوْح مِنْهُمْ قُوتَاً مَعْلُوماً مَقْسُوماً مِنْ رِزْقِهِ لاَ يَنْقُصُ مَنْ زادَهُ نَاقِصٌ، وَلاَ يَزِيدُ مَنْ نَقَصَ منْهُمْ زَائِدٌ ثُمَّ ضَرَبَ لَهُ فِي الْحَيَاةِ أَجَلاً مَوْقُوتاً، وَ نَصَبَ لَهُ أَمَداً مَحْدُوداً، يَتَخَطَّأُ إلَيهِ بِأَيَّامِ عُمُرِهِ، وَيَرْهَقُهُ بِأَعْوَامِ دَهْرِهِ، حَتَّى إذَا بَلَغَ أَقْصَى أَثَرِهِ، وَ اسْتَوْعَبَ حِسابَ عُمُرِهِ، قَبَضهُ إلَى ما نَدَبَهُ إلَيْهِ مِنْ مَوْفُورِ ثَوَابِهِ أَوْ مَحْذُورِ عِقَابِهِ، لِيَجْزِيَ الَّذِينَ أَساءُوا بِمَا عَمِلُوا وَ يَجْزِىَ الَّذِينَ أَحْسَنُوا بِالْحُسْنَى عَدْلاً مِنْهُ تَقَدَّسَتْ أَسْمَآؤُهُ، وَتَظَاهَرَتْ ألاؤُهُ، لاَ يُسْأَلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْأَلُونَ وَالْحَمْدُ للهِ الَّذِي لَوْ حَبَسَ عَنْ عِبَادِهِ مَعْرِفَةَ حَمْدِهِ عَلَى مَا أَبْلاَهُمْ مِنْ مِنَنِهِ الْمُتَتَابِعَةِ وَأَسْبَغَ عَلَيْهِمْ رمِنْ نِعَمِهِ الْمُتَظَاهِرَة لَتَصرَّفُوا فِي مِنَنِهِ فَلَمْ يَحْمَدُوهُ وَتَوَسَّعُوا فِي رِزْقِهِ فَلَمْ يَشْكُرُوهُ، وَلَوْ كَانُوا كَذلِكَ لَخَرَجُوا مِنْ حُدُودِ الانْسَانِيَّةِ إلَى حَدِّ الْبَهِيمِيَّةِ، :فَكَانُوا كَمَا وَصَفَ فِي مُحْكَم كِتَابِهِ ( إنْ هُمْ إلا كَالانْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلا ) وَالْحَمْدُ لله عَلَى مَا عَرَّفَنا من نفسه وَأَلْهَمَنَا مِنْ شُكْرِهِ وَفَتَحَ لَنَا من أبوَابِ الْعِلْمِ بِرُبُوبِيّته وَدَلَّنَا عَلَيْهِ مِنَ الاِخْلاَصِ لَهُ فِي تَوْحِيدِهِ وَجَنَّبَنا مِنَ الالْحَادِ وَالشَّكِّ فِي أَمْرِهِ، حَمْداً نُعَمَّرُ بِهِ فِيمَنْ حَمِدَهُ مِنْ خَلْقِهِ وَنَسْبِقُ بِـهِ مَنْ سَبَقَ إلَى رِضَاهُ وَعَفْوِهِ حَمْداً يُضِيءُ لَنَا بِهِ ظُلُمَاتِ الْبَرْزَخِ وَيُسَهِّلُ عَلَيْنَا بِهِ سَبِيلَ الْمَبْعَثِ وَيُشَرِّفُ بِهِ مَنَازِلَنَا عِنْدَ مَوَاقِفِ الاشْهَادِ يَوْمَ تُجْزَى كُلُّ نَفْس بِمَا كَسَبَتْ وَهُمْ لا يُظْلَمُونَ (يَوْمَ لاَ يُغْنِي مَوْلىً عَنْ مَوْلىً شَيْئاً وَلاَ هُمْ يُنْصَرُونَ) حَمْداً يَرْتَفِعُ مِنَّا إلَى أَعْلَى عِلِّيِّينَ فِي كِتَاب مَرْقُوم يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ، حَمْداً تَقَرُّ بِهِ عُيُونُنَا إذَا بَرِقَت الابْصَارُ وَتَبْيَضُّ بِهِ وُجُوهُنَا إذَا اسْوَدَّتِ الابْشَارُ، حَمْداً نُعْتَقُ بِهِ مِنْ أَلِيمِ نار الله الى كَرِيمِ جِوَارِ اللهِ حَمْداً نُزَاحِمُ بِهِ مَلاَئِكَتَهُ الْمُقَرَّبِينَ وَنُضَامُّ بِـهِ أَنْبِيآءَهُ الْمُـرْسَلِيْنَ فِي دَارِ الْمُقَامَةِ الَّتِي لا تَزُولُ وَمَحَلِّ كَرَامَتِهِ الَّتِي لاَ تَحُولُ وَالْحَمْدُ للهِ الَّذِي اخْتَارَ لَنَا مَحَاسِنَ الْخَلْقِ وَأَجرى عَلَيْنَا طَيِّبَاتِ الرِّزْقِ وَجَعَلَ لَنَا الفَضِيلَةَ بِالْمَلَكَةِ عَلَى جَمِيعِ الْخَلْقِ فَكُلُّ خَلِيقَتِهِ مُنْقَادَةٌ لَنَا بِقُدْرَتِهِ، وَصَآئِرَةٌ إلَى طَاعَتِنَا بِعِزَّتِهِ وَالْحَمْدُ لله الَّذِي أَغْلَقَ عَنَّا بَابَ الْحَّاجَةِ إلاّ إلَيْهِ فَكَيْفَ نُطِيقُ حَمْدَهُ أَمْ مَتَى نُؤَدِّي شُكْرَهُ؟ لا، مَتى؟ وَالْحَمْدُ للهِ الَّذِي رَكَّبَ فِينَا آلاَتِ الْبَسْطِ وَجَعَلَ لَنَا أدَوَاتِ الْقَبْضِ، وَمَتَّعَنا بِاَرْواحِ الْحَياةِ وَأثْبَتَ فِينَا جَوَارِحَالاعْمَال وَغَذَّانَا بِطَيِّبَاتِ الرِّزْقِ ، وَأغْنانَا بِفَضْلِهِ وَأقْنانَا بِمَنِّهِ ثُمّ أَمَرَنَا لِيَخْتَبِرَطاعَتَنَا، وَنَهَانَا لِيَبْتَلِيَ شُكْرَنَا فَخَالَفْنَا عَنْ طَرِيْقِ أمْرِهِ وَرَكِبْنا مُتُونَ زَجْرهِ فَلَم يَبْتَدِرْنابِعُقُوبَتِه وَلَمْ يُعَاجِلْنَا بِنِقْمَتِهِ بَلْ تَانَّانا بِرَحْمَتِهِ تَكَرُّماً، وَانْتَظَرَ مُراجَعَتَنَا بِرَأفَتِهِ حِلْماً. وَالْحَمْدُ للهِ الَّذِي دَلَّنَاعَلَى التَّوْبَةِ الَّتِي لَمْ نُفِدْهَا إلاّ مِنْ فَضْلِهِ، فَلَوْ لَمْ نَعْتَدِدْ مِنْ فَضْلِهِ إلاّ بِهَالَقَدْ حَسُنَ بَلاؤُهُ عِنْدَنَا، وَ جَلَّ إحْسَانُهُ إلَيْنَا، وَ جَسُمَ فَضْلُهُ عَلَيْنَا فَمَا هكذا كَانَتْ سُنَّتُهُ فِي التَّوْبَةِ لِمَنْ كَانَ قَبْلَنَا لَقَدْ وَضَعَ عَنَّا مَا لا طَاقَةَ لَنَا بِهِ، وَلَمْ يُكَلِّفْنَا إلاّ وُسْعاً، وَ لَمْ يُجَشِّمْنَا إلاّ يُسْراً وَلَمْ يَدَعْ لاَحَـد مِنَّا حُجَّةً وَلاَ عُذْراً فَالْهَالِكُ مِنَّا مَنْ هَلَكَ عَلَيْهِ وَ السَّعِيدُ مِنَّا مَنْرَغِبَ إلَيْهِ وَ الْحَمْد للهِ بِكُلِّ مَا حَمِدَهُ بِهِ أدْنَى مَلائِكَتِهِ إلَيْهِ وَ أَكْرَمُ خَلِيقَتِهِ عَلَيْهِ وَأرْضَىحَامِدِيْهِ لَدَيْهِ حَمْداً يَفْضُلُ سَآئِرَ الْحَمْدِ كَفَضْلِ رَبِّنا عَلَى جَمِيعِ خَلْقِهِ ثُمَّ لَهُ الْحَمْدُ مَكَانَ كُلِّ نِعْمَة لَهُ عَلَيْنَا وَ عَلى جَمِيعِ عِبَادِهِ الْمَاضِينَ وَالْبَاقِينَ عَدَدَ مَا أَحَاطَ بِهِ عِلْمُهُ مِنْ جَمِيعِالاشْيَآءِ وَ مَكَانَ كُلِّ وَاحِدَة مِنْهَا عَدَدُهَا أَضْعافَاً مُضَاعَفَةً أَبَداً سَرْمَداً إلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ حَمْداً لاَ مُنْتَهَى لِحَدِّهِ وَ لا حِسَابَ لِعَدَدِهِ وَ لاَ مَبْلَغَ لِغَايَتِهِ وَ لا انْقِطَاعَ لاَمَدِهِ حَمْدَاً يَكُونُ وُصْلَةً إلَى طَاعَتِهِ وَعَفْوِهِ وَ سَبَباً إلَى رِضْوَانِهِ وَذَرِيعَةً إلَى مَغْفِرَتِهِ وَ طَرِيقاً إلَى جَنَّتِهِ وَخَفِيْراً مِنْ نَقِمَتِهِ وَ أَمْناً مِنْ غَضَبِهِ وَ ظَهِيْراً عَلَى طَاعَتِهِ وَ حَاجِزاً عَنْ مَعْصِيَتِهِ وَعَوْناً عَلَى تَأدِيَةِ حَقِّهِ وَ وَظائِفِهِ حَمْداً نَسْعَدُ بِهِ فِي السُّعَدَاءِ مِنْ أَوْلِيَآئِهِ وَنَصِيرُ بِهِ فِي نَظْمِ الشُّهَدَآءِ بِسُيُوفِ أَعْدَائِهِ إنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيدٌ

    (1)سپاس خداى را،اوّلى كه پيش از او اوّلى نبوده و آخرى كه پس از او آخرى نباشد (2)همان كه چشم‌هاى بينندگان از ديدنش قاصر،و پندارهاى وصف‌كنندگان از وصفش عاجز است (3)به قدرت خويش آفريدگان را بى‌هيچ نمونه‌اى آفريد و ايشان را به خواست خود از هيچ به وجود آورد (4)سپس آنها را در راهى كه مى‌خواست روان ساخت و در راه دوستى به خود،برانگيخت.آنها توانايى عقب انداختن آنچه (خدا)آنان را به سوى آن جلو انداخته،نداشته و نمى‌توانند آنچه را كه آنها را از آن عقب انداخته،جلو اندازند (5)و براى هر جاندارى از ايشان،معلوم قسمت شده‌اى از رزقش قرار داد.از كسى كه(خدا)به او فراوانى داده،كاهنده‌اى نمى‌كاهد و از كسانى كه كاسته،افزاينده‌اى نمى‌افزايد (6)سپس براى او(آفريده‌اش)در زندگى،سرآمدى خاص معيّن نمود،و برايش زمانى محدود قرار داد كه با روزهاى زندگى‌اش،به سوى آن گام بردارد، و با سال‌هاى روزگارش،به آن نزديك مى‌شود.زمانى كه به پايان عمرش رسد و حساب زندگى‌اش را بستاند،او را گرفته،به سوى آنچه فراخوانده بود،از پاداش فراوان يا كيفر ترسناك خود روانه سازد.تا كسانى را كه بد كرده‌اند،به سبب آنچه كه به جا آورده‌اند، سزا دهد و آنان را كه به سبب نيكويى،نيكويى نمودند را،جزا دهد (7)و اين از عدل اوست. نام‌هايش مقدّس و نعمت‌هايش آشكار و پى‌درپى است.از آنچه او انجام مى‌دهد،بازخواست نشود و ايشان(آفريدگان)بازخواست شوند (8)و سپاس خداى را كه اگر بندگانش را از شناختن سپاسش بر بخشش‌هاى پى‌درپى كه به ايشان داده و نعمت‌هاى آشكار كه براى آنها تمام كرده بازمى‌داشت،آنها نعمت‌هايش را صرف مى‌نمودند و او را سپاس نمى‌گزاردند و از روزى‌اى كه عطا فرموده،فراوان استفاده مى‌برند و شكرش به جا نمى‌آوردند (9)و اگر چنين بودند،از مرزهاى انسانيّت خارج شده،به مرز حيوانيّت رو مى‌آوردند.پس چنان بودند كه (خداوند)در كتاب محكم خود وصف كرده:«آنها جز مانند چهارپايان نيستند،بلكه آنان گمراه‌ترند.» (10)و سپاس خداى را كه خودش را به ما شناساند و شكرش را به ما الهام نمود و درهايى از علم به پروردگارى‌اش را بر ما گشود و ما را به اخلاص در يگانگى‌اش راهنمايى نمود و از كج‌روى و شك در امر خود،دور ساخت (11)سپاسى كه با آن،بين آفريدگان سپاس‌گزارش،عمر طولانى نماييم و با آن،بر پيشى‌گرفتگان به سوى خوشنودى و بخشايش او،پيشى گيريم (12)سپاسى كه با آن،تاريكى‌هاى برزخ را براى ما روشن نمايد و با آن راه رستاخيز را بر ما آسان سازد و با آن سپاس،منزلت ما را در جايگاه‌هاى گواهان،شرافت(و آبرو)دهد،«روزى كه هر كس به آنچه كسب كرده،جزا داده شود و آنان هرگز ستم نبينند». «روزى كه هيچ دوست،به كار دوست نيايد و يارى نمى‌شوند» (13)سپاسى كه از ما به سوى بالاترين مرتبه‌ها(ى بهشتى)بالا رود،«در كتاب نوشته شده‌اى كه مقرّبان الهى گواه آنند» (14)سپاسى كه به وسيلۀ آن چشمانمان روشن شود،هنگامى كه ديده‌ها، خيره مى‌شود.و چهره‌هايمان با آن سفيد گردد،هنگامى كه پوست‌ها سياه مى‌گردد (15)سپاسى كه به سبب آن از آتش دردناك خداوند آزاد شده،به جوار ارجمند خدا، واصل شويم (16)سپاسى كه به سبب آن،جا را بر فرشتگان مقرّب تنگ نماييم و با پيامبران فرستاده‌اش گرد آييم،در سراى ماندگارى كه جاودانى است و محل كرامتى كه هميشگى است (17)و سپاس خدايى را كه زيبايى‌هاى آفرينش را براى ما برگزيد و روزى‌هاى پاكيزه را برايمان جارى ساخت (18)و با دادن قدرت به ما،(ما را)بر همۀ آفريدگان برترى داد.پس به قدرت او،همۀ آفريدگانش براى ما فرمانبردار بوده و به عزّت او،به اطاعت از ما در مى‌آيند (19)و سپاس خدايى را كه در نيازمندى را جز به سوى خود،بر ما بست.پس چگونه سپاس او را به جا آوريم يا چه زمان توانيم شكرش گزاريم‌؟ نه!چه زمان(هيچ‌گاه)؟ (20)و سپاس خداى را كه آلات بسط و گشادن را در ما به هم پيوست و افزارهاى قبض و در هم كشيدن را براى ما قرار داد و ما را به نسيم‌هاى زندگى بهره‌مند ساخت و اعضاى(كار و)كردارها را در ما ثابت ساخت و با روزى‌هاى پاكيزه،پرورشمان داد و ما را به فضل خود،بى‌نياز گرداند و به نعمت خويش،سرمايه‌مان داد (21)سپس ما را فرمان داد تا اطاعت‌پذيريمان را بيازمايد،و نهيمان نمود تا شكرگزاريمان را آزمايش كند. پس از راه فرمانش،مخالفت كرديم و بر پشت(مركب)هاى نهيش سوار شديم.پس او در كيفر ما،شتاب نكرد و در سركوب ما عجله ننمود.بلكه به رحمتش از روى كرامت،به ما مهلت داد و به مهربانى‌اش از روى بردبارى،بازگشت ما را انتظار كشيد (22)و سپاس خداى را كه ما را به توبه‌اى ره نمود كه جز به فضل او،آن را به دست نياورديم. پس اگر از فضل او،جز همان توبه را به شمار نياوريم،مسلّما نعمتش بر ما نيكو و احسانش بر ما بزرگ و فضلش بر ما تمام است (23)البته روش او در(قبول)توبه،براى كسانى كه پيش از ما بودند،اين چنين نبوده و از(دوش)ما آنچه به آن طاقت نداريم برداشته و جز به اندازۀ توان،بر ما تكليف ننموده و ما را جز به كار آسان نگماشته و براى احدى از ما،برهان و عذرى به جا ننهاده (24)پس هلاك شونده از ما كسى است كه به خاطر نافرمانى او هلاك شود و نيك‌بخت از ما كسى است كه به سوى او رغبت ورزد (25)و سپاس خداى را،به هر سپاسى كه نزديك‌ترين فرشتگانش و گرامى‌ترين آفريدگانش و پسنديده‌ترين سپاس‌گويانش،او را ستوده‌اند (26)سپاسى كه بر ساير سپاس‌ها،برترى يابد، همانند برترى پروردگارمان،بر همۀ آفريدگانش (27)پس سپاس او را،به جاى هر نعمتى كه او بر ما و بر همۀ بندگانش-گذشتگان و باقى‌ماندگان-دارد.به شمارۀ آنچه علمش-از همۀ چيزها-به آن احاطه دارد و به جاى هر يك از آنها به شمارۀ چندين برابر،هميشه و جاويد تا روز قيامت (28)سپاسى كه حدّش بدون انتها و عددش بى‌حساب و آخرش بدون نهايت و مدّتش نامقطوع مى‌باشد (29)سپاسى كه به سوى طاعت و بخشايش او پيوند خوريم و سببى به سوى خوشنودى‌اش و وسيله‌اى به سوى آمرزشش و راهى به سوى بهشتش و پناه‌دهنده‌اى از عذابش و ايمنى از خشمش و پشتيبانى بر طاعتش و مانعى از معصيتش و ياورى بر اداى حقّ و وظائفش باشد (30)سپاسى كه با آن در بين سعادتمندان از دوستانش به سعادت برسيم و با آن در رديف كشته‌شدگان به شمشيرهاى دشمنانش درآييم.به درستى كه او يارى‌دهندۀ ستوده است

  2. دعای 2 در صلوات و درود بر رسول خدا و بیان اوصاف آن حضرت

    ۲

    وَالْحَمْدُ للهِ الَّذِي مَنَّ عَلَيْنَا بِمُحَمَّدٍ نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ دُونَ ٱلْاُمَمِ ٱلْمَاضِيَةِ وَٱلْقُـرُونِ السَّالِفَةِ بِقُدْرَتِهِ الَّتِي لَا تَعْجِزُ عَنْ شَيْ‏ءٍ وَ إِنْ عَظُمَ وَ لا يَفُوتُهَا شَيءٌ وَإنْ لَطُفَ، فَخَتَمَ بِنَاعَلَى جَمِيع مَنْ ذَرَأَ وَ جَعَلَنَا شُهَدَاءَ عَلَى مَنْ جَحَدَ وَكَثَّرَنا بِمَنِّهِ عَلَى مَنْ قَلَّ اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ أَمِينِكَ عَلَى وَحْيِكَ وَنَجِيبِكَ مِنْ خَلْقِكَ وَ صَفِيِّكَ مِنْ عِبَادِكَ إمَامِ الرَّحْمَةِ وَقَائِدِ الْخَيْرِ وَ مِفْتَاحِ الْبَرَكَةِ كَمَا نَصَبَ لِأَمْرِكَ نَفْسَهُ وَ عَرَّضَ فِيْكَ لِلْمَكْرُوهِ بَدَنَهُ وَكَاشَفَ فِي الدُّعَآءِ إلَيْكَ حَامَّتَهُ وَحَارَبَ فِي رِضَاكَ أسْرَتَهُ وَقَطَعَ فِىْ إحْياءِ دِينِكَ رَحِمَهُ وَ أَقْصَى الْأَدْنَيْنَ عَلَى جُحُودِهِمْ وَ قَرَّبَ الْأَقْصَيْنَ عَلَى اسْتِجَابَتِهِمْ لَكَ وَ وَالَى فِيكَ الْأَبْعَدِينَ وَ عَادَى فِيكَ الْأَقْرَبِينَ و أَدْأَبَ نَفْسَهُ فِي تَبْلِيغِ رِسَالَتِكَ وَأَتْعَبَهَا بِالدُّعآءِ إِلٰى مِلَّتِكَ وَ شَغَلَهَا بِالنُّصْحِ لِأَهْلِ دَعْوَتِكَ وَهَاجَرَ إِلٰى بِلاَدِ الْغُرْبَةِ وَمَحَلِّ النَّأْيِ عَنْ مَوْطِنِ رَحْلِهِ وَمَوْضِـعِ رِجْلِهِ وَ مَسْقَطِ رَأْسِهِ وَمَأْنَسِ نَفْسِهِ إِرَادَةً مِنْهُ لِإِعْزَازِ دِينِكَ واسْتِنْصَاراً عَلَى أَهْلِ الْكُفْرِ بِكَ حَتَّى ٱسْتَتَبَّ لَهُ مَا حَاوَلَ فِي أَعْدَائِكَ وَاسْتَتَمَّ لَهُ مَا دَبَّرَ فِي أَوْلِيآئِكَ فَنَهَدَ إلَيْهِمْ مُسْتَفْتِحاً بِعَوْنِكَ وَمُتَقَوِّياً عَلَى ضَعْفِهِ بِنَصْرِكَ فَغَزَاهُمْ فِي عُقْرِ دِيَارِهِمْ وَهَجَمَ عَلَيْهِمْ فِي بُحْبُوحَةِ قَرَارِهِمْ حَتَّى ظَهَرَ أَمْرُكَ وَعَلَتْ كَلِمَتُكَ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ اَللَّهُمَّ فَارْفَعْهُ بِمَا كَدَحَ فِيكَ إِلٰى الدَّرَجَةِ الْعُلْيَا مِنْ جَنَّتِكَ حَتَّى لاَ يُسَاوَى فِي مَنْزِلَة وَلا يُكَاْفَأَ فِي مَرْتَبَة وَلَا يُوَازِيَهُ لَدَيْكَ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ وَلَا نَبِيٌّ مُرْسَلٌ وَعَرِّفْهُ فِي أَهْلِهِ الطَّاهِرِينَ وَاُمَّتِهِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ حُسْنِ الشَّفَاعَةِ أَجَلَّ مَا وَعَدْتَهُ يَا نَافِذَ الْعِدَةِ يَا وَافِىَ الْقَوْلِ يَا مُبَدِّلَ السَّيِّئَاتِ بِأَضْعَافِهَا مِنَ الْحَسَنَاتِ إنَّكَ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ الْجَوَادُ اَلْكَرِيمُ

    (1)و سپاس خدايى را كه به پيامبرش محمّد-كه درود خدا بر او و خاندانش باد-بر ما منّت نهاد،نه بر امّت‌هاى گذشته و مردمان پيشين،به قدرتش كه از چيزى-اگر چه بزرگ باشد-ناتوان نيست و چيزى-اگر چه خرد باشد-از او رهايى نمى‌يابد (2)پس به وسيلۀ ما به همۀ آفريدگانش پايان داد،و ما را بر كسانى كه انكار كرده‌اند،شاهد گرداند.و ما را با احسان خود،بر كسانى كه اندك بودند،فزونى بخشيد (3)خداوندا بر محمّد -امين وحيت و برگزيده از آفريدگانت و دوست تو از بندگانت،آن پيشواى رحمت و رهبر خير و كليد بركت-درود فرست (4)همچنان كه او براى فرمان تو خود را به تلاش انداخت (5)و به خاطر تو،بدنش را در معرض سختى قرار داد (6)و در دعوت به سوى تو با خويشانش،آشكارا به ستيز پرداخت (7)و در(راه)خوشنودى تو،با قبيله‌اش جنگيد (8)و در برپا داشتن دين تو،از ارحامش گسست (9)و نزديكان را بر اثر انكارشان،دور نمود (10)و دورتران را بر اثر پذيرفتنشان-براى تو-نزديك نمود (11)و به خاطر تو،با دورترين(مردم)دوستى كرد (12)و به خاطر تو با نزديك‌ترين(اشخاص)،دشمنى نمود (13)و در تبليغ پيام تو،خود را به رنج انداخت (14)و با دعوت به دين تو،خود را خسته كرد (15)و خود را به نصيحت كردن به پذيرندگان دعوتت مشغول ساخت (16)و از جايگاه اقامتش و قدمگاهش و زادگاهش و جاى انس گرفتنش،به شهرهاى غربت و محل دور هجرت نمود.بر اين خواسته كه دين تو را عزّت دهد و بر(ضد) كافران به تو يارى طلبد (17)سرانجام آنچه دربارۀ دشمنانت مى‌خواست،برايش به دست آمد (18)و آنچه او دربارۀ دوستانت مى‌انديشيد،برايش كامل گرديد (19) پس با اميد به پيروزى به يارى تو،و با قوّت بخشيدن ضعف خود به كمك تو،به سوى آنان تاخت (20)پس در وسط ديارشان به جنگ آنها رفت (21)و در ميان قرارگاهشان،بر آنان هجوم برد (22)تا اينكه فرمان تو آشكار شد و سخن تو،بلند گرديد.اگر چه مشركان نمى‌پسنديدند (23)خداوندا،او را به سبب رنجى كه در راه (دين)تو كشيد،به بالاترين درجه از بهشتت بالا بر (24)تا آنكه كسى در منزلت با او يكسان و در مقام همتا نباشد و نزد تو هيچ فرشتۀ مقرّبى و پيامبر فرستاده شده‌اى با او برابرى نكند (25)و او را از شفاعت نيكو دربارۀ خانوادۀ پاكش و مؤمنان امّتش،بيش از آنچه به او وعده داده‌اى،آگاه كن (26)اى به انجام رسانندۀ وعده،اى وفا كنندۀ گفتار، اى تبديل كنندۀ بدى‌ها به چندين برابر آن از خوبى‌ها.به درستى كه تو داراى فضل بزرگى

  3. دعا ی 3 برای فرشتگان و حاملان عرش

    ۳

    اللَّهُمَّ وَحَمَلَةُ عَرْشِكَ الَّذِينَ لا يَفْتُرُونَ مِنْ تَسْبِيحِكَ، وَلا يَسْـأَمُـونَ مِنْ تَقْـدِيْسِكَ، وَلا يَسْتَحسِرُونَ مِنْ عِبَادَتِكَ، وَلاَ يُؤْثِرُونَ التَّقْصِيرَ عَلَى الْجِدِّ فِي أَمْرِكَ، وَلا يَغْفُلُونَ عَنِ الْوَلَهِ إلَيْكَ. وَإسْرافِيْلُ صَاحِبُ الصُّوْرِ، الشَّاخِصُ الَّذِي يَنْتَظِرُ مِنْكَ الاذْنَ وَحُلُولَ الامْرِ، فَيُنَبِّهُ بِالنَّفْخَةِ صَرْعى رَهَائِنِ الْقُبُورِ. وَمِيكَآئِيلُ ذُو الْجَاهِ عِنْدَكَ، وَالْمَكَانِ الرَّفِيعِ مِنْ طَاعَتِكَ. وَجِبْريلُ الامِينُ عَلَى وَحْيِكَ، الْمُطَاعُ فِي أَهْلِ سَمَاوَاتِكَ، الْمَكِينُ لَدَيْكَ، الْمُقَرَّبُ عِنْدَكَ، وَالرُّوحُ الَّذِي هُوَ عَلَى مَلائِكَةِ الْحُجُبِ، وَالرُّوحُ الَّذِي هُوَ مِنْ أَمْرِكَ. أَللَّهُمَّ فَصَلِّ عليهم وَعَلَى الْمَلاَئِكَـةِ الَّـذِينَ مِنْ دُونِهِمْ مِنْ سُكَّـانِ سَمَاوَاتِكَ وَأَهْلِ الامَانَةِ عَلَى رِسَالاَتِكَ، وَالَّذِينَ لا تَدْخُلُهُمْ سَأْمَةٌ مِنْ دؤُوب ، وَلاَ إعْيَاءٌ مِنْ لُغُوب وَلاَ فُتُورٌ، وَلاَ تَشْغَلُهُمْ عَنْ تَسْبِيحِكَ الشَّهَوَاتُ، وَلا يَقْطَعُهُمْ عَنْ تَعْظِيمِكَ سَهْوُ الْغَفَـلاَتِ، الْخُشَّعُ الابْصارِ فلا يَرُومُونَ النَّظَرَ إلَيْكَ ، النَّواكِسُ الاذْقانِ الَّذِينَ قَدْ طَالَتْ رَغْبَتُهُمْ فِيمَا لَدَيْكَ الْمُسْتَهْتِرُونَ بِذِكْرِ آلائِكَ وَالْمُتَوَاضِعُونَ دُونَ عَظَمَتِكَ وَجَلاَلِ كِبْرِيآئِكَ وَالَّذِينَ يَقُولُونَ إذَا نَظَرُوا إلَى جَهَنَّمَ تَزْفِرُ عَلَى أَهْلِ مَعْصِيَتِكَ: سُبْحَانَكَ مَا عَبَدْنَاكَ حَقَّ عِبَـادَتِكَ. فَصَـلِّ عَلَيْهِمْ وَعَلَى الرَّوْحَانِيِّينَ مِنْ مَلائِكَتِكَ، وَ أهْلِ الزُّلْفَةِ عِنْدَكَ، وَحُمَّالِ الْغَيْبِ إلى رُسُلِكَ، وَالْمُؤْتَمَنِينَ على وَحْيِكَ وَقَبائِلِ الْمَلائِكَةِ الَّذِينَ اخْتَصَصْتَهُمْ لِنَفْسِكَ، وَأَغْنَيْتَهُمْ عَنِ الطَّعَامِ والشَّرَابِ بِتَقْدِيْسِكَ، وَأسْكَنْتَهُمْ بُطُونَ أطْبَـاقِ سَمَاوَاتِكَ، وَالّذينَ عَلَى أرْجَآئِهَا إذَا نَزَلَ الامْرُ بِتَمَامِ وَعْدِكَ، وَخزّانِ الْمَطَرِ وَزَوَاجِرِ السَّحَابِ، وَالّذِي بِصَوْتِ زَجْرِهِ يُسْمَعُ زَجَلُ ألرُّعُوْدِ، وَإذَا سَبَحَتْ بِهِ حَفِيفَةُ السّحَـابِ الْتَمَعَتْ صَوَاعِقُ الْبُرُوقِ. وَمُشَيِّعِيْ الْثَلْجِ وَالْبَرَدِ. وَالْهَابِطِينَ مَعَ قَطْرِ الْمَطَر إَذَا نَزَلَ، وَالْقُوَّامِ عَلَى خَزَائِنِ الرّيَاحِ، وَ المُوَكَّلِينَ بِالجِبَالِ فَلا تَزُولُ. وَالَّذِينَ عَرَّفْتَهُمْ مَثَاقِيلَ الْمِياهِ، وَكَيْلَ مَا تَحْوِيهِ لَوَاعِجُ الامْطَارِ وَعَوَالِجُهَا، وَرُسُلِكَ مِنَ الْمَلائِكَةِ إلَى أهْلِ الارْضِ بِمَكْرُوهِ مَا يَنْزِلُ مِنَ الْبَلاءِ، وَمَحْبُوبِ الرَّخَآءِ، والسَّفَرَةِ الْكِرَامِ اَلبَرَرَةِ، وَالْحَفَظَةِ الْكِرَامِ الْكَاتِبِينَ، وَمَلَكِ الْمَوْتِ وَأعْوَانِهِ، وَمُنْكَر وَنَكِير، وَرُومَانَ فَتَّانِ الْقُبُورِ، وَالطَّائِفِينَ بِالبَيْتِ الْمَعْمُورِ، وَمَالِك، وَالْخَزَنَةِ، وَرُضْوَانَ، وَسَدَنَةِ الْجِنَانِ وَالَّذِيْنَ لاَ يَعْصُوْنَ اللّهَ مَا أمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ. وَالَّذِينَ يَقُولُونَ: سَلاَمٌ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الـدّارِ. والزّبانيةُ الذّينَ إذَا قِيْـلَ لَهُمْ: خُذُوهُ فَغُلُّوْهُ ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوْهُ ابْتَدَرُوهُ سِرَاعاً وَلَمْ يُنْظِرُوهُ. وَمَنْ أوْهَمْنَا ذِكْرَهُ، وَلَمْ نَعْلَمْ مَكَانَهُ مِنْكَ، وَبأيِّ أمْر وَكَّلْتَهُ. وَسُكّانُ الْهَوَآءِ وَالارْضِ وَالمآءِ، وَمَنْ مِنْهُمْ عَلَى الْخَلْقِ فَصَلِّ عَلَيْهِمْ يَوْمَ تَأْتي كُلُّ نَفْس مَعَهَا سَائِقٌ وَشَهِيدٌ، وَصَلّ عَلَيْهِمْ صَلاَةً تَزِيدُهُمْ كَرَامَةً عَلى كَرَامَتِهِمْ، وَطَهَارَةً عَلَى طَهَارَتِهِمْ اللّهُمَّ وَإذَا صَلَّيْتَ عَلَى مَلاَئِكَتِكَ وَرُسُلِكَ، وَبَلَّغْتَهُمْ صَلاَتَنَا عَلَيْهِمْ، فَصَلِّ عَلَينا بِمَا فَتَحْتَ لَنَا مِنْ حُسْنِ الْقَوْلِ فِيْهِمْ إنَّكَ جَوَاْدٌ كَرِيمٌ .

    (1)خداوندا و حاملان عرشت كه از تسبيح تو سستى نمى‌كنند،و از تقديس تو دلتنگ نمى‌شوند و از پرستشت درمانده نمى‌گردند،و در فرمان تو كوتاهى را بر كوشش اختيار نمى‌كنند و از شيفتگى به سوى تو غافل نمى‌شوند (2)و اسرافيل،صاحب صور،همان كه چشم گشوده،منتظر اجازه و رسيدن فرمان توست،تا با دميدنى مردگان گرو گورها را بيدار كند (3)و ميكائيل كه نزد تو داراى مقام والا است،و از اطاعتت جايگاهى بلند دارد (4)و جبرئيل كه امين وحى توست،فرمانروا در ميان اهل آسمان‌هايت،ارجمند در پيشگاه تو و مقرّب نزد توست (5)و روح،همان كه او بر فرشتگان حجاب‌ها گماشته شده (6)و روح،كه از عالم امر تو مى‌باشد،پس بر آنها درود فرست،و نيز بر فرشتگانى كه از آنان پايين‌ترند،در آسمان‌هايت ساكنند و بر رساندن پيام‌هايت امانت‌دارند (7)و همانها كه از كوشش دائمى دلتنگ نمى‌شوند،و از خستگى زياد،وامانده و سست نمى‌گردند،و خواهش‌هاى نفسانى،آنها را از تسبيح تو باز نمى‌دارد،و فراموشى غفلت‌ها،آنها را از تعظيم تو جدا نمى‌سازد (8)(آنان كه)ديدگان را به زير افكنده و قصد نگريستن سوى تو را ندارند و چانه‌ها را به زير انداخته‌اند.آنهايى كه به آنچه در نزد توست مشتاق بودنشان بسيار است و به ذكر نعمت‌هاى تو حريص مى‌باشند،و در پيشگاه با عظمت،بزرگ و بلند تو فروتنند (9)و همانهايى كه چون دوزخ را مى‌نگرند كه بر گنهكاران شعله مى‌كشد،گويند:منزّهى تو،ما آنگونه كه شايستۀ پرستش تو بود،تو را پرستش نكرديم (10)پس درود فرست بر ايشان و بر روحانيّان از فرشتگانت و آنها كه نزدت مقرّبند،و آنها كه رسانندگان اخبار نهانى بر رسولانت مى‌باشند و بر وحى تو امانت دارند (11)و بر گروه‌هاى فرشتگانى كه به خود اختصاصشان داده‌اى و آنان را به ذكر تقديس خود از خوردنى و آشاميدنى بى‌نياز نموده‌اى،و در دل طبقه‌هاى آسمان‌هايت،سكونتشان داده‌اى (12)و آنها كه بر اطراف آن آسمان‌هايند،آنگاه كه فرمان تمام شدن وعده‌ات نازل شود (13)و خزانه‌داران باران و حركت‌دهندگان ابر (14)و آنكه با صداى راندنش،بانگ رعدها شنيده مى‌شود و آنگاه كه با خروش او،ابر به حركت درآيد،شعله‌هاى برق مى‌درخشد (15) و بر همراهى‌كنندگان برف و تگرگ،و فرودآمدگان به همراه قطره‌هاى نازل شدۀ باران، و زمامداران بر گنجينۀ بادها،و گمارده شدگان به كوه‌ها تا فرونپاشد (16)و آنها كه وزن آب‌ها و پيمانۀ باران‌هاى شديد و رگبارهاى متراكم را به آنان شناسانده‌اى (17)و بر فرستادگانت از فرشتگان،كه بلاى ناخوشايند و آسايش خوشايند به سوى اهل زمين مى‌فرستى (18)و سفيران بزرگوار نيكوكار و حافظان گرامى نويسنده(اعمال)،و فرشتۀ مرگ و يارانش و بر منكر و نكير و رومان آزمايش‌كنندۀ(مردگان)قبرها و طواف‌كنندگان بيت المعمور و مالك و خزانه‌دار دوزخ و رضوان و كليددار بهشت‌ها (19)و آنان كه خدا را در آنچه به آنان امر كرده،سرپيچى نمى‌كنند و آنچه به آنان فرمان داده شده،انجام مى‌دهند (20)و آنان كه(به بهشتيان)مى‌گويند:درود بر شما،به پاس بردبارى‌اى كه نموديد،پس چه نيكوست فرجام اين سراى (21)و آن پاسبانانى كه چون به آنها گفته شود:او را بگيريد و در زنجيرش كشيد،سپس به دوزخ افكنيد،به سرعت به او حمله برند و مهلتش ندهند (22)و هر(فرشته‌اى)كه نامش را نبرديم و جايگاهش را در پيشگاه تو و مأموريّتى را كه به او سپرده‌اى،نمى‌دانيم (23)و ساكنان هوا و زمين و آب و هر كدام از آنان كه بر خلق مشغولند (24)پس بر آنها درود فرست، روزى كه هر شخص با راننده‌اى و گواهى(از فرشتگان)بيايد (25)و بر آنان درود فرست،درودى كه كرامتى بر كرامتشان و پاكى‌اى بر پاكيشان بيفزايد (26)خداوندا و آنگاه كه بر فرشتگان و رسولانت درود فرستادى و درود ما را به ايشان رساندى،پس بر ما به سبب گفتار نيكو كه دربارۀ ايشان بر(زبان)ما روان ساخته‌اى،درود فرست.به درستى كه تو بسيار بخشنده و بزرگوارى

  4. دعای 4 در درود بر پیروان و تصدیق کنندگان پیامبران

    ۴

    اَللَّهُمَّ وَأَتْبَاعُ الرُّسُلِ وَمُصَدِّقُوهُمْ مِنْ أَهْلِ الاَرْضِ بِالْغَيْبِ عِنْدَ مُعَارَضَةِ الْمُعَـانِدينَ لَهُمْ بِالتَّكْذِيبِ وَالاشْتِيَاقِ إلَى الْمُرْسَلِينَ بِحَقائِقِ الايْمَانِ . فِي كُلِّ دَهْر وَزَمَان أَرْسَلْتَ فِيْهِ رَسُولاً، وَأَقَمْتَ لاهْلِهِ دَلِيلاً، مِنْ لَدُنْ آدَمَ إلَى مُحَمَّد صَلَّى الله عَلَيْهِ وَآلِـهِ مِنْ أَئِمَّةِ الْهُـدَى، وَقَادَةِ أَهْـلِ التُّقَى عَلَى جَمِيعِهِمُ السَّلاَمُ، فَاذْكُرْهُمْ مِنْكَ بِمَغْفِرَة وَرِضْوَان. اَللَّهُمَّ وَأَصْحَابُ مُحَمَّد خَاصَّةً الَّـذِينَ أَحْسَنُوا الصَّحَابَةَ، وَالَّذِينَ أَبْلَوْا الْبَلاَءَ الْحَسَنَ فِي نَصْرِهِ، وَكَانَفُوهُ وَأَسْرَعُوا إلَى وِفَادَتِهِ وَسَابَقُوا إلَى دَعْوَتِهِ واسْتَجَابُوا لَهُ حَيْثُ أَسْمَعَهُمْ حجَّةَ رِسَالاَتِهِ، وَفَارَقُوا الازْوَاجَ وَالاوْلادَ فِي إظْهَارِ كَلِمَتِهِ، وَقَاتَلُوا الاباءَ وَ الابناءَ فِي تَثْبِيتِ نبُوَّتِهِ، وَانْتَصَرُوا بهِ وَمَنْ كَانُوا مُنْطَوِينَ عَلَى مَحبَّتِهِ يَرْجُونَ تِجَارَةً لَنْ تَبُورَ فِي مَوَدَّتِهِ، وَالّذينَ هَجَرَتْهُمُ العَشَائِرُ إذْ تَعَلَّقُوا بِعُرْوَتِهِ، وَانْتَفَتْ مِنْهُمُ الْقَرَاباتُ إذْ سَكَنُوا فِي ظلِّ قَرَابَتِهِ فَلاَ تَنْسَ لَهُمُ اللّهُمَّ مَا تَرَكُوا لَكَ وَفِيكَ، وَأَرْضِهِمْ مِنْ رِضْوَانِكَ وَبِمَا حَاشُوا الْخَلْقَ عَلَيْكَ، وَكَانُوا مَعَ رَسُولِكَ دُعَاةً لَكَ إلَيْكَ، وَاشكُرْهُمْ عَلَى هَجْرِهِمْ فِيْكَ دِيَارَ قَوْمِهِمْ، وَخُرُوجِهِمْ مِنْ سَعَةِ الْمَعَاشِ إلَى ضِيْقِهِ، وَمَنْ كَثَّرْتَ فِي إعْزَازِ دِيْنِـكَ مِنْ مَظْلُومِهِمْ. ألّهُمَّ وَأوْصِلْ إلَى التَّابِعِينَ لَهُمْ بِإحْسَان الَّذِينَ يَقُولُونَ : رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلاخْوَانِنَا الَّذِيْنَ سَبَقُونَا بِالاِيمَانِ خَيْرَ جَزَائِكَ، الَّذِينَ قَصَدُوا سَمْتَهُمْ، وَتَحَرَّوْا وِجْهَتَهُمْ، وَمَضَوْا عَلى شاكِلَتِهِمْ، لَمْ يَثْنِهِمْ رَيْبٌ فِي بَصِيْرَتِهِمْ، وَلَمْ يَخْتَلِجْهُمْ شَكٌّ فِي قَفْوِ آثَارِهِمْ وَالاِئْتِمَامِ بِهِدَايَةِ مَنَارِهِمْ، مُكَانِفِينَ وَمُوَازِرِيْنَ لَهُمْ، يَدِيْنُونَ بِدِيْنِهِمْ، وَيَهْتَدُونَ بِهَدْيِهِمْ، يَتَّفِقُونَ عَلَيْهِمْ، وَلاَ يَتَّهِمُونَهُمْ فِيمَا أدَّوْا إلَيْهِمْ. ألَّلهُمَّ وَصَلِّ عَلَى التّابِعِيْنَ مِنْ يَوْمِنَا هَذا إلى يَوْم الدِّينِ، وَعَلَى أزْوَاجِهِمْ، وَعَلَى ذُرِّيَّاتِهِمْ، وَعَلَى مَنْ أَطَاعَكَ مِنْهُمْ صَلاْةً تَعْصِمُهُمْ بِهَامِنْ مَعْصِيَتِكَ، وَتَفْسَحُ لَهُمْ فِي رِيَاضِ جَنَّتِكَ، وَتَمْنَعُهُمْ بِهَا مِنْ كَيْدِ الشَيْطَانِ، وَتُعِينُهُمْ بِهَا عَلَى مَا اسْتَعَانُوكَ عَلَيْهِ مِنْ بِرٍّ، وَتَقِيهِمْ طَوَارِقَ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ إلاّ طَارِقاً يَطْرُقُ بِخَيْر، وَتَبْعَثُهُمْ بِهَا عَلَى اعْتِقَادِ حُسْنِ الرَّجَـاءِ لَكَ، وَالطَّمَعِ فِيمَا عِنْدَكَ، وَتَرْكِ النُّهَمَةِ فِيمَا تَحْويهِ أيْدِي الْعِبَادِ لِتَرُدَّهُمْ إلَى الرَّغْبَةِ إلَيْكَ وَالرَّهْبَةِ مِنْكَ، وَتُزَهِّدُهُمْ فِي سَعَةِ العَاجِلِ وَتُحَبِّبُ إلَيْهِمُ الْعَمَلَ لِلاجِلِ، وَالاسْتِعْدَادَ لِمَا بَعْدَ الْمَوْتِ وَتُهَوِّنَ عَلَيْهِمْ كُلَّ كَرْب يَحُلُّ بِهِمْ يَوْمَ خُـرُوجِ الانْفُسِ مِنْ أَبْدَانِهَا وَتُعَافِيَهُمْ مِمَّا تَقَعُ بِهِ الْفِتْنَةُ مِنْ مَحْذُورَاتِهَا، وَكَبَّةِ النَّارِ وَطُولِ الْخُلُودِ فِيهَا، وَتُصَيِّرَهُمْ إلَى أَمْن مِنْ مَقِيلِ الْمُتَّقِينَ .

    (1)خداوندا و پيروان و تصديق‌كنندگان پنهانى پيامبران از اهل زمين،در هنگامى كه با تكذيب ستيزه‌جويان روبرو مى‌شدند و هنگامى كه مشتاقانه با ايمانى واقعى به پيامبران روى آوردند (2)در هر عصر و زمانى كه رسولى فرستادى و براى اهل آن راهنمايى گماشتى،از دوران آدم تا محمّد-كه درود خدا بر او و خاندانش باد-،از امامان رستگارى و پيشوايان اهل پرهيزكار-كه بر همۀ آنها درود باد-پس به آمرزش و خوشنودى،از آنها ياد كن (3)خداوندا و بخصوص ياران محمّد،آنان كه همراهانى نيكو بودند و آنان كه در يارى او از آزمايش خوب برآمدند و به وى كمك رساندند و به سوى پيامش شتافتند و به سوى دعوتش پيشى گرفتند و هنگامى كه دليل رسالت‌هاى خود را به گوششان رساند اجابت كردند (4)و در راه آشكار نمودن دين او،از زنان و فرزندان خود جدا شدند و در پايدار ساختن نبوّت او با پدران و فرزندانشان جنگيدند،و به همراه او پيروز شدند (5)و آنها كه محبّت او را در دل پرورانده‌اند، در دوستى‌اش اميد به تجارتى بدون كساد داشتند (6)و آنان كه چون به دستۀ آن حضرت آويختند،قبيله‌هايشان از آنها دورى نمودند و آنگاه كه در سايۀ خويشى او ساكن شدند خويشاوندان،آنها را بيگانه دانستند (7)پس خداوندا آنچه را براى تو و در راه تو رها كردند براى آنان از نظر دور ندار و به خوشنودى خود ايشان را خوشنود ساز كه مردمان را بر تو گرد آوردند و براى تو با پيامبرت دعوت كننده به سوى تو بوده‌اند (8)و ايشان را به خاطر آنكه در راه تو از شهرهاى خويشان هجرت كردند و از زندگى راحت به سختى افتادند و آن افراد بسيارى را كه به خاطر ارجمند ساختن دينت ستم‌ها ديدند پاداش عنايت كن (9)خداوندا بهترين پاداش خود را به تابعين نيكوكار ايشان برسان. همانها كه مى‌گويند:پروردگارا!ما و برادرانمان را،كه در ايمان،بر ما پيش‌قدم شدند بيامرز (10)آنان كه راه ايشان را قصد نمودند و به سوى جهت آنها رو آوردند و به روش آنها رفتار نمودند (11)آنان كه عقيده‌اشان را شكّى برنگرداند و ترديدى ايشان را از پيروى نشانه‌هاى آنها و اقتدا به چراغ هدايت ايشان آشفته نساخت (12)در حالى كه بر ايشان يارى كننده و كمك دهنده مى‌باشند،دين آنان را پيروى مى‌كنند،به راهنمايى آنها راه مى‌يابند،با ايشان موافقت دارند و به آنچه آنها رساندند،تهمت نمى‌زنند (13)خداوندا از امروز ما تا روز قيامت بر تابعين و زنان و فرزندانشان و بر هر كسى از آنها كه فرمان تو را برده،درود فرست (14)درودى كه به سبب آن ايشان را از معصيت نگه‌دارى و در باغ‌هاى بهشتت بر ايشان وسعت دهى،و آنان را از حيلۀ شيطان باز دارى،و بر خواسته‌هاى نيك آنان كمك رسانى و آنها را از حوادث شب و روز-مگر خيرى كه پيش آيد-حفظ نمايى (15)درودى كه به سبب آن ايشان را بر اعتقاد به اميدى نيكو به تو و طمع در آنچه نزد تو است و ترك تهمت در آنچه فراوانى‌اش در دست بندگان است،برانگيزى (16)بدين جهت كه آنان را به درخواست سوى خود و ترس از خويش بازگردانى و در گشادگى دنيا آنان را بى‌ميل نمايى،و عمل براى آخرت و آمادگى براى بعد از مرگ را در نظرشان محبوب كنى (17) و در آن روز كه جان‌ها از تن بيرون رود،هر اندوهى كه رخ دهد را بر ايشان آسان گردانى (18)و ايشان را از آنچه كه به وجود آورندۀ آزمايش‌هايى از امور ترسناك و سختى آتش و هميشه ماندن در آتش است،عافيت بخشى (19)و آنها را به جايگاهى آسوده كه استراحتگاه پرهيزكاران است روانه كنى

  5. دعا ی 5 برای خود و دوستان و نزدیکان

    ۵

    يامَنْ لاتَنْقَضِي عَجَائِبُ عَظَمَتِهِ، صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَاحْجُبْنَا عَنِ الالْحَادِ فِي عَظَمَتِكَ. وَيَا مَنْ لاَ تَنْتَهِي مُدَّةُ مُلْكِهِ، صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَأَعْتِقْ رِقَابَنَا مِنْ نَقِمَتِك. وَيَا مَنْ لا تَفْنَى خَزَائِنُ رَحْمَتِهِ، صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَاجْعَلْ لَنا نَصِيباً فِي رَحْمَتِكَ. وَيَا مَنْ تَنْقَطِعُ دُونَ رُؤْيَتِهِ الابْصَارُ، صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَأَدْنِنَا إلَى قُرْبِكَ. وَيَا مَنْ تَصْغُرُ عِنْدَ خَطَرِهِ الاخْطَارُ، صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَكَرِّمْنَا عَلَيْكَ. وَيَا مَنْ تَظْهَرُ عِنْدَهُ بَوَاطِنُ الاخْبَارِ، صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَلاَ تَفْضَحْنَا لَدَيْكَ. اللَّهُمَّ أَغْنِنَا عَنْ هِبَةِ الْوَهّابِيْنَ بِهِبَتِكَ، وَاكْفِنَا وَحْشَةَ الْقَاطِعِين بِصِلَتِكَ ، حَتّى لا نَرْغَبَ إلَى أحَد مَعَ بَذْلِكَ، وَلاَ نَسْتَوْحِشَ مِنْ أحَد مَعَ فَضْلِكَ اللهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَكِدْ لَنَا وَلا تَكِدْ عَلَيْنَا، وَامْكُرْ لَنَا وَلاَ تَمْكُرْ بنَا، وَأدِلْ لَنَا وَلاَ تُدِلْ مِنّا. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَقِنَا مِنْكَ، وَاحْفَظْنَا بِكَ، وَاهْدِنَا إلَيْكَ، وَلاَ تُبَاعِدْنَا عَنْكَ إنّ مَنْ تَقِهِ يَسْلَمْ، وَمَنْ تَهْدِهِ يَعْلَمْ، وَمَنْ تُقَرِّبُهُ إلَيْكَ يَغْنَمْ. الّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَاكْفِنَا حَدَّ نَوائِبِ الزَّمَانِ، وَشَرَّ مَصَائِدِ الشّيطانِ وَمَرَارَةَ صَوْلَةِ السُّلْطَانِ. اللّهُمَّ إنَّما يَكْتَفِي الْمُكْتَفُونَ بِفَضْـل قُوَّتِكَ فَصَلِّ عَلَى محَمَّد وَآلِهِ ،وَاكْفِنَا وَإنَّمَا يُعْطِي الْمُعْطُونَ مِنْ فَضْلِ جِدَتِكَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ و اعطنا وَإنمَا يَهْتَدِي الْمُهْتَدُونَ بِنُورِ وَجْهِكَ فَصَلِّ عَلَى محمّد وَآلِهِ وَاهْدِنَا . اللّهُمَّ إنّكَ مَنْ وَالَيْتَ لَمْ يَضْرُرْهُ خِذْلانُ الْخَاذِلِينَ، وَمَنْ أعْطَيْتَ لَمْ يَنْقُصْهُ مَنْـعُ الْمَانِعِينَ، وَمَنْ هَدَيْتَ لَمْ يُغْوِهِ إضْلاَلُ المُضِلِّيْنَ. فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَامْنَعْنَا بِعِزَّكَ، مِنْ عِبَادِكَ وَأغْنِنَا عَنْ غَيْرِكَ بِإرْفَادِكَ وَاسْلُكْ بِنَا سَبِيلَ الْحَقِّ بِـإرْشَادِكَ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِـهِ وَاجْعَلْ سَلاَمَةَ قُلُوبِنَا فِي ذِكْرِ عَظَمَتِكَ وَفَرَاغَ أبْدَانِنَا فِي شُكْرِ نِعْمَتِكَ وَانْطِلاَقَ أَلْسِنَتِنَا فِي وَصْفِ مِنَّتِكَ. أللَهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَاجْعَلْنَا مِنْ دُعَاتِكَ الدّاعِينَ إلَيْكَ وَهُدَاتِكَ الدَّالّينَ عَلَيْكَ وَمِنْ خَاصَّتِكَ الْخَاصِّينَ لَدَيْكَ يَا أرْحَمَ ألرَّاحِمِينَ .

    (1)اى كسى كه شگفتى‌هاى بزرگى او پايانى ندارد،بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را از كج‌روى در عظمت خود بازدار (2)و اى كسى كه زمان پادشاهى او به پايان نمى‌رسد،بر محمّد و خاندانش درود فرست و گردن‌هاى ما را از عذابت آزاد كن (3)و اى كسى كه گنج‌هاى رحمت او نابود نمى‌شود بر محمّد و خاندانش درود فرست و از رحمت خود براى ما بهره‌اى قرار ده (4)و اى كسى كه چشم‌ها از ديدن او ناتوان است بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را به قرب خود نزديك فرما (5)و اى كسى كه در نزد قدر و منزلت او،قدر و منزلت‌ها كوچك مى‌شود بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را نزد خود گرامى دار (6)و اى كسى كه اخبار پنهانى نزد او آشكار است بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را پيش خود رسوا نكن (7)خداوندا ما را با عطاى خود،از بخشش بخشندگان بى‌نياز كن و با پيوستن به خود،ما را از وحشت دورى‌كنندگان، نگهدار.تا با بخشش تو از ديگران درخواست نكنيم و با احسانت از كسى نهراسيم (8)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و به سود ما نه به زيان ما تدبير كن و براى(نفع)ما مكر فرما و بر(ضرر)ما مكر نكن و چيرگى را براى(نفع)ما قرار ده و بر ضرر ما قرار نده (9)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را از (عذاب)خود حفظ كن و به وسيلۀ خود نگهدارمان باش و ما را به سوى خود هدايت فرما و ما را از خود دور نكن.زيرا هر كس را كه حفظ كنى،سالم مى‌ماند و هر كس را كه هدايت كنى،دانا مى‌شود و هر كس را كه به خود نزديك سازى،سود مى‌برد (10)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را از سختى حوادث روزگار و شرّ دام‌هاى شيطان و تلخى قهر و غلبۀ پادشاه نگهدار (11)خداوندا به درستى كه بى‌نيازان به فزونى نيروى تو بى‌نياز مى‌شوند پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را بى‌نياز گردان.و به درستى كه بخشندگان از زيادى عطاى تو مى‌بخشند پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و به ما عطا فرما.و به درستى كه ره‌يافتگان به وسيلۀ نور ذات تو راه مى‌يابند پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را هدايت فرما (12) خداوندا هر كس را كه تو يارى نمودى خوارى خواركنندگان به او زيان نرساند و هر كه را تو عطا فرمودى جلوگيرى كردن منع‌كنندگان از او نكاست و هر كه را تو راهنمايى نمودى گمراهى گمراه‌كنندگان او را گمراه نكرد (13)پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و به عزّت خود ما را از بندگانت حفظ كن و به يارى خود ما را از غير خود بى‌نياز گردان و به راهنمايى خود ما را به راه حق رهسپار ساز (14)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و سلامتى دل‌هاى ما را در ياد بزرگى خود و آسايش تن‌هايمان را در سپاس‌گزارى نعمت خود و خوش سخنى‌هايمان را در بيان نعمت بزرگ خود قرار ده (15)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را از داعيان دعوت‌كننده به سوى خود و از هاديان راهنمايى كننده به راه خود و از برگزيدگان مخصوص خود قرار ده.اى مهربان‌ترين مهربانان

  6. دعای 6 برای صبح و شب

    ۶

    أَلْحَمْدُ للهِ الَّذِي خَلَقَ اللَّيْلَ وَالنَّهارَ بِقُوَّتِهِ، وَمَيَّزَ بَيْنَهُمَا بِقُدْرَتِهِ، وَجَعَلَ لِكُلِّ وَاحِد مِنْهُمَا حَدّاً مَحْدُوداً، وَأَمَداً مَمْدُوداً ، يُولِجُ كُلَّ وَاحِد مِنْهُمَا فِي صَاحِبِهِ، وَيُولِجُ صَاحِبَهُ فِيهِ بِتَقْدِير مِنْهُ لِلْعِبَادِ فِيمَا يَغْـذُوهُمْ بِـهِ وَيُنْشئُهُمْ عَلَيْـهِ، فَخَلَقَ لَهُمُ اللَّيْـلَ لِيَسْكُنُوا فِيْهِ مِنْ حَرَكَاتِ التَّعَبِ، وَنَهَضَاتِ النَّصَبِ، وَجَعَلَهُ لِبَاساً لِيَلْبَسُوا مِنْ رَاحَتِهِ وَمَنَامِهِ، فَيَكُونَ ذَلِكَ جَمَاماً وَقُوَّةً، وَلِيَنَالُوا بِهِ لَذَّةً وَشَهْوَةً. وَخَلَقَ لَهُمُ النَّهارَ مُبْصِراً لِيَبْتَغُوا فِيهِ مِنْ فَضْلِهِ، وَلِيَتَسَبَّبُوا إلَى رِزْقِهِ، وَيَسْرَحُوا فِي أَرْضِهِ، طَلَباً لِمَا فِيـهِ نَيْلُ الْعَاجِلِ مِنْ دُنْيَاهُمْ، وَدَرَكُ الاجِلِ فِيْ اُخْراهُمْ. بِكُلِّ ذلِكَ يُصْلِحُ شَأنَهُمْ، وَيَبْلُو أَخْبَارَهُمْ وَيَنْظُرُ كَيْفَ هُمْ فِي أَوْقَاتِ طَاعَتِـهِ، وَمَنَازِلِ فُـرُوضِهِ وَمَوَاقِعِ أَحْكَامِهِ لِيَجْزِيَ الَّذِينَ أسَاءُوا بِمَا عَمِلُوا وَيَجْزِيَ الَّذِينَ أَحْسَنُوا بِالْحُسْنَى. اللَّهُمَّ فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَافَلَقْتَ لَنَا مِنَ الإصْبَاحِ، وَمَتَّعْتَنَا بِهِ مِنْ ضَوْءِ النَّهَارِ، وَبَصَّرْتَنَا مِنْ مَطَالِبِ الاقْوَاتِ، وَوَقَيْتَنَا فِيهِ مِنْ طَوارِقِ الآفاتِ. أَصْبَحْنَا وَأَصْبَحَتِ الاَشْياءُ كُلُّهَا بِجُمْلَتِهَا لَكَ: سَمَاؤُها وَأَرْضُهَا وَمَا بَثَثْتَ فِي كُلِّ وَاحِد مِنْهُمَا سَاكِنُهُ وَمُتَحَرِّكُهُ وَمُقِيمُهُ وَشَاخِصُهُ وَمَا عَلا فِي الْهَواءِ وَمَا كَنَّ تَحْتَ الثَّرى أَصْبَحْنَا فِي قَبْضَتِكَ يَحْوِينَا مُلْكُكَ وَسُلْطَانُكَ وَتَضُمُّنَا مَشِيَّتُكَ، وَنَتَصَرَّفُ عَنْ أَمْرِكَ، وَنَتَقَلَّبُ فِيْ تَدْبِيرِكَ لَيْسَ لَنَا مِنَ الامْرِ إلاّ مَا قَضَيْتَ وَلا مِنَ الْخَيْـرِ إلا مَـا أَعْطَيْتَ. وَهَذَا يَوْمٌ حَادِثٌ جَدِيدٌ، وَهُوَ عَلَيْنَا شَاهِدٌ عَتِيدٌ ، إنْ أحْسَنَّا وَدَّعَنَا بِحَمْد، وَإِنْ أسَأنا فارَقَنا بِذَمّ اللَّهُمَ صَلِّ عَلَى مُحَمَد وَآلِـهِ وَارْزُقْنَـا حُسْنَ مُصَاحَبَتِهِ وَاعْصِمْنَا مِنْ سُوْءِ مُفَارَقَتِهِ بِارْتِكَابِ جَرِيرَة، أَوِ اقْتِرَافِ صَغِيرَة أوْ كَبِيرَة. وَأجْزِلْ لَنَا فِيهِ مِنَ الْحَسَناتِ وَأَخْلِنَا فِيهِ مِنَ السَّيِّئاتِ. وَامْلا لَنَا مَا بَيْنَ طَرَفَيْهِ حَمْداً وَشُكْراً وَأجْراً وَذُخْراً وَفَضْلاً وَإحْسَاناً. اللَّهُمَّ يسِّرْ عَلَى الْكِرَامِ الْكَاتِبِينَ مَؤُونَتَنَا، وَامْلا لَنَا مِنْ حَسَنَاتِنَا صَحَائِفَنَا. وَلاَ تُخْزِنَا عِنْدَهُمْ بِسُوءِ أَعْمَالِنَا. اللَّهُمَّ اجْعَلْ لَنَا فِي كُلِّ سَاعَة مِنْ سَاعَاتِهِ حَظّاً مِنْ عِبَادِكَ ، وَنَصِيباً مِنْ شُكْرِكَ وَشَاهِدَ صِدْق مِنْ مَلائِكَتِكَ أللَّهَّمَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ ، وَاحْفَظْنَا مِنْ بَيْنِ أيْدِينَا وَمِنْ خَلْفِنَا وَعَنْ أيْمَانِنَا وَعَنْ شَمَائِلِنَا، وَمِنْ جَمِيْعِ نَوَاحِيْنَا حِفْظاً عَاصِماً مِنْ مَعْصِيَتِكَ هَادِياً إلَى طَاعَتِكَ مُسْتَعْمِلاً لِمَحَبَّتِكَ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَوَفِّقْنَا فِي يَوْمِنَا هذا ولَيْلَتِنَا هذِهِ وَفِي جَمِيعِ أيّامِنَا لاسْتِعْمَالِ الْخَيْرِ وَهِجْـرَانِ الشَرِّ وَشُكْـرِ ألنِّعَمِ وَاتّبَـاعِ السُّنَنِ وَمُجَانَبَةِ البِدَعِ وَالأمْرِ بِـالْمَعْرُوفِ وَالنَّهيِ عَنِ الْمُنْكَرِ وَحِياطَةِ الإسْلاَمِ وَانْتِقَاصِ الْبَاطِلِ وَإذْلالِهِ وَنُصْرَةِ الْحَقِّ وَإعْزَازِهِ ، وَإرْشَادِ الضَّالِّ ، وَمُعَاوَنَةِ الضَّعِيفِ وَإدْرَاكِ اللَّهِيْفِ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَاجْعَلْهُ أيْمَنَ يَوْم عَهِدْنَاهُ ، وَأَفْضَلَ صَاحِب صَحِبْنَاهُ ، وَخَيْرَ وَقْت ظَلِلْنَا فِيْهِ. وَاجْعَلْنَا مِنْ أرْضَى مَنْ مَرَّ عَلَيْهِ اللَّيْـلُ وَالنَّهَارُ مِنْ جُمْلَةِ خَلْقِكَ وأَشْكَـرَهُمْ لِمَا أوْلَيْتَ مِنْ نِعَمِكَ وَأقْوَمَهُمْ بِمَـا شَرَعْتَ مِنْ شَرَائِعِكَ ، وَأَوْقَفَهُمْ عَمَّا حَذَّرْتَ مِنْ نَهْيِكَ. اللَهُمَّ إنِّي اشْهِدُكَ وَكَفَى بِكَ شَهِيداً وَاُشْهِدُ سَمَاءكَ وَأَرْضَكَ وَمَنْ أَسْكَنْتَهُما مِنْ مَلائِكَتِـكَ وَسَائِرِ خَلْقِكَ فِي يَوْمِي هَذَا ، وَسَاعَتِي هَذِهِ ، وَلَيْلَتِي هَذِهِ ، وَمُسْتَقَرِّي هَذَا ، أنِّي أَشْهَدُ أَنَّكَ أنْتَ اللهُ الِذَّي لاَ إلهَ إلاّ أَنْتَ قَائِمٌ بِـالْقِسْطِ ، عَدْلٌ فِي الْحُكْم ، رَؤُوفٌ بِالْعِبَادِ ، مَالِكُ المُلْكِ رَحِيمٌ بِالْخَلْقِ ، وَأَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُكَ وَرَسُولُكَ وَخِيرَتُكَ مِنْ خَلْقِكَ ، حَمَّلْتَهُ رِسَالَتَكَ فَأدَّاهَا وَأَمَرْتَهُ بالنُّصْحِ لِاُمَّتِهِ فَنَصَحَ لَهَا. اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ أكْثَرَ مَا صَلَّيْتَ عَلَى أَحَد مِنْ خَلْقِكَ وَآتِهِ عَنَّا أَفْضَلَ مَا آتَيْتَ أَحَداً مِنْ عِبَادِكَ وَاجْزِهِ عَنَّا أَفْضَلَ وَأكْرَمَ مَا جَزَيْتَ أَحَداً مِنْ أَنْبِيائِـكَ عَنْ أمَّتِهِ. إنَّـكَ أَنْتَ الْمَنَّانُ بِالْجَسِيمِ الْغَـافِر لِلْعَظِيمِ ، وَأَنْتَ أَرْحَمُ مِنْ كُلِّ رَحِيم ، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ الأَخْيَارِ الانْجَبِينَ.

    (1)سپاس خداى را كه شب و روز را به توانايى خود آفريد (2)و به قدرت خويش بين آن دو فرق گذاشت (3)و براى هر يك پايانى معين و زمانى معلوم مقرر فرمود (4)بنا به تقديرش هر يك از شب و روز را جاى يكديگر قرار مى‌دهد تا براى بندگان روزى داده،آنها را پرورش دهد (5)و شب را براى آنان آفريد تا از حركت‌هاى خسته‌كننده و جنبش‌هاى سخت بياسايند و آن را پوشش ساخت تا جامۀ راحتى و خواب را دربركنند،كه خواب براى آنان نشاط و نيروآور است،تا به سبب آن خوشى و كام دل يابند (6)و روز را براى ايشان روشن‌گر آفريد تا در آن فضل او را طلب كنند و جهت دست‌يابى به روزى،وسيله‌جويى كنند و در زمين به تكاپو افتند،براى رسيدن به سود كنونى از دنيا و يافتن سود آينده در آخرت (7)بدين‌گونه حال ايشان را اصلاح مى‌نمايد،و اخبار آنها را مى‌آزمايد،و مى‌نگرد آنها در اوقات طاعت و جاهاى واجبات و موارد احكامش چگونه‌اند.تا بدكاران را بر وفق كار و كردارشان جزا دهد و نيكوكاران را پاداش نيكو عنايت كند (8)خداوندا حمد و سپاس براى توست كه صبح را براى ما شكافتى و با آن ما را از روشنى روز بهره‌مند گرداندى،و ما را از جايى كه بتوان روزى به دست آورد بينا نمودى،و در آن ما را از پيشامدها و بلاها نگهداشتى (9)صبح كرديم و صبح كردند همه چيز از آسمان و زمينش،و آنچه در اين دو پراكنده ساختى،از آرام و جنبنده،ثابت و رونده و آنچه در هوا بالا رفته و آنچه در زير زمين پنهان است و همه از آن تو هستيم (10)ما در تحت قدرت تو صبح كرديم.سلطه و فرمانروايى توست كه ما را فرا مى‌گيرد و ارادۀ توست كه ما را جمع مى‌كند،و از روى فرمان توست كه دست به كارى مى‌زنيم و به تدبير توست كه در كارها تصرّف مى‌كنيم (11)براى ما از اراده و خواسته،چيزى جز آنچه تو حكم كردى و از خير،چيزى جز آنچه تو بخشيدى نيست (12)و اين روزى نو و تازه و گواهى حاضر بر ماست.اگر نيكى كرديم،با سپاس ما را بدرود گويد و اگر بدى كرديم،با نكوهش از ما جدا شود (13)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و نيكى همدم بودن با آن روز را نصيب ما گردان و از بدى جدايى از آن بر اثر انجام گناهى يا مرتكب شدن گناه صغيره يا كبيره،حفظمان كن (14)و در آن روز خوبى‌ها را براى ما بسيار گردان و ما را در آن از بدى‌ها تهى ساز و دو طرف آن را براى ما از سپاس و ستايش و پاداش و ذخيره و فزونى و نيكى پر ساز (15)خداوندا زحمت ما را بر نويسندگان(فرشتگان) گرامى آسان ساز،و نامه‌هاى اعمال ما را از نيكى‌هايمان پر كن،و ما را نزد آنها به سبب زشتى رفتارمان رسوا نگردان (16)خداوندا براى ما در هر ساعتى از ساعت‌هاى اين روز،بهره‌اى از بندگانت و سهمى از سپاس‌گزارى‌ات و گواه صادقى از فرشتگانت قرار ده (17)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را از پيش رويمان و از پشت سرمان و از طرف راستمان و از سمت چپمان و از همۀ اطرافمان نگهدارى كن، نگهدارى‌اى كه ما را از نافرمانى تو باز دارد و به فرمانبرداريت راهنمايى كند و در جهت دوستى تو به كار برد (18)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و در امروز ما و امشب ما و در همۀ روزهايمان،ما را براى انجام نيكى و ترك بدى و سپاس نعمت‌ها و پيروى از سنّت‌ها و ترك بدعت‌ها و امر به معروف و نهى از منكر و حفظ اسلام و نكوهش كردن و خوار نمودن نادرستى‌ها و يارى دادن و تقويت حق و راهنمايى گمراهان و كمك كردن ناتوان و يارى دادن ستم‌ديده،توفيق ده (19)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست.و آن را مبارك‌ترين روزى كه با آن برخورد كرده‌ايم و برترين همراهى كه با آن همراه شده‌ايم و بهترين زمانى كه در آن به سر برده‌ايم قرار ده (20)و ما را از خشنودترين آفريدگانت كه شب و روز بر آنها گذشته، و شكرگزارترين آنان بر نعمتى كه ارزانى داشته‌اى و پايدارترين آنها به آئينى كه مقدر نموده‌اى و خوددارترين ايشان از حرام‌هايى كه از آن بيم داده‌اى قرار ده (21)خداوندا من تو را گواه مى‌گيرم و گواهى تو كافى است و آسمانت و زمينت و آنچه در آن دو جاى دادى از فرشتگان و ساير آفريدگانت را در اين روز و اين ساعت و اين شب و اين جايگاه شاهد مى‌گيرم كه من شهادت مى‌دهم تويى خدايى كه جز تو خدايى نيست،برپا دارندۀ عدلى،دادگر در حكمى،با بندگان بسيار مهربانى،صاحب هر ملكى و رحم‌كننده بر آفريدگانى (22)و گواهى مى‌دهم همانا محمّد بندۀ تو و فرستاده‌ات و برگزيدۀ تو از بين آفريدگانت است،رسالت خود را بر او دادى،پس آن را انجام داد.و او را به نصيحت كردن امّتش دستور دادى،پس آنها را نصيحت كرد (23)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست بيش از آنچه بر كسى از آفريدگانت فرستادى،و از جانب ما برترين چيزى را كه به يكى از بندگانت عطا نمودى،به او عطا كن و از طرف ما بهترين و گرامى‌ترين پاداشى را كه به پيامبرانت از جانب امّتش دادى،به او پاداش ده (24)به درستى كه تو بسيار بخشندۀ نعمت بزرگ و آمرزنده براى(گناه)بزرگ هستى و تويى مهربان‌تر از هر مهربان.پس بر محمّد و خاندانش كه پاك،پاكيزه،نيكوكار و شريف‌ترين‌اند،درود فرست

  7. دعای 7 برای پیشآمدهای سخت و اندوهناک

    ۷

    يَا مَنْ تُحَلُّ بِهِ عُقَدُ الْمَكَارِهِ ، وَيَا مَنْ يُفْثَأُ بِهِ حَدُّ الشَّدَائِدِ، وَيَا مَنْ يُلْتَمَسُ مِنْهُ الْمَخْرَجُ إلَى رَوْحِ الْفَرَجِ ، ذَلَّتْ لِقُدْرَتِـكَ الصِّعَابُ وَتَسَبَّبَتْ بِلُطْفِكَ الاسْبَابُ ، وَجَرى بِقُدْرَتِكَ الْقَضَاءُ وَمَضَتْ عَلَى إرَادَتِكَ الاشْياءُ ، فَهْيَ بِمَشِيَّتِكَ دُونَ قَوْلِكَ مُؤْتَمِرَةٌ ، وَبِإرَادَتِكَ دُونَ نَهْيِكَ مُنْزَجِرَةٌ. أَنْتَ الْمَدْعُوُّ لِلْمُهِمَّاتِ ، وَأَنْتَ الْمَفزَعُ فِي الْمُلِمَّاتِ ، لاَيَنْدَفِعُ مِنْهَا إلاّ مَا دَفَعْتَ ، وَلا يَنْكَشِفُ مِنْهَا إلاّ مَا كَشَفْتَ. وَقَدْ نَزَلَ بِي يا رَبِّ مَا قَدْ تَكَأدَنيَّ ثِقْلُهُ ، وَأَلَمَّ بِي مَا قَدْ بَهَظَنِي حَمْلُهُ ، وَبِقُدْرَتِكَ أَوْرَدْتَهُ عَلَيَّ وَبِسُلْطَانِكَ وَجَّهْتَهُ إليَّ. فَلاَ مُصْدِرَ لِمَا أوْرَدْتَ ، وَلاَ صَارِفَ لِمَا وَجَّهْتَ ، وَلاَ فَاتِحَ لِمَا أغْلَقْتَ ، وَلاَ مُغْلِقَ لِمَا فَتَحْتَ ، وَلاَ مُيَسِّرَ لِمَا عَسَّرْتَ، وَلاَ نَاصِرَ لِمَنْ خَذَلْتَ فَصَلَّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ ، وَافْتَحْ لِي يَا رَبِّ بَابَ الْفَرَجِ بِطَوْلِكَ ، وَاكْسِرْ عَنِّيْ سُلْطَانَ الْهَمِّ بِحَوْلِكَ ، وَأَنِلْيني حُسْنَ ألنَّظَرِ فِيمَا شَكَوْتُ ، وَأذِقْنِي حَلاَوَةَ الصُّنْعِ فِيمَا سَاَلْتُ. وَهَبْ لي مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَفَرَجاً هَنِيئاً وَاجْعَلْ لِي مِنْ عِنْدِكَ مَخْرَجاً وَحِيّاً. وَلا تَشْغَلْنِي بالاهْتِمَامِ عَنْ تَعَاهُدِ فُرُوضِكَ وَاسْتِعْمَالِ سُنَّتِكَ. فَقَدْ ضِقْتُ لِمَا نَزَلَ بِي يَا رَبِّ ذَرْعاً ، وَامْتَلاتُ بِحَمْلِ مَا حَـدَثَ عَلَيَّ هَمّاً ، وَأنْتَ الْقَادِرُ عَلَى كَشْفِ مَا مُنِيتُ بِهِ ، وَدَفْعِ مَا وَقَعْتُ فِيهِ ، فَافْعَلْ بِي ذلِـكَ وَإنْ لَمْ أَسْتَوْجِبْهُ مِنْكَ ، يَا ذَا العَرْشِ الْعَظِيمَ.

    (1)اى كسى كه گره‌هاى سختى‌ها به واسطۀ او باز مى‌شود،و اى كسى كه شدّت دشوارى‌ها با او آرام مى‌گردد و اى كسى كه رهايى و رفتن به سوى آسايشى فراخ، از او درخواست مى‌شود (2)سختى‌ها به توانايى تو آسان شد و به لطف تو وسيله‌ها فراهم گرديد و تقدير به قدرت تو اجرا شد و اشياء بر وفق ارادۀ تو تحقق يافته‌اند (3)پس آن اشيا به خواست تو بدون سخنت فرمانبردارند و به ارادۀ تو بدون نهيت بازداشته شده‌اند (4)تويى خوانده شده براى دشوارى‌ها و تويى فريادرس در سختى‌ها،از آنها جز آنچه تو دور كنى،دور نمى‌گردد و از آنها جز آنچه تو برطرف كنى،برطرف نمى‌شود (5)اى پروردگار من،بر من چيزى فرود آمده كه سنگينى آن بر من دشوار است و به من امرى وارد شده كه تحمّل آن مرا به مشقّت انداخته (6)و تو به قدرتت آن را بر من وارد نمودى و به سلطۀ خويش آن را بر من فرستادى (7)پس براى آنچه به من رساندى،بازگرداننده‌اى و براى آنچه بر من فرستادى، دوركننده‌اى و براى آنچه بستى،گشاينده‌اى و براى آنچه گشودى،بستنده‌اى و براى آنچه دشوار كردى،آسان‌كننده‌اى و براى آنكه خوار نمودى،يارى‌دهنده‌اى نيست (8) پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و اى پروردگار من به فضل خود در آسايش را به رويم بگشاى و به توانايى‌ات سلطۀ غم و اندوه را بر من بشكن و در آنچه شكوه دارم به من احسان داشته باش و شيرينى احسانت را در آنچه درخواست نمودم به من بچشان و از جانب خويش رحمت و گشايش گوارا به من ببخش،و نزد خود زود رها شدن را براى من مقرر كن (9)و مرا به سبب غم و اندوه از رعايت واجبات و انجام سنّت خود باز مدار (10)اى پروردگار من،طاقت آنچه بر من رسيده را ندارم و از آنچه برايم رخ داده از غم و اندوه پر گشته‌ام و تو بر دفع آنچه به آن گرفتار شده‌ام و برطرف كردن آنچه در آن افتاده‌ام توانايى.پس آن را براى من انجام ده.اگر چه از جانب تو شايستۀ آن نيستم، اى صاحب عرش و تخت بزرگ

  8. دعای 8 برای پناه بردن به خدا از سختی ها

    ۸

    أَللَّهُمَّ إنِّي أعُوذُ بِكَ مِنْ هَيَجَـانِ الْحِرْصِ ، وَسَوْرَةِ الغَضَبِ وَغَلَبَةِ الْحَسَدِ وضَعْفِ الصَّبْرِ وَقِلَّةِ الْقَنَاعَةِ وَشَكَاسَةِ الْخُلُقِ ، وَإلْحَاحِ الشَّهْوَةِ ، وَمَلَكَةِ الْحَمِيَّةِ ، وَمُتَابَعَةِ الْهَوَى ، وَمُخَالَفَةِ الْهُدَى ، وَسِنَةِ الْغَفْلَةِ ، وَتَعَاطِي الْكُلْفَةِ ، وَإيْثَارِ الْبَاطِلِ عَلَى الْحَقِّ وَالإصْرَارِ عَلَى الْمَأثَمِ ، وَاسْتِصْغَـارِ الْمَعْصِيَـةِ ، وَاسْتِكْثَارِ الطَّاعَةِ ، وَمُبَاهَاةِ الْمُكْثِرِينَ ، وَالإزْرآءِ بِالْمُقِلِّينَ ، وَسُوءِ الْوِلاَيَةِ لِمَنْ تَحْتَ أَيْدِينَا وَتَرْكِ الشُّكْرِ لِمَنِ اصْطَنَعَ الْعَارِفَةَ عِنْدَنَا ، أَوْ أَنْ نَعْضُدَ ظَالِماً ، أَوْ نَخْذُلَ مَلْهُوفاً ، أَوْ نَرُومَ مَا لَيْسَ لَنَا بِحَقّ، أَوْ نَقُولَ فِي الْعِلْمِ بِغَيْرِ عِلْم وَنَعُـوذُ بِـكَ أَنْ نَنْطَوِيَ عَلَى غِشِّ أَحَد ، وَأَنْ نُعْجَبَ بِأَعْمَالِنَا ، وَنَمُدَّ فِي آمَالِنَا ، وَنَعُوذُ بِكَ مِنْ سُوءِ السَّرِيرَةِ ، وَاحْتِقَارِ الصَّغِيرَةِ ، وَأَنْ يَسْتَحْوِذَ عَلَيْنَا الشَّيْطَانُ ، أَوْ يَنْكُبَنَـا الزَّمَانُ ، أَوْ يَتَهَضَّمَنَا السُّلْطَانُ. وَنَعُوذُ بِكَ مِنْ تَنَاوُلِ الإسْرَافِ ، وَمِنْ فِقْدَانِ الْكَفَـافِ وَنَعُوذُ بِـكَ مِنْ شَمَاتَةِ الأَعْدَاءِ وَمِنَ الْفَقْرِ إلَى الاَكْفَاءِ وَمِنْ مَعِيشَة فِي شِدَّة وَمَيْتَة عَلَى غَيْـرِ عُدَّة. وَنَعُـوذُ بِكَ مِنَ الْحَسْرَةِ الْعُظْمى ، وَالْمُصِيبَةِ الْكُبْرَى ، وَأَشْقَى الشَّقَآءِ وَسُوءِ المآبِ ، وَحِرْمَانِ الثَّوَابِ ، وَحُلُولِ الْعِقَابِ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ ، وَأَعِذْنِي مِنْ كُلِّ ذَلِكَ بِرَحْمَتِكَ وَجَمِيـعَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

    (1)خداوندا به تو پناه مى‌برم از برانگيخته شدن حرص و شدّت خشم و چيرگى حسد و سستى شكيبايى و كاستى قناعت و بد خلقى و زياده‌روى شهوت و غلبۀ عصبيّت (2) و پيروى هوا و هوس و مخالفت رستگارى و خواب غفلت و انجام دادن كار با مشقّت و برترى دادن باطل بر حق و پافشارى بر گناه و كوچك شمردن نافرمانى و بزرگ شمردن طاعت و بندگى (3)و فخر فروشى ثروتمندان و تحقير كردن تهى‌دستان و بدرفتارى با زيردستان و ناسپاسى از كسى كه به ما نيكى كرده (4)يا اينكه ستمگرى را كمك كنيم يا آنكه ستم‌ديده‌اى را خوار گردانيم يا آنچه حقّ ما نيست بخواهيم يا بدون داشتن آگاهى سخن بگوييم (5)و پناه مى‌بريم به تو از اينكه قصد خيانت به كسى داشته باشيم و در كارهايمان خودپسند باشيم و آرزوهايمان را دراز كنيم (6)و پناه مى‌بريم به تو از نيّت بد و ناچيز شمردن گناه كوچك و اينكه شيطان بر ما دست يابد يا زمانه ما را دچار سختى نمايد يا پادشاه به ما ستم كند (7)و پناه مى‌بريم به تو از انجام اسراف و از نيافتن روزى كافى (8)و پناه مى‌بريم به تو از سرزنش دشمنان و از نيازمندى به هم‌نوعان و از زندگى در سختى و از مرگ ناگهانى (9)و پناه مى‌بريم به تو از حسرت بزرگ و بزرگ‌ترين مصيبت و بدترين تيره‌بختى و بدى سرنوشت و بى‌بهرگى از پاداش و فرود آمدن كيفر (10)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا و همۀ مردان و زنان با ايمان را به رحمتت از آنچه گفته شد پناه ده.اى مهربان‌ترين مهربانان

  9. دعای 9 برای طلب بخشش و آمرزش از خدا

    ۹

    أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَصَيِّرْنَـا إلَى مَحْبُوبِكَ مِنَ التَّوْبَةِ وَأَزِلْنَا عَنْ مَكْرُوهِكَ مِنَ الإصْرَارِ. أللَّهُمَّ وَمَتَى وَقَفْنَا بَيْنَ نَقْصَيْنِ فِي دِين أَوْ دُنْيَا فَأَوْقِعِ النَّقْصَ بِأَسْرَعِهِمَا فَنَاءً ، وَاجْعَلِ التّوْبَةَ فِي أَطْوَلِهِمَا بَقَاءً. وَإذَا هَمَمْنَا بِهَمَّيْنِ يُرْضِيكَ أَحَدُهُمَا عَنَّا وَيُسْخِطُكَ الآخَرُ عَلَيْنَا ، فَمِلْ بِنَا إلَى مَا يُرْضِيْكَ عَنَّا ، وَأَوْهِنْ قُوَّتَنَا عَمَّا يُسْخِطُكَ عَلَيْنَا ، وَلاَ تُخَلِّ فِي ذلِكَ بَيْنَ نُفُوسِنَا وَاخْتِيَارِهَا فَإنَّهَا مُخْتَارَةٌ لِلْبَاطِلِ إلاَّ مَا وَفَّقْتَ أَمَّارَةٌ بالسُّوءِ إلاّ مَا رَحِمْتَ اللَّهمَّ وَإنَّكَ مِنَ الضَّعْفِ خَلَقْتَنَا، وَعَلَى الْوَهْنِ بَنَيْتَنَا ، وَمِنْ ماءٍ مَهِين ابْتَدَأتَنَا ، فَلاَ حَوْلَ لَنَا إلاّ بِقُوَّتِكَ وَلا قُوَّةَ لَنَا إلاّ بِعَونِكَ ، فَأيِّدْنَا بِتَوْفِيقِكَ وَسَدِّدْنَا بِتَسْدِيدِكَ وَأعْمِ أَبْصَارَ قُلُوبِنَا عَمَّا خَالَفَ مَحَبَّتَكَ وَلا تَجْعَلْ لِشَيْء مِنْ جَوَارِحِنَا نُفُوذاً فِي مَعْصِيَتِكَ. اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَد وَآلِهِ وَاجْعَلْ هَمَسَاتِ قُلُوبِنَا وَحَرَكَاتِ أَعْضَائِنَا ، وَلَمَحَاتِ أَعْيُنِنَا ، وَلَهَجَاتِ ألسِنَتِنَا فِيْ مُوجِبَاتِ ثَوَابِكَ، حَتَّى لاَ تَفُوتَنَا حَسَنَةٌ نَسْتَحِقُّ بِهَا جَزَآءَكَ ، وَلا تَبْقَى لَنَا سَيِّئـةٌ نَسْتَوْجِبُ بِهَا عِقَابَكَ.

    (1)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را به سوى توبۀ پسنديدۀ خود ببر و ما را از اصرار بر آنچه ناپسند توست،دور بدار (2)خداوندا و هرگاه بين دو زيان قرار گرفتيم در دين يا دنيا.پس زيان را در آن كه زودگذر است و بازگشت را در آنكه دوامش طولانى است قرار ده (3)و چون بر دو كار تصميم گرفتيم،يكى تو را از ما خوشنود مى‌سازد و ديگرى تو را بر ما به خشم مى‌آورد،پس ما را به آن كار كه تو را از ما خوشنود مى‌سازد برگردان و توانمان را از كارى كه تو را بر ما خشمگين مى‌سازد سست كن (4)و در آنگاه،نفوس ما را به اختيار خود وامگذار،چون آن باطل را برمى‌گزيند مگر تو توفيق دهى،و به بدى امر مى‌كند مگر تو رحم كنى (5)خداوندا و تو ما را از ناتوانى آفريده‌اى و بر سستى بنا نهاده‌اى و از آب ناچيز آغازمان نموده‌اى.پس جنبشى براى ما جز به قدرت تو و نيرويى براى ما جز به يارى تو نيست (6)پس ما را به توفيق خود توانايى ده و به راه راست خود ثابت قدم گردان و چشم دل ما را از آنچه برخلاف دوستى توست كور گردان و اعضاى ما را در نافرمانى‌ات نفوذ ناپذير كن (7)خداوندا پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و رازهاى دل‌هايمان و جنبش‌هاى اعضايمان و نگاه‌هاى زير چشمى ديدگانمان و سخنان زبان‌هايمان را در آنچه باعث پاداش تو شود قرار ده،تا كار نيكى كه به سبب آن سزاوار پاداش تو شويم از دستمان نرود،و كار بدى كه به وسيلۀ آن مستوجب عذاب تو شويم براى ما نماند

  10. دعای 10 پناه بردن به خداوند

    ۱۰

    اللّهُمَّ إن تَشَأْ تعفُ عَنّا فَبِفضْلِكَ ، وَانْ تَشَأْ تُعَذِّبْنا فَبَعدْلِكَ. فَسَهِّلْ لَنَا عَفْوَكَ بِمنِّكَ ، وَأَجِرْنَا مِنْ عَذَابِكَ بِتَجاوُزكَ; فَإنَّهُ لاَ طاقَةَ لَنَا بَعدلِكَ، وَلاَ نجاةَ لأحَد مِنّا دُوْنَ عَفْوِكَ. يا غَنِيَّ الأغْنياء هَا نَحَنُ عِبادُكَ بين يدَيكَ وَأَنَا أَفقَرُ الفْقَراء إليْكَ فَأجْبُرْ فاقَتَنا بِوُسْعِكَ ، ولا تَقْطَعَ رَجَاءنا بِمَنْعِكَ فَتَكُوْنَ قد أَشْقَيْتَ مَنِ اسْتَسْعَدَ بِكَ ، وَجَرَمْتَ مَنِ اسْتَرْفَدَ فَضْلَكَ. فَإلى مَنْ حيْنئذ مُنْقَلَبُنَا عَنْكَ ، وإلى أيْنَ مَذهَبُنَا عن بَابِكَ ، سُبْحَنَكَ نَحْنُ المضْطُّرون الذّينَ أَوْجَبْتَ إجابَتَهُمْ ، وَأهْلُ السُّوْء الذّيْنَ وَعَدْتَ الْكَشْفَ عَنْهُمْ. وَأَشْبَـهُ الأَشْياءِ بِمَشِيَّتِـكَ ، وَأَوْلَى الأمُورِ بِكَ فِيْ عَظَمَتِكَ رَحْمَةُ مَنِ اسْتَرْحَمَكَ، وَغَوْثُ مَنِ اسْتَغَاثَ بِكَ، فَارْحَمْ تَضَرُّعَنَا إلَيْكَ، وَأَغْنِنَا إذْ طَرَحْنَـا أَنْفُسَنَا بَيْنَ يَـدَيْكَ. أللَّهُمَّ إنَّ الشَّيْطَانَ قَدْ شمِتَ بِنَا إذْ شَايَعْنَاهُ عَلَى مَعْصِيَتِكَ، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَلا تُشْمِتْهُ بِنَا بَعْدَ تَرْكِنَا إيَّاهُ لَكَ، وَرَغْبَتِنَا عَنْهُ إلَيْكَ.

    (1)خداوندا اگر خواهى ما را ببخشايى،از احسان توست و اگر بخواهى ما را عذاب كنى،از عدالت توست (2)پس به منّت خود،بخشايشت را بر ما آسان گردان و به گذشت خود،ما را از عذابت ايمن ساز.زيرا ما طاقت عدالت تو را نداريم و بدون بخشايش تو،هيچ يك از ما نجات نمى‌يابيم (3)اى بى‌نيازترين بى‌نيازان،اينك ما بندگانت در پيشگاه توايم و من نيازمندترين نيازمندان به توام،پس نياز ما را به توانگرى خود برطرف كن و به منع خويش،ما را نااميد مكن.وگرنه كسى كه از تو نيك‌بختى خواسته،بدبخت كرده‌اى و آنكه از احسانت بخشش خواسته، محروم نموده‌اى (4)پس در اين هنگام از جانب تو به چه كسى رو آوريم‌؟و از در خانۀ تو به كجا رويم‌؟پاك و منزّهى تو!ما درماندگانيم كه اجابت آنها را واجب گردانده‌اى و ما گرفتارانيم كه رفع گرفتارى آنها را وعده داده‌اى (5)و شبيه‌ترين چيزها به اراده‌ات و سزاوارترين كارها به بزرگوارى‌ات،بخشش است بر آنكه از تو رحمت خواسته و كمك به كسى است كه از تو كمكى طلبيده.پس به زارى ما به درگاهت رحم كن و چون خويش را در پيشگاه تو افكنده‌ايم،بى‌نيازمان گردان (6) خداوندا چون بر نافرمانى از تو،شيطان را همراهى نموديم،او ما را شماتت كرد.پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و پس از آنكه به خاطر تو از او دورى كرديم و به درگاه تو روى آورديم،اندوهى به ما نرسان كه او را شاد گرداند

  11. دعا 11 برای عاقبت به خیری

    ۱۱

    يا مَنْ ذِكْرُهُ شَرَفٌ لِلذَّاكِرِينَ وَيَا مَنْ شُكْرُهُ فَوْزٌ لِلشَّاكِرِينَ، وَيَا مَنْ طَاعَتُهُ نَجَاةٌ لِلْمُطِيعِينَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَاشْغَلْ قُلُوبَنَا بِذِكْرِكَ عَنْ كُلِّ ذِكْر، وَأَلْسِنَتَنَا بِشُكْرِكَ عَنْ كُلِّ شُكْر وَجَوَارِحَنَا بِطَاعَتِكَ عَنْ كُلِّ طَاعَة. فَإنْ قَدَّرْتَ لَنَا فَرَاغاً مِنْ شُغُل فَاجْعَلْهُ فَرَاغَ سَلاَمَة لا تُدْرِكُنَا فِيهِ تَبِعَةٌ وَلاَ تَلْحَقُنَا فِيهِ سَاَمَةٌ حَتَّى يَنْصَرِفَ عَنَّا كُتَّابُ السَّيِّئَاتِ بِصَحِيفَة خَالِيَة مِنْ ذِكْرِ سَيِّئاتِنَا َو يَتَوَلّى كُتَّابُ الْحَسَنَاتِ عَنَّا مَسْرُورِينَ بِمَا كَتَبُوا مِنْ حَسَنَاتِنَا . وَإذَا انْقَضَتْ أَيَّامُ حَيَاتِنَـا وَتَصَرَّمَتْ مُـدَدُ أَعْمَارِنَـا، وَاسْتَحْضَرَتْنَا دَعْوَتُكَ الَّتِي لاَ بُدَّ مِنْهَا وَمِنْ إجَابَتِهَا ، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَاجْعَلْ خِتَامَ مَا تُحْصِي عَلَيْنَا كَتَبَةُ أَعْمَالِنَا تَوْبَةً مَقْبُولَةً لا تُوقِفُنَا بَعْدَهَا عَلَى ذَنْب اجْتَرَحْنَاهُ، وَلاَ مَعْصِيَة اقْتَرَفْنَاهَا، وَلاَ تَكْشِفْ عَنَّا سِتْراً سَتَرْتَهُ عَلَى رُؤُوسِ الأشْهَادِ يَوْمَ تَبْلُو أَخْبَارَ عِبَادِكَ إنَّكَ رَحِيمٌ بِمَنْ دَعَاكَ، وَمُسْتَجيبٌ لِمَنْ نَادَاكَ .

    (1)اى كه ياد او براى يادكنندگان بزرگى است و اى كه سپاس او براى سپاس‌گزاران پيروزى است و اى كه اطاعت او براى فرمانبران رهايى است،بر محمّد و خاندانش درود فرست و دل‌هاى ما را به ياد خود از هر يادى و زبان‌هاى ما را به سپاس خود از هر سپاسى و اعضاى ما را به اطاعت خود از هر اطاعتى مشغول ساز (2)و اگر براى ما فراغت از كار مقدّر نموده‌اى،پس آن را با تندرستى قرار ده كه در آن گناهى ما را نگيرد و خستگى‌اى به ما نرسد.تا نويسندگان بدى‌ها با نامه‌اى خالى از كردار زشت از نزد ما باز گردند و نويسندگان خوبى‌ها-به سبب آنچه از نيكى‌هاى ما نوشته‌اند-شادمان برگردند (3)و آن هنگام كه روزهاى زندگانى ما به سر رسيد و اوقات عمرمان سپرى شد و ما را دعوت تو-كه چاره‌اى جز پذيرفتن آن نيست-فراخواند،پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و پايان آنچه نويسندگان كارهايمان براى ما مى‌شمارند،توبۀ پذيرفته شده قرار ده كه ما را پس از آن بر گناه و نافرمانى انجام شده توبيخ نكنى (4)و در برابر گواهان، پرده‌اى كه با آن ما را پوشانده‌اى كنار نزن،روزى كه اخبار بندگانت را آشكار مى‌كنى (5)به درستى كه تو مهربانى به هر كه تو را خواند و اجابت‌كننده‌اى براى هر كه تو را صدا زند

  12. دعای 12 در اعتراف به گناه و درخواست توبه

    ۱۲

    أَللَّهُمَّ إنَّهُ يَحْجُبُنِي عَنْ مَسْأَلَتِكَ خِلاَلٌ ثَلاثٌ وَتَحْدُونِي عَلَيْهَا خَلَّةٌ وَاحِدَةٌ ، يَحْجُبُنِي أَمْرٌ أَمَرْتَ بِهِ فَأَبْطَأتُ عَنْهُ، وَنَهْيٌ نَهَيْتَنِي عَنْهُ فَأَسْرَعْتُ إلَيْهِ، وَنِعْمَةٌ أَنْعَمْتَ بِهَا عَلَيَّ فَقَصَّرْتُ فِي شُكْرِهَـا. وَيَحْدُونِي عَلَى مَسْأَلَتِكَ تَفَضُّلُكَ عَلَى مَنْ أَقْبَلَ بِوَجْهِهِ إلَيْكَ، وَوَفَدَ بِحُسْنِ ظَنِّـهِ إلَيْكَ، إذْ جَمِيعُ إحْسَانِكَ تَفَضُّلٌ، وَإذْ كُلُّ نِعَمِكَ ابْتِدَاءٌ. فَهَا أَنَا ذَا يَا إلهِيْ وَاقِفٌ بِبَابِ عِزِّكَ وُقُوفَ المُسْتَسْلِمِ الذَّلِيْل، وَسَائِلُكَ عَلَى الْحَيَاءِ مِنّي سُؤَالَ الْبَائِسِ الْمُعِيْلِ. مُقـرٌّ لَكَ بأَنّي لَمْ أَسْتَسْلِمْ وَقْتَ إحْسَانِـكَ إلاَّ بِالاِقْلاَعِ عَنْ عِصْيَانِكَ، وَلَمْ أَخْلُ فِي الْحَالاتِ كُلِّهَا مِنِ امْتِنَانِكَ. فَهَلْ يَنْفَعُنِي يَا إلهِي إقْرَارِي عِنْدَكَ بِسُوءِ مَا اكْتَسَبْتُ؟ وَهَلْ يُنْجِيْنِي مِنْكَ اعْتِرَافِي لَكَ بِقَبِيْحِ مَا ارْتَكَبْتُ؟ أَمْ أَوْجَبْتَ لِي فِي مَقَامِي هَذَا سُخْطَكَ؟ أَمْ لَزِمَنِي فِي وَقْتِ دُعَائِي مَقْتُكَ؟ سُبْحَانَكَ! لاَ أَيْأَسُ مِنْكَ وَقَدْ فَتَحْتَ لِيَ بَابَ التَّوْبَةِ إلَيْكَ، بَلْ أَقُولُ مَقَالَ الْعَبْدِ الذَّلِيلِ الظَّالِمِ لِنَفْسِهِ الْمُسْتَخِفِّ بِحُرْمَةِ رَبِّهِ الَّذِي عَظُمَتْ ذُنُوبُهُ فَجَلَّتْ وَأَدْبَرَتْ أَيّامُهُ فَوَلَّتْ حَتَّى إذَا رَأى مُدَّةَ الْعَمَلِ قَدِ انْقَضَتْ وَغَايَةَ الْعُمُرِ قَدِ انْتَهَتْ ، وَأَيْقَنَ أَنَّهُ لا مَحيصَ لَهُ مِنْكَ ،وَلاَ مَهْرَبَ لَهُ عَنْكَ تَلَقَّاكَ بِالإنَابَةِ ،وَأَخْلَصَ لَكَ التَّوْبَةَ ، فَقَامَ إلَيْكَ بِقَلْبِ طَاهِر نَقِيٍّ ثُمَّ دَعَاكَ بِصَوْت حَائِل خَفِيٍّ ، قَدْ تَطَأطَأَ لَكَ فَانْحَنى، وَنَكَّسَ رَأسَهُ فَانْثَنَى ، قَدْ أَرْعَشَتْ خَشْيَتُهُ رِجْلَيْهِ، وَغَرَّقَتْ دُمُوعُهُ خَدَّيْهِ ، يَدْعُوكَ بِيَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ وَيَا أَرْحَمَ مَنِ انْتَابَهُ الْمُسْتَرْحِمُونَ، وَيَا أَعْطَفَ مَنْ أَطَافَ بِهِ الْمُسْتَغْفِرُونَ ، وَيَا مَنْ عَفْوُهُ أكْثَرُ مِنْ نِقْمَتِهِ، وَيَا مَنْ رِضَاهُ أَوْفَرُ مِنْ سَخَطِهِ، وَيَا مَنْ تَحَمَّدَ إلَى خَلْقِهِ بِحُسْنِ التَّجاوُزِ ، وَيَا مَنْ عَوَّدَ عِبادَهُ قَبُولَ الإنَابَةِ ، وَيَا مَنِ اسْتَصْلَحَ فَاسِدَهُمْ بِالتَّوْبَةِ وَيَا مَنْ رَضِيَ مِنْ فِعْلِهِمْ بِالْيَسيرِ، وَيَا مَنْ كَافى قَلِيْلَهُمْ بِالْكَثِيرِ، وَيَا مَنْ ضَمِنَ لَهُمْ إجَابَةَ الدُّعاءِ، وَيَا مَنْ وَعَدَهُمْ عَلَى نَفْسِهِ بِتَفَضُّلِهِ حُسْنَ الْجَزاءِ، مَا أَنَا بِأَعْصَى مَنْ عَصَاكَ فَغَفَرْتَ لَهُ، وَمَا أَنَا بِأَلْوَمِ مَنِ اعْتَذَرَ إلَيْكَ فَقَبِلْتَ مِنْهُ، وَمَا أَنَا بِأَظْلَمِ مَنْ تَابَ إلَيْكَ فَعُدْتَ عَلَيْهِ ، أَتُوبُ إلَيْكَ فِي مَقَامِي هَذَا تَوْبَةَ نَادِم عَلَى مَا فَرَطَ مِنْهُ مُشْفِق مِمَّا اجْتَمَعَ عَلَيْهِ خَالِصِ الْحَيَاءِ مِمَّا وَقَعَ فِيْهِ ، عَالِم بِأَنَّ الْعَفْوَ عَنِ الذَّنْبِ الْعَظِيمِ لاَ يَتَعـاظَمُكَ، وَأَنَّ التَّجَـاوُزَ عَنِ الإثْمِ الْجَلِيْلِ لا يَسْتَصْعِبُكَ ، وَأَنَّ احْتِمَالَ الْجنَايَاتِ الْفَـاحِشَةِ لا يَتَكَأَّدُكَ، وَأَنَّ أَحَبَّ عِبَادِكَ إلَيْكَ مَنْ تَرَكَ الاسْتِكْبَارَ عَلَيْكَ، وَجَانَبَ الإِصْرَارَ، وَلَزِمَ الاسْتِغْفَارَ. وَأَنَا أَبْرَأُ إلَيْكَ مِنْ أَنْ أَسْتَكْبِرَ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ أَنْ أصِـرَّ. وَأَسْتَغْفِرُكَ لِمَا قَصَّرْتُ فِيهِ ، وَأَسْتَعِينُ بِكَ عَلَى مَا عَجَزْتُ عَنْهُ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَهَبْ لِي مَا يَجبُ عَلَيَّ لَكَ ، وَعَافِنِي مِمَّا أَسْتَوْجِبُهُ مِنْكَ، وَأجِرْنِي مِمَّا يَخَافُهُ أَهْلُ الإساءَةِ فَإنَّكَ مَلِيءٌ بِالْعَفْوِ، مَرْجُوٌّ لِلْمَغْفِرَةِ، مَعْرُوفٌ بِالتَّجَاوُزِ ، لَيْسَ لِحَاجَتِي مَطْلَبٌ سِوَاكَ ، وَلا لِذَنْبِي غَافِرٌ غَيْرُكَ، حاشَاكَ وَلاَ أَخَافُ عَلَى نَفْسِي إلاّ إيَّاكَ إنَّكَ أَهْلُ التَّقْوَى وَأَهْلُ الْمَغْفِرَةِ . صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد، وَاقْض حَاجَتِي وَأَنْجِحْ طَلِبَتِي، وَاغْفِرْ ذَنْبِي، وَآمِنْ خَوْفَ نَفْسِيْ إنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ وَذلِكَ عَلَيْكَ يَسِيرٌ آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ .

    (1)خداوندا سه خصلت مرا از درخواست از تو باز مى‌دارد و يك خصلت مرا بر آن مى‌راند (2)باز مى‌دارد مرا،امرى كه به آن فرمان دادى و من در انجام آن كندى كردم،و كارى كه مرا از آن بازداشتى و من به سوى آن شتافتم و نعمتى كه به من بخشيدى و من در شكرگزارى آن كوتاهى كردم (3)و وادار مى‌كند مرا به درخواست از تو،تفضّل تو به آنكه رو به تو آورد و با گمان نيك به سوى تو آيد.چون همۀ نيكى‌هاى تو از روى تفضّل است و همۀ نعمت‌هاى تو ابتدا است (4)پس اى خداى من،به درگاه عزّت تو همچون فرمانبرى خوار،ايستاده‌ام.و با وجود شرمندگى‌ام همانند تهى‌دستى عيالمند از تو درخواست دارم (5)اقرار مى‌كنم به اينكه هنگام احسانت، جز با خوددارى از معصيت تو،فرمان نبرده‌ام و در همه حال از احسان تو بى‌بهره نبوده‌ام (6)اى خداى من آيا نزد تو اقرار به بدى‌اى كه انجام داده‌ام،مرا سود مى‌دهد؟ و آيا اعترافم در درگاه تو به زشتى آنچه مرتكب شده‌ام،مرا رها مى‌نمايد؟يا در جايگاهم خشم خود را بر من قرار داده‌اى‌؟يا هنگامى كه تو را مى‌خوانم،دشمنى‌ات مرا لازم گشته است‌؟ (7)پاك و منزّهى تو،از تو كه در توبه را به رويم گشوده‌اى،نااميد نمى‌شوم.بلكه همانند بنده‌اى خوار كه به خود ستم نموده و حرمت پروردگارش را سبك شمرده سخن مى‌گويم (8)آن كه گناهانش بزرگ و رو به فزونى است و روزگار سپرى شده بر او پشت كرده،تا اينكه مى‌بيند زمان عمل گذشته و مدّت عمر به پايان رسيده و باور كرده كه پناهگاه و گريزگاهى از تو برايش نيست.با توبه به تو روى آورده و خالصانه براى تو توبه مى‌كند.پس با دلى پاك و پاكيزه به سوى تو برخاسته و با صداى آهستۀ پنهانى تو را مى‌خواند (9)با حال فروتنى براى تو خم شده و سرش را كج و به زير افكنده،و ترس پاهايش را به لرزه انداخته و دو گونه‌اش غرق اشك شده،تو را صدا مى‌زند:اى مهربان‌ترين مهربانان و اى بخشنده‌اى كه رحمت‌خواهان پى‌درپى نزد او مى‌آيند و اى مهربانى كه آمرزش‌خواهان گرد او مى‌گردند و اى آنكه بخشايش او از كيفرش بيشتر است و اى كسى كه خوشنودى او از خشمش افزون‌تر مى‌باشد (10)و اى آنكه با گذشت نيك،آفريدگانش را به سپاس خود واداشته و اى آنكه بندگانش را به قبول پشيمانى عادت داده و اى آنكه فاسد ايشان را با توبۀ اصلاح كرده و اى آنكه از كردار اندك ايشان،خرسند شده و اى آنكه كم ايشان را پاداش فراوان داده و اى آنكه روا شدن خواسته‌ها را براى ايشان ضمانت كرده و اى آنكه ايشان را به فضل خود،پاداش نيك وعده داده است (11)من گناهكارتر از آنكه نافرمانى تو كرده و تو او را آمرزيده‌اى، نبوده‌ام.و نكوهيده‌تر از عذر آورنده به پيشگاهت كه تو عذرش را پذيرفته‌اى،نيستم.و ستمكارتر از توبه‌كننده به درگاهت كه تو به او نيكى نموده‌اى،نمى‌باشم (12)در اين مكان(كه ايستاده‌ام)به سوى تو باز مى‌گردم،بازگشت كسى كه از آنچه از او سر زده، پشيمان است.و از آنچه بر او گرد آمده،ترسان.و از آنچه در آن افتاده،سخت شرمنده است (13)مى‌داند كه بخشايش گناه بزرگ،بر تو بزرگ نيست و در گذشتن از معصيت بسيار،بر تو دشوار نيست و چشم‌پوشى از جرم‌هاى بسيار زشت بر تو سخت نمى‌باشد،و محبوب‌ترين بندگانت نزد تو كسى است كه بر تو گردنكشى نكند و پافشارى(بر گناه)را ترك كند و پيوسته آمرزش خواهد (14)و من از گردنكشى بر تو سخت بيزارم و از اصرار(بر گناه)به تو پناه مى‌برم.و براى آنچه كوتاهى كردم،از تو آمرزش مى‌خواهم،و براى هر آنچه از انجامش ناتوانم،از تو يارى مى‌طلبم (15)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و آنچه از تو بر من واجب است،به من ببخش.و مرا از آنچه از جانب تو سزاوارش هستم رها كن و از آنچه بدكاران وحشت دارند پناهم ده،كه تو بر بخشايش نمودن توانايى، و براى آمرزش،اميدوارى به توست و به گذشت مشهورى.براى حاجتم جز از تو درخواستى نيست و براى گناهم غير از تو آمرزنده‌اى ندارم.تو از عيوب منزّه و دورى (16)و من بر خود جز از تو نمى‌ترسم.زيرا تو سزاوارى كه از تو پروا كنند و سزاوارى كه بيامرزى،بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و حاجتم را روا كن و درخواستم را برآور،و گناهم را بيامرز و ترسم را ايمنى ده.زيرا تو به هر چيز توانايى و آنچه خواستم بر تو آسان است.بپذير،پروردگار جهانيان

  13. دعای 13 در طلب حوائج از خداوند

    ۱۳

    أللَّهُمَّ يَا مُنْتَهَى مَطْلَبِ الْحَاجَاتِ وَيَا مَنْ عِنْدَه نَيْلُ الطَّلِبَاتِ وَيَا مَنْ لا يَبِيْعُ نِعَمَهُ بالأثْمَانِ وَيَا مَنْ لا يُكَدِّرُ عَطَايَاهُ بِالامْتِنَانِ وَيَا مَنْ يُسْتَغْنَى بِهِ وَلاَ يُسْتَغْنَى عَنْهُ وَيَا مَنْ يُرْغَبُ إلَيْهِ وَلا يُرْغَبُ عَنْهُ. وَيَا مَنْ لا تُفنى خَزَآئِنَهُ الْمَسَائِلُ وَيَا مَنْ لاَ تُبَدِّلُ حِكْمَتَهُ الْوَسَائِلُ. وَيَا مَنْ لاَ تَنْقَطِعُ عَنْهُ حَوَائِجُ الْمُحْتَاجِينَ وَيَا مَنْ لاَ يُعَنِّيهِ دُعَاءُ الدَّاعِينَ تَمَدَّحْتَ بِالْغَنَاءِ عَنْ خَلْقِكَ وَأَنْتَ أَهْلُ الْغِنَى عَنْهُمْ وَنَسَبْتَهُمْ إلَى الفَقْرِ وَهُمْ أَهْلُ الْفَقْرِ إلَيْكَ. فَمَنْ حَاوَلَ سَدَّ خَلَّتِهِ مِنْ عِنْدِكَ وَرَامَ صَرْفَ الْفَقْر عَنْ نَفْسِهِ بِكَ فَقَدْ طَلَبَ حَاجَتَهُ فِي مَظَانِّها وَأَتَى طَلِبَتَهُ مِنْ وَجْهِهَا وَمَنْ تَوَجَّهَ بِحَاجَتِهِ إلَى أَحَد مِنْ خَلْقِكَ أَوْ جَعَلَهُ سَبَبَ نُجْحِهَا دُونَكَ فَقَدْ تَعَرَّضَ لِلْحِرْمَانِ وَاسْتَحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَوْتَ الاِحْسَانِ أللَّهُمَّ وَلِي إلَيْكَ حَاجَةٌ قَـدْ قَصَّرَ عَنْهَـا جُهْدِي وَتَقَطَّعَتْ دُونَهَا حِيَلِي وَسَوَّلَتْ لِيْ نَفْسِي رَفْعَهَا إلَى مَنْ يَرْفَعُ حَوَائِجَهُ إلَيْكَ وَلاَ يَسْتَغْنِي فِي طَلِبَاتِهِ عَنْكَ وَهِيَ زَلَّةٌ مِنْ زَلَلِ الْخَاطِئِينَ وَعَثْرَةٌ مِنْ عَثَراتِ الْمُذْنِبِينَ ثُمَّ انْتَبَهْتُ بِتَذْكِيرِكَ لِي مِنْ غَفْلَتِي وَنَهَضْتُ بِتَوْفِيقِكَ مِنْ زَلَّتِي وَ رَجَعتُ وَنَكَصْتُ بِتَسْـدِيدِكَ عَنْ عَثْـرَتِي وَقُلْتُ: سُبْحَانَ رَبّي كَيْفَ يَسْأَلُ مُحْتَاجٌ مُحْتَاجـاً وَأَنَّى يَرْغَبُ مُعْدِمٌ إلَى مُعْدِم؟ فَقَصَدْتُكَ يا إلهِي بِالرَّغْبَةِ وَأَوْفَدْتُ عَلَيْكَ رَجَائِي بِالثِّقَةِ بِكَ وَعَلِمْتُ أَنَّ كَثِيرَ مَا أَسْأَلُكَ يَسِيرٌ فِي وُجْدِكَ وَأَنَّ خَطِيرَ مَا أَسْتَوْهِبُكَ حَقِيرٌ فِيْ وُسْعِكَ وَأَنَّ كَرَمَكَ لاَ يَضِيقُ عَنْ سُؤَال أحَد وَأَنَّ يَدَكَ بِالْعَطايا أَعْلَى مِنْ كُلِّ يَد. أللَهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَاحْمِلْنِي بِكَرَمِكَ عَلَى التَّفَضُّلِ وَلاَ تَحْمِلْنِي بِعَدْلِكَ عَلَى الاسْتِحْقَاقِ فَما أَنَا بِأَوَّلِ رَاغِبِ رَغِبَ إلَيْكَ فَأَعْطَيْتَهُ وَهُوَ يَسْتَحِقُّ الْمَنْعَ وَلاَ بِأَوَّلِ سَائِل سَأَلَكَ فَأَفْضَلْتَ عَلَيْهِ وَهُوَ يَسْتَوْجِبُ الْحِرْمَانَ. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَكُنْ لِدُعَائِي مُجِيباً وَمِنْ نِدائِي قَرِيباً وَلِتَضَرُّعِي رَاحِماً وَلِصَوْتِي سَامِعاً وَلاَ تَقْطَعْ رَجَائِي عَنْكَ وَلا تَبُتَّ سَبَبِي مِنْكَ وَلاَ تُوَجِّهْنِي فِي حَاجَتيْ هَذِهِ وَغَيْرِهَا إلى سِوَاكَ وَتَوَلَّنِي بِنُجْحِ طَلِبَتِي وَقَضاءِ حَاجَتِي وَنَيْلِ سُؤْلِي قَبْلَ زَوَالِي عَنْ مَوْقِفِي هَذَا بِتَيسِيرِكَ لِيَ الْعَسِيْرَ وَحُسْنِ تَقْدِيرِكَ لِي فِي جَمِيعِ الأُمُورِ. وَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ صَلاَةً دَائِمَةً نَامِيَةً لاَ انْقِطَاعَ لأِبَدِهَا وَلا مُنْتَهَى لأِمَدِهَا وَاجْعَلْ ذَلِكَ عَوْناً لِيْ وَسَبَباً لِنَجَاحِ طَلِبَتِي إنَّكَ وَاسِعٌ كَرِيْمٌ. وَمِنْ حَاجَتِي يَا رَبِّ كَذَا وَكَذَا وَتَذْكُرُ حَاجَتَكَ ثمّ تَسْجُـدُ وَتَقُولُ فِي سُجُودِكَ: فَضْلُكَ آنَسَنِي وَإحْسَانُكَ دَلَّنِي فَأَسْأَلُكَ بِكَ وَبِمُحَمَّـد وَآلِهِ صَلَواتُكَ عَلَيْهمْ أَنْ لاَ تَرُدَّنِي خَائِباً.

    (1)خداوندا اى نهايت درخواست نيازها (2)و اى آنكه رسيدن به خواسته‌ها نزد اوست (3)و اى كه نعمت‌هايش را به بها نمى‌فروشد (4)و اى آنكه با منّت گذاشتن،بخشش‌هايش را تيره نمى‌سازد (5)و اى كه به او بى‌نياز مى‌گردند و از او بى‌نياز نمى‌شوند (6)و اى كه به او رو مى‌آورند و از او روگردان نمى‌شوند (7)و اى آنكه درخواست‌ها،گنجينه‌هاى او را فانى نمى‌سازد (8)و اى آنكه ابزارها،حكمتش را دگرگون نمى‌كند (9)و اى آنكه درخواست‌هاى نيازمندان از او قطع نمى‌گردد (10)و اى آنكه دعاى نيايشگران او را خسته نمى‌كند (11)خود را به بى‌نيازى از آفريدگانت ستوده‌اى و خود شايستۀ بى‌نيازى از آنهايى (12)و آنها را به تنگدستى نسبت داده‌اى و ايشان سزاوارند كه به تو نيازمند باشند (13)پس هر كه دفع فقرش را از تو جويد،.برطرف كردن احتياجش را به وسيلۀ تو بخواهد،بى‌گمان نيازمندى‌اش را در جايگاه بايسته طلب كرده و از راهش به مراد خود رسيده (14)و هر كه براى حاجتش به يكى از آفريدگان تو رو آورد يا سبب روا شدن آن را غير تو قرار دهد،بى‌گمان خود را در معرض نااميدى قرار داده و نيافتن احسان تو را سزاوار گشته (15)خداوندا به سوى تو حاجتى دارم كه توان انجامش را ندارم و چاره‌جويى‌هاى زيركانه‌ام در برابر آن گسسته و نفس من رفع آن را از كسى كه حاجت‌هايش را از تو طلب كرده و در خواسته‌هايش از تو بى‌نياز نيست،برايم مى‌آرايد.و اين لغزشى از لغزش‌هاى خطاكاران و افتادنى از افتادن‌هاى گناهكاران است (16)با يادآورى تو،از غفلتم آگاه شدم و با توفيق تو از لغزيدنم برخاستم و با راهنمايى تو برگشته و از لغزشم دست برداشتم (17)و گفتم:منزّه است پروردگارم چگونه نيازمند از نيازمند درخواست كند؟و كجا تهى‌دست به تهى‌دست رو آورد؟ (18) پس اى خداى من از روى ميل آهنگ تو كرده و با اعتماد به تو اميدم را به سوى تو فرستادم (19)و دانستم هر چه از تو زياد درخواست كنم نزد دارايى تو اندك است و هر چه از تو خواهش‌هاى بزرگ نمايم در برابر وسعت رحمت تو كوچك است و بخشش تو از درخواست كسى تنگ نمى‌گردد و دست عطاى تو از هر دستى بالاتر است (20)خداوندا پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و به فضل خويش با من به احسان رفتار نما و با دادگرى‌ات بر آنچه سزاوارم رفتار نكن.پس من اوّلين روآورنده نيستم كه به تو رو آورده و به او بخشش كردى،با اينكه سزاوار منع است. و نه نخستين سؤال‌كننده كه از تو درخواست كرده و به او تفضّل نمودى،با اينكه سزاوار بى‌بهرگى است (21)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و درخواستم را اجابت كن و به آوازم نزديك شو و به زاريم ترحم فرما و صدايم را شنوا باش (22).و از خود نااميدم نكن و رشتۀ ارتباط مرا از خود قطع نگردان و در اين حاجت و ديگر حاجتها،مرا به غير خود وانگذار (23)و به برآورده گشتن خواسته‌ام و روا شدن حاجتم،و يافتن خواسته‌ام،قبل از رفتنم از اين مكان،با آسان كردن سختى و نيكى تقديرت براى من،در تمامى امور يارى‌ام فرما (24)و بر محمّد و خاندانش درود فرست.درودى پيوسته و فزاينده كه روزگار آن سپرى نشود و مدّتش به پايان نرسد و آن را كمكى براى من و وسيلۀ روا شدن حاجتم قرار ده.همانا تو داراى رحمت وسيع و بخشش بسيار هستى (25)اى پروردگار من و از جمله خواسته‌ام چنين و چنان است(و حاجت خود را نام مى‌برى.پس سجده مى‌كنى و در سجده‌ات مى‌گويى:)فضل تو مرا آرام نمود و احسان تو مرا راهنمايى كرد،پس از تو مى‌خواهم به حقّ خودت و به حقّ‌ محمّد و خاندانش-كه درودهاى تو بر ايشان باد-مرا نااميد برنگردانى

  14. دعای 14 برای ستم و ستمدیده و مظلوم

    ۱۴

    يَامَنْ لاَ يَخْفَى عَلَيْهِ أَنْبَآءُ الْمُتَظَلِّمِينَ وَيَا مَنْ لاَ يَحْتَاجُ فِي قِصَصِهِمْ إلَى شَهَادَاتِ الشَّاهِدِينَ وَيَا مَنْ قَرُبَتْ نُصْرَتُهُ مِنَ الْمَظْلُومِينَ وَيَا مَنْ بَعُدَ عَوْنُهُ عَنِ الظَّالِمِينَ قَدْ عَلِمْتَ يَا إلهِي مَا نالَنِي مِنْ [فُلاَنِ بْنِ فُلاَن] مِمَّا حَظَرْتَ وَانْتَهَكَهُ مِنّي مِمَّا حَجَزْتَ عَلَيْهِ بَطَراً فِي نِعْمَتِكَ عِنْدَهُ وَاغْتِرَاراً بِنَكِيرِكَ عَلَيْهِ أللَّهُمَّ فَصَلِّ اللَّهُمَّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَخُذْ ظَالِمِي وَعَدُوِّي عَنْ ظُلْمِي بِقُوَّتِكَ وَافْلُلْ حَدَّهُ عَنِّي بِقُدْرَتِكَ وَاجْعَلْ لَهُ شُغْلاً فِيَما يَلِيهِ وَعَجْزاً عَمَّا يُناوِيْهِ أللَّهُمَّ وَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَلاَ تُسَوِّغْ لَهُ ظُلْمِي وَأَحْسِنْ عَلَيْـهِ عَوْنِي، وَاعْصِمْنِي مِنْ مِثْـلِ أَفْعَالِهِ، وَلا تَجْعَلْنِي فِي مِثْلِ حَالِهِ. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ ، وَأَعِدْنِي عَلَيْهِ عَدْوى حَاضِرَةً تَكُونُ مِنْ غَيْظِي بِهِ شِفَاءً، وَمِنْ حَنَقِي عَلَيْهِ وَفَاءً. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَعَوِّضْنِي مِنْ ظُلْمِهِ لِي عَفْوَكَ، وَأَبْدِلْنِي بِسُوْءِ صنِيعِهِ بِيْ رَحْمَتَكَ، فَكُلُّ مَكْرُوه جَلَلٌ دُونَ سَخَطِكَ، وَكُلُّ مُرْزِئَةٍ سَوَاءٌ مَعَ مَوْجِدَتِكَ. أللَّهُمَّ فَكَمَا كَـرَّهْتَ إلَيَّ أَنْ أَظْلِمَ فَقِنِي مِنْ أَنْ أُظْلَمَ. أللَّهُمَّ لاَ أَشْكُو إلَى أَحَد سِوَاكَ، وَلاَ أَسْتَعِينُ بِحَاكِم غَيْرِكَ حَاشَاكَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَصِلْ دُعَائِي بِالإِجَابَةِ، وَأَقْرِنْ شِكَايَتِي بِالتَّغْيِيرِ. أَللَّهُمَّ لا تَفْتِنِّي بِالْقُنُوطِ مِنْ إنْصَافِكَ، وَلاَ تَفْتِنْـهُ بِالأَمْنِ مِنْ إنْكَارِكَ، فَيُصِرَّ عَلَى ظُلْمِي وَيُحَاضِرَنِي بِحَقِّيْ وَعَرِّفْهُ عَمَّا قَلِيْل مَا أَوْعَدْتَ الظَّالِمِينَ، وَعَرِّفْنِي مَا وَعَدْتَ مِنْ إجَابَةِ الْمُضْطَرِّينَ. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَوَفِّقْنِي لِقَبُولِ مَا قَضَيْتَ لِيْ وَعَليَّ، وَرَضِّنِيْ بِمَا أَخَذْتَ لي وَمِنِّي وَاهْـدِنِي لِلَّتِيْ هِي أَقْوَمُ وَاسْتَعْمِلْنِي بِمَا هُوَ أَسْلَمُ. أللَّهُمَّ وَإنْ كَانَتِ الْخِيَرَةُ لِيْ عِنْدَكَ فِي تَأْخِيرِ الأَخْذِ لِي وَتَرْكِ الانْتِقَامِ مِمَّنْ ظَلَمَنِيْ إلَى يَوْمِ الْفَصْلِ وَمَجْمَعِ الْخَصْمِ، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ ، وَأَيِّدْنِي مِنْكَ بِنِيَّة صَادِقَة وَصَبْر دَائِم، وَأَعِذْنِي مِنْ سُوءِ الرَّغْبَةِ، وَهَلَعِ أَهْلِ الْحِرْصِ، وَصَوِّرْ فِي قَلْبِي مِثَالَ مَا ادَّخَـرْتَ لِي مِنْ ثَوَابِـكَ، وَأَعْدَدْتَ لِخَصْمِي مِنْ جَزَائِكَ وَعِقَابِكَ ، وَاجْعَلْ ذَلِكَ سَبَباً لِقَنَاعَتِي بِمَا قَضَيْتَ ، وَثِقَتِي بِمَا تَخَيَّرْتَ، آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ ، إنَّكَ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ، وَأَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ .

    (1)اى كسى كه خبرهاى دادخواهان بر او پنهان نيست (2)و اى كسى كه در سرگذشت‌هاى ايشان از گواهى شهادت‌دهندگان بى‌نياز است (3)و اى كسى كه يارى او به ستم‌ديدگان نزديك است (4)و اى كسى كه مددش از ستمگران دور است (5)اى خداى من،تو مى‌دانى از فلان كس فرزند فلان كس چيزهايى به من رسيده كه تو نهى نموده‌اى و از من حرمت‌هايى شكسته كه تو ممنوع كرده‌اى و اين از سركشى او در نعمت توست و بى‌باكى او از كيفر تو مى‌باشد (6)خداوندا پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و ستم‌كننده به من و دشمنم را با نيروى خود از ستم كردن به من بازدار.و با توانايى خود برّندگى‌اش را از من بردار.و او را به آنچه درخورش است مشغول دار.و او را در برابر آنكه با او دشمنى مى‌كند ناتوان ساز (7)خداوندا و بر محمّد و خاندانش درود فرست و ستم كردن او را بر من آسان نگردان و مرا در مخالفت با او به خوبى يارى فرما و مرا از انجام مانند كارهاى او بازدار و در مانند حال او قرار نده (8)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا در مقابل او يارى كن.يارى نمودن آماده‌اى كه خشم من با آن بهبودى يابد و كينه‌ام را بر او كامل نمايد (9)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و در عوض ستمى كه او به من نمود،مرا ببخش و به جاى بدرفتارى‌اش،رحمتت را به من عطا كن.(زيرا)هر ناپسندى در مقابل خشم تو اندك و هر گرفتارى‌اى با غضب تو هموار شدنى است (10) خداوند همچنان كه ستم كشيدن را در نظرم ناپسند نمودى،مرا از ستم نمودن حفظ كن (11)خداوندا به كسى جز تو شكوه نمى‌كنم و از حكم‌كننده‌اى جز تو يارى نمى‌جويم، پاك و منزّهى پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و درخواست مرا به روا شدن متّصل گردان و دادخواهيم را با دگرگونى پيوند ده (12)خداوندا مرا به نااميدى از عدلت و او را به ايمنى از كيفرت آزمايش نكن،تا به ستم نمودن بر من پافشارى كرده بر حقّم دست يابد.و آنچه ستمگران را به آن تهديد نمودى،بر او بنما.و اجابتى كه بيچارگان را وعده داده‌اى،به من بشناسان (13)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا توفيق ده تا آنچه بر سود و زيانم مقدّر نمودى،پذيرا باشم و مرا به آنچه براى من و از من گرفتى،خوشنود گردان.و مرا به راست‌ترين راه،راهنمايى كن و به آنچه سالم‌تر است،بگمارم (14)خداوندا و اگر خير من نزد تو در تأخير گرفتن حقّم و به كيفر نرسيدن ستمگرم تا روز رستاخيز و محل جمع شدن دشمنان مى‌باشد، پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا به نيّت صادقانه و شكيبايى دائم يارى ده (15)و از خواهش بد و آز حريصان پناهم ده،و نمونۀ پاداشى را كه برايم ذخيره نمودى و مجازات و كيفرى كه براى دشمنم آماده كردى،در دلم بگذار و آن را وسيلۀ راضى شدنم به آنچه مقدّر نمودى و اعتمادم به آنچه انتخاب كرده‌اى قرار ده (16)بپذير، پروردگار جهانيان.همانا تويى صاحب فضل بزرگ و تو بر هر چيز توانايى

  15. دعای 15 برای بیماری و اندوه و بلا و مریضی

    ۱۵

    أللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا لَمْ أَزَلْ أَتَصَرَّفُ فِيهِ مِنْ سَلاَمَةِ بَدَنِي، وَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا أَحْدَثْتَ بِيْ مِنْ عِلَّة فِي جَسَـدِي. فَمَا أَدْرِي يَـا إلهِي، أَيُّ الْحَالَيْنِ أَحَقُّ بِالشُّكْرِ لَكَ، وَأَيُّ الْوَقْتَيْنِ أوْلَى بِالْحَمْدِ لَكَ، أَوَقْتُ الصِّحَةِ الَّتِي هَنَّـأْتَنِي فِيهَا طَيِّبَاتِ رِزْقِكَ، وَنَشَّطْتَنِي بِهَا لابْتِغاءِ مَرْضَاتِكَ وَفَضْلِكَ، وَقَوَّيْتَنِي مَعَهَا عَلَى مَـا وَفَّقْتَنِي لَهُ مِنْ طَـاعَتِـكَ أَمْ وَقْتُ الْعِلَّةِ الَّتِي مَحَّصْتَنِي بِهَا، وَالنِّعَمِ الَّتِي أَتْحَفْتَنِي بِهَا تَخْفِيفاً لِمَا ثَقُلَ بِهِ عَلَى ظَهري مِنَ الْخَطِيئاتِ وَتَطْهيراً لِمَا انْغَمَسْتُ فيهِ مِنَ السَّيِّئاتِ ، وَتَنْبِيهاً لِتَنَاوُلِ التَّوْبَةِ، وَتَذْكِيراً لِمَحْوِ الْحَوْبَةِ بِقَدِيمِ النِّعْمَةِ، وَفِي خِلاَلِ ذَلِكَ مَا كَتَبَ لِيَ الْكَاتِبَانِ مِنْ زَكِيِّ الأعْمَالِ، مَا لا قَلْبٌ فَكَّرَ فِيهِ، وَلا لِسَانٌ نَطَقَ بِهِ وَلاَ جَارِحَةٌ تَكَلَّفَتْهُ بَلْ إفْضَالاً مِنْكَ عَلَيَّ، وَإحْسَاناً مِنْ صَنِيعِـكَ إلَيَّ. أللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّـد وَآلِـهِ وَحَبِّبْ إلَيّ مَـا رَضِيتَ لِي ، وَيَسِّرْ لِي مَا أَحْلَلْتَ بِيْ، وَطَهِّرْنِي مِنْ دَنَسِ مَا أَسْلَفْتُ ، وَامْحُ عَنِّي شَرَّ مَا قَـدَّمْتُ، وَأَوْجِدْنِي حَلاَوَةَ الْعَافِيَةِ ، وَأَذِقْنِي بَرْدَ السَّلاَمَةِ وَاجْعَلْ مَخْرَجِي عَنْ عِلَّتِي إلَى عَفْوِكَ، وَمُتَحَوَّلِي عَنْ صَرْعَتِي إلَى تَجَاوُزِكَ، وَخَلاصِي مِنْ كَرْبِي إلَى رَوْحِكَ، وَسَلاَمَتِي مِنْ هَذِهِ الشِّدَّةِ إلَى فَرَجِكَ، إنَّكَ الْمُتَفَضِّلُ بِالإِحْسَانِ، الْمُتَطَوِّلُ بِالامْتِنَانِ، الْوَهَّابُ الْكَرِيمُ، ذُو الْجَلاَلِ وَالإكْرَامِ

    (1)خداوندا ترا سپاس بر تندرستى تنم كه همواره از آن برخوردار هستم.و تو را سپاس بر بيمارى‌اى كه در جسمم پديد آوردى (2)اى خداى من نمى‌دانم كدام يك از اين دو حال،به سپاس‌گزارى براى تو سزاوارتر است‌؟و كدامين يك از دو وقت، براى ستايش تو شايسته‌تر مى‌باشد؟ (3)آيا وقت تندرستى كه در آن روزى‌هاى پاكيزه‌ات را بر من گوارا نمودى و مرا به وسيلۀ آن براى درخواست خوشنودى و احسانت شادى بخشيدى و با آن بر طاعت خود توفيقم داده،توانايم گرداندى‌؟ (4)يا وقت بيمارى كه مرا با آن نجات دادى و نعمت‌هايى را به من هديه نمودى تا خطاهايى را كه پشت مرا سنگين كرده سبك نمايد،و از بدى‌هايى كه در آن فرو رفته‌ام پاكم سازد و براى فراگرفتن توبه آگاهى و براى از بين بردن گناه به وسيلۀ نعمت پيشين يادآورى باشد؟ (5)و در بين آن بيمارى نويسندگان اعمال،كردارهاى پاكيزه‌اى را براى من نوشتند، كه نه دلى در آن انديشيده و نه زبانى به آن گويا گشته و نه اندامى آن را با مشقّت انجام داده.بلكه فضل و احسان توست كه بر من است (6)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و آنچه برايم پسنديده‌اى را محبوب من گردان و آنچه بر من وارد نموده‌اى، برايم آسان كن و مرا از پليدى آنچه پيش فرستاده‌ام،پاك نما.و از من زشتى آنچه پيش فرستاده‌ام را بزداى و مرا از شيرينى تندرستى كامياب فرما و گوارايى سلامتى را به من بچشان و بيرون شدنم از بيمارى را به عفو و گذشتت،و بازگشت از به زمين افتادنم را به گذشت خود،و رهايى از گرفتاريم را به بخشايشت،و تندرستى‌ام از اين سختى را به گشايشت قرار ده (7)همانا تويى كه بدون سبب به نيكى رفتار مى‌كنى و بدون استحقاق نعمت بزرگ مى‌بخشى و تويى بسيار بخشنده كه عطايت تمام نمى‌شود و تويى داراى بزرگوارى و احترام

  16. دعای 16 برای طلب عفو و بخشش از گناهان و عیوب

    ۱۶

    أللَّهُمَّ يَا مَنْ بِرَحْمَتِهِ يَسْتَغِيثُ الْمُذْنِبُونَ، وَيَا مَنْ إلَى ذِكْرِ إحْسَانِهِ يَفْزَعُ الْمُضْطَرُّونَ، وَيَا مَنْ لِخِيفَتِهِ يَنْتَحِبُ الْخَاطِئُونَ، يَا اُنْسَ كُلِّ مُسْتَوْحِشٍ غَرِيبٍ، وَيَا فَرَجَ كُلِّ مَكْرُوبٍ كَئِيبٍ، وَيَا غَوْثَ كُلِّ مَخْذُوَلٍ فَرِيدٍ، وَيَا عَضُدَ كُلِّ مُحْتَاجٍ طَرِيدٍ . أَنْتَ الَّذِي وَسِعْتَ كُلَّ شَيْء رَحْمَةً وَعِلْماً، وَأَنْتَ الَّذِي جَعَلْتَ لِكُلِّ مَخْلُوق فِي نِعَمِكَ سَهْماً، وَأَنْتَ الَّذِيْ عَفْوُهُ أَعْلَى مِنْ عِقَابِهِ، وَأَنْتَ الَّذِي تَسْعَى رَحْمَتُهُ أَمَامَ غَضَبِهِ، وَأَنْتَ الَّذِي عَطَآؤُهُ أكْثَرُ مِنْ مَنْعِهِ، وَأَنْتَ الَّذِيْ اتَّسَعَ الْخَلاَئِقُ كُلُّهُمْ فِي رَحمَتِهِ، وَأَنْتَ الَّذِي لا يَرْغَبُ فِي جَزَاءِ مَنْ أَعْطَاهُ، وَأَنْتَ الَّذِي لا يُفْرِطُ فِي عِقَابِ مَنْ عَصَاهُ. وَأَنَا يَا إلهِي عَبْدُكَ الَّذِي أَمَرْتَهُ بِالدُّعاءِ فَقَالَ: لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ، هَا أَنَا ذَا يَا رَبِّ مَطْرُوحٌ بَيْنَ يَدَيْكَ، أَنَا الَّذِي أَوْقَرَتِ الْخَطَايَا ظَهْرَهُ، وَأَنا الَّذِي أَفْنَتِ الذُّنُوبُ عُمْرَهُ، وَأَنَا الَّذِي بِجَهْلِهِ عَصاكَ وَلَمْ تَكُنْ أَهْلاً مِنْهُ لِذَاكَ. هَلْ أَنْتَ يَا إلهِي رَاحِمٌ مَنْ دَعَاكَ فَأُبْلِغَ فِي الدُّعَاءِ أَمْ أَنْتَ غَافِرٌ لِمَنْ بَكَاكَ فَأُسْرِعَ فِي الْبُكَاءِ أَمْ أَنْتَ مُتَجَاوِزٌ عَمَّنْ عَفَّرَ لَكَ وَجْهَهُ تَذَلُّلاً أَم أَنْتَ مُغْن مَنْ شَكَا إلَيْكَ فَقْرَهُ تَوَكُّلاً؟ إلهِي لاَ تُخيِّبْ مَنْ لا يَجدُ مُعْطِياً غَيْرَكَ، وَلاَ تَخْذُلْ مَنْ لا يَسْتَغْنِي عَنْكَ بِأَحَدٍ دُونَكَ. إلهِي فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَلاَ تُعْرِضْ عَنِّي وَقَدْ أَقْبَلْتُ عَلَيْكَ ، وَلا تَحْرِمْنِي وَقَـدْ رَغِبْتُ إلَيْكَ، وَلا تَجْبَهْنِي بِالرَّدِّ وَقَدْ انْتَصَبْتُ بَيْنَ يَدَيْكَ. أَنْتَ الَّذِي وَصَفْتَ نَفْسَكَ بِالرَّحْمَةِ، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَارْحَمْنِي، وَأَنْتَ الَّذِي سَمَّيْتَ نَفْسَكَ بِالعَفْوِ، فَاعْفُ عَنِّي. قَـدْ تَرَى يَـا إلهِي فَيْضَ دَمْعِي مِنْ خِيفَتِكَ، وَوَجِيبَ قَلْبِي مِنْ خَشْيَتِكَ، وَانْتِفَاضَ جَوَارِحِي مِنْ هَيْبَتِكَ، كُلُّ ذَلِكَ حَيآءً مِنِّي لِسُوءِ عَمَلِي، وَلِذَاكَ خَمَدَ صَوْتِي عَنِ الْجَارِ إلَيْكَ، وَكَلَّ لِسَانِي عَنْ مُنَاجَاتِكَ يَا إلهِي فَلَكَ الْحَمْدُ، فَكَم مِنْ عَائِبَةٍ سَتَرْتَهَا عَلَيَّ فَلَم تَفْضَحْنِي، وَكَمْ مِنْ ذنْبِ غَطَّيْتَهُ عَلَيَّ فَلَمْ تَشْهَرْنِي، وَكَمْ مِنْ شَائِبَة أَلْمَمْتُ بِهَا فَلَمْ تَهْتِكْ عَنِّي سِتْرَهَا، وَلَمْ تُقَلِّدْنِي مَكْرُوهَ شَنَارِهَا، وَلَمْ تُبْدِ سَوْأَتِهَا لِمَنْ يَلْتَمِسُ مَعَايِبِي مِنْ جِيْرَتِي، وَحَسَدَةِ نِعْمَتِكَ عِنْدِي، ثُمَّ لَمْ يَنْهَنِي ذَلِكَ عَنْ أَنْ جَرَيْتُ إلَى سُوءِ مَا عَهِدْتَ مِنّي فَمَنْ أَجْهَلُ مِنِّي يَا إلهِيْ بِرُشْدِهِ وَمَنْ أَغْفَلُ مِنِّي عَنْ حَظِّهِ وَمَنْ أَبْعَدُ مِنِّي مِنِ اسْتِصْلاَحِ نَفْسِهِ حِيْنَ اُنْفِقُ مَا أَجْرَيْتَ عَلَيَّ مِنْ رِزْقِكَ فِيمَا نَهَيْتَنِي عَنْهُ مِنْ مَعْصِيَتِكَ وَمَنْ أَبْعَدُ غَوْراً فِي الْبَاطِلِ وَأَشَدُّ إقْدَاماً عَلَى السُّوءِ مِنّي حِينَ أَقِفُ بَيْنَ دَعْوَتِكَ وَدَعْوَةِ الشَّيْطَانِ، فَـأتَّبعُ دَعْوَتَهُ عَلَى غَيْرِ عَمىً مِنّي فِيْ مَعْرِفَة بِهِ، وَلا نِسْيَان مِنْ حِفْظِي لَهُ وَأَنَا حِينَئِذ مُوقِنٌ بِأَنَّ مُنْتَهَى دَعْوَتِكَ إلَى الْجَنَّةِ وَمُنْتَهَى دَعْوَتِهِ إلَى النَّارِ سُبْحَانَكَ مَا أَعْجَبَ مَا أَشْهَدُ بِهِ عَلَى نَفْسِي وَاُعَدِّدُهُ مِنْ مَكْتُوْمِ أَمْرِي، وَأَعْجَبُ مِنْ ذلِكَ أَنَاتُكَ عَنِّي وَإبْطآؤُكَ عَنْ مُعَاجَلَتِي وَلَيْسَ ذلِكَ مِنْ كَرَمِي عَلَيْكَ بَلْ تَأَنِّياً مِنْكَ لِي، وَتَفَضُّلاً مِنْكَ عَلَيَّ، لانْ أَرْتَـدِعَ عَنْ مَعْصِيَتِكَ الْمُسْخِطَةِ وَاُقْلِعَ عَنْ سَيِّئَـاتِي الْمُخْلِقَةِ . وَلِاَنَّ عَفْوَكَ عَنّي أَحَبُّ إلَيْكَ مِنْ عُقُوبَتِي، بَلْ أَنَا يَا إلهِي أكْثَرُ ذُنُوباً وَأَقْبَحُ آثاراً وَأَشْنَعُ أَفْعَالاً وَأَشَدُّ فِي الْباطِلِ تَهَوُّراً وَأَضْعَفُ عِنْدَ طَاعَتِكَ تَيَقُّظاً، وَأَقَلُّ لِوَعِيْدِكَ انْتِبَاهاً وَارْتِقَاباً مِنْ أَنْ أُحْصِيَ لَكَ عُيُوبِي، أَوْ أَقْدِرَ عَلَى ذِكْرِ ذُنُوبِي وَإنَّمَا أُوبِّخُ بِهَذا نَفْسِي طَمَعَـاً فِي رَأْفَتِكَ الَّتِي بِهَـا صَلاَحُ أَمْرِ الْمُذْنِبِينَ، وَرَجَاءً لِرَحْمَتِكَ الَّتِي بِهَا فَكَاكُ رِقَابِ الْخَاطِئِينَ. اللَّهُمَّ وَهَذِهِ رَقَبَتِي قَدْ أَرَقَّتْهَا الذُّنُوبُ، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَأَعْتِقْهَا بِعَفْوِكَ، وَهَذَا ظَهْرِي قَدْ أَثْقَلَتْهُ الْخَطَايَـا، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَخَفِّفْ عَنْهُ بِمَنِّكَ. يَا إلهِي لَوْ بَكَيْتُ إلَيْكَ حَتَّى تَسْقُطَ أَشْفَارُ عَيْنَيَّ ، وَانْتَحَبْتُ حَتَّى يَنْقَطِعَ صَوْتِي، وَقُمْتُ لَكَ حَتَّى تَتَنَشَّرَ قَدَمَايَ، وَرَكَعْتُ لَكَ حَتَّى يَنْخَلِعَ صُلْبِي، وَسَجَدْتُ لَكَ حَتَّى تَتَفَقَّأَ حَدَقَتَايَ، وَأكَلْتُ تُرَابَ الأرْضِ طُولَ عُمْرِي، وَشَرِبْتُ مَاءَ الرَّمَادِ آخِرَ دَهْرِي وَذَكَرْتُكَ فِي خِلاَلِ ذَلِكَ حَتَّى يَكِلَّ لِسَانِي ثُمَّ لَمْ أَرْفَعْ طَرْفِي إلَى آفَاقِ السَّمَاءِ اسْتِحْيَاءً مِنْكَ مَا اسْتَوْجَبْتُ بِذَلِكَ مَحْوَ سَيِّئَة وَاحِـدَة مِنْ سَيِّئـاتِي، وَإنْ كُنْتَ تَغْفِـرُ لِي حِيْنَ أَسْتَوْجِبُ مَغْفِرَتَكَ وَتَعْفُو عَنِّي حِينَ أَسْتَحِقُّ عَفْوَكَ فَإنَّ ذَلِكَ غَيْرُ وَاجِب لِيْ بِاسْتِحْقَاق، وَلا أَنَا أَهْلٌ لَهُ بِـاسْتِيجَاب إذْ كَـانَ جَزَائِي مِنْكَ فِي أَوَّلِ مَا عَصَيْتُكَ النَّارَ; فَإنْ تُعَذِّبْنِي، فَأَنْتَ غَيْرُ ظَالِم لِيْ. إلهِي فَـإذْ قَـدْ تَغَمَّـدْتَنِي بِسِتْـرِكَ فَلَمْ تَفْضَحْنِي وَتَـأَنَّيْتَنِي بِكَـرَمِـكَ فَلَمْ تُعَـاجِلْنِي، و حَلُمْتَ عَنِّي بِتَفَضُّلِكَ فَلَمْ تُغَيِّـرْ نِعْمَتَـكَ عَلَيَّ، وَلَمْ تُكَـدِّرْ مَعْرُوفَكَ عِنْدِي فَارْحَمْ طُولَ تَضَرُّعِيْ وَشِـدَّةَ مَسْكَنَتِي وَسُوءَ مَوْقِفِيْ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَقِنِي مِنَ الْمَعَاصِي وَاسْتَعْمِلْنِي بِالطَّاعَةِ، وَارْزُقْنِي حُسْنَ الإِنابَةِ وَطَهِّرْنِي بِالتَّـوْبَةِ، وَأَيِّـدْنِي بِالْعِصْمَةِ وَاسْتَصْلِحْنِي بِالْعَافِيَةِ وَأَذِقْنِي حَلاَوَةَ الْمَغْفِـرَةِ، وَاجْعَلْنِي طَلِيقَ عَفْـوِكَ، وَعَتِيقَ رَحْمَتِكَ وَاكْتُبْ لِي أَمَاناً مِنْ سَخَطِكَ وَبَشِّرْنِي بِذلِكَ فِي الْعَاجِلِ دُونَ الآجِلِ بُشْرى أَعْرِفُهَا وَعَرِّفْنِي فِيهِ عَلاَمَةً أَتَبَيَّنُهَا إنَّ ذلِكَ لاَ يَضيقُ عَلَيْكَ فِي وُسْعِكَ ، وَلا يَتَكَأَّدُكَ فِي قُدْرَتِكَ، وَلا يَتَصَعَّدُكَ فِي أناتِكَ ، وَلا يَؤودُك فِي جَزِيلِ هِباتِكَ الَّتِي دَلَّتْ عَلَيْهَا آيَاتُكَ إنَّكَ تَفْعَلُ مَا تَشَاءُ وَتَحكُمُ مَا تُرِيدُ، إنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ.

    (1)خداوندا اى كسى كه گناهكاران به رحمت او فريادرسى مى‌جويند (2)و اى كسى كه بيچارگان به ياد نيكى‌اش پناه مى‌برند (3)و اى كسى كه خطاكاران از ترس او سخت مى‌گريند (4)اى آرام دل هر وحشت‌زدۀ دور از وطن،و اى گشايش‌دهندۀ هر دلتنگ اندوهگين،و اى فريادرس هر خوارشدۀ تنها،و اى ياور هر نيازمند رانده شده (5)تويى آنكه با رحمت و دانش،همه چيز را در بر گرفته‌اى (6)و تو آنى كه براى هر آفريده‌اى در نعمت‌هايت بهره‌اى مقرر داشته‌اى (7)و تويى آنكه بخشايش او از كيفرش برتر است (8)و تو آنى كه رحمتش بر غضبش پيشى مى‌گيرد (9)و تويى آنكه عطا و بخشش او بيش از محروم نمودنش است (10)و تويى آنكه همۀ آفريدگان در گسترۀ قدرتش گنجيده‌اند (11)و تويى آنكه به هر كه نعمت داد،پاداش نمى‌خواهد (12)و تويى آنكه در كيفر گناهكاران زياده‌روى نمى‌كند (13)و من-اى خداى من-بندۀ توام كه او را به نيايش كردن فرمان دادى.پس گفت: اطاعت مى‌كنم و گوش به فرمانم.اى پروردگار من اينك منم كه در پيش روى تو افتاده‌ام (14)من همانم كه خطاها پشتش را سنگين كرده و منم آنكه گناهان عمرش را به فنا داده و منم آن كسى كه از روى نادانى تو را نافرمانى كرده و تو شايستۀ نافرمانى او نبودى (15)اى خداى من آيا تو بر كسى كه تو را بخواند رحم كننده‌اى تا من هر چه بيشتر در دعا بكوشم‌؟يا گريه‌كننده‌ات را مى‌آمرزى تا من در گريستن شتاب نمايم‌؟ يا از آنكه به خوارى براى تو روى خود را به خاك ماليد،در مى‌گذرى‌؟يا هر كس را كه از تهى‌دستى‌اش با توكّل،به سوى تو شكايت كرد،بى‌نياز مى‌سازى‌؟ (16)خداى من كسى را كه جز تو بخشنده‌اى نمى‌يابد نااميد نكن،و كسى را كه از غير تو بى‌نياز نمى‌گردد،خوار نگردان (17)خداى من بر محمّد و خاندانش درود فرست و از من كه به تو رو آورده‌ام روى نگردان.و مرا كه از تو درخواست كرده‌ام محروم نساز.و در حالى كه در پيشگاه تو ايستاده‌ام دست رد بر پيشانى‌ام نزن (18)تويى آنكه خود را به رحمت وصف نموده‌اى،پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و به من رحم كن.و تويى آنكه خود را بخشاينده نام نهادى،پس از من درگذر (19)اى خداى من، ريزش اشكم را از ترس خود و نگرانى دلم را از بيم خود و ناتوانى اندامم را از هيبت خود مى‌بينى (20)همۀ اينها از روى شرمى است كه از بدكردارى خود دارم.و از همين جهت است كه صداى زاريم به درگاه تو گرفته و زبانم از مناجات با تو بند آمده (21)اى خداى من،تو را سپاس.چه بسيار عيب‌هايى كه بر من پوشاندى و رسوايم نكردى.و چه بسيار گناهانى كه براى من در پرده داشتى و(به آن)مشهورم ننمودى. و چه بسيار زشتى‌هايى كه به جا آوردم و پردۀ مرا ندريدى و طوق ناپسندى و زشتى آن را به گردنم نينداختى.و بدى‌هاى مرا پيش همسايگانم-كه در جستجوى عيب‌هاى من مى‌باشند و حسودان نعمت تو بر منند-آشكار نكردى (22)آن همه(عنايت)مرا از شتافتن به سوى بدى-كه تو از من مى‌دانى-باز نداشت! (23)پس اى خداى من چه كسى به رستگارى خود نادان‌تر از من‌؟و چه كسى از بهرۀ خود فراموشكارتر از من‌؟و كيست كه به صلاح نفس خود از من دورتر باشد،آنگاه كه روزى‌ات را كه برايم رسانده‌اى،در نافرمانيت در آنچه بازداشته‌اى صرف مى‌كنم‌؟و چه كسى از من در نادرستى فرورونده‌تر و بر اعمال زشت بى‌باك‌تر،هنگامى كه بين دعوت تو و دعوت شيطان مى‌ايستم،دعوت او را مى‌پذيرم با آنكه در شناخت او كور و در شناخت بدى‌هاى او فراموشكار نيستم‌؟ (24)و من در همان هنگام باور دارم كه فرجام دعوت تو به سوى بهشت و پايان دعوت او به سوى آتش است (25)پاك و منزّهى تو،شگفتا از اين گواهى كه بر خود مى‌دهم.و كار پنهانى خويش را مى‌شمارم (26)و شگفت‌تر از آن بردبارى تو با من و درنگ تو از زود به كيفر رساندن من است و اين نه از گرامى بودن من نزد توست.بلكه از بردبارى تو بر من و از تفضّل تو بر من است. براى اينكه از نافرمانى-برانگيزندۀ خشم تو-دست بردارم و از بدى‌هاى-خواركننده‌ام- جدا شوم.و از آن روست كه بخشايش من نزد تو محبوب‌تر از كيفر من است (27)بلكه من-اى خداى من-گناهانم بيشتر و نشانه‌هايم زشت‌تر و كردارهايم بدتر و در انجام باطل گستاخ‌تر و بيدارى‌ام هنگام طاعتت سست‌تر و نسبت به تهديدهايت كم هشيارتر و نامراقب‌تر از آنم كه زشتى‌هاى خود را براى تو بشمارم،يا بر يادآورى گناهانم توانا باشم (28)و تنها ازاين‌رو خود را به اين صورت سرزنش مى‌كنم،چون طمع در مهربانى تو دارم-كه اصلاح كار گناهكاران به آنست-و اميدوارى به رحمت تو-كه رهايى گردن‌هاى خطاكاران است-مى‌باشد (29)خداوندا و اين گردن من است كه گناهان آن را باريك نموده،پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و به گذشت خود آن را آزاد كن و اين پشت من است كه خطاها آن را سنگين كرده،پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و به بخششت آن را سبك گردان (30)اى خداى من اگر آنچنان در پيشگاهت بگريم تا پلك‌هاى چشمانم بيفتد،و چنان شيون كنم تا صدايم قطع شود،و آنقدر در برابر تو بايستم تا پاهايم ورم كند و براى تو ركوع كنم تا استخوان پشتم كنده شود و برايت سجده نمايم تا سياهى چشمانم از كاسه بيرون آيد،و همۀ عمرم خاك زمين خورم، و در مدّت زندگى‌ام آب خاكسترآلود بنوشم،و در اين مدّت(آنقدر)ذكر تو را گويم تا زبانم از كار بيفتد،سپس از شرمندگى تو،چشم از كرانه‌هاى آسمان بر ندارم،باز هم با آن همه،سزاوار از بين بردن بدى‌اى از بدى‌هايم نيستم (31)و اگر مرا بيامرزى هنگامى كه مستوجب آمرزش تو باشم،و ببخشايى آنگاه كه مستحقّ بخشايش تو گردم،پس به درستى كه آن از سزاوار بودن من نيست و از روى شايستگى من لازم نشده.زيرا كيفر من در نخستين گناهى كه كردم،آتش بود.پس اگر مرا عذاب كنى ستمكار به من نيستى (32)خداى من،اكنون كه مرا به پردۀ(عفو)خود پوشاندى و رسوايم نكردى،و با بخششت با من مدارا نمودى و در كيفرم شتاب نكردى و به فضل خود از من درگذشتى و نعمتت را بر من تغيير ندادى و نيكى‌ات را به من تيره نساختى،پس بر بسيارى زاريم و شدّت نيازم و بدى جايگاهم رحم كن (33)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا از گناهان حفظ كن و به طاعت خود بگمار و نيكى بازگشت از گناه را روزى‌ام فرما و با توبه پاكم گردان و با نگهدارى از گناه تأييدم كن و صلاحم را با تندرستى بخواه و شيرينى آمرزش را به من بچشان و مرا رها شدۀ گذشتت و آزاد گرديدۀ رحمتت قرار ده و ايمنى از خشمت را برايم بنويس و هم‌اكنون(دنيا)پيش از آينده(آخرت)،مرا به آن مژده ده.مژده‌اى كه آن را بشناسم و در آن مرا از نشانه‌اى آگاه كن كه آن را آشكارا بيابم (34) بدرستى كه اين در برابر گسترۀ توانايى‌ات بر تو دشوار نيست و در برابر قدرتت سخت نمى‌باشد و در برابر بردبارى‌ات دشوار نيست و در برابر بخشش‌هاى بسيارت كه نشانه‌هايت بر آن دلالت دارد بر تو سنگين نمى‌باشد.كه تو آنچه مى‌خواهى انجام مى‌دهى و آنچه اراده نمايى حكم مى‌كنى.بدرستى كه تو بر هر چيزى توانايى

  17. دعای 17 پناه بردن به خداوند از شر شیطان

    ۱۷

    أَللَّهُمَّ إنَّا نَعُوذُ بِكَ مِنْ نَزَغَـاتِ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ وَكَيْدِهِ وَمَكَائِدِهِ، وَمِنَ الثِّقَةِ بِأَمَـانِيِّهِ وَمَوَاعِيدِهِ وَغُرُورِهِ وَمَصَائِدِهِ، وَأَنْ يُطْمِعَ نَفْسَهُ فِي إضْلاَلِنَا عَنْ طَاعَتِكَ وَامْتِهَانِنَا بِمَعْصِيَتِكَ، أَوْ أَنْ يَحْسُنَ عِنْدَنَا مَا حَسَّنَ لَنَا، أَوْ أَنْ يَثْقُلَ عَلَيْنَا مَا كَرَّهَ إلَيْنَا. أللَّهُمَّ اخْسَأْهُ عَنَّا بِعِبَادَتِكَ، وَاكْبِتْهُ بِدُؤوبِنَا فِي مَحَبَّتِكَ، وَاجْعَلْ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ سِتْراً لاَ يَهْتِكُهُ، وَرَدْماً مُصْمِتاً لا يَفْتُقُهُ. أللَّهُمَّ صَـلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِـهِ، وَاشْغَلْهُ عَنَّا بِبَعْضِ أَعْدَائِكَ، وَاعْصِمْنَا مِنْهُ بِحُسْنِ رِعَايَتِكَ، وَاكْفِنَا خَتْرَهُ، وَوَلِّنَا ظَهْرَهُ، وَاقْطَعْ عَنَّا إثْرَهُ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَأَمْتِعْنَا مِنَ الْهُدَى، بِمِثْلِ ضَلاَلَتِهِ، وَزَوِّدْنَا مِنَ التَّقْوَى ضِدَّ غَوَايَتِهِ، وَاسْلُكْ بِنَـا مِنَ التُّقى خِـلافَ سَبِيلِهِ مِنَ الـرَّدى. أللَّهُمَّ لاَ تَجْعَلْ لَهُ فِي قُلُوبِنَا مَدْخَلاً وَلاَ تُوطِنَنَّ لَهُ فِيمَا لَدَيْنَا مَنْزِلاً. اللَّهُمَّ وَمَا سَوَّلَ لَنَا مِنْ بَاطِل فَعَرِّفْنَاهُ وَإذَا عَرَّفْتَنَاهُ فَقِنَاهُ، وَبَصِّرْنَا مَا نُكَايِدُهُ بِهِ، وَأَلْهِمْنَا مَا نُعِدُّهُ لَهُ، وَأَيْقِظْنَا عَنْ سِنَةِ الْغَفْلَةِ بِالرُّكُونِ إلَيْهِ وَأَحْسِنْ بِتَوْفِيقِكَ عَوْنَنَا عَلَيْهِ. اللَّهُمَّ وَأَشْرِبْ قُلُوبَنَـا إنْكَارَ عَمَلِهِ، وَالْـطُفْ لَنَا فِي نَقضِ حِيَلِهِ. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَحَوِّلْ سُلْطَانَهُ عَنَّا، وَاقْطَعْ رَجَاءَهُ مِنَّا ، وادْرَأْه عَنِ الْوُلُوعِ بِنَا. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَاجْعَلْ آباءَنَا وَأُمَّهَاتِنَا وَأَوْلاَدَنَا وَأَهَالِينَا وَذَوِي أَرْحَامِنَا وَقَرَابَاتِنَا وَجِيْرَانَنَا مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَـاتِ مِنْهُ فِي حِرْز حَـارِز، وَحِصْن حَافِظ ، وَكَهْف مَانِع، وَألْبِسْهُمْ مِنْهُ جُنَناً وَاقِيَةً، وَأَعْطِهِمْ عَلَيْهِ أَسْلِحَةً مَاضِيَةً أللَّهُمَّ وَاعْمُمْ بِذلِكَ مَنْ شَهِدَ لَكَ بِالرُّبُوبِيَّةِ، وَأَخْلَصَ لَكَ بِالْوَحْدَانِيَّةِ، وَعَادَاهُ لَكَ بِحَقِيقَةِ الْعُبُودِيَّة، وَاسْتَظْهَرَ بِكَ عَلَيْهِ فِي مَعْرِفَةِ الْعُلُومِ الرَّبَّانِيَّةِ. اللَّهُمَّ احْلُلْ مَا عَقَدَ، وَافْتقْ مَا رَتَقَ، وَافسَخ مَا دَبَّرَ، وَثَبِّطْهُ إذَا عَزَمَ، وَانْقُضْ مَا أَبْرَمَ. اللَّهُمَّ وَاهْزِمْ جُنْدَهُ وَأَبْطِلْ كَيْدَهُ وَاهْدِمْ كَهْفَهُ وَأَرْغِمْ أَنْفَهُ. اللَّهُمَّ اجْعَلْنَا فِي نَظْم أَعْدَآئِهِ وَاعْزِلْنَا عَنْ عِدَادِ أَوْلِيَائِهِ، لا نُطِيعُ لَهُ إذَا اسْتَهْوَانَا، وَلا نَسْتَجِيبُ لَهُ إذَا دَعَانَا نَأْمُرُ بِمُنَاوَاتِهِ مَنْ أَطَاعَ أَمْرَنَا وَنَعِظُ عَنْ مُتَابَعَتِهِ مَنِ اتَّبَعَ زَجْرَنَا. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد خَاتَمِ النَّبِيِّينَ وَسَيِّدِ الْمُرْسَلِينَ وَعَلَى أَهْلِ بَيْتِهِ الطَّيِّبِينَ الـطَّاهِرِينَ وَأَعِذْنَا وَأَهَـالِينَا وَإخْـوَانَنَا وَجَمِيـعَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ مِمَّا اسْتَعَذْنَا مِنْهُ، وَأَجِرْنَا مِمَّا اسْتَجَرْنَا بِكَ مِنْ خَوْفِهِ وَاسْمَعْ لَنَا مَا دَعَوْنَا بِهِ وَأَعْطِنَا مَا أَغْفَلْنَاهُ وَاحْفَظْ لَنَا مَا نَسِيْنَاهُ، وَصَيِّرْنَا بِذَلِكَ فِي دَرَجَاتِ الصَّالِحِينَ وَمَـرَاتِبِ الْمُؤْمِنِينَ آمينَ رَبَّ ا لْعَالَمِينَ .

    (1)خداوندا ما از وسوسه‌هاى شيطان-رانده شده-و حيله و مكرهاى او و اطمينان به آرزوهاى او و وعده‌ها و فريب‌ها و دام‌هايش به تو پناه مى‌بريم (2)و از اينكه در گمراه كردن ما از طاعتت و خوار نمودن ما به نافرمانى‌ات طمع كند.يا آنچه براى ما مى‌آرايد،براى ما زيبا جلوه دهد.يا چيزى را كه در نظر ما زشت نموده،بر ما سنگين آيد (3)خداوندا او را از ما-به سبب عبادت و بندگى‌ات-دور كن.و با كوشش مستمر ما-در دوستى‌ات-او را خوار نما.و ميان ما و او پرده‌اى افكن كه نتواند آن را چاك زند.و سد استوارى كه نتواند آن را بشكافد (4)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و او را به جاى ما به برخى دشمنانت سرگرم نما و ما را با نيكى نگهدارى‌ات از او نگهدار.و حيلۀ او را از ما دور كن و او را از ما فرارى ده.و اثرش را از ما قطع كن (5)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را به اندازۀ گمراهى او،از رستگارى‌ات بهره‌مند گردان.و بر ضدّ گمراهى او،ما را از پرهيزكارى توشه ده.و برخلاف راه هلاكت‌بارش،ما را به راه پرهيزكارى ببر (6)خداوندا براى او در دل‌هاى ما راه ورودى قرار نده.و او را در آنچه نزد ماست،منزل نده (7)خداوندا و آنچه از باطل براى ما آراسته،به ما بشناسان.و چون شناساندى،ما را از آن نگهدار.و ما را به راه فريب دادنش،آگاه كن.و آنچه براى(دور ساختن)او بايد آماده سازيم،به ما الهام فرما.و ما را از خواب غفلت و فراموشى،كه به سبب ميل و اعتماد به اوست،بيدار گردان.و به توفيق خود ما را بر ضدّ او،نيكو يارى نما (8)خداوندا و دل‌هاى ما را از انكار او سيراب ساز و راه باطل نمودن نيرنگ‌هاى او را به ما لطف فرما (9)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و تسلّط او را از ما بردار و اميدش را از ما قطع كن و او را از حريص بودن به ما باز دار (10)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و پدران، مادران،فرزندان،خانواده،خويشان،نزديكان و همسايگان ما از مردان و زنان باايمان را، از(شرّ)او در جايگاهى محكم و دژى نگهدارنده و پناهگاهى بازدارنده قرار ده و بر اندام آنان زره‌هاى بازدارنده از آزار و اذيّت او بپوشان و سلاح‌هاى برنده بر ضدّ او به آنان عطا فرما (11)خداوندا و همۀ اين خواسته‌ها را در حقّ هر كه به پروردگارى‌ات گواهى داد،و به يگانگى‌ات اخلاص ورزيد،و به سبب حقيقت بندگى تو،با او دشمنى كرد، و در راه شناخت علم‌هاى خدايى از تو يارى خواست تا بر ضدّ او اقدام كند را،اجابت فرما (12)خداوندا آنچه(شيطان)گره زد،باز كن.و آنچه بست،بگشا.و آنچه انديشيد،باطل كن.و هر تصميمى گرفت،از اقدامش باز دار.و آنچه استوار نمود،درهم شكن (13)خداوندا و لشكرش را شكست ده.و فريبش را باطل فرما.و پناهگاهش را ويران ساز.و بينى‌اش را به خاك بمال (14)خداوندا ما را در گروه دشمنانش قرار ده و از شمار دوستانش بركنار فرما تا هرگاه ما را به خود مايل ساخت،فرمانش نبريم و هرگاه كه ما را فرا خواند،پاسخش ندهيم.هر كه فرمان ما را پيروى كند،به دشمنى او فرمان دهيم و هر كس نهى ما را پذيرفت،از پيروى او بازداريم (15)خداوندا بر محمّد-آخر پيامبران و سرور فرستادگان-و بر خانوادۀ پاك و پاكيزۀ او درود فرست و ما و خويشاوندان و برادرانمان و همۀ مردان و زنان با ايمان را،از آنچه از آن پناه برديم،پناه ده.و از آنچه از ترس آن از تو ايمنى طلبيديم،امانمان ده (16)و آنچه خواسته‌ايم بشنو و آنچه از ذكرش غافل شديم به ما عطا فرما و آنچه فراموشش كرديم براى ما نگهدار و به وسيلۀ آن ما را در مرتبه‌هاى نيكوكاران و جايگاه‌هاى اهل ايمان قرار ده.پروردگار جهانيان اجابت فرما

  18. دعای 18 برای دفع بلا و طلب عافیت

    ۱۸

    أَللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى حُسْنِ قَضَائِكَ، وَبِمَا صَرَفْتَ عَنِّي مِنْ بَلائِكَ، فَلاَ تَجْعَـلْ حَظِّي مِنْ رَحْمَتِكَ مَا عَجَّلْتَ لِي مِنْ عَافِيَتِكَ فَأكُونَ قَدْ شَقِيتُ بِمَا أَحْبَبْتُ وَسَعِدَ غَيْرِي بِمَا كَرِهْتُ، وَإنْ يَكُنْ مَا ظَلِلْتُ فِيهِ أَوْ بِتُّ فِيهِ مِنْ هَذِهِ الْعَافِيَةِ بَيْنَ يَدَيْ بَلاء لاَ يَنْقَطِعُ، وَوِزْر لاَ يَرْتَفِعُ فَقَدِّمْ لِي مَا أَخَّرْتَ وَأَخِّرْ عَنّي مَا قَدَّمْتَ فَغَيْرُ كَثِير مَا عَاقِبَتُهُ الْفَنَاءُ، وَغَيْرُ قَلِيل مَا عَاقِبَتُهُ الْبَقَاءُ. وَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ.

    (1)خداوندا بر سرنوشت نيكى كه برايم تقدير كردى و بلايى كه از من برگرداندى،تو را سپاس.پس بهرۀ مرا از رحمتت،تندرستى‌اى كه اكنون براى من پيش انداخته‌اى،قرار مده كه به سبب آنچه دوست دارم،بدبخت شوم و ديگرى به سبب آنچه دوست ندارم، خوشبخت شود (2)و اگر اين تندرستى كه روز را در آن به سر برده‌ام يا شب را در آن به سر رسانده‌ام،پيش از گرفتارى‌اى كه قطع نمى‌گردد و گناهى كه برداشته نمى‌شود باشد،پس آنچه برايم به تأخير انداخته‌اى،پيش انداز و آنچه از من پيش انداخته‌اى،پس انداز (3)زيرا آنچه سرانجامش نابوديست،زياد نيست و آنچه فرجامش بقاست،كم نيست.و بر محمّد و خاندانش درود فرست

  19. دعای 19 برای درخواست و طلب باران

    ۱۹

    أللَّهُمَّ اسْقِنَـا الْغَيْثَ، وَانْشُرْ عَلَيْنَا رَحْمَتَـكَ بِغَيْثِكَ الْمُغْدِقِ مِنَ الْسَّحَابِ الْمُنْسَـاقِ لِنَبَاتِ أَرْضِكَ الْمُونِقِ فِي جَمِيـعِ الآفَاقِ، وَامْنُنْ عَلَى عِبَادِكَ بِإينَاعِ الثَّمَرَةِ، وأَحْيِ بِلاَدَكَ بِبُلُوغِ الزَّهَرَةِ. وَأَشْهِدْ مَلائِكَتَكَ الْكِرَامَ السَّفَرَةَ بِسَقْي مِنْكَ نَافِع دَائِم غُزْرُهُ واسِعٌ دِرَرُهُ وَابِل سَرِيع عَاجِل تُحْيِي بِهِ مَا قَدْ مَات، وَتَرُدُّ بهِ مَا قَدْ فَاتَ، وَتُخْرِجُ بِهِ مَا هُوَ آت، وَتُوَسِّعُ بِهِ فِي الأَقْوَاتِ، سَحَاباً مُتَرَاكِماً هَنِيئاً مَرِيئاً طَبَقاً مُجَلْجَلاً غَيْرَ مُلِثٍّ وَدْقُهُ، وَلاَ خُلَّب بَرْقُهُ. أللَّهُمَّ اسْقِنَا غَيْثاً مَغيثَاً مَرِيعاً مُمْرِعاً عَرِيْضَاً، وَاسِعاً غَزِيراً تَرُدُّ بِهِ النَّهِيضَ وَتَجْبُرُ بِهِ الْمَهِيضَ. أللَّهُمَّ اسْقِنَا سَقْياً تُسِيلُ مِنْهُ الظِّرابَ، وَتَمْلاءُ مِنْهُ الْجِبَابَ، وَتُفَجِّرُ بِهِ الأنْهَارَ، وَتُنْبِتُ بِهِ الأشْجَارَ وَتُرْخِصُ بِهِ الأسْعَارَ فِي جَمِيع الأمْصَارِ، وَتَنْعَشُ بِهِ البَهَائِمَ وَالْخَلْقَ، وَتُكْمِلُ لَنَا بِهِ طَيِّبَاتِ الرِّزْقِ، وَتُنْبِتُ لَنَا بِهِ الزَّرْعَ، وَتُدِرُّ بِهِ الضَّرْعَ، وَتَزِيدُنَا بِهِ قُوَّةً إلَى قُوَّتِنَا. أللَّهُمَّ لا تَجْعَلْ ظِلَّهُ عَلَيْنَا سَمُوماً وَلاَ تَجْعَلْ بَرْدَهُ عَلَيْنَا حُسُوماً، وَلاَ تَجْعَلْ صَوْبَهُ عَلَيْنَا رُجُوماً، وَلا تَجْعَلْ مَاءَهُ عَلَيْنَا أُجَاجـاً. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد، وَارْزُقْنَا مِنْ بَرَكَاتِ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ، إنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ .

    (1)خداوندا ما را از باران سيراب نما و رحمتت را با باران فراوان از ابرى كه براى روياندن گياه چشم‌انداز در همۀ نواحى زمينت روان است،بر ما بگستران (2)و با به بار آمدن ميوه،بر بندگانت احسان نما و با شكفتن شكوفه،سرزمين‌هايت را زنده گردان و فرشتگان بزرگوار نويسنده‌ات را به فرستادن آبى سودمند از جانب خود-كه فراوانى‌اش هميشگى،جارى شدنش بسيار،سخت،تند و شتابان باشد-آماده ساز (3) كه به سبب آن،آنچه را كه مرده است،زنده نمايى.و با آن آنچه را كه از دست رفته،برگردانى. و به وسيلۀ آن آنچه كه آمدنى است،بيرون آورى.و با آن روزى‌ها فراخى دهى.ابرى درهم فشرده،گوارا،خوش،فراگير،غرّنده.نه ابرى پيوسته بارانى و نه ابرى جهنده و بى‌باران (4)خداوندا ما را از بارانى ثمربخش،خرّمى‌بخش،سرسبزكننده،پهناور،دامنه‌دار و پرآب،سيراب گردان تا با آن گياه روينده را بازگردانى.و به وسيلۀ آن گياه پژمرده را اصلاح كنى (5)خداوندا ما را با بارانى كه از آن تپه‌ها را جارى گردانى و چاه‌ها را از آن پر كنى و رودخانه‌ها را با آن روان سازى و درخت‌ها را به وسيلۀ آن برويانى و با آن قيمت‌ها را-در همۀ شهرهاى بزرگ-ارزان كنى و چهارپايان و ساير آفريدگان را به وسيلۀ آن سرپا بدارى و روزى‌هاى پاكيزه را با آن برايمان كامل گردانى و كشت‌ها را به وسيله‌اش برايمان برويانى و پستان حيوان را با آن پر(شير)سازى و به وسيلۀ آن نيرويى بر نيروى ما بيفزايى،سيراب نما (6)خداوندا سايۀ آن(ابر)را بر ما گرم و سوزان قرار نده و سردى‌اش را بر ما شوم و باريدنش را بر ما تير بلا قرار نده و آبش را بر ما شور و تلخ نگردان (7)خداوندا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و ما را از بركات آسمان‌ها و زمين روزى عطا فرما.بدرستى كه تو بر هر چيز توانايى

  20. دعای 20 در مکارم اخلاق و اعمال پسندیده

    ۲۰

    بسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَّآلِهِ وَبَلِّغْ بِإِيمَانِي أَكْمَلَ الإِيمَانِ وَاجْعَلْ يَقِينِي أَفْضَلَ الْيَقِينِ وَانتَهِ بِنِيَّتِي إِلَى أَحْسَنِ النِّيَّاتِ، وَبِعَمَلِي إِلَى أَحْسَنِ الأَعْمَاِل اللَّهُمَّ وَفِّرْ بِلُطْفِكَ نِيَّتِي وَصَحِّحْ بِمَا عِندَكَ يَقِينِي وَاسْتَصْلِحْ بِقُدْرَتِكَ مَا فَسَدَ مِنِّي اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَّآلِهِ وَاكْفِنِي مَا يَشْغَلُنِي الإِهْتِمَامُ بِهِ وَاسْتَعْمِلْنِي بِمَا تَسْألُنِي غَداً عَنْهُ وَاسْتَفْرِغْ أَيَّامِي فِيمَا خَلَقْتَنِي لَهُ وَاغْنِنِي وَأَوْسِعْ عَلَيَّ فِي رِزْقِكَ وَلا تَفْتِنِّي بِالنَّظَرِ وَأَعِزَّنِي وَلا تَبْتَلِيَنِّي بِالْكِبْرِ وَعَبِّدْنِي لَكَ وَلا تُفْسِدْ عِبِادَتِي بِالعُجْبِ وَأَجْرِ لِلنَّاسِ عَلَى يَدَيَّ الْخَيْرَ وَلا تَمْحَقْهُ بِالْمَنِّ وَهَبْ لِي مَعَاِلي الأَخْلاَقِ وَاعْصِمْنِي مِنَ الْفَخْرِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَّآلِهِ وَلا تَرْفَعْنِي فِي النَّاسِ دَرَجَةً إِلا حَطَطْتَنِي عِندَ نَفْسِي مِثْلَهَا وَلا تُحْدِثْ لِي عِزّاً ظَاهِراً إِلاَّ أَحْدَثْتَ لِي ذِلَّةً بَاطِنَةً عِندَ نَفْسِي بِقَدَرِهَا اللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَّآلِ مُحَمَّدٍ وَمَتِّعْنِي بِهُدَىً صَاِلحٍ لا أَسْتَبْدِلُ بِهِ، وَطَرِيقَةِ حَقٍّ لا أَزِيغُ عَنْهَا، وَنِيَّةِ رَشْدٍ لا أَشُكُّ فِيهَا وَعَمِّرْنِي مَا كَانَ عُمْرِي بِذْلَةً فِي طَاعَتِكَ، فَإِذَا كَانَ عُمْرِي مَرْتَعاً لِلشَّيْطَانِ فَاقْبِضْنِي إِلَيْكَ، قَبْلَ أَن يَّسْبِقَ مَقْتُكَ إِلَيَّ، أَوْ يَسْتَحْكِمَ غَضَبُكَ عَلَيَّ اللَّهُمَّ لا تَدَعْ خِصْلَةً تُعَابُ مِنِّي إِلاَّ أَصْلَحْتَهَا وَلا عَائِبَةً أُؤَنَّبُ بِهَا إِلاَّ حَسَّنتَهَا، وَلا أُكْرُومَةً فِيَّ نَاقِصَةً إِلاَّ أَتْمَمْتَهَا اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَّآلِ مُحَمَّدٍ وَأَبْدِلْنِي مِنْ بُغْضَةِ أَهْلِ الشَّنَانَ الْمَحَبَّةَ وَمِنْ حَسَدِ أَهْلِ الْبَغْيِ الْمَوَدَّةَ، وَمِن ظِنَّةِ أَهْلِ الصَّلاَحِ الثِّقَةَ، وَمِنْ عَدَاوَةِ الأَدْنَيْنَ الْوَلايَةَ، وَمِنْ عُقُوقِ ذَوِي الأَرْحَامِ الْمَبَرَّةَ، وَمِنْ خِذْلانِ الأَقْرَبِينَ النُّصْرَةَ، وَمِنْ حُبِّ الْمُدَارِينَ تَصْحِيحَ الْمِقَةِ، وَمِن رَّدِّ الْمُلاَبِسِينَ كَرَمَ الْعِشْرَةِ، وَمِن مَّرَارَةِ خَوْفِ الظَّالِمِينَ حَلاَوَةَ الأَمنَةَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَّآلِهِ وَاجْعَل لِّي يَداً عَلى مَن ظَلَمَنِي، وَلِسَاناً عَلَى مَنْ خَاصَمَنِي، وَظَفَراً بِمَنْ عَانَدَنِي وَهَبْ لِي مَكْراً عَلَى مَن كَايَدَنِي، وَقُدْرَةً عَلَى مَنِ اضْطَهَدَنِي، وَتَكْذِيباً لِمَن قَصَبَنِي، وَسَلاَمَةً مِّمَّن تَوَعَّدَنِي وَوَفِّقْنِي لِطَاعَةِ مَن سَدَّدَنِي، وَمُتَابَعَةِ مَنْ أَرْشَدَنِي اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَّآلِهِ وَسَدِّدْنِي لأَنْ أُعَارِضَ مَنْ غَشَّنِي بِالنُّصْحِ، وَأَجْزِي مَنْ هَجَرَنِي بِالْبِرِّ، وَأُثِيبَ مَنْ حَرَمَنِي بِالْبَذْلِ، وَأُكَافِئَ مَن قَطَعَنِي بِالصِّلَةِ، وَأُخَاِلفَ مَنْ اغْتَابَنِي إِلَى حُسْنِ الذِّكْرِ، وَأَنْ أَشْكُرَ الْحَسَنَةَ، وَأُغْضِي عَنِ السَّيِّئَةِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَّآلِهِ وَحَلِّنِي بِحِلْيَةِ الصَّاِلحِينَ وَأَلْبِسْنِي زِينَةَ المُتَّقِينَ فِي بَسْطِ الْعَدْلِ وَكَظْمِ الْغَيْظِ وَإِطْفَاءِ النَّائِرَةِ وَضَمِّ أَهْلِ الْفُرْقَةِ وَإِصْلاَحِ ذَاتِ الْبَيْنِ وَإِفْشِاءِ الْعَارِفَةِ وَسَتْرِ الْعَائِبَةِ وَلِينِ الْعَرِيكَةِ وَخَفْضِ الْجَنَاحِ وَحُسْنِ السِّيرَةِ وَسُكُونِ الرِّيحِ وَطِيبِ الْمُخَالَفَةِ وَالسَّبْقِ إِلَى الْفَضِيلَةِ وَإِيثَارِ التَّفَضُّلِ وَتَرْكِ التَّعْيِيرِ وَالإِفْضَاِل عَلَى غَيْرِ الْمُسْتَحِقِّ وَالْقَوْلِ بِالْحَقِّ وَإِنْ عَزَّ وَاسْتِقْلاَلِ الْخَيْرِ وَإِن كَثُرَ مِن قَوْلِي وَفِعْلِي وَاسْتِكْثَارِ الْشَّرِ وَإِن قلَّ مِن قَوْلِي وَفِعْلِي وَأَكْمِلْ ذَلِكَ لِي بِدَوَامِ الطَّاعَةِ، وَلُزُومِ الْجَمَاعَةِ، وَرَفْضِ أَهْلِ الْبِدَعِ، وَمُسْتَعْمِلِي الرَّأْيِ الْمُخْتَرَعِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَّآلِهِ وَاجْعَلْ أَوْسَعَ رِزْقِكَ عَلَيَّ إِذَا كَبِرْتُ، وَأَقْوَى قُوَّتِكَ فِيَّ إِذَا نَصِبْتُ وَلا تَبْتَلِيَنِي بِالْكَسَلِ عَنْ عِبَادَتِكَ، وَلا الْعَمى عَن سَبِيلِكَ، وَلا بِالتَّعَرُّضِ لِخِلاَفِ مَحَبَّتِكَ، وَلا مُجَامَعَةِ مَن تَفَرَّقَ عَنْكَ، وَلا مُفَارَقَةِ مَنِ اجْتَمَعَ إِلَيْكَ اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي أَصُولُ بِكَ عِندَ الضَّرُورَةِ، وَأَسْألُكَ عِندَ الْحَاجَةِ، وَأَتَضَرَّعُ إِلَيْكَ عِندَ الْمَسْكَنَةِ وَلا تَفْتِنِّي بِالإِسْتِعَانَةِ بِغَيْرِكَ إِذَا اضْطُرِرْتُ، وَلا بِالْخُضُوعِ لِسُؤَاِل غَيْرِكَ إِذَا افْتَقَرْتُ، وَلا بِالتَّضَرُّعِ إِلَى مَن دُونِكَ إِذَارَهِبْتُ فَأَسْتَحِقُّ بِذَلِكَ خِذْلانَكَ وَمَنْعَكَ وَإِعْرَاضَكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحَمِينَ اللَّهُمَّ اجْعَلْ مَا يُلْقِي الشَّيْطَانُ فِي رَوْعِي منِ التَّمَنِّي وَالتَّظَنِّي وَالْحَسَدِذِكْراً لِعَظَمَتِكَ، وَتَفَكُّراً فِي قُدْرَتِكَ، وَتَدْبِيراً عَلَى عَدُوِّكَ، وَمَا أَجْرَى عَلَى لِسَانِى مِن لَّفْظَةِ فُحْشٍ أَوْ هَجْرٍ أَوْ شَتْمِ عِرْضٍ أَوْ شَهَادَةِ بَاطِلٍ أَوِ اغْتِيَابِ مُؤْمِنٍ غَائِبٍ أَوْ سَبِّ حَاضِرٍ أَوْ مَا أَشْبَهَ ذَلِكَ، نُطْقاً بِالْحَمْدِ لَكَ، وَإِغْرَاقاً فِي الثَّنَاءِ عَلَيْكَ وَذَهَاباً فِي تَمْجِيدِكَ وَشُكْراً لِّنِعْمَتِكَ وَاعْتِرَافاً بِإِحْسَانِكَ وَإِحْصَاءاً لِّمِنَنِكَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَّآلِهِ وَلا أُظْلَمَنَّ وَأَنتَ مُطِيقٌ لِّلدَّفْعِ عَنِّي وَلا أَظْلِمَنَّ وَأَنتَ الْقَادِرُ عَلى الْقَبْضِ مِنِّي وَلا أَضِلَّنَّ وَقَدْ أَمْكَنَتْكَ هِدَايَتِي وَلا أَفْتَقِرَنَّ وَمِنْ عِندِكَ وُسْعِي وَلا أَطْغَيَنَّ وَمِنْ عِندِكَ وُجْدِي اللَّهُمَّ إِلَى مَغْفِرَتِكَ وَفَدتُّ وَإِلَى عَفْوِكَ قَصَدتُّ وَإِلَى تَجَاوُزِكَ اشْتَقْتُ وَبِفَضْلِكَ وَثِقْتُ وَلَيْسَ عِندِي مَا يُوجِبُ لِي مَغْفِرَتَكَ وَلا فِي عَمَلِي مَا أَسْتَحِقُّ بِهِ عَفْوَكَ وَمَا لِي بَعْدَ أَنْ حَكَمْتُ عَلَى نَفْسِي إلاَّ فَضْلُكَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَّآلِهِ وَتَفَضَّلْ عَلَيَّ اللَّهُمَّ وَأَنطِقْنِي بِالْهُدَى وَأَلْهِمْنِي التِّقْوَى وَوَفِّقْنِي للَّتِي هِي أَزْكَى وَاسْتَعْمِلْنِي بِمَا هُوَ أَرْضَى اللَّهُمَّ اسْلُكْ بِي الطَّرِيقَةَ الْمُثْلَى وَاجْعَلْنِي عَلَى مِلَّتِكَ أَمُوتُ وَأَحْيَا اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَّآلِهِ وَمَتِّعْنِي بِالإقْتِصَادِ وَاجْعَلْنِي مِنْ أَهْلِ السَّدَادِ، وَمِنْ أَدِلَّةِ الرَّشَادِ، وَمِن صَاِلحِي الْعِبَادِ وَارْزُقْنِي فَوْزَ الْمَعَادِ، وَسَلاَمَةَ الْمِرْصَادِ اللَّهُمَّ خُذْ لِنَفْسِكَ مِن نَّفْسِي مَا يُخَلِّصُهَا وَأَبْقِ لِنَفْسِي مِن نَّفْسِي مَا يُصْلِحُهَا، فَإِنَّ نَفْسِي هَاِلكَةً أَوْ تَعْصِمَهَا اللَّهُمَّ أَنتَ عُدَّتِي إِنْ حَزِنتُ وَأَنتَ مُنتَجَعِي إِنْ حُرِمْتُ وَبِكَ اسْتِغَاثَتِي إِن كُرِثْتُ وَعِندَكَ مِمَّا فَاتَ خَلَفٌ، وَلِمَا فَسَدَ صَلاَحٌ، وَفِيمَا أَنكَرْتَ تَغْيِيرٌ فَامْنُنْ عَلَيَّ قَبْلَ الْبَلاءِ بِالْعَافِيَةِ، وَقَبْلَ الطَّلَبِ بِالْجِدَةِ، وَقَبْلَ الضَّلاَلِ بِالرَّشَادِ وَاكْفِنِي مَؤُونَةَ مَعَرَّةِ الْعِبَادِ وَهَبْ لِي أَمْنَ يَوْمِ الْمَعَادِ وَامْنَحْنِي حُسْنَ الإِرْشَادِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَّآلِهِ وَادْرَأْ عَنِّي بِلُطْفِكَ وَاغْذُنِي بِنِعْمَتِكَ وَأَصْلِحْنِي بِكَرَمِكَ وَدَاوِنِي بِصُنعِكَ وَأَظِلَّنِي فِي ذَرَاكَ وَجَلِّلْنِي رِضَاكَ وَوَفِّقْنِي إِذَا اشْتَكَلَتْ عَلَيَّ الأُمُورُ لأَهْدَاهَا، وَإِذَا تَشَابَهَتِ الأَعْمَالُ لأَزْكَاهَا وَإِذَا تَنَاقَضَتِ المِلَلُ لأَرْضَاهَا اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَّآلِهِ وَتَوِّجْنِي بِالْكِفَايَةِ وَسُمْنِي حُسْنَ الْوِلاَيةِ وَهَبْ لِي صِدْقَ الْهِدَايَةِ وَلا تَفْتِنِّي بِالسَّعَةِ وَامْنَحْنِي حُسْنَ الدَّعَةِ وَلا تَجْعَلْ عَيْشِي كَداًّ كَداًّ وَلا تَرُدَّ دُعَائِي عَلَيَّ رَدّاً فَإِنِّي لا أَجْعَلُ لَكَ ضِدّاً وَلا أَدْعُو مَعَكَ نِدّاً اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَّآلِهِ وَامْنَعْنِي مِنَ السَّرَفِ وَحَصِّن رِّزْقِي مِنَ التَّلَفِ وَوَفِّرْ مَلَكَتِي بِالْبَرَكَةِ فِيهِ وَأَصِبْ بِي سَبِيلَ الْهِدَايَةِ لِلْبِرِّ فِيمَا أُنفِقُ مِنْهُ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَّآلِهِ وَاكْفِنِي مَؤُونَةَ الإكْتِسَابِ، وَارْزُقْنِي مِنْ غَيْرِ احْتِسَابٍ فَلا أَشْتَغِلَ عَنْ عِبَادَتِكَ بِالطَّلَبِ، وَلا أَحْتَمِلَ إِصْرَ تَبِعَاتِ الْمَكْسَبِ اللَّهُمَّ فَأَطْلِبْنِي بِقُدْرَتِكَ مَا أَطْلُبُ وَأَجِرْنِي بِعِزَّتِكَ مِمَّا أَرْهَبُ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَّآلِهِ وَصُن وَّجْهِي بِالْيَسَارِ، وَلا تَبْتَذِلْ جَاهِي بِالإِقْتَارِ فَأَسْتَرْزِقَ أَهْلَ رِزْقِكَ، وَأَسْتَعْطِي شِرَارَ خَلْقِكَ فَأَفْتَتِنَ بِحَمْدِ مَنْ أَعْطَانِي، وَأُبْتَلي بِذَمِّ مَن مَّنَعَنِي وَأَنتَ مِن دُونِهِمْ وَلِيُّ الإِعْطَاءِ وَالْمَنْعِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَّآلِهِ وَارْزُقْنِي صِحَّةً فِي عِبَادَةٍ، وَفَرَاغاً فِي زَهَادَةٍ، وَعِلْماً فِي اسْتِعْمَالٍ، وَوَرَعاً فِي إِجْمَالٍ اللَّهُمَّ اخْتِم بِعَفْوِكَ أَجَلِي وَحَقِّقْ فِي رَجَاءِ رَحْمَتِكَ أَمَلِي وَسَهِّلْ إِلَى بُلُوغِ رِضَاكَ سُبُلِي وَحَسِّن فِي جَمِيعِ أَحْوَاِلي عَمَلِي اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَّآلِهِ وَنَبِّهْنِي لِذِكْرِكَ فِي أَوْقَاتِ الْغَفْلَةِ وَاسْتَعْمِلْنِي بِطَاعَتِكَ في أَيَّامِ الْمُهْلَةِ وَانْهَجْ لِي إِلَى مَحَبَّتِكَ سَبِيلاً سَهْلَةً أَكْمِلْ لِي بِهَا خَيْرَ الدُّنيَا وَالآخِرَةِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَّآلِهِ كَأَفْضَلِ مَا صَلَّيْتَ عَلَى أَحَدٍ مِّنْ خَلْقِكَ قَبْلَهُ وَأَنتَ مُصَلٍّ عَلى أَحَدٍ بَعْدَهُ وَآتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَّفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنِي بِرَحْمَتِكَ عَذَابَ النَّارِ إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، وَهُوَ عَلَيْكَ يَسِيرٌ

    (1)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و ايمان مرا به كامل‌ترين ايمان برسان و يقينم را برترين يقين قرار ده و نيّت مرا به نيك‌ترين نيّت‌ها و عملم را به بهترين اعمال منتهى ساز (2)خداوندا به لطف خود نيّت مرا كامل گردان و يقينم را به آنچه نزد توست درست گردان و امور تباهم را به توانايى خود،اصلاح نما (3)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا از آنچه اهتمام به آن مشغولم مى‌سازد كفايت كن.و مرا به كارى كه فردا از آن بازپرسى مى‌نمايى وادار.و سراسر روزهايم را در آنچه مرا براى آن آفريدى صرف نما.و مرا بى‌نياز گردان و روزى‌ات را بر من بگستر و مرا به چشم به راه بودن گرفتار نكن.و مرا گرامى دار و به خود بزرگ‌بينى مرا مبتلا(آزمايش)نكن.و مرا به عبادت خود وادار ولى بندگى‌ام را با خودپسندى تباه نگردان.و نيكى كردن به مردم را به دست من جارى ساز ولى آن را با منّت گذاردن باطل نفرما.و به من بزرگوارى‌هاى اخلاقى عطا كن و مرا از فخرفروشى حفظ فرما (4)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و در ميان مردم درجۀ مرا بالا نبر،مگر آنكه به همان مقدار در نظر خودم فرود آورى و عزّتى آشكار برايم پديد نياور،مگر آنكه به همان اندازه ذلّتى پنهانى در نزد خودم پديد آورى (5)خداوندا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و مرا به هدايتى شايسته كه با هيچ چيز عوض نكنم و به راه حقّى كه از آن به بيراهه نروم و به نيّت درستى كه در آن ترديد نكنم،بهرمند ساز و تا زمانى كه زندگى‌ام در طاعت تو صرف شود مرا طول عمر ده. پس چنانچه عمرم چراگاهى براى شيطان شد-پيش از آنكه دشمنى‌ات به سوى من شتابد يا خشمت بر من استوار گردد-مرا به سوى خود بازگردان (6)خداوندا مرا در خصلتى عيبناك وانگذار،مگر آنكه اصلاحش نمايى و نه عيبى كه بدان سرزنش شوم،مگر آنكه نيكويش گردانى و نه خوى پسنديده‌اى كه در من ناقص باشد،مگر آنكه كاملش فرمايى (7)خداوندا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و دربارۀ من كينه‌توزى دشمنان را به محبّت،و حسد متجاوزان را به دوستى و بدگمانى نيكان را به اعتماد،و دشمنى نزديكان را به دوستى،و بدرفتارى خويشان را به نيكوكارى،و دست از يارى برداشتن كسان را به يارى نمودن،و دوستى(ظاهرى)مداراكنندگان را به دوستى واقعى،و اهانت معاشران را به خوش‌رفتارى،و تلخى بيم از ستمگران را به شيرينى امنيّت مبدّل فرما (8)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و برايم بر آنكه به من ستم كرد،دستى و بر كسى كه با من جدال كرد،زبانى و بر آنكه با من ناسازگارى نمود،پيروزى‌اى قرار ده. و مرا بر آنكه به من نيرنگ زند چاره‌جويى‌اى،و توانايى‌اى بر آنكه به من ستم نمود،و تكذيبى بر آنكه مرا دشنام داد،و سلامتى از آنكه مرا تهديد نمود،ببخش.و مرا به اطاعت از آنكه به راه راست استوارم گرداند و پيروى از كسى كه ارشادم كرد،توفيق ده (9)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا توفيق ده تا با آنكه با من نادرستى نموده، از روى خيرخواهى برخورد كنم.و آنكه از من دورى كرده را به نيكى جزا دهم.و به آنكه محرومم نموده،با بخشش پاداش دهم.و كسى را كه از من جدا شده به پيوستن مكافات دهم.و با آنكه از من غيبت نموده به نيكى ياد كنم.و نيكى(ديگران)را سپاس گزارم و از بدى (آنها)چشم‌پوشى كنم (10)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا به زينت شايستگان بيارا و زيور پرهيزكاران را به من بپوشان.در گستردن عدل و فرو بردن خشم و فرو نشاندن(آتش)كينه و پيوند دادن پراكندگان و اصلاح بين مردم و آشكار كردن نيكى و پوشاندن عيب و نرم‌خويى و فروتنى و خوش‌رفتارى و وقار و خوش‌خويى و پيشى گرفتن به فضيلت و برگزيدن احسان و ترك سرزنش و احسان نكردن به كسى كه شايستۀ احسان نيست و سخن حقّ گفتن،اگر چه سخت باشد و كم شمردن نيكى گفتار و كردارم،اگر چه بسيار باشد و بسيار شمردن بدى گفتار و كردارم،اگر چه كم باشد و اين(اوصاف)را براى من با اطاعت هميشگى و همراهى با جماعت و فروگذاردن اهل بدعت و هر كه به رأى ساختگى خود عمل مى‌كند،كامل گردان (11)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و فراخ‌ترين روزى‌ات را بر من،زمانى كه پير شدم و قوى‌ترين توانايى‌ات را در من، هنگامى كه درمانده شدم قرار ده.و مرا به سستى در عبادتت و به كورى از راهت و پرداختن به كارى خلاف دوستى‌ات و گرد آمدن با كسى كه از تو دورى نموده و جدايى از آنكه به تو پيوسته،گرفتار نساز (12)خداوندا مرا چنانم كن كه به وقت ضرورت،به (يارى)تو حمله آورم و هنگام نيازمندى از تو درخواست كنم و هنگام تهى‌دستى،به درگاه تو زارى كنم و مرا به يارى خواستن از ديگران به وقت درماندگى‌ام و به فروتنى براى درخواست از ديگران به هنگام نيازم و به زارى به درگاه ديگران هنگام ترسم، آزمايش نكن.تا به سبب آن،سزاوار خوارى و بى‌بهرگى و روى گرداندن تو شوم.اى بخشاينده‌ترين بخشايندگان (13)خداوندا به جاى آنچه شيطان از آرزو و خيال‌بافى و رشك،در دل من مى‌افكند،ياد بزرگى‌ات و انديشه در قدرتت و تدبير عليه دشمنت،و به جاى آنچه او بر زبانم جارى ساخته از سخن زشت يا دشنام يا آبروريزى يا گواهى نادرست يا غيبت مؤمن غائب يا ناسزا به شخص حاضر و مانند اينها،سپاس براى خودت و ثناى فراوانت و اقدام به بزرگ دانستنت و شكر نعمتت و اعتراف به نيكى‌ات و شمردن بخشش‌هايت را قرار ده (14)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و(چنان كن كه)بر من ستم نشود،در حالى كه تو بر دفاع از من توانايى.و بر كسى ستم نكنم،در حالى كه تو قادرى بازم دارى.و گمراه نگردم،درحالى‌كه مى‌توانى هدايتم كنى.و فقير نگردم،در حالى كه دارايى‌ام از نزد تو مى‌باشد و سركشى نكنم،در حالى كه توانايى‌ام از نزد توست (15) خداوندا به سوى آمرزشت روى آورده‌ام و به سوى بخشايش تو آهنگ نموده‌ام و به گذشت تو اشتياق ورزيده‌ام و به احسان تو اعتماد كرده‌ام.در حالى كه آنچه موجب آمرزيدن تو گردد،در من نيست و در عملم چيزى كه سزاوار عفو تو شوم وجود ندارد و پس از آنكه خود را محكوم كردم، چيزى جز فضل تو ندارم.پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و به من تفضّل نما (16) خداوندا و مرا به هدايت گويا كن و پرهيزكارى در دلم افكن و به پاكيزه‌ترين روش توفيق ده و به پسنديده‌ترين رفتار وادار (17)خداوندا مرا به بهترين راه ببر و چنانم گردان كه بر آئين تو بميرم و زنده شوم (18)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا به ميانه‌روى،بهره‌مند گردان و مرا از درستكاران و راهنمايان به راه راست و از بندگان شايسته قرار ده و رستگارى قيامت و رهايى از كمين‌گاه(دوزخ)را روزى‌ام فرما (19) خداوندا براى خود از من،آنچه را كه رهايى‌ام دهد،بگير.و از من برايم،آنچه را كه اصلاحم نمايد،باقى گذار.زيرا نفسم هلاك‌شونده است،مگر آنكه تو حفظش نمايى (20) خداوندا اگر اندوهگين شوم،مايۀ دلخوشى‌ام تويى.و اگر نااميد گردم،اميد من به توست. و اگر اندوه مرا فرا گيرد،از تو فريادرسى خواهم.و عوض هر آنچه از دست رفته و اصلاح آنچه تباه شده،و تغيير آنچه زشت دانسته‌اى،نزد توست.پس پيش از گرفتارى،با تندرستى و پيش از درخواست،با توانگرى و پيش از گمراهى،با ارشاد،بر من منّت گذار و سنگينى گناه عيب‌جويى بندگان را از من بردار.و مرا آسايش روز بازگشت ببخش.و خوب ارشاد كردن را به من عطا نما (21)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و به لطفت،(هر شرّى را)از من دور كن.و به نعمتت،مرا پرورش ده و به كرم خويش، مرا اصلاح فرما و به احسان خود،مرا درمان كن و در سايۀ خود،قرارم ده و خوشنودى‌ات را بر من بپوشان و آنگاه كه كارها بر من درهم گشت،به راست‌ترين آنها و هنگامى كه اعمال شبيه(يكديگر)گرديد،به پاكيزه‌ترين آنها و زمان تناقض آئين‌ها،به پسنديده‌ترين آنها توفيقم ده (22)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و تاج بى‌نيازى بر سرم گذار.و نيك سرپرستى نمودن را،بر عهدۀ من قرار ده.و مرا هدايت راستين ببخش.و به توانگرى آزمايشم مكن.و آسودگى خاطر به من عطا فرما.و زندگى‌ام را پر دردسر قرار نده.و دعايم را به خودم باز نگردان.زيرا من براى تو ضدّى قرار نمى‌دهم و با تو همانندى را نمى‌خوانم (23)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا از اسرافكارى بازدار و روزى‌ام را از تلف شدن نگهدار.و دارايى‌ام را با بركت،افزون ساز.و مرا در آنچه از آن دارايى انفاق مى‌كنم،به راه رستگارى برسان (24)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و به دست آوردن روزى با زحمت بسيار را از من بردار.و مرا بى‌حساب روزى ده،تا به جاى عبادت تو سرگرم روزى جستن نشوم و زير بار پيامدهاى بد كسب نروم (25)خداوندا پس به قدرت خويش، آنچه طلب مى‌كنم،برايم برآور.و به عزّت خود،از آنچه مى‌ترسم،ايمنى‌ام ده (26) خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و آبرويم را با توانگرى حفظ كن و شكوهم را با تنگدستى،فرو مريز،تا از كسانى كه روزى‌خوار تو هستند،روزى بخواهم.و از آفريدگان بدت،عطا طلبم.آنگاه به ستايش آنكه به من عطا كرده،گرفتار شوم و به نكوهش آنكه از من بازداشته،دچار گردم.در حالى كه تو عهده‌دار بخشيدن و بازداشتنى،نه آنها (27)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا تندرستى در عبادت و فراغت در زهد و علم با عمل و پرهيزكارى از روى ميانه‌روى،روزى فرما (28)خداوندا زندگى مرا با آمرزش خود پايان ده.و آرزويى را كه در اميد به رحمتت دارم تحقّق بخش.و راه‌هايم را براى رسيدن به خوشنودى‌ات،آسان فرما.و عملم را در همۀ احوالم،نيكو گردان (29)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا در اوقات غفلت،براى ياد خود بيدار كن.و در روزهاى مهلت عمرم،به طاعت خود بگمار. و راهى آسان به سوى محبّتت،برايم هموار گردان.و بدين وسيلۀ،خير دنيا و آخرت را برايم كامل نما (30)خداوندا و بر محمّد و خاندانش درود فرست،همانند برترين درودى كه پيش از او بر كسى از آفريدگانت فرستادى و پس از او بر كسى خواهى فرستاد، و در دنيا نيكى و در آخرت هم نيكى،عطايمان كن.و مرا به رحمت خود از عذاب آتش، حفظ فرما

  21. دعای 21 برای زمان هجوم غم و اندوه و نگرانی از گناه

    ۲۱

    أَللَّهُمَّ يَا كَافِيَ الْفَرْدِ الضَعِيْفِ، وَوَاقِيَ الامْرِ الْمَخُوْفِ، أَفْرَدَتْنِي الْخَـطَايَا; فَـلاَ صَاحِبَ مَعِي، وَضَعُفْتُ عَنْ غَضَبِكَ; فَلاَ مُؤَيِّدَ لِي، وَأَشْرَفْتُ عَلَى خَوْفِ لِقَائِكَ; فَلاَ مُسَكِّنَ لِرَوْعَتِي، وَمَنْ يُؤْمِنُنِي مِنْكَ وَأَنْتَ أَخَفْتَنِي؟ وَمَن يساعِدُنِي وَأَنْتَ أَفْرَدْتَنِي؟ وَمَنْ يُقَوِّيْنِي وَأَنْتَ أَضْعَفْتَنِي؟ لاَ يُجيرُ يا إلهي إلاّ رَبٌّ عَلَى مَرْبُوب، وَلاَ يُؤْمِنُ إلاّ غالِبٌ عَلَى مَغْلُوب، وَلاَ يُعِينُ إِلاّ طالِبٌ عَلَى مَطْلُوب، وَبِيَـدِكَ يَـاَ إلهِي جَمِيعُ ذلِكَ السَّبَبِ، وَإلَيْكَ الْمَفَرُّ وَالْمَهْربُ. فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَأَجِرْ هَرَبِي وَأَنْجِحْ مَطْلَبِي. أللَّهُمَّ إنَّكَ إنْ صَرَفْتَ عَنِّي وَجْهَكَ الْكَرِيْمَ، أَوْ مَنَعْتَنِي فَضْلَكَ الْجَسِيمَ، أَوْ حَظَرْتَ عَلَيَّ رِزْقَكَ أَوْ قَطَعْتَ عَنِّي سَبَبَـكَ لَمْ أَجِدِ السَّبِيـلَ إلَى شَيْء مِنْ أَمَلِي غَيْرَكَ، وَلَمْ أَقْدِرْ عَلَى مَا عِنْدَكَ بِمَعُونَةِ سِوَاكَ; فَإنِّي عَبْدُكَ، وَفِي قَبْضَتِكَ نَاصِيَتِي بِيَدِكَ، لاَ أَمْرَ لِي مَعَ أَمْرِكَ، مَاض فِيَّ حُكْمُكَ، عَدْلٌ فِيَّ قَضَاؤُكَ، وَلاَ قُوَّةَ لِي عَلَى الْخُـرُوجِ مِنْ سُلْطَانِـكَ، وَلاَ أَسْتَطِيـعُ مُجَاوَزَةَ قُدْرَتِكَ، وَلاَ أَسْتَـمِيلُ هَوَاكَ، وَلاَ أبْلُغُ رِضَاكَ، وَلاَ أَنَالُ مَا عِنْدَكَ إلاَّ بِطَاعَتِكَ وَبِفَضْل رَحْمَتِكَ. إلهِي أَصْبَحْتُ وَأَمْسَيْتُ عَبْداً دَاخِراً لَكَ، لا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعاً وَلاَ ضَرّاً إلاَّ بِكَ أَشْهَدُ بِذَلِكَ عَلَى نَفْسِي وَأَعْتَـرِفُ بِضَعْفِ قُـوَّتِي وَقِلَّةِ حِيْلَتِي فَأَنْجزْ لِي مَا وَعَدْتَنِي، وَتَمِّمْ لِي مَا آتَيْتَنِي; فَإنِّي عَبْـدُكَ الْمِسْكِينُ الْمُسْتكِينُ الضَّعِيفُ الضَّـرِيـرُ الذَّلِيلُ الْحَقِيرُ الْمَهِينُ الْفَقِيرُ الْخَائِفُ الْمُسْتَجِيرُ. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَلاَ تَجْعَلْنِي نَاسِيَاً لِذِكْرِكَ فِيمَا أَوْلَيْتَنِي، وَلاَ غافِلاً لإحْسَانِكَ فِيمَا أَبْلَيْتَنِي، وَلا آيسَاً مِنْ إجَابَتِكَ لِي وَإنْ أَبْطَأتَ عَنِّي فِي سَرَّاءَ كُنْتُ أَوْ ضَرَّاءَ، أَوْ شِدَّة أَوْ رَخَاء، أَوْ عَافِيَة أَوْ بَلاء، أَوْ بُؤْس أَوْ نَعْمَاءَ، أَوْ جِدَة أَوْ لأوَاءَ، أَوْ فَقْر أَوْ غِنىً. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَاجْعَلْ ثَنائِي عَلَيْكَ وَمَدْحِي إيَّاكَ وَحَمْدِي لَكَ فِي كُلِّ حَالاَتِي حَتَّى لاَ أَفْرَحَ بِمَا آتَيْتَنِي مِنَ الدُّنْيَا، وَلاَ أَحْـزَنَ عَلَى مَا مَنَعْتَنِي فِيهَا، وَأَشْعِرْ قَلْبِي تَقْوَاكَ، وَاسْتَعْمِلْ بَدَنِي فِيْمَا تَقْبَلُهُ مِنِّي، وَاشْغَلْ بِطَاعَتِكَ نَفْسِي عَنْ كُلِّ مَايَرِدُ عَلَىَّ حَتَّى لاَ اُحِبَّ شَيْئَاً مِنْ سُخْطِكَ، وَلا أَسْخَطَ شَيْئـاً مِنْ رِضَـاكَ. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَفَرِّغْ قَلْبِي لِمَحَبَّتِكَ ، وَاشْغَلْهُ بِذِكْرِكَ، وَانْعَشْهُ بِخَوْفِكَ ، وَبِالْوَجَلِ مِنْكَ، وَقَوِّهِ بِالرَّغْبَةِ إلَيْكَ، وَأَمِلْهُ إلَى طَاعَتِكَ، وَأَجْرِ بِهِ فِي أَحَبِّ السُّبُلِ إلَيْكَ، وَذَلِّلْهُ بِالرَّغْبَةِ فِيمَا عِنْدَكَ أَيَّامَ حَيَاتِي كُلِّهَا، وَاجْعَلْ تَقْوَاكَ مِنَ الدُّنْيَا زَادِي، وَإلَى رَحْمَتِكَ رِحْلَتِي، وَفِي مَرْضَاتِكَ مَدْخَلِي. وَاجْعَلْ فِي جَنَّتِكَ مَثْوَايَ، وَهَبْ لِي قُوَّةً أَحْتَمِلُ بِهَا جَمِيعَ مَرْضَاتِكَ، وَاجْعَلْ فِرَارِي إلَيْكَ، وَرَغْبَتِي فِيمَا عِنْدَكَ، وَأَلْبِسْ قَلْبِي الْوَحْشَةَ مِنْ شِرارِ خَلْقِكَ. وَهَبْ لِي الأُنْسَ بِكَ وَبِأَوْلِيَـآئِكَ وَأَهْلِ طَاعَتِكَ، وَلاَ تَجْعَلْ لِـفَاجِـر وَلا كَافِر عَلَيَّ مِنَّةً، وَلاَ لَـهُ عِنْدِي يَداً، وَلا بِي إلَيْهِمْ حَاجَةً، بَل اجْعَـلْ سُكُـونَ قَلْبِي وَاُنْسَ نَفْسِي وَاسْتِغْنَـائِي وَكِفَايَتِي بِكَ وَبِخِيَـارِ خَلْقِكَ. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَاجْعَلْنِي لَهُمْ قَـرِيناً، وَاجْعَلْنِي لَهُمْ نَصِيْراً، وَامْنُنْ عَلَيَّ بِشَوْق إلَيْكَ، وَبِالْعَمَلِ لَكَ بِمَا تُحِبُّ وَتَرْضَى إنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ، وَذَلِكَ عَلَيْكَ يَسِيرٌ .

    (1)خداوندا اى كفايت‌كنندۀ(شخص)تنهاى ناتوان.و نگهدارنده از هر چيز ترسناك. خطاها مرا تنها گردانده و همراهى ندارم.و در برابر خشم تو ناتوان شده‌ام و يارى‌دهنده‌اى ندارم.و به ترس ديدارت نزديك گشته‌ام و آرامش‌دهنده‌اى براى ترسم ندارم (2)و چه كسى مرا از تو امان بخشد،در حالى كه تو مرا ترسانده‌اى‌؟و چه كسى مرا يارى دهد،در حالى كه تو مرا تنها گذاشته‌اى‌؟و چه كسى مرا نيرومند سازد،در حالى كه تو ناتوانم نموده‌اى‌؟ (3)اى خداى من،پرورده را جز پروردگار،پناه نمى‌دهد.و شكست‌خورده را جز پيروز،امان نمى‌بخشد.و طلب شده را جز طلب‌كننده،يارى نمى‌رساند (4)و اى خداى من،همۀ اين سبب‌ها به دست توست و مفر و گريز به سوى توست. پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و گريزم را پناه ده و مطلبم را برآور (5) خداوندا اگر روى كريمت را از من برگردانى يا فضل بزرگت را از من بازدارى يا روزى‌ات را بر من دريغ نمايى يا رشتۀ(رحمت)خود را از من ببرى،راهى به سوى هيچ يك از آرزويم،غير تو نيابم و به آنچه نزد توست،با كمك غير تو دسترسى ندارم.چون من بندۀ تو و در مشت توام و موى پيشانى(و اختيار)م به دست توست (6)با فرمان تو،مرا فرمانى نيست.حكم تو دربارۀ من جارى است و آنچه براى من تقدير نمودى،عادلانه است.و مرا نيرويى براى خروج از سلطنت تو نيست.و نمى‌توانم از قدرت تو بگريزم.و نمى‌توانم محبّت تو را جلب نمايم.و توانايى(جلب)رضايتت را ندارم.و نائل به آنچه نزد توست نيستم،جز با اطاعت(از)تو و به فزونى رحمتت (7) خداى من،صبح و شام را به سر كردم،در حالى كه بندۀ خوار توام.جز به يارى تو سود و زيانى را مالك نيستم.بر خود،به اين مطلب گواهى مى‌دهم.و به ضعف قوّتم و كمى چاره‌انديشى‌ام اعتراف دارم.پس آنچه به من وعده دادى،انجام ده و آنچه به من عطا كردى،تمام گردان.كه من بندۀ بينوا،زار،ضعيف،بدحال و خوار،ناچيز،پست،فقير، ترسان و پناه‌گيرندۀ توام (8)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا فراموشكار يادت در آنچه به من عطا نمودى،و غافل از احسانت در آنچه به من بخشيدى،و نااميد از اجابتت-گرچه دير شود-قرار نده،در خوشى باشم يا سختى،يا تنگى يا فراخى،يا تندرستى يا گرفتارى،يا فقر يا نعمت،يا توانگرى يا تنگدستى، يا تهى‌دستى يا ثروت (9)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و ستايش مرا ويژۀ خودت و مدح مرا بر خودت و سپاسم را در همه حالات،براى خودت قرار ده. تا به آنچه از دنيا به من داده‌اى،خوشحال نشوم و به آنچه مرا از آن بازداشته‌اى،غمگين نگردم و قلبم را به جامۀ پرهيز از خود بپوشان.و بدنم را در آنچه از من مى‌پذيرى به كار گير.و مرا از هر چه به من برسد،به طاعت خويش مشغول دار.تا چيزى كه تو را به خشم مى‌آورد،دوست نداشته باشم و از چيزى كه خوشنودى توست،خشمگين نشوم (10)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و دلم را براى دوستى‌ات خالى گردان و به يادت مشغول دار و به خوف و ترس از خود بلند مرتبه كن و به رغبت به سوى خود، توانايى ده و به طاعتت متوجّه ساز و در محبوب‌ترين راه‌ها به سويت روانه فرما و آن را با رغبت به آنچه نزد توست،در همۀ روزهاى زندگى‌ام رام گردان (11)و پرهيزكارى را توشۀ من از دنيا،و كوچ مرا به سوى رحمتت،و ورود مرا در خوشنودى‌ات قرار ده.و سراى مرا در بهشت مقرّر گردان.و به من نيرويى عنايت كن تا بتوانم همۀ خوشنودى‌ات را حمل كنم.و گريزم را به سوى خود،و رغبتم را در آنچه نزد توست قرار ده.و دلم را به وحشت از بدكاران خلقت بپوشان.و انس با خودت و دوستانت و فرمانبرانت را به من ببخش (12)و براى بدكار و كافر،بر من منّت و براى او نزد من نعمت و مرا به سوى آنها حاجت،قرار نده.بلكه آرامش دلم و انس جانم و بى‌نيازى‌ام و كفايتم را به خود و آفريدگان خوبت قرار ده (13)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا همنشين آنان قرار ده و مرا ياور آنها قرار ده و شوق به خودت و عمل-براى خودت-به آنچه دوست دارى و خوشنود مى‌شوى را به من ارزانى دار.كه تو بر هر چيزى توانايى و(برآوردن)آن (حوائج)بر تو آسان است

  22. دعای 22 برای سختی و دشواری امور

    ۲۲

    أَللَّهُمَّ إنَّكَ كَلَّفْتَنِي مِنْ نَفْسِي مَا أَنْتَ أَمْلَكُ بِهِ مِنِّي، وَقُدْرَتُكَ عَلَيْهِ وَعَلَيَّ أَغْلَبُ مِنْ قُدْرَتِي، فَأَعْطِنِي مِنْ نَفْسِي مَا يُرْضِيْكَ عَنِّي، وَخُذْ لِنَفْسِكَ رِضَاهَا مِنْ نَفْسِي فِي عَافِيَة. أللَّهُمَّ لاَ طَاقَةَ لِي بِالجَهْدِ ، وَلاَ صَبْرَ لِي عَلَى البَلاَءِ، وَلاَ قُوَّةَ لِي عَلَى الْفَقْرِ، فَلاَ تَحْظُرْ عَلَيَّ رِزْقِي، وَلاَ تَكِلْنِيْ إلَى خَلْقِكَ بَلْ تَفَرَّدْ بِحَاجَتِي، وَتَولَّ كِفَايَتِي، وَانْظُرْ إلَيَّ وَانْظُرْ لِي فِي جَمِيْعِ اُمُورِي، فَإنَّكَ إنْ وَكَلْتَنِي إلَى نَفْسِي عَجَزْتُ عَنْهَا، وَلَمْ اُقِمْ مَا فِيهِ مَصْلَحَتُهَا، وَإنْ وَكَلْتَنِي إلَى خَلْقِكَ تَجَهَّمُونِي، وَإنْ أَلْجَأتَنِيْ إلَى قَرَابَتِي حَرَمُونِي، وَإنْ أَعْطَوْا أَعْطَوْا قَلِيْلاً نَكِداً، وَمَنُّوا عَلَيَّ طَوِيلاً وَذَمُّوا كَثِيراً. فَبِفَضْلِكَ أللَّهُمَّ فَأَغْنِنِي، وَبِعَظَمَتِكَ فَانْعَشنِي، وَبِسَعَتِكَ فَابْسُطْ يَدِي، وَبِمَا عِنْدَكَ فَاكْفِنِي. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَخَلِّصْنِي مِنَ الْحَسَدِ، وَاحْصُرْنِي عَن الذُّنُوبِ، وَوَرِّعْنِي عَنِ الْمَحَارِمِ، وَلا تُجَرِّئْنِي عَلَى الْمَعَاصِي، وَاجْعَلْ هَوايَ عِنْدَكَ، وَرِضَايَ فِيمَا يَرِدُ عَلَيَّ مِنْكَ، وَبَارِكْ لِي فِيْمَا رَزَقْتَنِي، وَفِيمَا خَوَّلْتَنِي، وَفِيمَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَيَّ، وَاجْعَلْنِي فِي كُلِّ حَالاَتِي مَحْفُوظَاً مَكْلُوءاً مَسْتُوراً مَمْنُوعاً مُعَاذاً مُجَاراً. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَاقْضِ عَنِّي كُلّ مَا أَلْزَمْتَنِيهِ وَفَرَضْتَهُ عَلَيَّ لَكَ فِي وَجْه مِنْ وُجُوهِ طَاعَتِكَ، أَوْ لِخَلْق مِنْ خَلْقِكَ وَإنْ ضَعُفَ عَنْ ذَلِكَ بَدَنِي، وَوَهَنَتْ عَنْهُ قُـوَّتِي، وَلَمْ تَنَلْهُ مَقْدِرَتِي، وَلَمْ يَسَعْهُ مَالِي وَلاَ ذَاتُ يَدِي، ذَكَرْتُهُ أَوْ نَسِيتُهُ هُوَ يَا رَبِّ مِمَّا قَدْ أَحْصَيْتَهُ عَلَيَّ وَأَغْفَلْتُهُ أَنَا مِنْ نَفْسِي، فَأَدِّهِ عَنِّي مِنْ جَزِيْلِ عَطِيَّتِكَ وَكَثِيرِ مَا عِنْدَكَ، فَإنَّكَ وَاسِعٌ كَرِيمٌ حَتَّى لاَ يَبْقَى عَلَيَّ شَيْ مِنْهُ تُرِيدُ أَنْ تُقَاصَّنِي بِهِ مِنْ حَسَنَاتِي، أَوْ تُضَاعِفَ بِهِ مِنْ سَيِّئاتِي يَوْمَ أَلْقَاكَ يَا رَبِّ. أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَارْزُقْنِي الرَّغْبَةَ فِي الْعَمَـلِ لَكَ لآخِـرَتِي، حَتَّى أَعْرِفَ صِدْقَ ذلِكَ مِنْ قَلْبِي، وَحَتَّى يَكُونَ الْغَالِبُ عَلَيَّ الزُّهْدُ فِي دُنْيَايَ، وَحَتَّى أَعْمَلَ الْحَسَنَاتِ شَوْقاً، وَآمَنَ مِنَ السَّيِّئاتِ فَرَقاً وَخَوْفاً، وَهَبْ لِي نُوراً أَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ، وَأَهْتَدِي بِهِ فِي الظُّلُماتِ، وَأَسْتَضِيءُ بِهِ مِنَ الشَّكِّ وَالشُّبُهَـاتِ . اللّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَارْزُقْنِي خَوْفَ غَمِّ الْوَعِيْـدِ، وَشَوْقَ ثَوَابِ الْمَوْعُودِ حَتَّى أَجِدَ لَذَّةَ مَا أَدْعُوكَ لَهُ، وَكَأْبَةَ مَا أَسْتَجِيرُ بِكَ مِنْهُ. أللَّهُمَّ قَـدْ تَعْلَمُ مَا يُصْلِحُنِي مِنْ أَمْرِ دُنْيَايَ وَآخِـرَتِي، فَكُنْ بِحَوَائِجِيْ حَفِيّاً. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَارْزُقْنِي الْحَقَّ عِنْدَ تَقْصِيرِي فِي الشُّكْرِ لَكَ بِمَا أَنْعَمْتَ عَلَيَّ فِي اليُسـرِ وَالْعُسْرِ وَالصِّحَّـةِ وَالسَّقَمِ حَتَّى أَتَعَرَّفَ مِنْ نَفْسِي رَوْحَ الرِّضَا وَطُمَأنِينَةَ النَّفْسِ مِنِّي بِمَا يَجِبُ لَكَ فِيمَا يَحْدُثُ فِي حَالِ الْخَوْفِ وَالاَمْنِ، وَالرِّضَا وَالسُّخْطِ، وَالضَّرِّ وَالنَّفْعِ. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَارْزُقْنِي سَلاَمَةَ الصَّدْرِ مِنَ الْحَسَدِ حَتَّى لاَ أَحْسُدَ أَحَداً مِنْ خَلْقِكَ عَلَى شَيْء مِنْ فَضْلِكَ، وَحَتَّى لاَ أَرى نِعْمَـةً مِنْ نِعَمِـكَ عَلَى أَحَد مِنْ خَلْقِكَ فِي دِيْن أَوْ دُنْيا، أَوْ عَافِيَة أَوْ تَقْوَى، أَوْ سَعَة أَوْ رَخاء، إلاّ رَجَوْتُ لِنَفْسِي أَفْضَلَ ذلِكَ، بِكَ وَمِنْكَ وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّـد وَآلِـهِ وَارْزُقْنِي التَّحَفُّظَ مِن الْخَطَايَا، وَالاحْتِرَاسَ مِنَ الزَّلَلِ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ، فِي حَالِ الرِّضَا وَالْغَضَبِ، حَتَّى أكُونَ بِمَا يَرِدُ عَلَيَّ مِنْهُمَا بِمَنْزِلَة سَوَاء، عَامِلاً بِطَاعَتِكَ مُؤْثِراً لِرِضَاكَ عَلَى مَا سِوَاهُمَا فِي الأَوْلِياءِ وَالأعْدَاءِ حَتّى يَأْمَنَ عَدُوِّي مِنْ ظُلْمِي وَجَوْرِي، وَيَيْأَسَ وَلِيِّي مِنْ مَيْلِي وَانْحِطَاطِ هَوَايَ، وَاجْعَلنِي مِمَّنْ يَدْعُوكَ مُخْلِصاً في الرَّخَاءِ دُعَـاءَ الْمُخْلِصِينَ الْمُضْطَرِّينَ لَـكَ فِي الدُّعَاءِ إنَّكَ حَمِيدٌ مَجيدٌ .

    (1)خداوندا مرا-دربارۀ خودم-به كارى گماشتى كه تو از من به آن تواناترى و قدرت تو بر آن و بر من،از توانايى من چيره‌تر است.پس آنچه تو را از من راضى مى‌گرداند، به من عطا فرما.و رضاى خود را از من در حال عافيت دريافت نما (2)خداوندا طاقت رنج كشيدن،و شكيبايى بر بلا،و تحمّل فقر ندارم.پس روزى‌ام را از من باز مدار و مرا به خلقت وانگذار.بلكه درخواستم را به تنهايى روا كن و مرا كفايت كن (3) و(به ديد رحمت)به من بنگر و در تمام كارهايم به(سود)من نظر فرما.كه اگر مرا به خود واگذارى،از انجام آن عاجزم و آنچه را مصلحت من در آن است،انجام ندهم و اگر مرا به آفريدگانت واگذارى،با من ترش‌رويى كنند و اگر مرا به خويشانم محتاج سازى،محرومم كنند و اگر عطا كنند،اندك و ناگوار عطا كرده‌اند و بر من منّت بسيار نهند و نكوهش فراوان كنند (4)پس به فضل خود،خداوندا بى‌نيازم گردان و به عظمت خويش به پايم دار و به توانگرى‌ات گشاده دستم گردان و به آنچه نزد توست،كفايتم فرما (5)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا از حسد،رهايى ده.و از گناهان بازم دار.و مرا از حرام‌ها پرهيز ده.و بر نافرمانى‌ها جرأتم مده و خواهش مرا،نزد خود و خوشنودى‌ام را،در آنچه از تو به من مى‌رسد قرار ده.و برايم در آنچه روزى‌ام نمودى،و به من ارزانى داشته‌اى،و به من نعمت داده‌اى،بركت ده.و مرا در همۀ حالت‌هايم،محفوظ، نگاه داشته،(گناهانم را)پنهان شده،(در برابر دشمنانم)حمايت شده،پناه داده شده،(از عذاب الهى)امان داده شده قرار ده (6)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا به انجام آنچه كه در جهتى از جهات طاعتت يا براى آفريده‌اى از آفريدگانت،بر من لازم و واجب نموده‌اى،توفيق ده و گرچه بدنم از(انجام)آن ناتوان و نيرويم از آن سست و توانايى‌ام به آن نرسد و ثروت و دارايى‌ام گنجايش آن را نداشته باشد.خواه آن را به ياد داشته يا فراموشش كرده باشم (7)آن(تكليف)اى پروردگار من،از چيزهايى است كه بر من به حساب آورده‌اى و من خودسرانه از آن غافل شدم.پس آن را از عطاى بزرگ و فراوانى كه نزد توست،از جانب من ادا كن.زيرا تو توانگر بخشنده‌اى.تا چيزى از آن بر من نماند كه بخواهى به سبب آن از نيكى‌هايم بكاهى،يا بر بدى‌هايم بيفزايى،در روزى كه تو را ديدار مى‌كنم.اى پروردگار من (8)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و براى آخرتم رغبت در عمل براى تو را،روزى‌ام گردان.تا درستى آن را از (اعماق)دلم بشناسم.و تا آنكه بى‌رغبتى در دنيا بر من چيره شود.و تا آنكه با اشتياق به كارهاى نيك بپردازم و از نواهى از روى ترس و بيم ايمن بمانم.و مرا نورى بخش كه با آن در بين مردم راه روم و در تاريكى‌ها با آن راه يابم و به وسيلۀ آن از شك و شبهه‌ها روشنى يابم (9)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و ترس اندوه وعده‌ها(ى عذاب)و اشتياق پاداش وعده‌ها(ى بهشتى)را روزى‌ام فرما.تا لذّت آنچه را كه تو را براى آن مى‌خوانم و اندوه آنچه را كه از آن به تو پناه مى‌آورم،دريابم (10)خداوندا تو آنچه كار دنياى من و آخرتم را اصلاح مى‌كند مى‌دانى.پس به درخواست‌هايم عنايت فرما (11) خداوندا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و هنگامى كه در شكر به نعمت‌هايى كه در آسانى و سختى و تندرستى و بيمارى به من ارزانى داشته‌اى كوتاهى نمودم،(اعتراف به)حق را روزى‌ام فرما،تا نسيم خوشنودى و آرامش خود را نسبت به آنچه در حال ترس و ايمنى و خوشنودى و خشم و زيان و سود رخ مى‌دهد،و(شكر آن)براى تو واجب است،دريابم (12)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و سلامت سينه از حسد را روزى‌ام گردان.تا به هيچ يك از آفريدگانت،بر آنچه از فضلت به آنان داده‌اى، حسد نبرم و تا اينكه نعمتى از نعمت‌هايت را كه به هر يك از آفريدگانت در دين يا دنيا يا عافيت يا پرهيزكارى يا گشايش يا رفاه داده‌اى،نبينم،مگر آنكه بهتر از آن را براى خود، به وسيلۀ تو و از تو-كه يگانه و بى‌شريكى-آرزو كنم (13)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا در حال خوشنودى و خشم،خوددارى از خطاها و خويشتن‌دارى از لغزش‌ها،در دنيا و آخرت روزى ده.تا به آنچه از آن دو(خوشنودى و خشم)به من مى‌رسد،حالى يكسان داشته،عامل به طاعتت باشم.دربارۀ دوستان و دشمنان،خوشنودى تو را بر غير آن دو(ناخوشنودى و نافرمانى تو)مقدّم شمارم.تا دشمنم از ظلم و ستم من ايمن باشد و دوستم از ميل نفسم و هوادارى نادرستم،نااميد شود (14)و مرا از كسانى قرار ده كه هنگام رفاه تو را خالصانه مى‌خوانند.خواندن خالصان بيچاره،در نيايش براى تو.به درستى كه تو ستودۀ بزرگوارى

  23. دعای 23 برای عافیت و شکر بر آن

    ۲۳

    أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَأَلْبِسْنِي عَافِيَتَكَ، وَجَلِّلْنِي عَـافِيَتَكَ، وَحَصِّنِّي بِعَـافِيَتِـكَ، وَأكْـرِمْنِي بِعَافِيَتِكَ، وَأغْنِنِي بِعَافِيَتِكَ، وَتَصَدَّقْ عَلَيَّ بِعَافِيَتِكَ، وَهَبْ لِي عَافِيَتَكَ، وَأَفْرِشْنِي عَافِيَتَكَ، وَأَصْلِحْ لِي عَافِيَتَكَ، وَلا تُفَرِّقْ بَيْنِي وَبَيْنَ عَافِيَتِكَ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَعَافِنِي عَافِيَةً كَافِيَةً شَافِيَةً عَالِيَةً نَامِيةً، عَافِيَةً تُوَلِّدُ فِي بَدَنِي الْعَافِيَةَ، عَافِيَةَ الدُّنْيَا والآخِرَةِ، وَامْنُنْ عَلَيَّ بِالصِّحَّةِ وَالأمْنِ وَالسَّلاَمَةِ فِي دِيْنِي وَبَـدَنِي، وَالْبَصِيرَةِ فِي قَلْبِي وَالنَّفَاذِ فِي أمُورِيْ وَالْخَشْيَةِ لَكَ، وَالْخَوْفِ مِنْكَ وَالْقُوَّةِ عَلَى مَا أَمَرْتَنِي بِهِ مِنْ طَاعَتِكَ وَالاجْتِنَابِ لِمَـا نَهَيْتَنِي عَنْهُ مِنْ مَعْصِيَتِـكَ. أللَّهُمَّ وَامْنُنْ عَلَيَّ بِالْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ، وَزِيَارَةِ قَبْرِ رَسُولِكَ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَرَحْمَتُكَ وَبَرَكَاتُكَ عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ، وَآلِ رَسُولِكَ عَلَيْهِمُ السَّلاَمُ أَبَداً مَا أَبْقَيْتَنِي، فِي عَامِي هَذَا وَفِي كُلِّ عَام، وَاجْعَلْ ذَلِكَ مَقْبُولاً مَشْكُوراً مَذْكُوراً لَدَيْكَ، مَذْخُوراً عِنْدَكَ، وَأَنْطِقْ بِحَمْدِكَ وَشُكْرِكَ وَذِكْرِكَ وَحُسْنِ الثَّناءِ عَلَيْكَ لِسَانِي، وَاشْرَحْ لِمَرَاشِدِ دِينِكَ قَلْبِي، وَأَعِذْنِي وَذُرِّيَّتِي مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيم وَمِنْ شَرِّ السَّامَّةِ وَالْهَامَّةِ وَالْعَامَّةِ وَاللاَّمَّةِ وَمِنْ شَرِّ كُلِّ شَيْطَان مَرِيد ، وَمِنْ شَرِّ كُلِّ سُلْطَان عَنِيد ، وَمِنْ شَرِّ كُلِّ مُتْرَف حَفِيد، وَمِنْ شَرِّ كُلِّ ضَعِيف وَشَدِيد، وَمِنْ شَرِّ كُلِّ شَرِيف وَوَضِيع، وَمِنْ شَرِّ كُلِّ صَغِير وَكَبِير، وَمِنْ شَرِّ كُلِّ قَرِيْب وَبَعِيد، وَمِنْ شَرِّ كُلِّ مَنْ نَصَبَ لِرَسُولِكَ وَلأهْلِ بَيْتِهِ حَرْبَـاً مِنَ الْجِنِّ وَالإنْسِ، وَمِنْ شَرّ كُلِّ دَابَّة أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهَا إنَّكَ عَلَى صِرَاط مُسْتَقِيم. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وآلِهِ وَمَنْ أَرَادَنِي بِسُوء فَاصْرِفْهُ عَنِّي وَادْحَرْ عَنِّي مَكْرَهُ، وَادْرَأ عَنِّي شَرَّهُ، وَرُدَّ كَيْدَهُ فِي نَحْرِهِ، وَاجْعَلْ بَيْنَ يَدَيْهِ سَدّاً حَتَّى تُعْمِيَ عَنِّي بَصَرَهُ، وَتُصِمَّ عَنْ ذِكْري سَمْعَهُ، وَتُقْفِلَ دُونَ إخْطَارِي قَلْبَهُ، وَتُخْرِسَ عَنَي لِسَانَهُ، وَتَقْمَعَ رَأسَهُ، وَتُذِلَّ عِزَّهُ، وَتَكْسِرَ جَبَرُوتَهُ، وَتُذِلَّ رَقَبَتَهُ، وَتَفْسَخَ كِبْرَهُ، وَتُؤْمِنَنِي مِنْ جَمِيْعِ ضَرِّهِ وَشَرِّهِ وَغَمْزِهِ وَهَمْزِهِ وَلَمْزِهِ وَحَسَدِهِ وَعَدَاوَتِهِ وَحَبَائِلِهِ وَمَصَائِدِهِ وَرَجْلِهِ وَخَيْلِهِ إنَّكَ عَزِيز قَدِيرٌ.

    (1)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و لباس عافيتت را بر من بپوشان و مرا با عافيتت فراگير و به عافيتت حفظم كن و به عافيتت گرامى‌ام دار و مرا به عافيتت بى‌نياز فرما و عافيتت را به من صدقه ده و عافيتت را به من ببخش و عافيتت را برايم بگستران و عافيتت را بر من سامان ده و در دنيا و آخرت بين من و عافيتت جدايى نينداز (2)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و به من عافيت ده.عافيتى كافى،بهبودى‌بخش،عالى و روزافزون.عافيتى كه در جسمم عافيت زايد،عافيت دنيا و آخرت (3)و با تندرستى و ايمنى و سلامتى در دينم و جسمم و بينايى در دلم و پيشرفت در كارهايم و بيم و هراس از خودت و توانايى بر انجام طاعتت-كه مرا به آن فرمان داده‌اى-و دورى جستن از نافرمانى‌ات-كه مرا از آن باز داشته‌اى-بر من منّت گذار (4)خداوندا و بر من منّت گذار به حجّ و عمره و زيارت قبر پيامبرت-كه درودهايت بر او و رحمتت و بركاتت بر او و بر خاندانش باد-و خاندان پيامبرت-كه درود بر ايشان باد-هميشه تا هنگامى كه زنده‌ام،در اين سال و در همه سال. و آن را پذيرفته شده،پاداش داده شده،در نظر داشته نزد خود و ذخيره شده نزد خويش،قرار ده (5)و زبانم را به حمد خود و شكرت و يادت و ستايش نيكوى خود،گويا فرما.و دلم را براى راه‌هاى مستقيم دينت بگشا (6)و من و فرزندانم را از شيطان رانده شده و از شرّ جانور زهردار نكشنده و جانور زهردار كشنده و ساير جانوران و چشم‌زخم و از شرّ هر شيطان سركش و از شرّ هر پادشاه ستمگر و از شرّ هر مرفّه ناز پرورده و از شرّ هر ناتوان و توانا و از شرّ هر بلند مرتبه و فرومايه و از شرّ هر كوچك و بزرگ و از شرّ هر نزديك و دور و از شرّ هر جنّ و انس كه براى پيامبرت و خاندان او جنگى به پا نمودند و از شرّ هر جنبنده‌اى كه زلفش در اختيار توست،پناه ده.به درستى كه تو بر راه راستى (7) خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و هر كس قصد دارد با من بدى كند،از من منصرفش ساز و مكرش را از من بران و شرش را از من باز دار و فريبش را گريبانگير خودش ساز (8)و در مقابل او سدّى قرار ده،تا چشمش را از(ديدن)من كور و گوشش را از(شنيدن)ياد من،كر سازى و دلش را هنگام ياد من،قفل زنى و زبانش را دربارۀ من لال كنى و سرش را بكوبى و عزّتش را به ذلّت تبديل نمايى و بزرگى‌اش را بشكنى و گردنش را به خوارى فرو آورى و سرافرازى‌اش را بر هم زنى و مرا از همۀ زيان و بدى و طعنه و بدگويى و عيب‌جويى و حسد و دشمنى و بندها و دام‌هاى او و نيروهاى پياده و سواره‌اش ايمن سازى.به درستى كه تو پيروز توانايى

  24. دعای 24 برای پدر و مادر

    ۲۴

    أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد عَبْـدِكَ وَرَسُولِـكَ وَأَهْلِ بَيْتِهِ الطَّاهِرِينَ، وَاخْصُصْهُمْ بِأَفْضَلِ صَلَوَاتِكَ وَرَحْمَتِكَ وَبَرَكَاتِكَ وَسَلاَمِكَ، وَاخْصُصِ اللَّهُمَّ وَالِدَيَّ بِالْكَرَامَةِ لَدَيْكَ، وَالصَّلاَةِ مِنْكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَأَلْهِمْنِي عِلْمَ مَا يَجبُ لَهُمَا عَلَىَّ إلْهَاماً، وَاجْمَعْ لِي عِلْمَ ذلِكَ كُلِّهِ تَمَامـاً، ثُمَّ اسْتَعْمِلْنِي بِمَا تُلْهِمُنِي مِنْـهُ، وَوَفِّقْنِي لِلنُّفُوذِ فِيمَا تُبَصِّـرُنِيْ مِنْ عِلْمِهِ، حَتَّى لاَ يَفُوتَنِي اسْتِعْمَالُ شَيْء عَلَّمْتَنِيْهِ، وَلاَ تَثْقُلَ أَرْكَانِي عَنِ الْحُفُوفِ فِيمَا أَلْهَمْتَنِيهِ. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ كَمَا شَرَّفْتَنَا بِهِ وَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ كَمَا أَوْجَبْتَ لَنَا الْحَقَّ عَلَى الْخَلْقِ بِسَبَبِهِ. أللَّهُمَّ اجْعَلْنِي أَهَابُهُمَا هَيْبَةَ السُّلْطَانِ الْعَسُوفِ، وَأَبَرُّهُمَا بِرَّ الأُمِّ الرَّؤُوفِ، وَاجْعَلْ طَاعَتِي لِوَالِدَيَّ وَبِرِّيْ بِهِمَا أَقَرَّ لِعَيْنِي مِنْ رَقْدَةِ الْوَسْنَانِ، وَأَثْلَجَ لِصَدْرِي مِنْ شَرْبَةِ الظَّمْآنِ حَتَّى أوثِرَ عَلَى هَوَايَ هَوَاهُمَا وَأُقَدِّمَ عَلَى رِضَاىَ رِضَاهُمَا وَأَسْتَكْثِرَ بِرَّهُمَا بِي وَإنْ قَلَّ وَأَسْتَقِلَّ بِرِّي بِهِمَا وَإنْ كَثُرَ. أللَّهُمَّ خَفِّضْ لَهُمَا صَوْتِي، وَأَطِبْ لَهُمَا كَلاَمِي، وَأَلِنْ لَهُمَا عَرِيْكَتِي، وَاعْطِفْ عَلَيْهِمَا قَلْبِي، وَصَيِّرْنِي بِهِمَا رَفِيقاً، وَعَلَيْهِمَا شَفِيقاً. أللَّهُمَّ اشْكُرْ لَهُمَا تَرْبِيَتِي وَأَثِبْهُمَا عَلَى تَكْرِمَتِي، وَاحْفَظْ لَهُمَا مَا حَفِظَاهُ مِنِّي فِي صِغَرِي. اللَّهُمَّ وَمَا مَسَّهُمَا مِنِّي مِنْ أَذَىً أَوْ خَلَصَ إلَيْهِمَا عَنِّي مِنْ مَكْرُوه أَوْ ضَاعَ قِبَلِي لَهُمَا مِنْ حَقٍّ فَاجْعَلْهُ حِطَّةً لِذُنُوبِهِمَا وَعُلُوّاً فِي دَرَجَاتِهِمَا وَزِيَادَةً فِي حَسَنَاتِهِمَا يَا مُبَدِّلَ السَّيِّئاتِ بِأَضْعَافِهَا مِنَ الْحَسَنَاتِ. أللَّهُمَّ وَمَا تَعَدَّيَا عَلَيَّ فِيهِ مِنْ قَوْل، أَوْ أَسْرَفَا عَلَىَّ فِيْهِ مِنْ فِعْل، أَوْ ضَيَّعَاهُ لِي مِنْ حَقٍّ أَوْ قَصَّرا بِي عَنْهُ مِنْ وَاجِب فَقَدْ وَهَبْتُهُ وَجُدْتُ بِهِ عَلَيْهِمَا، وَرَغِبْتُ إلَيْكَ فِي وَضْعِ تَبِعَتِهِ عَنْهُمَا فَإنِّي لا أَتَّهِمُهُمَا عَلَى نَفْسِي، وَلاَ أَسْتَبْطِئُهُمَا فِي بِرِّي، وَلا أكْرَهُ مَا تَوَلَّياهُ مِنْ أَمْرِي يَا رَبِّ فَهُمَا أَوْجَبُ حَقّاً عَلَيَّ، وَأَقْدَمُ إحْسَانـاً إلَيَّ وَأَعْظَمُ مِنَّةً لَـدَيَّ مِنْ أَنْ أقَاصَّهُمَا بِعَدْل، أَوْ أُجَازِيَهُمَا عَلَى مِثْل، أَيْنَ إذاً يَا إلهِيْ طُولُ شُغْلِهِمَا بِتَرْبِيَتِي ؟ وَأَيْنَ شِدَّةُ تَعَبِهِمَا فِي حِرَاسَتِيْ ؟ وَأَيْنَ إقْتَارُهُمَا عَلَى أَنْفُسِهِمَا لِلتَّوْسِعَةِ عَلَيَّ؟ هَيْهَاتَ مَا يَسْتَوْفِيَانِ مِنِّي حَقَّهُمَا، وَلاَ اُدْرِكُ مَا يَجِبُ عَلَيَّ لَهُمَا وَلا أَنَا بِقَاض وَظِيفَةَ خِدْمَتِهِمَا. فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَأَعِنِّي يَا خَيْرَ مَنِ اسْتُعِينَ بِهِ. وَوَفِّقْنِي يَا أَهْدَى مَنْ رُغِبَ إلَيْهِ، وَلاَ تَجْعَلْنِي فِي أَهْلِ الْعُقُوقِ لِلآباءِوَالأُمَّهاتِ يَوْمَ تُجْزى كُلُّ نَفْس بِمَا كَسَبَتْ وَهُمْ لاَيُظْلَمُونَ. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِـهِ وَذُرِّيَّتِهِ، وَاخْصُصْ أَبَوَيَّ بِأَفْضَلِ مَا خَصَصْتَ بِهِ آبَاءَ عِبَادِكَ الْمُؤْمِنِينَ وَاُمَّهَاتِهِمْ يَا أَرْحَمَ الـرَّاحِمِينَ. أللَّهُمَّ لاَ تُنْسِنِي ذِكْرَهُمَا فِي أَدْبَارِ صَلَوَاتِي وَفِي أَناً مِنْ آناءِ لَيْلِي، وَفِي كُلِّ سَاعَة مِنْ سَاعَاتِ نَهَارِي. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَاغْفِرْ لِي بِدُعَائِي لَهُمَا، وَاغْفِرْ لَهُمَـا بِبِرِّهِمَـا بِي، مَغْفِرَةً حَتْمـاً وَارْضَ عَنْهُمَا بِشَفَاعَتِي لَهُمَا رِضَىً عَزْماً، وَبَلِّغْهُمَا بِالْكَرَامَةِ مَوَاطِنَ السَّلاَمَةِ. أللَّهُمَّ وَإنْ سَبَقَتْ مَغْفِرَتُكَ لَهُمَا فَشَفِّعْهُمَا فِيَّ، وَإنْ سَبَقَتْ مَغْفِرَتُـكَ لِي فَشَفِّعْنِي فِيْهِمَا، حَتّى نَجْتَمِعَ بِرَأفَتِكَ فِي دَارِ كَرَامَتِكَ وَمَحَلِّ مَغْفِرَتِكَ وَرَحْمَتِكَ، إنَّكَ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ وَالْمَنِّ الْقَدِيْمِ وَأَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ .

    (1)خداوندا بر محمّد بندۀ خود و فرستاده‌ات و بر خاندان پاكش درود فرست و ايشان را به برترين رحمت‌ها و بركات و سلام خويش،اختصاص ده (2)و خداوندا،پدر و مادر مرا به كرامت نزد خود و درود از جانب خود،اختصاص ده.اى بخشاينده‌ترين بخشايندگان (3)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و آموختن آنچه را كه در حقّ آنان بر من واجب است،به من الهام كن و دانستن همۀ آن را به طور كامل براى من فراهم نما. آنگاه مرا به آنچه به من الهام مى‌كنى،وادار.و مرا براى انجام آنچه به دانستنش بينايم مى‌كنى،توفيق ده.تا انجام دادن آنچه به من آموختى،از دستم نرود و اعضايم از انجام آنچه آن را به من الهام فرموده‌اى،سنگين نشود (4)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست،چنانكه ما را به وسيلۀ او شرافت دادى.و بر محمّد و خاندانش درود فرست، چنانكه به سبب او براى ما حقّى بر خلق واجب نمودى (5)خداوندا مرا چنان گردان كه از هر دو(پدر و مادرم)همچون ترس از پادشاه خودكامه،بيمناك باشم.و با آن دو همانند نيكى مادرى مهربان،نيكى كنم.و اطاعت از پدر و مادرم و نيكوكارى به آن دو را در نظرم،از خواب خواب‌آلوده،خوش‌تر و براى سينه‌ام از نوشيدن تشنه‌كام،مطبوع‌تر قرار ده. تا ميل ايشان را بر ميل خود برترى دهم و خوشنودى آنان را بر خوشنودى خود مقدّم اندازم و نيكى ايشان را دربارۀ خود-اگر چه اندك باشد-بسيار شمارم و نيكى خود را دربارۀ ايشان-اگر چه بسيار باشد-اندك بدانم (6)خداوندا،صدايم را براى ايشان آهسته ساز. و سخنم را با آنها خوشايند فرما و خويم را بر ايشان نرم نما و دلم را بر آن دو مهربان گردان و مرا با آنان دوست و برايشان دلسوز فرما (7)خداوندا از آنان به پاس پرورش دادن من،قدردانى كن و آنها را بر گرامى داشتنم،پاداش ده و آنچه در كودكى‌ام از من نگهدارى كردند،براى ايشان نگهدار (8)خداوندا و هر آزارى كه از من به آنان رسيده يا ناخوشايندى كه از من به ايشان رخ داده يا حقّى از آنها نزد من ضايع شده،پس آن را سبب ريزش گناهانشان و بلندى درجات ايشان و افزايش نيكى‌هايشان قرار ده.اى تبديل‌كنندۀ بدى‌ها به چندين برابر از نيكى‌ها (9)خداوندا و آنچه بر من در سخن گفتن،تعدّى نموده‌اند يا بر من در كردار،زياده‌روى كرده‌اند يا حقّى را از من ضايع ساخته‌اند يا نسبت به من از واجبى كوتاهى نموده‌اند،پس آن را به ايشان بخشيدم و به آنان ارزانى داشتم و از تو مى‌خواهم، گرفتارى را از آنها بردارى.زيرا آنان را نسبت به خودم،متّهم نمى‌دانم.آنان را در نيكى به خودم،سهل‌انگار نمى‌شمارم و از آنچه دربارۀ من به عهده گرفتند،ناراضى نيستم.اى پروردگار من (10)پس حقّ ايشان بر من واجب‌تر،و احسانشان به من ديرينه‌تر، و نعمتشان نزد من بزرگ‌تر از آن است كه با عدل از آنان تقاص گيرم يا بر آنان مثل خودشان، كيفر دهم.اى خداى من،در اين هنگام كجاست درازى كار آنها،در پرورش دادن من‌؟ و سختى‌هايى كه در نگهدارى من كشيده‌اند چه مى‌شود؟و تنگى‌هايى كه براى گشايش من بر خود گرفته‌اند،چه مى‌شود؟ (11)هيهات!آنها تمامى حقّشان را از من نمى‌گيرند و آنچه براى ايشان بر من واجب است را در نمى‌يابم و من وظيفۀ خدمت‌گزارى ايشان را انجام نداده‌ام.پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا يارى ده،اى بهترين كسى كه به او يارى خواسته شده.و مرا توفيق ده،اى راهنماترين كسى كه به او رغبت شده.و مرا در زمرۀ عاق‌شدگان پدران و مادران قرار نده،در آن روز كه هر نفسى به آنچه كرده،جزا داده شود و هرگز ايشان ستم نشوند (12)خداوندا بر محمّد و خاندان او و نسل او درود فرست،و پدر و مادر مرا به برترين چيزى كه پدران و مادران بندگان با ايمانت را به آن امتياز داده‌اى،اختصاص ده.اى مهربان‌ترين مهربانان (13)خداوندا ياد آنان را بعد نمازهايم و در هيچ وقتى از اوقات شبم و در هيچ ساعتى از ساعات روزم،از يادم نبر (14)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا به(بركت)دعايم براى آنان، بيامرز.و ايشان را به خاطر نيكى‌يشان بر من،آمرزشى حتمى عنايت كن.و به ميانجيگرى من از آنها يكسره خوشنود شو.و ايشان را با كرامت به جايگاه‌هاى سلامتى رسان (15)خداوندا و اگر آمرزشت براى ايشان پيشى گرفت،پس آنان را شفيع من گردان.و اگر آمرزشت براى من پيشى گرفت،پس مرا شفيع آنان فرما.تا به مهر تو در سراى كرامت تو و محل آمرزش و رحمتت گرد آييم.به درستى كه تو صاحب فضل بزرگ و نعمت ديرينه‌اى و تو بخشاينده‌ترين بخشايندگانى

  25. دعای 25 پدر و مادر درباره فرزندان

    ۲۵

    أللَّهُمَّ وَمُنَّ عَلَيَّ بِبَقَاءِ وُلْدِي، وَبِإصْلاَحِهِمْ لِي، وَبِإمْتَاعِي بِهِمْ. إلهِي أمْدُدْ لِي فِي أَعْمَارِهِمْ، وَزِدْ لِي فِي آجَالِهِمْ، وَرَبِّ لِي صَغِيرَهُمْ وَقَوِّ لِي ضَعِيْفَهُمْ، وَأَصِحَّ لِي أَبْدَانَهُمْ وَأَدْيَانَهُمْ وَأَخْلاَقَهُمْ ، وَعَافِهِمْ فِي أَنْفُسِهِمْ وَفِي جَوَارِحِهِمْ وَفِي كُلِّ مَا عُنِيْتُ بِهِ مِنْ أَمْرِهِمْ، وَأَدْرِرْ لِي وَعَلَى يَـدِي أَرْزَاقَهُمْ، وَاجْعَلْهُمْ أَبْرَاراً أَتْقِيَاءَ بُصَراءَ سَامِعِينَ مُطِيعِينَ لَكَ وَلأوْلِيَائِكَ مُحِبِّينَ مُنَاصِحِينَ، وَلِجَمِيْعِ أَعْدَآئِكَ مُعَانِدِينَ وَمُبْغِضِينَ آمِينَ. أللَّهُمَّ اشْدُدْ بِهِمْ عَضُدِي، وَأَقِمْ بِهِمْ أَوَدِيْ، وَكَثِّرْ بِهِمْ عَدَدِي، وَزَيِّنْ بِهِمْ مَحْضَرِي، وَأَحْييِ بِهِمْ ذِكْرِي، وَاكْفِنِي بِهِمْ فِي غَيْبَتِي وَأَعِنِّي بِهِمْ عَلَى حَاجَتِي، وَاجْعَلْهُمْ لِي مُحِبِّينَ، وَعَلَيَّ حَدِبِينَ مُقْبِلِينَ مُسْتَقِيمِينَ لِيْ، مُطِيعِينَ غَيْرَ عَاصِينَ وَلاَ عَاقِّينَ وَلا مُخَالِفِينَ وَلاَ خـاطِئِينَ، وَأَعِنِّي عَلَى تَرْبِيَتِهِمْ وَتَأدِيْبِهِمْ وَبِرِّهِمْ، وَهَبْ لِيْ مِنْ لَدُنْكَ مَعَهُمْ أَوْلاداً ذُكُوراً ، وَاجْعَلْ ذَلِكَ خَيْراً لي وَاجْعَلْهُمْ لِي عَوناً عَلَى مَا سَأَلْتُكَ، وَأَعِذْنِي وَذُرِّيَّتِي مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، فَإنَّكَ خَلَقْتَنَا وَأَمَرْتَنَا وَنَهَيْتَنَا وَرَغّبْتَنَا فِي ثَوَابِ ما أَمَرْتَنَا وَرَهَّبْتَنَا عِقَابَهُ، وَجَعَلْتَ لَنَا عَدُوّاً يَكِيدُنَا، سَلَّطْتَهُ مِنَّا عَلَى مَا لَمْ تُسَلِّطْنَا عَلَيْهِ مِنْهُ، أَسْكَنْتَهُ صُدُورَنَا، وَأَجْرَيْتَهُ مَجَارِيَ دِمَائِنَا، لاَ يَغْفُلُ إنْ غَفَلْنَا، وَلاَ يَنْسَى إنْ نَسِينَا، يُؤْمِنُنَا عِقَابَكَ، وَيَخَوِّفُنَا بِغَيْرِكَ، إنْ هَمَمْنَا بِفَاحِشَة شَجَّعَنَا عَلَيْهَا، وَإنْ هَمَمْنَا بِعَمَل صَالِح ثَبَّطَنَا عَنْهُ، يَتَعَرَّضُ لَنَا بِالشَّهَوَاتِ، وَيَنْصِبُ لَنَا بِالشَّبُهَاتِ، إنْ وَعَدَنَا كَذَبَنَا وَإنْ مَنَّانا، أَخْلَفَنَا وَإلاّ تَصْرِفْ عَنَّا كَيْدَهُ يُضِلَّنَا، وَإلاّ تَقِنَا خَبالَهُ يَسْتَزِلَّنَا. أللَّهُمَّ فَاقْهَرْ سُلْطَانَهُ عَنَّا بِسُلْطَانِكَ حَتَّى تَحْبِسَهُ عَنَّا بِكَثْرَةِ الدُّعَاءِ لَكَ، فَنُصْبحَ مِنْ كَيْدِهِ فِي الْمَعْصُومِينَ بِكَ. أللَّهُمَّ أَعْطِنِي كُلَّ سُؤْلِي، وَاقْضِ لِي حَوَائِجِي، وَلاَ تَمْنَعْنِي الإجَابَةَ وَقَدْ ضَمِنْتَهَا لِي، وَلا تَحْجُبْ دُعَائِي عَنْكَ وَقَدْ أَمَرْتَنِي بِهِ، وَامْنُنْ عَلَيَّ بِكُلِّ مَا يُصْلِحُنِيْ فِيْ دُنْيَايَ وَآخِرَتِي مَا ذَكَرْتُ مِنْهُ وَمَـا نَسِيتُ، أَوْ أَظْهَـرتُ أَوْ أَخْفَيْتُ، أَوْ أَعْلَنْتُ أَوْ أَسْرَرْتُ، وَاجْعَلْنِي فِي جَمِيعِ ذلِكَ مِنَ الْمُصْلِحِينَ بِسُؤَالِي إيَّـاكَ، الْمُنْجِحِينَ بِالـطَّلَبِ إلَيْـكَ، غَيْـرِ الْمَمْنُوعِينَ بِالتَّوَكُّلِ عَلَيْكَ، الْمُعَوَّدِينَ بِالتَّعَوُّذِ بِكَ، الرَّابِحِينَ فِي التِّجَارَةِ عَلَيْـكَ، الْمُجَارِيْنَ بِعِـزِّكَ، الْمُـوَسَّـعِ عَلَيْهِمُ الـرِّزْقُ الْحَـلاَلُ مِنْ فَضْلِكَ الْوَاسِعِ بِجُودِكَ وَكَرَمِكَ، الْمُعَزِّينَ مِنَ الذُّلِّ بِكَ، وَالْمُجَارِينَ مِن الظُّلْمِ بِعَدْلِكَ، وَالْمُعَافَيْنَ مِنَ الْبَلاءِ بِرَحْمَتِكَ، وَالْمُغْنَيْنَ مِنَ الْفَقْرِ بِغِنَاكَ، وَالْمَعْصومِينَ مِنَ الذُّنُوبِ وَالزَّلَلِ وَالْخَطَأِ بِتَقْوَاكَ، وَالْمُوَفَّقِينَ لِلْخَيْرِ وَالرُّشْدِ وَالصَّوَابِ بِطَاعَتِكَ، وَالْمُحَالِ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ الذُّنُوبِ بِقُدْرَتِكَ، التَّـارِكِينَ لِكُلِّ مَعْصِيَتِكَ، السَّاكِنِينَ فِي جِوَارِكَ. أللَّهُمَّ أَعْطِنَا جَمِيعَ ذلِكَ بِتَوْفِيقِكَ وَرَحْمَتِكَ وَأَعِذْنَا مِنْ عَذَابِ السَّعِيرِ، وَأَعْطِ جَمِيعَ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُسْلِمَـاتِ وَالْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنَاتِ مِثْلَ الَّذِي سَأَلْتُكَ لِنَفْسِي وَلِوُلْدِي فِي عَاجِلِ الدُّنْيَا وَآجِلِ الآخِرَةِ، إنَّكَ قَرِيبٌ مُجِيبٌ سَمِيعٌ عَلِيمٌ عَفُوٌّ غَفُـورٌ رَؤُوفٌ رَحِيمٌ. وَآتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ.

    (1)خداوندا و بر من به بقاى فرزندانم و به اصلاح نمودن ايشان براى من و به بهره‌مندى من از آنان،منّت گذار (2)خداوندا عمرشان را براى من دراز گردان و در مدّت عمرشان برايم بيفزا و خردسالشان را براى من پرورش ده و ناتوانشان را برايم نيرومند نما و بدن و دين و اخلاقشان را براى من سالم بدار و آنان را در جان و اعضا و كارهايشان-كه براى من مهم است-تندرستى ده و براى من و به دست من روزى‌هايشان را بسيار نما (3)و آنان را نيكوكارانى پرهيزكار و دانا و شنوا و فرمانبر خود،و دوستدار و پنددهندۀ دوستانت،و ستيزه‌جو و كينه‌توز همۀ دشمنانت قرار ده.(اين دعا را)اجابت فرما (4) خداوندا بازوى مرا به وسيلۀ آنان محكم گردان و كجى مرا به وسيلۀ ايشان راست فرما و تعداد مرا به وسيلۀ آنها بيفزا و مجلس مرا به وسيلۀ ايشان آراسته نما و ياد مرا به وسيلۀ آنها زنده گردان و در غايب بودنم،ايشان را جانشين من فرما و در بر آمدن حاجتم به وسيلۀ آنان يارى‌ام ده و آنان را دوستدار من و بر من مهربان،و به من متوجّه ساز و به راه من مستقيم و فرمانبر من قرار ده و نسبت به من سركش و عاق و مخالف و خطاكار قرار نده (5)و مرا بر تربيت و ادب آموختن و نيكى به ايشان يارى نما.و از نزد خود افزون بر ايشان،پسران ديگرى به من ببخش و آن را براى من خير قرار ده و ايشان را براى من،بر آنچه از تو خواستم،مددكار قرار ده (6)و مرا و فرزندانم را از شيطان رانده شده،پناه ده.همانا تو ما را آفريدى و امر و نهى نموده‌اى و در پاداش آنچه ما را امر كردى،رغبتمان و از كيفر نافرمانى خود،بيممان داده‌اى.و براى ما دشمنى قرار دادى كه به ما نيرنگ مى‌زند.او را بر ما تسلّط دادى،و ما را بر او تسلّطى نيست.او را در سينه‌هاى ما جا دادى و در رگ‌هاى خونمان روان نمودى.اگر از او غافل شويم،او غافل نمى‌شود.و اگر فراموشش كنيم،او فراموش نمى‌كند.ما را از كيفر تو ايمنى مى‌دهد و از غير تو مى‌ترساند (7)اگر قصد كار زشتى كنيم،ما را بر آن دلير گرداند.و چنانچه قصد كار شايسته‌اى كرديم،ما را از آن باز دارد. خواهش‌هاى نفسانى را براى ما عرضه مى‌دارد.و شبهه‌ها براى ما برپا كند.اگر ما را وعده دهد،به ما دروغ گويد.و اگر به ما نويد دهد،خلف وعده كند.و اگر فريب او را از ما باز ندارى،گمراهمان كند و اگر ما را از تبهكارى‌اش نگه ندارى،به لغزشمان اندازد (8) خداوندا با سلطۀ خود،تسلّط او را از ما دور كن،تا اينكه با دعاى زياد ما،او را از ما باز دارى.پس به وسيلۀ تو از نيرنگ او،در زمرۀ باز داشته شدگان(از گناه)درآييم (9) خداوندا همۀ خواسته‌هايم را به من عطا كن و حاجت‌هايم را برآور و اجابت(دعا)را از من دريغ نكن،كه خود آن را ضمانت كرده‌اى و دعايم را از خود باز ندار،كه خود مرا به آن امر فرموده‌اى و هر چه در دنيايم و آخرتم به صلاحم است،چه آن را به ياد آوردم يا آنچه فراموش كردم،و اظهار كردم يا پنهان نمودم،و آشكار ساختم يا در پنهان خواسته‌ام،بر من ارزانى دار (10)و مرا در همۀ آن(امور)به خاطر درخواستم از تو،از شايسته‌كارانى قرار ده كه با درخواست از تو،كامياب شدند.كه با توكّل بر تو،(از لطفت)بازداشته نشدند (11)(آنان كه)به پناه بردن به تو خو گرفته‌اند،در تجارت با تو سود كرده‌اند،(همان‌ها كه)به عزّت تو پناه آورده‌اند،و به جود و كرم تو از فضل گسترده‌ات روزى حلال براى آنان سرشار شده،به يارى تو از ذلّت به عزّت رسيده‌اند،از ستم(ديگران)به عدل تو پناه آورده‌اند و به رحمت تو از بلا رهيده‌اند و به توانگرى تو از فقر به بى‌نيازى رسيده‌اند و با ترس از تو از گناهان و نادرستى و خطا،نگه داشته شده‌اند و با فرمانبرى تو به كار خير و رشد و صواب،موفّق گشته‌اند و به قدرت تو ميان آنها و گناهان فاصله افتاده.(آنان كه) همۀ نافرمانى‌هايت را ترك كرده در همسايگى تو جاى گرفته‌اند (12)خداوندا به توفيق و رحمتت همۀ آن(درخواست‌ها)را به ما عطا فرما و ما را از شكنجۀ آتش پناه ده و به همۀ مردان و زنان مسلمان و مردان و زنان باايمان،مانند آنچه براى خود و فرزندانم از تو درخواست نمودم،در دنياى كنونى و آخرت آينده ببخش.همانا تو نزديك، اجابت كننده،شنوا،دانا،بخشاينده،آمرزنده،دلسوز و مهربان هستى (13)و ما را در دنيا نيكى و در آخرت نيكى عطا كن و از شكنجۀ آتش نگاهمان دار

  26. دعای 26 برای همسایه ها و دوستان

    ۲۶

    أللَّهُمَّ صَـلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِـهِ وَتَـوَلَّنِي فِي جيرَانِي وَمَوَالِيَّ وَالْعَارِفِينَ بحَقِّنَا وَالْمُنَابِذِينَ لأِعْدَائِنَا بِأَفْضَلِ وَلاَيَتِكَ، وَوَفِّقْهُمْ لإقَامَةِ سُنَّتِكَ وَالأَخْذِ بِمَحَاسِنِ أَدَبِكَ فِي إرْفَاقِ ضَعِيفِهِمْ، وَسَدِّ خَلَّتِهِمْ، وَعِيَادَةِ مَرِيضِهِمْ، وَهِدَايَةِ مُسْتَرْشِدِهِمْ، وَمُنَاصَحَةِ مُسْتَشِيرِهِمْ، وَتَعَهُّدِ قَادِمِهِمْ، وَكِتْمَانِ أَسْرَارِهِمْ، وَسَتْرِ عَوْرَاتِهِمْ، وَنُصْرَةِ مَظْلُومِهِمْ، وَحُسْنِ مُوَاسَاتِهِمْ بِالْمَاعُونِ، وَالْعَوْدِ عَلَيْهِمْ بِـالْجِـدَةِ وَالإِفْضَـالِ، وَإعْطَآءِ مَـا يَجِبُ لَهُمْ قَبْلَ السُّؤالِ واجْعَلْنِي اللَّهُمَّ أَجْزِي بِالإحْسَانِ مُسِيْئَهُمْ، وَاعْرِضُ بِالتَّجَاوُزِ عَنْ ظَالِمِهِمْ، وَأَسْتَعْمِلْ حُسْنَ الظّنِّ فِي كَافَّتِهِمْ، وَأَتَوَلَّى بِالْبِرِّ عَامَّتَهُمْ، وَأَغُضُّ بَصَرِي عَنْهُمْ عِفَّةً، وَألِينُ جَانِبِيْ لَهُمْ تَوَاضُعاً، وَأَرِقُّ عَلَى أَهْلِ الْبَلاءِ مِنْهُمْ رَحْمَةً، وَأسِرُّ لَهُمْ بِالْغَيْبِ مَوَدَّةً، وَأُحِبُّ بَقَاءَ النِّعْمَةِ عِنْدَهُمْ نُصْحاً، وَاُوجِبُ لَهُمْ مَا اُوجِبُ لِحَامَّتِي، وَأَرْعَى لَهُمْ مَا أَرْعَى لِخَاصَّتِي. أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمِّد وَآلِهِ ، وَارْزُقْنِي مِثْلَ ذَلِكَ مِنْهُمْ، وَاجْعَلْ لِي أَوْفَى الْحُظُوظِ فِيمَا عِنْدَهُمْ ، وَزِدْهُمْ بَصِيْرَةً فِي حَقِّي، وَمَعْرِفَةً بِفَضْلِي، حَتَّى يَسْعَدُوا بِي وَأَسْعَدَ بِهِمْ آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ.

    (1)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا دربارۀ همسايگانم و دوستانم كه دانا به حقّ ما و مخالف با دشمنان ما هستند،به بهترين وجه يارى فرما (2)و آنان را براى به پا داشتن سنّتت و فراگيرى آداب نيكويت در ارفاق به ناتوانشان و پر كردن كم و كاست آنان و به عيادت بيمارشان و راهنمايى راه‌جويشان و پند دادن مشورت‌كننده‌شان و ديدار با از سفر بازگشته‌شان و كتمان اسرارشان و پوشاندن عيب‌هايشان و يارى ستم‌ديده‌شان و هميارى نيكو در مايحتاج زندگى‌يشان و رسيدگى با ثروت و بخشش فراوان به آنان و عطا كردن آنچه براى آنان ضرورى است پيش از درخواست آنان،توفيق ده (3)و خداوندا مرا بر آن دار كه بدكارشان را به نيكى پاداش دهم و از ستمگرشان با چشم‌پوشى صرف‌نظر كنم و دربارۀ همۀ آنان،به خوش‌گمانى رفتار كنم و با نيكى،همۀ آنان را يارى نمايم و با پاكدامنى،ديده از ايشان فروبندم و فروتنانه،با آنها نرمى و مدارا كنم و با مهربانى بر بلاديدگان آنها،دلسوزى نمايم و در نبودشان دوستى را،آشكار سازم و خيرخواهانه بقاى نعمت را نزدشان دوست بدارم و آنچه را براى خويشانم لازم مى‌دانم،براى آنها لازم بدانم و آنچه را براى خاصان خود رعايت مى‌كنم،براى آنان رعايت نمايم (4) خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا مانند همين امور از جانب آنان روزى فرما و از آنچه ايشان دارند،كامل‌ترين بهره‌ها را براى من قرار ده و بر حق‌بينى و فضيلت‌شناسى آنان نسبت به من بيفزا.تا آنان به وسيلۀ من،نيك‌بخت شوند و من به وسيلۀ آنها،نيك‌بخت گردم.اجابت فرما،پروردگار جهانيان

  27. دعای 27 برای مرزداران

    ۲۷

    أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَحَصِّنْ ثُغُورَ الْمُسْلِمِينَ بِعِزَّتِكَ، وَأَيِّدْ حُمَاتَهَا بِقُوَّتِكَ، وَأَسْبغَ عَطَايَاهُمْ مِنْ جِدَتِكَ. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَكَثِّرْ عِدَّتَهُمْ، وَاشْحَذْ أَسْلِحَتَهُمْ، وَاحْرُسْ حَوْزَتَهُمْ، وَامْنَعْ حَوْمَتَهُمْ، وَأَلِّفْ جَمْعَهُمْ، وَدَبِّرْ أَمْرَهُمْ، وَوَاتِرْ بَيْنَ مِيَرِهِمْ، وَتَوَحَّدْ بِكِفَايَةِ مَؤَنِهِمْ، وَاعْضُدْهُمْ بِالنَّصْرِ، وَأَعْنِهُمْ بِالصَّبْرِ، وَالْطُفْ لَهُمْ فِي الْمَكْرِ. أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَعَرِّفْهُمْ مَا يَجْهَلُونَ، وَعَلِّمْهُمْ مَا لاَ يَعْلَمُونَ، وَبَصِّرْهُمْ مَا لاَ يُبْصِرُونَ أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَأَنْسِهِمْ عِنْدَ لِقَآئِهِمُ الْعَدُوَّ ذِكْرَ دُنْيَاهُمُ الْخَدَّاعَةِ الْغَرُورِ، وَامْحُ عَنْ قُلُوبِهِمْ خَطَرَاتِ الْمَالِ الْفَتُونِ، وَاجْعَلِ الْجَنَّةَ نَصْبَ أَعْيُنِهِمْ وَلَوِّحْ مِنْهَا لأِبْصَارِهِمْ مَا أَعْدَدْتَ فِيهَا مِنْ مَسَاكِنِ الْخُلْدِ وَمَنَازِلِ الْكَرَامَةِ وَالْحُورِ الْحِسَانِ وَالأَنْهَارِ الْمُطَّرِدَةِ بِأَنْوَاعِ الأَشْرِبَـةِ ، وَالأَشْجَارِ الْمُتَدَلِّيَةِ بِصُنُوفِ الثَّمَرِ، حَتَّى لاَ يَهُمَّ أَحَدٌ مِنْهُمْ بِالأدْبَارِ، وَلا يُحَدِّثَ نَفْسَهُ عَنْ قِرْنِهِ بِفِرَار. أللَّهُمَّ افْلُلْ بِذَلِـكَ عَدُوَّهُمْ، وَاقْلِمْ عَنْهُمْ أَظْفَارَهُمْ، وَفَرِّقْ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ أَسْلِحَتِهِمْ ، وَاخْلَعْ وَثَائِقَ أَفْئِدَتِهِمْ، وَبَاعِدْ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ أَزْوِدَتِهِمْ، وَحَيِّرْهُمْ فِي سُبُلِهِمْ، وَضَلِّلْهُمْ عَنْ وَجْهِهِمْ، وَاقْـطَعْ عَنْهُمُ الْمَدَدَ وَانْقُصْ مِنْهُمُ الْعَدَدَ، وَامْلاْ أَفْئِدَتَهُمُ الرُّعْبَ، وَاقْبِضْ أَيْـدِيَهُمْ عَنِ البَسْطِ، وَاخْـزِمْ أَلْسِنَتَهُمْ عَنِ النُّطْقِ، وَشَرِّدْ بهِمْ مَنْ خَلْفَهُمْ، وَنَكِّلْ بِهِمْ مَنْ وَرَاءَهُمْ، وَاقْـطَعْ بِخِزْيِهِمْ أَطْمَـاعَ مَنْ بَعْدَهُمْ. أللَّهُمَّ عَقِّمْ أَرْحَامَ نِسَائِهِمْ، وَيَبِّسْ أَصْلاَبَ رِجَالِهِمْ، وَاقْطَعْ نَسْلَ دَوَابِّهِمْ وَأَنْعَامِهِمْ، لاَ تَأذَنْ لِسَمَائِهِمْ فِي قَطْر وَلاَ لارْضِهِمْ فِي نَبَات. أللَّهُمَّ وَقَوِّ بِذَلِكَ مِحَالَّ أَهْلِ الإسْلاَمِ ، وَحَصِّنْ بِهِ دِيَارَهُمْ ، وَثَمِّرْ بِـهِ أَمْوَالَهُمْ ، وَفَرِّغْهُمْ عَنْ مُحَارَبَتِهِمْ لِعِبَادَتِكَ وَعَنْ مُنَابَذَتِهِمْ للْخَلْوَةِ بِكَ، حَتَّى لا يُعْبَدَ فِي بِقَاعِ الارْضِ غَيْرُكَ وَلاَ تُعَفَّرَ لِاَحَد مِنْهُمْ جَبْهَةٌ دُونَكَ. أللَّهُمَّ اغزُ بِكُلِّ نَـاحِيَـة مِنَ الْمُسْلِمِينَ عَلَى مَنْ بِـإزَائِهِمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ، وَأَمْدِدْهُمْ بِمَلائِكَة مِنْ عِنْدِكَ مُرْدِفِينَ حَتَّى يَكْشِفُـوهُمْ إلَى مُنْقَطَعِ التُّـرابِ قَتْـلاً فِي أَرْضِكَ وَأَسْراً أَوْ يُقِرُّوا بِأَنَّكَ أَنْتَ اللهُ الَّذِي لاَ إلهَ إلاَّ أَنْتَ وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ. أللَّهُمَّ وَاعْمُمْ بِذَلِكَ أَعْدَاءَكَ فِي أَقْطَارِ الْبِلاَدِ مِنَ الْهِنْدِ وَالرُّومِ وَالتُّـرْكِ وَالْخَزَرِ وَالْحَبَشِ وَالنُّـوبَةِ وَالـزَّنْج والسَّقَالِبَةِ وَالدَّيَالِمَةِ وَسَائِرِ أُمَمِ الشِّرْكِ الَّذِي تَخْفَى أَسْمَاؤُهُمْ وَصِفاتُهُمْ، وَقَدْ أَحْصَيْتَهُمْ بِمَعْرِفَتِكَ، وَأَشْرَفْتَ عَلَيْهِمْ بِقُدْرَتِكَ. أللَّهُمَّ اشْغَلِ الْمُشْرِكِينَ بِالمُشْرِكِينَ عَنْ تَنَاوُلِ أَطْرَافِ الْمُسْلِمِينَ، وَخُذْهُمْ بِـالنَّقْصِ عَنْ تَنَقُّصِهِمْ، وَثَبِّطْهُمْ بِـالْفُـرْقَـةِ عَنِ الاحْتِشَادِ عَلَيْهِمْ. أللَّهُمَّ أَخْلِ قُلُوبَهُمْ مِنَ الأَمَنَـةِ وَأَبْدَانَهُمْ مِنَ الْقُوَّةِ وَأَذْهِلْ قُلُوبَهُمْ عَنِ الاحْتِيَالِ وَأَوْهِنْ أَرْكَانَهُمْ عَنْ مُنَازَلَةِ الرِّجَالِ وَجَبِّنْهُمْ عَنْ مُقَارَعَةِ الأَبْطَالِ، وَابْعَثْ عَلَيْهِمْ جُنْداً مِنْ مَلاَئِكَتِكَ بِبَأس مِنْ بَأْسِكَ كَفِعْلِكَ يَوْمَ بَدْر تَقْطَعُ بِهِ دَابِرَهُمْ وَتَحْصُدُ بِهِ شَوْكَتَهُمْ، وَتُفَرِّقُ بهِ عَدَدَهُمْ. اللَّهُمَّ وَامْزُجْ مِيَاهَهُمْ بِالْوَبَاءِ وَأطْعِمَتَهُمْ بِالأَدْوَاءِ وَارْمِ بِلاَدَهُمْ بِالْخُسُوفِ وَأَلِـحَّ عَلَيْهَا بِـالْقُذُوفِ وَافْـرَعْهَا بِالْمُحُولِ. وَاجْعَلْ مِيَرَهُمْ فِي أَحَصِّ أَرْضِكَ وَأَبْعَـدِهَا عَنْهُمْ، وَامْنَـعْ حُصُونَهَا مِنْهُمْ، أَصِبْهُمْ بِالْجُوعِ الْمُقِيمِ وَالسُّقْمِ الالِيمِ. أللَّهُمَّ وَأَيُّمَا غَاز غَزَاهُمْ مِنْ أَهْلِ مِلَّتِكَ أَوْ مُجَاهِد جَاهَدَهُمْ مِنْ أَتْبَاعِ سُنَّتِكَ لِيَكُونَ دِينُكَ الاعْلَى وَحِزْبُكَ الأقوَى وَحَظُّكَ الأوْفَى فَلَقِّهِ الْيُسْرَ، وَهَيِّئْ لَهُ الأمْرَ، وَتَوَلَّهُ بِالنُّجْحِ، وَتَخَيَّرْ لَهُ الأصْحَابَ، وَاسْتَقْوِ لَهُ الظَّهْرَ، وَأَسْبِغْ عَلَيْهِ فِي النَّفَقَةِ وَمَتِّعْهُ بِالنَّشَاطِ، وَأَطْفِ عَنْهُ حَرَارَةَ الشَّوْقِ، وَأَجِرْهُ مِنْ غَمِّ الْوَحْشَةِ، وَأَنْسِهِ ذِكْرَ الاهْلِ وَالْوَلَدِ وَأَثُرْ لَهُ حُسْنَ النِّيَّةِ وَتَوَلَّه بِالْعَافِيَةِ، وَأَصْحِبْهُ السَّلاَمَةَ، وَأَعْفِهِ مِنَ الْجُبْنِ، وَأَلْهِمْهُ الْجُرْأَةَ وَارْزُقْهُ الشِّدَّةَ وَأَيِّدْهُ بِالنُّصْرَةِ، وَعَلِّمْهُ السِّيَرَ وَالسُّنَنَ، وَسَدِّدْهُ فِي الْحُكْمِ، وَاعْزِلْ عَنْهُ الرِّياءَ، وخَلِّصْهُ مِنَ السُّمْعَةِ وَاجْعَلْ فِكْرَهُ وَذِكْرَهُ وَظَعْنَهُ وَإقَامَتَهُ فِيْكَ وَلَكَ، فَإذا صَافَّ عَدُوَّكَ وَعَدُوَّهُ فَقَلِّلْهُمْ فِي عَيْنِهِ وَصَغِّرْ شَأنَهُمْ فِي قَلْبِهِ وَأَدِلْ لَهُ مِنْهُـمْ وَلاَ تُدِلْهُمْ مِنْهُ فَإنْ خَتَمْتَ لَهُ بِالسَّعَادَةِ وَقَضَيْتَ لَهُ بِالشَّهَادَةِ فَبَعْدَ أَنْ يَجْتَاحَ عَدُوَّكَ بِالْقَتْلِ وَبَعْدَ أنْ يَجْهَدَ بِهِمُ الأسْرُ وَبَعْدَ أن تَأمَنَ أطرَافُ المُسْلِمِينَ وَبَعْدَ أَنْ يُوَلِّيَ عَدُوُّكَ مُدْبِرِينَ. أللَّهُمَّ وَأَيُّمَا مُسْلِم خَلَفَ غَازِياً أَوْ مُرَابِطاً فِي دَارِهِ أَوْ تَعَهَّدَ خَالِفِيْهِ فِيْ غَيْبَتِهِ، أَوْ أَعَانَهُ بِطَائِفَة مِنْ مَالِهِ، أَوْ أَمَدَّهُ بِعِتَاد، أَوْ شَحَذَهُ عَلَى جِهَاد، أَوْ أَتْبَعَهُ فِي وَجْهِهِ دَعْوَةً، أَوْ رَعَى لَهُ مِنْ وَرَآئِهِ حُرْمَةً. فَأْجِرْ لَهُ مِثْلَ أَجْرِهِ وَزْناً بِوَزْن وَمِثْلاً بِمِثْل وَعَوِّضْهُ مِنْ فِعْلِهِ عِوَضاً حَاضِراً يَتَعَجَّلُ بِهِ نَفْعَ مَا قَدَّمَ، وَسُرُورَ مَا أَتَى به، إلَى أَنْ يَنْتَهِيَ بِهِ الْوَقْتُ إلَى مَاأَجْرَيْتَ لَـهُ مِنْ فَضْلِكَ، وَأَعْدَدْتَ لَهُ مِنْ كَرَامَتِكَ. أللَّهُمَّ وَأَيُّمَا مُسْلِم أَهَمَّهُ أَمْرُ الإِسْلاَمِ وَأَحْزَنَهُ تَحَزُّبُ أَهْلِ ألشِّرْكِ عَلَيْهِمْ فَنَوَى غَزْواً أَوْ هَمَّ بِجهَـاد فَقَعَدَ بِـهِ ضَعْفٌ أَوْ أَبطَأَتْ بِهِ فَاقَةٌ، أَوْ أَخَّرَهُ عَنْهُ حَادِثٌ، أَوْ عَرَضَ لَهُ دُونَ إرَادَتِهِ مَانِعٌ، فَاكْتُبِ اسْمَـهُ فِي الْعَابِدِينَ وَأوْجبْ لَهُ ثَوَابَ الْمُجَاهِدِينَ وَاجْعَلْهُ فِي نِظَامِ الشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ . أللَّهُمَّ صَـلِّ عَلَى مُحَمَّد عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ وَآلِ مُحَمَّد صَلاَةً عَالِيَةً عَلَى الصَّلَوَاتِ مُشْرِفَةً فَوْقَ التَّحِيَّاتِ، صَلاَةً لاَ يَنْتَهِي أَمَدُهَا وَلا يَنْقَطِعُ عَدَدُهَا كَأَتَمِّ مَـا مَضَى مِنْ صَلَوَاتِكَ عَلَى أَحَد مِنْ أَوْلِيـائِكَ، إنَّـكَ الْمَنَّانُ الْحَمِيدُ الْمُبْدِئُ الْمُعِيدُ الفَعَّالُ لِمَا تُرِيْدُ.

    (1)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و به عزّت خود،مرزهاى مسلمانان را استوار فرما و به قدرت خويش،نگهبانان آن را يارى ده و از دارايى خويش،بخشش‌هاى آنان را فراوان ساز (2)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و بر تعدادشان بيفزا و سلاح(جنگى)شان را تيز كن و قلمرو آنان را نگهدار و حومۀ آنان را نفوذناپذير كن و جمعشان را الفت ده و امرشان را تدبير فرما و آذوقه‌يشان را پياپى برسان و سنگينى‌هايشان را به تنهايى كفايت فرما و با پيروزى نيرومندشان كن و با شكيبايى ياريشان ده و چاره‌انديشى را به آنها بياموز (3)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و آنچه را نمى‌شناسند، به آنان بشناسان و آنچه نمى‌دانند،به ايشان بياموز و به آنچه بينايى ندارند،بينا ساز (4)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و هنگام برخورد با دشمن،ياد دنياى فريبندۀ گول‌زننده را از خاطرشان ببر و انديشۀ مال فتنه‌انگيز را از دلشان برطرف كن و بهشت را در مقابل چشمانشان قرار ده و آنچه را در آن آماده ساخته‌اى از خانه‌هاى هميشگى و سراهاى كرامت و حوريان زيباروى و جوى‌هايى كه به نوشيدنى‌هاى گوناگون روان شده و درختانى كه شاخه‌هايشان به انواع ميوه‌ها خم گشته،در مقابل ديدگانشان نمايان ساز.تا هيچ‌يك از آنان آهنگ پشت كردن(به دشمن)نكند و با نفس خود،حديث فرار از همانند خود را بازگو ننمايد (5)خداوندا بدين وسيله،دشمنانشان را درهم شكن و چنگالشان را از آنان جدا كن و ميان آنان و سلاح‌هايشان جدايى انداز و رگ‌هاى دلشان را بكن و ميان آنها و زاد و توشه‌اشان جدايى انداز و در راه‌هايشان سرگردانشان ساز و از هدفشان گمراهشان نما و كمك‌رسانى را از ايشان قطع كن و از تعدادشان بكاه و دل‌هايشان را از ترس پر ساز و دست‌هايشان را از گشودن باز دار و زبان‌هايشان را از گفتن ببند و با(شكست)ايشان،پشت سرى‌هايشان را پراكنده ساز و آنان را براى كسانى كه در پس ايشانند،عبرت گردان و با خوارى آنان طمع آيندگانشان را قطع نما (6)خداوندا رحم زنانشان را عقيم گردان و صلب مردانشان را خشك نما و نسل چهارپايان و گاو و گوسفند و شترانشان را قطع كن و آسمانشان را در باريدن و زمينشان را در روييدن،اذن نده (7)خداوندا و به وسيلۀ آن،تدبير مسلمانان را قوّت بخش و شهرهايشان را استوار ساز و ثروت‌هايشان را بيفزا و خاطرشان را از سرگرمى به جنگ با دشمن براى عبادت خويش و كارزار با آنان براى خلوت با خودت آسوده ساز تا در همه جاى زمين،جز تو پرستش نشود و پيشانى هر يك از آنان جز در برابر تو به خاك گذاشته نشود (8)خداوندا مسلمانان هر ناحيه را به جنگ با مشركانى كه در مقابل آنند،گسيل دار و آنان را از جانب خود با فرشتگانى كه پى‌درپى آيند،يارى فرما.تا با كشتن و اسير گرفتن،آنها(مشركان)را به انتهاى خاك در زمينت برانند،يا به يكتايى تو كه معبودى جز تو نيست،تنها و بى‌شريك هستى،اقرار نمايند (9)خداوندا و همۀ دشمنانت را بدين سرنوشت دچار كن،در هر شهرى كه باشند از هند و روم و تركستان و خزر و حبشه و نوبه و زنگبار و سقالبه و ديالمه و ديگر امّت‌هاى مشرك،كه نام‌ها و نشانه‌هايشان پنهان است و به دانايى،خود آنها را مى‌شناسى و به توانايى‌ات بر آنان اشراف دارى (10)خداوندا مشركان را به مشركان مشغول گردان و از چيرگى به نواحى مسلمانان، بازدار و با كاستن عددشان،از كاستن(مسلمانان)جلوگير باش.و با تفرقه‌افكنى ميان آنان،از گرد آمدن بر ضدّ مسلمانان بازشان دار (11)خداوندا،دل‌هايشان را از آرامش و تن‌هايشان را از قوّت تهى دار و قلب‌هايشان را از چاره‌جويى بى‌خبر ساز و اندامشان را از جنگيدن با مردان سست گردان و ايشان را از پيكار با دلاوران بترسان و بر آنان سپاهى از فرشتگانت را با عذابى از عذاب‌هايت بفرست.مانند كارت در روز بدر.تا بدين سبب،ايشان را ريشه‌كن سازى و سختى و صلابتشان را براندازى و تعدادشان را از هم بپاشى (12)خداوندا و آب‌هايشان را به وبا و خوردنى‌هايشان را به امراض درآميز و شهرهايشان را در زمين فرو بر و پيوسته آن را سنگباران فرما و آن را به قحطى و خشكسالى دچار ساز و آذوقه‌هايشان را در بى‌بركت‌ترين و دورترين(نقاط)زمين خود قرار ده و پناهگاه‌هاى آن را از آنها بازدار،آنان را دچار گرسنگى دائم و بيمارى دردناك گردان (13)خداوندا و هر رزمنده‌اى از اهل دينت كه با آنها بجنگد و هر مجاهدى از پيروان سنّت تو كه با ايشان جهاد نمايد تا دين تو برتر و حزب تو قوى‌تر و بهرۀ تو كامل‌تر گردد،پس او را با آسانى روبرو كن و كارش را اصلاح نما و پيروزى را براى او به عهده گير و براى او يارانى برگزين و پشت او را قوى ساز و درآمدش را وسعت ده و از نشاط بهره‌مند فرما و گرمى آرزو را از او فرو نشان و او را از اندوه تنهايى حفظ كن و ياد خانواده و فرزند را فراموشش ساز (14)و او را به نيّت خوش،راهنمايى فرما و تندرستى‌اش را به عهده گير و رهايى از آفت‌ها را،همراهش فرما و از ترس،سالمش دار و دليرى در دلش انداز و نيرومندى را،روزى‌اش كن و با يارى خود توانايش گردان و راه‌ها و روش‌ها(ى جهاد)و سنّت‌ها(ى اسلامى)را،به او بياموز و در داورى نمودن، پايدارش فرما و خودنمايى را از او دور كن و او را از شهرت‌طلبى نجات ده و فكر و ذكر و مسافرت و اقامتش را،در راه خود و براى خود قرار ده (15)پس هرگاه با دشمن تو و دشمن خودش روبرو شد،آنها را در چشمش اندك نما و مقامشان را در دلش كوچك گردان و او را بر آنان پيروز فرما و آنها را بر او چيره نساز.پس اگر(زندگى‌اش را)براى او به خوش‌بختى پايان دادى و شهادت را برايش رقم زدى،بعد از آن باشد كه دشمنت را با كشتن نابود نموده و با اسيرى،ايشان را به سختى افكنده و مرزهاى مسلمانان ايمن شده و دشمنت رو گردانده،فرار نموده است (16)خداوندا و هر مسلمانى كه جنگجويى يا مرزدارى را،در(امور)خانه‌اش جانشين شد،يا در نبود او خانواده‌اش را نگهدارى كرد، يا او را به پاره‌اى از دارايى خود يارى داد،يا او را با سازوبرگ جنگ كمك نمود،يا او را بر جهاد تشويق كرد،يا او را با دعا در جهتى كه به آن رو آورد همراهى نمود،يا آبرويش را در نبود او نگهداشت؛پس وى را همسنگ و همگون پاداش او،پاداش ده و كارش را عوض نقد عطا كن كه سود آنچه پيش فرستاده و شادى آنچه را انجام داده،به زودى دريافت كند.تا آنگاه كه زمان او به پايان رسد،به آنچه از فضلت براى او روان ساخته‌اى و از بزرگى‌ات برايش آماده كرده‌اى،برسد (17)خداوندا و هر مسلمانى كه امر اسلام او را نگران ساخت و اجتماع مشركان بر ضدّ ايشان،اندوهگينش نمود،ازاين‌رو قصد جنگ كرد،و آهنگ جهاد نمود،امّا ناتوانى او را بازداشت،يا فقر او را به درنگ واداشت،يا حادثه‌اى او را(از جهاد)عقب انداخت،يا مانعى در راه اراده‌اش ايجاد شد؛پس نام او را در عبادت‌كنندگان بنويس و پاداش مجاهدان را براى او واجب گردان و او را در صف شهيدان و صالحان قرار ده (18)خداوندا بر محمّد بندۀ خود و فرستاده‌ات و خاندان محمّد درود فرست،درودى بالاى همۀ درودها و مشرف بر همۀ تحيّت‌ها.درودى كه مدّتش پايان نپذيرد و شماره‌اش قطع نگردد.مانند كامل‌ترين درودهايت كه بر هر يك از اوليايت فرستاده شده.به درستى كه تو بسيار نعمت دهنده،ستوده،آغازگر،بازگرداننده،انجام دهندۀ هرچه بخواهى مى‌باشى

  28. دعای 28 برای پناه بردن به خداوند

    ۲۸

    اللَهُمَّ إنِّي أَخْلَصْتُ بِانْقِطَاعِي إلَيْكَ، وَأَقْبَلْتُ بِكُلِّي عَلَيْـكَ، وَصَـرَفْتُ وَجْهِي عَمَّنْ يَحْتَاجُ إلَى رِفْدِكَ، وَقَلَبْتُ مَسْأَلَتِي عَمَّنْ لَمْ يَسْتَغْنِ عَنْ فَضْلِكَ، وَرَأَيْتُ أَنَّ طَلَبَ الْمُحْتَاجِ إلَى الْمُحْتَاجِ سَفَهٌ مِنْ رَأيِهِ وَضَلَّةٌ مِنْ عَقْلِهِ، فَكَمْ قَدْ رَأَيْتُ يَـا إلهِيْ مِنْ أُناس طَلَبُوا الْعِزَّ بِغَيْرِكَ فَذَلُّوا، وَرَامُوا الثَّرْوَةَ مِنْ سِوَاكَ فَافْتَقَرُوا، وَحَاوَلُوا الارْتِفَاعَ فَاتَّضَعُوا، فَصحَّ بِمُعَايَنَةِ أَمْثَالِهِمْ حَازِمٌ وَفَّقَهُ اعْتِبَارُهُ وَأَرْشَدَهُ إلَى طَرِيقِ صَوَابِهِ بِاخْتِبَارِهِ فَأَنْتَ يَا مَوْلايَ دُونَ كُلِّ مَسْؤُول مَوْضِعُ مَسْأَلَتِي وَدُونَ كُلِّ مَطْلُوب إلَيْهِ وَلِيُّ حَاجَتِي. الْمَخْصُوصُ قَبْلَ كُلِّ مَدْعُوٍّ بِدَعْوَتِي لاَ يَشْرَكُكَ أَحَدٌ فِي رَجَائِي، وَلاَ يَتَّفِقُ أَحَدٌ مَعَكَ فِي دُعَائِي، وَلاَ يَنْظِمُهُ وَإيَّاكَ نِدَائِي لَكَ يَا إلهِي وَحْدَانِيَّةُ الْعَدَدِ، وَمَلَكَةُ الْقُدْرَةِ الصَّمَدِ، وَفَضِيلَةُ الْحَوْلِ وَالْقُوَّةِ، وَدَرَجَةُ الْعُلُوِّ وَالرِّفْعَةِ وَمَنْ سِوَاكَ مَرْحُومٌ فِي عُمْرِهِ، مَغْلُوبٌ عَلَى أَمْرِهِ، مَقْهُورٌ عَلَى شَأنِهِ، مُخْتَلِفُ الْحَالاَتِ، مُتَنَقِّلٌ فِي الصِّفَاتِ. فَتَعَالَيْتَ عَنِ الأشْبَاهِ وَالاضْـدَادِ، وَتَكَبَّـرْتَ عَنِ الأمْثَـالِ وَالأنْدَادِ، فَسُبْحَانَكَ لاَ إلهَ إلاَّ أَنْتَ.

    (1)خداوندا همانا من خالصانه از ديگران دل بريده و به تو پيوسته‌ام (2)و با همۀ وجودم به تو رو آوردم (3)و از آنكه نيازمند عطاى توست،رو گرداندم (4)و درخواستم را از آنكه از فضلت بى‌نياز نبود،بازگرداندم (5)و دانستم،درخواست نيازمند از نيازمند،از سبكى انديشه و گمراهى خرد است (6)اى خداى من،چه بسيار از مردمى ديدم كه از غير تو عزّت خواستند و خوار گشتند و از غير تو ثروت خواستند و نيازمند شدند و بلندى خواستند و پست گشتند (7)پس(شخص) دورانديش،با ديدن امثال ايشان سالم ماند.پند گرفتنش سبب توفيق او شد و برگزيدن راه صواب،او را راهنمايى كرد (8)پس-اى سرور من-جايگاه درخواستم تويى،نه هر كه از او درخواست شود.و صاحب حاجتم تويى،نه هر كه از او طلب شود (9)تويى مخصوص به خواندن من،پيش از آنكه كسى را بخوانم!هيچ كس در اميد من، با تو شريك نيست و در دعايم،كسى با تو برابر نيست و ندايم كسى را با تو جمع نمى‌كند (10)خداوندا يگانگى شمار و تسلّط قدرت هميشگى و فضيلت توان و نيرو و درجۀ والايى و بلندى،از آن توست (11)و غير تو،در زندگى‌اش نيازمند رحمت،در كار خود مغلوب،در امورش زيردست،در حالاتش گوناگون،در صفاتش دگرگون مى‌باشد (12)پس تو از داشتن مانندها و همتاها برتر و از داشتن همسان و همگون بزرگ‌تر بودى.پس تو منزّهى.معبودى جز تو نيست

  29. دعای 29 به وقت تنگی رزق و روزی

    ۲۹

    أَللَّهُمَّ إنَّكَ ابْتَلَيْتَنَا فِي أَرْزَاقِنَا بِسُوءِ الظَّنِّ وَفِي آجَالِنَا بِطُولِ الأمَلِ حَتَّى الْتَمَسْنَا أَرْزَاقَكَ مِنْ عِنْدِ الْمَرْزُوقِينَ، وَطَمِعْنَا بِآمَالِنَا فِي أَعْمَارِ الْمُعَمَّرِينَ. فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَهَبْ لَنَا يَقِيناً صَادِقاً تَكْفِينا بِهِ مِنْ مَؤونَةِ الطَّلَبِ، وَأَلْهِمْنَا ثِقَةً خَالِصَةً تُعْفِينَا بِهَا مِنْ شِدَّةِ النَّصَبِ، وَاجْعَلْ مَا صَرَّحتَ بِهِ مِنْ عِدَتِكَ فِي وَحْيِكَ، وَأَتْبَعْتَهُ مِنْ قَسَمِكَ فِي كِتَابِكَ قَاطِعاً لاهْتِمَامِنَا بِالرِّزْقِ الَّـذِيْ تَكَفَّلْتَ بِهِ وَحَسْمَاً لِلاشْتِغَالِ بِمَا ضَمِنْتَ الْكِفَايَةَ لَهُ، فَقُلْتَ وَقَوْلُكَ الْحَقُّ الاصْـدَقُ وَأَقْسَمْتَ وَقَسَمُكَ الأَبَرُّ الأَوْفى: ( وَفِي السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ ) ثُمَّ قُلْتَ: ( فَوَرَبِّ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ إنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ مَا أَنَّكُمْ تَنْطِقُوْنَ ).

    (1)خداوندا همانا تو ما را در روزى‌هايمان به بدگمانى،و در مدّت زندگى‌هايمان به آرزوى دراز،آزمودى.تا جايى كه روزى‌هاى تو را از روزى خواران درخواست نموديم و با آرزوهايمان،در عمرهاى كهنسالان،طمع كرديم (2)پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را يقينى راستين ببخش،كه بدان سبب ما را از زحمت طلب،بى‌نياز نمايى و اطمينانى خالص در دلمان بينداز،كه با آن ما را از سختى رنج معاف دارى (3)و وعده‌هاى آشكارى را كه در وحى خود بيان نموده‌اى و در پى آن سوگند خود را در كتابت آورده‌اى،موجب قطع اهتمام ما به روزى‌اى كه خود كفالت كرده‌اى و قطع اشتغال ما به آنچه خود كفايت آن را ضمانت فرموده‌اى قرار ده (4)پس فرمودى و فرمودۀ تو راست و درست‌ترين است.و سوگند ياد كردى و سوگند تو محقّق‌ترين و وفا شده‌ترين است:«و روزى شما و آنچه به آن وعده داده مى‌شويد،در آسمان است.» (5)سپس فرمودى:«پس سوگند به پروردگار آسمان و زمين كه آن(سخن)حقّ و درست است،مانند آنچه شما سخن مى‌گوييد.»

  30. دعای 30 برای پرداخت قرض و دین و وام

    ۳۰

    أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَهَبْ لِيَ الْعَافِيَةَ مِنْ دَيْن تُخْلِقُ بِهِ وَجْهِي، وَيَحَارُ فِيهِ ذِهْنِي، وَيَتَشَعَّبُ لَهُ فِكْرِي، وَيَطُولُ بِمُمَارَسَتِهِ شُغْلِي، وَأَعُوذُ بِكَ يَا رَبِّ مِنْ هَمِّ الدَّيْنِ وَفِكْرِهِ، وَشُغْلِ الدَّيْنِ وَسَهَرِهِ. فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَأَعِذْنِي مِنْهُ. وَأَسْتَجيرُ بِكَ يَا رَبِّ مِنْ ذِلَّتِهِ فِي الْحَيَاةِ وَمِنْ تَبِعَتِهِ بَعْدَ الْوَفَاةِ. فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَأَجِرْنِي مِنْهُ بِوُسْع فاضِل أَوْ كَفَاف وَاصِل. أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِـهِ وَاحْجُبْنِي عَنِ السَّرَفِ وَالازْدِيَادِ، وَقَوِّمْنِي بِالْبَذْلِ وَالاقْتِصَـادِ، وَعَلِّمْنِي حُسْنَ التَّقْدِيرِ، وَاقْبِضْنِي بِلُطْفِكَ عَنِ التَّبْذِيرِ وَأَجْرِ مِنْ أَسْبَابِ الْحَلاَلِ أَرْزَاقِي، وَوَجِّهْ فِي أَبْوَابِ الْبِرِّ إنْفَاقِي، وَازْوِ عَنِّي مِنَ الْمَالِ مَا يُحْدِثُ لِي مَخِيلَةً أَوْ تَأَدِّياً إلَى بَغْي، أَوْ مَا أَتَعَقَّبُ مِنْهُ طُغْيَـاناً. أللَّهُمَّ حَبِّبْ إلَيَّ صُحْبَـةَ الْفُقَرَاءِ، وَأَعِنِّي عَلَى صُحْبَتِهِمْ بِحُسْنِ الْصَّبْرِ، وَمَـا زَوَيْتَ عَنِّي مِنْ مَتَاعِ الدُّنْيَاالفَانِيَةِ فَاذْخَرْهُ لِيْ فِي خَزَائِنِكَ البَاقِيَةِ، وَاجْعَلْ مَا خَوَّلْتَنِي مِنْ حُطَامِهَا، وَعَجَّلْتَ لِي مِنْ مَتَاعِهَا بُلْغَةً إلَى جِوَارِكَ، وَوُصْلَةً إلَى قُرْبِكَ، وَذَرِيعَةً إلَى جَنَّتِكَ إنَّكَ ذو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ، وَأَنْتَ الْجَوَادُ الْكَرِيْمُ.

    (1)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا معاف دار،از وامى كه با آن آبرويم را ببرى و ذهنم در آن سرگردان شود و فكرم براى آن پريشان گردد و كارم در چارۀ آن طول كشد (2)و به تو پناه مى‌برم-اى پروردگارم-از اندوه و انديشۀ وام و از كار قرض و بى‌خوابى‌اش،پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا از آن پناه ده.و پناه از تو مى‌جويم-اى پروردگار من-از خوارى آن در زندگى و از پيامد آن پس از مرگ، پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا با ثروت فراوان و روزى كافى،از آن نجات ده (3)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا از اسراف و زياده‌روى باز دار. و به بخشش و ميانه‌روى،استوار گردان و روش نيكو را به من بياموز و مرا-به لطف خود-از ولخرجى باز دار و روزى‌هايم را از اسباب حلال،پيوسته گردان و انفاق نمودنم را در مسيرهاى خير قرار ده و از من دور ساز مالى كه برايم خودپسندى پيش آورد يا به ستمگرى برساند يا در پى آن دچار سركشى شوم (4)خداوندا،همنشينى نيازمندان را نزد من محبوب گردان و مرا بر همنشينى ايشان،با شكيبايى نيكو يارى ده (5)و آنچه از كالاى دنياى فانى،از من گرفتى،پس آن را براى من در گنجينه‌هاى جاويد خود ذخيره فرما (6)و آنچه از كالاى آن(دنيا)،كه به من ارزانى داشته‌اى،و هم‌اكنون به دستم رسانده‌اى،وسيلۀ رسيدن به جوار خود و وسيلۀ پيوستن به جايگاه بزرگت و وسيلۀ دست‌يابى به بهشتت قرار ده.به درستى كه تو صاحب بخشش بزرگ مى‌باشى و تويى بسيار بخشندۀ بزرگوار

  31. دعای 31 در توبه و بازگشت

    ۳۱

    أَللَّهُمَّ يَا مَنْ لا يَصِفُهُ نَعْتُ الْوَاصِفِينَ ، وَيَا مَنْ لاَ يُجَاوِزُهُ رَجَاءُ الرَّاجِينَ ، وَيَا مَنْ لاَ يَضِيعُ لَدَيْهِ أَجْرُ الْمُحْسِنِينَ، وَيَا مَنْ هُوَ مُنْتَهَى خَوْفِ الْعَابِدِيْنَ، وَيَا مَنْ هُوَ غَايَةُ خَشْيَةِ الْمُتَّقِينَ. هَذا مَقَامُ مَنْ تَدَاوَلَتْهُ أَيْدِي الذُّنُوبِ ، وَقَادَتْهُ أَزِمَّةُ الْخَطَايَا ، وَاسْتَحْوَذَ عَلَيْهِ الشَّيْطَانُ، فَقَصَّرَ عَمَّا أَمَرْتَ بِهِ تَفْرِيطَاً، وَتَعَاطى مَا نَهَيْتَ عَنْهُ تَغْرِيراً، كَالْجاهِلِ بِقُدْرَتِكَ عَلَيْهِ، أَوْ كَالْمُنْكِرِ فَضْلَ إحْسَانِكَ إلَيْهِ، حَتَّى إذَا انْفَتَحَ لَهُ بَصَرُ الْهُدَى، وَتَقَشَّعَتْ عَنْهُ سَحَائِبُ الْعَمَى أَحْصَى مَا ظَلَمَ بِهِ نَفْسَهُ، وَفَكَّرَ فِيمَا خَالَفَ بِهِ رَبَّهُ، فَرَأى كَبِيْرَ عِصْيَانِهِ كَبِيْراً، وَجَلِيل مُخالفَتِهِ جَلِيْلاً، فَأَقْبَلَ نَحْوَكَ مُؤَمِّلاً لَكَ، مُسْتَحْيِيَاً مِنْكَ، وَوَجَّهَ رَغْبَتَهُ إلَيْكَ ثِقَةً بِكَ، فَأَمَّكَ بِطَمَعِهِ يَقِيناً، وَقَصَدَكَ بِخَوْفِهِ إخْلاَصَاً، قَدْ خَلاَ طَمَعُهُ مِنْ كُلِّ مَطْمُوع فِيهِ غَيْرِكَ، وَأَفْرَخَ رَوْعُهُ مِنْ كُلِّ مَحْذُور مِنْهُ سِوَاكَ، فَمَثَّلَ بَيْنَ يَدَيْـكَ مُتَضَرِّعـاً، وَغَمَّضَ بَصَرَهُ إلَى الأرْضِ مُتَخَشِّعَاً، وَطَأطَأَ رَأسَهُ لِعِزَّتِكَ مُتَذَلِّلاً، وَأَبَثَّكَ مِنْ سِرِّهِ مَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنْهُ خَضُوعاً، وَعَدَّدَ مِنْ ذُنُوبِهِ مَا أَنْتَ أَحْصَى لَهَا خُشُوعاً وَاسْتَغَاثَ بِكَ مِنْ عَظِيمِ مَاوَقَعَ بِهِ فِي عِلْمِكَ وَقَبِيحِ مَا فَضَحَهُ فِي حُكْمِكَ مِنْ ذُنُوب أدْبَرَتْ لَذَّاتُهَا فَذَهَبَتْ، وَأَقَامَتْ تَبِعَاتُهَا فَلَزِمَتْ، لا يُنْكِرُ يَا إلهِي عَدْلَكَ إنْ عَاقَبْتَهُ، وَلا يَسْتَعْظِمُ عَفْوَكَ إنْ عَفَوْتَ عَنْهُ وَرَحِمْتَهُ; لأِنَّكَ الرَّبُّ الْكَرِيمُ الَّذِي لا يَتَعَاظَمُهُ غُفْرَانُ الذَّنْبِ الْعَظِيم. أَللَّهُمَّ فَهَا أَنَا ذَا قَدْ جئْتُكَ مُطِيعاً لاِمْرِكَ فِيمَا أَمَرْتَ بِهِ مِنَ الدُّعَاءِ، مَتَنَجِّزاً وَعْدَكَ فِيمَا وَعَدْتَ بِهِ مِنَ الإجَابَةِ إذْ تَقُولُ (اُدْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ). أللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَالْقَنِي بِمَغْفِـرَتِكَ كَمَا لَقِيتُكَ بِإقْرَارِي وَارْفَعْنِي عَنْ مَصَارعِ الذُّنُوبِ كَمَا وَضَعْتُ لَكَ نَفْسِي وَاسْتُرْنِي بِسِتْرِكَ كَمَا تَأَنَّيْتَنِي عَنِ الانْتِقَامِ مِنِّي. أللَّهُمَّ وَثَبِّتْ فِي طَاعَتِكَ نِيَّتِيْ، وَأَحْكِمْ فِي عِبَادَتِكَ بَصِيـرَتِي، وَوَفِّقْنِي مِنَ الأَعْمَالِ لِمَا تَغْسِلُ بِهِ دَنَسَ الخَطَايَا عَنِّي، وَتَوَفَّنِي عَلَى مِلَّتِكَ وَمِلَّةِ نَبِيِّكَ مُحَمَّد عَلَيْهِ السَّـلامُ إذَا تَوَفَّيْتَنِي. أللَّهُمَّ إنِّي أَتُوبُ إلَيْـكَ فِي مَقَامِي هَذَا مِنْ كَبَائِرِ ذُنُوبِي وَصَغَائِرِهَا وَبَوَاطِنِ سَيِّئآتِي وَظَوَاهِرِهَا، وَسَوالِفِ زَلاَّتِي وَحَوَادِثِهَا، تَوْبَةَ مَنْ لا يُحَدِّثُ نَفْسَهُ بِمَعْصِيَةٍ وَلاَ يُضْمِرُ أَنْ يَعُودَ فِي خَطِيئَةٍ، وَقَدْ قُلْتَ يَا إلهِي فِي مُحْكَمِ كِتابِكَ إنَّكَ تَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِكَ، وَتَعْفُو عَنِ السَّيِّئاتِ، وَتُحِبُّ التَّوَّابِينَ، فَاقْبَلْ تَوْبَتِي كَمَا وَعَدْتَ وَأعْفُ عَنْ سَيِّئاتِي كَمَا ضَمِنْتَ، وَأَوْجِبْ لِي مَحَبَّتَكَ كَمَا شَـرَطْتَ، وَلَـكَ يَـا رَبِّ شَـرْطِي أَلاّ أَعُودَ فِي مَكْرُوهِكَ، وَضَمَانِي أَلاّ أَرْجِعَ فِي مَذْمُومِكَ، وَعَهْدِي أَنْ أَهْجُرَ جَمِيعَ مَعَاصِيكَ. أللَّهُمَّ إنَّكَ أَعْلَمُ بِمَا عَمِلْتُ فَاغْفِرْ لِي مَا عَلِمْتَ، وَاصْرِفْنِي بِقُدْرَتِكَ إلَى مَا أَحْبَبْتَ. أللَّهُمَّ وَعَلَيَّ تَبِعَاتٌ قَدْ حَفِظْتُهُنَّ، وَتَبِعَاتٌ قَدْ نَسيتُهُنَّ، وَكُلُّهُنَّ بِعَيْنِكَ الَّتِي لاَ تَنَـامُ، وَعِلْمِكَ الَّذِي لا يَنْسَى فَعَوِّضْ مِنْهَا أَهْلَهَا وَاحْطُطْ عَنّي وِزْرَهَا، وَخَفِّفْ عَنِّي ثِقْلَهَا، وَاعْصِمْنِي مِنْ أَنْ اُقَارِفَ مِثْلَهَا. أللَّهُمَّ وَإنَّهُ لاَ وَفَاءَ لِي بِالتَّوْبَةِ إلاَّ بِعِصْمَتِكَ، وَلا اسْتِمْسَاكَ بِي عَنِ الْخَطَايَا إلاَّ عَنْ قُوَّتِكَ، فَقَوِّنِي بِقُوَّة كَافِيَة، وَتَوَلَّنِي بِعِصْمَة مَانِعَة. أللَّهُمَّ أَيُّما عَبْد تَابَ إلَيْكَ وَهُوَ فِي عِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَكَ فَاسِخٌ لِتَوْبَتِهِ وَعَائِدٌ فِي ذَنْبِهِ وَخَطِيئَتِهِ فَإنِّي أَعُوذُ بِكَ أنْ أَكُوْنَ كَذلِكَ، فَاجْعَلْ تَوْبَتِي هَذِهِ تَوْبَةً لا أَحْتَاجُ بَعْدَهَا إلَى تَوْبَة، تَوْبَةً مُوجِبَةً لِمَحْوِ مَا سَلَفَ، وَالسَّلاَمَةِ فِيمَـا بَقِيَ. أللَّهُمَّ إنِّي أَعْتَـذِرُ إلَيْـكَ مِنْ جَهْلِي، وَأَسْتَـوْهِبُـكَ سُوْءَ فِعْلِي، فَـاضْمُمْنِي إلَى كَنَفِ رَحْمَتِكَ تَطَوُّلاً، وَاسْتُرْنِي بِسِتْرِ عَافِيَتِكَ تَفَضُّلاً. أللَّهُمَّ وَإنِّي أَتُوبُ إلَيْكَ مِنْ كُلِّ مَا خَالَفَ إرَادَتَكَ أَوْ زَالَ عَنْ مَحَبَّتِـكَ مِنْ خَـطَرَاتِ قَلْبِي وَلَحَـظَاتِ عَيْنِي وَحِكَايَاتِ لِسَانِي، تَوْبَةً تَسْلَمُ بِهَا كُلُّ جَارِحَة عَلَى حِيَالِهَا مِنْ تَبِعَاتِكَ، وَتَأْمَنُ مِمَّا يَخَافُ الْمُعْتَدُونَ مِنْ أَلِيْمِ سَطَوَاتِكَ. أَللَّهُمَّ فَارْحَمْ وَحْدَتِي بَيْنَ يَدَيْكَ، وَوَجِيبَ قَلْبِي مِنْ خَشْيَتِكَ، وَاضْطِرَابَ أَرْكَانِي مِنْ هَيْبَتِكَ، فَقَدْ أَقَامَتْنِي يَا رَبِّ ذُنُوبِي مَقَامَ الْخِزْيِ بِفِنَائِكَ، فَإنْ سَكَتُّ لَمْ يَنْطِقْ عَنِّي أَحَدٌ، وَإنْ شَفَعْتُ فَلَسْتُ بِأَهْلِ الشَّفَاعَةِ. أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَشَفِّعْ فِي خَطَايَـايَ كَرَمَكَ، وَعُدْ عَلَى سَيِّئاتِي بِعَفْوِكَ، وَلاَ تَجْزِنِي جَزَآئِي مِنْ عُقُوبَتِكَ وَابْسُطْ عَلَيَّ طَوْلَكَ وَجَلِّلْنِي بِسِتْرِكَ، وَافْعَلْ بِي فِعْلَ عَزِيز تَضَرَّع إلَيْهِ عَبْدٌ ذَلِيلٌ فَرَحِمَهُ، أَوْ غَنِيٍّ تَعَرَّضَ لَهُ عَبْدٌ فَقِيرٌ فَنَعَشَهُ. أللَّهُمَّ لاَ خَفِيرَ لِي مِنْكَ فَلْيَخْفُرْنِيْ عِزُّكَ، وَلا شَفِيعَ لِيْ إلَيْكَ فَلْيَشْفَعْ لِي فَضْلُكَ، وَقَدْ أَوْجَلَتْنِي خَطَايَايَ فَلْيُؤْمِنِّي عَفْوُكَ، فَمَا كُلُّ مَا نَطَقْتُ بِهِ عَنْ جَهْل مِنِّي بِسُوْءِ أَثَرِي، وَلاَ نِسيَان لِمَا سَبَقَ مِنْ ذَمِيمِ فِعْلِي، وَلكِنْ لِتَسْمَعَ سَمَاؤُكَ وَمَنْ فِيْهَـا، وَأَرْضُكَ وَمَنْ عَلَيْهَا مَا أَظْهَرْتُ لَكَ مِنَ النَّدَمِ، وَلَجَـأتُ إلَيْكَ فِيـهِ مِنَ التَّوْبَـةِ، فَلَعَـلَّ بَعْضَهُمْ بِرَحْمَتِكَ يَرْحَمُنِي لِسُوءِ مَوْقِفِي، أَوْ تُدْرِكُهُ الرِّقَّةُ عَلَىَّ لِسُوءِ حَالِي فَيَنَالَنِي مِنْهُ بِدَعْوَةٍ أَسْمَعُ لَدَيْكَ مِنْ دُعَائِي، أَوْ شَفَاعَـةٍ أَوْكَدُ عِنْدَكَ مِنْ شَفَاعَتِي تَكُونُ بِهَا نَجَاتِي مِنْ غَضَبِكَ وَفَوْزَتِي بِرضَاكَ. أللَّهُمَّ إنْ يَكُنِ النَّدَمُ تَوْبَةً إلَيْكَ فَأَنَا أَنْدَمُ اْلنَّادِمِينَ، وَإنْ يَكُنِ التَّرْكُ لِمَعْصِيَتِكَ إنَابَةً فَأَنَا أَوَّلُ الْمُنِيبينَ، وَإنْ يَكُنِ الاسْتِغْفَارُ حِطَّةً لِلذُّنُوبِ فَإنَي لَكَ مِنَ الْمُسْتَغْفِرِينَ. اللَّهُمَّ فَكَمَا أَمَرْتَ بِالتَّوْبَةِ وَضَمِنْتَ الْقَبُولَ وَحَثَثْتَ عَلَى الدُّعَـاءِ وَوَعَدْتَ الإجَابَةَ، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدِ وَآلِهِ وَاقْبَلْ تَوْبَتِي وَلاَ تَرْجِعْني مَرجَعَ الخَيبَةِ منْ رَحْمَتِك إنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ عَلَى الْمُذْنِبِينَ، وَالرَّحِيمُ لِلْخَاطِئِينَ الْمُنِيبِينَ. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ كَمَا هَدَيْتَنَا بِهِ وَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ كَمَا اسْتَنْقَذْتَنَا بِهِ، وَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ صَلاَةً تَشْفَعُ لَنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَيَوْمَ الْفَاقَةِ إلَيْكَ، إنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ وَهُوَ عَلَيْكَ يَسِيرٌ .

    (1)خداوندا اى كسى كه توصيف وصف‌كنندگان،او را نمى‌ستايد (2)و اى كسى كه اميد اميدواران،از او نمى‌گذرد (3)و اى كسى كه پاداش نيكوكاران،نزد او تباه نمى‌شود (4)و اى كسى كه انتهاى ترس عبادت‌كنندگان است (5)و اى كسى كه نهايت هراس پرهيزكاران است (6)اين مقام كسى است كه بازيچۀ دست‌هاى گناهان گرديده و مهارهاى خطاها او را از پى خود كشيده و شيطان بر او چيره گشته.پس با سهل‌انگارى از آنچه امر كرده‌اى كوتاهى كرده و با بى‌باكى آنچه از آن نهى نموده‌اى،انجام داده (7)مانند نادان به قدرت تو بر خودش،يا انكاركنندۀ بسيارى فضل تو به خودش.امّا همين كه چشم هدايت براى او گشوده شد و ابرهاى كورى از مقابلش كنار رفت،آنچه با آن به خود ستم كرده،شمرد و در آنچه با آن پروردگارش را مخالفت كرده،انديشيد.پس گناه بزرگش را بزرگ و ناسازگارى سترگش را سترگ دانست (8)پس اميدوار به تو و شرمنده از تو،به سويت روى آورده و با اعتماد به تو،خواهشش را به سوى تو گردانده است.پس از روى يقين با حرص،تو را قصد كرد و از سر اخلاص با ترس،آهنگ تو نمود.در حالى كه طمعش از هر كه-جز تو-در او طمع كنند،خالى است و ترسش از هر كه-جز تو-از او بترسند،برطرف شد (9)پس زارى‌كنان در پيشگاهت ايستاده و ديده‌اش را با سرافكندگى به زمين دوخته و با خوارى براى عزّتت سرش را به زير افكنده و با خضوع،از رازهايش-آنچه را كه خود به آن داناترى-برايت آشكار كرده و با خشوع،-از گناهانش-آنچه تو شمارۀ آن را بهتر مى‌دانى شمرده و در(گناهان)بزرگى كه مى‌دانى گرفتار شده و از(كار)زشتى كه در حكم تو رسواگر است،از تو كمك خواسته.از گناهانى كه لذّت‌هايش سپرى شد و گذشت و پيامدهاى آن به جاى ماند و پايدار شد (10)اى خداى من،اگر او را عقوبت دهى،عدل تو را انكار نمى‌كند و اگر از او گذشتى و به او رحم آوردى،گذشتت را بزرگ نشمارد.زيرا تويى پروردگار كريمى،كه آمرزش گناه بزرگ در نظر تو بزرگ نيست (11)خداوندا،اكنون اين من هستم كه به نزد تو آمده‌ام،در حالى كه فرمان تو را كه به دعا كردن امر نموده‌اى،اطاعت كرده‌ام و وفا به وعده‌اى را كه پيرامون اجابت داده‌اى، خواستارم.زيرا كه مى‌فرمايى:«مرا بخوانيد،تا شما را اجابت كنم.» (12)خداوندا پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و با آمرزش خود به من رو آور.همچنان كه من با اقرارم به تو رو آوردم.و مرا از افتادنگاه‌هاى گناهان،بلند گردان،چنانكه خود را براى تو فرو افكنده‌ام.و مرا با پوشش خود بپوشان،آنگونه كه در انتقام از من درنگ فرمودى (13)خداوندا و نيّت مرا در فرمانبردارى‌ات،ثابت بدار و بينش مرا در بندگى‌ات، استوار گردان و مرا به كارهايى كه با آن چركى خطاها را از من بشويى،توفيق ده و هنگامى كه مرا ميراندى،بر دين خود و دين پيامبرت محمّد-كه درود بر او باد-بميران (14)خداوندا من در اين جايگاهم،از گناهان بزرگ و كوچكم و از بدى‌هاى پنهان و آشكارم و از لغزش‌هاى گذشته و تازه‌ام،به درگاهت توبه مى‌كنم.توبۀ كسى كه نافرمانى از ذهنش نمى‌گذرد و قصد بازگشت به خطا را ندارد (15)و اى خداى من،در كتاب استوارت فرموده‌اى همانا توبۀ بندگانت را مى‌پذيرى،و از بدى‌ها در مى‌گذرى،و توبه‌كنندگان را دوست مى‌دارى.پس همانگونه كه وعده دادى،توبه‌ام را بپذير و آنچنان كه ضمانت كرده‌اى،از بدى‌هايم درگذر و همان‌طور كه شرط كرده‌اى،دوستى خود را برايم واجب گردان (16)و اى پروردگار من،با تو قرار مى‌گذارم،در كارى كه ناپسند توست، برنگردم و ضمانت مى‌دهم،در كارى كه نكوهيدۀ توست،باز نگردم و عهد مى‌بندم،از همۀ نافرمانى‌هاى تو،دورى گزينم (17)خداوندا به درستى كه تو به كارهايم،داناترى. پس آنچه(گناه)از من مى‌دانى،بيامرز و به قدرت خود،به آنچه دوست دارى،باز گردان (18)خداوندا و مرا(از حقوق مردم)گرفتارى‌هايى است كه به ياد دارم و گرفتارى‌هايى است كه فراموش كرده‌ام و همۀ آنها پيش چشم تو كه نمى‌خوابد و در علم تو كه فراموش نمى‌كند،قرار دارد.پس صاحبانش را عوض ده و سنگين بارى‌اش را از من بيفكن و سنگينى‌اش را از من سبك فرما و مرا از نزديك شدن به مانند آن،نگهدار (19)خداوندا مرا جز به نگهدارى تو،وفاى به توبه نيست.و جز به قدرت تو،خوددارى از خطاها برايم ممكن نيست.پس با قوّت كافى،مرا قوى ساز و به نگهدارى بازدارنده،سرپرستى‌ام كن (20)خداوندا،هر بنده‌اى كه به درگاهت توبه نمود ولى در علم پنهانت،توبه‌شكن و بازگشت‌كننده به گناه و خطايش باشد،پس همانا من به تو پناه مى‌برم كه اينچنين باشم. پس اين توبه‌ام را توبه‌اى گردان كه پس از آن،به توبه‌اى نيازمند نشوم.توبه‌اى سبب محو آنچه گذشته و سلامتى در آنچه مانده است (21)خداوندا،به درستى كه من از نادانى‌ام،در پيشگاه تو عذر مى‌خواهم و از زشتى كردارم،از تو بخشش مى‌طلبم.پس به لطف خويش،مرا در پناه رحمت خود گير و با فضل خويش،مرا به پردۀ عافيتت بپوشان (22)خداوندا و همانا من از هر چه مخالف خواستۀ تو يا دور از دوستى توست؛از انديشه‌هاى دلم و نگاه‌هاى چشمم و بيانات زبانم،به درگاهت توبه مى‌كنم.توبه‌اى كه با آن هر عضوى به سهم خود از كيفرهايت سالم ماند و از قهرهاى دردناكت كه بيدادگران مى‌ترسند،در امان باشد (23)خداوندا،پس به تنهايى‌ام در برابر تو و تپيدن دلم از ترست و لرزش اندامم از شكوهت،رحم فرما.پس اى پروردگار من،گناهانم به درگاهت،مرا در جايگاه رسوايى ماندگار نموده.پس اگر خاموش شوم،كسى از جانب من سخن نگويد.و اگر شفيع خواهم،سزاوار شفاعت نيستم (24)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و كرمت را شفيع خطاهايم گردان و به گذشت خود بدى‌هايم را ببخشاى و مرا به جزايم كه عقوبت توست،مجازات نكن و بخشش خود را بر من بگستر و مرا به پردۀ خويش بپوشان و با من همچون رفتار عزيزى كه بندۀ ذليلى پيش او زارى كرده،پس به او مهربانى نموده،رفتار نما.يا همانند توانگرى كه بندۀ بينوايى پيش او آمده،پس او را بى‌نياز كرده (25)خداوندا براى من پناه‌دهنده‌اى از(عقوبت)تو نيست،پس بايد عزّتت مرا پناه دهد.و شفيعى براى من به سوى تو نيست،پس بايد فضلت مرا شفاعت كند.و خطاهايم مرا ترسانده،پس بايد بخشايشت مرا ايمن گرداند (26)پس هر چه گفتم،از جهل به بدى كردارم و از فراموشى كردار نكوهيدۀ گذشته‌ام نيست.بلكه براى آن است كه آسمانت و هر كه در آن است و زمينت و هر كه بر روى آن است،پشيمانى‌اى كه به پيشگاهت آشكار نمودم و توبه‌اى كه به سبب آن به درگاهت پناه بردم را بشنود (27)شايد برخى از آنها به رحمتت بر بدى جايگاهم،به من رحم كند يا بخاطر بدى حالم،بر من دلسوزى نمايد؛پس دعايى از او به من رسد كه از دعاى من نزد تو شنيدنى‌تر است،يا شفاعتى كند كه از شفاعت من نزد تو كارسازتر است،كه رهايى من از خشمت و يافتن خوشنودى‌ات به وسيلۀ آن حاصل شود (28)خداوندا اگر پشيمانى،توبه به درگاه توست،پس من پشيمان‌ترين پشيمانانم و اگر ترك معصيت تو، بازگشت است،پس من نخستين بازگشت كننده‌ام.و اگر درخواست آمرزش سبب ريختن گناهان است،پس من به درگاه تو از آمرزش خواهانم (29)خداوندا،پس چنانكه به توبه فرمان دادى و پذيرفتن را ضمانت كردى و بر دعا ترغيب نمودى و اجابت را نويد دادى،پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و توبه‌ام را قبول كن و مرا به نااميدى از رحمتت باز نگردان.كه تو توبۀ گنهكاران را مى‌پذيرى و بر خطاكاران توبه پيشه،مهربانى (30)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست،همچنانكه ما را به سبب او هدايت كردى و بر محمّد و خاندانش درود فرست،آنچنان كه ما را به‌وسيلۀ او نجات دادى و بر محمّد و خاندانش درود فرست،درودى كه روز رستاخيز و روز نيازمندى به تو،ما را شفاعت كند.زيرا تو بر هر چيز توانايى و آن بر تو آسان است

  32. دعای 32 پس از نماز شب

    ۳۲

    أَللَّهُمَّ يَا ذَا الْمُلْكِ الْمُتأبِّدِ بِالْخُلُودِ وَالْسُلْطَانِ الْمُمْتَنِعِ بِغَيْرِ جُنُود وَلاَ أَعْوَان، وَالْعِزِّ الْبَاقِي عَلَى مَرِّ الدُّهُورِ، وَخَوَالِي الأَعْوَامِ، وَمَوَاضِي الأَزْمَانِ وَالأيَّامِ، عَزَّ سُلْطَانُكَ عِزّاً لا حَدَّ لَهُ بِأَوَّلِيَّةٍ وَلاَ مُنْتَهَى لَهُ بِآخِرِيَّةٍ، وَاسْتَعْلَى مُلْكُكَ عُلُوّاً سَقَطَتِ الأشْيَاءُ دُونَ بُلُوغِ أَمَدِهِ وَلاَ يَبْلُغُ أَدْنَى مَا اسْتَأثَرْتَ بِـهِ مِنْ ذَلِكَ أَقْصَى نَعْتِ النَّـاعِتِينَ. ضَلَّتْ فِيْـكَ الصِّفَاتُ وَتَفَسْخَتْ دُونَكَ النُّعُوتُ وَحَارَتْ فِي كِبْرِيِائِكَ لَطَائِفُ الأوْهَامِ، كَذلِكَ أَنْتَ اللهُ الأَوَّلُ فِي أَوَّلِيَّتِكَ، وَعَلَى ذَلِكَ أَنْتَ دَائِمٌ لا تَزُولُ، وَأَنَا الْعَبْدُ الضَّعِيْفُ عَمَلاً الجَسِيْمُ أَمَلاً، خَرَجَتْ مِنْ يَدِي أَسْبَابُ الْوُصُلاَت إلاّ مَا وَصَلَهُ رَحْمَتُكَ ، وَتَقَطَّعَتْ عَنِّي عِصَمُ الآمَالِ إلاّ مَا أَنَا مُعْتَصِمٌ بِهِ مِنْ عَفْوِكَ، قَلَّ عِنْدِي مَا أَعْتَدُّ بِهِ مِنْ طَاعَتِكَ وَكَثُرَ عَلَيَّ مَا أَبُوءُ بِهِ مِنْ مَعْصِيَتِكَ، وَلَنْ يَضِيْقَ عَلَيْكَ عَفْوٌ عَنْ عَبْدِكَ وَإنْ أَسَاءَ فَاعْفُ عَنِّي. أللَّهًمَّ وَقَدْ أَشْرَفَ عَلَى خَفَايَا الأَعْمَالِ عِلْمُكَ وَانْكَشَفَ كُلُّ مَسْتُور دُونَ خُبْرِكَ وَلاَ تَنْطَوِي عَنْكَ دَقَائِقُ الأُمُورِ وَلاَ تَعْزُبُ عَنْكَ غَيِّبَاتُ السَّرَائِرِ، وَقَدِ اسْتَحْوَذَ عَلَيَّ عَدُوُّكَ الَّذِي اسْتَنْظَرَكَ لِغِوَايتِي فَأَنْظَرْتَهُ، وَاسْتَمْهَلَكَ إلَى يَوْمِ الدِّيْنِ لاِضْلاَلِي فَأَمْهَلْتَهُ، فَأوْقَعَنِيْ وَقَدْ هَرَبْتُ إلَيْكَ مِنْ صَغَائِرِ ذُنُوبٍ مُوبِقَةٍ وَكَبَائِرِ أَعْمَالٍ مُرْدِيَـةٍ حَتَّى إذَا قَارَفْتُ مَعْصِيَتَـكَ وَاسْتَوْجَبْتُ بِسُوءِ سَعْيِي سَخْطَتَكَ فَتَلَ عَنِّي عِذَارَ غَدْرِهِ، وَتَلَقَّانِي بكَلِمَةِ كُفْرهِ، وَتَوَلَّى الْبَراءَةَ مِنِّي وَأَدْبَرَ مُوَلِّيَاً عَنِّي، فَأَصْحَرنِي لِغَضَبِكَ فَرِيداً، وَأَخْرَجَني إلى فِنَاءِ نَقِمَتِكَ طَرِيداً لاَ شَفِيعٌ يَشْفَعُ لِيْ إلَيْـكَ، وَلاَ خَفِيـرٌ يُؤْمِنُنِي عَلَيْـكَ وَلاَ حِصْنٌ يَحْجُبُنِي عَنْكَ وَلاَ مَلاَذٌ أَلْجَأُ إلَيْهِ مِنْكَ. فَهَذَا مَقَامُ الْعَائِذِ بِكَ، وَمَحَلُّ الْمُعْتَرِفِ لَكَ، فَلاَ يَضِيقَنَّ عَنِّي فَضْلُكَ، وَلا يَقْصُـرَنَّ دونِي عَفْوُكَ، وَلا أكُنْ أَخْيَبَ عِبَادِكَ التَّائِبِينَ، وَلاَ أَقْنَطَ وفُودِكَ الآمِلِينَ وَاغْفِرْ لِي إنَّكَ خَيْرُ الْغَافِرِينَ. أللَّهُمَّ إنَّكَ أَمَرْتَنِي فَتَرَكْتُ، وَنَهَيْتَنِي فَرَكِبْتُ، وَسَوَّلَ لِيَ الْخَطَأَ خَاطِرُ السُّوءِ فَفَرَّطْتُ، وَلا أَسْتَشْهِدُ عَلَى صِيَامِي نَهَـاراً، وَلاَ أَسْتَجِيرُ بِتَهَجُّدِي لَيْلاً، وَلاَ تُثْنِي عَلَيَّ بِإحْيَائِهَا سُنَّةٌ حَـاشَا فُرُوضِـكَ الَّتِي مَنْ ضَيَّعَها هَلَكَ، وَلَسْتُ أَتَوَسَّلُ إلَيْكَ بِفَضْلِ نَافِلَة مَعَ كَثِيرِ مَا أَغْفَلْتُ مِنْ وَظَائِفِ فُرُوضِكَ، وَتَعَدَّيْتُ عَنْ مَقَامَاتِ حُدُودِكَ إلَى حُرُمَات انْتَهَكْتُهَا، وَكَبَائِرِ ذُنُوب اجْتَرَحْتُهَا كَانَتْ عَافِيَتُكَ لِي مِنْ فَضَائِحِهَا سِتْراً. وَهَذَا مَقَامُ مَنِ اسْتَحْيَى لِنَفْسِهِ مِنْكَ، وَسَخِطَ عَلَيْهَا، وَرَضِيَ عَنْكَ فَتَلَقَّاكَ بِنَفْس خَاشِعَة، وَرَقَبَة خَاضِعَة، وَظَهْر مُثْقَل مِنَ الْخَطَايَا وَاقِفاً بَيْنَ الرَّغْبَةِ إلَيْكَ وَالرَّهْبَةِ مِنْكَ، وَأَنْتَ أَوْلَى مَنْ رَجَـاهُ، وَأَحَقُّ مَنْ خَشِيَـهُ وَاتّقـاهُ، فَاعْطِنِي يَا رَبِّ مَا رَجَوْتُ، وَآمِنِّي مَا حَذِرْتُ، وَعُدْ عَلَيَّ بِعَائِدَةِ رَحْمَتِكَ إنَّكَ أكْرَمُ الْمَسْؤُولِينَ. أللَّهُمَّ وَإذْ سَتَـرْتَنِي بِعَفْوِكَ وَتَغَمَّـدْتَنِي بِفَضْلِكَ فِي دَارِ الْفَنَاءِ بِحَضرَةِ الأكْفَاءِ فَأَجِرْنِي مِنْ فَضِيحَاتِ دَارِ الْبَقَاءِ عِنْدَ مَوَاقِفِ الأشْهَادِ مِنَ المَلائِكَةِ الْمُقَرَّبِينَ وَالرُّسُلِ الْمُكَرَّمِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ، مِنْ جَار كُنْتُ أُكَاتِمُهُ سَيِّئاتِي وَمِنْ ذِي رَحِم كُنْتُ أَحْتَشِمُ مِنْهُ فِي سَرِيرَاتِي، لَمْ أَثِقْ بِهِمْ رَبِّ فِي السِّتْرِ عَلَيَّ، وَوَثِقْتُ بِكَ رَبِّ فِي الْمَغفِرَةِ لِيْ، وَأَنْتَ أوْلَى مَنْ وُثِقَ بِهِ وَأَعْطَى مَنْ رُغِبَ إلَيْهِ وَأَرْأَفُ مَنِ اسْتُرْحِمَ فَارْحَمْنِي. أللهُمَّ وَأنتَ حَدَرْتَنِي مَاءً مَهِيناً مِنْ صُلب، مُتَضَائِقِ الْعِظَامِ حَرِجِ الْمَسَالِكِ إلَى رَحِم ضَيِّقَة سَتَرْتَهَا بِالْحُجُبِ تُصَرِّفُنِي حَالاً عَنْ حَال حَتَّى انْتَهَيْتَ بِيْ إلَى تَمَامِ الصُّورَةِ وَأَثْبَتَّ فِيَّ الْجَوَارحَ كَمَا نَعَتَّ فِي كِتَابِكَ نُطْفَةً ثُمَّ عَلَقَةً ثُمَّ مُضْغَةً ثُمَّ عِظَاماً ثُمَّ كَسَوْتَ الْعِظَامَ لَحْماً ثُمَّ أَنْشَأتَنِي خَلْقَاً آخَرَ كَمَا شِئْتَ، حَتَّى إذَا احْتَجْتُ إلَى رِزْقِكَ، وَلَمْ أَسْتَغْنِ عَنْ غِيَـاثِ فَضْلِكَ جَعَلْتَ لِي قُـوتـاً مِنْ فَضْلِ طَعَام وَشَرَاب أَجْرَيْتَهُ لاِمَتِكَ الَّتِيْ أَسْكَنْتَنِي جَوْفَهَا وَأَوْدَعْتَنِي قَرَارَ رَحِمِهَا، وَلَوْ تَكِلُنِي يَا رَبِّ فِي تِلْكَ الْحَـالاتِ إلَى حَوْلِي، أَوْ تَضْطَرُّنِي إلَى قُوّتي لَكَانَ الْحَوْلُ عَنِّي مُعْتَزِلاً، وَلَكَانَتِ الْقُوَّةُ مِنِّي بَعِيدَةً، فَغَذَوْتَنِي بِفَضْلِكَ غِذَاءَ البَرِّ اللَّطِيفِ ، تَفْعَلُ ذَلِكَ بِي تَطَوُّلاً عَلَيَّ إلَى غَايَتِي هَذِهِ، لاَ أَعْدَمُ بِرَّكَ وَلاَ يُبْطِئُ بِي حُسْنُ صَنِيعِكَ، وَلاَ تَتَأكَّدُ مَعَ ذَلِكَ ثِقَتِي، فَأَتَفَرَّغَ لِمَا هُوَ أَحْظَى لِيْ عِنْدَكَ، قَدْ مَلَكَ الشَّيْطَانُ عِنَانِي فِي سُوءِ الظَّنِّ وَضَعْفِ الْيَقِينِ، فَأَنَا أَشْكُو سُوْءَ مُجَاوَرَتِهِ لِي وَطَـاعَةَ نَفْسِي لَـهُ، وَأَسْتَعْصِمُـكَ مِنْ مَلَكَتِهِ، وَأَتَضَـرَّعُ إلَيْكَ في صَرفِ كَيدِهِ عَنّي و أسأَلُكَ فِي أَنْ تُسَهِّلَ إلَى رِزْقِي سَبِيلاً، فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى ابْتِدَائِكَ بِالنِّعَمِ الْجِسَامِ، وَإلْهَامِكَ الشُّكْرَ عَلَى الإحْسَانِ وَالإِنْعَامِ ، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَسَهِّلْ عَلَيَّ رِزْقِي وَأَنْ تُقَنِّعَنِي بِتَقْدِيرِكَ لِيْ ، وَأَنْ تُرْضِيَنِي بِحِصَّتِيْ فِيمَا قَسَمْتَ لِيْ، وَأَنْ تَجْعَـلَ مَـا ذَهَبَ مِنْ جِسْمِيْ وَعُمُرِيْ فِي سَبِيْلِ طَاعَتِكَ إنَّكَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ. أللَهُمَّ إنِّي أَعُوذُ بِكَ مَنْ نَارٍ تَغَلَّظْتَ بِهَا عَلَى مَنْ عَصَاكَ، وَتَوَعَّدْتَ بِهَا مَنْ صَدَفَ عَنْ رِضَاكَ، وَمِنْ نَارٍ نورُهَا ظُلْمَة وَهَيِّنُهَا أَلِيمٌ، وَبَعِيدُهَا قَرِيبٌ، وَمِنْ نَارٍ يَأْكُلُ بَعْضَهَا بَعْضٌ، وَيَصُولُ بَعْضُهَا عَلَى بَعْض، وَمِنْ نَارٍ تَذَرُ الْعِظَامَ رَمِيماً، وَتَسْقِي أَهْلَهَا حَمِيماً ، وَمِنْ نَارٍ لاَ تُبْقِي عَلَى مَنْ تَضَرَّعَ إلَيْهَا، وَلاَ تَرْحَمُ مَنِ اسْتَعْطَفَهَا، وَلاَ تَقْدِرُ عَلَى التَّخْفِيفِ عَمَّنْ خَشَعَ لَهَا وَاسْتَسْلَمَ إلَيْهَا، تَلْقَى سُكَّانَهَا بِأَحَرِّ مَا لَدَيْهَا مِنْ أَلِيْمِ النَّكَالِ وَشَدِيدِ الْوَبَالِ، وَأَعُوذُ بكَ مِنْ عَقَارِبِهَا الْفَاغِرَةِ أَفْوَاهُهَا، وَحَيّاتِهَا الصَّالِقَةِ بِأَنْيَابِهَا، وَشَرَابِهَا الَّذِي يُقَطِّعُ أَمْعَاءَ وَأَفْئِدَةَ سُكَّانِهَا، وَيَنْزِعُ قُلُوبَهُمْ، وَأَسْتَهْدِيْكَ لِمَا باعَدَ مِنْهَا وَأَخَّرَ عَنْهَا. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِـهِ وَأَجِرْنِي مِنْهَا بِفَضْل رَحْمَتِكَ، وَأَقِلْنِي عَثَرَاتِي بِحُسْنِ إقَالَتِكَ ، وَلاَ تَخْذُلْنِي يَا خَيْرَ الْمُجيرِينَ أللَّهُمَّ إنَّكَ تَقِي الْكَرِيهَةَ ، وَتُعْطِي الْحَسَنَةَ ، وَتَفْعَلُ مَا تُرِيـدُ وَأَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، إذَا ذُكِرَ الأبْرَارُ، وَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ مَا اخْتَلَفَ اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ صَلاَةً لاَ يَنْقَطِعُ مَدَدُهَا، وَلاَ يُحْصَى عَدَدُهَا صَلاَةً تَشْحَنُ الْهَوَاءَ، وَتَمْلاُ الأرْضَ وَالسَّماءَ. صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ حَتَّى يَرْضَى، وَصَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ بَعْدَ الرِّضَا صَلاَةً لا حَدَّ لَها وَلاَ مُنْتَهَى يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِيْنَ.

    (1)خداوندا اى صاحب پادشاهى پايندۀ جاويد (2)و اى فرمانرواى استوار بدون لشكريان و ياران (3)و اى عزيزى كه با سپرى شدن روزگارها و سال‌هاى گذشته و گذشتن زمان‌ها و روزها،ماندگار است (4)فرمانروايى تو،چنان با عزّت است،كه حدّى براى اوّلش و پايانى براى آخرش نيست (5)و سلطنت تو،چنان بلندمرتبه است،كه همه چيز پيش از رسيدن به پايان آن،ساقط شود (6)و آخرين وصف ستايندگان،به پايين‌ترين مرتبه‌اى كه به خود اختصاص داده‌اى،نمى‌رسد (7) اوصاف در تو گمراه شده و تعريف‌ها پيش از رسيدن به تو،از هم گسسته و تصوّرهاى دقيق در بزرگوارى‌ات سرگردان گشته (8)چنين است كه تو خدايى هستى كه در اوّليت خود اوّل و در اين(صفت)دائم و جاويدى (9)و من بنده‌اى هستم كه عملش ضعيف و آرزويش بزرگ است.اسباب پيوندها از دستم بيرون رفته،جز آنچه به رحمتت وصل شده و رشته‌هاى آرزو از من بريده،جز بخشايشت كه به آن چنگ زده‌ام (10)طاعتى كه به شمار آورم،نزد من كم است و معصيتت كه بر دوش كشم،بر من زياد است.و گذشت از بنده‌ات گرچه بد كرده،بر تو دشوار نيست.پس از من در گذر (11) خداوندا علم تو بر اعمال پنهان ما،آگاه است.و هر پوشيده‌اى نزد آگاهى تو،آشكار است.و كارهاى ريز و كوچك،از تو پنهان نمى‌ماند و رازهاى نهان،از تو غايب نيست (12)و دشمن تو كه براى بيراهه بردن من از تو فرصت خواست،پس فرصتش دادى،و براى گمراه كردنم از تو-تا روز جزا-مهلت طلبيد،پس مهلتش دادى،بر من چيره شده است (13)پس در حالى كه از گناهان كوچك هلاكت‌بار و از كردارهاى بزرگ نابود كننده به سويت مى‌گريختم،مرا بر زمين زد.و همين كه به نافرمانى‌ات پرداختم و با زشتى كردارم،خشمت را سزاوار گشتم،پس عنان حيله‌اش را از من برگرداند و با گفتار كفرش با من روبرو شد و از من بيزارى جست و پشت‌كنان از من فرار كرد.پس مرا تنها در بيابان خشمت رها نمود و مرا رانده شده،به سوى درگاه انتقامت در آورد (14)نه شفاعت كننده‌اى است كه برايم نزد تو شفاعت كند و نه پناه‌دهنده‌اى كه برايم از تو امان گيرد و نه جاى استوارى كه مرا از تو باز دارد و نه پناهگاهى كه از تو بدان پناه برم (15) پس اين جايگاه پناهنده شده به تو،و محل اعتراف كننده براى توست.پس مبادا فضل تو از من تنگى نمايد و بخشايشت از من كوتاهى كند و مبادا من بى‌بهره‌ترين بندگان توبه‌كننده‌ات و از نااميدترين گروه‌هاى آرزومندت باشم.و مرا بيامرز.به درستى كه تو بهترين آمرزندگانى (16)خداوندا همانا تو مرا امر كردى،پس ترك گفتم و مرا نهى نمودى،پس مرتكب شدم و انديشۀ بد خطا را براى من آراست،پس(از فرمان تو)كوتاهى نمودم (17)نه مى‌توانم روزه‌دارى روزى را شاهد گيرم و نه شب زنده‌دارى شبى را پناه خود خواهم و نه(عمل) مستحبّى به خاطر زنده ساختنش مرا مى‌ستايد،مگر واجبات تو،كه هر كه آن را انجام نداد،به هلاكت رسد (18)و من هيچ‌گاه با فضيلت(عمل)مستحبّ به سويت توسّل نمى‌جويم،با آنكه از بسيارى از شرايط واجبات غفلت نمودم و از به پا داشتن حدود تو تجاوز كرده،پردۀ حرام‌ها را دريده‌ام و گناهان بزرگى انجام داده‌ام كه عافيت داشتن تو از رسوايى‌هاى آن،براى من پوششى گرديد (19)و اين جايگاه كسى است كه دربارۀ خويش،از تو شرمنده گشت و بر خود خشمگين و از تو خوشنود است. پس با وجودى فروتن و گردنى فرو افتاده و پشتى گرانبار از(بار)خطاها،پيش روى توست،در حالى كه ميان(دو راهى)ميل به تو و ترس از تو ايستاده است (20)و تو سزاوارترين كسى هستى كه به او اميد است و شايسته‌ترين كسى مى‌باشى كه بايد از او ترسيد و از او پرهيز نمود.پس اى پروردگار من،آنچه را اميد دارم،به من عطا كن،و از آنچه ترسيده‌ام،مرا ايمنى ده و سود رحمت خود را به من ارزانى دار.كه تو بخشنده‌ترين كسى هستى كه از آنها درخواست مى‌شود (21)خداوندا و اكنون كه مرا به بخشايشت پوشاندى و(گناه)مرا به فضلت در سراى فانى در حضور همانندانم نهان داشتى،پس از رسوايى‌هاى سراى باقى،نزد جايگاه‌هاى شاهدان؛از فرشتگان ارجمند و پيامبران بزرگوار و شهيدان و صالحان،از همسايه‌اى كه بدى‌هايم را از او نهان مى‌داشتم و از خويشاوندى كه در كارهاى مخفى خود از او شرم مى‌نمودم،مرا ايمن ساز (22)پروردگار من،در رازپوشى بر من،به آنها اعتماد ندارم و پروردگار من،در آمرزش-براى خود-به تو اعتماد نمودم و تو سزاوارترين كسى هستى كه به او اعتماد شد و بخشنده‌ترين كسى مى‌باشى كه از او درخواست شد و مهربان‌ترين كسى هستى كه از او رحمت خواسته شد.پس به من رحم كن (23)خداوندا و تو مرا(آن هنگام كه)آبى پست(بودم)،از صلبى با استخوان‌هاى درهم‌تنيده و راه‌هاى تنگ،به سوى رحمى تنگ كه آن را با پرده‌ها پوشاندى،سرازير نمودى.مرا از حالى به حال ديگر مى‌گرداندى.تا اينكه مرا به صورت كامل رساندى و در من اندام‌ها را پابرجا كردى. همچنانكه در كتاب خود وصف نمودى.نخست نطفه سپس خون بسته شده و سپس پارۀ گوشت،سپس استخوان آفريدى،سپس استخوان‌ها را با گوشت پوشاندى،آنگاه مرا آنچنانكه خواستى،آفرينشى ديگر دادى (24)تا هنگامى كه به روزى تو محتاج شدم و از فريادرسى فضلت بى‌نياز نبودم.از زيادى خوردنى و آشاميدنى كه براى كنيزت مقرّر فرموده بودى،برايم خوراك قرار دادى.همان(مادرى)كه مرا در درون او جاى دادى و مرا در قرارگاه رحم او سپردى (25)و اى پروردگار من،اگر مرا در آن احوال به توانايى خودم وا مى‌گذاردى يا مرا ناگزير مى‌ساختى،به نيروى خود پناه برم؛همانا توان از من كناره مى‌گرفت و نيرو از من دور مى‌شد (26)پس به فضل خودت مرا مانند نيكوكارى مهربان خوراك دادى و آن را از روى احسانت تاكنون دربارۀ من به جا مى‌آورى.نيكى‌ات از دستم نمى‌رود و خوبى احسانت درباره‌ام عقب نمى‌افتد و با اين همه اعتمادم به تو محكم نمى‌شود،تا براى آنچه كه براى من نزد تو خوشايندتر است آسوده خاطر شوم (27)شيطان افسار مرا در بدگمانى و سست‌باورى به دست گرفت، پس از بد همسايگى او با من و اطاعت نفسم از او به تو شكايت مى‌كنم و از تو مى‌خواهم مرا از چيرگى او نگاه دارى و به درگاه تو زارى مى‌كنم،تا فريبش را از من بازگردانى (28)و از تو درخواست مى‌كنم كه راهى آسان براى روزى‌ام،(فراهم)نمايى.پس سپاس تو را كه نعمت‌هاى بزرگ را آغاز نمودى و شكرگزارى بر نيكى كردن و نعمت دادنت را به من الهام كردى.پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و روزى‌ام را بر من آسان فرما و مرا به آنچه برايم مقدّر فرموده‌اى،قانع سازى و به بهره‌ام در آنچه برايم قسمت كرده‌اى،راضى نمايى و آنچه از جسم و عمرم سپرى شده،در راه طاعتت قرار دهى.كه تو بهترين روزى‌دهندگانى (29)خداوندا،همانا به تو پناه مى‌آورم از آتشى كه با آن به هر كه تو را نافرمانى كرده،سخت گرفتى و با آن هر كه را از خوشنودى تو روى گرداند،تهديد نمودى و از آتشى كه نورش تاريكى،و آسايشش دردناك و دورش نزديك است و از آتشى كه پاره‌هايش يكديگر را مى‌خورد و برخى بر برخى ديگر حمله مى‌برد (30)و از آتشى كه استخوان‌ها را ابتدا پوسانده،سپس رها مى‌كند و اهلش را آب جوشان مى‌نوشاند،و از آتشى كه بر زارى‌كنندگانش مهربان نيست و به مهرجويانش رحم نمى‌كند،و قادر بر سبك كردن(شعله‌ها)از كسى كه برايش فروتنى نمايد و تسليم او گردد،نيست و با ساكنان خود با سوزان‌ترين كيفر دردناك و عواقب سخت روبرو مى‌شود (31)و از عقرب‌هاى آن كه دهانشان گشوده است و از مارهاى آن كه با نيش‌هايشان مى‌زنند و از آشاميدنى‌اش كه روده و دل ساكنانش را پاره‌پاره مى‌كند و دل‌هايشان را بر مى‌كند،به تو پناه مى‌برم و از تو راهنمايى مى‌خواهم،براى آنچه از آن(آتش)دور سازد و عقب گرداند (32)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا به بسيارى رحمتت از آن ايمن ساز و به نيكويى گذشتت،از لغزش‌هايم درگذر و مرا خوار نساز.اى بهترين پناه‌دهندگان (33)خداوندا همانا تو از ناخوشايندى‌ها نگهدارى مى‌كنى و نيكى عطا مى‌كنى و آنچه بخواهى انجام دهى و تو بر هر چيز قادرى (34)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست هنگامى كه نيكوكاران ياد شوند و بر محمّد و خاندانش درود فرست،تا شب و روز در گردش هستند.درودى كه پشتوانه‌اش قطع نشود و تعدادش به شمار در نيايد.درودى كه هوا را آكنده سازد و آسمان و زمين را پر كند (35)درود خدا بر او تا اينكه خوشنود شود و درود خدا بر او و خاندانش،پس از خوشنود شدن.درودى كه حدّ و نهايتى برايش نيست!اى مهربان‌ترين مهربانان

  33. دعای 33 در استخاره و درخواست خیر و نیکی

    ۳۳

    أَللَّهُمَّ إنِّي أَسْتَخِيرُكَ بِعِلْمِكَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَاقْضِ لِيْ بِالْخِيَرَةِ وَأَلْهِمْنَا مَعْرِفَةَ الاخْتِيَارِ، وَاجْعَلْ ذَلِكَ ذَرِيعَةً إلَى الرِّضَا بِمَا قَضَيْتَ لَنَا وَالتَّسْلِيْمِ لِمَا حَكَمْتَ. فَأَزِحْ عَنَّا رَيْبَ الارْتِيَابِ، وَأَيِّدْنَا بِيَقِينِ الْمُخْلِصِينَ، وَلاَ تَسُمْنَا عَجْزَ الْمَعْرِفَةِ عَمَّا تَخَيَّرْتَ، فَنَغْمِطَ قَدْرَكَ، وَنَكْرَهَ مَوْضِعَ رِضَاكَ، وَنَجْنَحَ إلَى الَّتِي هِيَ أَبْعَدُ مِنْ حُسْنِ الْعَاقِبَةِ وَأَقْرَبُ إلَى ضِدِّ الْعَافِيَةِ. حَبِّبْ إلَيْنَا مَا نَكْرَهُ مِنْ قَضَائِكَ وَسَهِّلْ عَلَيْنَا مَا نَسْتَصْعِبُ مِنْ حُكْمِكَ، وَأَلْهِمْنَـا الانْقِيَـادَ لِمَا أَوْرَدْتَ عَلَيْنَـا مِنْ مَشِيَّتِكَ حَتَّى لاَ نُحِبَّ تَأخِيْرَ مَا عَجَّلْتَ، وَلاَ تَعْجيْلَ مَا أَخَّرْتَ، وَلا نَكْرَهَ مَا أَحْبَبْتَ، وَلا نَتَخَيَّرَ مَا كَرِهْتَ، وَاخْتِمْ لَنَا بِالَّتِي هِيَ أَحْمَدُ عَاقِبةً وَأكْرَمُ مَصِيراً إنَّكَ تُفِيدُ الْكَرِيمَةَ وَتُعْطِي الْجَسِيمَةَ، وَتَفْعَلُ مَا تُرِيدُ وَأَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ .

    (1)خداوندا،همانا من به علمت از تو درخواست خير دارم.پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و برايم به خير حكم فرما (2)و معرفت(كار)خير را به ما الهام فرما و آن را وسيلۀ خوشنودى به آنچه براى ما مقدّر فرمودى و تسليم به آنچه حكم نمودى، قرار ده.پس آشفتگى ترديد را از ما دور گردان و ما را به يقين اهل اخلاص،توانا فرما (3)و ما را دچار عجز از شناخت آنچه اختيار نموده‌اى نساز،تا قدر تو را سبك شماريم و مورد رضايت تو را ناپسند داريم و به آنچه كه از حسن عاقبت دورتر و به ضدّ عافيت نزديك‌تر است،تكيه نماييم (4)آنچه از مقدّراتت كه نمى‌پسنديم،نزد ما محبوب فرما و آنچه از حكمت كه سخت مى‌شماريم،بر ما آسان گردان (5)و گردن نهى بر خواسته‌ات را-كه بر ما وارد ساختى-به ما الهام فرما،تا تأخير آنچه را پيش انداختى و تعجيل آنچه را كه به تأخير انداخته‌اى،دوست نداشته باشيم. و آنچه را دوست داشتى،ناپسند نشماريم و آنچه را ناپسند داشته‌اى،اختيار نكنيم (6) و كار ما را به آنچه عاقبتش ستوده‌تر و سرانجامش گرامى‌تر است،ختم كن.به درستى كه تو عطاى گرانمايه مى‌دهى و(نعمت)بزرگ مى‌بخشى و آنچه بخواهى انجام مى‌دهى و تو بر هر چيز توانايى

  34. دعای 34 برای رسوایی در گناه

    ۳۴

    أَللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى سِتْرِكَ بَعْدَ عِلْمِكَ ، وَمُعَافَاتِكَ بَعْدَ خُبْرِكَ، فَكُلُّنَا قَدِ اقْتَرَفَ الْعَائِبَةَ فَلَمْ تَشْهَرْهُ ، وَارْتَكَبَ الْفَاحِشَةَ فَلَم تَفْضَحْهُ وَتَسَتَّـرَ بِالْمَسَاوِي فَلَمْ تَدْلُلْ عَلَيْهِ، كَمْ نهْي لَكَ قَدْ أَتَيْنَاهُ، وَأَمْر قَدْ وَقَفْتَنَا عَلَيْهِ فَتَعَدَّيْنَاهُ، وَسَيِّئَة اكْتَسَبْنَاهَا، وَخَطِيئَة ارْتَكَبْنَـاهَا، كُنْتَ الْمُطَّلِعَ عَلَيْهَا دُونَ النَّاظِرِينَ، وَالْقَادِرَ عَلَى إعْلاَنِهَا فَوْقَ الْقَادِرِينَ، كَانَتْ عَافِيَتُكَ لَنَا حِجَاباً دُونَ أَبْصَارِهِمْ، وَرَدْماً دُونَ أَسْمَاعِهِمْ، فَاجْعَلْ مَا ستَرْتَ مِنَ الْعَوْرَةِ، وَأَخْفَيْتَ مِنَ الدَّخِيلَةِ وَاعِظاً لَنَا، وَزَاجِراً عَنْ سُوْءِ الْخُلْقِ وَاقْتِرَافِ الخَطِيئَـةِ، وَسَعْياً إلَى التَّوْبَةِ الْمَاحِيَةِ وَالطَّرِيْقِ الْمَحْمُودَةِ، وقَرِّبِ الْوَقْتَ فِيهِ ، وَلاَ تَسُمْنَا الْغَفْلَةَ عَنْكَ إنَّا إلَيْكَ رَاغِبُونَ ، وَمِنَ الذُّنُوبِ تَائِبُونَ. وَصَلِّ عَلَى خِيَرَتِكَ اللَّهُمَّ مِنْ خَلْقِكَ مُحَمَّد وَعِتْرَتِهِ الصِّفْـوَةِ مِنْ بَرِيَّتِـكَ الطَّاهِرِينَ ، وَاجْعَلْنَا لَهُمْ سَامِعِينَ وَمُطِيعِينَ كَمَا أَمَرْتَ .

    (1)خداوندا سپاس تو را،بر(خطا)پوشاندنت پس از علمت و بر عافيت‌بخشى‌ات پس از آگاهى‌ات.چرا كه هر كدام از ما كار ناپسند انجام داد،او را مشهور(در بدكارى) نكردى و كردار زشت به جا آورد،پس او را رسوا ننمودى و عيب‌هاى پنهان داشت،پس آن را نمايان نكردى (2)چه بسيار نهى نمودنى كه آن را انجام داديم و امرى كه ما را بر آن آگاه كردى،پس ما از آن تعدّى نموديم و بدى‌اى كه آن را كسب كرديم و خطايى كه مرتكب شديم،(و)تو بر آن مطّلع بودى نه(ديگر)بينندگان.و بيشتر از همۀ قدرتمندان بر آشكار كردنش قادر بودى.امّا عافيت بخشيدن تو براى ما پرده‌اى پيش چشمانشان و مانعى در برابر گوش‌هايشان قرار داد (3)پس آن عيب‌ها كه پوشاندى و بدى‌ها كه پنهان نمودى،براى ما پند دهنده و بازدارنده از بدخويى و خطاكارى و كوشش به توبۀ محو كننده و(حركت در)راه ستوده،قرار ده (4)و زمان آن را نزديك گردان و ما را گرفتار غفلت از خودت نكن.زيرا ما به سوى تو راغب هستيم و از گناهان،توبه كننده‌ايم (5)خداوندا و بر برگزيده‌ات از آفريدگان خود؛ محمّد و خانوادۀ او كه از آفريدگان پاك تو هستند،درود فرست و همان‌طور كه فرمان داده‌اى ما را در برابر ايشان گوش به فرمان و مطيع قرار ده

  35. دعای 35 در رضا و خشنودی به دادههای الهی

    ۳۵

    الْحَمْدُ للهِ رِضىً بِحُكْمِ اللهِ ، شَهِدْتُ أَنَّ اللهَ قَسَمَ مَعَايِشَ عِبَادِهِ بِالْعَدْلِ ، وَأَخَذَ عَلَى جَمِيْعِ خَلْقِهِ بِالْفَضْلِ. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَلاَ تَفْتِنِّي بِمَا أَعْطَيْتَهُمْ وَلا تَفْتِنْهُمْ بِمَا مَنَعْتَنِي فَأحْسُدَ خَلْقَكَ، وَأَغْمِطَ حُكْمَكَ. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِـهِ، وَطَيِّبْ بِقَضَائِـكَ نَفْسِي وَوَسِّعْ بِمَـواقِعِ حُكْمِكَ صَدْرِي وَهَبْ لِي الثِّقَةَ لأُقِرَّ مَعَهَا بِأَنَّ قَضَاءَكَ لَمْ يَجْرِ إلاَّ بِالْخِيَرَةِ وَاجْعَلْ شُكْرِي لَكَ عَلَى مَا زَوَيْتَ عَنّي أَوْفَرَ مِنْ شُكْرِي إيَّاكَ عَلَى مَا خَوَّلْتَنِي وَاعْصِمْنِي مِن أنْ أظُنَّ بِذِي عَدْم خَسَاسَةً، أَوْ أَظُنَّ بِصَاحِبِ ثَرْوَة فَضْلاً، فَإنَّ الشَّرِيفَ مَنْ شَرَّفَتْهُ طَاعَتُكَ، وَالْعَزِيزَ مَنْ أَعَزَّتْهُ عِبَادَتُكَ. فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَمَتِّعْنَا بِثَرْوَة لاَ تَنْفَدُ، وَأَيِّدْنَا بِعِزٍّ لاَ يُفْقَدُ وَأَسْرِحْنَا فِيْ مُلْكِ الأَبَدِ إنَّكَ الْوَاحِدُ الأَحَدُ الصَّمَدُ الَّذِي لَمْ تَلِدْ وَلَمْ تُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَكَ كُفُواً أَحَدٌ.

    (1)سپاس خداى را كه راضى به حكم اويم.گواهى مى‌دهم كه خدا روزى‌هاى بندگانش را عادلانه تقسيم نمود و با همۀ آفريدگانش با فضل رفتار كرد (2)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا به آنچه به آنان(دنياداران)عطا كردى،آزمايش نكن و آنان را به آنچه از من منع داشتى،دچار آزمون نساز كه بر آفريدگانت حسد برم و حكم تو را سبك شمارم (3)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا به قضاى خود، خوشنود گردان و سينه‌ام را به احكام خود،فراخ ساز و به من اعتمادى بخش تا به اينكه قضاى تو جز به نيكى جارى نگشته،اعتراف كنم.و شكرگزارى مرا،به آنچه از من گرفتى بيش از شكرم به آنچه به من مرحمت كردى،قرار ده (4)و مرا از اينكه به فقيرى گمان پستى برم و به ثروتمندى گمان فضل برم،حفظ فرما.زيرا شرافتمند كسى است كه اطاعت تو شريفش گرداند و عزيز كسى است كه بندگى تو عزّتش بخشد (5)پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را ثروتى كه نابود نشود،ببخش.و ما را با عزّتى كه از دست نرود،تأييد فرما.و ما را در سلطنت ابدى،رها كن.به درستى كه تو تنها يكتاى بى‌نيازى كه فرزند نياوردى و زاييده نشدى و هيچ‌كس مانند تو نبوده است

  36. دعای 36 هنگام نظر به ابر و برق و شنیدن بانگ رعد

    ۳۶

    أَللَّهُمَّ إنَّ هذَيْن آيَتَانِ مِنْ آياتِكَ، وَهذَين عَوْنَانِ مِنْ أَعْوَانِكَ يَبْتَدِرَانِ طَاعَتَكَ بِرَحْمَة نَافِعَة أَوْ نَقِمَة ضَارَّة، فَلاَ تُمْطِرْنَا بِهِمَا مَطَرَ السَّوْءِ، وَلا تُلْبِسْنَـا بِهِمَا لِبَاسَ الْبَلاَءِ. صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَأَنْزِلْ عَلَيْنَا نَفْعَ هَذِهِ السَّحَائِبِ وَبَرَكَتَهَا، وَاصْرِفْ عَنَّا أَذَاهَا وَمَضَرَّتَهَا، وَلا تُصِبْنَا فِيْهَا بآفَة، وَلا تُرْسِلْ عَلَى مَعَايِشِنَا عَاهَةً. أللَّهُمَّ وَإنْ كُنْتَ بَعَثْتَهَا نَقِمَةً وَأَرْسَلْتَهَا سَخْطَةً فَإنَّا نَسْتَجِيْرُكَ مِنْ غَضَبِكَ، وَنَبْتَهِلُ إلَيْكَ فِي سُؤَالِ عَفْوِكَ، فَمِلْ بِالْغَضَبِ إلَى الْمُشْـركِينَ، وَأَدِرْ رَحَى نَقِمَتِـكَ عَلَى الْمُلْحِـدينَ. أللَّهُمَّ أَذْهِبْ مَحْلَ بِلاَدِنَا بِسُقْيَاكَ، وَأَخْرِجْ وَحَرَ صُدُورِنَا بِرِزْقِكَ، وَلاَ تَشْغَلْنَا عَنْكَ بِغَيْرِكَ، وَلاَ تَقْطَعْ عَنْ كَافَّتِنَا مَادَّةَ بِرِّكَ، فَإنَّ الغَنِيَّ مَنْ أَغْنَيْتَ، وَإنَّ السَّالِمَ مَنْ وَقَيْتَ، مَا عِنْدَ أَحَد دُونَكَ دِفَـاعٌ، وَلاَ بِأَحَد عَنْ سَطْوَتِكَ امْتِنَاعٌ، تَحْكُمُ بِمَا شِئْتَ عَلَى مَنْ شِئْتَ، وَتَقْضِي بِمَـا أَرَدْتَ فِيمَنْ أَرَدْتَ. فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا وَقَيْتَنَا مِنَ الْبَلاءِ، وَلَكَ الشُّكْرُ عَلَى مَا خَوَّلْتَنَا مِنَ النّعْمَاءِ حَمْداً يُخَلِّفُ حَمْدَ الْحَامِدِينَ وَرَاءَهُ، حَمْداً يَمْلاُ أَرْضَهُ وَسَمَاءَهُ إنَّـكَ الْمَنَّانُ بِجَسِيمِ الْمِنَنِ، الْوَهَّابُ لِعَظِيمِ النِّعَمِ، القَابِلُ يَسِيْرَ الْحَمْدِ، الشَّاكِرُ قَلِيْلَ الشُّكْرِ، الْمُحْسِنُ الْمُجْمِلُ ذُو الطَّوْلِ لا إلهَ إلاّ أَنْتَ إلَيْكَ الْمَصِيرُ.

    (1)خداوندا همانا اين دو،دو نشانه از نشانه‌هاى تو و دو خدمت‌گزار از خدمت‌گزاران تو هستند،كه به رساندن رحمتى سودمند يا كيفرى زيان‌بار به طاعتت مى‌شتابند.پس به سبب آن دو،باران زيانبار بر ما نباران.و به سبب آن دو جامۀ بلا بر ما نپوشان (2) خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و سود و بركت اين ابرها را بر ما فرود آور و آزار و زيانشان را از ما برگردان و در آنها آفتى به ما نرسان و زيانى بر معيشت ما نفرست (3)خداوندا و اگر آن را براى كيفر برانگيخته‌اى و از روى خشم فرستاده‌اى،پس ما از خشمت،از تو امان مى‌خواهيم.و براى درخواست بخششت،به سوى تو زارى مى‌كنيم. پس خشم را به سوى مشركان بگردان و آسياب كيفرت را براى ملحدان به گردش درآور (4)خداوندا خشكسالى شهرهاى ما را،با آبيارى خويش برطرف ساز و عقدۀ دل‌هايمان را،با روزى‌ات بگشا و ما را از خودت به ديگرى مشغول نكن و اصل احسانت را از جمع ما قطع نساز.زيرا توانگر كسى است كه تو توانگر ساختى و سالم كسى است كه تو نگهدارى نمودى (5)هيچ‌كس در نزد تو(قدرت)دفاع ندارد و هيچ‌كس از غلبه‌ات امتناع نتواند كرد.به هر چه خواستى،بر هر كس خواستى،حكم مى‌كنى و به آنچه خواستى،بر هر كس خواستى،فرمان مى‌رانى (6)پس سپاس تو راست،بر بلاهايى كه ما را از آن نگهداشتى و شكر تو راست،بر آنچه از نعمت‌هايت كه به ما بخشيدى.سپاسى كه سپاس سپاس‌گزاران را پشت سر گذارد و سپاسى كه زمين و آسمانش را پر سازد (7) همانا تو بهره‌دهندۀ بهره‌هاى بزرگ،بخشندۀ نعمت‌هاى عظيم،قبول‌كنندۀ سپاس اندك، پاداش‌دهندۀ شكر كم،نيكوكار عطا كننده هستى.داراى بخششى.خدايى جز تو نيست. بازگشت(همه)به سوى توست

  37. دعای 37 در اعتراف به ناتوانی از شکر

    ۳۷

    أللَّهُمَّ إنَّ أَحَداً لاَ يَبْلُغُ مِنْ شُكْرِكَ غَايَةً إلاّ حَصَلَ عَلَيْهِ مِنْ إحْسَانِكَ مَا يُلْزِمُهُ شُكْرَاً، وَلا يَبْلُغُ مَبْلَغاً مِنْ طَاعَتِكَ وَإن اجْتَهَدَ إلاَّ كَانَ مُقَصِّراً دُونَ اسْتِحْقَاقِكَ بِفَضْلِكَ، فَأَشْكَرُ عِبَادِكَ عَاجِزٌ عَنْ شُكْرِكَ وَأَعْبَدُهُمْ مُقَصِّرٌ عَنْ طَاعَتِكَ، لا يَجبُ لأِحَد أَنْ تَغْفِرَ لَهُ بِاسْتِحْقَاقِهِ، وَلا أَنْ تَرْضَى عَنْهُ بِاسْتِيجَابِهِ، فَمَنْ غَفَرْتَ لَهُ فَبِطَولِكَ، وَمَنْ رَضِيْتَ عَنْهُ فَبِفَضْلِكَ تَشْكُرُ يَسِيرَ مَا شُكِرْتَهُ وَتُثِيبُ عَلَى قَلِيلِ مَا تُطَاعُ فِيهِ حَتَّى كَأَنَّ شُكْـرَ عِبَادِكَ الَّذِيْ أَوْجَبْتَ عَلَيْهِ ثَوَابَهُمْ وَأَعْظَمْتَ عَنْهُ جَزَاءَهُمْ أَمْرٌ مَلَكُوا اسْتِطَاعَةَ الامْتِنَاعِ مِنْهُ دُونَكَ فَكَافَيْتَهُمْ أَوْ لَمْ يَكُنْ سَبَبُهُ بِيَدِكَ فَجَازَيْتَهُمْ، بَـلْ مَلَكْتَ يَا إلهِي أَمْرَهُمْ قَبْلَ أَنْ يَمْلِكُوا عِبَادَتَكَ، وَأَعْدَدْتَ ثَوَابَهُمْ قَبْلَ أَنْ يُفِيضُوا فِي طَاعَتِكَ، وَذَلِكَ أَنَّ سُنَّتَكَ الأِفْضَالُ، وَعَادَتَكَ الإحْسَانُ، وَسَبِيلَكَ الْعَفْوُ، فَكُلُّ الْبَرِيِّةِ مًعْتَرِفَةٌ بِأَنَّكَ غَيْرُ ظَالِم لِمَنْ عَاقَبْتَ، وَشَاهِدَةٌ بِأَنَّكَ مُتَفَضِّلٌ عَلَى مَنْ عَافَيْتَ، وَكُلٌّ مُقِرٌّ عَلَى نَفْسِهِ بِالتَّقْصِيْرِ عَمَّا اسْتَوْجَبْتَ، فَلَوْلا أَنَّ الشَّيْطَانَ يَخْتَدِعُهُمْ عَنْ طَاعَتِكَ ما عَصاكَ عاصٍ وَلَوْلا أَنَّهُ صَوَّرَ لَهُمُ البَاطِلَ فِي مِثَالِ الْحَقِّ مَا ضَلَّ عَنْ طَرِيْقِكَ ضَالٌّ. فَسُبْحَانَكَ مَا أَبْيَنَ كَرَمَكَ فِي مُعَامَلَةِ مَنْ أَطَاعَكَ أَوْ عَصَاكَ، تَشْكُرُ للْمُطِيْعِ مَا أَنْتَ تَوَلَّيْتَهُ لَهُ، وَتُمْلِي لِلْعَاصِي فِيْمَا تَمْلِكُ مُعَاجَلَتَهُ فِيْهِ، أَعْطَيْتَ كُلاًّ مِنْهُمَا مَا لَمْ يَجِبْ لَهُ، وَتَفَضَّلْتَ عَلَى كُلٍّ مِنْهُمَا بِمَا يَقْصُرُ عَمَلُهُ عَنْهُ وَلَوْ كَافَأْتَ الْمُطِيعَ عَلَى مَا أَنْتَ تَوَلَّيْتَهُ لاَوْشَكَ أَنْ يَفْقِدَ ثَوَابَكَ، وَأَنْ تَزُولَ عَنْهُ نِعْمَتُكَ وَلكِنَّكَ بِكَرَمِكَ جَازَيْتَهُ عَلَى الْمُدَّةِ الْقَصِيرَةِ الفَانِيَةِ بِالْمُدَّةِ الطَّوِيلَةِ الْخَالِدَةِ، وَعَلَى الْغَايَةِ الْقَرِيبَةِ الزَّائِلَةِ بِالْغايَةِ الْمَدِيدَةِ الْبَاقِيَةِ، ثُمَّ لَمْ تَسُمْهُ الْقِصَاصَ فِيمَا أَكَلَ مِنْ رِزْقِكَ الَّذِي يَقْوَى بِهِ عَلَى طَاعَتِكَ، وَلَـمْ تَحْمِلْهُ عَلَى الْمُنَاقَشَاتِ فِي الآلاتِ الَّتِي تَسَبَّبَ بِاسْتِعْمَالِهَا إلَى مَغْفِـرَتِكَ، وَلَـوْ فَعَلْتَ ذلِكَ بِهِ لَذَهَبَ بِجَمِيْعِ مَا كَدَحَ لَهُ وَجُمْلَةِ مَا سَعَى فِيهِ، جَزَاءً لِلصُّغْرى مِنْ أَيادِيْكَ وَمِنَنِكَ، وَلَبَقِيَ رَهيناً بَيْنَ يَدَيْكَ بِسَائِرِ نِعَمِكَ فَمَتَى كَانَ يَسْتَحِقُّ شَيْئاً مِنْ ثَوَابِكَ ، لا ، مَتَى؟. هَذَا يا إلهِي حَالُ مَنْ أَطَاعَكَ وَسَبِيلُ مَنْ تَعَبَّدَ لَكَ، فَأَمَّا الْعَاصِيْ أَمْرَكَ وَالْمُوَاقِـعُ نَهْيَكَ فَلَمْ تُعَاجِلْهُ بِنَقِمَتِكَ لِكَيْ يَسْتَبْدِلَ بِحَالِهِ فِي مَعْصِيَتِكَ حَالَ الاِنَابَـةِ إلَى طَـاعَتِـكَ، وَلَقَـدْ كَـانَ يَسْتَحِقُّ فِي أَوَّلِ مَـا هَمَّ بِعِصْيَانِكَ كُلَّ مَا أَعْدَدْتَ لِجَمِيعِ خَلْقِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ، فَجَمِيعُ مَا أَخَّرْتَ عَنْهُ مِنْ الْعَذَابِ، وَأَبْطَأتَ بِهِ عَلَيْهِ مِنْ سَطَوَاتِ النَّقِمَةِ وَالْعِقَابِ تَرْكٌ مِنْ حَقِّكَ، وَرِضىً بِدُونِ وَاجِبِكَ، فَمَنْ أكْرَمُ يَا إلهِي مِنْكَ وَمَنْ أَشْقَى مِمَّنْ هَلَكَ عَلَيْـكَ، لا ، مَنْ؟ فَتَبَارَكْتَ أَنْ تُوصَفَ إلاّ بِالإحْسَانِ، وَكَـرُمْتَ أَنْ يُخَافَ مِنْكَ إلاّ الْعَدْلُ، لا يُخْشَى جَوْرُكَ عَلَى مَنْ عَصَاكَ، وَلاَ يُخَافُ إغْفَالُكَ ثَوَابَ مَنْ أَرْضَاكَ. فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَهَبْ لِيْ أَمَلِي، وَزِدْنِي مِنْ هُدَاكَ مَا أَصِلُ بِهِ إلَى التَّوْفِيقِ فِي عَمَلِي، إنَّكَ مَنَّانٌ كَرِيمٌ.

    (1)خداوندا همانا كسى به نهايت شكرگزارى‌ات نمى‌رسد،مگر آنكه از احسان تو چيزى به دست آورد كه او را شكر(ديگرى)لازم آيد (2)و در طاعت تو هر چند تلاش كند،به جايى نمى‌رسد،جز آنكه در برابر آنچه شايستۀ فضل توست،مقصر است (3)پس شكرگزارترين بندگانت از شكر تو،عاجز و عابدترين آنان از اطاعتت،مقصر است (4) هيچ‌كس در حدّى نيست كه به سبب استحقاقش آمرزشت را ايجاب كند و شايستگى‌اش رضايت تو را لازم سازد (5)پس هر كس را آمرزيدى،از احسان توست و از هر كه راضى شوى،از فضل توست (6)اندك كارى را كه پذيرفتى،جزا مى‌دهى و بر اندك طاعتى كه از تو شود،پاداش مى‌دهى.تا اينكه گويا شكرگزارى بندگانت-كه پاداش آنها را لازم گرداندى و جزاى آنان را بزرگ نمودى-كارى است كه آنان بدون تو،توانايى خوددارى از آن را داشتند.پس ازاين‌رو آنها را مزد داده‌اى يا سبب آن در تصرّف تو نبوده،پس ايشان را پاداش داده‌اى (7)بلكه اى خداى من،تو زمام امرشان را به دست داشته‌اى، پيش از آنكه بر عبادت تو توانايى داشته باشند و پاداششان را آماده نموده‌اى،پيش از آنكه در طاعتت وارد شوند.زيرا سنّت تو بخشش و عادت تو احسان و راه تو بخشايش است (8)پس همۀ آفريدگان اعتراف مى‌كنند كه تو هر كه را عقوبت نمودى،ستمگر نيستى. و گواهند كه تو هر كه را عافيت بخشى،به فضل رفتار نموده‌اى.و همگى به تقصير خود در اداى آنچه تو شايستۀ آنى،اقرار دارند (9)پس اگر شيطان آنها را از اطاعتت فريبشان نمى‌داد،هيچ گناهكارى نافرمانى تو را نمى‌كرد.و اگر او باطل را براى ايشان به صورت حق جلوه نمى‌داد،هيچ گمراهى از راه تو گمراه نمى‌شد (10) پس منزّهى تو!چه آشكار است كرم تو در رفتار با كسى كه تو را اطاعت كرده يا نافرمانى كرده است،از فرمانبر در آنچه تو برايش فراهم نموده‌اى،تشكّر مى‌كنى و گنهكار را در آنچه توانايى شتاب در كيفرش را دارى،مهلت مى‌دهى (11)هريك از آن دو را چيزى عطا كرده‌اى كه برايش لازم نبود و به هر يك از آنان چيزى تفضّل نموده‌اى كه عملش كمتر از آن است (12)و اگر(بنا بود)فرمانبر را بر آنچه تو او را بر آن گماشته‌اى،جزا دهى،چه بسا پاداش تو را از دست مى‌داد و نعمت تو از دستش مى‌رفت.ولى تو او را با كرمت در برابر عمل كوتاه مدّت زودگذر،پاداش دراز مدّت هميشگى دادى و در برابر عمل نزديك مدّت زوال پذير،پاداش دراز مدّت پايدار عطا نموده‌اى (13)سپس از او در آنچه از روزى تو خورد،و بر طاعتت نيرو گرفت،تقاص نخواستى.و نسبت به ابزارى كه با به كار بردن آنها،به آمرزش تو نائل شد،حسابكشى سخت نكردى.و اگر با او چنين رفتار مى‌نمودى،همۀ آنچه براى آن تلاش نموده و همۀ آنچه در آن كوشيده،در برابر كوچك‌ترين احسان‌هاى تو و نعمت‌هايت از دست رفته بود.و در حضور تو براى باقى نعمت‌هايت در گرو مى‌ماند.پس كى(چنين بنده‌اى)مستحقّ ثوابى از سوى تو مى‌شد؟نه!هيچ‌گاه! (14)اى خداى من،اين وضعيت كسى است كه از تو اطاعت نموده و راه كسى است كه در بندگى تو كوشيده.و امّا آنكه امر تو را سرپيچى كند و نهى تو را به جا آورد،پس به كيفرش شتاب نكردى تا حال خود را در نافرمانى‌ات به حال بازگشت به سوى طاعتت عوض كند و حال آنكه او در آغاز كه همّت نافرمانى تو نمود،همۀ عقوبت‌هاى تو را كه براى همۀ آفريدگانت آماده ساختى،سزاوار مى‌شد (15)پس هر عذابى كه از او به تأخير انداخته‌اى و هر كيفر و عقابى كه در انجام آن كندى نموده‌اى،ترك كردن حقّ خود و راضى شدن به كمتر از شايستگى خودت بوده است (16)پس اى خداى من،كريم‌تر از تو كيست‌؟و شقى‌تر از كسى كه بر اثر نافرمانى‌ات به هلاكت افتاده،كيست‌؟نه! هيچ‌كس‌؟پس والاتر از آنى كه جز به احسان وصف شوى و كريم‌تر از آنى كه جز از عدالتت ترسند.بيمى از آن نيست كه بر كسى كه تو را معصيت كرد،ستم كنى و ترسى نيست كه پاداش آنكه تو را خوشنود گرداند،فروگذارى.پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و آرزويم را به من ببخش و هدايت خود را برايم بيفزا،كه با آن به توفيق در عملم برسم.كه تو بسيار نعمت‌دهندۀ كريم هستى

  38. دعای 38 در پوزش از کوتاهی در حقوق بندگان و طلب آزادی از آتش

    ۳۸

    أَللَّهُمَّ إنِّي أَعْتَـذِرُ إلَيْـكَ مِنْ مَـظْلُوم ظُلِمَ بِحَضْرَتِي فَلَمْ أَنْصُرْهُ، وَمِنْ مَعْرُوف أُسْدِيَ إلَيَّ فَلَمْ أَشْكُرْهُ، وَمِنْ مُسِيء أعْتَذَرَ إلَيَّ فَلَمْ أَعْذِرْهُ، وَمِنْ ذِيْ فَاقَة سَأَلَنِي فَلَمْ اُوثِرْهُ، وَمِنْ حَقِّ ذي حَقٍّ لَزِمَنِي لِمُؤْمِن فَلَمْ أوَفِّـرْهُ، وَمِنْ عَيْبِ مُؤْمِن ظَهَر لِي فَلَمْ أَسْتُرْهُ، وَمِنْ كُلِّ إثْم عَرَضَ لِيْ فَلَمْ أَهْجُرْهُ. أَعْتَذِرُ إلَيْكَ يَا إلهِي مِنْهُنَّ وَمِنْ نَظَائِرِهِنَّ اعْتِذَارَ نَدَامَة يَكُونُ وَاعِظاً لِمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنْ أَشْبَاهِهِنَّ. فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَاجْعَلْ نَدَامَتِي عَلَى مَا وَقَعْتُ فِيهِ مِنَ الـزَّلاّتِ وَعَزْمِي عَلَى تَـرْكِ مَا يَعْـرِضُ لِيْ مِنَ السَّيِّئـاتِ تَوبَةً تُوجِبُ لِيْ مَحَبَّتَـكَ يا مُحِبَّ التَّوَّابِيْنَ.

    (1)خداوندا من به درگاه تو عذر مى‌آورم از ستم‌ديده‌اى كه در حضور من به او ستم شد،پس او را يارى نكردم.و از نيكى‌اى كه به من شد،پس شكر آن را به جا نياوردم.و از بدكردارى كه از من عذرخواهى كرد،پس عذر او را نپذيرفتم.و از نيازمندى كه از من درخواست كرد،پس او را بر خود برترى ندادم.و از حقّ حقدار مؤمنى كه بر من لازم گردانده بودى،پس آن را به تمامى ادا نكردم و از عيب مؤمنى كه براى من آشكار شد، پس آن را نپوشاندم.و از هر گناهى كه برايم پيش آمد،پس از آن دورى نكردم (2)اى خداى من،از آنها و نظاير آنها از تو عذر مى‌خواهم،عذرخواهى از روى پشيمانى،كه از مانند آنها مرا در آينده‌ام،پند دهنده باشد (3)پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و پشيمانى‌ام را از لغزش‌هايى كه به آن دچار شدم،و عزمم را بر ترك بدى‌هايى كه برايم پيش آيد،توبه‌اى قرار ده كه دوستى تو را نسبت به من لازم گرداند.اى دوستدار توبه‌كنندگان

  39. دعای 39 در طلب عفو و بخشش

    ۳۹

    أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَاكْسِرْ شَهْوَتِي عَنْ كُـلِّ مَحْرَم، وَازْوِ حِـرْصِي عَنْ كُلِّ مَأثَم، وَامْنَعْنِي عَنْ أَذَى كُـلِّ مُؤْمِن وَمُؤْمِنَـة وَمُسْلِم وَمُسْلِمَة، أللَّهُمَّ وَأَيُّمَا عَبْد نالَ مِنِّي مَا حَظَرْتَ عَلَيْهِ، وَانْتَهَكَ مِنِّي مَا حَجَرْتَ عَلَيْهِ، فَمَضَى بِظُلاَمَتِي مَيِّتاً، أَوْ حَصَلَتْ لِيْ قِبَلَهُ حَيّاً، فَاغْفِرْ لَهُ مَا أَلَمَّ بِهِ مِنِّي، وَاعْفُ لَهُ عَمَّا أَدْبَرَ بِهِ عَنِّي، وَلاَ تَقِفْـهُ عَلَى مَا ارْتَكَبَ فِيَّ، وَلاَ تَكْشِفْهُ عَمَّا اكْتَسَبَ بِيْ، وَاجْعَلْ مَا سَمَحْتُ بِهِ مِنَ الْعَفْـوِ عَنْهُمْ وَتَبَرَّعْتُ بِـهِ مِنَ الصَّدَقَةِ عَلَيْهِمْ أَزْكَى صَدَقَاتِ الْمُتَصَدِّقِينَ وَأَعْلَى صِلاَتِ الْمُتَقَرِّبِينَ، وَعَوِّضْنِي مِنْ عَفْوِي عَنْهُمْ عَفْوَكَ وَمِنْ دُعَائِي لَهُمْ رَحْمَتَكَ حَتَّى يَسْعَدَ كُلُّ وَاحِد مِنَّا بِفَضْلِكَ وَيَنْجُوَ كُلٌّ مِنَّا بِمَنِّكَ. أللَّهُمَّ وَأَيُّما عَبْد مِنْ عَبِيْدِكَ أدرَكَهُ مِنِّي دَرَكٌ أَوْ مَسَّهُ مِنْ نَاحِيَتِي أَذَىً، أَوْ لَحِقَـهُ بِي أَوْ بِسَبَبي ظُلْمٌ فَفُتُّهُ بِحَقِّـهِ، أَوْسَبَقْتُهُ بِمَظْلَمَتِهِ، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَأَرْضِهِ عَنِّي مِنْ وُجْدِكَ، وَأَوْفِهِ حَقَّهُ مِنْ عِنْدِكَ، ثُمَّ قِنيْ مَا يُوجِبُ لَهُ حُكْمُكَ، وَخَلِّصْنِي مِمَّا يَحْكُمُ بِهِ عَدْلُكَ، فَإنَّ قُوَّتِي لا تَسْتَقِلُّ بِنَقِمَتِكَ، وَإنَّ طَاقتِي لا تَنْهَضُ بِسُخْطِكَ، فَإنَّكَ إنْ تُكَـافِنِي بِالْحَقِّ تُهْلِكْنِي، وَإلاّ تَغَمَّـدْنِي بِرَحْمَتِكَ تُوبِقْنِي. أللَّهُمَّ إنِّي أَسْتَوْهِبُكَ يَا إلهِي مَا لا يَنْقُصُكَ بَذْلُهُ، وَأَسْتَحْمِلُكَ مَا لا يَبْهَظُكَ حَمْلُهُ، أَسْتَوْهِبُكَ يَا إلهِي نَفْسِيَ الَّتِيْ لَمْ تَخْلُقْهَا لِتَمْتَنِعَ بِهَا مِنْ سُوء، أَوْ لِتَطَرَّقَ بِهَا إلى نَفْع، وَلكِنْ أَنْشَأتَهَا إثْبَاتاً لِقُدْرَتِكَ عَلَى مِثْلِهَا، وَاحْتِجَاجاً بِهَا عَلَى شَكْلِهَا، وَأَسْتَحْمِلُكَ مِنْ ذُنُوبِي مَا قَدْ بَهَظَنِي حَمْلُهُ، وَأَسْتَعِينُ بِكَ عَلَى مَا قَدْ فَدَحَنِي ثِقْلُهُ. فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَهَبْ لِنَفْسِي عَلَى ظُلْمِهَا نَفْسِيْ، وَوَكِّلْ رَحْمَتَكَ بِاحْتِمَالِ إصْرِي، فَكَمْ قَدْ لَحِقَتْ رَحْمَتُكَ بِالْمُسِيئِينَ، وَكَمْ قَدْ شَمِلَ عَفْوُكَ الظَّالِمِينَ. فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَاجْعَلْنِي أُسْوَةَ مَنْ قَدْ أَنْهَضْتَهُ بِتَجَاوُزِكَ عَنْ مَصَارِعِ الْخَاطِئِينَ، وَخَلَّصْتَهُ بِتَوْفِيقِكَ مِنْ وَرَطَاتِ الْمُجْرِمِينَ، فَأَصْبَحَ طَلِيقَ عَفْوِكَ مِنْ إسَارِ سُخْطِكَ، وَعَتِيقَ صُنْعِكَ مِنْ وَثَاقِ عَدْلِكَ، إنَّكَ إنْ تَفْعَلْ ذَلِكَ يَا إلهِي تَفْعَلْهُ بِمَنْ لاَ يَجْحَدُ اسْتِحْقَاقَ عُقُوبَتِكَ، وَلاَ يُبَرِّئُ نَفْسَهُ مِنِ اسْتِيجَابِ نَقِمَتِكَ، تَفْعَلُ ذلِكَ يَا إلهِي بِمَنْ خَوْفُهُ مِنْكَ أَكْثَرُ مِنْ طَمَعِهِ فِيكَ، وَبِمَنْ يَأْسُهُ مِنَ النَّجَاةِ أَوْكَدُ مِنْ رَجَائِهِ لِلْخَلاَصِ، لاَ أَنْ يَكُونَ يَأْسُهُ قُنُوطَاً أَوْ أَنْ يَكُونَ طَمَعُهُ اغْتِرَاراً بَلْ لِقِلَّةِ حَسَنَاتِهِ بَيْنَ سَيِّئاتِهِ، وَضَعْفِ حُجَجِهِ فِي جَمِيعِ تَبِعَاتِهِ، فَأَمَّا أَنْتَ يَا إلهِي فَأَهْلٌ أَنْ لاَ يَغْتَرَّ بِكَ الصِّدِّيقُونَ، وَلاَ يَيْأَسَ مِنْكَ الْمُجْرِمُونَ، لِاَنَّكَ ألرَّبُّ الْعَظِيمُ الَّذِيْ لاَ يَمْنَعُ أَحَداً فَضْلَهُ وَلاَ يَسْتَقْصِي مِنْ أَحَد حَقَّـهُ. تَعَالى ذِكْرُكَ عَنِ الْمَذْكُورِينَ، وَتَقَدَّست أَسْمَاؤُكَ عَنِ الْمَنْسُوبِينَ، وَفَشَتْ نِعْمَتُكَ فِيْ جَمِيْعِ الْمَخْلُوقِينَ، فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى ذَلِكَ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ .

    (1)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و خواهش نفس مرا،از هر حرامى بشكن و حرص مرا از هر گناهى دور كن،و مرا از آزار رساندن به هر مرد و زن با ايمان و به هر مرد و زن مسلمان بازدار (2)خداوندا و هر بنده‌اى كه به من آسيبى رساند(و از من چيزى گرفت)كه بر او جايز ندانسته بودى و آبرويى از من برد كه بر او ممنوع ساخته بودى و او با همان وزر و وبال از دنيا رفته يا وزر و وبال من او را در دنيا در حال حيات گرفته،پس او را از آنچه بر من روا داشت،بيامرز.و آنچه را از من برد،بر او ببخشاى.و او را به خاطر آنچه دربارۀ من انجام داد،سرزنش نكن.و از آنچه بر من كرده، رسوايش نساز و گذشت از ايشان را كه من كردم،و بخششى كه بى‌هيچ عوضى به آنان دادم،پاكيزه‌ترين صدقه‌هاى صدقه دهندگان و بالاترين بخشش‌هاى تقرّب جويان قرار ده (3)و به جاى گذشتم از ايشان،گذشت خودت را و به جاى دعايم بر آنان،رحمتت را به من عوض ده.تا هر يك از ما به فضل تو،سعادتمند شود و هر كدام از ما به سبب نعمتت، نجات يابد (4)خداوندا و هر بنده‌اى از بندگانت كه ناروايى از من به او رسيده يا از ناحيه من به او آزارى رسيده،يا به دست من يا به وسيلۀ من،ستمى به او شده،پس حقّش را تباه كرده‌ام يا دادخواهى‌اش را از بين برده‌ام،پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و او را با توانگرى خود،از من خوشنود گردان و حقّ او را به تمامى از نزد خودت بپرداز (5) سپس مرا از آنچه حكم تو را واجب مى‌گرداند،نگهدار و از آنچه عدل تو را حكم مى‌كند، خلاص گردان.پس به درستى كه نيروى من تاب انتقام تو را ندارد.و همانا طاقت من،با خشم تو برابرى نمى‌كند.زيرا اگر تو مرا به حقّ مكافات دهى،هلاكم.و اگر مرا به رحمتت نپوشانى،تباهم (6)خداوندا،اى خداى من،همانا من از تو بخششى مى‌خواهم كه بخشيدن آن از تو چيزى نمى‌كاهد و از تو حمل بارى را خواهم كه حملش براى تو سنگين نيست (7) اى خداى من از تو بخشش نفسم را مى‌خواهم كه آن را نيافريدى تا به سبب آن از زيان حمايت شوى يا به وسيلۀ آن به سودى راه جويى.بلكه آن را آفريدى،تا قدرتت بر(آفريدن)مثل آن ثابت شود و بدين سبب بر(آفرينش)شبيه آن،دليل آوردى (8)و از تو مى‌خواهم گناهانم را از من بردارى كه حملش بر من فشار مى‌آورد،و از تو يارى مى‌جويم بر آنچه سنگينى‌اش پشت مرا شكسته (9)پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا به خاطر ظلمى كه به خود كرده‌ام،ببخش.و رحمتت را به تحمّل بار سنگينم بگمار.پس چه بسيار رحمتت كه به بدكاران رسيد و چه بسيار عفوت كه ستمگران را فرا گرفت (10) پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا اسوۀ كسى گردان كه با گذشت خود،او را از افتادن‌گاه‌هاى خطاكاران بلند كردى،و به توفيق خود،از منجلاب‌هاى مجرمان،رهاندى. پس به واسطۀ عفوت از قيد و بند خشمت،رها گرديده و به واسطۀ نيكى‌ات از بند دادگرى‌ات،آزاد شده است (11)اى خداى من،به درستى كه تو اگر چنين كنى،آن را دربارۀ كسى انجام مى‌دهى،كه شايستگى عقوبت تو را انكار نمى‌كند،و نفس خود را از سزاوارى انتقامت،مبرّا نمى‌داند (12)اى خداى من،با كسى چنين رفتار مى‌كنى كه ترسش از تو،بيش از طمعش از توست،و كسى كه نااميدى‌اش از نجات،محكم‌تر از اميدش به رهايى است.نه اينكه نااميدى‌اش،قطع اميد باشد.يا طمعش از روى فريب خوردن باشد.بلكه براى آنست كه نيكى‌هايش ميان بدى‌هايش اندك و دليل‌هايش دربارۀ همۀ گناهانش ضعيف است (13)و امّا تو اى خداى من،پس شايسته‌اى كه راستگويان به تو مغرور نشوند و مجرمان از تو مأيوس نگردند.زيرا تو پروردگار بزرگى هستى كه فضل خود را از كسى باز نمى‌دارد و حقّ خود را از كسى طلب نمى‌كنى (14) ياد تو از يادشدگان برتر است و نام‌هايت از نسب‌داران مقدّس‌تر است و نعمتت در همۀ آفريدگان پراكنده است.پس تو را بر همۀ اينها سپاس.اى پروردگار جهانيان

  40. دعای 40 به وقت یاد مرگ

    ۴۰

    أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَاكْفِنَا طُـولَ الأمَـلِ، وَقَصِّرْهُ عَنَّا بِصِدْقِ الْعَمَلِ حَتَّى لا نُؤَمِّلَ اسْتِتْمَامَ سَاعَةٍ بَعْدَ سَاعَةٍ وَلاَ اسْتِيفَاءَ يَوْمٍ بَعْدَ يَوْمٍ، وَلاَ اتِّصَالَ نَفَسٍ بِنَفَس، وَلا لُحُـوقَ قَدَمٍ بِقَـدَم. وَسَلِّمْنَا مِنْ غُرُورِهِ، وَآمَنَّا مِنْ شُـرُوْرِهِ، وَانْصِبِ المَوْتَ بَيْنَ أَيْدِينَا نَصْباً، وَلاَ تَجْعَلْ ذِكْرَنَا لَهُ غِبّاً، وَاجْعَلْ لَنَا مِنْ صَالِحِ الأعْمَـالِ عَمَلاً نَسْتَبْطِئُ مَعَهُ الْمَصِيرَ إلَيْكَ، وَنحْـرِصُ لَهُ عَلَى وَشْكِ اللِّحَاقِ بِكَ حَتَّى يَكُونَ الْمَوْتُ مَأنَسَنَا الَّذِي نَأنَسُ بِهِ، وَمَألَفَنَا الَّذِي نَشْتَاقُ إلَيْهِ، وَحَامَّتَنَا الَّتِي نُحِبُّ الدُّنُوَّ مِنْهَا فَإذَا أَوْرَدْتَهُ عَلَيْنَا، وَأَنْزَلْتَهُ بِنَا فَأسْعِدْنَا بِهِ زَائِراً، وَآنِسْنَا بِهِ قَادِماً، وَلاَ تُشْقِنَا بِضِيافَتِهِ، وَلا تُخْزِنَا بِزِيارَتِهِ، وَاجْعَلْهُ بَاباً مِنْ أَبْوَابِ مَغْفِرَتِكَ، وَمِفْتَاحاً مِنْ مَفَاتِيحِ رَحْمَتِكَ. أَمِتْنَا مُهْتَدِينَ غَيْرَ ضَالِّينَ طائِعِينَ غَيْرَ مُسْتَكْرِهِينَ تَائِبينَ غَيْرَ عاصِينَ وَلا مُصِرِّينَ يَا ضَامِنَ جَزَاءِ الْمُحْسِنِينَ، وَمُسْتَصْلِحَ عَمَلِ الْمُفْسِدِينَ.

    (1)خداوندا،بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را از آرزوى دراز بازدار و با عمل راستين،آن را از ما كوتاه كن،تا بدانجا كه تمام كردن ساعتى را پس از ساعتى و يافتن روزى را پس از روزى و پيوستگى نفسى را به نفسى و در پى هم آمدن گامى را به گامى،آرزو نكنيم (2)و ما را از فريبش سلامتى ده و از شرورش ايمن ساز و مرگ را پيش روى ما مجسم بدار و گهگاه ياد كردنش را براى ما قرار نده (3)و از اعمال شايسته،عملى براى ما قرار ده كه با آن بازگشت به سوى تو را كند شماريم و به زود رسيدن به تو حرص ورزيم.تا جايى كه مرگ براى ما محل انسى باشد كه به آن انس گيريم و محل الفتى باشد كه به سوى آن مشتاقيم و(همانند)خويشاوند نزديك ما باشد كه نزديك شدن به او را دوست داريم (4)پس هنگامى كه آن را نزد ما وارد نمودى و آن را بر ما فرود آوردى،ما را به زيارت آن سعادتمند گردان.و ما را به آن تازه وارد انس ده.و در پذيرايى از او ما را به شقاوت ميفكن.و از ديدارش ما را خوار نساز و آن را درى از درهاى آمرزشت و كليدى از كليدهاى رحمتت قرار ده (5)ما را ره‌يافتگان ناگمراه،و فرمانبرداران بى‌اجبار،توبه كنندگان غير گنهكار و اصرار نكننده،بميران.اى ضامن پاداش نيكوكاران و خواهان اصلاح عمل تبهكاران

  41. دعای 41 در درخواست پردهپوشی و حفظ شدن از حادثهها

    ۴۱

    أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَأَفْرِشْنِي مِهَادَ كَـرَامَتِـكَ، وَأَوْرِدْنِي مَشَارِعَ رَحْمَتِـكَ، وَأَحْلِلْنِي بُحْبُوحَةَ جَنَّتِكَ، وَلاَ تَسُمْنِي بِالرَّدِّ عَنْكَ، وَلا تَحْرِمْنِي بِـالْخَيْبَةِ مِنْـكَ، وَلاَ تُقَاصَّنِي بِمَـا اجْتَرَحْتُ، وَلاَ تُنَاقِشْنِي بِمَا اكْتَسَبْتُ، وَلا تُـبْرِزْ مَكْتُوْمِي، وَلاَ تَكْشِفْ مَسْتُورِي، وَلاَ تَحْمِلْ عَلَى مِيزانِ الأنْصَافِ عَمَلِي، وَلاَ تُعْلِنْ عَلَى عُيُونِ الْمَلاَءِ خَبَـرِي. أَخْفِ عَنْهُمْ مَا يَكُونُ نَشْرُهُ عَلَيَّ عَاراً، وَاطْوِ عَنْهُمْ مَا يُلْحِقُنِي عِنْدَكَ شَنَاراً، شَرِّفْ دَرَجَتِي بِرِضْوَانِكَ، وَأكْمِلْ كَرَامَتِي بِغُفْرَانِكَ، وَانْظِمْنِي فِي أَصْحَابِ الْيَمِينِ، وَوَجِّهْنِي فِي مَسَالِكِ الآمِنِينَ، وَاجْعَلْنِي فِي فَوْجِ الْفَائِزِينَ، وَاعْمُرْ بِي مَجَالِسَ الصَّالِحِينَ، آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ .

    (1)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و بسترهاى كرامتت را براى من بگستر و مرا در آبشخورهاى رحمتت در آور و مرا در ميان بهشتت جاى ده و با دست رد زدن بر سينه‌ام،مرا خوار نساز و به نااميدى از خود،مرا محروم نكن (2)و مرا به خاطر آنچه انجام دادم،تقاص نكن و به آنچه كسب كردم،بر من سخت نگير و رازم را آشكار مكن و (عيب)پوشيده‌ام را نمايان نساز و عملم را در ترازوى انصاف نگذار و حال(و چگونگى) مرا در پيش چشم بزرگان علنى نكن (3)آنچه انتشارش(مايۀ)ننگ من مى‌باشد را،از آنان پنهان كن و آنچه نزد تو مرا به زشتى مى‌رساند،از آنان بپوشان (4)درجۀ مرا به خوشنوديت،شرافت ده و به آمرزشت،كرامت مرا كامل گردان و مرا در جماعت ياران دست راست در آور و مرا به سوى راه‌هاى ايمن شدگان بفرست و در گروه رستگاران قرار ده و مجالس شايستگان را به وسيلۀ من آباد ساز.اجابت فرما،پروردگار جهانيان

  42. دعای 42 به وقت ختم قرآن

    ۴۲

    أَللَّهُمَّ إنَّكَ أَعَنْتَنِي عَلَى خَتْمِ كِتَابِكَ الَّذِي أَنْزَلْتَهُ نُوراً وَجَعَلْتَهُ مُهَيْمِناً عَلَى كُلِّ كِتَاب أَنْزَلْتَهُ، وَفَضَّلْتَهُ عَلَى كُلِّ حَدِيث قَصَصْتَهُ، وَفُرْقاناً فَرَقْتَ بِهِ بَيْنَ حَلالِكَ وَحَرَامِكَ، وَقُرْآناً أَعْرَبْتَ بِهِ عَنْ شَرَائِعِ أَحْكَامِكَ، وَكِتَاباً فَصَّلْتَهُ لِعِبَادِكَ تَفْصِيلاً، وَوَحْياً أَنْزَلْتَهُ عَلَى نَبِيِّكَ مُحَمَّد صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَآلِهِ تَنْزِيلاً، وَجَعَلْتَهُ نُوراً نَهْتَدِي مِنْ ظُلَمِ الضَّلاَلَةِ وَالْجَهَـالَةِ بِـاتِّبَاعِـهِ، وَشِفَـاءً لِمَنْ أَنْصَتَ بِفَهْم التَّصْدِيقِ إلَى اسْتِمَاعِهِ، وَمِيزَانَ قِسْط لاَ يَحِيْفُ عَنِ الْحَقِّ لِسَانُهُ، وَنُورَ هُدىً لاَ يُطْفَأُ عَنِ الشَّاهِدِينَ بُرْهَانُهُ، وَعَلَمَ نَجَاة لاَ يَضِلُّ مَنْ أَمَّ قَصْدَ سُنَّتِهِ وَلاَ تَنَالُ أَيْدِي الْهَلَكَاتِ مَنْ تَعَلَّقَ بِعُرْوَةِ عِصْمَتِهِ، أَللَّهُمَّ فَإذْ أَفَدْتَنَا الْمعُونَةَ عَلَى تِلاَوَتِهِ، وَسَهَّلْتَ جَوَاسِيَ أَلْسِنَتِنَا بِحُسْنِ عِبَارَتِهِ، فَاجْعَلْنَا مِمَّنْ يَرْعَاهُ حَقَّ رِعَايَتِهِ، وَيَدِينُ لَكَ بِاعْتِقَادِ التَّسْلِيْمِ لِمُحْكَمِ آياتِهِ، وَيَفْزَعُ إلى الإِقْرَارِ بِمُتَشَابِهِهِ وَمُوضَحَاتِ بَيِّناتِهِ. أللَّهُمَّ إنَّكَ أَنْزَلْتَهُ عَلَى نَبِيِّكَ مُحَمَّد صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ مُجْمَلاً، وَأَلْهَمْتَهُ عِلْمَ عَجَائِبِهِ مُكَمَّلاً، وَوَرَّثْتَنَا عِلْمَهُ مُفَسَّراً، وَفَضَّلْتَنَا عَلَى مَنْ جَهِلَ عِلْمَهُ، وَقَوَّيْتَنَا عَلَيْهِ لِتَرْفَعَنَا فَوْقَ مَنْ لَمْ يُطِقْ حَمْلَهُ. أللَّهُمَّ فَكَمَا جَعَلْتَ قُلُوبَنَا لَهُ حَمَلَةً، وَعَرَّفْتَنَا بِرَحْمَتِكَ شَرَفَهُ وَفَضْلَهُ، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد الْخَطِيْبِ بِهِ، وَعَلَى آلِهِ الْخُزّانِ لَهُ، وَاجْعَلْنَا مِمَّنْ يَعْتَرِفُ بِأَنـَّهُ مِنْ عِنْدِكَ حَتَّى لاَ يُعَارِضَنَا الشَّكُّ فِي تَصْدِيقِهِ وَلاَ يَخْتَلِجَنَا الزَّيْغُ عَنْ قَصْدِ طَرِيقِهِ. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِـهِ، وَاجْعَلْنَا مِمَّنْ يَعْتَصِمُ بِحَبْلِهِ، وَيَـأْوِي مِنَ الْمُتَشَـابِهَاتِ إلَى حِرْزِ مَعْقِلِهِ، وَيَسْكُنُ فِي ظِـلِّ جَنَاحِهِ، وَيَهْتَدِي بِضَوْءِ صَباحِهِ، وَيَقْتَدِي بِتَبَلُّج إسْفَارِهِ، وَيَسْتَصْبحُ بِمِصْباحِهِ، وَلا يَلْتَمِسُ ألْهُدَى فِي غَيْرِهِ. أللَّهُمَّ وَكَمَا نَصَبْتَ بِهِ مُحَمَّداً عَلَماً لِلدَّلالَةِ عَلَيْكَ، وَأَنْهَجْتَ بِآلِهِ سُبُلَ الرِّضَا إلَيْكَ. فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَاجْعَلِ القُرْآنَ وَسِيلَةً لَنَا إلَى أَشْرَفِ مَنَازِلِ الْكَرَامَةِ، وَسُلَّماً نَعْرُجُ فِيهِ إلَى مَحَلِّ السَّلامَةِ، وَسَبَباً نُجْزَى بِهِ النَّجاةَ فِي عَرْصَةِ الْقِيَامَةِ، وَذَرِيعَةً نُقْدِمُ بِهَا عَلَى نَعِيْمِ دَارِ الْمُقَامَةِ. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَاحْطُطْ بالْقُرْآنِ عَنَّا ثِقْلَ الأوْزَارِ، وَهَبْ لَنَا حُسْنَ شَمَائِلِ الأَبْرَارِ وَاقْفُ بِنَا آثَارَ الَّذِينَ قَامُوا لَكَ بِهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَأَطْرَافَ النَّهَارِ حَتَّى تُطَهِّرَنَا مِنْ كُلِّ دَنَس بِتَطْهِيرِهِ، وَتَقْفُوَ بِنَا آثَارَ الَّذِينَ اسْتَضَـآءُوْا بِنُورِهِ، وَلَمْ يُلْهِهِمُ الأَمَلُ عَنِ الْعَمَـل فَيَقْطَعَهُمْ بِخُدَعِ غُرُورِهِ. أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ واجْعَلِ القُرْآنَ لنا فِي ظُلَمِ اللَّيالِي مُونِساً وَمِنْ نَزَغَاتِ الشَّيْطَانِ وَخَطَرَاتِ الْوَسَاوِسِ حَارِساً، وَلأقْدَامِنَا عَنْ نَقْلِهَا إلَى الْمَعَاصِيْ حَابِساً، وَلأِلْسِنَتِنَا عَنِ الْخَوْضِ فِي الباطِلِ مِنْ غَيْرِ مَا آفَة مُخْرِساً، وَلِجَوَارِحِنَا عَنِ اقْتِرَافِ الآثامِ زَاجِراً، وَلِمَا طَوَتِ الغَفْلَةُ عَنَّا مِنْ تَصَفُّحِ الاعْتِبَارِ نَاشِراً حَتَّى تُوصِلَ إلَى قُلُوبِنَا فَهْمَ عَجَائِبِهِ وَزَوَاجِرَ أَمْثَـالِهِ الَّتِي ضَعُفَتِ الْجِبَالُ الرَّوَاسِي عَلَى صَلاَبَتِهَا عَنِ احْتِمَالِهِ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَأَدِمْ بِالْقُرْانِ صَلاَحَ ظاهِرِنا، وَاحْجُبْ بِهِ خَطَراتِ الْوَسَاوِسِ عَنْ صِحَّةِ ضَمَائِرِنَا، وَاغْسِلْ بِهِ دَرَنَ قُلُوبِنَا وَعَلاَئِقَ أَوْزَارِنَا، وَاجْمَعْ بِهِ مُنْتَشَرَ أُمُورِنَا، وَأَرْوِ بِهِ فِي مَـوْقِفِ الْعَرْضِ عَلَيْكَ ظَمَأ هَوَاجِرِنَا، وَاكْسُنَا بِهِ حُلَلَ الأَمَانِ يَوْمَ الْفَزَعِ الأكْبَرِ فِي نشُورِنَا. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَاجْبُرْ بِالْقُرْآنِ خَلَّتَنَا مِنْ عَدَمِ الإمْلاَقِ، وَسُقْ إلَيْنَا بِهِ رَغَدَ الْعَيْشِ وَخِصْبَ سَعَةِ الأرْزَاقِ، وَجَنِّبْنَا بِهِ الضَّرَائِبَ الْمَذْمُومَةَ وَمَدَانِيَ الأخْلاَقِ، وَاعْصِمْنَا بِهِ مِنْ هُوَّةِ الكُفْرِ وَدَوَاعِـي النِّفَاقِ حَتَّى يَكُوْنَ لَنَا فِي الْقِيَامَةِ إلَى رِضْوَانِكَ وَجِنَانِكَ قَائِداً وَلَنَا فِي الدُّنْيا عَنْ سَخَطِكَ وَتَعَدِّي حُدُودِكَ ذَائِداً، وَلِمَا عِنْدَكَ بِتَحْلِيلِ حَلاَلِهِ وَتَحْرِيم حَرَامِهِ شَاهِداً. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَهَوِّنْ بِالْقُرْآنِ عِنْدَ الْمَوْتِ عَلَى أَنْفُسِنَا كَرْبَ السِّيَاقِ، وَجَهْدَ الأنِينِ، وَتَرادُفَ الْحَشَارِجِ إذَا بَلَغَتِ ألنُّفُوسُ التَّراقِيَ وَقِيلَ مَنْ رَاق وَتَجَلَّى مَلَكُ الْمَوْتِ لِقَبْضِهَا مِنْ حُجُبِ الْغُيُوبِ، وَرَمَاهَا عَنْ قَوْسِ الْمَنَايَا بِأَسْهُمِ وَحْشَةِ الْفِرَاقِ، وَدَافَ لَهَا مِنْ ذَعَافِ الْمَوْتِ كَأْساً مَسْمُومَةَ الْمَذَاقِ، وَدَنا مِنَّا إلَى الآخِرَةِ رَحِيلٌ وَانْطِلاَقٌ، وَصَارَتِ الأعْمَالُ قَلاَئِـدَ فِي الأَعْنَاقِ، وَكَانَتِ الْقُبُورُ هِيَ الْمَأوَى إلَى مِيقَاتِ يَوْمِ التَّلاَقِ. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَبَارِكْ لَنَا فِي حُلُولِ دَارِ البِلَى وَطُولِ الْمُقَامَـةِ بَيْنَ أَطْبَـاقِ الثَّـرى، وَاجْعَلِ القبُورَ بَعْدَ فِرَاقِ الدُّنْيَا خَيْرَ مَنَازِلِنَا، وَافْسَحْ لَنَا بِرَحْمَتِكَ فِي ضِيقِ مَلاَحِدِنَا، وَلا تَفْضَحْنَا فِي حَاضِرِي الْقِيَامَةِ بِمُوبِقَاتِ آثامِنَا، وَارْحَمْ بِالْقُرْانِ فِيْ مَوْقِفِ الْعَرْضِ عَلَيْكَ ذُلَّ مَقَامِنَا، وَثَبِّتْ بِهِ عِنْدَ اضْطِرَابِ جِسْرِ جَهَنَّمَ يَوْمَ الْمَجَازِ عَلَيْهَـا زَلَلَ أَقْدَامِنَا، وَنَوِّرْ بِهِ قَبْلَ الْبَعْثِ سُدَفَ قُبُورنا، وَنَجِّنَا بِهِ مِنْ كُلِّ كَرْب يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَشَدَائِدِ أَهْوَالِ يَوْمِ الطَّامَّةِ وَبَيِّضْ وُجُوهَنَا يَوْمَ تَسْوَدُّ وُجُوهُ الظَّلَمَةِ فِي يَوْمِ الْحَسْرَةِ وَالنَّدَامَةِ، وَاجْعَلْ لَنَا فِي صُدُورِ الْمُؤْمِنِينَ وُدّاً، وَلاَ تَجْعَلِ الْحَيَاةَ عَلَيْنَا نَكَداً. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ كَمَا بَلَّغَ رِسَالَتَكَ، وَصَدَعَ بِأَمْرِكَ، وَنَصَحَ لِعِبَادِكَ. أللَّهُمَّ اجْعَلْ نَبِيَّنا صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَقْرَبَ النِّبِيِّينَ مِنْكَ مَجْلِساً، وَأَمْكَنَهُمْ مِنْكَ شَفَاعَةً، وَأَجَلَّهُمْ عِنْدَكَ قَدْراً، وَأَوْجَهَهُمْ عِنْدَكَ جَاهَاً. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَشَرِّفْ بُنْيَانَهُ، وَعَظِّمْ بُرْهَانَهُ، وَثَقِّلْ مِيزَانَهُ، وَتَقَبَّلْ شَفَاعَتَهُ وَقَرِّبْ وَسِيلَتَهُ، وَبَيِّضْ وَجْهَهُ، وَأَتِمَّ نُورَهُ، وَارْفَعْ دَرَجَتَهُ، وَأَحْيِنَا عَلَى سُنَّتِهِ، وَتَوَفَّنَا عَلَى مِلَّتِهِ، وَخُذْ بِنَـا مِنْهَاجَـهُ، وَاسْلُكْ بِنَا سَبِيلَهُ، وَاجْعَلْنَا مِنْ أَهْلِ طَاعَتِهِ، وَاحْشُرْنَا فِي زُمْرَتِهِ، وَأَوْرِدْنَا حَوْضَهُ، وَاسْقِنَا بِكَأسِهِ. أللَّهُمَّ وَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ صَلاةً تُبَلِّغُهُ بِهَا أَفْضَلَ مَا يَأْمُلُ مِنْ خَيْرِكَ وَفَضْلِكَ وَكَرَامَتِكَ إنَّكَ ذُوْ رَحْمَة وَاسِعَة وَفَضْل كَرِيم. أللَّهُمَّ اجْزِهِ بِمَا بَلَّغَ مِنْ رِسَالاتِكَ وَأَدَّى مِنْ آيَاتِكَ وَنَصَحَ لِعِبَادِكَ وَجَاهَدَ فِي سَبِيلِكَ أَفْضَلَ مَا جَزَيْتَ أَحَداً مِنْ مَلائِكَتِكَ الْمُقَرَّبِينَ وَأَنْبِيَائِكَ الْمُرْسَلِينَ الْمُصْطَفَيْنَ. وَالسَّلاَمُ عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ وَرَحْمَةُ الله وَبَرَكَاتُهُ.

    (1)خداوندا به درستى كه تو مرا بر ختم كتابت يارى فرمودى،همان(كتابى)كه آن را به عنوان نور نازل كردى و آن را بر هر كتابى كه نازل كرده‌اى،گواه قرار دادى و آن را بر هر سخنى كه حكايت كرده‌اى،برترى دادى (2)و(آن را)جدا كننده‌اى(قرار دادى) كه به وسيلۀ آن بين حلال و حرامت جدا كردى.و قرآنى كه با آن راه‌هاى احكامت را روشن ساختى و كتابى كه براى بندگانت با تفصيل بيان نمودى و وحيى كه بر پيامبرت محمّد-كه درودهاى تو بر او و خاندانش باد-به تدريج نازل فرمودى (3)و آن را نورى قرار دادى كه ما با پيروى از آن،از تاريكى‌هاى گمراهى و نادانى ره يابيم و شفا براى كسى كه با فهم و تصديق به آن گوش فرا داد و استماعش نمود،و ترازوى عدلى كه زبانه‌اش از راستى به بيراهه نمى‌رود،و نور هدايتى كه برهانش از(ديد)شاهدان،خاموش نمى‌شود و نشانۀ نجاتى كه هر كس قصد راه و روش آن كند،گمراه نمى‌شود و هر كه به دستاويز عصمت آن چنگ زد،دست هلاكت به او نمى‌رسد (4)خداوندا،پس هنگامى كه ما را بر تلاوتش يارى نمودى و زبان‌هاى خشن ما را به نيكويى عبارتش نرم كردى، پس ما را از كسانى قرار ده كه آن را آنچنان كه بايد رعايت مى‌كنند و با اعتقاد و تسليم در برابر آيات محكم آن،ديندارى مى‌كنند و خود را در پناه اقرار به(آيات)متشابه و دلايل روشنش قرار مى‌دهند (5)خداوندا همانا تو قرآن را بر پيامبرت محمّد-كه درود خدا بر او و خاندانش باد-،بدون تفصيل و شرح نازل كردى و علم به شگفتى‌هايش را به صورت كامل، به او الهام كردى و علم آن را تفسير شده،به ما ارث دادى و ما را بر كسى كه به علم آن نادان بود،برترى بخشيدى و ما را بر(دريافت)آن قوّت دادى،تا بدين سبب بر كسى كه طاقت تحمّل آن را نداشت،رفعت بخشى (6)خداوندا،پس همچنان كه دل‌هاى ما را حامل آن قرار دادى،و به رحمت خود شرافت و فضيلت آن را به ما آموختى،پس بر محمّد كه با آن سخن راند و بر خاندانش،گنجينه‌داران آن،درود فرست و ما را از كسانى قرار ده كه اعتراف مى‌كنند به اينكه؛قرآن از جانب توست.تا شكّى جلودار تصديق ما نشود و انحرافى ما را از راه راستش جدا نسازد (7)خداوندا،بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را از كسانى قرار ده كه به ريسمان آن چنگ مى‌زنند و از متشابهات به پناهگاه محكمش پناه مى‌برند و در سايۀ بال آن ساكن مى‌شوند و با نور صبحگاهش راه مى‌يابند و به درخشش روشنايى آن اقتدا مى‌كنند و از نور چراغ آن،روشنى مى‌افروزند و در غير آن هدايت را نمى‌جويند (8)خداوندا و چنان كه به وسيلۀ قرآن،محمّد را نشانه‌اى براى راهنمايى به خود نصب نمودى و به وسيلۀ خاندانش،راه‌هاى خوشنودى به سوى خود را آشكار ساختى،پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و قرآن را براى ما سبب رسيدن به شريف‌ترين منزل‌هاى كرامت و نردبانى براى عروجمان به محل سلامت،و دستاويز پاداش ما به صورت نجات در عرصۀ قيامت و وسيله‌اى براى قدم نهادن ما بر نعمت سراى اقامت،قرار ده (9)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و به(عظمت)قرآن،سنگينى گناهان را از ما فرو ريز و زيبايى خوهاى نيكوكاران را به ما ببخش و ما را در پى كسانى گردان كه در ساعت‌هاى شب و اطراف روز،قرآن را براى تو به پا داشتند،تا به پاك‌كنندگى آن،ما را از هر آلودگى پاك كنى و ما را در پى كسانى گردانى كه از نور آن،روشنى جستند و آرزو، آنان را از كار(نيك)سرگرم نكرد تا آنها را با نيرنگ‌هاى فريبنده‌اش باز دارد (10) خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و قرآن را مونس ما در تاريكى‌هاى شب و نگهبان ما از وسوسه‌هاى شيطان و از انديشه‌هاى بد،و نگهدار گام‌هاى ما از حركت به سوى گناهان،و بند آورندۀ زبان‌هايمان از فرو رفتن در باطل،بى‌آنكه از بيمارى باشد،و مانع براى اندام‌هاى ما از انجام گناهان،و ناشر پندهايى كه غفلت از ديد ما مى‌پوشاند، قرار ده.تا درك شگفتى‌هاى آن و مثل‌هاى بازدارنده‌اش را كه كوه‌هاى استوار با محكميشان از تحمّل آن ناتوانند،به دل‌هاى ما برسانى (11)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و با قرآن ظاهر نيك ما را بادوام گردان و با آن خاطره‌هاى وسوسه‌انگيز را از درون سالم ما بازدار و به وسيلۀ آن چركى دل‌هايمان و وابستگى‌هاى گناهانمان را بشوى و با آن كارهاى پراكندۀ ما را گرد آور و با آن تشنگى شديد ما را در جاهاى گرم در جايگاهى كه در پيشگاه توست،سيراب فرما و با آن ما را در سهمناك‌ترين روز،هنگامى كه از قبرها سر بر مى‌آوريم،به جامه‌هاى امان بپوشان (12)خداوندا،بر محمّد و خاندانش درود فرست و به وسيلۀ قرآن،تنگدستى ما را به نداشتن نيازمندى جبران كن و به وسيلۀ آن، آسايش زندگى و توسعۀ روزى‌هاى فراوان را به سوى ما سوق بده و با آن ما را از خوى‌هاى نكوهيده و اخلاق پست،دور كن.و با آن ما را از(سقوط در)گودال كفر و انگيزه‌هاى دورويى نگهدار.تا در قيامت جلودار ما به سوى خوشنودى تو و بهشت‌هايت،و در دنيا بازدارندۀ ما از خشم تو و تجاوز از حدودت،و شاهد ما به آنچه نزد توست به حلال دانستن حلالش و حرام شمردن حرامش،باشد (13) خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و به وسيلۀ قرآن هنگام مرگ،دشوارى جان كندن و سختى ناله و خرناسه‌هاى پى‌درپى زمان جان كندن را بر ما آسان گردان،آن زمان كه جان‌ها به گلوگاه مى‌رسد و مى‌گويند:كجاست طبيب‌؟و فرشتۀ مرگ براى گرفتن آن از پرده‌هاى پنهانى‌ها آشكار گردد و آن را با تيرهاى وحشت جدايى از كمان آرزوها نشانه گيرد و براى آن(جان‌ها)،جامى از شوكران مرگ-كه چشيدن آن زهرآلود است-آميخته سازد و كوچ كردن و رفتن ما به جهان ديگر نزديك شود و اعمال،گردن‌بندهاى در گردن‌ها گردد.و گورها تا هنگام قيامت،جايگاه ماندن باشد (14)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و فرود آمدن در خانۀ پوسيدن(قبر)و ماندن طولانى در ميان طبقه‌هاى خاك را براى ما مبارك گردان و قبرها را پس از فراق از دنيا،بهترين خانه‌هاى ما قرار ده.و به رحمتت،تنگى لحدهايمان را براى ما گشاد گردان و ما را با گناهان هلاك‌كننده‌مان،در برابر حاضران قيامت،رسوا نكن (15)و به(بركت)قرآن،در جاى ايستادن كه به پيشگاهت عرضه مى‌شويم،بر خوارى ما رحم كن و هنگام لرزيدن پل دوزخ،در آن روز كه بر آن عبور مى‌كنيم،لغزش گام‌هاى ما را به وسيلۀ آن پابرجا گردان و پيش از برانگيخته شدن،تاريكى قبرهايمان را با آن روشن ساز و ما را در روز رستاخيز از هر اندوهى و از ترس‌هاى سخت روز قيامت،به وسيلۀ آن نجات ده (16)و در روز حسرت و پشيمانى،روزى كه چهره‌هاى ستمگران سياه مى‌شود،رخسارهاى ما را سفيد گردان و دوستى ما را در سينه‌هاى مؤمنان،قرار ده و زندگى را بر ما دشوار نگردان (17)خداوندا بر محمّد بندۀ خود و فرستاده‌ات درود فرست.همچنانكه رسالت تو را ابلاغ كرد و فرمانت را با صداى رسا بيان كرد و بندگانت را نصيحت كرد (18)خداوندا پيامبر ما را-كه درودهاى تو بر او و بر خاندانش باد-روز رستاخيز،نزديك‌ترين پيامبران در مجلس خود و بلند مرتبه‌ترين شفاعت‌كنندگان ايشان و بزرگوارترين آنها نزد خود،و آبرومندترين آنان نزد خود قرار ده (19)خداوندا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و بنياد او را شرافت ده و برهان او را عظمت بخش و ميزانش را سنگين گردان و شفاعت او را بپذير و دستاويزش را نزديك نما و روسفيدش فرما و نورش را كامل ساز و درجه‌اش را رفيع گردان (20)و ما را بر سنّت او زنده بدار و بر آئين او بميرانمان و ما را در راه روشن او سير ده و ما را به راه او ببر و از فرمانبران او قرارمان ده و ما را در گروه او محشور كن و به حوض او واردمان كن و از جام او سيرابمان ساز (21)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست.درودى كه با آن او را به برترين خير و فضل و كرامتى كه آرزو دارد،برسانى.كه تو داراى رحمت گسترده و بخشش كريمان هستى (22)خداوندا او را به سبب اينكه پيام‌هاى تو را ابلاغ نمود و آيه‌هايت را رساند و بندگانت را نصيحت كرد و در راه تو مجاهدت كرد،پاداش ده.بهترين پاداشى كه به يكى از فرشتگان نزديك خود و پيامبران فرستاده شدۀ برگزيده‌ات دادى.و درود و رحمت و بركات فزايندۀ خداوند،بر او و بر خاندان او كه پاكيزگان و پاكانند،باد

  43. دعای 43 هنگام نگاه کردن به هلال

    ۴۳

    أَيُّهَا ٱلْخَلْقُ ٱلْمُطِيعُ ٱلدَّائِبُ ٱلسَّرِيعُ ٱلْمُتَرَدِّدُ فِي مَنَازِلِ ٱلتَّقْدِيرِ ٱلْمُتَصَرِّفُ فِي فَلَكِ ٱلتَّدْبِيرِ آمَنْتُ بِمَنْ نَوَّرَ بِكَ ٱلظُّلَمَ وَأَوْضَحَ بِكَ ٱلْبُهَمَ وَجَعَلَكَ آيَةً مِنْ آيَاتِ مُلْكِهِ وَعَلاَمَةً مِنْ عَلاَمَاتِ سُلْطَانِهِ فَحَدَّ بِكَ ٱلزَّمَانَ وَٱمْتَهَنَكَ بِٱلْكَمَالِ وَٱلنُّقْصَانِ وَٱلطُّلُوعِ وَٱلأُفُولِ وَٱلإِنَارَةِ وَٱلْكُسُوفِ فِي كُلِّ ذٰلِكَ أَنْتَ لَهُ مُطِيعٌ وَإِلَىٰ إِرَادَتِهِ سَرِيعٌ سُبْحَانَهُ مَا أَعْجَبَ مَا دَبَّرَ مِنْ أَمْرِكَ وَأَلْطَفَ مَا صَنَعَ فِي شَأْنِكَ جَعَلَكَ مِفْتَاحَ شَهْرٍ حَادِثٍ لأَمْرٍ حَادِثٍ فَأَسْأَلُ ٱللَّهَ رَبِّي وَرَبَّكَ وَخَالِقِي وَخَالِقَكَ وَمُقَدِّرِي وَمُقَدِّرَكَ وَمُصَوِّرِي وَمُصَوِّرَكَ أَنْ يُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ يَجْعَلَكَ هِلاَلَ بَرَكَةٍ لاَ تَمْحَقُهَا ٱلأَيَّامُ وَطَهَارَةٍ لاَ تُدَنِّسُهَا ٱلآثَامُ هِلاَلَ أَمْنٍ مِنَ ٱلآفَاتِ وَسَلاَمَةٍ مِنَ ٱلسَّيِّئَاتِ هِلاَلَ سَعْدٍ لاَ نَحْسَ فِيهِ وَيُمْنٍ لاَ نَكَدَ مَعَهُ وَيُسْرٍ لاَ يُمَازِجُهُ عُسْرٌ وَخيْرٍ لاَ يَشُوبُهُ شَرٍّ هِلالَ أَمْنٍ وَإِيـمَانٍ وَنِعْمَةٍ وَإِحْسَانٍ وَسَلاَمَةٍ وَإِسْلاَمٍ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَٱجْعَلْنَا مِنْ أَرْضَىٰ مَنْ طَلَعَ عَلَيْهِ وَأَزْكَىٰ مَنْ نَظَرَ إِلَيْهِ وَأَسْعَدَ مَنْ تَعَبَّدَ لَكَ فِيهِ وَوَفِّقْنَا ٱللَّهُمَّ فِيهِ لِلطَّاعَةِ وَٱلتَّوْبَةِ وَٱعْصِمْنَا فِيهِ مِنَ ٱلآثَامِ وَٱلْحَوْبَةِ وَأَوْزِعْنَا فِيهِ شُكْرَ ٱلنِّعْمَةِ وَأَلْبِسْنَا فِيهِ جُنَنَ ٱلْعَافِيَةِ وَأَتْمِمْ عَلَيْنَا بِٱسْتِكْمَالِ طَاعَتِكَ فِيهِ ٱلْمِنَّةَ إِنَّكَ أَنْتَ ٱلْمَنَّانُ ٱلْحَمِيدُ وَصَلَّىٰ ٱللَّهُ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ ٱلطَّيِّبِينَ وَٱجْعَلْ لَنَا فِيهِ عَوْناً مِنْكَ عَلَىٰ مَا نَدَبْتَنَا إِلَيْهِ مِنْ مُفْتَرَضِ طَاعَتِكَ وَتَقَبَّلْهَا إِنَّكَ ٱلأَكْرَمُ مِنْ كُلِّ كَرِيمٍ وَٱلأَرْحَمُ مِنْ كُلِّ رَحِيمٍ آمِينَ آمِينَ رَبَّ ٱلْعَالَمِينَ

    (1)اى آفريدۀ فرمانبردار،و كوشاى شتابنده،كه در منزل‌هاى قرار داده شده،آمد و شد مى‌كنى و در فلك تدبير تصرّف مى‌كنى (2)ايمان آوردم به كسى كه به وسيلۀ تو ظلمت‌ها را نورانى ساخت و با تو مبهمات را واضح نمود و تو را نشانه‌اى از نشانه‌هاى پادشاهى‌اش و علامتى از علامت‌هاى سلطنتش قرار داد و تو را با فزونى و كاستى،و طلوع و غروب،و نورفشانى و گرفتگى،به خدمت گرفت.و در همۀ آن حالات،تو مطيع او هستى و به سوى خواسته‌اش،شتابنده‌اى (3)پاك و منزّه است او.چه شگفت‌انگيز است،آنچه در امر تو تدبير نمود!و چقدر لطيف است،آن صنعتى كه دربارۀ كار تو انجام داد!تو را كليد ماهى نو براى كارى نو قرار داد (4)پس از خدايى كه پروردگار من و پروردگار تو،و آفرينندۀ من و آفرينندۀ تو،و تقدير كنندۀ من و تقدير كنندۀ تو،و صورتگر من و صورتگر تو است،درخواست مى‌كنم كه بر محمّد و خاندانش درود فرستد و تو را ماه با بركتى قرار دهد،كه(گذشت)روزها از بينش نبرد و طهارتى كه گناهان آن را آلوده نكند (5)ماه ايمنى از آفت‌ها و سلامتى از بدى‌ها،ماه سعادتمندى بى‌تيره‌بختى، و بركتى بى‌گرفتارى با آن،و آسانى نياميخته با دشوارى،و خير ناآلوده با شرّ،ماه ايمنى و ايمان و نعمت و احسان و سلامت و اسلام (6)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را از خوشنودترين كسانى كه ماه بر او طلوع كرده و پاك‌ترين كسانى كه به سوى آن نگريسته(اند)و نيك‌بخت‌ترين كسانى كه تو را در آن(ماه)بندگى نموده(اند)، قرار ده و ما را در آن براى توبه توفيق ده و ما را در آن از گناه حفظ كن و ما را در آن از انجام دادن نافرمانى‌ات نگهدار (7)و در آن(ماه)شكر نعمتت را به ما الهام كن و در آن پوشش‌هاى عافيت را به ما بپوشان و با كامل كردن طاعتت در آن،نعمت را بر ما تمام گردان.به درستى كه تو بسيار نعمت‌دهنده و ستوده‌اى.و خدا بر محمّد و خاندانش كه پاك و پاكيزه‌اند،درود فرستد

  44. دعای 44 به وقت فرا رسیدن ماه مبارک رمضان

    ۴۴

    الْحَمْدُ للهِ الَّذِي هَدَانَا لِحَمْدِهِ وَجَعَلَنَا مِنْ أَهْلِهِ، لِنَكُونَ لِإِحْسَانِهِ مِنَ الشَّاكِرِينَ وَلِيَجْزِيَنَا عَلَى ذلِكَ جَزَآءَ الْمُحْسِنِينَ وَالْحَمْدُ للهِ الَّذِي حَبَانَا بِدِينِهِ، وَاخْتَصَّنَا بِمِلَّتِهِ، وَسَبَّلَنَا فِي سُبُلِ إحْسَانِهِ، لِنَسْلُكَهَا بِمَنِّهِ إلَى رِضْوَانِهِ، حَمْدَاً يَتَقَبَّلُهُ مِنَّا، وَيَرْضَى بِهِ عَنَّا. وَالْحَمْدُ لِلّه الَّذِي جَعَلَ مِنْ تِلْكَ السُّبُلِ شَهْرَهُ شَهْرَ رَمَضَانَ، شَهْرَ الصِّيَامِ، وَشَهْرَ الإِسْلاَم، وَشَهْرَ الطَّهُورِ، وَشَهْرَ التَّمْحِيْصِ، وَشَهْرَ الْقِيَامِ، الَّذِي أُنْزِلَ فِيْهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ، وَبَيِّنَات مِنَ الْهُدى وَالْفُرْقَانِ، فَأَبَانَ فَضِيْلَتَهُ عَلَى سَائِرِ الشُّهُورِ بِمَا جَعَلَ لَهُ مِنَ الْحُرُمَاتِ الْمَوْفُورَةِ وَالْفَضَائِلِ الْمَشْهُورَةِ، فَحَرَّمَ فِيْهِ ما أَحَلَّ فِي غَيْرِهِ إعْظَاماً، وَحَجَرَ فِيْهِ الْمَطَاعِمَ وَالْمَشَارِبَ إكْرَاماً، وَجَعَلَ لَهُ وَقْتاً بَيِّناً لاَ يُجِيزُ جَلَّ وَعَزَّ أَنْ يُقَدَّمَ قَبْلَهُ، وَلا يَقْبَـلُ أَنْ يُؤَخَّرَ عَنْهُ، ثُمَّ فَضَّلَ لَيْلَةً وَاحِدَةً مِنْ لَيَالِيهِ عَلَى لَيَالِي أَلْفِ شَهْر، وَسَمَّاهَا لَيْلَةَ الْقَدْرِ، تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَالرُّوحُ فِيهَا بِإذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْر، سَلاَمٌ دَائِمُ الْبَرَكَةِ إلَى طُلُوعِ الْفَجْرِ، عَلَى مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ بِمَا أَحْكَمَ مِنْ قَضَائِهِ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَأَلْهِمْنَا مَعْرِفَةَ فَضْلِهِ وَإِجْلاَلَ حُرْمَتِهِ وَالتَّحَفُّظَ مِمَّا حَظَرْتَ فِيهِ وَأَعِنَّـا عَلَى صِيَامِـهِ بِكَفِّ الْجَـوَارِحِ عَنْ مَعَاصِيْكَ، وَاسْتِعْمَالِهَا فِيهِ بِمَا يُرْضِيْكَ حَتَّى لاَ نُصْغِىَ بِأَسْمَاعِنَا إلَى لَغْو، وَلا نُسْرِعَ بِأَبْصَارِنَا إلَى لَهْو، وَحَتَّى لاَ نَبْسُطَ أَيْدِيَنَا إلَى مَحْظُور، وَلاَ نَخْطُوَ بِأَقْدَامِنَا إلَى مَحْجُور، وَحَتَّى لاَ تَعِيَ بُطُونُنَا إلاَّ مَا أَحْلَلْتَ، وَلا تَنْطِقَ أَلْسِنَتُنَا إلاَّ بِمَا مَثَّلْتَ وَلا نَتَكَلَّفَ إلاَّ ما يُدْنِي مِنْ ثَوَابِكَ، وَلاَ نَتَعَاطَى إلاّ الَّذِي يَقِيْ مِنْ عِقَابِكَ، ثُمَّ خَلِّصْ ذَلِكَ كُلَّهُ مِنْ رِئآءِ الْمُرَائِينَ وَسُمْعَةِ الْمُسْمِعِينَ، لاَ نَشْرَكُ فِيهِ أَحَداً دُونَكَ، وَلا نَبْتَغِيْ فِيهِ مُرَاداً سِوَاكَ. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَقِفْنَـا فِيْـهِ عَلَى مَـوَاقِيْتِ الصَّلَوَاتِ الْخَمْس بِحُدُودِهَا الَّتِي حَدَّدْتَ، وَفُرُوضِهَا الَّتِي فَرَضْتَ وَوَظَائِفِهَا الَّتِي وَظَّفْتَ، وَأَوْقَاتِهَا الَّتِي وَقَّتَّ، وَأَنْزِلْنَا فِيهَا مَنْزِلَةَ الْمُصِيْبينَ لِمَنَازِلِهَا الْحَافِظِينَ لاِرْكَانِهَا الْمُؤَدِّينَ لَهَـا فِي أَوْقَاتِهَـا عَلَى مَا سَنَّـهُ عَبْدُكَ وَرَسُـولُكَ صَلَوَاتُـكَ عَلَيْهِ وَآلِـهِ فِي رُكُوعِهَا وَسُجُودِهَا وَجَمِيْعِ فَوَاضِلِهَا عَلى أَتَمِّ الطَّهُورِ، وَأَسْبَغِهِ وَأَبْيَنِ الْخُشُوعِ وَأَبْلَغِهِ، وَوَفِّقْنَا فِيهِ لاِنْ نَصِلَ أَرْحَامَنَا بِالبِرِّ وَالصِّلَةِ وَأَنْ نَتَعَاهَدَ جِيرَانَنَابِالاِفْضَالِ وَالْعَطِيَّةِ وَأَنْ نُخَلِّصَ أَمْوَالَنَا مِنَ التَّبِعَاتِ، وَأَنْ نُطَهِّرَهَا بِإخْرَاجِ الزَّكَوَاتِ، وَأَنْ نُرَاجِعَ مَنْ هَاجَرَنَـا وَأَنْ نُنْصِفَ مَنْ ظَلَمَنَا وَأَنْ نُسَـالِمَ مَنْ عَادَانَا حَاشَا مَنْ عُودِيَ فِيْكَ وَلَكَ، فَإنَّهُ الْعَدُوُّ الَّذِي لاَ نُوالِيهِ، وَالحِزْبُ الَّذِي لاَ نُصَافِيهِ. وَأَنْ نَتَقَرَّبَ إلَيْكَ فِيْهِ مِنَ الأَعْمَالِ الزَّاكِيَةِ بِمَا تُطَهِّرُنا بِهِ مِنَ الذُّنُوبِ، وَتَعْصِمُنَا فِيهِ مِمَّا نَسْتَأنِفُ مِنَ الْعُيُوبِ، حَتَّى لا يُورِدَ عَلَيْكَ أَحَدٌ مِنْ مَلاَئِكَتِكَ إلاّ دُونَ مَا نُورِدُ مِنْ أَبْوابِ الطَّاعَةِ لَكَ، وَأَنْوَاعِ القُرْبَةِ إلَيْكَ. أللَّهُمَّ إنِّي أَسْأَلُكَ بِحَقِّ هَذَا الشَّهْرِ، وَبِحَقِّ مَنْ تَعَبَّدَ لَكَ فِيهِ مِنِ ابْتِدَائِهِ إلَى وَقْتِ فَنَائِهِ مِنْ مَلَك قَرَّبْتَهُ أَوْ نَبِيٍّ أَرْسَلْتَهُ أَوْ عَبْد صَالِح اخْتَصَصْتَهُ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَأَهِّلْنَا فِيهِ لِمَا وَعَدْتَ أَوْلِياءَكَ مِنْ كَرَامَتِكَ، وَأَوْجِبْ لَنَا فِيهِ مَا أَوْجَبْتَ لأِهْلِ الْمُبَالَغَةِ فِي طَاعَتِكَ، وَاجْعَلْنَا فِي نَظْمِ مَنِ اسْتَحَقَّ الرَّفِيْعَ الأعْلَى بِرَحْمَتِكَ. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَجَنِّبْنَا الإلْحَادَ فِي تَوْحِيدِكَ وَالتَّقْصِيرَ فِي تَمْجِيدِكَ وَالشَّكَّ فِي دِينِـكَ وَالْعَمَى عَنْ سَبِيْلِكَ وَالاغْفَالَ لِحُرْمَتِكَ، وَالانْخِدَاعَ لِعَدُوِّكَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَإذَا كَانَ لَكَ فِيْ كُلِّ لَيْلَة مِنْ لَيَالِيْ شَهْرِنَا هَذَا رِقَابٌ يُعْتِقُهَا عَفْوُكَ أَوْ يَهَبُهَا صَفْحُكَ فَاجْعَلْ رِقَابَنَا مِنْ تِلْكَ الرِّقَابِ وَاجْعَلْنَا لِشَهْرِنَا مِنْ خَيْرِ أَهْل وَأَصْحَاب. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَامْحَقْ ذُنُوبَنَا مَعَ امِّحاقِ هِلاَلِهِ وَاسْلَخْ عَنَّا تَبِعَاتِنَا مَعَ انْسِلاَخِ أَيَّامِهِ حَتَّى يَنْقَضِي عَنَّا وَقَدْ صَفَّيْتَنَا فِيهِ مِنَ الْخَطِيئاتِ وَأَخْلَصْتَنَا فِيهِ مِنَ السَّيِّئاتِ أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَإنْ مِلْنَا فِيهِ فَعَدِّلْنا، وَإنْ زِغْنَا فِيهِ فَقَوِّمْنَا وَإنِ اشْتَمَلَ عَلَيْنَا عَدُوُّكَ الشَّيْطَانُ فَاسْتَنْقِذْنَا مِنْهُ أللَهُمَّ اشْحَنْهُ بِعِبَادَتِنَا إيَّاكَ وَزَيِّنْ أَوْقَاتَهُ بِطَاعَتِنَا لَكَ، وَأَعِنَّا فِي نَهَـارِهِ عَلَى صِيَـامِـهِ، وَفِي لَيْلِهِ عَلَى الصَّـلاَةِ وَالتَّضَرُّعِ إلَيْكَ وَالخُشُوعِ لَكَ، وَالذِّلَّةِ بَيْنَ يَدَيْكَ حَتَّى لا يَشْهَدَ نَهَارُهُ عَلَيْنَا بِغَفْلَة، وَلا لَيْلُهُ بِتَفْرِيط. أللَّهُمَّ وَاجْعَلْنَا فِي سَائِرِ الشُّهُورِ وَالأَيَّامِ كَذَلِكَ مَا عَمَّرْتَنَا، وَاجْعَلْنَا مِنْ عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ، هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ، وَالَّذِينَ يُؤْتُونَ مَا آتَوْا وَقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إلَى رَبِّهِمْ رَاجِعُـونَ، وَمِنَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَهُمْ لَهَا سَابِقُونَ. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، فِي كُلِّ وَقْت وَكُلِّ أَوَان وَعَلَى كُـلِّ حَال عَـدَدَ مَا صَلَّيْتَ عَلَى مَنْ صَلَّيْتَ عَلَيْهِ، وَأَضْعَافَ ذَلِكَ كُلِّهِ بِالاضْعافِ الَّتِي لا يُحْصِيهَا غَيْرُكَ، إنَّكَ فَعَّالٌ لِمَا تُرِيدُ.

    (1)سپاس خداى را كه ما را براى سپاس‌گزارى‌اش راهنمايى فرمود،و از اهل سپاس قرار داد.تا براى احسانش از شكرگزاران باشيم و ما را بر آن،پاداش نيكوكاران دهد (2)و سپاس خداى را كه دين خود را به ما هديه كرد،و ما را به آئين خويش اختصاص داد،و در راه‌هاى احسانش،ما را راهى نمود،تا در آن(راه‌ها)،به وسيلۀ نعمتش به سوى خوشنودى‌اش رويم.سپاسى كه آن را از ما بپذيرد و به سبب آن از ما خوشنود شود (3)و سپاس سزاوار خداييست كه ماه خود،ماه رمضان،ماه روزه و ماه اسلام و ماه پاكى و ماه پاكسازى و ماه به پا خواستن را،(يكى)از آن راه‌ها قرار داد.كه در آن قرآن فرو فرستاده شد كه براى مردم هدايتگر و نشانه‌هاى آشكار از هدايت و جداسازى(حقّ از باطل)است (4)پس فضيلت آن را بر ساير ماه‌ها،به حرمت‌هاى فراوان و فضايل مشهور آشكار ساخت.پس در آن به خاطر بزرگ داشتش،آنچه در غير آن حلال بود،حرام كرد و از جهت گرامى داشتش، خوردنى‌ها و آشاميدنى‌ها را در آن ممنوع نمود و براى آن،زمان آشكارى قرار داد،كه خداوند عزيز و جليل روا نمى‌دارد كه پيش انداخته شود و نمى‌پذيرد كه از آن وقت به تأخير افتد (5)آنگاه يك شب از شب‌هاى آن را بر شب‌هاى هزار ماه برترى داد،و آن را شب قدر ناميد.كه در آن فرشتگان و روح به فرمان پروردگارشان،بر هر يك از بندگانش كه بخواهد،با آنچه از تقديرش كه محكم نموده،براى هر كارى فرود مى‌آيند.آن شب سلام(به همراه)بركتى است كه تا برآمدن سپيده‌دم دوام دارد (6)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و شناخت فضيلتش،و بزرگ‌داشت احترامش،و خويشتن‌دارى از آنچه را كه در آن حرام نموده‌اى،به ما الهام كن.و ما را بر روزه‌اش، با نگهدارى اعضا از گناهان و به كار بردنش در آن ماه به آنچه تو را خوشنود مى‌سازد،يارى فرما.تا با گوش‌هايمان هيچ لغوى گوش ندهيم،و با چشم‌هايمان به سوى هيچ لهوى نشتابيم (7)و تا دست‌هايمان را به سوى هيچ ممنوعى دراز نكنيم،و با پاهايمان به سوى هيچ حرامى نرويم،و تا شكم‌هايمان جز آنچه تو حلال نموده‌اى در خود جاى ندهد،و زبان‌هايمان جز به آنچه تو بيان كرده‌اى،سخن نگويد.و خود را جز در آنچه به پاداش تو نزديك كند،به رنج نيندازيم،و جز آنچه از كيفر تو نگاه دارد، انجام ندهيم.سپس همۀ آن را از خودنمايى رياكاران و شهرت‌جويى شهرت‌طلبان، خالص گردان.كه احدى را در آن با تو شريك نسازيم و جز تو در آن مرادى را نطلبيم (8)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را در آن بر اوقات نمازهاى پنجگانه،با حدودش كه مشخص نمودى و واجباتش كه واجب كردى و وظايف آن كه معين نمودى و اوقاتش كه تعيين گرداندى،آگاه فرما (9)و ما را دربارۀ نماز، همچون كسانى قرار ده كه مراتبش را درك كرده‌اند،اركانش را محافظت نموده‌اند، و آن را در اوقات خود-به(همان)سنّتى كه بنده و رسول تو[كه درودهايت بر او و خاندانش باد]در ركوع و سجود آن و همۀ فضيلت‌هايش قرار داد-با پاكى تمام و فراگير،و روشن‌ترين و نهايى‌ترين خشوع به جا آورده‌اند (10)و ما را در آن ماه توفيق ده،كه با نيكى و بخشش،به خويشاوندانمان نيكى كنيم و با فضل و عطا،همسايگانمان را دلجويى نماييم.و دارايى‌هايمان را از مظالم خالص گردانيم و آن را با بيرون كردن زكات‌ها پاك كنيم و به كسى كه از ما دورى نموده،باز گرديم و با كسى كه به ما ظلم نموده،منصفانه رفتار كنيم و با كسى كه با ما دشمنى كرده،مسالمت نماييم.مگر آنان كه در راه تو و براى تو با آنها دشمنى شده.كه او دشمنى است كه با او دوستى نمى‌كنيم و حزبى است كه با او صميمى نمى‌شويم (11)و در آن(ماه)با اعمال شايسته به سوى تو تقرّب مى‌جوييم كه بدين وسيله ما را با آن،از گناهان پاك كنى و از،سرگيرى عيب‌ها(ى تازه)در اين(ماه)ما را نگهدارى كنى.تا هيچ‌يك از فرشتگانت به درگاهت نياورد،مگر كمتر از طاعت‌هاى گوناگون براى تو و انواع تقرّبى كه به سوى تو انجام مى‌دهيم (12)خداوندا،همانا من از تو مى‌خواهم به حقّ اين ماه و به حقّ كسانى كه در آن،از آغاز آن تا پايانش تو را بندگى كرده‌اند؛از فرشته‌اى كه او را مقرّب ساختى،يا پيامبرى كه او را فرستادى يا بندۀ صالحى كه او را برگزيدى،كه بر محمّد و خاندانش درود فرستى و ما را در اين(ماه)به كرامت خود كه به دوستانت وعده داده‌اى،سزاوار نما و براى ما در اين(ماه)،آنچه براى كوشش‌گران در طاعتت لازم كرده‌اى،لازم گردان و ما را در صف كسانى كه به واسطۀ رحمت تو،مستحقّ بالاترين مرتبه گشته‌اند،قرار ده (13)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را از كجروى در يگانگى‌ات و كوتاهى در بزرگ‌داشتنت و شكّ در دينت و كورى از راهت و سهل‌انگارى حرمتت و فريب خوردن از دشمنت؛شيطان رانده شده،دور گردان (14)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و چنانچه در هر شب از شب‌هاى اين ماه ما،براى تو بندگانى باشد،كه عفو تو،آنها را آزاد مى‌كند،يا گذشتت ايشان را مى‌بخشد،پس ما بندگان را از آن بندگان قرار ده.و ما را براى ماه‌مان از بهترين خويشان و ياران قرار ده (15)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و با محو شدن هلال ماه،گناهان ما را محو كن و با گذشتن روزهايش سختى‌هايمان را از ما بكن.تا(اين ماه)در حالى از ما بگذرد كه ما را در آن از خطاها پاكيزه ساخته‌اى و در اين(ماه)از بدى‌ها خالصمان نموده‌اى (16) خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و اگر در آن كجروى كرده‌ايم،پس ما را بازگردان و اگر در آن منحرف شده‌ايم،ما را استوار بدار.و اگر دشمن تو شيطان، بر ما چيره شده،پس ما را از او رهايى ده (17)خداوندا اين(ماه)را از عبادت‌هاى ما،پر گردان و اوقاتش را به طاعت ما براى خود،زينت ده و ما را در روزش به روزه‌دارى آن و در شبش بر نماز و زارى به درگاهت و خشوع براى تو و خوارى در پيشگاهت،يارى نما.تا روزش بر ما به غفلت و شبش به كوتاهى نمودن گواهى ندهد (18)خداوندا و ما را تا زمانى كه عمر مى‌دهى در بقيۀ ماه‌ها و روزها،اين چنين قرار ده و ما را از بندگان صالحت قرار ده.آنان كه بهشت را ارث مى‌برند،و در آن جاودانند و آنان كه آنچه را بخشيدند،در حالى مى‌بخشند كه دل‌هايشان از بازگشت به سوى پروردگارشان ترسان است و از آنان كه در نيكى‌ها مى‌شتابند و ايشان براى آن پيشى مى‌گيرند (19) خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست،در هر وقت و هر آن و بر هر حال.به عدد درودى كه بر ديگران درود فرستاده‌اى،و چندين برابر همۀ آن به چندين برابر كه جز تو شمار آنها را نداند.به درستى كه تو هر آنچه را كه بخواهى،به جا مى‌آورى

  45. دعای 45 به هنگام وداع با ماه مبارک رمضان

    ۴۵

    أللَّهُمَّ يَا مَنْ لا يَرْغَبُ فِي الْجَزَاءِ، وَلاَ يَنْدَمُ عَلَى الْعَطَآءِ، وَيَا مَنْ لاَ يُكَافِئُ عَبْدَهُ عَلَى السَّوآءِ، مِنَّتُكَ ابْتِدَاءٌ، وَعَفْوُكَ تَفَضُّلٌ، وَعُقُوبَتُكَ عَـدْلٌ، وَقَضَاؤُكَ خِيَرَةٌ، إنْ أَعْطَيْتَ لَمْ تَشُبْ عَطَآءَكَ بِمَنٍّ، وَإنْ مَنَعْتَ لَمْ يَكُنْ مَنْعُكَ تَعَدِّيا تَشْكُرُ مَنْ شَكَرَكَ وَأَنْتَ أَلْهَمْتَهُ شُكْرَكَ، وَتُكَافِئُ مَنْ حَمِدَكَ وَأَنْتَ عَلَّمْتَهُ حَمْدَكَ، تَسْتُرُ عَلَى مَنْ لَوْ شِئْتَ فَضَحْتَهُ وَتَجُودُ عَلَى مَنْ لَوْ شِئْتَ مَنَعْتَهُ، وَكِلاَهُمَا أَهْلٌ مِنْكَ لِلْفَضِيحَةِ وَالْمَنْعِ، غَيْرَ أَنَّكَ بَنَيْتَ أَفْعَالَكَ عَلَى التَّفَضُّلِ، وَأَجْرَيْتَ قُدْرَتَكَ عَلَى التَّجَاوُزِ، وَتَلَقَّيْتَ مَنْ عَصَاكَ بِالحِلْمِ، وَأمْهَلْتَ مَنْ قَصَدَ لِنَفْسِهِ بِالظُّلْمِ تَسْتَنْظِرُهُمْ بِأناتِكَ إلى الإنَابَةِ وَتَتْرُكُ مُعَاجَلَتَهُمْ إلَى التَّوْبَةِ لِكَيْلاَ يَهْلِكَ عَلَيْكَ هَالِكُهُمْ، وَلا يَشْقَى بِنِعْمَتِكَ شَقِيُّهُمْ إلاَّ عَنْ طُولِ الإِعْذَارِ إلَيْهِ، وَبَعْدَ تَرَادُفِ الْحُجَّةِ عَلَيْهِ كَرَماً مِنْ عَفْوِكَ يَا كَرِيْمُ، وَعَائِدَةً مِنْ عَطْفِكَ يَا حَلِيمُ. أَنْتَ الَّذِيْ فَتَحْتَ لِعِبَادِكَ بَاباً إلَى عَفْوِكَ وَسَمَّيْتَهُ التَّوْبَـةَ، وَجَعَلْتَ عَلَى ذلِكَ البَابِ دَلِيلاً مِنْ وَحْيِكَ لِئَلاَّ يَضِلُّوا عَنْهُ فَقُلْتَ تَبَارَكَ اسْمُكَ : (تُوبُوا إلَى الله تَوْبَةً نَصُوحاً عَسَى رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّـرَ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنَّات تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأنْهَارُ يَوْمَ لاَ يُخْزِي اللهُ النَّبِيَّ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ نُورُهُمْ يَسْعَى بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمَانِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَتْمِمْ لَنا نُورَنَا وَاغْفِرْ لَنَا إنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ) فَمَا عُذْرُ مَنْ أَغْفَلَ دُخُولَ ذلِكَ الْمَنْزِلِ بَعْدَ فَتْحِ الْبَابِ وَإقَامَةِ الدَّلِيْلِ، وَأَنْتَ الَّذِي زِدْتَ فِي السَّوْمِ عَلَى نَفْسِكَ لِعِبَادِكَ تُرِيدُ رِبْحَهُمْ فِي مُتَاجَرَتِهِمْ لَكَ، وَفَوْزَهُمْ بِالْوِفَادَةِ عَلَيْكَ وَالزِّيادَةِ مِنْكَ فَقُلْتَ تَبَارَكَ اسْمُكَ وَتَعَالَيْتَ: (مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا وَمَنْ جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلاَ يُجْزى إلاّ مِثْلَهَا) وَقُلْتَ: (مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ الله كَمَثَلِ حَبَّة أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَة مَائَةُ حَبَّة وَالله يُضَاعِفُ لِمَنْ يَشَاءُ) وَقُلْتَ: (مَنْ ذَا الَّذِيْ يُقْرِضُ الله قَرْضاً حَسَنَاً فَيُضَاعِفَهُ لَهُ أضْعَافاً كَثِيرَةً) وَمَا أَنْزَلْتَ مِنْ نَظَائِرِهِنَّ فِي الْقُرْآنِ مِنْ تَضَاعِيفِ الْحَسَنَاتِ، وَأَنْتَ الَّذِي دَلَلْتَهُمْ بِقَوْلِكَ مِنْ غَيْبِكَ وَتَرْغِيْبِكَ الَّذِي فِيهِ حَظُّهُمْ عَلَى مَا لَوْ سَتَرْتَهُ عَنْهُمْ لَمْ تُدْرِكْهُ أَبْصَارُهُمْ وَلَمْ تَعِـهِ أَسْمَاعُهُمْ وَلَمْ تَلْحَقْـهُ أَوْهَامُهُمْ فَقُلْتَ: (اذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوا لِيْ وَلا تَكْفُرُونِ) وَقُلْتَ: (لَئِنْ شَكَـرْتُمْ لازِيدَنَّكمْ وَلَئِنْ كَفَـرْتُمْ إنَّ عَذابِيْ لَشَدِيدٌ) وَقُلْتَ : (ادْعُونِيْ أَسْتَجِبْ لَكُمْ إنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ) فَسَمَّيْتَ دُعَاءَكَ عِبَادَةً، وَتَرْكَهُ اسْتِكْبَاراً، وَتَوَعَّدْتَ عَلَى تَرْكِهِ دُخُولَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ، فَذَكَرُوكَ بِمَنِّكَ وَشَكَرُوكَ بِفَضْلِكَ، وَدَعَوْكَ بِأَمْرِكَ، وَتَصَدَّقُوا لَكَ طَلَباً لِمَزِيدِكَ، وَفِيهَا كَانَتْ نَجَاتُهُمْ مِنْ غَضَبِكَ، وَفَوْزُهُمْ بِرِضَاكَ، وَلَوْ دَلَّ مَخْلُوقٌ مَخْلُوقاً مِنْ نَفْسِهِ عَلَى مِثْلِ الَّذِيْ دَلَلْتَ عَلَيْهِ عِبَادَكَ مِنْكَ كَانَ مَوْصُوْفَاً بالإحْسَان وَمَنْعُوتاً بِالامْتِثَال ومحمُوداً بكلِّ لِسَان، فَلَكَ الْحَمْدُ مَا وُجِدَ فِي حَمْدِكَ مَذْهَبٌ، وَمَا بَقِيَ لِلْحَمْدِ لَفْظٌ تُحْمَدُ بِهِ وَمَعْنىً يَنْصَرفُ إلَيْهِ يَـا مَنْ تَحَمَّدَ إلَى عِبَـادِهِ بِالإِحْسَـانِ وَالْفَضْل، وَغَمَرَهُمْ بِالْمَنِّ وَالطَّوْلِ، مَا أَفْشَى فِيْنَا نِعْمَتَكَ وَأَسْبَغَ عَلَيْنَا مِنَّتَكَ، وَأَخَصَّنَا بِبِرِّكَ هَدْيَتَنَا لِدِيْنِكَ الَّـذِي اصْطَفَيْتَ، وَمِلَّتِـكَ الَّتِي ارْتَضَيْتَ، وَسَبِيلِكَ الَّذِي سَهَّلْتَ، وَبَصَّرْتَنَا الزُّلْفَةَ لَدَيْكَ وَالوُصُولَ إلَى كَـرَامَتِكَ. أللَّهُمَّ وَأَنْتَ جَعَلْتَ مِنْ صَفَـايَـا تِلْكَ الْوَظَائِفِ وَخَصَائِصِ تِلْكَ الْفُرُوضِ شَهْرَ رَمَضَانَ الَّذِي اخْتَصَصْتَهُ مِنْ سَائِرِ الشُّهُورِ، وَتَخَيَّرْتَهُ مِن جَمِيعِ الأزْمِنَةِ وَالدُّهُورِ، وَآثَرْتَهُ عَلَى كُلِّ أَوْقَاتِ السَّنَةِ بِمَا أَنْزَلْتَ فِيهِ مِنَ الْقُرْآنِ وَالنُّورِ، وَضَاعَفْتَ فِيهِ مِنَ الإيْمَانِ، وَفَرَضْتَ فِيْهِ مِنَ الصِّيَامِ، وَرَغَّبْتَ فِيهِ مِنَ القِيَامِ، وَأَجْلَلْتَ فِيهِ مِنْ لَيْلَةِ الْقَدْرِ الَّتِي هِيَ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْر، ثُمَّ آثَرْتَنَا بِهِ عَلَى سَائِرِ الأُمَمِ وَاصْطَفَيْتَنَا بِفَضْلِهِ دُوْنَ أَهْلِ الْمِلَلِ، فَصُمْنَا بِأَمْرِكَ نَهَارَهُ، وَقُمْنَا بِعَوْنِكَ لَيْلَهُ مُتَعَرِّضِينَ بِصِيَامِهِ وَقِيَامِهِ لِمَا عَرَّضْتَنَا لَهُ مِنْ رَحْمَتِكَ، وَتَسَبَّبْنَا إلَيْـهِ مِنْ مَثُوبَتِكَ، وَأَنْتَ الْمَليءُ بِمَا رُغِبَ فِيهِ إلَيْكَ، الْجَوَادُ بِمـا سُئِلْتَ مِنْ فَضْلِكَ، الْقَـرِيبُ إلَى مَنْ حَـاوَلَ قُرْبَكَ، وَقَدْ أَقَامَ فِينَا هَذَا الشَّهْرُ مَقَامَ حَمْد وَصَحِبَنَا صُحْبَةَ مَبْرُور، وَأَرْبَحَنَا أَفْضَلَ أَرْبَاحِ الْعَالَمِينَ، ثُمَّ قَدْ فَارَقَنَا عِنْدَ تَمَامِ وَقْتِهِ وَانْقِطَاعِ مُدَّتِهِ وَوَفَاءِ عَدَدِهِ، فَنَحْنُ مُوَدِّعُوهُ وِدَاعَ مَنْ عَزَّ فِرَاقُهُ عَلَيْنَا وَغَمَّنَا وَأَوْحَشَنَا انْصِرَافُهُ عَنَّا وَلَزِمَنَا لَهُ الذِّمَامُ الْمَحْفُوظُ، وَالْحُرْمَةُ الْمَرْعِيَّةُ، وَالْحَقُّ الْمَقْضِيُّ، فَنَحْنُ قَائِلُونَ: السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا شَهْرَ اللهِ الأكْبَرَ، وَيَا عِيْدَ أَوْلِيَائِهِ. السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَـا أكْرَمَ مَصْحُـوب مِنَ الأوْقَاتِ، وَيَا خَيْرَ شَهْر فِي الأيَّامِ وَالسَّاعَاتِ. السَّلاَمُ عَلَيْكَ مِنْ شَهْر قَرُبَتْ فِيهِ الآمالُ وَنُشِرَتْ فِيهِ الأَعْمَالُ. السَّلاَمُ عَلَيْكَ مِنْ قَرِين جَلَّ قَدْرُهُ مَوْجُوداً، وَأَفْجَعَ فَقْدُهُ مَفْقُوداً، وَمَرْجُوٍّ آلَمَ فِرَاقُهُ. السَّلاَمُ عَلَيْكَ مِنْ أَلِيف آنَسَ مُقْبِلاً فَسَرَّ وَأَوْحَشَ مُنْقَضِياً فَمَضَّ. السَّلاَمُ عَلَيْكَ مِنْ مُجَاوِر رَقَّتْ فِيهِ الْقُلُوبُ، وَقَلَّتْ فِيهِ الذُّنُوبُ. السَّلاَمُ عَلَيْكَ مِنْ نَاصِر أَعَانَ عَلَى الشَّيْطَانِ وَصَاحِب سَهَّلَ سُبُلَ الإحْسَانِ. أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ مَا أكْثَرَ عُتَقَاءَ اللهِ فِيكَ وَمَا أَسْعَدَ مَنْ رَعَى حُرْمَتَكَ بكَ!. أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ مَا كَانَ أَمْحَاكَ لِلذُّنُوبِ، وَأَسْتَرَكَ لِأنْوَاعِ الْعُيُوبِ! أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ مَا كَانَ أَطْوَلَكَ عَلَى الْمُجْرِمِينَ، وَأَهْيَبَكَ فِي صُدُورِ الْمُؤْمِنِينَ! أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ مِنْ شَهْر لا تُنَافِسُهُ الأيَّامُ. أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ مِنْ شَهْر هُوَ مِنْ كُلِّ أَمْر سَلاَمٌ. أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ غَيْرَ كَرِيهِ الْمُصَاحَبَةِ وَلاَ ذَمِيمِ الْمُلاَبَسَةِ. أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ كَمَا وَفَدْتَ عَلَيْنَا بِالْبَرَكَاتِ، وَغَسَلْتَ عَنَّا دَنَسَ الْخَطِيئاتِ. أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ غَيْرَ مُوَدَّع بَرَماً وَلاَ مَتْرُوك صِيَامُهُ سَأَماً. أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ مِنْ مَطْلُوبِ قَبْلَ وَقْتِهِ وَمَحْزُون عَلَيْهِ قَبْلَ فَوْتِهِ. أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ كَمْ مِنْ سُوء صُرِفَ بِكَ عَنَّا وَكَمْ مِنْ خَيْر أُفِيضَ بِكَ عَلَيْنَا. أَلسَّلاَمُ عَلَيْـكَ وَعَلَى لَيْلَةِ الْقَدْرِ الَّتِي هِيَ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْر. أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ ما كَانَ أَحْرَصَنَا بِالأمْسِ عَلَيْكَ وَأَشَدَّ شَوْقَنَا غَدَاً إلَيْكَ. أَلسَلاَمُ عَلَيْكَ وَعَلَى فَضْلِكَ الَّذِي حُرِمْنَاهُ ، وَعَلَى مَاض مِنْ بَرَكَاتِكَ سُلِبْنَاهُ. أَللَّهُمَّ إنَّا أَهْلُ هَذَا الشَّهْرِ الِّذِي شَرَّفْتَنَا بِهِ وَوَفّقتَنَا بِمَنِّكَ لَهُ حِينَ جَهِلَ الاَشْقِيَا وَقْتَهُ وَحُرِمُوا لِشَقَائِهِم فَضْلَهُ، أَنْتَ وَلِيُّ مَا اثَرْتَنَا بِهِ مِنْ مَعْرِفَتِهِ، وَهَدَيْتَنَا مِنْ سُنَّتِهِ، وَقَدْ تَوَلَّيْنَا بِتَوْفِيقِكَ صِيَامَهُ وَقِيَامَهُ عَلى تَقْصِير، وَأَدَّيْنَا فِيهِ قَلِيلاً مِنْ كَثِيـر. اللَّهُمَّ فَلَكَ الْحمدُ إقْـرَاراً بِـالإسَاءَةَ وَاعْتِرَافاً بِالإضَاعَةِ، وَلَك مِنْ قُلُوبِنَا عَقْدُ النَّدَمِ، وَمِنْ أَلْسِنَتِنَا صِدْقُ الاعْتِذَارِ، فَاْجُرْنَا عَلَى مَا أَصَابَنَا فِيهِ مِنَ التَّفْرِيطِ أَجْرَاً نَسْتَدْركُ بِهِ الْفَضْلَ الْمَرْغُوبَ فِيهِ، وَنَعْتَاضُ بِهِ مِنْ أَنْوَاعِ الذُّخْرِ الْمَحْرُوصِ عَلَيْهِ ، وَأَوْجِبْ لَنَا عُذْرَكَ عَلَى مَا قَصَّرْنَا فِيهِ مِنْ حَقِّكَ، وَابْلُغْ بِأَعْمَارِنَا مَا بَيْنَ أَيْديْنَا مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ الْمُقْبِلِ، فَإذَا بَلَّغْتَنَاهُ فَأَعِنَّا عَلَى تَنَاوُلِ مَا أَنْتَ أَهْلُهُ مِنَ الْعِبَادَةِ وَأَدِّنَا إلَى الْقِيَامِ بِمَا يَسْتَحِقُّهُ مِنَ الطَّاعَةِ وَأجْرِ لنا مِنْ صَالِحِ العَمَلِ مَا يَكون دَرَكاً لِحَقِّكَ فِي الشَّهْرَيْنِ مِنْ شُهُورِ الدَّهْرِ. أللَّهُمَّ وَمَا أَلْمَمْنَا بِهِ فِي شَهْرِنَا هَذَا مِنْ لَمَم أَوْ إثْم، أَوْ وَاقَعْنَا فِيهِ مِنْ ذَنْبِ وَاكْتَسَبْنَا فِيهِ مِنْ خَطِيئَة عَلَى تَعَمُّد مِنَّا أو عَلى نِسيانٍ ظَلَمنا فيه أنفُسَنا أَوِ انْتَهَكْنَا بِهِ حُرْمَةً مِنْ غَيْرِنَا فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَاسْتُرْنَا بِسِتْرِكَ، وَاعْفُ عَنَّا بِعَفْوِكَ، وَلاَ تَنْصِبْنَا فِيهِ لاِعْيُنِ الشَّامِتِينَ، وَلاَ تَبْسُطْ عَلَيْنَا فِيهِ أَلْسُنَ الطَّاعِنينَ، وَاسْتَعْمِلْنَا بِمَا يَكُونُ حِطَّةً وَكَفَّارَةً لِمَا أَنْكَرْتَ مِنَّا فِيهِ بِرَأْفَتِكَ الَّتِي لاَ تَنْفَدُ، وَفَضْلِكَ الَّذِي لا يَنْقُصُ. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَاجْبُرْ مُصِيبَتنَا بِشَهْرِنَا وَبَارِكْ فِي يَوْمِ عِيْدِنَا وَفِطْرِنَا وَاجْعَلْهُ مِنْ خَيْرِ يَوْم مَرَّ عَلَيْنَا أَجْلَبِهِ لِعَفْو، وَأَمْحَاهُ لِذَنْبِ، وَاغْفِرْ لَنا ما خَفِيَ مِنْ ذُنُوبِنَا وَمَا عَلَنَ. أللَّهُمَّ اسلَخْنَا بِانْسِلاَخِ هَذَا الشَّهْرِ مِنْ خَطَايَانَا وَأَخْرِجْنَا بُخُرُوجِهِ مِنْ سَيِّئاتِنَا وَاجْعَلْنَا مِنْ أَسْعَدِ أَهْلِهِ بِهِ وَأَجْزَلِهِمْ قِسَمَاً فِيـهِ وَأَوْفَـرِهِمْ حَظّاً مِنْـهُ. أللّهُمَّ وَمَنْ رَعَى حَقّ هَذَا الشَّهْرِ حَقَّ رِعَايَتِهِ وَحَفِظَ حُرْمَتَهُ حَقَّ حِفْظِهَا وَقَامَ بِحُدُودِهِ حَقَّ قِيَامِهَا، وَأتَّقَى ذُنُوبَهُ حَقَّ تُقَاتِهَا أَوْ تَقَرَّبَ إلَيْكَ بِقُرْبَة أَوْجَبَتْ رِضَاكَ لَهُ وَعَطَفَتْ رَحْمَتَكَ عَلَيْهِ، فَهَبْ لَنَا مِثْلَهُ مِنْ وُجْدِكَ وَأَعْطِنَا أَضْعَافَهُ مِنْ فَضْلِكَ فَإنَّ فَضْلَكَ، لا يَغِيْضُ وَإنَّ خَـزَائِنَكَ لا تَنْقُصُ، بَـلْ تَفِيضُ وَإنَّ مَعَـادِنَ إحْسَانِكَ لا تَفْنَى، وَإنَّ عَطَاءَكَ لَلْعَطَآءُ الْمُهَنَّا، أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَاكْتُبْ لَنَا مِثْلَ أجُورِ مَنْ صَامَهُ أَوْ تَعَبَّدَ لَكَ فِيْهِ إلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ. أللَّهُمَّ إنَّا نَتُوبُ إلَيْكَ فِي يَوْمِ فِطْرِنَا الّذِي جَعَلْتَهُ لِلْمُؤْمِنِينَ عِيداً وَسُـرُوراً. وَلأِهْلِ مِلَّتِكَ مَجْمَعاً وَمُحْتشداً مِنْ كُلِّ ذَنْب أَذْنَبْنَاهُ، أَوْ سُوْء أَسْلَفْنَاهُ، أَوْ خَاطِرِ شَرٍّ أَضْمَرْنَاهُ، تَوْبَةَ مَنْ لاَ يَنْطَوِيْ عَلَى رُجُوع إلَى ذَنْب وَلا يَعُودُ بَعْدَهَا فِي خَطِيئَة، تَوْبَةً نَصوحاً خَلَصَتْ مِنَ الشَّكِّ وَالارْتِيَابِ، فَتَقَبَّلْهَا مِنَّا وَارْضَ عَنَّا وَثَبِّتنَا عَلَيْهَا. أللَّهُمَّ ارْزُقْنَا خَوْفَ عِقَابِ الْوَعِيدِ، وَشَوْقَ ثَوَابِ الْمَوْعُودِ حَتّى نَجِدَ لَذَّةَ مَا نَدْعُوكَ بِهِ، وكَأْبَةَ مَا نَسْتَجِيْرُكَ مِنْهُ، وَاجْعَلْنَا عِنْدَكَ مِنَ التَّوَّابِيْنَ الَّذِينَ أَوْجَبْتَ لَهُمْ مَحَبَّتَكَ، وَقَبِلْتَ مِنْهُمْ مُرَاجَعَةَ طَاعَتِكَ، يَا أَعْدَلَ الْعَادِلِينَ. أللَّهُمَّ تَجَاوَزْ عَنْ آبآئِنَا وَأُمَّهَاتِنَا وَأَهْلِ دِيْنِنَا جَمِيعاً مَنْ سَلَفَ مِنْهُمْ وَمَنْ غَبَرَ إلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد نَبِيِّنَا وَآلِهِ، كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى مَلائِكَتِكَ الْمُقَرَّبِينَ. وَصَلِّ عَلَيْهِ وَآلِهِ، كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى أَنْبِيَائِكَ الْمُرْسَلِينَ، وَصَلِّ عَلَيْهِ وَآلِهِ، كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ، وَأَفْضَلَ مِنْ ذَلِكَ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ، صَلاَةً تَبْلُغُنَا بَرَكَتُهَا، وَيَنَالُنَا نَفْعُهَا، وَيُسْتَجَابُ لَهَا دُعَاؤُنَا، إنَّكَ أكْرَمُ مَنْ رُغِبَ إلَيْهِ وَأكْفَى مَنْ تُوُكِّلَ عَلَيْهِ وَأَعْطَى مَنْ سُئِلَ مِنْ فَضْلِهِ، وَأَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ.

    (1)خداوندا اى كسى كه پاداش نمى‌خواهد (2)و اى كسى كه بر عطا(و بخشش)پشيمان نمى‌شود (3)و اى كسى كه بندۀ خود را همسان(عملش)جزا نمى‌دهد (4)بخشش تو ابتدا(يى و بدون مقدّمه)و بخشايشت از روى تفضّل است،و كيفرت از روى عدل،و فرمانت خير است (5)اگر عطا كنى،عطايت را با منّت نياميخته‌اى و اگر منع كنى، منع داشتنت از روى ستم نيست (6)هر كه تو را شكر كرد،قدردانى كنى و حال آنكه شكرگزارى را تو به او الهام كرده‌اى (7)و هر كه تو را سپاس گزارد،جزا دهى و حال آنكه سپاس‌گزارى را تو به او آموخته‌اى (8)مى‌پوشانى بر كسى كه اگر مى‌خواستى، رسوايش مى‌نمودى،و مى‌بخشى بر كسى كه اگر مى‌خواستى،محرومش مى‌كردى.و حال آنكه هر دو از جانب تو سزاوار رسوايى و محروميّتند.مگر آنكه تو كارهايت را بر تفضّل قرار داده‌اى و قدرتت را بر گذشت،جارى ساخته‌اى (9)و با كسى كه نافرمانى‌ات را نموده،با بردبارى رفتار مى‌كنى و كسى را كه به خود قصد ستم نموده،مهلت داده‌اى.با حوصله‌ات منتظر بازگشت ايشان مى‌مانى و تا هنگام توبه،شتاب در كيفر ايشان را ترك مى‌كنى، تا هلاك‌شوندۀ ايشان،به خاطر تو هلاك نشود و بدبختشان به وسيلۀ نعمت تو،بدبخت نگردد.مگر بعد از عذرهاى فراوان بر او و پس از حجّت‌هاى پياپى آوردن بر او.كه(اين همه)كرامت،از گذشت توست،اى كريم!.و سودى از مهربانى توست،اى بردبار! (10)تويى آنكه براى بندگانت،درى به سوى بخشايشت گشوده‌اى و آن را توبه ناميده‌اى،و بر آن در از وحى خود،راهنمايى قرار داده‌اى تا از آن گمراه نشوند.پس تو كه نامت مبارك است،فرمودى:«به سوى خدا توبه كنيد.توبۀ خالص.اميد است كه پروردگارتان بدى‌هايتان را از شما بزدايد و شما را به بهشت‌هايى داخل كند كه نهرها از زير آن جارى است (11)روزى كه خداوند،پيامبر و كسانى كه به او ايمان آورده‌اند را خوار نمى‌كند.نورشان پيش‌رو و از سمت راستشان حركت مى‌كند،گويند:«پروردگارا، نورمان را براى ما كامل گردان و ما را بيامرز.به درستى كه تو بر هر چيزى توانايى».پس -بعد از گشودن در و به پا داشتن راهنما-عذر آنكه از ورود به آن منزل غفلت نمايد چيست‌؟! (12)و تويى آنكه در دادوستد با بندگانت،در بهاى آن بر خود افزوده‌اى. مى‌خواهى در تجارت كردنشان با تو،سود برند و در آمدن به سوى تو و افزونى يافتن از جانب تو،رستگار شوند.پس تو كه نامت مبارك و بلند مرتبه است،فرمودى:«هر كس كار نيكى به جا آورد،پس براى او ده برابر آن است و هر كس كار بدى كند،جز مانند آن جزا داده نمى‌شود.» (13)و فرمودى:«داستان كسانى كه دارايى‌هايشان را در راه خدا مى‌بخشند،مانند داستان دانه‌ايست كه هفت خوشه رويانده،كه در هر خوشه صد دانه باشد و خدا براى هر كه بخواهد،چندين برابر مى‌كند.»و فرمودى:«كيست آنكه به خدا وام دهد،وامى نيكو.كه خدا آن را برايش به چندين و چند برابر افزون نمايد؟.»و مانندهاى آن(آيه‌هايى)كه از افزايش‌هاى نيكى‌ها در قرآن فرو فرستادى (14)و تويى آنكه ايشان را با سخن غيبى خود و با ترغيب نمودنت كه بهرۀ آنان را در بر دارد،راهنمايى به چيزى كردى كه اگر آن را از نظرشان مى‌پوشاندى ديدگانشان آن را در نمى‌يافت،و گوش‌هايشان آن را فرا نمى‌گرفت و انديشه‌هايشان به آن نمى‌رسيد.پس فرمودى:«مرا ياد كنيد تا شما را ياد كنم و مرا شكر گزاريد و مرا كفران نكنيد.»و فرمودى:«اگر شكر گزاريد،شما را فزونى دهم و اگر كفران نماييد،همانا عذاب من شديد است.» (15)و فرمودى:«مرا بخوانيد تا شما را اجابت كنم.همانا كسانى كه از عبادت من كبر مى‌ورزند،به زودى با خوارى داخل جهنّم خواهند شد.»پس دعا كردن را عبادت و ترك آن را استكبار ناميدى و بر ترك آن،داخل شدن در جهنّم با خوارى را هشدار دادى (16)پس با نعمت خودت،تو را ياد كردند و با تفضّلت،تو را شكر گزاردند و به فرمانت،تو را خواندند و جهت طلب افزودن(نعمت)تو،براى(رضاى)تو صدقه دادند و در(همۀ)اينها نجات ايشان از خشمت و دست يافتنشان به خوشنودى‌ات نهفته بود (17)و اگر آفريده‌اى از جانب خودش آفريده‌اى را،به مانند آنچه تو با آن بندگانت را از جانب خود راهنمايى فرموده‌اى،راهنمايى مى‌كرد،به احسان وصف مى‌شد و به بخشندگى تعريف مى‌گشت و به هر زبانى(مورد)ستايش قرار مى‌گرفت. پس ستايش براى توست،تا آنجا كه راهى در ستايش تو يافت شود و براى ستايش كلمه‌اى كه با آن ستايش شوى باقى ماند و مقصودى كه به آن بازگردد،وجود داشته باشد (18)اى آنكه با احسان و تفضّل،مورد ستايش بندگانت قرار گرفته‌اى و با بخشش و نعمت،ايشان را پوشانده‌اى.چه آشكار است در(جمع)ما نعمت تو!و چه سرشار است بر ما بخشش تو!و چه مخصوص گشته است نيكى‌ات به ما! (19)ما را به دينت كه آن را برگزيدى و به آئينت كه آن را پسنديدى و به راهت كه آن را آسان نمودى،هدايت كردى و ما را به(راه)نزديكى نزد خودت و رسيدن به كرامتت،بينا نمودى (20)خداوندا و تو از كارهاى برگزيده و واجبات مخصوصه،ماه رمضان را قرار دادى.همان كه آن را از بقيۀ ماه‌ها مخصوص داشتى و از همۀ زمان‌ها و روزگارها برترى‌اش دادى.و آن را بر همۀ زمان‌هاى سال برگزيدى.به سبب آنچه در آن ماه از قرآن و نور نازل كردى و ايمان را در آن چندين برابر نمودى و روزه را در آن واجب كردى و در آن به برپا خاستن(شب) ترغيب نمودى و شب قدر را كه از هزار ماه بهتر است،در آن بزرگ داشتى (21)سپس ما را بر بقيۀ امّت‌ها به وسيلۀ آن(ماه)،برترى دادى و به فضيلت آن ما را-نه اهل آئين‌هاى ديگر را-برگزيدى.پس به فرمان تو روزش را روزه گرفتيم و به يارى تو شبش را به‌پا خاستيم.در حالى كه در معرض روزه داشتن و به پا خاستن(شبانه)بوديم،از رحمتت-بدان خاطر-به ما عرضه داشتى.و آن را وسيلۀ پاداش تو قرار داديم و تو دارندۀ هر آنچيزى هستى كه از درگاهت خواسته شود.بخشندۀ هر آنچيزى هستى كه از فضلت درخواست گردد.و نزديك به هر آن كسى هستى كه براى قرب به تو كوشد (22)و اين ماه در بين ما(در)مقام پسنديده اقامت كرد و با ما همچون يار نيكو همراه شد و ما را به برترين سودهاى جهانيان،سودمند نمود.سپس هنگام تمام شدن وقتش و به سر آمدن مدّتش و پايان يافتن عدد(روزهاى)ش،از ما جدا شد (23)پس آن را وداع مى‌گوييم، وداع از كسى كه فراقش بر ما دشوار است و رفتنش از(ميان)ما،اندوهگين و بيمناكمان مى‌سازد و بر ما لازم است براى او پيمان نگه داريم و حرمت رعايت كنيم و حقّ ادا نماييم.پس مى‌گوييم:درود بر تو،اى بزرگ‌ترين ماه خدا،و اى عيد دوستان او (24) درود بر تو،اى گرامى‌ترين وقت‌هايى كه همراه بودى و اى بهترين ماه در روزها و ساعت‌ها (25)درود بر تو ماهى كه آرزوها در آن نزديك شد و اعمال در آن گسترده گشت (26) درود بر تو همنشينى كه تا بودى،احترامش بزرگ بود و چون از دست رفت،فقدانش غم‌انگيز بود و مايۀ اميدى كه فراقش رنج‌آور بود (27)درود بر تو همدمى كه چون روى آورد،دل‌ها را آرام نمود و شادمان ساخت.و چون سپرى شد،بيمناك ساخت و بى‌تاب گرداند (28)درود بر تو همسايه‌اى كه دل‌ها در آن فروتن گرديد و گناهان در آن كم شد (29)درود بر تو ياورى كه در برابر شيطان يارى كرد و همراهى كه راه‌هاى احسان را آسان نمود (30)درود بر تو.چه بسيار است آزاد شدگان(از عذاب)خدا در تو!و چه نيك‌بخت است كسى كه به سبب تو،حرمتت را رعايت كند! (31)درود بر تو. چه محوكننده بودى،گناهان را!و چه پوشنده بودى،انواع عيب‌ها را! (32)درود بر تو. چه طولانى بودى،بر گناهكاران!و چه با هيبت بودى،در سينه‌هاى مؤمنان! (33)درود بر تو ماهى كه روزها(ى ديگر)با آن برابرى نمى‌كند (34)درود بر تو ماهى كه از هر چيز سلامت است (35)درود بر تو كه همراهى‌اش ناپسند و معاشرتش نكوهيده نيست (36)درود بر تو همان‌طور كه با بركت‌ها بر ما وارد شدى و چركى خطاها را از ما شستى (37)درود بر تو نه آنكه وداع با او از روى دلتنگى باشد.و نه آنكه ترك روزه‌اش از سر ملالت باشد (38)درود بر تو كه پيش از زمان آمدنش،طلب شده و پيش از از دست رفتنش،بر آن اندوه خورند (39)درود بر تو.چه بسيار بدى‌ها كه به سبب تو،از ما برطرف شد!و چه بسيار نيكى‌اى كه به وسيلۀ تو،بر ما فزونى يافت! (40)درود بر تو و بر شب قدر كه بهتر است از هزار ماه (41)درود بر تو.ديروز چه بسيار بر تو حريص بوديم!و فردا چه سخت به سوى تو مشتاقيم! (42)درود بر تو و بر فضيلتت كه از آن محروم شديم و بر نيكى‌هاى گذشته‌ات كه از دست داديم (43)خداوندا، همانا ما اهل اين ماه هستيم،كه ما را به وسيلۀ آن شرافت دادى و ما را براى آن به وسيلۀ نعمتت،توفيق دادى،آنگاه كه تيره‌بختان،وقت آن را نشناختند و بر اثر شقاوتشان،از فضل آن ماه محروم گشتند (44)تويى مولايى كه ما را به وسيلۀ شناخت آن،برترى دادى و ما را به روش آن،راهنمايى نمودى و ما را-با(همۀ)كوتاهى(كردن‌هايمان)-توفيق دادى تا روزه‌اش و به پا خاستنش(در شبانگاه)را عهده‌دار شويم.و در آن اندكى از بسيار را انجام داديم (45)خداوندا،پس سپاس براى توست،در حالى كه به بدكردارى،اقراركننده و به سهل‌انگارى،اعتراف كننده‌ايم و پشيمانى قطعى دل‌هايمان و عذر خواستن راستين زبان‌هايمان،براى توست.پس ما را بر آنچه از كوتاهى در آن ماه به ما رسيده،پاداش ده. پاداشى كه با آن فضل پسنديده را دريابيم و با آن اندوخته‌هاى گوناگون كه بر آن حريص و آزمند شده‌ايم را عوض بستانيم (46)و(قبول)عذر ما را كه در آن(ماه)بر حقّت كوتاهى كرده‌ايم،بر ما لازم گردان و عمر ما-كه در پيش روى ماست-را،به ماه رمضان آينده برسان.پس چون ما را به آن رساندى،ما را بر انجام عبادتى كه تو شايستۀ آنى،يارى فرما.و ما را بر قيام به طاعتى كه سزاوار آن ماه است،موفّق بدار.و از اعمال شايسته، آنچه را كه سبب دريافتن حقّ تو در دو ماه(رمضان گذشته و آينده)از ماه‌هاى روزگار باشد، براى ما پيوسته گردان (47)خداوندا و گناه كوچك يا بزرگى كه در اين ماه به آن نزديك شديم يا گناهى كه در آن انجام داديم و خطايى كه ما در آن(ماه)از روى عمد زير بارش رفتيم، يا فراموشى‌اى كه در آن به خود ستم كرديم يا با آن حرمت ديگرى را پرده‌درى نموديم؛ پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را به پردۀ خود بپوشان و به عفو خود از ما درگذر و ما را در آن،پيش چشمان شماتت‌كنندگان قرار نده و زبان طعنه‌زنندگان را در آن(ماه)بر ما نگشا و به مهربانى‌ات كه نابود نمى‌شود و به فضلت كه كم نمى‌گردد،ما را در اين(ماه)به كارى كه سبب فرو ريختن و كفّارۀ كارهايى مى‌شود كه بر ما نمى‌پسندى،بگمار (48)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست.مصيبت ما را در(رفتن)ماه‌مان جبران كن.و براى ما روز عيد و فطرمان را مبارك گردان.و آن را از بهترين روزهايى كه بر ما گذشته است قرار ده كه جلب‌كننده‌ترين روز،براى عفو و محو كننده‌ترين آن،براى گناه باشد.و گناهان پنهان و آشكار ما را بيامرز (49)خداوندا با گذشتن اين ماه،ما را از خطاها درآور.و با بيرون رفتنش،ما را از بدى‌هايمان بيرون بر.و به وسيلۀ آن،ما را از سعادتمندترين اهل آن و از پرنصيب‌ترين آنان در آن ماه و از بهره‌مندترين ايشان از آن قرار ده (50)خداوندا و هر كس رعايت كرده اين ماه را،به طورى كه حقّ رعايتش است،و حرمتش را آن طورى كه حقّ بوده نگه داشته،و حدودش را آن طورى كه حقّش بوده به پا داشته و از گناهان خويش به طورى كه حقّ پرهيز كردن بوده پرهيز نموده،يا به وسيلۀ عمل تقرب‌آورى به سوى تو تقرب جسته،كه خوشنودى تو را براى او لازم گردانده و رحمتت را به او برگردانده؛ پس از(توانگرى)نزد خودت،مانند آن را به ما ببخش و از فضلت،چندين برابر آن را به ما عطا فرما.به درستى كه فضل تو كاستى‌پذير نيست و همانا گنجينه‌هاى تو كم نمى‌شود، بلكه فزونى مى‌يابد و به درستى كه معادن احسانت فنا نمى‌شود و به درستى كه عطاى تو،عطايى گواراست (51)خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و براى ما مانند پاداش كسانى كه روزه گرفته‌اند يا در اين ماه تا روز قيامت تو را عبادت مى‌كنند،بنويس (52)خداوندا ما در روز فطرمان كه آن را براى اهل ايمان عيد و شادى و براى اهل دينت محل اجتماع و گردهمايى قرار دادى،از هر گناهى كه آن را مرتكب شده‌ايم يا بدى‌اى كه در گذشته انجام داده‌ايم يا انديشۀ بدى كه در دل داشته‌ايم،به درگاه تو توبه مى‌كنيم.توبۀ كسى كه بازگشتن به گناه را در دل ندارد و پس از توبه به خطايى باز نمى‌گردد.توبۀ خالصى كه از ترديد و دودلى پاك باشد.پس آن را از ما بپذير و از ما خوشنود باش و ما را بر آن ثابت گردان (53)خداوندا ترس كيفر هشدار داده شده و شوق پاداش وعده داده شده را روزى ما گردان.تا خوشى آنچه از تو مى‌خواهيم و اندوه آنچه از آن به تو پناه مى‌بريم،دريابيم (54)و ما را در نزد خود از توبه‌كنندگانى قرار ده كه دوستى‌ات را براى آنها واجب نموده‌اى،و بازگشت به طاعتت را از آنان پذيرفته‌اى.اى عادل‌ترين دادگران (55)خداوندا از پدران و مادران و همۀ هم‌كيشان ما،هر كه از ايشان درگذشته و مرده و هركه زنده مانده،تا روز رستاخيز درگذر (56)خداوندا بر محمّد پيامبرمان و خاندانش درود فرست.همچنانكه بر فرشتگان مقرّبت درود فرستادى.و بر او و خاندانش درود فرست،همچنانكه بر پيامبران فرستاده شده‌ات درود فرستادى.و بر او و خاندانش درود فرست،همچنانكه بر بندگان شايسته‌ات درود فرستادى.و برتر از آن اى پروردگار جهانيان،درودى كه بركت آن به ما رسد و سودش ما را دريابد و دعاى ما به سبب آن مستجاب گردد.به درستى كه تو كريم‌تر كسى هستى كه از او درخواست شده و بى‌نياز كننده‌تر كسى هستى كه بر او اعتماد شده و بخشنده‌تر كسى هستى كه از فضل او درخواست شده و تو بر هر چيزى توانايى

  46. دعای 46 بعد از بازگشت از نماز عید فطر و جمعه

    ۴۶

    يَا مَنْ يَرْحَمُ مَنْ لا يَرْحَمُهُ الْعِبَادُ. وَيَا مَنْ يَقْبَلُ مَنْ لا تَقْبَلُهُ الْبِلاَدُ. وَيَا مَن لاَ يَحْتَقِرُ أَهْلَ الْحَاجَةِ إلَيْهِ. وَيَا مَنْ لا يُخَيِّبُ المَلِحِّيْنَ عَلَيْـهِ، وَيَا مَنْ لاَ يَجْبَهُ بِالرَّدِّ أَهْلَ الدَّالَّةِ عَليهِ، وَيَا مَنْ يَجْتَبِي صَغِيرَ مَايُتْحَفُ بِهِ، وَيَشْكُرُ يَسِيرَ مَا يُعْمَلُ لَهُ. وَيَامَنْ يَشْكُرُ عَلَى الْقَلِيْلِ، وَيُجَازيْ بِالْجَلِيلِ، وَيَا مَنْ يَدْنُو إلَى مَنْ دَنا مِنْهُ وَيَا مَنْ يَدعُو إلَى نَفْسِهِ مَنْ أَدْبَرَ عَنْهُ، وَيَا مَنْ لا يُغَيِّرُ النِّعْمَةَ، وَلا يُبَادِرُ بِالنَّقِمَةِ، وَيَا مَنْ يُثْمِرُ الْحَسَنَةَ حَتَّى يُنْمِيَهَا، وَيَتَجَاوَزُ عَنِ السَّيِّئَةِ حَتَّى يُعَفِّيَهَا. انْصَرَفَتِ الآمَالُ دُونَ مَدى كَرَمِكَ بِالحَاجَاتِ وَامْتَلاَتْ بِفَيْضِ جُودِكَ أَوْعِيَةُ الطَّلِبات، وَتَفَسَّخَتْ دُونَ بُلُوغِ نَعْتِـكَ الصِّفَاتُ، فَلَكَ الْعُلُوُّ الأعْلَى فَوْقَ كُلِّ عَال، وَالْجَلاَلُ الأمْجَدُ فَوْقَ كُلِّ جَلاَل، كُلُّ جَلِيْل عِنْدَكَ صَغِيرٌ، وَكُلُّ شَرِيف فِي جَنْبِ شَرَفِكَ حَقِيرٌ، خَابَ الْوَافِدُونَ عَلَى غَيْرِكَ، وَخَسِرَ الْمُتَعَرِّضُونَ إلاَّ لَكَ، وَضَاعَ الْمُلِمُّونَ إلاّ بِكَ، وَأَجْدَبَ الْمُنْتَجِعُـونَ إلاَّ مَنِ انْتَجَعَ فَضْلَكَ، بَابُكَ مَفْتُوحٌ لِلرَّاغِبِينَ، وَجُودُكَ مُبَاحٌ لِلسَّائِلِينَ، وَإغاثَتُكَ قَرِيبَةٌ مِنَ الْمُسْتَغِيْثِينَ، لاَ يَخِيبُ مِنْـكَ الآمِلُونَ، وَلاَ يَيْأَسُ مِنْ عَطَائِكَ الْمُتَعَرِّضُونَ، وَلا يَشْقَى بِنَقْمَتِكَ الْمُسْتَغْفِرُونَ. رِزْقُكَ مَبْسُوطٌ لِمَنْ عَصَاكَ، وَحِلْمُكَ مُعْتَـرِضٌ لِمَنْ نَاوَاكَ، عَادَتُكَ الإحْسَـانُ إلَى الْمُسِيئينَ، وَسُنَّتُـكَ الإبْقَاءُ عَلَى الْمُعْتَدِينَ حَتَّى لَقَدْ غَرَّتْهُمْ أَنَاتُكَ عَنِ الرُّجُوعِ، وَصَدَّهُمْ إمْهَالُكَ عَن النُّزُوعِ. وَإنَّمَا تَأَنَّيْتَ بهمْ لِيَفِيئُوا إلَى أَمْرِكَ، وَأَمْهَلْتَهُمْ ثِقَةً بِدَوَامِ مُلْكِكَ، فَمَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ السَّعَادَةِ خَتَمْتَ لَهُ بِهَا، وَمَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الشَّقَاوَةِ خَذَلْتَهُ لَهَا، كُلُّهُمْ صَائِرُونَ إلَى حُكْمِكَ وَأُمُورُهُمْ آئِلَةٌ إلَى أَمْـرِكَ، لَمْ يَهِنْ عَلَى طُـولِ مُـدَّتِهِمْ سُلْطَانُـكَ وَلَمْ يَـدْحَضْ لِتَـرْكِ مُعَاجَلَتِهِمْ بُرْهَانُكَ. حُجَّتُكَ قَائِمَةٌ لاَ تُدْحَضُ، وَسُلْطَانُكَ ثَابِتٌ لا يَزُولُ، فَالْوَيْلُ الدَّائِمُ لِمَنْ جَنَحَ عَنْكَ، وَالْخَيْبَةُ الْخَاذِلَةُ لِمَنْ خَابَ مِنْكَ، وَالشَّقاءُ الاشْقَى لِمَنِ اغْتَرَّ بِكَ. مَا أكْثَرَ تَصَرُّفَهُ فِي عَذَابِكَ، وَمَا أَطْوَلَ تَرَدُّدَهُ فِيْ عِقَابِكَ، وَمَا أَبْعَدَ غَايَتَهُ مِنَ الْفَرَجِ، وَمَا أَقْنَطَهُ مِنْ سُهُولَةِ الْمَخْرَجِ عَدْلاً مِنْ قَضَائِكَ لاَ تَجُورُ فِيهِ، وَإنْصَافاً مِنْ حُكْمِكَ لاَ تَحِيفُ عَلَيْهِ، فَقَدْ ظَاهَرْتَ الْحُجَجَ، وَأَبْلَيْتَ الاعْذَارَ، وَقَـدْ تَقَدَّمْتَ بِـالْوَعِيْـدِ وَتَلَطَّفْتَ فِي التَّرْغِيْبِ، وَضَرَبْتَ الامْثَالَ، وَأَطَلْتَ الاِمْهَالَ، وَأَخَّرْتَ وَأَنْتَ مُسْتَطِيعٌ لِلْمُعَاجَلَةِ، وَتَأَنَّيْتَ وَأَنْتَ مَليءٌ بِالْمُبَادَرَةِ، لَمْ تَكُنْ أَنَاتُكَ عَجْزاً، وَلا إمْهَالُكَ وَهْناً، وَلاَ إمْسَاكُكَ غَفْلَةً، وَلاَ انْتِظَارُكَ مُدَارَاةً، بَلْ لِتَكُونَ حُجَّتُكَ أَبْلَغَ، وَكَرَمُكَ أكمَلَ، وَإحْسَانُكَ أَوْفَى وَنِعْمَتُكَ أَتَمَّ، كُلُّ ذلِكَ كَانَ وَلَمْ تَزَلْ، وَهُوَ كائِنٌ وَلاَ تَزَالُ ، حُجَّتُكَ أَجَلُّ مِنْ أَنْ توصَفَ بِكُلِّهَا، وَمَجْدُكَ أَرْفَـعُ مِنْ أَنْ يُحَدَّ بِكُنْهِهِ، وَنِعْمَتُكَ أكْثَرُ مِنْ أَنْ تُحْصَى بِأَسْرِهَا، وَإحْسَانُكَ أكْثَرُ مِنْ أَنْ تُشْكَرَ عَلَى أَقَلِّهِ، وَقَدْ قَصَّرَ بِيَ السُّكُوتُ عَنْ تَحْمِيدِكَ، وَفَهَّهَنِي الإمْسَاكُ عَنْ تَمْجيدِكَ، وَقُصَارَايَ الإقْرَارُ بِالْحُسُورِ لاَ رَغْبَةً ـ يا إلهِي ـ بَلْ عَجْزاً، فَهَا أَنَا ذَا أَؤُمُّكَ بِالْوِفَادَةِ، وَأَسأَلُكَ حُسْنَ الرِّفَادَةِ، فَصلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِـهِ وَاسْمَعْ نَجْوَايَ، وَاسْتَجِبْ دُعَائِي وَلاَ تَخْتِمْ يَوْمِيَ بِخَيْبَتِي، وَلاَ تَجْبَهْنِي بِالرَّدِّ فِي مَسْأَلَتِي، وَأكْرِمْ مِنْ عِنْدِكَ مُنْصَرَفِي وَإلَيْكَ مُنْقَلَبِي، إنَّكَ غَيْرُ ضَائِق بِمَا تُرِيْدُ وَلاَ عَاجِزٍ عَمَّا تُسْأَلُ، وَأَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيْرٌ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إلاَّ بِاللهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ.

    (1)اى كسى كه رحم مى‌كند،به آنكه بندگان به او رحم نمى‌كنند (2)و اى كسى كه مى‌پذيرد،آن را كه(اهل)شهرها او را نمى‌پذيرند (3)و اى كسى كه حاجتمندانش را خوار و پست نمى‌شمارد (4)و اى كسى كه اصراركنندگان خود را نااميد نمى‌كند (5) و اى كسى كه دست رد بر پيشانى آنان كه به محبّت او اعتماد دارند،نمى‌زند (6)و اى كسى كه تحفۀ خردى را كه به او داده مى‌شود،بر مى‌گزيند و اندك عملى را كه براى او انجام مى‌شود،سپاس مى‌دارد (7)و اى كسى كه(عمل)كم را سپاس مى‌گذارد و پاداش بزرگ مى‌دهد (8)و اى كسى كه به هر كه به او نزديك شود،نزديك مى‌شود (9)و اى كسى كه به سوى خود مى‌خواند كسى را كه،از او روى گرداند (10)و اى كسى كه نعمت را تغيير نمى‌دهد و به كيفر سخت،شتاب نمى‌كند (11)و اى كسى كه نيكى را بارور مى‌كند،تا آن را بيفزايد و از بدى در مى‌گذرد،تا آن را محو كند (12)آرزوها پيش از رسيدن به پايان كرمت،با حاجت‌ها برآورده شده است و ظرف خواسته‌ها با زيادى جودت،پر گشته است و توصيف‌ها پيش از رسيدن به وصف تو،از هم گسيخته‌اند.پس بلندترين بلندى بر فوق هر بلندى،و بزرگ‌ترين بزرگى بر فوق هر بزرگى براى توست (13)هر بزرگى نزد تو كوچك،و هر بزرگوارى در كنار بزرگوارى‌ات حقير است.آنان كه بر جز تو وارد شدند،نااميد گشتند و آنان كه به غير تو پرداختند،زيان ديدند و آنان كه بر درگاه جز تو رفتند،ضايع شدند و جويندگان كه غير از فضل تو جويا شدند،دچار خشكسالى گرديدند (14)در تو براى آنان كه خواهانند،باز است و بخشش تو براى درخواست‌كنندگان،روا است و فريادرسى‌ات به فريادرس‌خواهان،نزديك است (15)آرزومندان از(درگاه)تو بى‌بهره نمى‌شوند و آنان كه به تو پرداختند،از عطايت مأيوس نمى‌گردند و آمرزش‌خواهان به كيفرت تيره‌بخت نمى‌شوند (16)روزى تو براى كسى كه تو را نافرمانى كرده،گسترده است و حلمت به كسى كه با تو دشمنى نموده،پرداخته است. عادت تو احسان به بدكاران،و روش تو مهربانى با تجاوزكنندگان است.تا اينكه مهلت دادن تو آنان را از بازگشتن فريب داد و فرصت دادن تو،آنها را از دست برداشتن بازداشت (17)همانا ازاين‌رو با آنان درنگ كرده‌اى،تا به فرمان تو باز گردند.و از آن جهت مهلتشان داده‌اى كه به دوام پادشاهى خود اعتماد دارى.پس هر كه از سعادتمندان باشد،برايش به سعادت پايان دهى و هر كه از شقاوتمندان باشد،او را از آن جهت خوار مى‌كنى (18)همۀ ايشان به حكم تو مى‌رسند و كردارشان به فرمان تو خواهد رسيد. درازى زمان ايشان،سلطنت تو را سست نكرده و از جهت شتاب نكردن در عذاب آنان، برهان تو باطل نشده است (19)حجّت تو پا برجاست كه باطل نمى‌شود و سلطنت تو ثابت و بى‌زوال است.پس افسوس هميشگى،براى كسيست كه از تو برگشته و يأس ذلّت‌بار براى كسيست كه از تو نااميد شده و بدبخت‌ترين بدبختى براى كسيست كه به تو مغرور گشته (20)چه زياد است از حالى به حالى گشتن او،در عذاب تو!و چه طولانى است پى‌درپى بازگشتنش،در كيفرت!و چه دور است كه در پايان(كار)او گشايش حاصل شود!و چه نااميد است از به آسانى رهايى يافتن!(همۀ گرفتارى‌هايش)از روى عدل در حكم توست،كه در آن ستم نمى‌كنى.و از حكم منصفانۀ توست،كه بر او جفا نمى‌نمايى (21)پس به تحقيق حجّت‌ها را،پى‌درپى آشكار كرده‌اى و عذرها را،بيان نموده‌اى و هشدارها را،پيشتر داده‌اى و با لطف خود،ترغيب نموده‌اى و مثل‌ها زده‌اى و مهلت طولانى داده‌اى و با آنكه بر شتاب نمودن توانايى،(عذاب را)به تأخير انداخته‌اى و با آنكه به پيش‌دستى كردن قادرى،درنگ نموده‌اى (22)درنگ نمودن تو از روى ناتوانى نبوده است و مهلت دادنت نه از روى سستى،و خوددارى‌ات نه از روى غفلت،و به تأخير انداختنت نه از روى نرمى كردن است.بلكه براى آنست كه حجّت تو رساتر،و كرم تو كامل‌تر،و احسان تو فراوان‌تر،و نعمت تو تمام‌تر باشد و همۀ آن‌ها از ازل بوده است، و آنها تا ابد پايدار خواهد بود (23)حجّت تو بزرگ‌تر از آنست كه به همۀ آن وصف شود،و بزرگى تو بالاتر از آنست كه حقيقت آن به حدّى درآيد،و نعمت تو بيشتر از آنست كه تمامش به شماره آيد،و احسان تو افزون‌تر از آنست كه بر كمترين آن شكر توان كرد (24)و سكوت،مرا از سپاس تو به كوتاهى انداخته،و خوددارى(از سخن)،مرا از بزرگ داشتن تو درمانده كرده،و نهايت تلاش من اقرار به درماندگى است.نه از روى بى رغبتى-اى خداى من-بلكه از روى ناتوانى است (25)پس اينك منم كه آهنگ آمدن به درگاه تو را نمودم و پذيرايى نيكو از تو مى‌خواهم.پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و نجوايم را بشنو و دعايم را مستجاب كن و روزم را به نااميدى به پايان نرسان و در خواهشم،دست رد بر پيشانى‌ام نزن و رفتنم را از نزدت و بازگشتم را به سويت، گرامى دار.به درستى كه تو آنچه بخواهى،برايت سخت و دشوار نيست و از آنچه از تو درخواست شود،ناتوان نيستى و تو بر هر چيزى توانايى و هيچ حركت و نيرويى نيست، مگر به يارى خداوند بلند مرتبۀ بزرگ

  47. دعای 47 عرفه امام سجاد

    ۴۷

    الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ. أللَّهُمَّ لَـكَ الْحَمْدُ بَدِيْعَ السَّموَاتِ وَالأَرْضِ، ذَا الْجَلاَلِ وَالإكْرَامِ، رَبَّ الاَرْبَابِ وَإلهَ كُلِّ مَألُوه، وَخَالِقَ كُلِّ مَخْلُوق، وَوَارِثَ كُلِّ شَيْء، لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَـيْءٌ، وَلا يَعْزُبُ عَنْهُ عِلْمُ شَيْء، وَهُوَ بِكُلِّ شَيْء مُحِيطٌ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْء رَقِيبٌ، أَنْتَ الله لاَ إلهَ إلاَّ أَنْتَ الاَحَـدُ الْمُتَوَحِّدُ الْفَرْدُ الْمُتَفَرِّدُ، وَأَنْتَ اللهُ لاَ إلهَ إلاَّ أَنْتَ الْكَرِيمُ الْمُتَكَرِّمُ، الْعَظِيمُ الْمُتَعَظِّمُ، الْكَبِيرُ الْمُتَكَبِّرُ. وَأَنْتَ اللهُ لاَ إلهَ إلاَّ أَنْتَ العَلِيُّ الْمُتَعَالِ، الْشَدِيْدُ الْمِحَـالِ. وَأَنْتَ اللهُ لا إلهَ إلاَّ أَنْتَ الـرَّحْمنُ الرَّحِيمُ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ. وَأَنْتَ اللهُ لا إلهَ إلاّ أَنْتَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ الْقَدِيمُ الْخَبِيرُ، وَأَنْتَ اللهُ لاَ إلهَ إلاّ أَنْتَ الْكَرِيمُ الاَكْرَمُ الدَّائِمُ الادْوَمُ، وَأَنْتَ اللهُ لا إلهَ إلاّ أَنْتَ الاوَّلُ قَبْلَ كُلِّ أَحَد وَالاخِرُ بَعْدَ كُلِّ عَدَد، وَأَنْتَ اللهُ لا إلهَ إلاّ أَنْتَ الدَّانِي فِي عُلُوِّهِ، وَالْعَالِي فِي دُنُوِّهِ، وَأَنْتَ اللهُ لاَ إلهَ إلاَّ أَنْتَ ذُو الْبَهَاءِ وَالْمَجْدِ وَالْكِبْرِيَاءِ وَالْحَمْدِ. وَأَنْتَ اللهُ لاَ إلهَ إلاّ أَنْتَ الَّذِي أَنْشَأْتَ الاشْيَاءَ مِنْ غَيْرِ سِنْخ، وَصَوَّرْتَ مَا صَوَّرْتَ مِنْ غَيْرِ مِثال، وَابْتَدَعْتَ الْمُبْتَدَعَاتِ بِلاَ احْتِذَآء. أَنْتَ الَّذِي قَدَّرْتَ كُلَّ شَيْء تَقْدِيراً وَيَسَّرْتَ كُلَّ شَيْء تَيْسِيراً، وَدَبَّرْتَ مَا دُونَكَ تَدْبِيْراً. وَأَنْتَ الَّذِي لَمْ يُعِنْكَ عَلَى خَلْقِكَ شَرِيكٌ وَلَمْ يُؤازِرْكَ فِي أَمْرِكَ وَزِيرٌ، وَلَمْ يَكُنْ لَكَ مُشَاهِدٌ وَلا نَظِيرٌ. أَنْتَ الَّذِي أَرَدْتَ فَكَانَ حَتْماً مَا أَرَدْتَ، وَقَضَيْتَ فَكَانَ عَدْلاً مَا قَضَيْتَ، وَحَكَمْتَ فَكَانَ نِصْفاً مَا حَكَمْتَ، أَنْتَ الَّـذِي لا يَحْوِيْـكَ مَكَانٌ وَلَمْ يَقُمْ لِسُلْطَانِكَ سُلْطَانٌ، وَلَمْ يُعْيِكَ بُرْهَانٌ وَلا بَيَانٌ. أَنْتَ الَّذِي أَحْصَيْتَ كُلَّ شَيْء عَدَدَاً، وَجَعَلْتَ لِكُلِّ شَيْء أَمَداً، وَقَدَّرْتَ كُلَّ شَيْء تَقْدِيْراً. أَنْتَ الَّذِي قَصُرَتِ الاوْهَامُ عَنْ ذَاتِيَّتِكَ، وَعَجَزَتِ الافْهَامُ عَنْ كَيْفِيَّتِكَ ، وَلَمْ تُدْرِكِ الابْصَارُ مَوْضِعَ أَيْنِيَّتِكَ. أَنْتَ الَّذِي لا تُحَدُّ فَتَكُونَ مَحْدُوداً، وَلَمْ تُمَثَّلْ فَتَكُونَ مَوْجُوداً، وَلَمْ تَلِدْ فَتَكُونَ مَوْلُوداً. أَنْتَ الَّذِي لا ضِدَّ مَعَكَ فَيُعَانِدَكَ، وَلا عِدْلَ فَيُكَاثِرَكَ، وَلاَ نِدَّ لَكَ فَيُعَارِضَكَ. أَنْتَ الَّـذِي ابْتَدَأ وَاخْتَـرَعَ وَاسْتَحْدَثَ وَابْتَـدَعَ وَأَحْسَنَ صُنْعَ مَا صَنَعَ، سُبْحانَكَ! مَا أَجَلَّ شَأنَكَ، وَأَسْنَى فِي الامَاكِنِ مَكَانَكَ، وَأَصْدَعَ بِالْحَقِّ فُرقَانَكَ. سُبْحَانَكَ مِنْ لَطِيفٍ مَا أَلْطَفَكَ، وَرَؤُوفٍ مَا أَرْأَفَكَ، وَحَكِيمٍ مَا أَعْرَفَكَ! سُبْحَانَكَ مِنْ مَلِيْكٍ مَا أَمْنَعَكَ، وَجَوَادٍ مَا أَوْسَعَكَ، وَرَفِيعٍ مَا أَرْفَعَكَ، ذُو الْبَهاءِ وَالْمَجْدِ وَالْكِبْرِيَاءِ وَالْحَمْدِ . سُبْحَانَكَ بَسَطْتَ بِالْخَيْرَاتِ يَدَكَ وَعُرِفَتِ الْهِدَايَةُ مِنْ عِنْدِكَ، فَمَنِ الْتَمَسَكَ لِدِينٍ أَوْ دُنْيا وَجَدَكَ. سُبْحَانَكَ خَضَعَ لَكَ مَنْ جَرى فِي عِلْمِكَ، وَخَشَعَ لِعَظَمَتِكَ مَا دُونَ عَرْشِكَ، وَانْقَادَ لِلتَّسْلِيْمِ لَكَ كُلُّ خَلْقِكَ. سُبْحَانَكَ لاَ تُحَسَّ، وَلاَ تُجَسُّ، وَلاَ تُمَسُّ، وَلاَ تُكَادُ، وَلاَ تُمَاطُ، وَلاَ تُنَازَعُ، وَلاَ تُجَارى، وَلاَ تُمارى، وَلاَ تُخَادَعُ، وَلاَ تُمَاكَرُ. سُبْحَانَكَ سَبِيلُكَ جَدَدٌ، وَأَمْرُكَ رَشَدٌ، وَأَنْتَ حَيٌّ صَمَدٌ. سُبْحَانَكَ قَوْلُكَ حُكْمٌ، وَقَضَآؤُكَ حَتْمٌ، وَإرَادَتُكَ عَزْمٌ. سُبْحَانَكَ لاَ رَادَّ لِمَشِيَّتِكَ، وَلاَ مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِكَ. سُبْحَانَكَ بَاهِرَ الايآتِ، فَاطِرَ السَّمَوَاتِ بَارِئ، النَّسَماتِ. لَكَ الْحَمْدُ حَمْدَاً يَدُومُ بِدَوامِكَ، وَلَكَ الْحَمْدُ حَمْداً خَالِداً بِنِعْمَتِكَ، وَلَكَ الْحَمْدُ حَمْداً يُوَازِي صُنْعَكَ، وَلَكَ الْحَمْدُ حَمْداً يَزِيدُ عَلَى رِضَاكَ، وَلَكَ الْحَمْدُ حَمْداً مَعَ حَمْدِ كُلِّ حَامِد، وَشُكْراً يَقْصُرُ عَنْهُ شُكْرُ كُلِّ شَاكِر، حَمْداً لاَ يَنْبَغِي إلاَّ لَكَ، وَلاَ يُتَقَرَّبُ بِهِ إلاَّ إلَيْكَ، حَمْداً يُسْتَدَامُ بِهِ الاَوَّلُ، وَيُسْتَدْعَى بِهِ دَوَامُ الاخِرِ، حَمْداً يَتَضَاعَفُ عَلَى كُرُورِ الاَزْمِنَةِ، وَيَتَزَايَدُ أَضْعَافَاً مُتَرَادِفَةً، حَمْداً يَعْجِزُ عَنْ إحْصَآئِهِ الْحَفَظَةُ، وَيَزِيدُ عَلَى مَا أَحْصَتْهُ فِي كِتابِكَ الْكَتَبَةُ، حَمْداً يُوازِنُ عَرْشَكَ المَجِيْدَ، وَيُعَادِلُ كُرْسِيَّكَ الرَّفِيعَ، حَمْداً يَكْمُلُ لَدَيْكَ ثَوَابُهُ، وَيَسْتَغْرِقُ كُلَّ جَزَآء جَزَآؤُهُ، حَمْداً ظَاهِرُهُ وَفْقٌ لِبَاطِنِهِ، وَبَاطِنُهُ وَفْقٌ لِصِدْقِ النِّيَّةِ، حَمْداً لَمْ يَحْمَدْكَ خَلْقٌ مِثْلَهُ، وَلاَ يَعْرِفُ أَحَدٌ سِوَاكَ فَضْلَهُ، حَمْداً يُعَانُ مَنِ اجْتَهَدَ فِي تَعْدِيْدِهِ، وَيُؤَيَّدُ مَنْ أَغْرَقَ نَزْعَاً فِي تَوْفِيَتِهِ، حَمْداً يَجْمَعُ مَا خَلَقْتَ مِنَ الْحَمْدِ، وَيَنْتَظِمُ مَا أَنْتَ خَالِقُهُ مِنْ بَعْدُ، حَمْداً لاَ حَمْدَ أَقْرَبُ إلَى قَوْلِكَ مِنْهُ، وَلاَ أَحْمَدَ مِمَّنْ يَحْمَدُكَ بِهِ، حَمْداً يُوجِبُ بِكَرَمِكَ الْمَزِيدَ بِوُفُورِهِ وَتَصِلُهُ بِمَزِيْد بَعْدَ مَزِيْد طَوْلاً مِنْكَ، حَمْداً يَجِبُ لِكَرَمِ وَجْهِكَ، وَيُقَابِلُ عِزَّ جَلاَلِكَ. رَبِّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد الْمُنْتَجَبِ، الْمُصْطَفَى، الْمُكَرَّمِ، الْمُقَرَّبِ، أَفْضَلَ صَلَوَاتِكَ، وَبارِكْ عَلَيْهِ أَتَمَّ بَرَكاتِكَ، وَتَرَحَّمْ عَلَيْهِ أَمْتَعَ رَحَمَاتِكَ. رَبِّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، صَلاَةً زَاكِيَةً، لاَ تَكُونُ صَلاَةٌ أَزْكَى مِنْهَا، وَصَلِّ عَلَيْهِ صَلاَةً نَامِيَةً، لاَ تَكُونُ صَلاةٌ أَنْمَى مِنْهَا، وَصَلِّ عَلَيْهِ صَلاةً رَاضِيَةً، لاَ تَكُونُ صَلاةٌ فَوْقَهَا. رَبِّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، صَلاَةً تُرْضِيهِ وَتَزِيدُ عَلَى رِضَاهُ، وَصَلِّ عَلَيْهِ صَلاَةً تُرْضِيكَ وَتَزِيدُ عَلَى رِضَاكَ لَهُ، وَصَلِّ عَلَيْهِ صَلاَةً لاَ تَرْضَى لَهُ إلاَّ بِهَا، وَلاَ تَرى غَيْرَهُ لَهَا أَهْلاً. رَبِّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، صَلاَةً تُجَاوِزُ رِضْوَانَكَ، وَيَتَّصِلُ اتِّصَالُهَا بِبَقَآئِكَ، وَلاَ يَنْفَدُ كَمَا لاَ تَنْفَدُ كَلِماتُكَ. رَبِّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَآلِهِ صَلاَةً تَنْتَظِمُ صَلَوَاتِ مَلائِكَتِكَ وَأَنْبِيآئِكَ وَرُسُلِكَ وَأَهْلِ طَاعَتِكَ. وَتَشْتَمِلُ عَلَى صَلَوَاتِ عِبَادِكَ مِنْ جِنّكَ وَإنْسِكَ وَأَهْلِ إجَابَتِكَ، وَتَجْتَمِعُ عَلَى صَلاَةِ كُلِّ مَنْ ذَرَأْتَ وَبَرَأْتَ مِنْ أَصْنَافِ خَلْقِكَ. رَبِّ صَلِّ عَلَيْهِ وَآلِهِ صَلاَةً تُحِيطُ بِكُلِّ صَلاَة سَالِفَة وَمُسْتَأْنَفَة، وَصَلِّ عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ صَلاَةً مَرْضِيَّةً لَكَ وَلِمَنْ دُونَكَ، وَتُنْشِئُ مَعَ ذَلِكَ صَلَوَات تُضَاعِفُ مَعَهَا تِلْكَ الصَّلَوَاتِ عِنْدَهَا، وَتَزِيدُهَا عَلَى كُرُورِ الاَيَّامِ زِيَادَةً فِي تَضَاعِيفَ لاَ يَعُدُّهَا غَيْرُكَ. رَبِّ صَلِّ عَلَى أَطَائِبِ أَهْلِ بَيْتِهِ الَّذِينَ اخْتَرْتَهُمْ لِاَمْرِكَ، وَجَعَلْتَهُمْ خَزَنَةَ عِلْمِكَ، وَحَفَظَةَ دِيْنِكَ، وَخُلَفَآءَكَ فِي أَرْضِكَ، وَحُجَجَكَ عَلَى عِبَادِكَ، وَطَهَّرْتَهُمْ مِنَ الرِّجْسِ وَالدَّنَسِ تَطْهِيراً بِإرَادَتِكَ، وَجَعَلْتَهُمُ الْوَسِيْلَةَ إلَيْكَ وَالْمَسْلَكَ إلَى جَنَّتِكَ، رَبِّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ صَلاةً تُجْزِلُ لَهُمْ بِهَا مِنْ نِحَلِكَ وَكَرَامَتِكَ، وَتُكْمِلُ لَهُمُ الاَشْيَآءَ مِنْ عَطَاياكَ وَنَوَافِلِكَ، وَتُوَفِّرُ عَلَيْهِمُ الْحَظَّ مِنْ عَوَائِدِكَ وَفَوائِدِكَ. رَبِّ صَلِّ عَلَيْهِ وَعَلَيْهِمْ صَلاَةً لاَ أَمَدَ فِي أَوَّلِهَا، وَلاَ غَايَةَ لِاَمَدِهَا، وَلاَ نِهَايَةَ لاِخِرِهَا. رَبِّ صَلِّ عَلَيْهِمْ زِنَةَ عَرْشِكَ وَمَا دُونَهُ، وَمِلءَ سَموَاتِكَ وَمَا فَوْقَهُنَّ، وَعَدَدَ أَرَضِيْكَ، وَمَا تَحْتَهُنَّ، وَمَا بَيْنَهُنَّ، صَلاَةً تُقَرِّبُهُمْ مِنْكَ زُلْفى وَتَكُونُ لَكَ وَلَهُمْ رِضَىً، وَمُتَّصِلَةٌ بِنَظَائِرِهِنَّ أَبَداً. أللَّهُمَّ إنَّكَ أَيَّدْتَ دِينَكَ فِي كُلِّ أَوَان بِإمَام أَقَمْتَهُ عَلَماً لِعِبَادِكَ وَّمَنارَاً فِي بِلاَدِكَ، بَعْدَ أَنْ وَصَلْتَ حَبْلَهُ بِحَبْلِكَ، وَجَعَلْتَهُ الذَّرِيعَةَ إلَى رِضْوَانِكَ، وَافْتَرَضْتَ طَاعَتَهُ، وَحَذَّرْتَ مَعْصِيَتَهُ، وَأَمَرْتَ بِامْتِثَالِ أوَاِمِرِه وَالانْتِهَآءِ عِنْدَ نَهْيِهِ، وَأَلاَّ يَتَقَدَّمَهُ مُتَقَدِّمٌ، وَلاَ يَتَأَخَّرَ عَنْهُ مُتَأَخِّرٌ،فَهُوَ عِصْمَةُ اللاَّئِذِينَ ، وَكَهْفُ الْمُؤْمِنِينَ، وَعُرْوَةُ الْمُتَمَسِّكِينَ، وَبَهَآءُ الْعَالَمِينَ. أللَّهُمَّ فَأَوْزِعْ لِوَلِيِّكَ شُكْرَ مَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَيْهِ، وَأَوْزِعْنَا مِثْلَهُ فِيهِ، وَآتِهِ مِنْ لَدُنْكَ سُلْطَاناً نَصِيراً، وَافْتَحْ لَهُ فَتْحاً يَسِيراً، وَأَعِنْهُ بِرُكْنِكَ الاعَزِّ، وَاشْدُدْ أَزْرَهُ، وَقَوِّ عَضُدَهُ، وَرَاعِهِ بِعَيْنِكَ، وَاحْمِهِ بِحِفْظِكَ، وَانْصُرْهُ بِمَلائِكَتِكَ، وَامْدُدْهُ بِجُنْدِكَ الاَغْلَبِ وَأَقِمْ بِهِ كِتَابَكَ وَحُدُودَكَ، وَشَرَائِعَكَ وَسُنَنَ رَسُولِكَ صَلَوَاتُكَ اللَّهُمَّ عَلَيْهِ وَآلِهِ، وَأَحْيِ بِهِ مَا أَمَاتَهُ الظَّالِمُونَ مِنْ مَعَالِمِ دِينِكَ، وَاجْلُ بِهِ صَدَآءَ الْجَوْرِ عَنْ طَرِيقَتِكَ، وَأَبِنْ بِهِ الضَّرَّآءَ مِنْ سَبِيلِكَ، وَأَزِلْ بِهِ النَّاكِبِينَ عَنْ صِرَاطِكَ، وَامْحَقْ بِهِ بُغَاةَ قَصْدِكَ عِوَجاً، وَأَلِنْ جَانِبَهُ لِاَوْلِيَآئِكَ، وَابْسُطْ يَدَهُ عَلَى أَعْدَائِكَ، وَهَبْ لَنا رَأْفَتَهُ وَرَحْمَتَهُ وَتَعَطُّفَهُ وَتَحَنُّنَهُ، وَاجْعَلْنَا لَهُ سَامِعِينَ مُطِيعِينَ، وَفِي رِضَاهُ سَاعِينَ، وَإلَى نُصْرَتِهِ وَالْمُدَافَعَةِ عَنْهُ مُكْنِفِينَ، وَإلَيْكَ وَإلَى رَسُولِكَ صَلَواتُكَ اللَّهُمَّ عَلَيْهِ وَآلِهِ بِذَلِكَ مُتَقَرِّبِينَ. أللَّهُمَّ وَصَلِّ عَلَى أَوْلِيآئِهِمُ الْمُعْتَرِفِينَ بِمَقَامِهِمْ، الْمُتَّبِعِينَ مَنْهَجَهُمْ، الْمُقْتَفِيْنَ آثَارَهُمْ، الْمُسْتَمْسِكِينَ بِعُرْوَتِهِمْ، الْمُتَمَسِّكِينَ بِوَلاَيَتِهِمْ، الْمُؤْتَمِّينَ بِإمَامَتِهِمْ، الْمُسَلِّمِينَ لِاَمْرِهِمْ الْمُجْتَهِدِيْنَ فِي طاعَتِهِمْ، الْمُنْتَظِرِيْنَ أَيَّامَهُمْ، الْمَادِّينَ إلَيْهِمْ أَعْيُنَهُمْ، الصَّلَوَاتِ الْمُبَارَكَاتِ الزَّاكِيَاتِ النَّامِيَاتِ الغَادِيَاتِ، الرَّائِحاتِ. وَسَلِّمْ عَلَيْهِمْ وَعَلَى أَرْوَاحِهِمْ، وَاجْمَعْ عَلَى التَّقْوَى أَمْرَهُمْ، وَأَصْلِحْ لَهُمْ شُؤُونَهُمْ، وَتُبْ عَلَيْهِمْ إنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ وَخَيْرُ الْغَافِرِينَ، وَاجْعَلْنَا مَعَهُمْ فِي دَارِ السَّلاَمِ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ. أللَّهُمَّ هَذَا يَوْمُ عَرَفَةَ، يَوْمٌ شَرَّفْتَهُ وَكَرَّمْتَهُ وَعَظَّمْتَهُ، نَشَرْتَ فِيهِ رَحْمَتَكَ، وَمَنَنْتَ فِيهِ بِعَفْوِكَ وَأَجْزَلْتَ فِيهِ عَطِيَّتَكَ، وَتَفَضَّلْتَ بِهِ عَلَى عِبَادِكَ. أللَّهُمَّ وَأَنَا عَبْدُكَ الَّذِي أَنْعَمْتَ عَلَيْهِ قَبْلَ خَلْقِكَ لَهُ، وَبَعْدَ خَلْقِكَ إيَّاهُ، فَجَعَلْتَهُ مِمَّنْ هَدَيْتَهُ لِدِينِكَ، وَوَفَّقْتَهُ لِحَقِّكَ، وَعَصَمْتَهُ بِحَبْلِكَ، وَأَدْخَلْتَهُ فِيْ حِزْبِكَ، وَأَرْشَدْتَهُ لِمُوَالاَةِ أَوْليآئِكَ، وَمُعَادَاةِ أَعْدَائِكَ، ثُمَّ أَمَرْتَهُ فَلَمْ يَأْتَمِرْ، وَزَجَرْتَهُ فَلَمْ يَنْزَجِرْ، وَنَهَيْتَهُ عَنْ مَعْصِيَتِكَ فَخَالَفَ أَمْرَكَ إلَى نَهْيِكَ، لاَ مُعَانَدَةً لَكَ وَلاَ اسْتِكْبَاراً عَلَيْكَ، بَلْ دَعَاهُ هَوَاهُ إلَى مَا زَيَّلْتَهُ، وَإلَى مَا حَذَّرْتَهُ، وَأَعَانَهُ عَلَى ذالِكَ عَدُوُّكَ وَعَدُوُّهُ، فَأَقْدَمَ عَلَيْهِ عَارِفاً بِوَعِيْدِكَ، رَاجِياً لِعَفْوِكَ، وَاثِقاً بِتَجَاوُزِكَ، وَكَانَ أَحَقَّ عِبَادِكَ ـ مَعَ مَا مَنَنْتَ عَلَيْهِ ـ أَلاَّ يَفْعَلَ، وَهَا أَنَا ذَا بَيْنَ يَدَيْكَ صَاغِراً، ذَلِيلاً، خَاضِعَاً، خَاشِعاً، خَائِفَاً، مُعْتَرِفاً بِعَظِيم مِنَ الذُّنُوبِ تَحَمَّلْتُهُ، وَجَلِيْل مِنَ الْخَطَايَا اجْتَرَمْتُهُ، مُسْتَجِيراً بِصَفْحِكَ، لائِذاً بِرَحْمَتِكَ، مُوقِناً أَنَّهُ لاَ يُجِيرُنِي مِنْكَ مُجِيرٌ، وَلاَ يَمْنَعُنِي مِنْكَ مَانِعٌ . فَعُدْ عَلَيَّ بِمَا تَعُودُ بِهِ عَلَى مَنِ اقْتَرَفَ مِنْ تَغَمُّدِكَ، وَجُدْ عَلَيَّ بِمَا تَجُودُ بِهِ عَلَى مَنْ أَلْقَى بِيَدِهِ إلَيْكَ مِنْ عَفْوِكَ، وَامْنُنْ عَلَيَّ بِمَا لاَ يَتَعَاظَمُكَ أَنْ تَمُنَّ بِهِ عَلَى مَنْ أَمَّلَكَ مِنْ غُفْرَانِكَ، وَاجْعَلْ لِي فِي هَذَا الْيَوْمِ نَصِيباً أَنَالُ بِهِ حَظّاً مِنْ رِضْوَانِكَ، وَلاَ تَرُدَّنِي صِفْراً مِمَّا يَنْقَلِبُ بِهِ الْمُتَعَبِّدُونَ لَكَ مِنْ عِبَادِكَ، وَإنِّي وَإنْ لَمْ أُقَدِّمْ مَا قَدَّمُوهُ مِنَ الصَّالِحَاتِ، فَقَد قَدَّمْتُ تَوْحِيدَكَ، وَنَفْيَ الاَضْدَادِ وَالاَنْدَادِ وَالاشْبَاهِ عَنْكَ، وَأَتَيْتُكَ مِنَ الاَبْوَابِ الَّتِي أَمَرْتَ أَنْ تُؤْتى مِنْها، وَتَقَرَّبْتُ إلَيْكَ بِمَا لاَ يَقْرُبُ ، أَحَدٌ مِنْكَ إلاَّ بِالتَّقَرُّبِ بِهِ ثُمَّ أَتْبَعْتُ ذلِكَ بِالاِنابَةِ إلَيْكَ، وَالتَّذَلُّلِ وَالاسْتِكَانَةِ لَكَ، وَحُسْنِ الظَّنِّ بِكَ، وَالثِّقَةِ بِمَا عِنْدَكَ، وَشَفَعْتُهُ بِرَجآئِكَ الَّذِي قَلَّ مَا يَخِيبُ عَلَيْهِ رَاجِيْكَ، وَسَأَلْتُكَ مَسْأَلَةَ الْحَقِيرِ الذّلِيلِ الْبَائِسِ الْفَقِيْرِ الْخَائِفِ الْمُسْتَجِيرِ، وَمَعَ ذَلِكَ خِيفَةً وَتَضَرُّعاً وَتَعَوُّذاً وَتَلَوُّذاً، لاَ مُسْتَطِيلاً بِتَكبُّرِ الْمُتَكَبِّرِينَ، وَلاَ مُتَعَالِياً بِدالَّةِ الْمُطِيعِينَ، وَلاَ مُسْتَطِيلاً بِشَفَاعَةِ الشَّافِعِينَ، وَأَنَا بَعْدُ أَقَلُّ الاَقَلِّيْنَ، وَأَذَلُّ الاَذَلِّينَ، وَمِثْلُ الذَّرَّةِ أَوْ دُونَهَا. فَيَا مَنْ لَمْ يَعَاجِلِ الْمُسِيئِينَ، وَلاَ يَنْدَهُ الْمُتْرَفِينَ، وَيَا مَنْ يَمُنُّ بِإقَالَةِ الْعَاثِرِينَ، وَيَتَفَضَّلُ بإنْظَارِ الْخَاطِئِينَ، أَنَا الْمُسِيءُ الْمُعْتَرِفُ الْخَاطِئُ الْعَاثِرُ، أَنَا الَّذِيْ أَقْدَمَ عَلَيْكَ مُجْتَرِئاً، أَنَا الَّذِي عَصَاكَ مُتَعَمِّداً، أَنَا الَّذِي اسْتَخْفى مِنْ عِبَادِكَ وَبَارَزَكَ، أَنَا الَّذِي هَابَ عِبَادَكَ وَأَمِنَكَ أَنَا الَّذِي لَمْ يَرْهَبْ سَطْوَتَكَ وَلَمْ يَخَفْ بَأْسَكَ أَنَا الْجَانِي عَلَى نَفْسِهِ، أَنَا الْمُرْتَهَنُ بِبَلِيَّتِهِ، الْقَلِيلُ الْحَيَاءِ، أَنَا الطَّوِيلُ الْعَنآءِ، بِحَقِّ مَنِ انْتَجَبْتَ مِنْ خَلْقِكَ، وَبِمَنِ اصْطَفَيْتَهُ لِنَفْسِكَ، بِحَقِّ مَنِ اخْتَرْتَ مِنْ بَريَّتِكَ، وَمَنِ اجْتَبَيْتَ لِشَأْنِكَ، بِحَقِّ مَنْ وَصَلْتَ طَاعَتَهُ بِطَاعَتِكَ، وَمَنْ جَعَلْتَ مَعْصِيَتَهُ كَمَعْصِيَتِكَ بِحَقِّ مَنْ قَرَنْتَ مُوَالاَتَهُ بِمُوالاتِكَ، وَمَنْ نُطْتَ مُعَادَاتَهُ بِمُعَادَاتِكَ. تَغَمَّدْنِي فِي يَوْمِيَ هَذَا بِمَا تَتَغَمَّدُ بِهِ مَنْ جَارَ إلَيْكَ مُتَنَصِّلاً، وَعَاذَ بِاسْتِغْفَارِكَ تَائِباً، وَتَوَلَّنِي بِمَا تَتَوَلَّى بِهِ أَهْلَ طَاعَتِكَ، وَالزُّلْفَى لَدَيْكَ، وَالْمَكَانَةِ مِنْكَ، وَتَوَحَّدْنِي بِمَا تَتَوَحَّدُ بِهِ مَنْ وَفى بِعَهْدِكَ، وَأَتْعَبَ نَفْسَهُ فِيْ ذَاتِكَ، وَأَجْهَدَهَا فِي مَرْضَاتِكَ، وَلاَ تُؤَاخِذْنِي بِتَفْرِيطِيْ فِي جَنْبِكَ، وَتَعَدِّي طَوْرِيْ فِي حُدودِكَ، وَمُجَاوَزَةِ أَحْكَامِكَ. وَلاَ تَسْتَدْرِجْنِي بِإمْلائِكَ لِي اسْتِدْرَاجَ مَنْ مَنَعَنِي خَيْرَ مَا عِنْدَهُ، وَلَمْ يَشْرَكْكَ فِي حُلُولِ نِعْمَتِهِ بِي، وَنَبِّهْنِي مِنْ رَقْدَةِ الْغَافِلِينَ، وَسِنَةِ الْمُسْرِفِينَ، وَنَعْسَةِ الْمَخْذُولِينَ. وَخُذْ بِقَلْبِي إلَى مَا اسْتَعْمَلْتَ بِهِ القَانِتِيْنَ، وَاسْتَعْبَدْتَ بِهِ الْمُتَعَبِّدِينَ، وَاسْتَنْقَذْتَ بِهِ الْمُتَهَاوِنِينَ، وَأَعِذْنِي مِمَّا يُبَاعِدُنِي عَنْكَ، وَيَحُولُ بَيْنِي وَبَيْنَ حَظِّي مِنْكَ، وَيَصُدُّنِي عَمَّا أُحَاوِلُ لَدَيْكَ. وَسَهِّلْ لِي مَسْلَكَ الْخَيْرَاتِ إلَيْكَ، وَالْمُسَابَقَةِ إلَيْهَا مِنْ حَيْثُ أَمَرْتَ، وَالْمُشَاحَّةَ فِيهَا عَلَى مَا أَرَدْتَ. وَلاَ تَمْحَقْنِي فِيمَنْ تَمْحَقُ مِنَ الْمُسْتَخِفِّينَ بِمَا أَوْعَدْتَ، وَلاَ تُهْلِكْنِي مَعَ مَنْ تُهْلِكُ مِنَ الْمُتَعَرِّضِينَ لِمَقْتِكَ، وَلاَ تُتَبِّرْني فِيمَنْ تُتَبِّرُ مِنَ الْمُنْحَرِفِينَ عَنْ سُبُلِكَ. وَنَجِّنِيْ مِنْ غَمَرَاتِ الْفِتْنَةِ، وَخَلِّصْنِي مِنْ لَهَوَاتِ الْبَلْوى، وَأَجِرْنِي مِنْ أَخْذِ الاِمْلاءِ، وَحُلْ بَيْنِي وَبَيْنَ عَدُوٍّ يُضِلُّنِي، وَهَوىً يُوبِقُنِي، وَمَنْقَصَة تَرْهَقُنِي. وَلاَ تُعْرِضْ عَنِّي إعْرَاضَ مَنْ لاَ تَرْضَى عَنْهُ بَعْدَ غَضَبِكَ، وَلاَ تُؤْيِسْنِي مِنَ الامَلِ فِيكَ، فَيَغْلِبَ عَلَيَّ الْقُنُوطُ مِنْ رَحْمَتِكَ، وَلاَ تَمْنَحْنِي بِمَا لاَ طَاقَةَ لِيْ بِهِ، فَتَبْهَظَنِي مِمَّا تُحَمِّلُنِيهِ مِنْ فَضْلِ مَحَبَّتِكَ، وَلاَ تُرْسِلْنِي مِنْ يَدِكَ إرْسَالَ مَنْ لاَ خَيْرَ فِيهِ، وَلاَ حَاجَةَ بِكَ إلَيْهِ، وَلاَ إنابَةَ لَهُ، وَلاَ تَرْمِ بِيَ رَمْيَ مَنْ سَقَطَ مِنْ عَيْنِ رِعَايَتِكَ، وَمَنِ اشْتَمَلَ عَلَيْهِ الْخِزْيُ مِنْ عِنْدِكَ، بَلْ خُذْ بِيَدِيْ مِنْ سَقْطَةِ الْمُتَرَدِّدِينَ، وَوَهْلَةِ الْمُتَعَسِّفِيْنَ، وَزَلّةِ الْمَغْرُورِينَ، وَوَرْطَةِ الْهَالِكِينَ. وَعَافِنِي مِمَّا ابْتَلَيْتَ بِهِ طَبَقَاتِ عَبِيدِكَ وَإمآئِكَ، وَبَلِّغْنِي مَبَالِغَ مَنْ عُنِيتَ بِهِ، وَأَنْعَمْتَ عَلَيْهِ، وَرَضِيتَ عَنْهُ، فَأَعَشْتَهُ حَمِيداً، وَتَوَفَّيْتَهُ سَعِيداً، وَطَوِّقْنِي طَوْقَ الاِقْلاَعِ عَمَّا يُحْبِطُ الْحَسَنَاتِ، وَيَذْهَبُ بِالْبَرَكَاتِ، وَأَشْعِرْ قَلْبِيَ الازْدِجَارَ عَنْ قَبَائِحِ السَّيِّئاتِ، وَفَوَاضِحِ الْحَوْبَاتِ، وَلاَ تَشْغَلْنِي بِمَا لاَ أُدْرِكُهُ إلاَّ بِكَ عَمَّا لا يُرْضِيْكَ عَنِّي غَيْرُهُ، وَانْزَعْ مِنْ قَلْبِي حُبَّ دُنْيَا دَنِيَّة تَنْهى عَمَّا عِنْدَكَ، وَتَصُدُّ عَنِ ابْتِغَآءِ الْوَسِيلَةِ إلَيْكَ، وَتُذْهِلُ عَنِ التَّقَرُبِ مِنْكَ، وَزَيِّنَ لِيَ التَّفَرُّدَ بِمُنَاجَاتِكَ بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ، وَهَبْ لِي عِصْمَةً تُدْنِينِي مِنْ خَشْيَتِكَ، وَتَقْطَعُنِي عَنْ رُكُوبِ مَحَارِمكَ، وَتَفُكُّنِي مِنْ أَسْرِ الْعَظَائِمِ، وَهَبْ لِي التَّطْهِيرَ مِنْ دَنَسِ الْعِصْيَانِ، وَأَذْهِبْ عَنِّي دَرَنَ الْخَطَايَا، وَسَرْبِلْنِي بِسِرْبالِ عَافِيَتِكَ، وَرَدِّنِي رِدَآءَ مُعَافاتِكَ، وَجَلِّلْنِي سَوابِغَ نَعْمَائِكَ، وَظَاهِرْ لَدَيَّ فَضْلَكَ وَطَوْلَكَ، وَأَيْدْنِي بِتَوْفِيقِكَ وَتَسْدِيْدِكَ، وَأَعِنِّي عَلَى صالِحِ النِّيَّةِ وَمَرْضِيِّ الْقَوْلِ وَمُسْتَحْسَنِ الْعَمَلِ. وَلاَ تَكِلْنِي إلَى حَوْلِي وَقُوَّتِي دُونَ حَوْلِكَ وَقُوَّتِكَ، وَلاَ تَخْزِنِي يَوْمَ تَبْعَثُنِي لِلِقائِكَ، وَلاَ تَفْضَحْنِي بَيْنَ يَدَيْ أَوْلِياِئكَ، وَلاَ تُنْسِنِي ذِكْرَكَ، وَلاَ تُذْهِبْ عَنِّي شُكْرَكَ، بَلْ أَلْزِمْنِيهِ فِي أَحْوَالِ السَّهْوِ عِنْدَ غَفَلاَتِ الْجَاهِلِينَ لاِلائِكَ، وَأَوْزِعْنِي أَنْ أُثْنِيَ بِمَا أَوْلَيْتَنِيهِ، وَأَعْتَرِفِ بِمَا أَسْدَيْتَهُ إلَيَّ، وَاجْعَلْ رَغْبَتِي إلَيْكَ فَوْقَ رَغْبَةِ الْرَّاغِبِينَ، وَحَمْدِي إيَّاكَ فَوْقَ حَمْدِ الْحَامِدِيْنَ، وَلاَ تَخْذُلْنِي عِنْدَ فاقَتِي إلَيْكَ، وَلاَ تُهْلِكْنِي بِمَا أَسْدَيْتُهُ إلَيْكَ، وَلاَ تَجْبَهْنِي بِمَا جَبَهْتَ بِهِ لْمَعَانِدِينَ لَكَ، فَإنِّي لَكَ مُسَلِّمٌ، أَعْلَمُ أَنَّ الْحُجَّةَ لَكَ، وَأَنَّكَ أَوْلَى بِالْفَضْلِ، وَأَعْوَدُ بِالاحْسَانِ، وَأَهْلُ التَّقْوَى، وَأَهْلُ الْمَغْفِرَةِ، وَأَنَّكَ بِأَنْ تَعْفُوَ أَوْلَى مِنْكَ بِأَنْ تُعَاقِبَ، وَأَنَّكَ بِأَنْ تَسْتُرَ أَقْرَبُ مِنْكَ إلَى أنْ تَشْهَرَ، فَأَحْيِنِي حَياةً طَيِّبَةً تَنْتَظِمُ بِما أُرِيدُ وَتَبْلُغُ مَا أُحِبُّ مِنْ حَيْثُ لاَ آتِي مَا تَكْرَهُ وَلاَ أَرْتَكِبُ مَا نَهَيْتَ عَنْهُ، وَأَمِتْنِي مِيْتَةَ مَنْ يَسْعَى نُورُهُ بَيْنَ يَدَيْهِ، وَعَنْ يِمِيِنهِ، وَذَلِّلْنِي بَيْنَ يَدَيْكَ، وَأَعِزَّنِيْ عِنْدَ خَلْقِكَ، وَضَعْنِي إذَا خَلَوْتُ بِكَ، وَارْفَعْنِي بَيْنَ عِبادِكَ، وَأَغْنِنِي عَمَّنْ هُوَ غَنِيٌّ عَنِّي، وَزِدْنِي إلَيْكَ فَاقَةً وَفَقْراً، وَأَعِذْنِي مِنْ شَمَاتَةِ الاَعْدَاءِ، وَمِنْ حُلُولِ الْبَلاءِ، وَمِنَ الذُّلِّ وَالْعَنَآءِ، تَغَمَّدني فِيمَا اطَّلَعْتَ عَلَيْهِ مِنِّي بِمَا يَتَغَمَّدُ بِهِ الْقَادِرُ عَلَى الْبَطْشِ لَوْلاَ حِلْمُهُ، وَالاخِذُ عَلَى الْجَرِيرَةِ لَوْلاَ أَناتُهُ، وَإذَا أَرَدْتَ بِقَوْم فِتْنَةً أَوْ سُوءً فَنَجِّنِي مِنْهَا لِواذاً بِكَ، وَإذْ لَمْ تُقِمْنِي مَقَامَ فَضِيحَة فِي دُنْيَاكَ فَلاَ تُقِمْنِي مِثْلَهُ فِيْ آخِرَتِكَ، وَاشْفَعْ لِي أَوَائِلَ مِنَنِكَ بِأَوَاخِرِهَا، وَقَدِيمَ فَوَائِدِكَ بِحَوَادِثِهَا. وَلاَ تَمْدُدْ لِيَ مَدّاً يَقْسُو مَعَهُ قَلْبِي، وَلاَ تَقْرَعْنِي قَارِعَةً يَذْهَبُ لَها بَهَآئِي، وَلاَ تَسُمْنِي خَسِيْسَةً يَصْغُرُ لَهَا قَدْرِي، وَلاَ نَقِيصَةً يُجْهَلُ مِنْ أَجْلِهَا مَكَانِي، وَلاَ تَرُعْنِي رَوْعَةً أُبْلِسُ بِها، وَلاَ خِيْفةً أوجِسُ دُونَهَا. اجْعَلْ هَيْبَتِي في وَعِيدِكَ، وَحَذَرِي مِنْ إعْذارِكَ وَإنْذَارِكَ، وَرَهْبَتِي عِنْدَ تِلاَوَةِ آياتِكَ، وَاعْمُرْ لَيْلِي بِإيقَاظِي فِيهِ لِعِبَادَتِكَ، وَتَفَرُّدِي بِالتَّهَجُّدِ لَكَ، وَتَجَرُّدِي بِسُكُونِي إلَيْكَ، وَإنْزَالِ حَوَائِجِي بِكَ، وَمُنَازَلَتِي إيَّاكَ فِي فَكَاكِ رَقَبَتِي مِنْ نَارِكَ، وَإجَارَتِي مِمَّا فِيهِ أَهْلُهَا مِنْ عَذَابِكَ. وَلاَ تَذَرْنِي فِي طُغْيَانِي عَامِهاً، وَلاَ فِي غَمْرَتِي سَاهِياً حَتَّى حِين، وَلاَ تَجْعَلْنِي عِظَةً لِمَنِ اتَّعَظَ، وَلاَ نَكَالاً لِمَنِ اعْتَبَرَ، وَلاَ فِتْنَةً لِمَن نَظَرَ، وَلاَ تَمْكُرْ بِيَ فِيمَنْ تَمْكُرُ بِهِ، وَلاَ تَسْتَبْدِلْ بِيَ غَيْرِي، وَلاَ تُغَيِّرْ لِيْ إسْماً، وَلاَ تُبدِّلْ لِي جِسْماً، وَلاَ تَتَّخِذْنِي هُزُوَاً لِخَلْقِكَ، وَلاَ سُخْرِيّاً لَكَ، وَلاَ تَبَعاً إلاَّ لِمَرْضَاتِكَ، وَلاَ مُمْتَهَناً إلاَّ بِالانْتِقَامِ لَكَ، وَأَوْجِدْنِي بَرْدَ عَفْوِكَ، و حَلاَوَةَ رَحْمَتِكَ وَرَوْحِكَ وَرَيْحَانِكَ وَجَنَّةِ نَعِيْمِكَ، وَأَذِقْنِي طَعْمَ الْفَرَاغِ لِمَا تُحِبُّ بِسَعَة مِنْ سَعَتِكَ، وَالاجْتِهَادِ فِيمَا يُزْلِفُ لَدَيْكَ وَعِنْدَك، وَأَتْحِفْنِي بِتُحْفَة مِنْ تُحَفَاتِكَ، وَاجْعَلْ تِجَارَتِي رَابِحَةً، وَكَرَّتِي غَيْرَ خَاسِرَة، وَأَخِفْنِي مَقَامَكَ، وَشَوِّقْنِي لِقاءَكَ، وَتُبْ عَلَيَّ تَوْبَةً نَصُوحاً لاَ تُبْقِ مَعَهَا ذُنُوباً صِغِيرَةً وَلا كَبِيرَةً، وَلاَ تَذَرْ مَعَهَا عَلاَنِيَةً وَلاَ سَرِيرَةً، وَانْزَعِ الْغِلَّ مِنْ صَدْرِي لِلْمُؤْمِنِينَ، وَاعْطِفْ بِقَلْبِي عَلَى الْخَاشِعِيْنَ، وَكُنْ لِي كَمَا تَكُونُ لِلصَّالِحِينَ، وَحَلِّنِي حِلْيَةَ الْمُتَّقِينَ، وَاجْعَلْ لِيَ لِسَانَ صِدْق فِي الْغَابِرِيْنَ، وَذِكْراً نامِياً فِي الاخِرِينَ، وَوَافِ بِيَ عَرْصَةَ الاَوَّلِينَ، وَتَمِّمْ سُبُوغَ نِعْمَتِكَ عَلَيَّ، وَظَاهِرْ كَرَامَاتِهَا لَدَيَّ، و امْلاْ مِنْ فَوَائِدِكَ يَدَيَّ، وَسُقْ كَرَائِمَ مَوَاهِبِكَ إلَيَّ، وَجَاوِرْ بِيَ الاَطْيَبِينَ مِنْ أَوْلِيَآئِكَ فِي الْجِنَاْنِ الَّتِي زَيَّنْتَهَا لِاَصْفِيآئِكَ، وَجَلِّلْنِي شَرَآئِفَ نِحَلِكَ فِي الْمَقَامَاتِ الْمُعَدَّةِ لِاَحِبَّائِكَ، وَاجْعَلْ لِيَ عِنْدَكَ مَقِيْلاً آوِي إلَيْهِ مُطْمَئِنّاً، وَمَثابَةً أَتَبَوَّأُهَا وَأَقَرُّ عَيْناً. وَلاَ تُقَايِسْنِي بِعَظِيمَاتِ الْجَرَائِرِ، وَلاَ تُهْلِكْنِي يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ، وَأَزِلْ عَنِّي كُلَّ شَكٍّ وَشُبْهَة، وَاجْعَلْ لِي فِي الْحَقِّ طَرِيقاً مِنْ كُلِّ رَحْمَة، وأَجْزِلْ لِي قِسَمَ الْمَواهِبِ مِنْ نَوَالِكَ، وَوَفِّرْ عَلَيَّ حُظُوظَ الاِحْسَانِ مِنْ إفْضَالِكَ، وَاجْعَلْ قَلْبِي وَاثِقاً بِمَا عِنْدَكَ، وَهَمِّيَ مُسْتَفْرَغاً لِمَا هُوَ لَكَ، وَاسْتَعْمِلْنِي بِما تَسْتَعْمِلُ بِهِ خَالِصَتَكَ، وَأَشْرِبْ قَلْبِي عِنْدَ ذُهُولِ العُقُولِ طَاعَتَكَ، وَاجْمَعْ لِي الْغِنى، وَالْعَفَافَ، وَالدَّعَةَ، وَالْمُعَافَاةَ، وَالصِّحَّةَ، وَالسَّعَةَ، وَالطُّمَأْنِيْنَةَ، وَالْعَافِيَةَ، وَلاَ تُحْبِطْ حَسَنَاتِي بِمَا يَشُوبُهَا مِنْ مَعْصِيَتِكَ، وَلاَ خَلَواتِي بِمَا يَعْرِضُ لِيَ مِنْ نَزَغَاتِ فِتْنَتِكَ، وَصُنْ وَجْهِي عَنِ الطَّلَبِ إلَى أَحَد مِنَ الْعَالَمِينَ، وَذُبَّنِي عَنِ التِماسِ مَا عِنْدَ الفَاسِقِينَ، وَلاَ تَجْعَلْنِي لِلظَّالِمِينَ ظَهِيراً، وَلاَ لَهُمْ عَلى مَحْوِ كِتَابِكَ يَداً وَنَصِيراً، وَحُطْنِي مِنْ حَيْثُ لاَ أَعْلَمُ حِيَاطَةً تَقِيْنِي بِهَا، وَافْتَحْ لِيَ أَبْوَابَ تَوْبَتِكَ وَرَحْمَتِكَ وَرَأْفَتِكَ وَرِزْقِكَ الواسِعِ، إنِّي إلَيْكَ مِنَ الرَّاغِبِينَ، وَأَتْمِمْ لِي إنْعَامَكَ، إنَّكَ خَيْرُ الْمُنْعِمِيْنَ، وَاجْعَلْ باقِيَ عُمْرِيْ فِي الْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ ابْتِغَآءَ وَجْهِكَ يَاربَّ الْعَالَمِينَ، وَصَلَّى اللهُ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ، وَالسَّلاَمُ عَلَيْهِ وَعَلَيْهِمْ أَبَدَ الابِدِينَ.

    (1)سپاس خداى را كه پروردگار جهانيان است (2)خداوندا سپاس براى توست. پديد آورندۀ آسمان‌ها و زمين.داراى بزرگوارى و كرم.دارندۀ دارندگان و خداى خدايان و آفريدگار آفريدگان و وارث هر چيز.چيزى مانند او نيست و چيزى از علم او پنهان نيست و او به هر چيزى احاطه دارد و او بر هر چيز نگهبان است (3)تويى خدايى كه معبودى جز تو نيست.يكتاى يگانۀ تنهاى بى‌نظير (4)و تويى خدايى كه جز تو معبودى نيست.بسيار با كرم در نهايت كرامت،عظيم در نهايت عظمت،بزرگ در نهايت بزرگى (5)و تويى خدايى كه جز تو معبودى نيست.بلند مرتبه در نهايت بلندى مرتبه،سخت كيفر مى‌كند (6)و تويى خدايى كه جز تو معبودى نيست.بخشندۀ مهربان،داناى حكيم (7)و تويى خدايى كه جز تو معبودى نيست.شنواى بينا، قديم آگاه (8)و تويى خدايى كه جز تو معبودى نيست.كريم بزرگوار،ابدى پايدار (9)و تويى خدايى كه جز تو معبودى نيست.نخستين پيش از هر كس و آخرين بعد از هر شمار (10)و تويى خدايى كه جز تو معبودى نيست.با وجود بلندى خود نزديك،و با وجود نزديكى خود بلندى (11)و تويى خدايى كه جز تو معبودى نيست.داراى زيبايى و ارجمندى و بزرگوارى و ستايشى (12)و تويى خدايى كه جز تو معبودى نيست.تويى كه اشيا را بدون هيچ اصلى آفريدى و صورت‌ها را بدون نمونه نگاشتى و نو پيداها را بدون پيروى(از الگويى)پديد آوردى (13)تويى آنكه هر چيزى را اندازۀ معلوم زدى و هر چيز را براى هدفش،آماده ساختى و ماسواى خود را اداره نمودى (14)تويى آنكه در آفريدنت،شريكى يارى‌ات نداد و در كارت،وزيرى تو را كمك نكرده و براى تو بيننده و مانندى نبوده است (15)تويى آنكه اراده كردى و اراده‌ات حتمى شد و قضاوت كردى و قضاوتت از روى عدل بود و حكم دادى و حكمت از روى انصاف بود (16)تويى آنكه مكانى تو را فرا نمى‌گيرد و در برابر سلطنت تو،سلطنتى پابرجايى ندارد و دليل روشن و سخن آشكارى،تو را عاجز نكرده است (17)تويى آنكه هر چيز را يك‌يك شمرده‌اى و براى هر چيز پايانى قرار داده‌اى و هر چيز را به اندازۀ معلوم ايجاد نموده‌اى (18)تويى آنكه انديشه‌ها از حقيقت ذات تو قاصرند و فهم‌ها از كيفيّت تو عاجزند و ديده‌ها جا و مكان تو را در نيافتند (19)تويى آنكه حدّى ندارى،تا محدود باشى و به چيزى مانند نشده‌اى،تا آفريده شده باشى و فرزندى نياورده‌اى،تا زائيده شده باشى (20)تويى آنكه ضدّى ندارى تا با تو دشمنى كند.و همانندى برايت نيست،تا در فزونى با تو رقابت كند و مانندى ندارى تا با تو معارضه كند (21)تويى آنكه بدون نمونه آفريد و اختراع نمود و پديد آورد و تازه آفريد و آفرينش آنچه را كه آفريد،نيك گرداند (22)پاك و منزّهى!چه بزرگ است شأن تو!و چه بلند است در مكان‌ها،مكان تو!و چه آشكاركنندۀ حقّ است كتاب فرق‌گذار(قرآن)تو! (23)پاك و منزّهى!اى لطيفى كه چه بسيار لطيفى!و رئوفى كه چه بسيار رئوفى!و حكيمى كه چه بسيار آگاهى! (24)پاك و منزّهى!اى پادشاه كه شكست‌ناپذيرى!و بخشنده كه بسيار توانگرى!و بلند مرتبه كه بسيار بلند مرتبه‌اى!تويى داراى زيبايى و ارجمندى و بزرگوارى و ستايش (25)پاك و منزّهى!دستت را به نيكى‌ها گشوده‌اى و هدايت از جانب تو شناخته شد.پس هر كه براى دين يا دنيا به دنبال تو گشت،تو را مى‌يابد (26)پاك و منزّهى!هر كه در علم تو قرار گرفت،براى تو فروتن گشت و آنچه زير عرش تو است،براى بزرگى تو خاشع شد.و همۀ آفريدگانت براى تسليم در برابر تو،گردن نهاده‌اند (27)پاك و منزّهى!نه حس مى‌شوى و نه قابل جستجو هستى و نه لمس مى‌گردى و نه نيرنگ مى‌خورى و نه با مقاومت بركنار مى‌روى و نه قابل نزاع هستى و نه با كسى كشمكش دارى و نه بگومگو مى‌كنى و نه فريب مى‌خورى و نه با تو حيله‌گرى شود (28)پاك و منزّهى!راه تو هموار،و فرمانت هدايتگر است و تويى زندۀ بى‌نياز (29)پاك و منزّهى!گفتارت حكمت،و فرمانت واجب،و اراده‌ات حتمى است (30)پاك و منزّهى!براى مشيّت تو بازگرداننده‌اى،و براى كلماتت تغيير دهنده‌اى نيست (31)پاك و منزّهى!اى كه نشانه‌هايت آشكار است.آفرينندۀ آسمان،پديدآورندۀ جان‌ها (32)سپاس براى توست.سپاسى كه با هميشگى بودن تو، هميشگى است (33)و سپاس براى توست.سپاسى كه همراه نعمت تو،جاويد ماند (34)و سپاس براى توست.سپاسى كه با لطف تو،برابرى كند (35)و سپاس براى توست.سپاسى كه بر خوشنودى‌ات بيفزايد (36)و سپاس براى توست.سپاسى كه همراه با سپاس هر سپاس‌گزار باشد،و ستايشى كه ستايش هر ستاينده‌اى از آن باز ماند (37)سپاسى كه جز براى تو،سزاوار نباشد و به وسيله آن جز به سوى تو، تقرّب نتوان جست (38)سپاسى كه دوام اوّلين و بقاى آخرين،به وسيلۀ آن درخواست گردد (39)سپاسى كه با گردش زمان‌ها،چندين برابر شود و پيوسته،چندين برابر افزايش يابد (40)سپاسى كه نگهبانان(اعمال)از شمردنش عاجز باشند،و بر آنچه نويسندگان(اعمال)در كتاب تو به شمار آورده‌اند،افزونى يابد (41)سپاسى كه با عرش بزرگ تو همسنگ باشد،و با كرسى بلند پايه‌ات برابرى نمايد (42)سپاسى كه پاداش آن نزد تو كامل باشد،و جزايش همۀ جزاها را فرا گيرد (43)سپاسى كه ظاهرش با باطنش همخوان باشد و باطنش با نيّت صادقانه موافق باشد (44)سپاسى كه هيچ آفريده‌اى مانند آن،تو را ستايش نكرده باشد و احدى جز تو،فضيلت آن را نداند (45) سپاسى كه هركه در بسيارى آن كوشيد،يارى گردد و هر كه زياده‌روى نمود در كامل به جا آوردن آن،تأييد شود (46)سپاسى كه آنچه از سپاس‌ها آفريدى را گرد آورد،و هر سپاسى كه پس از آن بيافرينى را در بر گيرد (47)سپاسى كه هيچ سپاسى نزديك‌تر از آن به سپاسى كه(در)گفتار توست،نباشد و هيچ سپاس‌گزارى،سپاس‌گزارتر از آنكه تو را سپاس گزارد،نباشد (48)سپاسى كه با بسيارى‌اش به همراه كرمت، فراوانى(نعمت)را لازم گرداند و تو آن را از روى احسانت،با افزونى پى‌درپى پيوند دهى (49)سپاسى كه سزاوار ذات كريم تو،و با عزّت جلال تو برابر باشد (50)پروردگار من،بر محمّد و خاندان محمّد كه برگزيده،اختيار شده،گرامى و مقرّب داشته شده‌اند،برترين درودهايت را بفرست و كامل‌ترين بركت‌هايت را بر او روان ساز و با سودمندترين رحمت‌هايت،بر او رحمت فرست (51)پروردگار من، بر محمّد و خاندانش درود فرست،درود پيراسته‌اى كه درودى پيراسته‌تر از آن نباشد.و بر او درود فرست،درود فراوانى كه درودى فراوان‌تر از آن نباشد.و بر او درود فرست،درود خوشنود كننده‌اى كه درودى بالاتر از آن نباشد (52)پروردگار من،بر محمّد و خاندانش درود فرست،درودى كه خوشنودش سازد و بر خوشنودى‌اش بيفزايد.و بر او درود فرست،درودى كه تو را خوشنود كند و بر خوشنودى‌ات براى او بيفزايد.و بر او درود فرست،درودى كه براى او جز به آن راضى نشوى و جز او را سزاوار آن نبينى (53)پروردگار من،بر محمّد و خاندانش درود فرست،درودى كه از خوشنودى تو در گذرد و اتّصالش به بقاى تو پيوند خورد و تمام نشود، همچنانكه كلمات تو تمام نمى‌شود (54)پروردگار من،بر محمّد و خاندانش درود فرست،درودى كه درودهاى فرشتگان و پيامبران و فرستادگان و فرمانبران تو را فرا گيرد و درودهاى بندگانت از جن و انست و اجابت كنندگان دعوتت را شامل شود و درود هركه آفريده‌اى و ايجاد نموده‌اى از انواع آفريدگانت را در بر گيرد (55)پروردگار من،بر او و خاندانش درود فرست،درودى كه هر درود گذشته و تازه‌اى را فرا گيرد.و بر او و بر خاندانش درود فرست،درودى كه نزد تو و غير تو پسنديده باشد و با آن درودهاى ديگر پديد آورى،كه درودهاى گذشته را با آن چندين برابر كنى و آن را با گذر روزگار بيفزايى،افزودنى در چندين برابر كه جز تو(كسى)نتواند آن را شمارش كند (56)پروردگار من،بر پاكيزه‌تران خانواده‌اش درود فرست،آنان كه براى فرمان خود برگزيدى و آنان را گنجينه‌داران علمت و نگهبانان دينت و جانشينان خود در زمينت و حجّت‌هاى خويش بر بندگانت قرار دادى.و به خواست خويش،آنان را از پليدى و آلودگى پاك نمودى و آنها را وسيله‌اى به سوى خود و راهى به سوى بهشتت قرار دادى (57)پروردگار من،بر محمّد و خاندانش درود فرست،درودى كه با آن بخشش و كرامتت را براى ايشان بسيار سازى و چيزهايى از عطاها و بخشش‌هايت را براى آنها كامل گردانى و بهره‌ى آنان را از نعمت‌ها و سودهايت فراوان گردانى (58)پروردگار من،بر او و بر آنها درود فرست،درودى كه مرزى در اوّلش و زمانى براى پايانش و نهايتى براى آخرش نباشد (59)پروردگار من،بر ايشان هم وزن عرش خود و آنچه زير آن است و به گنجايش آسمان‌هايت و آنچه در بالاى آنهاست و به تعداد زمين‌هايت و آنچه زير آنها و ميان آنهاست،درود فرست.درودى كه ايشان را هر چه بيشتر به تو نزديك گرداند و براى تو و براى ايشان پسنديده باشد و تا ابد به مانندهاى آن(درودها)متّصل باشد (60)خداوندا،همانا تو دين خود را در هر زمانى به امامى تأييد كرده‌اى،كه او را نشانه‌اى براى بندگانت و علامتى در شهرهايت به پا داشتى،پس از آنكه ريسمان او را به ريسمان خود پيوستى و او را سبب رسيدن به خوشنودى‌ات قرار دادى و فرمانبرى او را واجب گرداندى و از نافرمانى‌اش برحذر داشتى و فرمان دادى كه به امرهاى او امتثال كنند و از نهى‌هاى او باز ايستند و هيچ پيشى گيرنده‌اى از او پيشى نگيرد و هيچ بازمانده‌اى از او باز نماند. پس او نگهدارندۀ پناهندگان و پناهگاه مؤمنان و دستاويز چنگ زنندگان و ارجمندى جهانيان است (61)خداوندا،پس به ولىّ خود،شكر آنچه را كه به او نعمت داده‌اى،الهام فرما و مانند آن(شكر)را در نعمت،به ما الهام نما و او را از جانب خود،سلطنتى پيروزمند عطا فرما و براى او پيروزى به آسانى بگشاى و او را به تواناترين تكيه‌گاه(نيروى)خود، يارى فرما و پشتش را محكم ساز و بازويش را قوّت ده و تحت نظر خود،از او نگهدارى كن و با حفظ خويش،او را پشتيبانى كن و با فرشتگانت يارى‌اش نما و با چيره‌ترين لشكرت،به او كمك رسان (62)و كتاب خود و احكامت و قوانينت و روش‌هاى پيامبرت را-خداوندا درودهايت بر او و خاندانش باد-به وسيلۀ او به پا دار و با او آنچه ستمگران از نشانه‌هاى دينت محو مى‌كنند را زنده گردان و با او زنگار ستم را از راهت بزداى و به سبب او سختى را از راهت دور كن و به وسيلۀ او منحرفان را از راهت بيرون كن و به وسيلۀ او آنان كه مى‌خواهند راه راست تو را كج كنند،نابود گردان (63)و خوى او را براى دوستانت نرم فرما و دستش را بر دشمنانت بگستر و محبّت و رحمت و عطوفت و دلسوزى او را به ما روا دار و ما را براى او شنوندگان،فرمانبران،و كوشا در خوشنودى او، و در مدد نمودنش و دفاع از او يارى كنندگان و بدين وسيله جوياى تقرّب به سوى خود و پيامبرت-كه خداوندا درودهايت را بر او و خاندانش بفرست-قرار ده (64)خداوندا و بر دوستان آنها كه اعتراف‌كنندگان به مقامشان،پيروان راه روشنشان،رهروان نشانه‌هايشان، چنگ زنندگان به دستاويزشان،تمسّك جويان به ولايتشان و اقتدا كنندگان به امامتشان، تسليم شدگان فرمانشان،كوشش كنندگان در طاعتشان،منتظران روزهاى(دولت)آنان،و چشم دوختگان به ايشانند،درودهاى مبارك،پاك،فزاينده(در)هر صبح و شام،بفرست (65)و بر آنان و بر جان‌هايشان سلام فرست و كردارشان را بر پرهيزكارى سامان ده و احوالشان را براى آنها اصلاح نما و توبۀ آنان را بپذير.همانا تو بسيار توبه‌پذير مهربانى و بهترين آمرزندگانى.و ما را به همراه آنان در خانۀ سلامتى(بهشت)قرار ده.به رحمت خودت،اى مهربان‌ترين مهربانان (66)خداوندا،اين روز عرفه،روزى است كه آن را شرافت و كرامت و عظمت داده‌اى و رحمتت را در آن گسترده‌اى و بخشايشت را در آن ارزانى داشته‌اى و عطايت را در آن فراوان نموده‌اى و به وسيلۀ آن بر بندگانت تفضّل كرده‌اى (67)خداوندا و من آن بندۀ تو هستم كه پيش از آفرينشت و پس از آفرينشت، او را نعمت داده‌اى.پس او را از كسانى قرار دادى،كه به دين خود راه نمودى و براى اداى حقّ خود،به او توفيق دادى و او را به ريسمان خويش،نگه داشتى و او را در حزب خود وارد كردى و او را به دوستى با دوستانت و دشمنى با دشمنانت راهنمايى نمودى (68) سپس او را فرمان دادى،پس فرمان نبرد و او را بازداشتى،پس باز نايستاد و او را از نافرمانى نهى كردى،پس با فرمانت مخالفت نموده،به نهيت شتافت.نه از روى عناد با تو و نه از روى گردنكشى كردن بر تو.بلكه خواهش نفسش به آنچه او را از آن بازداشتى و به آنچه از آن برحذر نمودى،فراخواندش و دشمن تو و دشمن او(شيطان)،او را بر آن يارى كرد.پس با علم به تهديدت و اميدوارى به بخشايشت و اعتماد به گذشتت،بر آن نافرمانى‌ها اقدام كرد.و حال آنكه با آن عنايت‌هايى كه به او داشته‌اى،سزاوارترين بندگانت بود كه نافرمانى‌ات را نكند (69)و اينك منم در پيشگاه تو،پست،ذليل،فروتن، متواضع،ترسان،اعتراف كننده به بزرگى گناهانى كه زير بار آن رفته‌ام و به سترگى خطاهايى كه مرتكب آن شده‌ام،پناهنده به بخشايشت،پناه خواه به رحمتت و باور دارنده به اينكه هيچ امان دهنده‌اى مرا از تو امان نمى‌دهد و هيچ بازدارنده‌اى مرا از(بلاى)تو باز نمى‌دارد (70)پس بر من از پوششت،همان چيزى را كه به كسى كه گناه كرده مى‌دهى،عطا كن. و به من ببخش همان چيزى را كه به كسى كه به خاطر عفوت تسليم تو گرديده است مى‌بخشى.و به من ارزانى دار آنچه بر تو گران نيست و به كسى كه آمرزش تو را آرزو مى‌كند ارزانى مى‌دارى (71)و در اين روز براى من نصيبى قرار ده كه با آن به بهره‌اى ويژه از خوشنودى‌ات برسم و مرا تهى‌دست از آنچه بندگان پرستشگرت با(دستى پر از) آن باز مى‌گردند،باز نگردان (72)و همانا گرچه من كارهاى شايسته‌اى را كه آنها پيش فرستاده‌اند،پيش نفرستادم،ولى يگانه دانستن تو و نفى شريكان و همتايان و مانندهايى از تو را،پيش فرستاده‌ام.و از همان درهايى كه فرمان داده‌اى از آنها وارد شوند،نزد تو آمده‌ام.و به آنچه احدى نزديك نمى‌شود به تو جز با نزديكى جستن به آن،به تو نزديكى جسته‌ام (73)سپس بازگشت به سوى تو و فروتنى و زارى براى تو و خوش گمانى به تو و اعتماد به آنچه نزد توست را،در پى آن روانه ساخته‌ام.و آن را جفت اميد به تو كردم. همان(اميدى)كه با وجود آن،اميدوار به تو كمتر نااميد مى‌شود (74)و از تو درخواست مى‌نمايم،درخواست خرد،خوار،بدحال،نيازمند،ترسان،پناهنده.و با آن احوال،درخواستم به همراه ترس و زارى و پناه خواهى و پناه جويى است،نه از روى برترى جستن به تكبّر متكبّران و نه از روى بلندى خواهى به گستاخى و اعتماد فرمانبران و نه از روى گردنكشى نمودن به شفاعت شفاعت كنندگان (75)و من بعد از اين، كمترين و خوارترين خواران و مانند ذرّه‌اى يا كمتر از آنم.پس اى آنكه بر (كيفر)گنهكاران شتاب نمى‌كنى و ناز پروردگان را نمى‌رانى و اى آنكه با احسان خود لغزشكاران را مى‌بخشايى و با تفضّل خود خطاكاران را مهلت مى‌دهى (76)منم بدكار اعتراف كنندۀ خطاكار لغزشكار (77)منم آنكه گستاخانه بر تو جرأت نمودم (78)منم آنكه از روى عمد،تو را نافرمانى كردم (79)منم آنكه(گناهم را)از بندگانت پنهان كرده و نزد تو آشكار نمودم (80)منم آنكه از بندگانت ترسيده و از تو آسوده خاطر بودم (81)منم آنكه از قهر(و غلبۀ)تو نترسيده و از عذابت نهراسيده‌ام (82)منم جنايتكار بر خود (83)منم در گروى گرفتارى خويش (84)منم كم شرم (85)منم كه گرفتارى‌ام دراز است (86)به حقّ آنكه او را از آفريدگانت برگزيده‌اى و آنكه براى خودت پسنديده‌اى،به حقّ كسى كه او را از مردمت اختيار كرده‌اى و كسى كه او را براى كار خود انتخاب نموده‌اى،به حقّ كسى كه اطاعت از او را به اطاعت خود پيوند زده‌اى و كسى كه نافرمانى از او را مانند نافرمانى از خود قرار داده‌اى، به حقّ كسى كه دوستى‌اش را با دوستى خود قرين كرده‌اى و كسى كه دشمنى‌اش را به دشمنى خويش مرتبط نموده‌اى،در اين روز،مرا بپوشان،با همان چيزى كه پوشاندى با آن،كسى را كه با حال بيزارى(از گناه)به سوى تو زارى نموده،و با حال توبه،پناه به آمرزش خواستن از تو آورده (87)و مرا سرپرستى كن همانگونه كه فرمانبرانت و نزديكانت و منزلت دارندگانت را سرپرستى مى‌كنى (88)و تو خود به تنهايى به من نيكى كن،همانگونه كه نيكى مى‌كنى با كسى كه به عهد تو وفا كرده و براى تو خود را به سختى انداخته و در خوشنودى‌ات كوشيده (89)و مرا به كوتاهى نمودنم در حقّت و تعدّى كردنم در حدودت و تجاوز از احكامت كيفر نكن (90)و مرا با مهلت دادنت به صورت تدريجى(كم‌كم)سزاوار كيفرم نكن.همانند كسى كه به صورت تدريجى عقابش نمودى همان كه مرا از نيكى آنچه نزدش است، بى‌بهره گردانده،در حالى كه در رسيدن نعمتش به من شريك تو نبوده است (91)و مرا از خواب غافلان و از خواب‌آلودگى اسراف‌كاران و از چرت خوارشدگان،بيدار فرما (92)و دلم را به سوى آنچه نيايشگران را به آن گماشته‌اى و پرستش‌كنندگان را با آن به بندگى گرفته‌اى و سهل‌انگاران را با آن نجات داده‌اى،متوجّه ساز (93)و از چيزى كه مرا از تو دور مى‌كند و ميان من و بهره‌ام از تو،مانع مى‌شود،و از آنچه نزد تو مى‌خواهم، بازم مى‌دارد،مرا نگهدار (94)و راه خيرات به سوى خود و پيشى گرفتن به آنها را از جهتى كه فرمان داده‌اى و رقابت در آنها را آنگونه كه تو خواسته‌اى،براى من آسان گردان (95)و مرا در شمار نابود شوندگانى كه تهديد تو را سبك مى‌شمارند،نابود نكن (96)و مرا همراه هلاك شوندگانى كه دشمنى تو را مى‌طلبند،هلاك نگردان (97)و مرا در شمار شكستگانى كه از راه‌هاى تو منحرف شده‌اند،در هم نشكن (98)و از گرداب‌هاى فتنه نجاتم ده و از كام‌هاى بلا رهايى‌ام بخش و از مؤاخذۀ مهلت دادن پناهم ده (99)و ميان من و دشمنى كه مرا گمراه مى‌كند،و خواهش نفس كه مرا هلاك مى‌گرداند،و نقيصه‌اى كه مرا فرا مى‌گيرد،جدايى انداز (100)و از من رو نگردان همانند رو گرداندن از كسى كه پس از خشمت از او خوشنود نمى‌شوى (101)و از اميد به خود نااميدم نكن،كه نااميدى از رحمتت بر من چيره شود (102)و آنچه طاقتش را ندارم به من نبخش،كه پشتم را از بار گران دوستى‌ات كه بر دوشم گذارده‌اى، بشكنى (103)و مرا از نزد خود رها نكن همانند رها كردن كسى كه در او خيرى نيست و تو را با او كارى نيست و بازگشتى براى او وجود ندارد (104)و مرا دور نينداز همانند دور انداختن كسى كه از چشم مراقبت تو افتاده و كسى كه از جانب تو خوارى او را شامل شده.بلكه از سقوط پرت‌شدگان و وحشت گمراهان و لغزش فريفتگان و گرداب هلاك شدگان دستم را بگير(نجاتم ده) (105)و مرا از آنچه طبقات(مختلف)غلامان و كنيزانت را به آن مبتلا نموده‌اى،عافيت بخش و مرا به درجات كسى رسان كه به او عنايت داشته‌اى و به او نعمت داده‌اى و از او خوشنود گشته‌اى پس بدين سبب او را ستوده،زنده داشته و نيك‌بخت ميرانده‌اى (106)و طوق دست برداشتن از آنچه نيكى‌ها را باطل كرده و بركت‌ها را از بين مى‌برد،به گردنم انداز (107)و دلم را به خوددارى از بدى‌هاى زشت و نافرمانى‌هاى رسوا كننده بپوشان (108)و مرا به چيزى كه آن را در نمى‌يابم،مگر به(كمك)تو،مشغول منما،تا از چيزى كه جز آن تو را از من خوشنود نمى‌كند،باز مانم (109)و دوستى دنياى پست كه از آنچه نزد توست،باز مى‌دارد و از طلبيدن دستاويز به سوى تو،منع مى‌كند و از نزديكى جستن به تو،غافل مى‌نمايد را از دلم بر كن (110)و تنهايى مناجات با خودت را در شب و روز برايم بيارا (111)و به من عصمتى بخش كه مرا به ترس از تو نزديك كند و از انجام دادن حرامت بازم دارد و از بند گناهان بزرگ رهايم سازد (112)و پاك گشتن از چركى گناه را به من ببخش و آلودگى خطاها را از من ببر و لباس عافيت خود را به من بپوشان و رداى تندرستى‌ات را بر تنم كن و مرا به نعمت‌هاى گستردۀ خود فراپوش و فضل و بخشش خود را بر من پيوسته گردان (113)و مرا به توفيق و راهنمايى‌ات،نيرو ده و بر(داشتن)نيّت صالح و گفتار پسنديده و كردار نيكو يارى‌ام فرما و مرا به توانايى و نيروى خودم بدون توانايى و نيروى خودت وامگذار (114)و روزى كه مرا براى ديدارت بر مى‌انگيزى،خوارم نساز و در برابر دوستانت رسوايم نگردان و ياد خود را از خاطرم نبر و شكرگزاريت را از من نگير.بلكه آن را هميشه در حالات بى‌توجّهى،هنگام فراموشى‌هاى نادانان به نعمت‌هايت،با من همراه گردان و به من الهام كن كه به خاطر آنچه به من داده‌اى،ثنا(ى تو را)گويم و به آنچه به من عنايت نموده‌اى،اعتراف نمايم (115)و رغبت مرا به سوى خود،بالاتر از رغبت همۀ راغبان و سپاس‌گزارى‌ام را در حقّ خودت،بالاتر از سپاس همۀ سپاس‌گزاران قرار ده (116)و هنگام نيازمندى‌ام به سويت خوارم نساز و به وسيلۀ آنچه به سوى تو آورده‌ام، مرا هلاك نكن.و همانگونه كه دست رد بر پيشانى ستيزه‌جويان با خود زده‌اى،دست رد بر پيشانى‌ام نزن.همانا من فرمانبردار تو هستم.مى‌دانم دليل روشن از آن توست و به بخشش سزاوارتر و به احسان بخشنده‌تر هستى و شايسته‌اى كه از تو بترسند و سزاوارى كه بيامرزى و به درستى كه تو به بخشايش شايسته‌ترى تا اينكه كيفر كنى.و به پرده‌پوشى نزديك‌ترى تا اينكه آشكار سازى (117)پس مرا به حياتى پاكيزه زنده دار،كه آنچه مى‌خواهم فراهم گردد و به آنچه دوست دارم پايان يابد.در صورتى كه آنچه را نمى‌پسندى،انجام ندهم و آنچه را نهى نموده‌اى،مرتكب نشوم و مرا بميران،همچون مردن كسى كه روشنايى‌اش در پيش رويش و از سمت راستش در حركت است (118)و مرا در پيشگاهت ذليل كن و در نزد آفريدگانت عزيز دار و چون با تو خلوت كردم،مرا فروتن گردان و مرا در ميان بندگانت سربلند فرما و از كسى كه از من بى‌نياز است،بى‌نيازم گردان و بر فقر و نيازم به درگاهت بيفزا (119)و مرا از سرزنش دشمنان و از فرود آمدن بلا و از خوارى و سختى پناه ده.مرا در آنچه بر آن از من آگاهى بپوشان،آنگونه كه مى‌پوشاند قادر بر سختگيرى،(و)اگر بردبارى‌اش نبود(خطاها را ظاهر مى‌كرد)و(مانند)كيفر كننده بر گناه،(كه)اگر شكيبايى‌اش نبود(كيفر مى‌داد) (120)و هرگاه خواستى به قومى،عذابى يا بدى‌اى(فرو فرستى)،پس مرا كه به تو پناه برده‌ام،نجات ده و حال آنكه مرا در دنيايت در مقام رسوايى به پا نداشتى،پس مانند آن در آخرتت(در مقام رسوايى)مرا به پا ندار (121)و براى من اولين نعمت‌هايت را،با آخرين آن و سودهاى ديرينت را،با تازه‌هاى آن توأم ساز و مرا عمر طولانى كه با آن سنگدل شوم،نده.و بر من مصيبت بزرگى كه با آن،آبرويم از بين برود،وارد نكن و پستى‌اى را كه با آن،مرتبه‌ام خرد گردد،دچارم مساز و عيبى را كه به خاطر آن،منزلتم دانسته نشود،بر من ثابت نگردان (122)و مرا چنان وحشت نده كه نااميد گردم.و چنان بيم نده كه هميشه هراسان باشم.(بلكه)هراس مرا در تهديدهايت،و بيم مرا از مهلت دادن‌ها و ترساندنهايت،و هول مرا هنگام تلاوت آيات خود،قرار ده (123)و شبم را با بيدار ساختنم براى بندگى‌ات،و تنها بودنم به شب‌زنده‌دارى براى تو،و كوشش كردنم براى خو گرفتن با تو و درخواست نمودن حاجت‌هايم از تو و رجوع كردن پياپى من بر آزاد ساختنم از آتشت و حفظ نمودنم از عذابت كه سزاوارش[دوزخيان]در آن به سر مى‌برد،آباد گردان (124)و مرا در سركشى‌ام سرگردان و در گرداب غفلتم،تا مدّت زمانى بى‌خبر رها نكن.و مرا پند پندگيران و درس عبرت پذيران و موجب گمراهى بينندگان،قرار نده.و در ميان كسانى كه با آنها مكر مى‌كنى،با من مكر نكن.و ديگرى را جايگزين من نكن و نامم را تغيير نده و تنم را دگرگون نكن و مرا سبب خندۀ آفريدگانت و مسخرۀ خود و جز پيرو خوشنودى‌ات قرار نده و جز براى انتقام گرفتن براى تو،خدمت‌گزارم نگردان (125)و مرا از لذّت بخشايشت و شيرينى رحمتت و آسودگى و آسايش و بهشت پر نعمتت،كامياب گردان و به وسيلۀ گشايشى از گشايشگرى‌ات،طعم فراغت براى(پرداختن به)آنچه را دوست دارى و (طعم)كوشش را در آنچه(موجب)نزديكى به پيشگاه تو و درگاه توست،به من بچشان.و تحفه‌اى از تحفه‌هايت را به من ارمغان ده (126)و تجارت(اخروى)مرا سودمند و بازگشتنم(به قيامت)را بى‌زيان قرار ده.و مرا از مقامت بترسان و به ديدارت مشتاق گردان و توبه‌ام ده،به توبۀ خالصى كه با آن گناهان كوچك و بزرگ را باقى نگذاشته و با آن(گناهان)آشكار و نهان را وانگذارى (127)و كينه داشتن براى مؤمنان را از سينه‌ام بر كن،و دلم را بر فروتنان مهربان گردان،و با من چنان باش كه با شايستگان هستى،و مرا به زيور پرهيزكاران بياراى،و براى من ياد نيكو در بازماندگان و آوازۀ بلند در آيندگان قرار ده،و مرا به جايگاه(رستاخيز)پيشينيان برسان (128)و فراخى نعمتت را بر من تمام كن،و كرامت‌هاى آن را نزد من پيوسته گردان،و دستم را از سودهاى خود پر نما،و بخشش‌هاى گرامى‌ات را به سوى من روان فرما، و در باغ‌هايى كه آنها را براى برگزيدگانت آراسته‌اى،مرا با پاك‌ترين دوستانت همسايه گردان،و در مكان‌هايى كه براى دوستانت آماده كرده‌اى،به عطاهاى والايت مرا بپوشان (129)و برايم نزد خود استراحتگاهى كه آسوده خاطر در آن آرام گيرم،و بازگشتگاهى كه در آن اقامت گزينم و چشم را روشن سازم قرار ده،و مرا با گناهان بزرگ مسنج،و در روزى كه پنهان‌ها آشكار مى‌شود هلاكم نكن،و هر شكّ و شبهه‌اى را از من دور ساز،و براى من در راستاى حقّ‌،از هر رحمتى راهى قرار ده،و سهم عطاهاى مرا از بخشش‌هاى خود فراوان كن و نصيب مرا از احسان،به فضل خود فراوان گردان (130) و دلم را به آنچه نزد توست،مطمئن،و قصدم را براى آنچه براى توست،يكسره قرار ده.و مرا به آنچه دوستانت را به آن مى‌گمارى،وادار كن و دلم را هنگام غفلت عقل‌ها،به طاعت خود سيراب كن و بى‌نيازى و پاكدامنى و آسايش و سلامتى و تندرستى و فراخى و آرامش و عافيت را،برايم فراهم ساز (131)و كارهاى نيك مرا با در آميختن به نافرمانى‌ات،و تنهايى‌هايم را با آزمايش‌هاى فسادانگيزت كه برايم آشكار مى‌شود،باطل نكن و آبرويم را از درخواست به سوى احدى از جهانيان،حفظ كن و مرا از طلبيدن آنچه نزد فاسقان است،باز دار (132)و مرا پشتيبان ستمگران و ياور آنان در محو كتاب خود،قرار نده و مرا از جايى كه نمى‌دانم،احاطه كن.احاطه كردنى كه با آن مرا نگهدارى نمايى.و درهاى توبه و رحمت و رأفت و روزى فراخت را بر من بگشاى،همانا من از رو آورندگان به سوى توام.و نعمت دادنت را برايم كامل كن،به درستى كه تو بهترين نعمت دهندگانى (133)و باقى زندگى‌ام را براى رضاى خودت،در حجّ و عمره قرار ده.اى پروردگار جهانيان.و خداوند بر محمّد و خاندانش كه پاك و پاكيزه‌اند،درود فرستد و بر او و بر ايشان سلامى هميشگى باد

  48. دعای 48 برای روز عید قربان و جمعه

    ۴۸

    اللَّهُمَّ هَذَا يَوْمٌ مُبَارَكٌ مَيْمُونٌ وَ الْمُسْلِمُونَ فِيهِ مُجْتَمِعُونَ فِي أَقْطَارِ أَرْضِكَ، يَشْهَدُ السَّائِلُ مِنْهُمْ وَ الطَّالِبُ وَ الرَّاغِبُ وَ الرَّاهِبُ وَ أَنْتَ النَّاظِرُ فِي حَوَائِجِهِمْ فَأَسْأَلُكَ بِجُودِكَ وَ كَرَمِكَ وَ هَوَانِ مَا سَأَلْتُكَ عَلَيْكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَسْأَلُكَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا بِأَنَّ لَكَ الْمُلْكَ وَ لَكَ الْحَمْدَ، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، الْحَلِيمُ الْكَرِيمُ الْحَنَّانُ الْمَنَّانُ ذُو الْجَلَالِ وَ الْإِكْرَامِ، بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ، ، مَهْمَا قَسَمْتَ بَيْنَ عِبَادِكَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْ خَيْرٍ أَوْ عَافِيَةٍ أَوْ بَرَكَةٍ أَوْ هُدًى أَوْ عَمَلٍ بِطَاعَتِكَ ،أَوْ خَيْرٍ تَمُنُّ بِهِ عَلَيْهِمْ تَهْدِيهِمْ بِهِ إِلَيْكَ أَوْ تَرْفَعُ لَهُمْ عِنْدَكَ دَرَجَةً ، أَوْ تُعْطِيهِمْ بِهِ خَيْراً مِنْ خَيْرِ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ .أَنْ تُوَفِّرَ حَظِّي وَ نَصِيبِي مِنْهُ وَ أَسْأَلُكَ اللَّهُمَّ بِأَنَّ ,لَكَ الْمُلْكَ وَ الْحَمْدَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَ رَسُولِكَ وَ حَبِيبِكَ وَ صِفْوَتِكَ ,وَ خِيَرَتِكَ مِنْ خَلْقِكَ وَ عَلَى آلِ مُحَمَّدٍ الْأَبْرَارِ الطَّاهِرِينَ الْأَخْيَارِ ,صَلَاةً لَا يَقْوَى عَلَى إِحْصَائِهَا إِلَّا أَنْتَ وَ أَنْ تُشْرِكَنَا فِي صَالِحِ مَنْ دَعَاكَ فِي هَذَا الْيَوْمِ مِنْ عِبَادِكَ الْمُؤْمِنِينَ ،يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ ,وَ أَنْ تَغْفِرَ لَنَا وَ لَهُمْ .إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ اللَّهُمَّ إِلَيْكَ تَعَمَّدْتُ بِحَاجَتِي وَ بِكَ أَنْزَلْتُ الْيَوْمَ فَقْرِي ،وَ فَاقَتِي وَ مَسْكَنَتِي وَ إِنِّي بِمَغْفِرَتِكَ وَ رَحْمَتِكَ أَوْثَقُ مِنِّي بِعَمَلِي وَ لَمَغْفِرَتُكَ وَ رَحْمَتُكَ أَوْسَعُ مِنْ ذُنُوبِي فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ، وَ تَوَلَّ قَضَاءَ كُلِّ حَاجَةٍ هِيَ لِي بِقُدْرَتِكَ عَلَيْهَا ، وَ تَيْسِيرِ ذَلِكَ عَلَيْكَ وَ بِفَقْرِي إِلَيْكَ وَ غِنَاكَ عَنِّي ، فَإِنِّي لَمْ أُصِبْ خَيْراً قَطُّ إِلَّا مِنْكَ ، وَ لَمْ يَصْرِفْ عَنِّي سُوءاً قَطُّ أَحَدٌ غَيْرُكَ وَ لَا أَرْجُو لِأَمْرِ آخِرَتِي وَ دُنْيَايَ سِوَاكَ اللَّهُمَّ مَنْ تَهَيَّأَ وَ تَعَبَّأَ وَ أَعَدَّ وَ اسْتَعَدَّ لِوِفَادَةٍ إِلَى مَخْلُوقٍ رَجَاءَ رِفْدِهِ وَ نَوَافِلِهِ وَ طَلَبَ نَيْلِهِ وَ جَائِزَتِهِ فَإِلَيْكَ يَا مَوْلَايَ كَانَتِ الْيَوْمَ تَهْيِئَتِي وَ تَعْبِئَتِي وَ إِعْدَادِي وَ اسْتِعْدَادِي رَجَاءَ عَفْوِكَ وَ رِفْدِكَ وَ طَلَبَ نَيْلِكَ وَ جَائِزَتِكَ اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ لَا تُخَيِّبِ الْيَوْمَ ذَلِكَ مِنْ رَجَائِي، يَا مَنْ لَا يُحْفِيهِ سَائِلٌ وَ لَا يَنْقُصُهُ نَائِلٌ فَإِنِّي لَمْ آتِكَ ثِقَةً مِنِّي بِعَمَلٍ صَالِحٍ قَدَّمْتُهُ وَ لَا شَفَاعَةِ مَخْلُوقٍ رَجَوْتُهُ إِلَّا شَفَاعَةَ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمْ سَلَامُكَ أَتَيْتُكَ مُقِرّاً بِالْجُرْمِ وَ الْإِسَاءَةِ إِلَى نَفْسِي أَتَيْتُكَ أَرْجُو عَظِيمَ عَفْوِكَ الَّذِي عَفَوْتَ بِهِ عَنِ الْخَاطِئِينَ ثُمَّ لَمْ يَمْنَعْكَ طُولُ عُكُوفِهِمْ عَلَى عَظِيمِ الْجُرْمِ أَنْ عُدْتَ عَلَيْهِمْ بِالرَّحْمَةِ وَ الْمَغْفِرَةِ فَيَا مَنْ رَحْمَتُهُ وَاسِعَةٌ وَ عَفْوُهُ عَظِيمٌ ، يَا عَظِيمُ يَا عَظِيمُ يَا كَرِيمُ يَا كَرِيمُ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عُدْ عَلَيَّ بِرَحْمَتِكَ وَ تَعَطَّفْ عَلَيَّ بِفَضْلِكَ وَ تَوَسَّعْ عَلَيَّ بِمَغْفِرَتِكَ . اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَا الْمَقَامَ لِخُلَفَائِكَ وَ أَصْفِيَائِكَ وَ مَوَاضِعَ أُمَنَائِكَ فِي الدَّرَجَةِ الرَّفِيعَةِ الَّتِي اخْتَصَصْتَهُمْ بِهَا قَدِ ابْتَزُّوهَا وَ أَنْتَ الْمُقَدِّرُ لِذَلِكَ لَا يُغَالَبُ أَمْرُكَ وَ لَا يُجَاوَزُ الْمَحْتُومُ مِنْ تَدْبِيرِكَ كَيْفَ شِئْتَ وَ أَنَّى شِئْتَ وَ لِمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ غَيْرُ مُتَّهَمٍ عَلَى خَلْقِكَ وَ لَا لِإِرَادَتِكَ حَتَّى عَادَ صِفْوَتُكَ وَ خُلَفَاؤُكَ مَغْلُوبِينَ مَقْهُورِينَ مُبْتَزِّينَ يَرَوْنَ حُكْمَكَ مُبَدَّلًا وَ كِتَابَكَ مَنْبُوذاً ، وَ فَرَائِضَكَ مُحَرَّفَةً عَنْ جِهَاتِ أَشْرَاعِكَ وَ سُنَنَ نَبِيِّكَ مَتْرُوكَةً اللَّهُمَّ الْعَنْ أَعْدَاءَهُمْ مِنَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ وَ مَنْ رَضِيَ بِفِعَالِهِمْ وَ أَشْيَاعَهُمْ وَ أَتْبَاعَهُمْ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ كَصَلَوَاتِكَ وَ بَرَكَاتِكَ وَ تَحِيَّاتِكَ عَلَى أَصْفِيَائِكَ إِبْرَاهِيمَ وَ آلِ إِبْرَاهِيمَ وَ عَجِّلِ الْفَرَجَ وَ الرَّوْحَ وَ النُّصْرَةَ وَ التَّمْكِينَ وَ التَّأْيِيدَ لَهُمْ اللَّهُمَّ وَ اجْعَلْنِي مِنْ أَهْلِ التَّوْحِيدِ وَ الْإِيمَانِ بِكَ وَ التَّصْدِيقِ بِرَسُولِكَ وَ الْأَئِمَّةِ الَّذِينَ حَتَمْتَ طَاعَتَهُمْ مِمَّنْ يَجْرِي ذَلِكَ بِهِ وَ عَلَى يَدَيْهِ آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ اللَّهُمَّ لَيْسَ يَرُدُّ غَضَبَكَ إِلَّا حِلْمُكَ ، وَ لَا يَرُدُّ سَخَطَكَ إِلَّا عَفْوُكَ وَ لا يُجِيرُ مِنْ عِقَابِكَ إِلَّا رَحْمَتُكَ وَ لَا يُنْجِينِي مِنْكَ إِلَّا التَّضَرُّعُ إِلَيْكَ وَ بَيْنَ يَدَيْكَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ هَبْ لَنَا يَا إِلَهِي مِنْ لَدُنْكَ فَرَجاً بِالْقُدْرَةِالَّتِي بِهَا تُحْيِي أَمْوَاتَ الْعِبَادِ وَ بِهَا تَنْشُرُ مَيْتَ الْبِلَادِ . وَ لَا تُهْلِكْنِي يَا إِلَهِي غَمّاً حَتَّى تَسْتَجِيبَ لِي وَ تُعَرِّفَنِي الْإِجَابَةَ فِي دُعَائِي وَ أَذِقْنِي طَعْمَ الْعَافِيَةِ إِلَى مُنْتَهَى أَجَلِي وَ لَا تُشْمِتْ بِي عَدُوِّي وَ لَا تُمَكِّنْهُ مِنْ عُنُقِي وَ لَا تُسَلِّطْهُ عَلَيَّ إِلَهِي إِنْ رَفَعْتَنِي فَمَنْ ذَا الَّذِي يَضَعُنِي وَ إِنْ وَضَعْتَنِي فَمَنْ ذَا الَّذِي يَرْفَعُنِي وَ إِنْ أَكْرَمْتَنِي فَمَنْ ذَا الَّذِي يُهِينُنِي وَ إِنْ أَهَنْتَنِي فَمَنْ ذَا الَّذِي يُكْرِمُنِي وَ إِنْ عَذَّبْتَنِي فَمَنْ ذَا الَّذِي يَرْحَمُنِي وَ إِنْ أَهْلَكْتَنِي فَمَنْ ذَا الَّذِي يَعْرِضُ لَكَ فِي عَبْدِكَ أَوْ يَسْأَلُكَ عَنْ أَمْرِهِ وَ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّهُ لَيْسَ فِي حُكْمِكَ ظُلْمٌ وَ لَا فِي نَقِمَتِكَ عَجَلَةٌ وَ إِنَّمَا يَعْجَلُ مَنْ يَخَافُ الْفَوْتَ وَ إِنَّمَا يَحْتَاجُ إِلَى الظُّلْمِ الضَّعِيفُ وَ قَدْ تَعَالَيْتَ يَا إِلَهِي عَنْ ذَلِكَ عُلُوّاً كَبِيراً اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ لَا تَجْعَلْنِي لِلْبَلَاءِ غَرَضاً ، وَ لَا لِنَقِمَتِكَ نَصَباً وَ مَهِّلْنِي، وَ نَفِّسْنِي وَ أَقِلْنِي عَثْرَتِي وَ لَا تَبْتَلِيَنِّي بِبَلَاءٍ عَلَى أَثَرِ بَلَاءٍ فَقَدْ تَرَى ضَعْفِي وَ قِلَّةَ حِيلَتِي وَ تَضَرُّعِي إِلَيْكَ أَعُوذُ بِكَ اللَّهُمَّ الْيَوْمَ مِنْ غَضَبِكَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَعِذْنِي. ، وَ أَسْتَجِيرُ بِكَ الْيَوْمَ مِنْ سَخَطِكَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَجِرْنِي وَ أَسْأَلُكَ أَمْناً مِنْ عَذَابِكَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ آمِنِّي وَ أَسْتَهْدِيكَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ اهْدِنِي وَ أَسْتَنْصِرُكَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ انْصُرْنِي وَ أَسْتَرْحِمُكَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ ارْحَمْنِي وَ أَسْتَكْفِيكَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اكْفِنِي وَ أَسْتَرْزِقُكَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ ارْزُقْنِي وَ أَسْتَعِينُكَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَعِنِّي وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِمَا سَلَفَ مِنْ ذُنُوبِي فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اغْفِرْ لِي وَ أَسْتَعْصِمُكَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اعْصِمْنِي فَإِنِّي لَنْ أَعُودَ لِشَيْ‏ءٍ كَرِهْتَهُ مِنِّي إِنْ شِئْتَ ذَلِكَ يَا رَبِّ يَا رَبِّ، يَا حَنَّانُ يَا مَنَّانُ يَا ذَا الْجَلَالِ وَ الْإِكْرَامِ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ اسْتَجِبْ لِي جَمِيعَ مَا سَأَلْتُكَ وَ طَلَبْتُ إِلَيْكَ وَ رَغِبْتُ فِيهِ إِلَيْكَ وَ أَرِدْهُ وَ قَدِّرْهُ وَ اقْضِهِ وَ أَمْضِهِ وَ خِرْ لِي فِيمَا تَقْضِي مِنْه وَ بَارِكْ لِي فِي ذَلِكَ وَ تَفَضَّلْ عَلَيَّ بِهِ وَ أَسْعِدْنِي بِمَا تُعْطِينِي مِنْهُ وَ زِدْنِي مِنْ فَضْلِكَ وَ سَعَةِ مَا عِنْدَكَ فَإِنَّكَ وَاسِعٌ كَرِيمٌ وَ صِلْ ذَلِكَ بِخَيْرِ الْآخِرَةِ وَ نَعِيمِهَا يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ تَدْعُو بِمَا بَدَا لَكَ، وَ تُصَلِّي عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ أَلْفَ مَرَّةٍ هَكَذَا كَانَ يَفْعَلُ عَلَيْهِ السَّلَامُ

    (1)خداوندا اين روزيست مبارك و خجسته و در آن مسلمانان در اطراف زمينت گرد هم مى‌آيند،درخواست كننده و جويا و خواهان و ترسان،آنان همگى حاضر مى‌شوند و تو بيننده بر نيازهايشان هستى.پس از تو مى‌خواهم به بخشش و كرمت و آسانى آنچه درخواست نمودم بر تو،كه بر محمّد و خاندانش درود فرستى (2)خداوندا،اى پروردگار ما،از آنجا كه پادشاهى براى توست و سپاس ويژۀ توست،معبودى جز تو نيست،بردبار بزرگوار مهربان بسيار نعمت دهندۀ داراى بزرگوارى و احترام،پديد آورندۀ آسمان‌ها و زمين،از تو درخواست مى‌نمايم كه هرگاه ميان بندگان با ايمانت،نيكى يا عافيت يا بركت يا هدايت يا عمل به طاعتت يا خيرى را به ايشان عنايت مى‌كنى و بدين وسيله آنان را به سوى خود هدايت مى‌كنى يا درجه‌اى را كه از ايشان نزد خود بالا مى‌برى،يا خيرى از خيرهاى دنيا و آخرت را به ايشان عطا مى‌كنى،قسمت مى‌نمايى،بهره و نصيب مرا از آن زياد گردان (3)و خداوندا،از آنجايى كه پادشاهى و سپاس مختص به توست،معبودى جز تو نيست،از تو درخواست مى‌كنم كه بر محمّد بنده و فرستاده و دوست و برگزيده و انتخاب شدۀ خود از آفريدگانت و بر خاندان محمّد كه نيكوكاران پاكان برگزيده‌اند،درود فرستى.درودى كه جز تو كسى بر شمردن آن توانايى نداشته باشد و ما را در درخواست شايستۀ هر كه از بندگان با ايمانت كه در اين روز تو را مى‌خواند،شريك گردانى،اى پروردگار جهانيان،و ما و ايشان را بيامرزى.به درستى كه تو بر هر چيزى توانايى (4)خداوندا،براى نيازم به سوى تو قصد نمودم و در اين روز،تنگدستى و نيازمندى و بى‌چيزى‌ام را به سوى تو فرود آوردم،و حال آنكه اطمينانم به آمرزش و رحمت تو،از(اطمينانم به)عملم بيشتر است و آمرزش و رحمت تو،از گناهانم وسيع‌تر است.پس بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و برآوردن هر درخواستى را براى من به عهده گير،به قدرتى كه بر آن دارى و آسان بودن آن بر تو،و به نيازمندى من به تو و به بى‌نيازى تو از من.پس به درستى كه هرگز به خيرى جز از جانب تو نرسيده‌ام و هيچ كس جز تو بدى‌اى را از من بر نگردانده است.و براى كار آخرت و دنيايم به احدى جز تو اميد ندارم (5)خداوندا،هر كسى خود را مهيّا و آماده مى‌كند و ساز و برگ تهيه مى‌نمايد تا بر مخلوقى وارد شود،بدين اميد كه به صله و عطا و درخواست بخشش و احسان او نائل شود.پس اى سرور من،امروز مهيّا و آماده گشته و ساز و برگ تهيه نموده تا به سوى تو آيم.بدين اميد كه به آمرزش و صله و درخواست بخشش و احسان تو نائل شوم (6)خداوندا،پس بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و امروز اين اميد مرا نااميد نكن.اى كسى كه درخواست كننده‌اى او را به رنج نمى‌اندازد و هيچ بخششى،(گنج‌هاى)او را نمى‌كاهد.زيرا من با اطمينان به عمل شايسته‌اى كه پيش فرستاده باشم و شفاعت آفريده‌اى كه به او اميد بسته باشم به درگاه تو نيامده‌ام، جز شفاعت محمّد و خانوادۀ او-كه درود تو بر او و بر ايشان باد (7)به درگاه تو آمده‌ام،در حالى كه اقرار به گناه و بدى بر خود دارم.به درگاه تو آمده‌ام،در حالى كه به بخشايش بزرگت اميدوارم،بخشايشى كه با آن از(تقصير)خطاكاران گذشتى،سپس اصرار بسيار آنان بر جرم‌هاى بزرگ،تو را از اينكه به ايشان رحمت و آمرزش ببخشى، باز نداشت (8)پس اى كسى كه رحمتش وسيع و گذشتش بزرگ است.اى بزرگ،اى بزرگ.اى بزرگوار،اى بزرگوار.بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و به رحمتت بر من نيكى كن و به فضلت بر من مهربان باش و به آمرزشت به من گشايش ده (9)خداوندا،به درستى كه اين مقام،براى جانشينان و برگزيدگانت و جايگاه امانت دارانت است،در درجۀ والايى كه به ايشان اختصاص دادى،(و دشمنان آن را)ربودند و تويى كه چنين تقدير كرده‌اى.زيرا فرمان تو مغلوب نمى‌شود و از تدبير قطعى تو،به هر گونه و هر زمان كه بخواهى نمى‌توان درگذشت.براى اينكه تو به آن داناترى و در آفريدنت و اراده‌ات متّهم نيستى.تا اينكه برگزيدگان و جانشينان تو،مغلوب و شكست خورده شده حقوقشان به غارت رفت.مى‌بينند كه احكامت تغيير يافته و كتاب تو دور افتاده و واجباتت از جهاتى كه قانون نهاده‌اى،تحريف شده و روش‌هاى پيامبرت ترك شده است (10)خداوندا،دشمنان ايشان را از گذشتگان و آيندگان و هر كه را به كردارشان خوشنود مى‌شود و دوستان و پيروانشان را لعنت كن (11)خداوندا،بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست.به درستى كه تو ستودۀ بزرگوارى.مانند درودها و بركت‌ها و تحيّت‌هايى كه بر برگزيدگانت:ابراهيم و آل ابراهيم فرستادى.و در فرج و آسايش و نصرت و تسلّط دادن و تأييد آنان،شتاب فرما (12)خداوندا و مرا از يكتاپرستان و ايمان آورندگان به خود و از باورداران به پيامبرت و امامانى كه اطاعتشان را واجب نمودى،قرار ده.از كسانى كه آن(توحيد و ايمان)به وسيله و به دست آنان اجرا مى‌گردد.اجابت فرما،پروردگار جهانيان (13)خداوندا،غضب تو را جز بردبارى‌ات دور نمى‌سازد،و خشم تو را جز بخشايشت فرو نمى‌نشاند و از كيفرت جز رحمتت پناه نمى‌دهد و جز زارى به درگاهت و در پيش رويت،مرا از(عذاب)تو نجات نمى‌دهد.پس بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و ما را-اى خداى من-از جانب خود به توانايى‌اى كه با آن بندگان مرده را زنده مى‌كنى و با آن سرزمين‌هاى مرده را زندگى مى‌بخشى،گشايش ده (14)و اى خداى من،مرا اندوهگين نميران،تا اينكه اجابتم كنى و از روا شدن دعايم آگاهم نمايى و طعم عافيت را تا پايان مدّت زندگى‌ام به من بچشان و دشمنم را بر من شاد نگردان و او را بر من توانا نساز و او را بر من مسلّط نگردان (15)خداى من،اگر تو مرا بلند مرتبه گردانى،پس كيست آنكه مرا پست نمايد؟و اگر مرا پست كنى،پس كيست آنكه بلند مرتبه‌ام گرداند؟و اگر مرا گرامى دارى،پس كيست آنكه خوارم كند؟و اگر مرا خوار كنى،پس كيست آنكه گرامى‌ام دارد؟و اگر مرا عذاب كنى،پس كيست آنكه به من رحم كند؟و اگر مرا نابود كنى،پس كيست آنكه دربارۀ بنده‌ات معترض تو شود يا دربارۀ كار او،تو را بازخواست كند؟و دانسته‌ام كه در فرمان تو ستم،و در انتقام تو شتاب، نيست.و همانا كسى شتاب مى‌كند كه از گذشتن فرصت مى‌ترسد و همانا ضعيف، نيازمند به ستم كردن است.و تو-اى خداى من-از اين(امور)برتر و والاترى (16) خداوندا،بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و مرا هدف بلا و نشانۀ انتقام خود نگردان و به من مهلت ده و اندوهم را برطرف كن و از لغزشم درگذر و مرا گرفتار بلاهاى پى در پى نساز.زيرا ناتوانى و بيچارگى و زارى‌ام را به درگاه خود مى‌بينى (17)خداوندا امروز از غضبت به تو پناه مى‌آورم،پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و پناهم ده (18)و امروز از خشمت به تو پناه آورده‌ام،پس بر محمّد و خاندانش درود فرست،و مرا پناه ده (19)و ايمنى از عذابت را از تو مى‌خواهم،پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا ايمن ساز (20)و از تو راهنمايى مى‌خواهم،پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا راهنمايى كن (21)و از تو يارى مى‌خواهم،پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا يارى ده (22)و از تو رحمت مى‌خواهم،پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و به من رحم كن (23)و از تو كفايت مى‌خواهم،پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا كفايت كن (24)و از تو روزى مى‌طلبم،پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا روزى ده (25)و از تو كمك مى‌خواهم،پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا كمك كن (26)و براى گناهان گذشته‌ام از تو آمرزش مى‌خواهم،پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا بيامرز (27)و از تو مى‌خواهم كه مرا(از گناه)بازدارى،پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا(از گناه)باز دار. پس به درستى كه اگر تو بخواهى،من هرگز به چيزى كه آن را از من نپسنديده‌اى، بر نمى‌گردم (28)اى پروردگار من،اى پروردگار من،اى بسيار مهربان،اى بسيار نعمت دهنده،اى داراى بزرگوارى و كرم،بر محمّد و خاندانش درود فرست و همۀ آنچه را كه از تو خواسته‌ام و طلب كرده‌ام و به آن ميل نموده‌ام،برايم مستجاب فرما و آن را بخواه و مقدّر كن و فرمان ده و اجرا كن.و به من در آنچه از آن برايم حكم مى‌كنى،خير ده و آن را براى من مبارك كن و با آن بر من تفضّل نما و مرا به آنچه از آن عطا مى‌كنى،نيك‌بخت گردان و برايم از فضل و فراخى آنچه نزد توست،بيفزا.پس همانا تو توانگر بخشنده‌اى.و آن را به خير آخرت و نعمت فراوانش پيوسته گردان.اى مهربان‌ترين مهربانان.[سپس دعا كن.آنچه را برايت آشكار شد و بر محمّد و خاندانش هزار بار درود فرست كه امام -كه درود بر او باد-اينچنين انجام مى‌داد.]

  49. دعای 49 برای دفع شر دشمنان و رد فشار آنها

    ۴۹

    إلهِي هَدَيْتَنِي فَلَهَوْتُ، وَوَعَظْتَ فَقَسَوْتُ، وَأَبْلَيْتَ الْجَمِيلَ فَعَصَيْتُ، ثُمَّ عَرَفْتُ مَا أَصْدَرْتَ؟ إذْ عَرَّفْتَنِيهِ فَاسْتَغْفَرْتُ، فَأَقَلْتَ فَعُدتُ، فَسَتَرْتَ فَلَكَ إلهِي الْحَمْدُ. تَقَحَّمْتُ أَوْدِيَةَ الْهَلاَكِ، وَحَلَلْتُ شِعَابَ تَلَف تَعَرَّضْتُ فِيهَا لِسَطَوَاتِكَ، وَبِحُلُولِهَا عُقُوبَاتِكَ، وَوَسِيلَتِي إلَيْكَ التَّوْحِيدُ، وَذَرِيْعَتِي أَنِّي لَمْ أُشْرِكْ بِكَ شَيْئاً، وَلَمْ أَتَّخِذْ مَعَكَ إلهاً، وَقَدْ فَرَرْتُ إلَيْكَ بِنَفْسِي، وَإلَيْكَ مَفَرُّ الْمُسِيءِ، وَمَفْزَعُ الْمُضَيِّعِ لِحَظِّ نَفْسِهِ، الْمُلْتَجِئِ. فَكَمْ مِنْ عَدُوٍّ انْتَضى عَلَيَّ سَيْفَ عَدَاوَتِهِ، وَشَحَذَ لِيْ ظُبَةَ مُدْيَتِهِ، وَأَرْهَفَ لِي شَبَا حَدِّهِ، وَدَافَ لِيْ قَوَاتِلَ سُمُومِهِ، وَسَدَّدَ نَحْوِي صَوَائِبَ سِهَامِهِ، وَلَمْ تَنَمْ عَنِّي عَيْنُ حِرَاسَتِهِ، وَأَضْمَرَ أَنْ يَسُومَنِي الْمَكْرُوهَ وَيُجَرِّ عَنِّي زُعَافَ مَرَارَتِهِ ، فَنَظَرْتَ يا إلهِيْ إلَى ضَعْفِي عَنِ احْتِمَـالِ الْفَـوَادِحِ ، وَعَجْزِي عَنِ الانْتِصَارِ مِمَّنْ قَصَدَنِيْ بِمُحَارَبَتِهِ، وَوَحْدَتِي فِي كَثِيرِ عَدَدِ مَنْ نَاوَانِيْ وَأَرْصَدَ لِيْ بِالْبَلاءِ فِيمَا لَمْ أُعْمِلْ فِيهِ فِكْرِي، فَابْتَدَأْتَنِي بِنَصْرِكَ، وَشَدَدْتَ أَزْرِي بِقُوَّتِكَ، ثُمَّ فَلَلْتَ لِيَ حَدَّهُ، وَصَيَّرْتَهُ مِنْ بَعْدِ جَمْع عَدِيْد وَحْدَهُ، وَأَعْلَيْتَ كَعْبِي عَلَيْهِ، وَجَعَلْتَ مَا سَدَّدَهُ مَرْدُوداً عَلَيْهِ، فَرَدَدْتَهُ لَمْ يَشْفِ غَيْظَهُ، وَلَمْ يَسْكُنْ غَلِيلُهُ، قَدْ عَضَّ عَلَى شَوَاهُ، وَأَدْبَرَ مُوَلِّياً قَدْ أَخْلَفَتَ سَرَاياهُ. وَكَمْ مِنْ باغ بَغانِيْ بِمَكَائِدِهِ، وَنَصَبَ لِيْ شَرَكَ مَصَائِدِهِ، وَوَكَّلَ بِيْ تَفَقُّدَ رِعَايَتِهِ، وَأَظْبَأَ إلَيَّ إظْبَآءَ السَّبُعِ لِطَرِيْدَتِهِ، انْتِظَـاراً لانْتِهَازِ الْفُرْصَةِ لِفَرِيسَتِهِ، وَهُوَ يُظْهِرُ لِيْ بَشَاشَةَ المَلَقِ، وَيَنْظُـرُنِي عَلَى شِدَّةِ الْحَنَقِ، فَلَمَّا رَأَيْتَ يَا إلهِي تَبَارَكْتَ وَتَعَالَيْتَ دَغَلْ سَرِيرَتِهِ، وَقُبْحَ مَا انْطَوى عَلَيْهِ، أَرْكَسْتَهُ لِاُمِّ رَأْسِهِ فِي زُبْيَتِهِ، وَرَدَدْتَهُ فِي مَهْوى حُفْرَتِهِ، فَانْقَمَعَ بَعْدَ اسْتِطَالَتِهِ ذَلِيلاً فِي رِبَقِ حِبالتِهِ الَّتِي كَانَ يُقَدِّرُ أَنْ يَرَانِي فِيهَا، وَقَدْ كَادَ أَنْ يَحُلَّ بِيْ لَوْلاَ رَحْمَتُكَ مَا حَلَّ بِسَاحَتِهِ. وَكَمْ مِنْ حَاسِد قَدْ شَرِقَ بِي بِغُصَّتِهِ، وَشَجِيَ مِنِّي بِغَيْظِهِ، وَسَلَقَنِي بِحَدِّ لِسَانِهِ، وَوَحَرَنِي بِقَرْفِ عُيُوبِهِ، وَجَعَلَ عِرْضِيْ غَرَضاً لِمَرَامِيهِ، وَقَلَّدَنِي خِلاَلاً لَمْ تَزَلْ فِيهِ، وَوَحَرنِي بِكَيْدِهِ، وَقَصَدَنِي بِمَكِيدَتِهِ، فَنَادَيْتُكَ يَا إلهِي مُسْتَغِيْثاً بِكَ، وَاثِقاً بِسُرْعَةِ إجَابَتِكَ، عَالِماً أَنَّهُ لاَ يُضْطَهَدُ مَنْ آوى إلَى ظِلِّ كَنَفِكَ، وَلاَ يَفْزَعُ مَنْ لَجَأَ إلَى مَعْقِل انْتِصَارِكَ، فَحَصَّنْتَنِي مِنْ بَأْسِهِ بِقُدْرَتِكَ. وَكَمْ مِنْ سَحَائِبِ مَكْرُوه جَلَّيْتَهَا عَنِّي، وَسَحَائِبِ نِعَم أَمْطَرْتَهَا عَلَيَّ، وَجَدَاوِلِ رَحْمَة نَشَرْتَهَا، وَعَافِيَة أَلْبَسْتَهَا، وَأَعْيُنِ أَحدَاث طَمَسْتَهَا، وَغَواشي كُرُبَات كَشَفْتَهَا، وَكَمْ مِنْ ظَنٍّ حَسَن حَقَّقْتَ، وَعَدَم جَبَرْتَ، وَصَرْعَة أَنْعَشْتَ وَمَسْكَنَة، حَوَّلْتَ، كُلُّ ذَلِكَ إنْعَامَاً وَتَطَوُّلاً مِنْكَ، وَفِي جَمِيعِهِ انْهِمَاكاً مِنِّي عَلَى مَعَاصِيْكَ، لَمْ تَمْنَعْكَ إساءَتِي عَنْ إتْمَامِ إحْسَانِكَ، وَلاَ حَجَرَنِي ذالِكَ عَنِ ارْتِكَابِ مَسَاخِطِكَ، لاَ تُسْأَلُ عَمَّا تَفْعَلُ، وَلَقَدْ سُئِلْتَ فَأَعْطَيْتَ، وَلَمْ تُسْأَلْ فابْتَدَأْتَ، وَاسْتُمِيحَ فَضْلُكَ فَمَا أَكْدَيْتَ، أَبَيْتَ يَا مَوْلاَيَ إلاَّ إحْسَانَـاً وَامْتِنَاناً وَتَطوُّلاً وَإنْعَامـاً ، وَأَبَيْتُ إلاَّ تَقَحُّماً لِحُرُماتِكَ، وَتَعَدِّياً لِحُدُودِكَ، وَغَفْلَةً عَنْ وَعِيدِكَ. فَلَكَ الْحَمْدُ إلهِي مِنْ مُقْتَدِر لاَ يُغْلَبُ، وَذِي أَناة لاَ تَعْجَلُ. هَذَا مَقَامُ مَنِ اعْتَرَفَ بِسبوغِ النِّعَمِ، وَقَابَلَهَا بِالتَّقْصِيرِ، وَشَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ بِالتَّضْيِيْعِ. أللَّهُمَّ فَإنِّي أَتَقَرَّبُ إلَيْكَ بِالْمُحَمَّدِيَّةِ الرَّفِيعَةِ، وَالْعَلَوِيَّةِ الْبَيْضَآءِ، وَأَتَـوَجَّهُ إلَيْكَ بِهِمَا، تُعِيذَنِيْ مِنْ شَرِّ [كَذَا وَكَذَا] فَإنَّ ذَالِكَ لا يَضِيْقُ عَلَيْكَ فِي وُجْدِكَ، وَلاَ يَتَكَأدُّكَ فِي قُدْرَتِكَ، وَأَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ، فَهَبْ لِي يا إلهِي مِنْ رَحْمَتِكَ وَدَوَامِ تَوْفِيقِكَ، مَا أَتَّخِذُهُ سُلَّماً أَعْرُجُ بِهِ إلى رِضْوَانِكَ، وَآمَنُ بِهِ مِنْ عِقَابِكَ، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

    (1)خداى من،مرا راه نمودى،پس به كار بيهوده مشغول شدم و پند دادى،پس سنگدل گشتم و عطاى نيكو نمودى،پس نافرمانى كردم.سپس چون آگاهم كردى،آنچه را صادر نموده بودى شناختم.پس آمرزش خواستم و تو درگذشتى.پس(باز به نافرمانى) برگشتم و تو پوشاندى.پس خداى من،تو را سپاس (2)در وادى‌هاى هلاكت رفتم و به درّه‌هاى نابودى وارد شدم،در آنها خود را در معرض سخت‌گيرى‌هايت قرار داده،با عقوبت‌هايت روبرو شدم (3)و وسيلۀ من به سويت يگانه دانستن توست و دستاويزم آن است كه چيزى را با تو شريك نكرده‌ام و با تو به خدايى اعتقاد نداشته‌ام و با جانم به سوى تو گريخته‌ام و گريزگاه بدكار و پناهگاه آنكه بهره‌اش را تباه كرده و پناهنده گشته،به سوى توست (4)پس چه بسيار دشمنى كه شمشير دشمنى‌اش را بر روى من كشيد،و لبۀ تيغش را براى من تيز نمود و طرف تيز آن را برايم نازك كرد و آن را براى من با زهرهاى كشنده‌اش درهم آميخت و تيرهاى هدف‌گيرى خود را،به سوى من نشانه گرفت و چشم نگهبانى‌اش از من نخفت و در دل قصد آسيب رساندن به من داشت و آب بسيار تلخ زهرآگين را جرعه جرعه به من نوشاند (5)اى خداى من، پس تو ناتوانى‌ام را از تحمّل مصيبت‌هاى سخت و عجزم را از انتقام گرفتن از كسى كه قصد جنگ با من نموده و تنهايى‌ام را در برابر(سپاهيان)بى‌شمار كسى كه با من دشمنى كرده و براى گرفتار ساختنم در آنچه دربارۀ آن نينديشيده‌ام،در كمين نشسته،مشاهده كردى (6)پس به يارى كردنم آغاز نمودى و به توانايى‌ات پشتم را نيرومند ساختى.سپس تيزى(تيغ)او را براى من شكستى و پس از آنكه در گروهى بسيار بود،او را تنها گذاشتى و مرا بر او پيروز نمودى و آنچه آن را نشانه گرفته بود،بر خودش برگرداندى و در حالى كه خشمش را بهبودى نداده و كينه‌اش قرار نگرفته بود،او را باز گرداندى.سر انگشتان خود را گزيد و پشت كرده،فرار نمود.در حالى كه سپاهيانش از آنچه گفته بودند،تخلّف كردند (7)و چه بسيار ستمگرى كه با نيرنگ‌هايش به من ستم كرد و دام‌هاى شكارى‌اش را برايم گسترد و مراقبت و جستجويش را بر من گماشت و همانند در كمين نشستن درنده‌اى براى شكارش،با چشم به راهى براى غنيمت دانستن وقت مناسبى براى شكار،در كمين من نشست.در حالى كه چاپلوسانه برايم خوش‌رويى مى‌كرد،و با خشم سخت به من مى‌نگريست (8)پس همين كه-اى خداى مبارك و والاى من-تباهى باطن او و زشتى آنچه در دل داشت،ملاحظه كردى،او را با مغز سر در گودالش(كه براى شكار كنده بود)،سرنگون نمودى.و او را در پرتگاه گودالش باز گرداندى،تا پس از آن همه گردن‌كشى،با خوارى در بند دامى كه در نظر داشت مرا در آن ببيند، در آمد.و اگر رحمت تو نبود،نزديك بود بر من فرود آيد،آنچه بر خودش فرود آمد (9)و چه بسيار حسودى كه به خاطر من اندوهش گلوگير او شد و سختى خشمش از من، گلويش را گرفت و با زبان تيزش مرا آزرد و با نسبت دادن عيب‌هاى خود به من،سينه‌اش را از خشم بر من پر ساخت.و آبروى مرا هدف تيرهاى خود قرار داد و ويژگى‌هايى را كه هميشه در خود او بود،به من نسبت داد.و با مكر خويش بر من خشم نمود و با نيرنگش آهنگ من كرد (10)اى خداى من،پس تو را خواندم،در حالى كه از تو يارى خواسته و به اجابت سريع تو اطمينان داشتم،و مى‌دانستم هر كه به سايۀ رحمت تو پناه برد،شكست نمى‌خورد. و هر كه به پناهگاه يارى تو پناهنده شود،هراسى ندارد.پس تو به قدرت خويش،مرا از سختى و نيروى او باز داشتى (11)و چه بسيار ابرهاى مصيبت‌بارى كه از من برطرف نمودى و ابرهاى نعمت افزايى كه بر من باراندى و جوى‌هاى رحمتى كه روان نمودى و (جامه‌هاى)تندرستى‌اى كه(بر من)پوشاندى و چشم‌هاى مصيبت‌آفرينى كه كور گرداندى و پرده‌هاى اندوه كه برداشتى (12)و چه بسيار گمان نيكو كه به حقيقت پيوستى،و كمبودهايى كه جبران نمودى،و به زمين خوردن‌هايى كه بلند كردى،و نيازمندى‌هايى را كه تغيير دادى (13)همۀ آنها نعمت و احسان از جانب توست،و در همۀ آنها،من سرگرم نافرمانى تو بودم و بدكردارى من تو را از تمام نمودن احسانت باز نداشت.و آن مرا از ارتكاب آنچه تو را به خشم مى‌آورد،جلوگيرى ننمود.تو از آنچه انجام مى‌دهى،بازخواست نخواهى شد (14)و چون از تو درخواست شد،پس عطا كردى و درخواست نشد،پس به بخشش آغاز نمودى و فضل تو خواسته شد،پس كم نگذاشتى.و تو اى مولاى من،جز احسان و بخشش و لطف و انعام كارى نكرده‌اى و من هم جز وارد شدن در حرام‌هاى تو و تعدّى از حدود تو و غفلت از تهديدهاى تو كارى نداشته‌ام.پس خداى من،سپاس براى توست.توانايى كه شكست نمى‌خورد و مهلت دهنده‌اى كه شتاب نمى‌كند (15)اين جايگاه كسى است كه به فراوانى نعمت‌ها اعتراف كرده و آنها را با كوتاهى مقابله نموده و به تباه ساختن(نعمت‌ها)،به ضرر خود گواهى داده است (16)خداوندا،پس من به منزلت بلند پايۀ محمّدى و مقام گرامى علوى،به سوى تو نزديكى مى‌جويم و به وسيلۀ آنان به درگاهت رو مى‌آورم كه مرا از شرّ اين و آن پناه دهى.پس به درستى كه اين(كار)در برابر دارايى‌ات بر تو دشوار نيست و در برابر قدرتت بر تو سخت نمى‌باشد و تو بر هر چيز توانايى (17)پس اى خداى من،از رحمتت و توفيق هميشگى‌ات مرا چيزى ببخش كه آن را نردبانى به سوى خوشنودى‌ات قرار داده،از آن بالا روم و به وسيلۀ آن از كيفرت ايمن گردم.اى مهربان‌ترين مهربانان

  50. دعای 50 در مقام ترس از خدا

    ۵۰

    أَللَّهُمَّ إنَّكَ خَلَقْتَنِي سَوِيّاً، وَرَبَّيْتَنِي صَغِيراً، وَرَزَقْتَنِي مَكْفِيّاً. أَللَّهُمَّ إنِّي وَجَدْتُ فِيمَا أَنْزَلْتَ مِنْ كِتَابِكَ، وَبَشَّرْتَ بِهِ عِبَادِكَ، أَنْ قُلْتَ: (يا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لاَ تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إنَّ اللهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً) وَقَدْ تَقَدَّمَ مِنِّي مَا قَدْ عَلِمْتَ، وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي، فَيَا سَوْأَتا مِمَّا أَحْصَاهُ عَلَيَّ كِتَابُكَ، فَلَوْلاَ الْمَوَاقِفُ الَّتِي أُؤَمِّلُ مِنْ عَفْوِكَ الَّذِي شَمِلَ كُلَّ شَيْء لاَلْقَيْتُ بِيَدِي، وَلَوْ أَنَّ أَحَداً اسْتَطاعَ الْهَرَبَ مِنْ رَبِّهِ لَكُنْتُ أَنَا أَحَقُّ بِالهَرَبِ، وَأَنْتَ لاَ تَخْفَى عَلَيْكَ خَافِيَةٌ فِي الاَرْضِ وَلاَ فِي السَّمَآءِ إلاَّ أَتَيْتَ بِهَا، وَكَفى بِكَ جَازِياً، وَكَفى بِكَ حَسِيباً. أللَّهُمَّ إنَّكَ طَالِبِي إنْ أَنَا هَرَبْتُ، وَمُدْرِكِي إنْ أَنَا فَرَرْتُ، فَهَا أَنَا ذَا بَيْنَ يَدَيْكَ خَاضِعٌ ذَلِيلٌ رَاغِمٌ، إنْ تُعَذِّبْنِي فَإنّي لِذلِكَ أَهْلٌ، وَهُوَ يَارَبِّ مِنْكَ عَدْلٌ، وَإنْ تَعْفُ عَنِّي فَقَدِيماً شَمَلَنِي عَفْوُكَ، سْتَنِي عَافِيَتَكَ. فَأَسْأَلُكَ اللَّهُمَّ بِالْمَخْزونِ مِنْ أَسْمائِكَ، وَبِمَا وَارتْهُ الْحُجُبُ مِنْ بَهَائِكَ، إلاَّ رَحِمْتَ هذِهِ النَّفْسَ الْجَزُوعَةَ، وَهَذِهِ الرِّمَّةَ الْهَلُوعَةَ، الَّتِي لاَ تَسْتَطِيعُ حَرَّ شَمْسِكَ، فَكَيْفَ تَسْتَطِيعُ حَرَّ نارِكَ؟ وَالَّتِي لاَ تَسْتَطِيعُ صَوْتَ رَعْدِكَ، فَكَيْفَ تَسْتَطِيعُ صَوْتَ غَضَبِكَ؟ فَارْحَمْنِي اللَّهُمَّ فَإنِّي امْرُؤٌ حَقِيرٌ، وَخَطَرِي يَسِيرٌ، وَلَيْسَ عَذَابِي مِمَّا يَزِيدُ فِي مُلْكِكَ مِثْقَالَ ذَرَّة، وَلَوْ أَنَّ عَذَابِي مِمَّا يَزِيدُ فِي مُلْكِكَ لَسَأَلْتُكَ الصَّبْرَ عَلَيْهِ، وَأَحْبَبْتُ أَنْ يَكُونَ ذلِكَ لَكَ، وَلكِنْ سُلْطَانُكَ اللَّهُمَّ أَعْظَمُ، وَمُلْكُكَ أَدْوَمُ مِنْ أَنْ تَزِيـدَ فِيْهِ طَاعَةُ الْمُطِيعِينَ، أَوْ تُنْقِصَ مِنْهُ مَعْصِيَةُ الْمُذْنِبِينَ. فَارْحَمْنِي يا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ، وَتَجاوَزْ عَنِّي يا ذَا الْجَلاَلِ وَالإكْرَامِ، وَتُبْ عَلَيَّ إنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ.

    (1)خداوندا،تو مرا بى‌عيب و نقص آفريدى،و در كوچكى پرورش دادى،و به قدر كفايت،به من روزى دادى (2)خداوندا،همانا من در كتابت كه فرو فرستاده‌اى و بندگانت را به آن مژده داده‌اى،يافتم كه فرمودى:«اى بندگان من كه دربارۀ خود اسراف كرده‌ايد،از رحمت خدا نااميد نشويد كه خدا همۀ گناهان را مى‌آمرزد.»و پيش از اين از من(گناهانى)سر زده كه تو مى‌دانى و از من به آنها داناترى.پس واى بر رسوايى من،از آنچه نامۀ تو برايم برشمرده است (3)پس اگر جايگاهى كه از بخشايشت آرزومندم و هر چيزى را فرا مى‌گيرد نبود،خود را هلاك مى‌ساختم و اگر كسى مى‌توانست از پروردگار خود بگريزد،من به گريختن از تو سزاوارتر بودم.و تويى كه هيچ چيز پنهانى در زمين و آسمان بر تو پنهان نيست،مگر آن را حاضر نموده‌اى و همين بس كه تو جزا دهنده و همين بس كه تو حسابگرى (4)خداوندا،همانا تو جوياى منى،اگر بگريزم.و دستگير كنندۀ منى،اگر فرار كنم.پس اينك منم در پيشگاهت فروتن،خوار،زبون.اگر مرا عذاب نمايى،پس به درستى كه من سزاوار آنم و آن-اى پروردگار من-از جانب تو عدل است. و اگر از من درگذرى،پس از دير زمانيست كه بخشايشت مرا فرا گرفته و عافيت خويش را بر من پوشانده‌اى (5)پس خداوندا،به نام‌هاى پنهان شده‌ات و به زيبايى‌ات كه پرده‌ها آن را پوشانده،از تو مى‌خواهم كه بر اين جان بى‌تاب و اين استخوان پوسيدۀ بيقرار رحم نمايى،كه توانايى گرمى آفتابت را ندارد،پس چگونه گرماى آتشت را توانايى دارد؟و توانايى صداى غرش ابرت را ندارد،پس چگونه بانگ خشمت را توانايى دارد؟ (6) پس خداوندا،بر من رحم كن.زيرا من فردى حقيرم،و منزلتم اندك است و عذاب من، چيزى نيست كه ذرّه‌اى بر پادشاهى تو بيفزايد.و اگر عذاب من چيزى بود كه در پادشاهى‌ات مى‌افزود،هر آينه شكيبايى بر آن را از تو مى‌خواستم و دوست داشتم كه آن (فزونى)بر(ملك)تو باشد.ولى خداوندا،سلطنت تو بزرگ‌تر و پادشاهى‌ات پايدارتر از آن است كه طاعت فرمانبران بر آن بيفزايد،يا نافرمانى گنهكاران(چيزى)از آن بكاهد (7)پس بر من رحم كن،اى مهربان‌ترين مهربانان.و از من درگذر،اى داراى بزرگى و كرم.و توبه‌ام را بپذير،به درستى كه تويى توبه‌پذير بسيار مهربان

  51. دعای 51 برای تضرع و زاری به درگاه خداوند

    ۵۱

    إلهِي أَحْمَـدُكَ ـ وَأَنْتَ لِلْحَمْدِ أَهْلٌ ـ عَلَى حُسْنِ صَنِيعِكَ إلَيَّ، وَسُبُـوغِ نَعْمَآئِكَ عَلَيَّ، وَجَزِيْلِ عَطَآئِكَ عِنْدِي، وَعَلَى ما فَضَّلْتَنِي مِنْ رَحْمَتِكَ، وَأَسْبَغْتَ عَلَيَّ مِنْ نِعْمَتِكَ، فَقَدِ اصْطَنَعْتَ عِنْدِي ما يَعْجِزُ عَنُهُ شُكْرِي، وَلَوْلاَ إحْسَانُكَ، إلَيَّ وَسُبُوغُ نَعْمَآئِـكَ عَلَيَّ مَا بَلَغْتُ إحْرازَ حَظِّي، وَلاَ إصْلاَحَ نَفْسِي، وَلكِنَّكَ ابْتَدَأْتَنِي بِالإحْسَانِ، وَرَزَقْتَنِي فِي أُمُورِي كُلِّهَا الْكِفَايَةَ، وَصَرَفْتَ عَنِّي جَهْدَ الْبَلاءِ، وَمَنَعْتَ مِنِّي مَحْذُورَ الْقَضَآءِ إلهِي فَكَمْ مِنْ بَلاء جَاهِد قَدْ صَرَفْتَ عَنِّي، وَكَمْ مِنْ نِعْمَة سَابِغَة أَقْرَرْتَ بِهَا عَيْنِي، وَكَمْ مِنْ صَنِيعَة كَرِيمَة لَكَ عِنْدِي. أَنْتَ الَّذِي أَجَبْتَ عِنْدَ الاضْطِرَارِ دَعْوَتِي، وَأَقَلْتَ عِنْدَ الْعِثَارِ زَلَّتِي، وَأَخَذْتَ لِي مِنَ الاَعْدَآءِ بِظُلاَمَتِي. إلهِي مَا وَجَدْتُكَ بَخِيلاً حِينَ سَأَلْتُكَ، وَلاَ مُنْقَبِضاً حِينَ أَرَدْتُكَ، بل وَجَدْتُكَ لِدُعَآئِي سَامِعاً، وَلِمَطَالِبِي مُعْطِياً، وَوَجَدْتُ نُعْمَاكَ عَلَيَّ سَابِغَةً، فِي كُلِّ شَأْن مِنْ شَأْنِي، وَكُلِّ زَمَان مِنْ زَمَانِي، فَأَنْتَ عِنْدِي مَحْمُودٌ، وَصَنِيعُكَ لَدَيَّ مَبْرُورٌ، تَحْمَدُكَ نَفْسِي وَلِسَانِيْ وَعَقْلِي حَمْداً يَبْلُغُ الوَفَآءَ وَحَقِيقَةَ الشُّكْرِ، حَمْداً يَكُونُ مَبْلَغَ رِضَاكَ عَنِّي، فَنَجِّنِي مِنْ سَخَطِكَ يَا كَهْفِي حِينَ تُعْيينِي الْمَذَاهِبُ، وَيَا مُقيلِي عَثْرَتِي، فَلَوْلاَ سَتْرُكَ عَوْرَتِي لَكُنْتُ مِنَ الْمَفْضُوحِينَ، وَيَا مُؤَيِّدِي بِالنَّصْرِ، فَلَوْلاَ نَصْرُكَ إيَّايَ لَكُنْتُ مِنَ الْمَغْلُوبِينَ، وَيَا مَنْ وَضَعَتْ لَهُ الْمُلُوكُ نِيرَ الْمَذَلَّةِ عَلى أَعْنَاقِهَا، فَهُمْ مِنْ سَطَواتِهِ خَائِفُونَ، وَيَا أَهْلَ التَّقْوَى، وَيَا مَنْ لَهُ الأَسْمَآءُ الْحُسْنى أَسْأَلُكَ أَنْ تَعْفُوَ عَنِّي، وَتَغْفِرَ لِي فَلَسْتُ، بَرِيئاً فَأَعْتَذِرَ، وَلاَ بِذِي قُوَّة فَأَنْتَصِرَ، وَلاَ مَفَرَّ لِي فَأَفِرَّ. وَأَسْتَقِيْلُكَ عَثَراتِي، وَأَتَنَصَّلُ إلَيْكَ مِنْ ذُنُوبِي الَّتِي قَدْ أَوْبَقَتْنِي، وَأَحَاطَتْ بِي فَأَهْلَكَتْنِي، مِنْهَا فَرَرْتُ إلَيْكَ رَبِّ تَائِباً، فَتُبْ عَلَيَّ مُتَعَوِّذاً، فَأَعِذْنِي مُسْتَجِيراً، فَلاَ تَخْذُلْنِي سَآئِلاً، فَلاَ تَحْرِمْنِي مُعْتَصِماً، فَلاَ تُسْلِمْنِي دَاعِياً، فَلاَ تَرُدَّنِي خَائِباً، دَعوْتُكَ يَارَبِّ مِسْكِيناً، مُسْتَكِيناً، مُشْفِقاً، خَائِفاً، وَجِلاً، فَقِيراً، مُضْطَرّاً، إلَيْكَ أَشْكُو إلَيْكَ يَا إلهِي ضَعْفَ نَفْسِي عَنِ الْمُسَارَعَةِ فِيمَا وَعَدْتَهُ أَوْلِيَآءَكَ، وَالْمُجَانَبَةِ عَمَّا حَذَّرْتَهُ أَعْدَآءَكَ، وَكَثْرَةَ هُمُومِي وَوَسْوَسَةَ نَفْسِي . إلهِي لَمْ تَفْضَحْنِي بِسَرِيرَتِي، وَلَمْ تُهْلِكْنِي بِجَرِيرَتِي، أَدْعُوكَ فَتُجِيبُنِي وَإنْ كُنْتُ بَطِيئاً حِيْنَ تَدْعُونِي. وَأَسْأَلُكَ كُلَّمَا شِئْتُ مِنْ حَوَائِجِي، وَحَيْثُ مَا كُنْتُ وَضَعْتُ عِنْدَكَ سِرِّي، فَلاَ أَدْعُو سِوَاكَ، وَلاَ أَرْجُو غَيْرَكَ، لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ، تَسْمَعُ مَنْ شَكَا إلَيْكَ، وَتَلْقى مَنْ تَوَكَّلَ عَلَيْكَ، وَتُخَلِّصُ مَنِ اعْتَصَمَ بِكَ، وَتُفَرِّجُ عَمَّنْ لاذَ بِكَ. إلهِي فَلاَ تَحْرِمْنِي خَيْرَ الآخِرَةِ وَالأُولى لِقِلَّةِ شُكْرِي، وَاغْفِرْ لِي مَا تَعْلَمُ مِنْ ذُنُوبِي، إنْ تُعَذِّبْ فَأَنَا الظَّالِمُ، الْمُفَرِّطُ، الْمُضَيِّعُ، الاثِمُ، الْمُقَصِّرُ، الْمُضْجِعُ، الُمُغْفِلُ حَظَّ نَفْسِي، وَإنْ تَغْفِرْ فَأَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ.

    (1)خداى من،تو را سپاس‌گزارم و تو شايستۀ سپاسى،بر نيكويى نيكى‌ات به من،و فراخى نعمت‌هايت بر من،و بسيارى عطاها و بخشش‌هايت دربارۀ من،و بر رحمتت كه مرا به وسيلۀ آن برترى دادى،و بر نعمتت كه بر من روا داشتى.پس تو آنچنان به من نيكى كردى كه شكر من از اداى آن عاجز است (2)و اگر احسان تو به من و فراوانى نعمت‌هايت بر من نبود،هيچگاه به بهرۀ خود نمى‌رسيدم و اصلاح خويش را نمى‌يافتم.ولى تو احسانت را در حقّ من آغاز نمودى و بى‌نيازى را در همۀ كارهايم به من روزى دادى و سختى گرفتارى را از من دور كردى و مقدّراتى كه موجب ترس است را از من باز داشتى (3)خداى من،پس چه بسيار بلاهاى سختى كه از من برگرداندى!و چه بسيار نعمت فراخى كه ديده‌ام را به آن روشن نمودى!و چه بسيار نيكى بزرگ،كه براى تو نزد من است! (4)تويى كه هنگام بيچارگى،دعايم را اجابت نمودى و هنگام(به گناه)افتادن،از لغزشم درگذشتى و داد مرا از دشمنانم گرفتى (5)خداى من،هنگامى كه از تو درخواست نمودم،تو را بخيل نيافتم و هنگامى كه قصد تو نمودم،تو را درهم كشيده نديدم.بلكه تو را براى نيايشم،شنونده و براى خواسته‌هايم،بخشنده يافتم.و نعمت‌هايت را بر خود،در هر حالى از حالم و هر وقتى از اوقاتم،گسترده يافتم.پس تو نزد من ستوده‌اى و نيكى‌ات پيش من پسنديده است (6)تنم و زبانم و عقلم،تو را سپاس‌گزارى مى‌كنند.سپاسى كه به كمال و حقيقت ستايش رسد.سپاسى كه به اندازۀ خوشنودى تو از من باشد.پس مرا از خشم سختت نجات ده (7)اى پناه من،وقتى كه راه‌ها مرا ناتوان مى‌كند و راه نمى‌نمايد،و اى درگذرنده از لغزشم كه اگر عيب‌پوشى تو(از موجبات)شرمندگى‌ام نبود،هر آينه از رسوا شدگان بودم،و اى نيرودهنده با يارى نمودن،كه اگر يارى كردن تو نبود، هر آينه از شكست خوردگان بودم،و اى كسى كه پادشاهان براى او يوغ خوارى بر گردن‌هايشان نهاده‌اند و از قهرها و غلبه‌هاى او ترسانند،و اى سزاوار پرهيزكارى، و اى كسى كه نيكوترين نام‌ها براى اوست؛از تو مى‌خواهم كه مرا ببخشايى و بيامرزى‌ام.زيرا من بى‌گناه نيستم تا عذرى داشته باشم و داراى توانى نمى‌باشم تا پيروز شوم و مرا گريزگاهى نيست تا بگريزم (8)و از تو مى‌خواهم كه از لغزش‌هايم درگذرى و به درگاه تو از گناهانم كه تباهم ساخته و مرا فرا گرفته تا هلاكم كند،پوزش مى‌طلبم.پروردگار من،از آن(گناهان)،با حال توبه به سوى تو گريخته‌ام،پس توبه‌ام را بپذير.پناهنده‌ام،پس پناهم ده.زنهار خواهنده‌ام،پس خوارم نكن.درخواست كننده‌ام، پس بى‌بهره‌ام نگردان.چنگ زننده‌ام،پس رهايم نكن.خواهانم،پس مرا نااميد بر نگردان (9)تو را خواندم-اى پروردگار من-در حالى كه بينوا،فروتن،حذر كننده،ترسان، بيمناك،فقير و بيچارۀ درگاه تو هستم (10)اى خداى من،از ناتوانى جسمم در شتافتن به آنچه به دوستانت نويد داده‌اى،و دورى نمودن از آنچه دشمنانت را به آن بيم داده‌اى، و از بسيارى اندوه‌هايم و از وسوسه‌هاى دلم،به تو شكايت مى‌كنم (11)خداى من،به (ناپاكى)درونم مرا رسوا نكردى و به گناهم مرا هلاك ننمودى.تو را مى‌خوانم،پس مرا اجابت مى‌كنى و اگر چه هنگامى كه مرا مى‌خوانى،كند هستم.و هر حاجتى كه مى‌خواهم،از تو درخواست مى‌كنم و هر كجا كه باشم راز خود را نزد تو مى‌گذارم.پس جز تو را نمى‌خوانم و به جز تو اميدوار نيستم (12)در فرمانبرى‌ات پابرجايم.كسى را كه به درگاه تو شكايت كند،مى‌شنوى و به كسى كه بر تو اعتماد كرده،رو مى‌آورى و هر كس را كه به(رشتۀ)تو دست آويزد،مى‌رهانى و غم و اندوه را از كسى كه به تو پناه آورده،برطرف مى‌كنى (13)خداى من،پس مرا به خاطر سپاس اندكم،از خير آخرت و دنيا بى‌بهره نگردان و گناهانى را كه از من مى‌دانى،بيامرز (14)اگر كيفر كنى،اين من هستم كه ستمكار،سهل‌انگار،تباه كننده،گنهكار،مقصّر،اهمال كننده،واگذارندۀ بهرۀ خويشم و اگر بيامرزى،پس تو بخشاينده‌ترين بخشايندگانى

  52. دعای 52 برای اصرار در درخواست از خداوند

    ۵۲

    يَا أَللهُ الَّذِي لاَ يَخْفَى عَلَيْهِ شَيْءٌ فِي الأَرْضِ وَلاَ فِي السَّمَآءِ، وَكَيْفَ يَخْفى عَلَيْكَ يَا إلهِي مَا أَنْتَ خَلَقْتَهُ؟ وَكَيْفَ لاَ تُحْصِي مَا أَنْتَ صَنَعْتَهُ؟ أَوْ كَيْفَ يَغِيبُ عَنْكَ مَا أَنْتَ تُدَبِّرُهُ؟ أَوْ كَيْفَ يَسْتَطِيعُ أَنْ يَهْرُبَ مِنْكَ مَنْ لاَ حَياةَ لَهُ إلاَّ بِرِزْقِكَ؟ أَوْ كَيْفَ يَنْجُو مِنْكَ مَنْ لاَ مَذْهَبَ لَهُ فِي غَيْرِ مُلْكِكَ؟ سُبْحَانَكَ! أَخْشى خَلْقِكَ لَكَ أَعْلَمُهُمْ بِكَ، وَأَخْضَعُهُمْ لَكَ أَعْمَلُهُمْ بِطَاعَتِكَ، وَأَهْوَنُهُمْ عَلَيْكَ مَنْ أَنْتَ تَرْزُقُهُ وَهُوَ يَعْبُدُ غَيْرَكَ، سُبْحَانَكَ! لاَ يُنْقِصُ سُلْطَانَكَ مَنْ أَشْرَكَ بِكَ، وَكَذَّبَ رُسُلَكَ، وَلَيْسَ يَسْتَطِيعُ مَنْ كَرِهَ قَضَآءَكَ أَنْ يَرُدَّ أَمْرَكَ، وَلاَ يَمْتَنِعُ مِنْكَ مَنْ كَذَّبَ بِقُدْرَتِكَ، وَلاَ يَفُوتُكَ مَنْ عَبَدَ غَيْرَكَ، وَلاَ يُعَمَّرُ فِي الدُّنْيَا مَنْ كَرِهَ لِقَآءَكَ. سُبْحَانَكَ! مَا أَعْظَمَ شَأْنَكَ، وَأَقْهَرَ سُلْطَانَكَ، وَأَشَدَّ قُوَّتَكَ، وَأَنْفَذَ أَمْرَكَ! سُبْحَانَكَ! قَضَيْتَ عَلَى جَمِيعِ خَلْقِكَ الْمَوْتَ: مَنْ وَحَّدَكَ وَمَنْ كَفَرَ بِكَ، وَكُلٌّ ذَائِقُ المَوْتِ، وَكُلٌّ صَائِرٌ إلَيْكَ، فَتَبَارَكْتَ وَتَعَالَيْتَ، لاَ إلهَ إلاَّ أَنْتَ، وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ، آمَنْتُ بِكَ، وَصَدَّقْتُ رُسُلَكَ وَقَبِلْتُ كِتَابَكَ، وَكَفَرْتُ بِكُلِّ مَعْبُود غَيْرِكَ، وَبَرِئْتُ مِمَّنْ عَبَدَ سِوَاكَ. أللَّهُمَّ إنِّي أُصْبحُ وَأُمْسِي مُسْتَقِلاًّ لِعَمَلِي، مُعْتَرِفاً بِذَنْبِي، مُقِرَّاً بِخَطَايَايَ، أَنَا بِإسْرَافِي عَلَى نَفْسِي ذَلِيلٌ، عَمَلِي أَهْلَكَنِي، وَهَوَايَ أَرْدَانِي، وَشَهَوَاتِي حَرَمَتْنِي. فَأَسْأَلُكَ يَا مَوْلاَيَ سُؤالَ مَنْ نَفْسُهُ لاَهِيَةٌ لِطُولِ أَمَلِهِ، وَبَدَنُهُ غَافِلٌ لِسُكُونِ عُرُوقِهِ، وَقَلْبُهُ مَفْتُونٌ بِكَثْرَةِ النِّعَمِ عَلَيْهِ، وَفِكْرُهُ قَلِيلٌ لِمَا هُوَ صَائِرٌ إلَيْهِ، سُؤَالَ مَنْ قَدْ غَلَبَ عَلَيْهِ الاَمَلُ، وَفَتَنَهُ الْهَوى، وَاسْتَمْكَنَتْ مِنْهُ الدُّنْيَا، وَأَظَلَّهُ الاَجَلُ، سُؤَالَ مَنِ اسْتَكْثَرَ ذُنُوبَهُ، وَاعْتَرَفَ بِخَطِيئَتِهِ، سُؤَالَ مَنْ لاَ رَبَّ لَهُ غَيْرُكَ، وَلاَ وَلِيَّ لَهُ دُونَكَ، وَلاَ مُنْقِذَ لَهُ مِنْكَ، وَلاَ مَلْجَأَ لَهُ مِنْكَ إلاَّ إلَيْكَ . إلهِي أسْأَلُكَ بِحَقِّكَ الْـوَاجِبِ عَلَى جَمِيعِ خَلْقِكَ، وَبِاسْمِكَ الْعَظِيْمِ الَّذِي أَمَرْتَ رَسُولَكَ أَنْ يُسَبِّحَكَ بِهِ، وَبِجَلاَلِ وَجْهِكَ الْكَرِيمِ الذِي لاَ يَبْلى وَلاَ يَتَغَيَّرُ، وَلاَ يَحُولُ وَلاَ يَفْنى، أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد، وَأَنْ تُغْنِيَنِي عَنْ كُلِّ شَيْء بِعِبادَتِكَ، وَأَنْ تُسَلِّيَ نَفْسِيْ عَنِ الدُّنْيَا بِمَخَافَتِكَ، وَأَنْ تُثْنِيَنِي بِالْكَثِيْرِ مِنْ كَرَامَتِكَ بِرَحْمَتِكَ، فَإلَيْكَ أَفِرُّ، و مِنْكَ أَخَافُ، وَبِكَ أَسْتَغِيثُ، وَإيَّاكَ أَرْجُو، وَلَكَ أَدْعُو، وَإلَيْكَ أَلْجَأُ، وَبِكَ أَثِقُ، وَإيَّاكَ أَسْتَعِينُ، وَبِكَ أُؤمِنُ، وَعَلَيْكَ أَتَوَكَّلُ، وَعَلَى جُودِكَ وَكَرَمِكَ أَتَّكِلُ.

    (1)اى خدايى كه چيزى در زمين و آسمان بر تو پنهان نيست.و چگونه آنچه را كه خود آن را آفريده‌اى-اى خداى من-بر تو پنهان باشد؟و چگونه آنچه را كه خود ساخته‌اى، شمار آن را ندانى‌؟يا چگونه از تو پنهان شود،آنچه كه خود آن را تدبير مى‌نمايى‌؟يا چگونه مى‌تواند از تو بگريزد،آنكه جز به وسيلۀ روزى‌ات زندگى برايش نيست‌؟يا چگونه از تو رهايى يابد،كسى كه در غير قلمرو تو،راهى برايش نمى‌باشد؟ (2)پاك و منزّهى!ترسنده‌ترين آفريدگانت از تو،آگاه‌ترين آنها به(كبريايى)توست.و خاضع‌ترين آنان از تو،عمل كننده‌ترين ايشان به فرمان توست.و پست‌ترين آنها نزد تو،كسيست كه تو او را روزى مى‌دهى و او غير تو را مى‌پرستد (3)پاك و منزّهى!كسى كه به تو شرك آورد و پيامبرانت را دروغگو شمارد،از فرمانروايى‌ات نمى‌كاهد.و كسى كه حكم تو را نپسنديد،نمى‌تواند فرمانت را باز گرداند.و كسى كه قدرت تو را تكذيب نمود،نمى‌تواند خود را از تو باز دارد.و كسى كه جز تو را پرستيد،از دست تو گريزى ندارد.و كسى كه(مرگ و)ديدار تو را نپسنديد،در دنيا عمر جاودان نيابد (4)پاك و منزّهى!چه بزرگست مرتبۀ تو!و چه غالب است پادشاهى‌ات!و چه شديد است قدرت تو!و چه نافذ است فرمانت! (5)پاك و منزّهى!مرگ را براى همۀ آفريدگانت-آنكه تو را يگانه دانست و آنكه به تو كفر ورزيد-رقم زده‌اى.و همه چشندۀ مرگ هستند.و همه به سوى تو برگشت كننده‌اند. پس تو مبارك و برترى.جز تو معبودى نيست.يگانه‌اى هستى كه براى تو شريكى نمى‌باشد (6)به تو ايمان آوردم و پيامبرانت را تصديق نمودم و كتابت را پذيرفتم و به هر معبودى جز تو كفر ورزيدم و از هر كه جز تو را پرستيد،بيزارى جستم (7)خداوندا،من شب را به صبح و صبح را به شام مى‌آورم،در حالى كه عملم را اندك مى‌بينم و به گناهم اعتراف دارم و به خطاهايم اقرار مى‌كنم.من به خاطر زياده‌روى بر خود،خوار گشته‌ام.عملم مرا به هلاكت افكنده و هواى نفسم مرا تباه ساخته و خواهش‌هاى نفسانى‌ام مرا محروم گردانده (8)پس-اى مولاى من-از تو درخواست مى‌كنم،درخواست كسى كه نفس او به خاطر آرزوهاى درازش سرگرم شده و تن او به خاطر آرامش رگ‌هايش،غافل مانده و دلش به سبب زيادى نعمت‌ها بر او،فريفته شده و انديشه‌اش براى آنچه به سوى آن باز مى‌گردد، اندك است (9)درخواست كسى كه آرزو بر او چيره گشته،و خواهش نفس او را گمراه نموده و دنيا بر او تسلّط يافته و مرگ بر او سايه افكنده است.درخواست كسى كه گناهانش را بسيار دانسته،و به خطايش اعتراف نموده است.درخواست كسى كه پروردگارى براى او جز تو و سرپرستى برايش غير تو نيست،و نجات‌دهنده‌اى براى او از تو نمى‌باشد،و پناهگاهى براى او از تو،جز به سوى تو نيست (10)خداى من،به آن حقّ‌ واجب خود كه بر همۀ آفريدگانت دارى،و به آن نام بزرگت كه پيامبرت را فرمان دادى كه تو را با آن تسبيح گويد،و به آن بزرگى ذات بزرگوارت كه كهنه و دگرگون نمى‌شود،و تغيير حال نمى‌دهد،و نابود نمى‌گردد،از تو مى‌خواهم كه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى و مرا به وسيلۀ بندگى‌ات از هر چيزى بى‌نياز گردانى و مرا با ترس از خود، در دورى از دنيا،تسلّى بخشى.و با رحمت خويش مرا به بسيارى بخشش خود بازگردانى (11)پس فقط به سوى تو مى‌گريزم و تنها از تو مى‌ترسم و تنها از تو فريادرسى مى‌خواهم و فقط به تو اميدوارم و تو را مى‌خوانم و تنها به سوى تو پناه مى‌برم و به تو اعتماد مى‌كنم و فقط از تو يارى مى‌جويم و تنها به تو ايمان دارم و فقط بر تو توكّل مى‌كنم و تنها بر بخشش و بزرگوارى تو دل مى‌بندم

  53. دعای 53 در اظهار ذلت به پیشگاه خداوند

    ۵۳

    رَبِّ أَفْحَمَتْنِيْ ذُنُوبِي، وَانْقَطَعَتْ مَقَالَتِي، فَلاَ حُجَّةَ لِي، فَأَنَا الأَسِيـرُ بِبَلِيَّتِي، الْمُـرْتَهَنُ بِعَمَلِي، الْمُتَرَدِّدُ فِي خَطِيئَتِي، الْمُتَحَيِّرُ عَنْ قَصْدِي، الْمُنْقَطَعُ بِي، قَدْ أَوْقَفْتُ نَفْسِي مَوْقِفَ الأَذِلاَّءِ الْمُذْنِبِينَ، مَوْقِفَ الأَشْقِيآءِ الْمُتَجَرِّينَ عَلَيْكَ، الْمُسْتَخِفِّينَ بِوَعْدِكَ. سُبْحَانَكَ! أَيَّ جُرْأَة اجْتَرَأْتُ عَلَيْكَ؟ وَأَيَّ تَغْرِير غَرَّرْتُ بِنَفْسِي مَوْلاَيَ إرْحَمْ كَبْوَتِيْ لِحُرِّ وَجْهِي، وَزَلَّةَ قَدَمِي، وَعُدْ بِحِلْمِكَ عَلَى جَهْلِي، وَبِإحْسَانِكَ عَلَى إسَآءَتِي، فَأَنَا الْمُقِرُّ بِذَنْبِي، الْمُعْتَرِفُ بِخَطِيئَتِي، وَهَذِهِ يَدِيْ وَنَاصِيَتِي، أَسْتَكِينُ بِالْقَـوْدِ مِنْ نَفْسِي . إرْحَمْ شَيْبَتِي، وَنَفَادَ أَيَّامِي، وَاقْتِرَابَ أَجَلِي، وَضَعْفِي، وَمَسْكَنَتِي، وَقِلَّةَ حِيلَتِي. مَوْلاَيَ وَارْحَمْنِي إذَا انْقَطَعَ مِنَ الدُّنْيَا أَثَرِي، وَامَّحى مِنَ الْمَخْلُوقِينَ ذِكْرِي، وَكُنْتُ فِي الْمَنْسِيِّينَ، كَمَنْ قَدْ نُسِيَ. مَوْلاَيَ وَارْحَمْنِي عِنْدَ تَغَيُّرِ صُورَتِي وَحَالِي إذَا بَلِيَ جِسْمِي، وَتَفَرَّقَتْ أَعْضَائِي، وَتَقَطَّعَتْ أَوْصَالِيْ، يا غَفْلَتِي عَمَّا يُرَادُ بِيَ. مَوْلاَيَ وَارْحَمْنِي فِي حَشْرِي وَنَشْرِي، وَاجْعَل فِي ذَلِكَ الْيَومِ مَعَ أَوْلِيَآئِكَ مَوْقِفِي، وَفِي أَحِبَّائِكَ مَصْدَرِي، وَفِي جِوَارِكَ مَسْكَنِي يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ.

    (1)اى پروردگار من،گناهانم خاموشم نموده و گفتارم قطع گرديده.پس براى من هيچ حجّتى نيست.ازاين‌رو من اسير بلاى خود،گروگان عمل خويش،مردد در خطاى خود،متحيّر از مقصد خويش و در راه مانده‌ام (2)خود را در جايگاه خواران گناهكار،جايگاه بدبختانى كه بر تو جرأت يافته‌اند و سبك شمارندگان وعدۀ تو، واداشته‌ام (3)پاك و منزّهى!به كدامين جرأت بر تو تجرّى نمودم‌؟و به كدام هلاك، خود را به هلاكت افكندم‌؟ (4)مولاى من!بر به رو افتادنم با تمام رخسارم،و بر لغزش گام‌هايم رحم كن.و با بردبارى‌ات بر نادانى‌ام،و با احسانت بر بدكردارى‌ام تلافى كن. زيرا من به گناه خود،اقرار داشته و به خطاى خويش،اعتراف مى‌كنم.و اين دست من و موى جلوى سرم است.براى قصاص خويش،فروتن مى‌شوم،بر پيرى‌ام و به آخر رسيدن روزهايم و نزديك شدن مرگم و ناتوانى‌ام و نيازمندى‌ام و بيچارگى‌ام رحم كن (5)مولاى من!هنگامى كه اثرم از دنيا قطع شود،و يادم از ميان آفريدگان محو گردد،و مانند كسى كه فراموش شده،از فراموش شدگان گردم،به من رحم كن (6)مولاى من! هنگام دگرگون شدن صورتم،و حالم هنگامى كه جسدم پوسيده گردد،و اعضايم گسسته شود،و مفاصلم پاره‌پاره شود،بر من رحم كن.اى واى از بى‌خبرى من از آنچه درباره‌ام خواسته مى‌شود! (7)مولاى من!و در برانگيخته شدن و زنده شدنم به من رحم كن،و جايگاهم را در آن روز با دوستانت،و بازگشتم را در ميان يارانت،و خانه‌ام را در جوار خود قرار ده،اى پروردگار جهانيان

  54. دعای 54 درخواست از خدا برای دور کردن غم و اندوه

    ۵۴

    يَا فَارِجَ الْهَمِّ وَكَاشِفَ الغَمِّ، يَا رَحْمنَ الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَرَحِيمَهُمَا، صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد، وَافْرُجْ هَمِّيَ، وَاكْشِفْ غَمِّيَ، يَا وَاحِدُ يَا أَحَدُ، يَا صَمَدُ، يَامَنْ لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ، وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ، اعْصِمْنِي وَطَهِّرْنِي، وَاْذهِبْ بِبَلِيَّتِي. [وَاقْرَأْ آيَةَ الْكُرسِيّ وَالْمُعَوِّذَتَيْنِ وَقُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ وَقُلْ:] أَللَّهُمَّ إنِّيْ أَسْأَلُكَ سُؤَالَ مَنِ اشْتَدَّتْ فَاقَتُهُ، وَضَعُفَتْ قُوَّتُهُ، وَكَثُرَتْ ذُنُوبُهُ، سُؤَالَ مَنْ لاَ يَجِدُ لِفَاقَتِهِ مُغِيْثاً، وَلاَ لِضَعْفِهِ مُقَوِّياً، وَلاَ لِذَنْبِهِ غَافِراً غَيْرَكَ، يَا ذَا الْجَلاَلِ وَالإكْرَامِ. أَسْأَلُكَ عَمَلاً تُحِبُّ بِهِ مَنْ عَمِلَ بِهِ، وَيَقِيناً تَنْفَعُ بِهِ مَنِ اسْتَيْقَنَ بِهِ حَقَّ الْيَقِينِ فِيْ نَفَاذِ أَمْرِكَ. أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد، وَاقْبِضَ عَلَى الصِّدْقِ نَفْسِي، وَاقْطَعْ مِنَ الدُّنْيَا حَاجَتِي، وَاجْعَلْ فِيمَا عِنْدَكَ رَغْبَتِي، شَوْقاً إلَى لِقَائِكَ، وَهَبْ لِي صِدْقَ التَّوَكُّلِ عَلَيْكَ . أَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ كِتَاب قَدْ خَلاَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ كِتَاب قَدْ خَلاَ أَسْأَلُكَ خَوْفَ الْعَابِدِينَ لَكَ، وَعِبَادَةَ الْخَاشِعِينَ لَكَ، وَيَقِيْنَ الْمُتَوَكِّلِينَ عَلَيْكَ، وَتَوَكُّلَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْكَ. أَللَّهُمَّ اجْعَلْ رَغْبَتِي فِي مَسْأَلَتِي مِثْلَ رَغْبَةِ أَوْلِيَآئِكَ فِي مَسَائِلِهِمْ، وَرَهْبَتِيْ مِثْلَ رَهْبَةِ أَوْلِيَآئِكَ، وَاسْتَعْمِلْنِي فِي مَرْضَاتِكَ، عَمَلاً لاَ أَتْرُكُ مَعَهُ شَيْئاً مِنْ دِيْنِكَ مَخَافَةَ أَحْد مِنْ خَلْقِكَ. أللَّهُمَّ هَذِهِ حَاجَتِي، فَأَعْظِمْ فِيهَا رَغْبَتِي، وَأَظْهِرْ فِيهَا عُذْرِي، وَلَقِّنِي فِيهَا حُجَّتِي وَعَافِ فِيْهَا جَسَدِيْ. أللَّهُمَّ مَنْ أَصْبَحَ لَهُ ثِقَةٌ أَوْ رَجَآءٌ غَيْرُكَ، فَقَدْ أَصْبَحْتُ وَأَنْتَ ثِقَتِي وَرَجَآئِي فِي الأُمُورِ كُلِّهَا، فَاقْضِ لِيْ بِخَيْرِهَا عَاقِبَةً، وَنَجِّنِيْ مِنْ مُضِلاَّتِ الْفِتَنِ، بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ. وَصَلَّى اللهُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّد رُسُولِ اللهِ المُصْطَفَى، وَعَلَى آلِهِ الطَّاهِرِينَ.

    (1)اى برطرف كنندۀ اندوه و از بين برندۀ غم.اى بخشنده در دنيا و آخرت و مهربان در آن دو.بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و اندوه مرا برطرف كن و غمم را بزدا (2)اى يگانه،اى يكتا،اى بى‌نياز،اى كه نزائيده و زائيده نشده‌اى و براى او همتايى نبوده است،مرا حفظ كن و پاك گردان و گرفتارى مرا از ميان ببر.«و آية الكرسى و سوره‌هاى ناس و فلق و قل هو اللّه احد را بخوان و بگو:» (3)خداوندا من از تو مى‌خواهم،(مانند)درخواست كسى كه سخت نيازمند،و نيرويش ضعيف،و گناهانش بسيار است.درخواست كسى كه فريادرسى براى نيازش،و نيرو دهنده‌اى براى ضعفش، و بخشاينده‌اى براى گناهانش جز تو نمى‌يابد.اى صاحب عظمت و كرامت!از تو عملى را درخواست مى‌كنم كه به سبب آن هر كسى را كه آن را انجام دهد،دوست دارى.و يقينى مى‌خواهم كه به وسيلۀ آن هر كس را كه به نافذ بودن امر تو يقين پيدا كند،سود مى‌دهى (4)خداوندا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و مرا بر راستى بميران و نيازم را از دنيا قطع كن و در آنچه نزد توست،رغبتم را،آرزومندى ديدارت قرار ده. و توكّل راستين به خود را،به من ارزانى دار (5)از تو نيكى آنچه نوشته شده و گذشته را درخواست مى‌نمايم و از بدى آنچه نوشته شده و گذشته،به تو پناه مى‌برم.ترس عبادت كنندگان و پرستش فروتنان براى تو و يقين توكّل كنندگان بر تو و توكّل مؤمنان بر تو را،از تو درخواست مى‌نمايم (6)خداوندا،رغبت مرا در درخواستم،همانند رغبت اولياى خود در خواسته‌هايشان،و ترسم را مانند ترس اوليائت قرار ده.و مرا در(راه) خوشنودى‌ات به كارى بگمار كه با آن چيزى از دين تو را،به خاطر ترس كسى از آفريدگانت رها ننمايم (7)خداوندا خواستۀ من اين است.پس رغبت مرا در آن افزون گردان و عذرم را در آن آشكار فرما و حجّتم را در آن به من بفهمان و تنم را در آن عافيت بخش (8)خداوندا،هر كس صبح كرد،در حالى كه اعتماد يا اميدش به جز تو بود.پس من صبح كردم،درحالى‌كه اعتماد و اميدم در همۀ كارها تويى.پس آنچه سرانجامش بهترين است را برايم مقدّر فرما و مرا از فتنه‌هاى گمراه كننده نجات ده.به رحمت خودت،اى مهربان‌ترين مهربانان (9)و درود خدا بر سرور ما،محمّد،فرستادۀ خدا كه برگزيده است و بر خاندان پاكش باد

  55. دعای 55 از تسبیح زین‌العابدین علیه السلام

    ۵۵

    سُبْحَانَكَ اَللّٰهُمَّ وَحَنَانَيْكَ سُبْحَانَكَ اَللّٰهُمَّ وَتَعَالَيْتَ سُبْحَانَكَ اَللّٰهُمَّ وَ الْعِزُّ اِزَارُكَ سُبْحَانَكَ اَللّٰهُمَّ وَالْعَظَمَةُ رِدآؤُكَ سُبْحَانَكَ اَللّٰهُمَّ وَالْكِبْرِيَآءُ سُلْطَانُكَ سُبْحَانَكَ مِنْ عَظِيْمِ مَا أَعْظَمَكَ سُبْحَانَكَ سُبِّحْتَ فِيْ الْمَلَاِ الْأَعْلٰى، تَسْمَعُ وَتَرٰى مَا تَحْتَ الثَّرٰى سُبْحَانَكَ اَنْتَ شَاهِدُ كُلِّ نَجْوٰى سُبْحَانَكَ مَوْضِعُ كُلِّ شَكْوٰى سُبْحَانَكَ حَاضِرُ كُلِّ مَلَاٍ سُبْحَانَكَ عَظِيمُ الرَّجآءِ سُبْحَانَكَ تَرٰى مَا فِيْ قَعْرِ الْمَآءِ سُبْحَانَكَ تَسْمَعُ أَنْفَاسَ الْحِيْتَانِ فِيْ قُعُوْرِ الْبِحَارِ سُبْحَانَكَ تَعْلَمُ وَزْنَ السَّمَوَاتِ سُبْحَانَكَ تَعْلَمُ وَزْنَ الْاَرَضِيْنَ سُبْحَانَكَ تَعْلَمُ وَزْنَ الشَّمْسِ وَ الْقَمَرِ سُبْحَانَكَ تَعْلَمُ وَزْنَ الظُّلْمَةِ وَالنُّوْرِ سُبْحَانَكَ تَعْلَمُ وَزْنَ الْفَيْءِ وَالْهَوَآءِ سُبْحَانَكَ تَعْلَمُ وَزْنَ الرِّيْحِ كَمْ هِيَ مِنْ مِثْقَالِ ذَرَّةٍ سُبْحَانَكَ قُدُّوْسٌ قُدُّوْسٌ قُدُّوْسٌ سُبْحَانَكَ عَجَبًا مَنْ عَرَفَكَ كَيْفَ لَا يَخَافُكَ سُبْحَانَكَ اَللّٰهُمَّ وَبِحَمْدِكَ سُبْحَانَكَ اللهُ الْعَلِيُّ الْعَظِيْمُ. رَوَى الزُّهْرِيْ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ قالَ كَانَ الْقَوْمُ لَا يَخْرُجُوْنَ مِنْ مَكَّةَ حَتّٰى يَخْرُجَ عَلِيٌّ بْنُ الْحُسَيْنِ سَيِّدُ الْعَابِدِيْنَ، فَخَرَجَ وَ خَرَجْتُ مَعَهٗ فَنَزَلَ فِيْ بَعْضِ الْمَنَازِلِ فَصَلّٰى رَكْعَتَيْنِ، فَسَبَّحَ فِيْ سُجُوْدِهٖ - يَعْنِيْ بِهٰذَا التَّسْبِيْحِ فَلَمْ يَبْقَ شَجَرٌ وَ لَا مَدَرٌ اِلاَّ سَبَّحَ مَعَهٗ، فَفَزِعْنَا، فَرَفَعَ رَأسَهٗ، فَقَالَ: يَا سَعِيْدُ أَ فَزِعْتَ فَقُلْتُ: نَعَمْ يَا ابْنَ رَسُولِ اللهِ فَقَالَ: هٰذَا التَّسْبِيْحُ الْاَعْظَمُ، حَدَّثَنِيْ أَبِيْ عَنْ جَدِّيْ عَنْ رَسُوْلِ اللهِ: لَا تَبْقَى الذُّنُوْبُ مَعَ هٰذَا التَّسْبِيْحِ، وَ أَنَّ اللهَ جَلَّ جَلَالُهٗ لَمَّا خَلَقَ جَبْرَئِيْلَ أَلْهَمَهٗ هٰذَا التَّسْبِيْحَ، وَ هُوَ اسْمُ اللهِ الْأَكْبَرُ.

    پاک و منزّهی تو، خدایا، و مهربانی‌ات را می‌جویم پاک و منزّهی تو، خدایا، و بس بلندمرتبه‌ای پاک و منزّهی تو، خدایا، و عزّت جامه توست پاک و منزّهی تو، خدایا، و عظمت ردای توست پاک و منزّهی تو، خدایا، و کبریا فرمانروایی توست پاک و منزّهی تو، ای بزرگ، چه بزرگی تو پاک و منزّهی تو، در ملأ اعلی تسبیح گفته می‌شوی، و آنچه را زیر خاک است می‌شنوی و می‌بینی پاک و منزّهی تو، تو گواه هر رازگویی هستی پاک و منزّهی تو، جایگاه هر شکایتی پاک و منزّهی تو، حاضر در هر انجمنی پاک و منزّهی تو، ای امید بزرگ پاک و منزّهی تو، آنچه را در ژرفای آب است می‌بینی پاک و منزّهی تو، نفس‌های ماهیان را در ژرفای دریاها می‌شنوی پاک و منزّهی تو، وزن آسمان‌ها را می‌دانی پاک و منزّهی تو، وزن زمین‌ها را می‌دانی پاک و منزّهی تو، وزن خورشید و ماه را می‌دانی پاک و منزّهی تو، وزن تاریکی و روشنایی را می‌دانی پاک و منزّهی تو، وزن سایه و هوا را می‌دانی پاک و منزّهی تو، وزن باد را می‌دانی که چند برابر سنگینی ذرّه‌ای است پاک و منزّهی تو، قدّوسی، قدّوسی، قدّوسی پاک و منزّهی تو، شگفتا! چگونه کسی که تو را شناخت از تو نترسد پاک و منزّهی تو، خدایا، و تو را می‌ستایم پاک و منزّهی تو، ای خداوند بلندمرتبه بزرگ. زهری از سعید بن مسیّب روایت کرده است که گفت: مردم از مکه بیرون نمی‌رفتند تا علی بن الحسین، سرور عبادت‌کنندگان، بیرون رود؛ پس آن حضرت بیرون رفت و من نیز همراه او بیرون رفتم در یکی از منزلگاه‌ها فرود آمد و دو رکعت نماز گزارد و در سجده خود تسبیح گفت - یعنی همین تسبیح را هیچ درخت و کلوخی نماند مگر آنکه با او تسبیح گفت؛ پس ما هراسان شدیم. آن حضرت سر برداشت و فرمود: ای سعید، آیا ترسیدی؟ گفتم: آری، ای پسر رسول خدا فرمود: این بزرگ‌ترین تسبیح است. پدرم از جدّم از رسول خدا برایم روایت کرد که: با این تسبیح هیچ گناهی بر جای نمی‌ماند، و خداوند - جلّ جلاله - چون جبرئیل را آفرید، این تسبیح را به او الهام فرمود، و آن بزرگ‌ترین نام خداست.

  56. دعای 56 دعا و تمجید آن حضرت علیه السلام

    ۵۶

    اَلْحَمْدُ لِلهِ الَّذِيْ تَجَلّٰى لِلْقُلُوْبِ بِالْعَظَمَةِ وَ احْتَجَبَ عَنِ الْاَبْصَارِ بِالْعِزَّةِ وَاقْتَدَرَ عَلَى الْاَشْيآءِ بِالْقُدْرَةِ فَلَا الْاَبْصَارُ تَثْبُتُ لِرُؤْيَتِهٖ وَ لَا الْاَوْهَامُ تَبْلُغُ كُنْهَ عَظَمَتِهٖ تَجَبَّرَ بالْعَظَمَةِ وَ الْكِبْرِيآءِ وَ تَعَطَّفَ بِالْعِزِّ وَ الْبِرِّ وَ الْجَلَالِ وَ تَقَدَّسَ بِالْحُسْنِ وَ الْجَمَالِ وَ تَمَجَّدَ بِالْفَخْرِ وَ الْبَهآءِ وَ تَجَلَّلَ بِالْمَجْدِ وَ الْآلَآءِ وَ اسْتَخْلَصَ بِالنَّوْرِ وَ الضِّيَآءِ خَالِقٌ لَا نَظِيْرَ لَهٗ وَ اَحَدٌ لَا نِدَّ لَهٗ وَ وَاحِدٌ لَا ضِدَّ لَهٗ وَ صَمَدٌ لَا كُفْوَ لَهٗ وَ اِلٰهٌ لَا ثَانِيَ مَعَهٗ وَ فَاطِرٌ لَا شَرِيْكَ لَهٗ وَ رَازِقٌ لَا مُعِيْنَ لَهٗ وَ الْاَوَّلُ بِلَا زَوَالٍ وَ الدَّآئِمُ بِلَا فَنَاءٍ وَ الْقَائِمُ بِلَا عَنَآءٍ وَ الْمُؤْمِنُ بِلَا نِهَايَةٍ وَ الْمُبْدِئُ بِلَا اَمَدٍ وَ الصَّانِعُ بِلَا اَحَدٍ وَ الرَّبُّ بِلَا شَرِيْكٍ وَ الْفَاطِرُ بِلَا كُلْفَةٍ وَ الْفَعَّالُ بِلَا عَجْزٍ لَيْسَ لَهٗ حَدٌّ فِيْ مَكَانٍ وَ لَا غَايَةٌ فِيْ زَمَانٍ لَمْ يَزَلْ وَ لَا يَزُوْلُ وَ لَنْ يَزَالَ كَذٰلِكَ اَبَدًا هُوَ الْاِلٰهُ الْحَيُّ الْقَيُّوْمُ الدَّآئِمُ الْقَدِيْمُ الْقَادِرُ الْحَكِيْمُ اِلٰهِيْ عُبَيْدُكَ بِفِنَآئِكَ سَآئِلُكَ بِفِنَآئِكَ فَقِيْرُكَ بِفِنَآئِكَ (ثَلَاثًا) اِلٰهِيْ لَكَ يَرْهَبُ الْمُتَرَهِّبُوْنَ وَ اِلَيْكَ اَخْلَصَ الْمُسْتَهِلُّوْنَ رَهْبَةً لَكَ وَ رَجَآءً لِعَفْوِكَ يَا اِلٰهَ الْحَقِّ ارْحَمْ دُعَآءَ الْمُسْتَصْرِخِيْنَ وَاعْفُ عَنْ جَرَآئِمِ الْغَافِلِيْنَ وَ زِدْ فِيْ اِحْسَانِ الْمُنِيْبِيْنَ يَوْمَ الْوُفُوْدِ عَلَيْكَ يَا كَرِيْمُ

    ستایش خدایی را که با عظمت بر دل‌ها تجلی کرد و با عزّت از دیده‌ها در پرده شد و با قدرت بر همه چیز توانا گشت پس نه دیده‌ها را یارای دیدن اوست و نه اندیشه‌ها به کنه عظمتش می‌رسند به عظمت و کبریا شکوه خویش را آشکار کرد و عزّت و نیکی و جلال را ردای خویش ساخت و به حسن و جمال منزّه گشت و به فخر و درخشندگی بزرگی یافت و به مجد و نعمت‌ها شکوه گرفت و نور و روشنایی را ویژه خود ساخت آفریننده‌ای که او را همانندی نیست و یگانه‌ای که او را همتایی نیست و یکتایی که او را ضدّی نیست و بی‌نیازی که او را هم‌شأنی نیست و معبودی که دومی با او نیست و پدیدآورنده‌ای که او را شریکی نیست و روزی‌دهنده‌ای که او را یاوری نیست و اوّل است بی‌زوال و پاینده است بی‌فنا و برپاست بی‌رنج و ایمنی‌بخش است بی‌پایان و آغازگر است بی‌مدت و سازنده است بی‌آنکه کسی با او باشد و پروردگار است بی‌شریک و آفریننده است بی‌تکلّف و کنندهٔ هر کار است بی‌ناتوانی او را در هیچ مکانی حدّی نیست و در هیچ زمانی پایانی نیست همواره بوده و هست و همواره چنین خواهد بود اوست معبود زنده پاینده جاودان دیرینه توانای حکیم معبود من بنده کوچک تو در آستان توست خواهنده تو در آستان توست نیازمند تو در آستان توست (سه بار) معبود من پارسایان از تو می‌هراسند و زاری‌کنندگان به سوی تو اخلاص می‌ورزند از بیم تو و به امید عفو تو ای معبود حق بر دعای فریادخواهان رحمت آور و از گناهان غافلان درگذر و در روز ورود بر تو، بر احسان بازآیندگان بیفزای ای کریم

  57. دعای 57 در یاد آل محمد علیهم السلام

    ۵۷

    اَللّٰهُمَّ يَامَن خَصَّ مُحَمَّدًا وَآلَهٗ بِالْكَرَامَةِ وَ حَبَاهُمْ بِالرِّسَالَةِ وَ خَصَّصْهُمْ بِالْوَسِيْلَةِ وَ جَعَلَهُمْ وَرَثَةَ الْاَنْبِيَآءِ وَ خَتَمَ بِهِمُ الْاَوْصِيَآءَ وَ الْاَئِمَّةَ وَ عَلَّمَهُمْ عِلْمَ مَا كَانَ وَ عِلْمَ مَا بَقِيَ وَ جَعَلَ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِي اِلَيْهِمْ فَصَلِّ عَلٰى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّاهِرِيْنَ وَ افْعَلْ بِنَا مَا اَنْتَ أَهْلُهٗ فِي الدِّيْنِ وَ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ.

    خدایا، ای آنکه محمد و آل او را به کرامت مخصوص گرداند و به رسالت گرامی داشت و آنان را به مقام وسیله مخصوص گردانید و آنان را وارثان پیامبران قرار داد و اوصیا و امامان را به آنان پایان بخشید و دانش آنچه بوده و آنچه مانده است به آنان آموخت و دل‌هایی از مردمان را به سوی آنان مایل ساخت پس بر محمد و آل پاکش درود فرست و با ما آن کن که تو شایسته آنی، در دین و دنیا و آخرت که تو بر هر چیز توانایی.

  58. دعای 58 آن حضرت علیه السلام در درود بر آدم علیه السلام

    ۵۸

    اَللّٰهُمَّ وَآدَمُ بَدِيْعُ فِطْرَتِكَ وَ أَوَّلُ مُعْتَرِفٍ مِّنَ الطِّيْنِ بِرُبُوْبِيَّتِكَ وَبَدْوُ حُجَّتِكَ عَلٰى عِبَادِكَ وَبَرِيَّتِكَ وَالدَّلِيْلُ عَلَى الْاِسْتِجَارَةِ بِعَفْوِكَ مِنْ عُقُوْبَتِكَ وَ النَّاهِجُ سُبُلَ تَوْبَتِكَ وَ الْمُوَسَّلُ بَيْنَ الْخَلْقِ وَ بَيْنَ مَعْرِفَتِكَ وَ الَّذِيْ لَقَّنْتَهٗ مَا رَضَيْتَ بِهٖ عَنْهُ بِمَنِّكَ عَلَيْهِ وَ رَحْمَتِكَ وَ الْمُنِيْبُ الَّذِيْ لَمْ يُصِرَّ عَلٰى مَعْصِيَتِكَ وَ سَآبِقُ الْمُتَذَلِّلِيْنَ بِحَلْقِ رَأْسِهٖ فِيْ حَرَمِكَ وَ الْمُتَوَسِّلُ بَعْدَ الْمَعْصِيَةِ بِالطَّاعَةِ اِلٰى عَفْوِكَ وَ أَبُوْ الْاَنْبِيَآءِ الَّذِيْنَ اُوْذُوْا فِي جَنْبِكَ وَ اَكْثَرُ سُكَّانِ الْاَرْضِ سَعْيًا فِي طَاعَتِكَ فَصَلِّ عَلَيْهِ اَنْتَ يَا رَحْمٰنُ وَ مَلَائِكَتُكَ وَ سُكَّانُ سَمٰوَاتِكَ وَ أَرْضِكَ كَمَا عَظَّمَ حُرُمَاتِكَ وَ دَلَّنَا عَلٰى سَبِيْلِ مَرْضَاتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِيْنَ.

    خدایا، و آدم نوآفریده آفرینش توست و نخستین اقرارکننده از گِل به پروردگاری توست و آغاز حجت تو بر بندگان و آفریدگان توست و راهنمای پناه‌جویی به عفو تو از کیفر توست و پوینده راه‌های توبه توست و واسطه میان خلق و شناخت توست و کسی است که به منّت و رحمت خویش، آنچه را به آن از او خشنود شدی به او تلقین کردی و بازگشت‌کننده‌ای که بر نافرمانی تو اصرار نورزید و پیشگام فروتنان است به تراشیدن سرش در حرم تو و توسل‌جوینده پس از نافرمانی، به طاعت، به سوی عفو توست و پدر پیامبرانی است که در راه تو آزار دیدند و کوشاترین ساکنان زمین در طاعت توست پس تو - ای رحمان - و فرشتگانت و ساکنان آسمان‌ها و زمینت بر او درود فرستید، همچنان که او حرمت‌های تو را بزرگ داشت و ما را به راه خشنودی تو راهنمایی کرد ای مهربان‌ترین مهربانان.

  59. دعای 59 آن حضرت علیه السلام در گرفتاری و درخواست گشایش

    ۵۹

    اِلٰهِيْ لَا تُشْمِتْ بِي عَدُوِّي وَلَا تَفْجَعْ بِيْ حَمِيْمِيْ وَ صَدِيْقِيْ اِلٰهِيْ هَبْ لِي لَحْظَةً مِنْ لَحَظَاتِكَ تَكْشِفُ عَنِّيْ مَا ابْتَلَيْتَنِيْ بِهٖ وَتُعِيدُنِي إلَى أَحْسَنِ عَادَاتِكَ عِنْدِيْ وَاسْتَجِبْ دُعَائِيْ وَدُعَاءَ مَنْ أَخْلَصَ لَكَ دُعآءَهٗ فَقَدْ ضَعُفَتْ قُوَّتِيْ وَقَلَّتْ حِيْلَتِيْ وَاشْتَدَّتْ حَالِيْ وَأَيِسْتُ مِمَّا عِنْدَ خَلْقِكَ فَلَمْ يَبْقَ لِيْ اِلَّا رَجَآؤُكَ عَلَيَّ اِلٰهِيْ اِنَّ قُدْرَتَكَ عَلٰى كَشْفِ مَا اَنَا فِيْهِ كَقُدْرَتِكَ عَلٰى مَا ابْتَلَيْتَنِيْ بِهٖ وَ اِنَّ ذِكْرَ عَوَآئِدِكَ يُوْنِسُنِيْ وَالرَّجآءُ فِيْ اِنْعَامِكَ وَفَضْلِكَ يُقَوِّيْنِيْ لاَِنِّيْ لَمْ أَخْلُ مِنْ نِعْمَتِكَ مُنْذُ خَلَقْتَنِيْ وَ اَنْتَ اِلٰهِيْْ مَفْزَعِيْ وَمَلْجَايَ وَالْحَافِظُ لِيْ وَالذَّآبُّ عَنِّيْ الْمُتَحَنِّنُ عَلَيَّ الرَّحِيْمُ بِيَ الْمُتَكَفِّلُ بِرِزْقِيْ فِيْ قَضَآئِكَ كَانَ مَا حَلَّ بِيْ وَ بِعِلْمِكَ مَا صِرْتُ اِلَيْهِ فَاجْعَلْ يا وَلِيِّيْ وَ سَيِّدِيْ فِيْمَا قَدَّرْتَ وَ قَضَيْتَ عَلَيَّ وَحَتَمْتَ عَافِيَتِيْ وَ مَا فِيْهِ صَلَاحِيْ وَ خَلَاصِيْ مِمَّا اَنَا فِيْهِ فَاِنِّيْ لَا اَرْجُو لِدَفْعِ ذلِكَ غَيْرَكَ وَلَا أَعْتَمِدُ فِيْهِ اِلَّا عَلَيْكَ فَكُنْ يا ذَا الْجَلَالِ وَالاِكْرَامِ عِنْدَ اَحْسَنِ ظَنِّيْ بِكَ وَ ارْحَمْ ضَعْفِيْ وَقِلَّةَ حِيْلَتِيْ وَ اكْشِفْ كُرْبَتِيْ وَ اسْتَجِبْ دَعْوَتِيْ وَ اَقِلْنِيْ عَثْرَتِيْ وَ امْنُنْ عَلَيَّ بِذٰلِكَ وَ عَلٰى كُلِّ دَاعٍ لَكَ اَمَرْتَنِيْ يَا سَيِّدِيْ بِالدُّعَآءِ وَ تَكَفَّلْتَ بِالْاِجَابَةِ وَوَعْدُكَ الْحَقُّ الَّذِيْ لَا خُلْفَ فِيْهِ وَلا تَبْدِيْلَ فَصَلِّ عَلٰى مُحَمَّدٍ نَبِيِّكَ وَ عَبْدِكَ وَعَلَى الطَّاهِرِيْنَ مِنْ اَهْلِ بَيْتِهٖ وَ اَغِثْنِيْ فَإنَّكَ غِيَاثُ مَنْ لَا غِيَاثَ لَهٗ وَحِرْزُ مَنْ لَا حِرْزَ لَهٗ وَ اَنَا الْمُضْطَرُّ الَّذِيْ اَوْجَبْتَ اِجَابَتَهُ وَكَشْفَ مَا بِهٖ مِنَ السُّوْ ءِ فَاَجِبْنِيْ وَاكْشِفْ هَمِّيْ وَفَرِّجْ غَمِّيْ وَ اَعِدْ حَالِيْ اِلٰى اَحْسَنِ مَا كَانَتْ عَلَيْهِ وَ لَا تُجَازِنِيْ بِالْاِسْتِحْقَاقِ وَ لٰكِنْ بِرَحْمَتِكَ الَّتِيْ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ يَا ذَا الْجَلَالِ وَ الْاِكْرَامِ صَلِّ عَلٰى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَ اسْمَعْ وَ اَجِبْ يَا عَزِيْزُ

    معبود من دشمنم را به شماتتِ من شادکام مکن و خویشاوند و دوستم را به مصیبت من داغدار مساز معبود من، از نظرهای لطف خود نظری به من ببخش که با آن، آنچه را بدان گرفتارم کرده‌ای از من برگیری و مرا به بهترین شیوه‌های همیشگی‌ات با من بازگردانی و دعای من و دعای هر که دعایش را برای تو خالص کرده اجابت کن، که نیرویم ناتوان شده و چاره‌ام اندک گشته و حالم سخت شده و از آنچه نزد آفریدگان توست نومید شده‌ام پس جز امید به تو چیزی برایم نمانده است معبود من قدرت تو بر برطرف کردن آنچه در آنم، همچون قدرت توست بر آنچه مرا بدان گرفتار کردی و یاد عطاهای همیشگی‌ات به من آرامش می‌دهد و امید به انعام و فضل تو نیرویم می‌بخشد زیرا از آن زمان که مرا آفریده‌ای از نعمت تو تهی نبوده‌ام و تویی معبود من پناهگاه و ملجأ من و نگاهدار من و دفاع‌کننده از من مهرورز بر من و مهربان به من و عهده‌دار روزی من آنچه بر من فرود آمده در قضای تو بوده و آنچه بدان رسیده‌ام در علم تو پس ای سرپرست و سرور من، در آنچه بر من مقدّر و مقضی و حتمی کرده‌ای عافیت من و آنچه صلاح و رهایی من از این حال در آن است قرار ده که برای دفع آن به هیچ‌کس جز تو امید ندارم و در آن جز بر تو تکیه نمی‌کنم پس ای صاحب جلال و اکرام، چنان باش که بهترین گمانِ من به توست و بر ناتوانی و کمی چاره‌ام رحمت آور و گرفتاری‌ام را برطرف کن و دعایم را اجابت فرما و از لغزشم درگذر و بدین بر من و بر هر که تو را می‌خواند منّت گذار سرورم، تو مرا به دعا فرمان دادی و اجابت را عهده‌دار شدی و وعده تو حق است که در آن خلاف و دگرگونی نیست پس بر محمد، پیامبر و بنده‌ات، درود فرست و بر پاکان از اهل بیت او و به فریادم برس، که تو فریادرس آنی که فریادرسی ندارد و پناه آنی که پناهی ندارد و منم آن درمانده‌ای که اجابت او و برطرف ساختن بدی از او را واجب کرده‌ای پس اجابتم کن و اندوهم را برطرف ساز و غمم را بگشای و حالم را به بهترین حالتی که بود بازگردان و مرا به آنچه سزاوار آنم جزا مده، بلکه به رحمتت که همه چیز را فراگرفته است ای صاحب جلال و اکرام بر محمد و آل محمد درود فرست و بشنو و اجابت کن، ای عزیز

  60. دعای 60 آن حضرت علیه السلام در آنچه از آن بیم و حذر داشت

    ۶۰

    اِلٰهِيْ اِنَّهٗ لَيْسَ يَرُدُّ غَضَبَكَ اِلَّا حِلْمُكَ وَلَا يُنْجِيْ مِنْ عِقَابِكَ اِلَّا عَفْوُكَ وَلَا يُخَلِّصُ مِنْكَ اِلَّا رَحْمَتُكَ وَ التَّضَرُّعُ اِلَيْكَ فَهَبْ لِيْ يَا اِلٰهِيْ فَرَحًا بِالْقُدْرَةِ الَّتِيْ بِهَا تُحْيِيْ مَيْتَ الْبِلَادِ وَ بِهَا تَنْشُرُ اَرْوَاحَ الْعِبَادِ وَلا تُهْلِكْنِيْ وَ عَرِّفْنِيْ الْاِجَابَةَ يَارَبِّ وَ ارْفَعْنِيْ وَ لَا تَضَعْنِيْ وَ انْصُرْنِيْ وَ ارْزُقْنِيْ وَ عَافِنِيْ مِنَ الْآفَاتِ يَا رَبِّ اِنْ تَرْفَعْنِيْ فَمَنْ يَضَعُنِيْ وَ اِنْ تَضَعْنِيْ فَمَنْ يَرْفَعُنِيْ وَقَدْ عَلِمْتُ يا اِلٰهِيْ اَنْ لَيْسَ فِيْ حُكْمِكَ ظُلْمٌ وَلَا فِيْ نَقِمَتِكَ عَجَلَةٌ اِنَّمَا يَعْجَلُ مَنْ يَخَافُ الْفَوْتَ وَ يَحْتَاجُ اِلَى الظُّلْمِ الضَّعِيْفُ وَ قَدْ تَعالَيْتَ عَنْ ذٰلِكَ يا سَيِّدِيْ عُلُوًّا كَبِيْرًا رَبِّ لَا تَجْعَلْنِيْ لِلْبَلَاءِ غَرَضًا وَ لَا لِنَقِمَتِكَ نَصَبًا وَ مَهِّلْنِيْ وَنَفِّسْنِيْ وَ اَقِلْنِيْ عَثْرَتِيْ وَ لَا تُتْبِعْنِيْ بِالْبَلَاءِ فَقَدْ تَرٰى ضَعْفِيْ وَ قِلَّةَ حِيْلَتِيْ فَصَبِّرْنِيْ فَاِنّيْ يَا رَبِّ ضَعِيْفٌ مُتَضَرِّعٌ اِلَيْكَ يا رَبِّ وَ اَعُوْذُ بِكَ مِنْكَ فَاَعِذْنِيْ وَ اَسْتَجِيْرُ بِكَ مِنْ كُلِّ بَلَاءٍ فَاَجِرْنِيْ وَ اَسْتَتِرُ بِكَ فَاسْتُرْنِيْ يَا سَيِّدِيْ مِمَّا اََخَافُ وَ اََحْذَرُ وَ اَنْتَ الْعَظِيْمُ اَعْظَمُ مِنْ كُلِّ عَظِيْمٍ بِكَ بِكَ بِكَ اسْتَتَرْتُ يا اَللَّهُ يا اَللَّهُ يا اَللَّهُ يا اَللَّهُ يا اَللَّهُ يا اَللَّهُ يا اَللَّهُ يا اَللَّهُ يا اَللَّهُ يا اَللَّهُ صَلِّ عَلٰى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّيِّبِيْنَ الطَّاهِرِيْنَ

    معبود من خشم تو را جز حلم تو بازنمی‌گرداند و از کیفر تو جز عفو تو نمی‌رهاند و از تو جز رحمت تو و زاری به درگاه تو رهایی نمی‌بخشد پس ای معبود من، مرا شادمانی‌ای ببخش به آن قدرتی که با آن سرزمین‌های مرده را زنده می‌کنی و با آن جان‌های بندگان را برمی‌انگیزی و مرا هلاک مکن و اجابت را به من بنما پروردگارا، مرا برافراز و فرود میاور و یاری‌ام کن و روزی‌ام ده و از آفت‌ها عافیتم بخش پروردگارا اگر تو مرا بالا بری، کیست که فرودم آورد؟ و اگر تو فرودم آوری، کیست که بالایم برد؟ و ای معبود من، می‌دانم که در حکم تو ستمی نیست و در انتقام تو شتابی نیست تنها کسی شتاب می‌کند که بیمِ از دست رفتن دارد و تنها ناتوان به ستم نیاز دارد و تو ای سرورم، از آن بس برتری، برتری‌ای بزرگ پروردگارا، مرا آماج بلا قرار مده و نشانه انتقامت مساز و مهلتم ده و اندوهم را بگشا و از لغزشم درگذر و بلا را از پی من مفرست که ناتوانی و کمی چاره‌ام را می‌بینی پس شکیبایی‌ام ده، که من ای پروردگار، ناتوانم و به درگاه تو زاری می‌کنم، ای پروردگار و از تو به تو پناه می‌برم، پس پناهم ده و از هر بلایی به تو پناه می‌جویم، پس امانم ده و به تو پوشش می‌جویم، پس ای سرورم، از آنچه می‌ترسم و برحذرم مرا بپوشان و تویی بزرگ، بزرگ‌تر از هر بزرگی به تو، به تو، به تو پوشش جستم یا الله، یا الله، یا الله، یا الله، یا الله، یا الله، یا الله، یا الله، یا الله، یا الله بر محمد و آل پاک و پاکیزه‌اش درود فرست

  61. دعای 61 آن حضرت علیه السلام در تذلل

    ۶۱

    مَوْلَايَ مَوْلَايَ اَنْتَ الْمَوْلٰى وَ اَنَا الْعَبْدُ وَ هَلْ يَرْحَمُ الْعَبْدَ اِلَّا الْمَوْلٰى مَوْلَايَ مَوْلَايَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ وَ اَنَا الذَّلِيْلُ وَ هَلْ يَرْحَمُ الذَّلِيْلَ اِلَّا الْعَزِيْزُ مَوْلَايَ مَوْلَايَ اَنْتَ الْخَالِقُ وَ اَنَا الْمَخْلُوقُ وَ هَلْ يَرْحَمُ الْمَخْلُوقَ اِلَّا الْخَالِقُ مَوْلَايَ مَوْلَايَ اَنْتَ الْمُعْطِيْ وَ اَنَا السَّائِلُ وَ هَلْ يَرْحَمُ السَّائِلَ اِلَّا الْمُعْطِيْ مَوْلَايَ مَوْلَايَ اَنْتَ الْمُغِيْثُ وَ اَنَا الْمُسْتَغِيْثُ وَ هَلْ يَرْحَمُ الْمُسْتَغِيْثَ اِلَّا الْمُغِيْثُ مَوْلَايَ مَوْلَايَ اَنْتَ الْباقِيْ وَ اَنَا الْفَانِيْ وَ هَلْ يَرْحَمُ الْفانِيْ اِلَّا الْباقِيْ مَوْلَايَ مَوْلَايَ اَنْتَ الدَّائِمُ وَ اَنَا الزَّائِلُ وَ هَلْ يَرْحَمُ الزَّآئِلَ اِلَّا الدَّآئِمُ مَوْلَايَ مَوْلَايَ اَنْتَ الْحَيُّ وَ اَنَا الْمَيِّتُ وَ هَلْ يَرْحَمُ الْمَيِّتَ اِلَّا الْحَيُّ مَوْلَايَ مَوْلَايَ اَنْتَ الْقَوِيُّ وَ اَنَا الضَّعِيْفُ وَ هَلْ يَرْحَمُ الضَّعِيْفَ اِلَّا الْقَوِيُّ مَوْلَايَ مَوْلَايَ اَنْتَ الْغَنِيُّ وَ اَنَا الْفَقِيْرُ وَ هَلْ يَرْحَمُ الْفَقِيْرَ اِلَّا الْغَنِيُّ مَوْلَايَ مَوْلَايَ اَنْتَ الْكَبِيْرُ وَ اَنَا الصَّغِيْرُ وَ هَلْ يَرْحَمُ الصَّغِيْرَ اِلَّا الْكَبِيْرُ مَوْلَايَ مَوْلَايَ اَنْتَ الْمَالِكُ وَ اَنَا الْمَمْلُوكَ وَ هَلْ يَرْحَمُ الْمَمْلُوكَ اِلَّا الْمالِكُ

    مولای من، مولای من تویی مولا و منم بنده و آیا بنده را جز مولا رحم می‌کند؟ مولای من، مولای من تویی عزیز و منم خوار و آیا خوار را جز عزیز رحم می‌کند؟ مولای من، مولای من تویی آفریننده و منم آفریده و آیا آفریده را جز آفریننده رحم می‌کند؟ مولای من، مولای من تویی بخشنده و منم خواهنده و آیا خواهنده را جز بخشنده رحم می‌کند؟ مولای من، مولای من تویی فریادرس و منم فریادخواه و آیا فریادخواه را جز فریادرس رحم می‌کند؟ مولای من، مولای من تویی پاینده و منم فانی و آیا فانی را جز پاینده رحم می‌کند؟ مولای من، مولای من تویی جاودان و منم زوال‌پذیر و آیا زوال‌پذیر را جز جاودان رحم می‌کند؟ مولای من، مولای من تویی زنده و منم مرده و آیا مرده را جز زنده رحم می‌کند؟ مولای من، مولای من تویی نیرومند و منم ناتوان و آیا ناتوان را جز نیرومند رحم می‌کند؟ مولای من، مولای من تویی بی‌نیاز و منم نیازمند و آیا نیازمند را جز بی‌نیاز رحم می‌کند؟ مولای من، مولای من تویی بزرگ و منم کوچک و آیا کوچک را جز بزرگ رحم می‌کند؟ مولای من، مولای من تویی مالک و منم مملوک و آیا مملوک را جز مالک رحم می‌کند؟

  62. 1. مناجات توبه کنندگان

    ۶۲

    إلـٰهِي أَلْبَسَتْنِي الْخَطايا ثَوْبَ مَذَلَّتِي، وَجَلَّلَنِي التَّباعُدُ مِنْكَ لِباسَ مَسْكَنَتِي، وَأَماتَ قَلْبِي عَظِيمُ جِنايَتِي، فَأَحْيِه بِتَوْبَةٍ مِنْكَ يا أَمَلِي وَبُغْيَتِي، وَيا سُؤْلِي وَمُنْيَتِي، فَوَعِزَّتِكَ ما أَجِدُ لِذُنُوبِي سِواكَ غافِراً، وَلا أَرَىٰ لِكَسْرِي غَيْرَكَ جابِراً، وَقَدْ خَضَعْتُ بِالإِنابَةِ إلَيْكَ وَعَنَوْتُ بِالاسْتِكانَةِ لَدَيْكَ، فَإنْ طَرَدْتَنِي مِنْ بابِكَ فَبِمَنْ أَلُوذُ؟ وَإنْ رَدَدْتَنِي عَنْ جَنابِكَ فَبِمَنْ أَعُوذُ؟ فَوَا أَسَفاهُ مِنْ خَجْلَتِي وَافْتِضَاحِي، وَوا لَهْفاهُ مِنْ سُوءِ عَمَلِي وَاجْتِراحِي. أَسْأَلُكَ يا غافِرَ الذَّنْبِ الْكَبِيرِ وَيا جابِرَ الْعَظْمِ الْكَسِيرِ، أَنْ تَهَبَ لِي مُوبِقاتِ الْجَرائِرِ، وَتَسْتُرَ عَلَيَّ فاضِحاتِ السَّرائِرِ، وَلا تُخْلِنِي فِي مَشْهَدِ الْقِيامَةِ مِنْ بَرْدِ عَفْوِكَ وَغَفْرِكَ، وَلا تُعْرِنِي مِنْ جَمِيلِ صَفْحِكَ وَسَتْرِكَ. إِلـٰهِي ظَلِّلْ عَلَىٰ ذُنُوبِي غَمامَ رَحْمَتِكَ، وَأَرْسِلْ عَلىٰ عُيُوبِي سَحابَ رَأْفَتِكَ إِلـٰهِي هَلْ يَرْجِعُ الْعَبْدُ الأَبِقُ إلاَّ إلَىٰ مَوْلاهُ أَمْ هَلْ يُجِيرُهُ مِنْ سَخَطِهِ أَحَدٌ سِواهُ؟ إِلـٰهِي إنْ كانَ النَّدَمُ عَلَىٰ الذَّنْب تَوْبَةً، فَإِنِّي وَعِزَّتِكَ مِنَ النَّادِمِينَ، وَإِنْ كَانَ الاسْتِغْفارُ مِنَ الْخَطيئَةِ حِطَّةً، فَإِنِّي لَكَ مِنَ الُمُسْتَغْفِرِينَ، لَكَ الْعُتْبىٰ حَتَّىٰ تَرْضَىٰ. إِلـٰهِي بِقُدْرَتِكَ عَلَيَّ تُبْ عَلَيَّ، وَبِحِلْمِكَ عَنِّي اعْفُ عَنِّي، وَبِعِلْمِكَ بِي ارْفَقْ بِي. إِلـٰهِي أَنْتَ الَّذِي فَتَحْتَ لِعِبادِكَ بَابَاً إلَىٰ عَفْوِكَ سَمَّيْتَهُ التَّوْبَةَ، فَقُلْتَ: ( تُوبُوا إلَىٰ اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحَاً )، فَما عُذْرُ مَنْ أَغْفَلَ دُخُولَ الْبابِ بَعْدَ فَتْحِهِ. إِلـٰهِي إنْ كانَ قَبُحَ الذَّنْبُ مِنْ عَبْدِكَ فَلْيَحْسُنِ الْعَفْوُ مِنْ عِنْدِكَ. إِلـٰهِي ما أَنَا بِأَوَّلِ مَنْ عَصاكَ، فَتُبْتَ عَلَيْهِ، وَتَعَرَّضَ بِمَعْرُوفِكَ، فَجُدْتَ عَلَيْهِ، يا مُجِيبَ الْمُضْطَرِّ، يا كَاشِفَ الضُّرِّ، يا عَظِيمَ الْبِرِّ، يا عَليمَاً بِما فِي السِّرِّ، يا جَمِيلَ السِّتْرِ اسْتَشْفَعْتُ بِجُودِكَ وَكَرَمِكَ إلَيْكَ، وَتَوَسَّلْتُ بِجَنابِكَ وَتَرَحُّمِكَ لَدَيْكَ، فَاسْتَجِبْ دُعائِي، وَلا تُخَيِّبْ فِيكَ رَجَائِي وَتَقَبَّلْ تَوْبَتِي وَكَفِّرْ خَطيئَتِي، بِمَنِّكَ وَرَحْمَتِكَ يا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

    به نام خداى بخشاینده مهربان خدایا خطاها و گناهان لباس خوارى بر تنم کرده و دورى از تو جامه بیچارگى بر تنم افکنده و برزگ جنایتم دلم را میرانده پس تو زنده اش کن به بازگشت خودت (بسوى من ) اى آرزو و مقصودم و اى خواسته و آرمانم به عزتت سوگند براى گناهانم جز تو آمرزنده اى نیابم و براى شکستگیم جز تو شکسته بندى نبینم و من بوسیله آه و ناله کردن بسوى تو بدرگاهت خاضع گشته و با زارى کردن در برابرت خود را به خوارى کشاندم پس اگر توام از درگاه خویش برانى در آن حال به که روآورم ؟ و اگر توام از نزد خویش بازگردانى به که پناه برم ؟ و بس افسوس از شرمندگى و رسواییم و اى دریغ از کار بد و گناهانى که بدست آورده ام از تو خواهم اى آمرزنده گناه بزرگ و اى شکسته بند استخوان شکسته که ببخشى بر من گناهان نابود کننده ام را و بپوشى بر من کارهاى پنهانى رسواکننده را و مرا در بازار قیامت از نسیم جان بخش عفو و آمرزشت محروم نفرمایى و از لباس زیباى گذشت و چشم پوشى خود برهنه ام نکنى خدایا سایه ابر رحمتت را بر گناهانم بینداز و ابرریزان مهربانى و راءفتت را براى شستشوى عیبهایم بفرست خدایا آیا بنده فرارى جز به درگاه مولایش به کجا بازگردد یا آیا کسى جز او هست که وى را از خشم او پناه دهد معبودا اگر پشیمانى بر گناه توبه محسوب شود پس به عزتت سوگند که براستى من از پشیمانانم و اگر آمرزش خواهى از خطا آنرا پاک کند پس براستى من از آمرزش خواهانم خدایا تو را سزد که مرا مؤ اخذه کنى تا گاهى که خوشنود شوى خدایا به همان قدرتى که بر من دارى توبه ام بپذیر و به بردباریت از من بگذر و به همان علمت که به احوالم دارى با من مدارا کن خدایا تویى که درى از عفو خود بسوى بندگانت باز کردى و نامش را توبه گذاردى و فرمودى ((بسوى خدا بازگردید با توبه صادقانه )) پس دیگر چه عذرى دارد آن کس که از وارد شدن در این در باز شده غفلت ورزد خدایا اگر براستى سرزدن گناه از بنده ات زشت است ولى گذشت نیز از نزد تو نیکو است معبودا من نخستین کسى نیستم که نافرمانیت کرده و توبه پذیرش گشته اى و خواستار احسانت گشته و تو بر او احسان کرده اى اى پذیرنده بیچاره اى غمزدا اى بزرگ احسان اى داناى اسرار نهان اى نیکو پرده پوش شفیع گردانم نزد تو جود و کرمت را و توسل جستم به حضرتت و به مهربانیت در پیش تو پس دعایم مستجاب کن و امیدم را درباره خودت به نومیدى مبدل مکن و توبه ام را بپذیر و گناهم را به کرم و مهربانى خود نادیده گیر اى مهربانترین مهربانان

  63. 2. مناجات شکوه کنندگان

    ۶۳

    بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِلٰهِي إِلَيْكَ أَشْكُو نَفْساً بِٱلسُّوءِ أَمَّارَةً وَإِلَىٰ ٱلْخَطِيئَةِ مُبَادِرَةً وَبِمَعَاصِيكَ مُولَعَةً وَلِسَخَطِكَ مُتَعَرِّضَةً تَسْلُكُ بِي مَسَالِكَ ٱلْمَهَالِكِ وَتَجْعَلُنِي عِنْدَكَ أَهْوَنَ هَالِكٍ كَثيرَةَ ٱلْعِلَلِ طَويلَةَ ٱلأَمَلِ إِنْ مَسَّهَا ٱلشَّرُّ تَجْزَعْ وَإِنْ مَسَّهَا ٱلْخَيْرُ تَمْنَعْ مَيَّالَةً إِلَىٰ ٱللَّعِبِ وَٱللَّهْوِ مَمْلُوءَةً بِٱلْغَفْلَةِ وَٱلسَّهْوِ تُسْرِعُ بِي إِلَىٰ ٱلْحَوْبَةِ وَتُسَوِّفُنِي بِٱلتَّوْبَةِ إِلٰهِي أَشْكُو إِلَيْكَ عَدُوّاً يُضِلُّنِي وَشَيْطَاناً يُغْوينِي قَدْ مَلأَ بِٱلْوَسْوَاسِ صَدْرِي وَأَحَاطَتْ هَوَاجِسُهُ بِقَلْبِي يُعَاضِدُ لِيَ ٱلْهَوَىٰ وَيُزَيِّنُ لِي حُبَّ ٱلدُّنْيَا وَيَحُولُ بَيْنِي وَبَيْنَ ٱلطَّاعَةِ وَٱلزُّلْفَىٰ إِلٰهِي إِلَيْكَ أَشْكُو قَلْباً قَاسِياً مَعَ ٱلْوَسْوَاسِ مُتَقَلِّباً وَبِٱلرَّيْنِ وَٱلطَّبْعِ مُتَلَبِّساً وَعَيْناً عَنِ ٱلْبُكَاءِ مِنْ خَوْفِكَ جَامِدَةً وَإِلَىٰ مَا تَسُرُّهَا طَامِحَةً إِلٰهِي لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِقُدْرَتِكَ وَلاَ نَجَاةَ لِي مِنْ مَكَارِهِ ٱلدُّنْيَا إِلاَّ بِعِصْمَتِكَ فَأَسْأَلُكَ بِبَلاغَةِ حِكْمَتِكَ وَنَفَاذِ مَشِيَّتِكَ أَنْ لاَ تَجْعَلْنِي لِغَيْرِ جُودِكَ مُتَعَرِّضاً وَلاَ تُصَيِّرْنِي لِلْفِتَنِ غَرَضاً وَكُنْ لِي عَلَىٰ ٱلأَعْدَاءِ نَاصِراً وَعَلَىٰ ٱلْمَخَازِي وَٱلْعُيُوبِ سَاتِراً وَمِنَ ٱلْبَلاءِ وَاقِياً وَعَنِ ٱلْمَعَاصِي عَاصِماً بِرَأْفَتِكَ وَرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ ٱلرَّاحِمِينَ

    خدایا به سوى تو شکایت آورم از نفسى که مرا همواره به بدى وادارد و به سوى گناه شتاب دارد و به نافرمانیهایت حریص است و به موجبات خشمت دست درازى کند مرا به راههایى که منجر به هلاکت مى شود مى کشاند و بصورت پست ترین نابودشدگان درم آورد بیماریهایش بسیار و آرزویش دراز است اگر شرى به او رسد بى تاب شود و اگر خیرى نصیبش گردد سرکشى کند به اسباب بازى و سرگرمیهاى بیهوده بسیار متمایل و از بى خبرى و فراموشى انباشته است مرا به سوى گناه شتاب دهد و به نوبت توبه به امروز و فردایم کند خدایا به تو شکایت آورم از دشمنى که گمراهم کند و شیطانى که مرا از راه بدر برد سینه ام را پر از وسوسه کرده و تحریکات زهرآگینش قلبم را احاطه کرده به هوا و هواسم کمک کند و دوستى دنیا را پیش چشمم آرایش دهد میان من و فرمانبردارى و تقرب به درگاهت حائل گردد خدایا پیش تو شکوه آرم از دلى که سخت شده و بدست وسوسه ها بگردد و به زنگ (خودبینى ) و خوى زشت پوشیده شده ، و از دیده اى که به هنگام گریه کردن از خوف تو خشک است ولى براى نگریستن به مناظر خوش آیندش خیره و حریص است خدایا جنبش و نیرویى براى من نیست جز به نیروى تو و راه نجاتى از گرفتاریهاى دنیا ندارم جز نگهدارى تو پس از تو مى خواهم به حکمت رسایت و به مشیت جارى و گذرایت که مرا تنها در معرض جود و بخشش خود درآورى و هدف تیرهاى بلا و آزمایش قرارم ندهى و مرا در پیروزى بر دشمنان یارى کنى و رسوائیها و عیوبم را بپوشانى و از بلا محافظتم کنى و از گناهان نگاهم دارى به مهر و رحمتت اى مهربانترین مهربانان

  64. 3. مناجات خائفین

    ۶۴

    بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرّحِيمِ إِلٰهِي أَتَرَاكَ بَعْدَ ٱلْإِيـمَانِ بِكَ تُعَذِّبُنِي أَمْ بَعْدَ حُبِّي إِيَّاكَ تُبَعِّدُنِي أَمْ مَعَ رَجَائِي لِرَحْمَتِكَ وَصَفْحِكَ تَحْرِمُنِي أَمْ مَعَ ٱسْتِجَارَتِي بِعَفْوِكَ تُسْلِمُنِي حَاشَا لِوَجْهِكَ ٱلْكَرِيمِ أَنْ تُخَيِّبَنِي لَيْتَ شِعْرِي! أَلِلشَّقَاءِ وَلَدَتْنِي أُمِّي أَمْ لِلْعَنَاءِ رَبَّتْنِي فَلَيْتَهَا لَمْ تَلِدْنِي وَلَمْ تُرَبِّنِي وَلَيْتَنِي عَلِمْتُ أَمِنْ أَهْلِ ٱلسَّعادَةِ جَعَلْتَنِي وَبِقُرْبِكَ وَجِوَارِكَ خَصَصْتَنِي فَتَقَرَّ بِذٰلِكَ عَيْنِي وَتَطْمَئِنَّ لَهُ نَفْسِي إِلٰهِي هَلْ تُسَوِّدُ وُجُوهاً خَرَّتْ سَاجِدَةً لِعَظَمَتِكَ أَوْ تُخْرِسُ أَلْسِنَةً نَطَقَتْ بِٱلثَّنَاءِ عَلَىٰ مَجْدِكَ وَجَلاَلَتِكَ أَوْ تَطْبَعُ عَلَىٰ قُلُوبٍ ٱنْطَوَتْ عَلَىٰ مَحَبَّتِكَ أَوْ تُصِمُّ أَسْمَاعاً تَلَذَّذَتْ بِسَمَاعِ ذِكْرِكَ فِي إِرَادَتِكَ أَوْ تَغُلُّ أَكُفّاً رَفَعَتْهَا الآمَالُ إِلَيْكَ رَجَاءَ رَأْفَتِكَ أَوْ تُعَاقِبُ أَبْدَاناً عَمِلَتْ بِطَاعَتِكَ حَتَّىٰ نَحِلَتْ فِي مُجَاهَدَتِكَ أَوْ تُعَذِّبُ أَرْجُلاً سَعَتْ فِي عِبَادَتِكَ إِلٰهِي لاَ تُغْلِقْ عَلَىٰ مُوَحِّدِيكَ أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ وَلاَ تحْجُبْ مُشْتَاقِيكَ عَنِ ٱلنَّظَرِ إِلَىٰ جَمِيلِ رُؤْيَتِكَ إِلٰهِي نَفْسٌ أَعْزَزْتَهَا بِتَوحِيدِكَ كَيْفَ تُذِلُّهَا بِمَهَانَةِ هِجْرَانِكَ وَضَمِيرٌ ٱنْعَقَدَ عَلَىٰ مَوَدَّتِكَ كَيْفَ تُحْرِقُهُ بِحَرَارَةِ نِيرَانِكَ إِلٰهِي أَجِرْنِي مِنَ أَلِيمِ غَضَبِكَ وَعَظِيمِ سَخَطِكَ يَا حَنَّانُ يَا مَنَّانُ يَا رَحِيمُ يَا رَحْمٰنُ يَا جَبَّارُ يَا قَهَّارُ يَا غَفَّارُ يَا سَتَّارُ نَجِّنِي بِرَحْمَتِكَ مِنْ عَذَابِ ٱلنَّارِ وَفَضِيحَةِ ٱلْعَارِ إِذَا ٱمْتَازَ ٱلأَخْيَارُ مِنَ ٱلأَشْرَارِ وَحَالَتِ ٱلأَحْوَالُ وَهَالَتِ ٱلأَهْوَالُ وَقَرُبَ ٱلْمُحْسِنُونَ وَبَعُدَ ٱلْمُسِيئُونَ (وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَا كَسَبَتْ وَهُمْ لاَ يُظْلَمُونَ)

    خدایا آیا چنان مى بینى که پس از ایمان آوردنم به تو مرا عذاب کنى یا پس از دوستیم به تو مرا از خود دور کنى یا با امیدى که به رحمت و چشم پوشیت دارم محرومم سازى یا با پناه آوردنم به عفو و گذشتت مرا بدست دوزخ سپارى؟ هرگز! از ذات بزرگوار تو دور است که محرومم کنى ، اى کاش مى دانستم که آیا مادرم مرا براى بدبختى زائیده یا براى رنج و مشقت مرا پروریده ؟ کاش مرا نزائیده و بزرگ نکرده بود و کاش مى دانستم اى خدا که آیا مرا از اهل سعادت قرارم داده و به مقام قرب و جوار خویش مخصوصم گردانده اى تا چشمم بدین سبب روشن گشته و دلم مطمئن گردد خدایا آیا براستى سیاه کنى چهره هایى را که در برابر عظمتت به خاک افتاده یا لال کنى زبانهایى را که به ثناگویى درباره مجد و شوکتت گویا شده یا مُهر زنى بر دلهایى که دوستى تو را در بردارد یا کر کنى گوشهایى را که به شنیدن ذکرت در ارادت ورزى به تو لذت برند یا ببندى به زنجیر کیفر دستهایى را که آمال و آرزوها به امید مِهرت آنها را به سوى تو بلند کرده یا کیفر کنى بدنهایى را که در طاعتت کار کرده تا به جایى که در راه کوشش براى تو نزار گشته یا شکنجه دهى پاهایى را که در پرستشت راه یافته خدایا درهاى رحمتت را به روى یکتا پرستانت مبند و مشتاقانت را از مشاهده جمال دیدارت محروم مکن خدایا نفسى را که به وسیله توحید و یگانه پرستیت عزیز داشته اى چگونه به خوارى هجرانت پست کنى و نهادى را که با دوستى تو پیوند شده چگونه به حرارت آتشت بسوزانى خدایا پناهم ده از خشم دردناک و غضب بزرگت اى مِهرورز اى پربخشش اى مهربان اى بخشاینده اى داراى بزرگى و عظمت اى به قهر گیرنده اى پرده پوش نجاتم ده به رحمت خود از عذاب دوزخ و رسوایى ننگ (یا برهنگى ) در آن هنگام که نیکان از بدان جدا گردند و احوال دگرگون شود و هراسها مردم را فراگیرد و نزدیک و مقرب شوند نیکوکاران و دور گردند بدکاران و به هر کس هر چه کرده است داده شود و ستم به ایشان نشود

  65. 4. مناجات امیدواران

    ۶۵

    بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرَّحِيمِ يَا مَنْ إِذا سَأَلَهُ عَبْدٌ أَعْطَاهُ وَإِذَا أَمَّلَ مَا عِنْدَهُ بَلَّغَهُ مُنَاهُ وَإِذَا أَقْبَلَ عَلَيْهِ قَرَّبَهُ وَأَدْنَاهُ وَإِذا جَاهَرَهُ بِٱلْعِصْيَانِ سَتَرَ عَلَىٰ ذَنْبِهِ وَغَطَّاهُ وَإِذا تَوَكَّلَ عَلَيْهِ أَحْسَبَهُ وَكَفَاهُ إِلٰهِي مَنِ ٱلَّذِي نَزَلَ بِكَ مُلْتَمِساً قِرَاكَ فَمَا قَرَيْتَهُ وَمَنِ ٱلَّذِي أَناخَ بِبَابِكَ مُرْتَجِياً نَدَاكَ فمَا أَوْلَيْتَهُ أَيَحْسُنُ أَنْ أَرْجِعَ عَنْ بَابِكَ بِٱلْخَيْبَةِ مَصْرُوفاً وَلَسْتُ أَعْرِفُ سِوَاكَ مَوْلًىٰ بِٱلإِحْسَانِ مَوْصُوفاً كَيفَ أَرْجُو غَيْرَكَ وَٱلْخَيْرُ كُلُّهُ بِيَدِكَ وَكَيْفَ أُؤَمِّلُ سِوَاكَ وَٱلْخَلْقُ وَٱلأَمْرُ لَكَ أَأَقْطَعُ رَجَائِي مِنْكَ وَقَدْ أَوْلَيْتَنِي مَا لَمْ أَسْأَلْهُ مِنْ فَضْلِكَ أَمْ تُفْقِرُنِي إِلَىٰ مِثْلِي وَأَنَا أَعْتَصِمُ بِحَبْلِكَ يَا مَنْ سَعِدَ بِرَحْمَتِهِ ٱلْقَاصِدُونَ وَلَمْ يَشْقَ بِنَقِمَتِهِ ٱلْمُسْتَغْفِرُونَ كَيْفَ أَنْسَاكَ وَلَمْ تَزَلْ ذَاكِرِي وَكَيْفَ أَلْهُو عَنْكَ وَأَنْتَ مُرَاقِبِي إِلٰهِي بِذَيْلِ كَرَمِكَ أَعْلَقْتُ يَدِي وَلِنَيْلِ عَطَايَاكَ بَسَطْتُ أَمَلِي فَأَخْلِصْنِي بِخَالِصَةِ تَوْحِيدِكَ وَٱجْعَلْنِي مِنْ صَفْوَةِ عَبِيدِكَ يَا مَنْ كُلُّ هَارِبٍ إِلَيْهِ يَلْتَجِئُ وَكُلُّ طَالِبٍ إِيَّاهُ يَرْتجِي يَا خَيْرَ مَرْجُوٍّ وَيَا أَكْرَمَ مَدْعُوٍّ وَيَا مَنْ لاَ يُرَدُّ سَائِلُهُ وَلاَ يُخَيَّبُ آمِلُهُ يَا مَنْ بَابُهُ مَفْتُوحٌ لِدَاعِيهِ وَحِجَابُهُ مَرْفُوعٌ لِرَاجِيهِ أَسْأَلُكَ بِكَرَمِكَ أَنْ تَمُنَّ عَلَيَّ مِنْ عَطَائِكَ بِما تَقَرُّ بِهِ عَيْنِي وَمِنْ رَجَائِكَ بِما تَطْمَئِنُّ بِهِ نَفْسِي وَمِنَ ٱلْيَقِينِ بِما تُهَوِّنُ بِهِ عَلَيَّ مُصِيبَاتِ ٱلدُّنْيَا وَتَجْلُو بِهِ عَن بَصِيرَتِي غَشَوَاتِ ٱلْعَمَىٰ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ ٱلرَّاحِمِينَ

    اى که هرگاه بنده اى از او درخواست کند دهدش و هرگاه چیزى را که نزد او است آرزو کند بدان آرزو رساندش و چون بدو رو کند به مقام قرب و نزدیکى خویشش ببرد و چون به آشکارى گناهش کند پرده بر گناهش کشد و آن را بپوشاند و چون بر او توکل کند کفایتش کند و بسش باشد خدایا کیست که بر درگاه تو بار اندازد و میهمان نوازیت خواهد و تو پذیرائیش نکنى و کیست که مرکب نیاز خود به دربارت خواباند و امید بخششت داشته باشد و تو احسانش نکنى آیا خوبست که من ناامید از درگاهت باز گردم با اینکه جز تو مولایى را که به احسان نامور باشد نشناسم چگونه به جز تو امید داشته باشم با اینکه هر چه خیر است بدست تو است و چگونه به جز تو آرزومند باشم با اینکه خلقت و فرمان از آن تو است آیا براستى امیدم را از تو قطع کنم با اینکه تو از فضل خویش به من عطا کردى چیزى را که من درخواست نکرده بودم یا مرا بمانند خودم نیازمند سازى با اینکه من به رشته تو چنگ زدم اى که به رحمتش سعادتمند گردند قاصدان او و دچار بدبختى و عذاب و کیفرش نشوند آمرزش خواهانش چگونه فراموشت کنم با اینکه تو همیشه به یاد منى و چگونه از یاد تو بیرون روم با اینکه تو همیشه مراقب من هستى خدایا من به ذیل کرمت دست انداختم و براى دریافت عطاهایت دامن آرزویم را گسترده ام پس مرا بوسیله یگانگى خالص خود خالص گردان و از زمره بندگان برگزیده ات قرارم ده اى که هر گریخته اى به او پناه برد و هر جوینده اى به او امید دارد اى بهترین مایه امید و اى بزرگوارترین خوانده شده و اى کسى که خواهنده اش را دست خالى باز نگرداند و آرزومندش را نومید نسازد اى که درگاه او به روى خوانندگانش باز و پرده اش براى امیدوار به او بالا زده است از تو خواهم به بزرگواریت که بر من بخشى از عطاى خویش به حدى که دیده ام بدان روشن گردد و از امیدت بدان مقدار که خاطرم اطمینان یابد و از یقین بدان اندازه که پیش آمدهاى ناگوار دنیا بر من آسان گردد و بوسیله آن پرده هاى سیاه کوردلى از دیده دل دور شود به رحمتت اى مهربانترین مهربانان

  66. 5. مناجات مشتاقان

    ۶۶

    بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِلٰهِي إِنْ كَانَ قَلَّ زَادِي فِي ٱلْمَسِيرِ إِلَيْكَ فَلَقَدْ حَسُنَ ظَنِّي بِٱلتَّوَكُّلِ عَلَيْكَ وَإِنْ كَانَ جُرْمِي قَدْ أَخَافَنِي مِنْ عُقُوبَتِكَ فَإِنَّ رَجَائِي قَدْ أَشْعَرَنِي بِٱلأَمْنِ مِنْ نَقِمَتِكَ وَإِنْ كَانَ ذَنْبِي قَدْ عَرَّضَنِي لِعِقَابِكَ فَقَدْ آذَنَنِي حُسْنُ ثِقَتِي بِثَوَابِكَ وَإِنْ أَنامَتْنِي ٱلْغَفْلَةُ عَنِ ٱلاِسْتِعْدَادِ لِلِقَائِكَ فَقَدْ نَبَّهَتْنِي ٱلْمَعْرِفَةُ بِكَرَمِكَ وَآلاَئِكَ وَإِنْ أَوْحَشَ مَا بَيْنِي وَبَيْنَكَ فَرْطُ ٱلْعِصْيَانِ وَٱلطُّغْيَانِ فَقَدْ آنَسَنِي بُشْرَىٰ ٱلْغُفْرَانِ وَٱلرِّضْوَانِ أَسْأَلُكَ بِسُبُحَاتِ وَجْهِكَ وَبِأَنْوارِ قُدْسِكَ وَأَبْتَهِلُ إِلَيْكَ بِعَوَاطِفِ رَحْمَتِكَ وَلَطَائِفِ بِرِّكَ أَنْ تُحَقِّقَ ظَنِّي بِمَا أُؤَمِّلُهُ مِنْ جَزِيلِ إِكْرَامِكَ وَجَمِيلِ إِنْعَامِكَ فِي ٱلْقُرْبَىٰ مِنْكَ وَٱلزُّلْفَىٰ لَدَيْكَ وَٱلتَّمَتُّعِ بِٱلنَّظَرِ إِلَيْكَ وَهَا أَنا مُتَعَرِّضٌ لِنَفَحَاتِ رَوْحِكَ وَعَطْفِكَ وَمُنْتَجِعٌ غَيْثَ جُودِكَ وَلُطْفِكَ فَارُّ مِنْ سَخَطِكَ إِلَىٰ رِضَاكَ هَارِبٌ مِنْكَ إِلَيْكَ رَاجٍ أَحْسَنَ مَا لَدَيْكَ مُعَوِّلٌ عَلَىٰ مَواهِبِكَ مُفْتَقِرٌ إِلَىٰ رِعَايَتِكَ إِلٰهِي مَا بَدَأْتَ بِهِ مِنْ فَضْلِكَ فَتَمِّمْهُ وَمَا وَهَبْتَ لِي مِنْ كَرَمِكَ فَلاَ تَسْلُبْهُ وَمَا سَتَرْتَهُ عَلَيَّ بِحِلْمِكَ فَلاَ تَهْتِكْهُ وَمَا عَلِمْتَهُ مِنْ قَبِيحِ فِعْلِي فَٱغْفِرْهُ إِلٰهِي ٱسْتَشْفَعْتُ بِكَ إِلَيْكَ وَٱسْتَجَرْتُ بِكَ مِنْكَ أَتَيْتُكَ طَامِعاً فِي إِحْسَانِكَ راغِباً فِي ٱمْتِنانِكَ مُسْتَسْقِياً وَابِلَ طَوْلِكَ مُسْتَمْطِراً غَمَامَ فَضْلِكَ طَالِباً مَرْضَاتَكَ قَاصِداً جَنَابَكَ وَارِداً شَرِيعَةَ رِفْدِكَ مُلْتَمِساً سَنِيَّ الْخَيْراتِ مِنْ عِنْدِكَ، وافِداً إلىٰ حَضْرَةِ جَمالِكَ، مُرِيداً وَجْهَكَ، طارِقاً بابَكَ، مُسْتَكِيناً لِعَظَمَتِكَ وَجَلالِكَ، فَافْعَلْ بِي ما أَنْتَ أَهْلُهُ مِنَ الْمَغْفِرَةِ وَالرَّحْمَةِ، وَلا تَفْعَلْ بِي ما أَنَا أَهْلُهُ مِنَ الْعَذابِ وَالنّـِقْمَةِ بِرَحْمَتِكَ يا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ

    خدایا اگر توشه ام براى پیمودن راه بسوى تو اندک است ولى گمانم به توکل و اعتماد بر تو نیکوست و اگر جرم و گناهم مرا از کیفر تو ترسناک کرده ولى امیدم به من نوید ایمنى از انتقامت را مى دهد و اگر گناهم مرا در سر راه کیفرت قرار داده ولى اعتماد خوبى که به تو دارم مرا به پاداش نیکت آگاه کرده و اگر غفلت و بى خبرى مرا از آمادگى براى شرفیابى درگاهت به خواب عمیقى فرو برده ولى معرفت و آگاهى از کرم و بخششهایت مرا بیدار کرده و اگر زیاده روى در نافرمانى و سرکشى میان من و تو را تیره ساخته ولى مژده آمرزش و خوشنود شدنت مرا به همدمى و انس با تو کشانده از تو خواهم به تابشهاى جمالت و به انوار ذات مقدست و زارى کنم به درگاهت براى جلب عواطف مِهرت و دقائق احسانت که حقیقت بخشى به گمانم در آنچه از تو آرزومندم از بخشش فراوان و احسان نیکو در مورد تقرب به تو و نزدیکى به حضرتت و بهره مند شدن از تماشاى جمالت و اینک من خود را در معرض نسیم جانبخش لطف و توجهت درآورده و خواهان باران جود و احسانت هستم و از خشمت به سوى خوشنودیت گریخته و از خودت بدرگاه خودت فرار کرده ام و امید بهترین چیزى را که نزد تو است دارم و بر بخششهاى تو اعتماد و توکل کرده ام و نیازمند به سرپرستى و نگهدارى توام خدایا بدانچه از فضل خود درباره من دست زدى به پایانش رسان و آنچه از کرمت بر من بخشیدى آن را از من مگیر و آنچه را به بردبارى خویش بر من پوشانده اى آشکارش مکن و کارهاى زشتى را که من انجام داده ام برایم بیامرز خدایا خودت را به درگاهت شفیع آورم و از تو به خودت پناه برم به درگاهت آمده ام در حالى که آزمندم به احسانت مشتاقم به دریافت بخششت تشنه ام به باران رحمتت باران جویم از ابر فضل و احسانت جویاى اسباب خشنودیت هستم و عازم تشرف به آستانت گشته ام در جویبار عطایت وارد گشته و خواهشمند بهترین نیکیهاى تو هستم بار نیاز به درگاه حضرت تو فرود آورده و ذات تو را خواهانم کوبنده ام در رحمتت را و خوارم در برابر عظمت و جلالت پس انجام ده در باره ام آنچه را تو شایسته آنى از آمرزش و مهربانى و انجام مده درباره ام آنچه را من سزاوار آنم از عذاب و انتقام به مهربانیت اى مهربانترین مهربانان

  67. 6. مناجات شاکرین

    ۶۷

    بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِلٰهِي أَذْهَلَنِي عَنْ إِقَامَةِ شُكْرِكَ تَتَابُعُ طَوْلِكَ وَأَعْجَزَنِي عَنْ إِحْصَاءِ ثَنَائِكَ فَيْضُ فَضْلِكَ وَشَغَلَنِي عَنْ ذِكْرِ مَحَامِدِكَ تَرَادُفُ عَوَائِدِكَ وَأَعْيَانِي عَنْ نَشْرِ عَوَارِفِكَ تَوَالِي أَيَادِيكَ وَهٰذَا مَقَامُ مَنِ ٱعْتَرَفَ بِسُبُوغِ النَّعْمَاءِ وَقَابَلَهَا بِٱلتَّقْصِيرِ وَشَهِدَ عَلَىٰ نَفْسِهِ بِٱلإِهْمَالِ وَٱلتَّضْيِيعِ وَأَنْتَ ٱلرَّءُوفُ ٱلرَّحِيمُ ٱلْبَرُّ ٱلْكَرِيمُ ٱلَّذِي لاَ يُخَيِّبُ قَاصِدِيهِ وَلاَ يَطْرُدُ عَنْ فِنَائِهِ آمِلِيهِ بِسَاحَتِكَ تَحُطُّ رِحَالُ ٱلرَّاجِينَ وَبِعَرْصَتِكَ تَقِفُ آمَالُ ٱلْمُسْتَرْفِدِينَ فَلاَ تُقَابِلْ آمَالَنَا بِٱلتَّخْيِيبِ وَٱلإِيَاسِ وَلاَ تُلْبِسْنَا سِرْبَالَ ٱلْقُنُوطِ وَٱلإِبْلاَسِ إِلٰهِي تَصَاغَرَ عِنْدَ تَعَاظُمِ آلائِكَ شُكْرِي وَتَضَاءَلَ فِي جَنْبِ إِكْرَامِكَ إِيَّايَ ثَنَائِي وَنَشْرِي جَلَّلَتْنِي نِعَمُكَ مِنْ أَنْوَارِ الإِيـمَانِ حُلَلاً وَضَرَبَتْ عَلَيَّ لَطَائِفُ بِرِّكَ مِنَ ٱلْعِزِّ كِلَلاً وَقَلَّدَتْنِي مِنَنُكَ قَلائِدَ لاَ تُحَلُّ وَطَوَّقَتْنِي أَطْوَاقاً لاَ تُفَلُّ فَآلاَؤُكَ جَمَّةٌ ضَعُفَ لِسَانِي عَنْ إِحْصَائِهَا وَنَعْمَاؤُكَ كَثِيرَةٌ قَصُرَ فَهْمِي عَنْ إِدْرَاكِهَا فَضْلاً عَنِ ٱسْتِقْصَائِهَا فَكَيْفَ لِي بِتَحْصِيلِ ٱلشُّكْرِ وَشُكرِي إِيَّاكَ يَفْتَقِرُ إِلَىٰ شُكْرٍ فَكُلَّمَا قُلْتُ لَكَ ٱلْحَمْدُ وَجَبَ عَلَيَّ لِذٰلِكَ أَنْ أَقولَ لَكَ ٱلْحَمْدُ إِلٰهِي فَكَمَا غَذَّيْتَنَا بِلُطْفِكَ وَرَبَّيْتَنَا بِصُنْعِكَ فَتَمِّمْ عَلَيْنَا سَوَابِغَ ٱلنِّعَمِ وَٱدْفَعْ عَنَّا مَكَارِهَ ٱلنِّقَمِ وَآتِنَا مِنْ حُظُوظِ ٱلدَّارَيْنِ أَرْفَعَهَا وَ جَلَّهَا عَاجِلاً وَآجِلاً وَلَكَ ٱلْحَمْدُ عَلَىٰ حُسْنِ بَلائِكَ وَسُبُوغِ نَعْمائِكَ حَمْداً يُوافِقُ رِضاكَ، وَيَمْتَرِي الْعَظِيمَ مِنْ بِرّ ِكَ وَنَداكَ، يا عَظِيمُ يا كَرِيمُ، بِرَحْمَتِكَ يا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

    خدایا بخشش پى در پى تو انجام دادن سپاسگزاریت را از یاد من برد و ریزش فضل و احسانت مرا از شمردن ثنا و ستایشت عاجز کرد و پشت سر هم آمدن نیکیهایت مرا از ذکر ستودنیهایت بازداشت و پیاپى رسیدن نعمتهایت مرا از نشر دادن نیکوئیهایت درمانده کرد و اینجا که من هستم جاى کسى است که اعتراف به وفور نعمتهاى تو و در مقابل آنها به کوتاهى کردن خود دارد و به اهمال کارى و تلف کردن عمر خویش گواهى دهد و تو اى خداى با عطوفت و مهربان و نیکوکار و بزرگوارى که روآورندگان بسویت را نومید نسازى و آرزومندات را از درگاهت نرانى ، امیدواران به آستانه تو بار امید خود را بیندازند و آرزوهاى عطاخواهان به میدان وسیع کرم تو توقف کنند پس اى خدا تو آرزوهاى ما را با نومیدى و یاءس روبرو مگردان و جامه ناامیدى و دل شکستگى بر ما مپوشان خدایا در برابر نعمتهاى بزرگت سپاسگزارى من کوچک است و در جنب اکرام و بزرگوارى تو ثنا و ستایش من خُرد و ناقابل است نعمتهاى تو زیورهایى از انوار ایمان بر من پوشانده و ریزه کاریهاى نیکیت خیمه هایى از عزت برسرم زده و احسانهایت گردن بنده هایى به گردنم انداخته که باز نشود و طوقهایى بدان آویخته که نگسلد، نعمتهاى بسیار تو زبان مرا از شمردنش ناتوان کرده و بخششهاى فراوانت خِرد و فهم مر از ادراکش کوتاه کرده تا چه رسد به پى بردن به پایانش و با این ترتیب من چگونه مى توانم تو را سپاسگزارى کنم و همان سپاسگزارى من تازه احتیاج به سپاسگزارى دیگرى دارد و هرگاه بگویم ستایش مخصوص تو است براى همین جمله لازم است دوباره بگویم ستایش مخصوص تو است خدایا چنانچه به لطف خویش ما را خوراک دادى و به پرورش خود پروریدى پس نعمتهاى فراوانت را بر ما کامل کن و ناگواریهاى سخت و بد را از ما دور کن و عطا کن به ما از بهره هاى دو جهان برترو بهترش را چه اکنون و چه در آینده و ستایش تو را است براى آزمایش نیکویت و نعمتهاى فراوانت ستایشى که برابر خوشنودیت باشد و احسان و بخشش بزرگ تو را به سوى ما جلب کند اى بزرگ و اى بزرگوار به رحمتت اى مهربانترین مهربانان

  68. 7. مناجات اطاعت کنندگان

    ۶۸

    بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرَّحِيمِ اللَّهُمَّ أَلْهِمْنَا طَاعَتَكَ وَجَنِّبْنَا مَعْصِيَتَكَ وَيَسِّرْ لَنا بُلُوغَ مَا نَتَمَنَّىٰ مِنِ ٱبْتِغَاءِ رِضْوَانِكَ وَأَحْلِلْنَا بُحْبُوحَةَ جِنَانِكَ وَٱقْشَعْ عَنْ بَصَائِرِنَا سَحَابَ ٱلاِرْتِيَابِ وَٱكْشِفْ عَنْ قُلُوبِنَا أَغْشِيَةَ ٱلْمِرْيَةِ وَٱلْحِجَابِ وَأَزْهِقِ ٱلْبَاطِلَ عَنْ ضَمَائِرِنَا وَأَثْبِتِ ٱلْحَقَّ فِي سَرَائِرِنَا فَإِنَّ ٱلشُّكُوكَ وَٱلظُّنُونَ لَوَاقِحُ ٱلْفِتَنِ وَمُكَدِّرَةٌ لِصَفْوِ ٱلْمَنَائِحِ وَٱلْمِنَنِ اَللَّهُمَّ ٱحْمِلْنَا فِي سُفُنِ نَجَاتِكَ وَمَتِّعْنَا بِلَذِيذِ مُناجَاتِكَ وَأَوْرِدْنَا حِيَاضَ حُبِّكَ وَأَذِقْنَا حَلاوَةَ وُدِّكَ وَقُرْبِكَ وَٱجْعَلْ جِهَادَنا فِيكَ وَهَمَّنَا فِي طَاعَتِكَ وَأَخْلِصْ نِيَّاتِنَا فِي مُعَامَلَتِكَ فَإِنَّا بِكَ وَلَكَ وَلاَ وَسيلَةَ لَنَا إِلَيْكَ إِلاَّ أَنْتَ إِلٰهِي ٱجْعَلْنِي مِنَ ٱلْمُصْطَفَيْنَ ٱلأَخْيَارِ وَأَلْحِقْنِي بِٱلصَّالِحِينَ ٱلأَبْرَارِ ٱلسَّابِقِينَ إِلَىٰ ٱلْمَكْرُمَاتِ ٱلْمُسَارِعِينَ إِلَىٰ ٱلْخَيْراتِ ٱلْعَامِلِينَ لِلْبَاقِيَاتِ ٱلصَّالِحَاتِ ٱلسَّاعِينَ إِلىٰ رَفِيعِ ٱلدَّرَجَاتِ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَبِٱلإِجَابَةِ جَدِيرٌ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ ٱلرَّاحِمِينَ

    خدایا طاعتت را بر ما الهام کن و از نافرمانیت ما را دور کن و آسان کن بر ما راه رسیدن بدانچه آرزومندیم از تحصیل آنچه موجب خوشنودى تو است و ما را در وسط بهشتهایت جاى ده و پراکنده ساز از پیش دیدگان ما ابرهاى شک و شبهه را و بردار از دلهاى ما پرده هاى تردید و تاریکى را و دور کن باطل را از نهاد ما و پابرجا کن حق را در درون ما زیرا این شک و تردیدها و گمانها فتنه انگیز و تیره کننده عطاها و بخششهاى زلال و صافى است خدایا خدایا ما را در کشتى هاى نجاتت جاى ده و از لذت مناجاتت بهره مند ساز و ما را بر لب دریاچه هاى محبتت وارد کن و شیرینى دوستى و مقام قربت را به ما بچشان و جهد و کوشش ما را در راه خودت و همت مان را در طاعت خودت قرار ده و نیتهاى ما را در مورد کارهایى که برایت انجام دهیم خالص گردان زیرا ما با تو و از آن توئیم و وسیله اى به درگاهت نداریم جز خودت خدایا مرا از برگزیدگان نیکوکار قرارم ده و به شایستگان نیک رفتارم ملحق کن آنان که به کارهاى نیک پیشى جسته و به سوى خیرات شتابان بوده و براى باقیات صالحات کار مى کنند و به رسیدن به درجات عالى و بلند کوشایند که براستى تو بر هر چیز توانایى و به اجابت خواسته ام سزاوار به رحمتت اى مهربانترین مهربانان

  69. 8. مناجات اهل ارادت

    ۶۹

    بِسْمِ اللّهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرَّحِيمِ سُبْحَانَكَ! مَا أَضْيَقَ ٱلطُّرُقَ عَلَىٰ مَنْ لَمْ تَكُنْ دَلِيلَهُ وَمَا أَوْضَحَ ٱلْحَقَّ عِنْدَ مَنْ هَدَيْتَهُ سَبِيلَهُ إِلٰهِي فَٱسْلُكْ بِنَا سُبُلَ ٱلْوُصُولِ إِلَيْكَ وَسَيِّرْنَا فِي أَقْرَبِ ٱلطُّرُقِ لِلْوُفُودِ عَلَيْكَ قَرِّبْ عَلَيْنَا ٱلْبَعِيدَ وَسَهِّلْ عَلَيْنَا ٱلْعَسِيرَ ٱلشَّدِيدَ وَأَلْحِقْنَا بِعِبَادِكَ ٱلَّذِينَ هُمْ بِٱلْبِدَارِ إِلَيْكَ يُسَارِعُونَ وَبَابَكَ عَلَىٰ ٱلدَّوَامِ يَطْرُقُونَ وَإِيَّاكَ فِي ٱللَّيلِ وَٱلنَّهَارِ يَعبُدُونَ وَهُمْ مِنْ هَيْبَتِكَ مُشْفِقُونَ ٱلَّذِينَ صَفَّيْتَ لَهُمُ ٱلْمَشَارِبَ وَبَلَّغْتَهُمُ ٱلرَّغَائِبَ وَأَنْجَحْتَ لَهُمُ ٱلْمَطَالِبَ وَقَضَيْتَ لَهُمْ مِنْ فَضْلِكَ ٱلْمَآرِبَ وَمَلَأْتَ لَهُمْ ضَمَائِرَهُمْ مِنْ حُبِّكَ وَرَوَّيتَهُمْ مِنْ صَافِي شِرْبِكَ فَبِكَ إِلَىٰ لَذِيذِ مُنَاجَاتِكَ وَصَلُوٱ وَمِنْكَ أَقْصَىٰ مَقَاصِدِهِمْ حَصَّلُوٱ فَيَا مَنْ هُوَ عَلَىٰ ٱلْمُقْبِلِينَ عَلَيْهِ مُقْبِلٌ وَبِٱلْعَطْفِ عَلَيْهِمْ عَائِدٌ مُفْضِلٌ وَبِٱلْغَافِلِينَ عَنْ ذِكْرِهِ رَحِيمٌ رَءُوفٌ وَبِجَذْبِهِمْ إِلَىٰ بَابِهِ وَدُودٌ عَطُوفٌ أَسْأَلُكَ أَنْ تَجْعَلَنِي مِنْ أَوْفَرِهِمْ مِنْكَ حَظّاً وَأَعْلاهُمْ عِنْدَكَ مَنْزِلاً وَأَجْزَلِهِمْ مِنْ وُدِّكَ قِسْماً وَأَفْضَلِهِمْ فِي مَعْرِفَتِكَ نَصِيباً فَقَدِ ٱنْقَطَعَتْ إِلَيْكَ هِمَّتِي وَٱنْصَرَفَتْ نَحْوَكَ رَغْبَتِي فَأَنْتَ لاَ غَيْرُكَ مُرَادِي وَلَكَ لاَ لِسِوَاكَ سَهَرِي وَسُهَادِي وَلِقَاؤُكَ قُرَّةُ عَيْنِي وَوَصْلُكَ مُنَىٰ نَفْسِي وَإِلَيْكَ شَوْقِي وَفِي مَحَبَّتِكَ وَلَهِي وَإِلَىٰ هَوَاكَ صَبَابَتِي وَرِضَاكَ بُغْيَتِي وَرُؤْيَتُكَ حَاجَتِي وَجِوَارُكَ طَلَبِى وَقُرْبُكَ غايَةُ سُؤْلِي وَفِي مُناجَاتِكَ رَوْحِي وَرَاحَتِي وَعِنْدَكَ دَوَاءُ عِلَّتِي وَشِفَاءُ غُلَّتِي وَبَرْدُ لَوْعَتِي وَكَشْفُ كُرْبَتِي فَكُنْ أَنِيسِي فِي وَحْشَتِي وَمُقِيلَ عَثْرَتِي وَغَافِرَ زَلَّتِي وَقَابِلَ تَوْبَتِي وَمُجِيبَ دَعْوَتِي وَوَلِيَّ عِصْمَتِي وَمُغْنِيَ فَاقَتِي وَلاَ تَقْطَعْنِي عَنْكَ وَلاَ تُبْعِدْنِي مِنْكَ يَا نَعِيمِي وَجَنَّتِي وَيَا دُنْيَايَ وَآخِرَتِي يَا أَرْحَمَ ٱلرَّاحِمِينَ

    منزهى تو! چه اندازه تنگ است راهها بر کسى که تواءش رهنمون نباشى و چه اندازه حقیقت روشن است براى کسیکه تو راهش را نشانش داده اى خدایا پس ما را به راههاى رسیدن به درگاهت بدار و از نزدیکترین راهى که به تو رسند ما را ببَر دور را بر ما نزدیک گردان و راههاى سخت و و دشوار را بر ما آسان و هموار ساز و ملحقمان دار به آن بندگانت که در پیشى گرفتن به سویت شتاب کنند و یکسره بطور مداوم در خانه ات را مى کوبند و در شب و روز تو را پرستش کنند و آنها از هیبتت ترسانند آنانکه آبخورشان را پاک کردى و بخواسته هایشان رسانیدى و به دادن آنچه جویایش بودند کامرواشان ساختى و حاجتهاشان را از فضل خویش برآوردى و دلهاشان را سرشار از دوستى خویش کردى و از آب زلال معرفتت سیرابشان کردى پس بوسیله تو به لذت مناجاتت نائل گشتند و از ناحیه تو بالاترین مقاصدشان را بدست آوردند پس اى کسى که بر آنانکه به سویش رو کنند رو آورى و با توجه بدانها مهرورزى و نعمت بخشى و اى آنکه نسبت به بى خبران و غافلان از ذکر خود رحیم و مهربانى و با جلب آنان به درگاهت دوستدار و مهرورزى از تو خواهم از کسانى قرارم دهى که بهره بیشترى از تو دریافت داشته و مرتبه والاترى را حائز گشته و از دوستیت نصیب بیشترى عایدش شده و در معرفتت سهم زیادترى بهره اش داده اند زیرا که توجه من از همه جا بسوى تو منقطع شده و اراده و آرزویم به جانب تو گشته است پس مراد من تنها تویى نه دیگرى و شب زنده دارى و بى خوابیم فقط بخاطر تو است نه غیر تو و دیدارت نور چشم من است و وصل تو آرزوى جان من و بسوى تو است اشتیاقم و در وادى محبت تو سرگشته ام ، و در هواى تو است دلدادگیم و خوشنودى تو است مقصودم و دیدار تو است حاجت من و نعمت جوارت مطلوب من است نزدیکى و قرب به تو منتهاى خواسته من است و در مناجات با تو است خوشى و راحتیم و پیش تو است داروى دردم و شفاى جگر سوخته ام و تسکین حرارت دلم و برطرف شدن دشواریم پس اى خدا بوده باش تو انیس و همدمم در حال وحشتم و گذرنده از لغزشم و آمرزنده گناهم و پذیرنده توبه ام و اجابت کننده دعایم و سرپرست نگهداریم و توانگرى ده از نداریم و مرا از خویش جدایم مکن و از درگاهت دورم منما اى تو نعیم و جنت من و اى دنیا و آخرتم اى مهربانترین مهربانان

  70. 9. مناجات محبین

    ۷۰

    بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِلٰهِي مَنْ ذَا ٱلَّذِي ذَاقَ حَلاوَةَ مَحَبَّتِكَ فَرَامَ مِنْكَ بَدَلاً وَمَنْ ذَا ٱلَّذِي أَنِسَ بِقُرْبِكَ فَٱبْتَغَىٰ عَنْكَ حِوَلاً إِلٰهِي فَٱجْعَلْنَا مِمَّنِ ٱصْطَفَيْتَهُ لِقُرْبِكَ وَوِلايَتِكَ وَأَخْلَصْتَهُ لِوُدِّكَ وَمَحَبَّتِكَ وَشَوَّقْتَهُ إِلَىٰ لِقَائِكَ وَرَضَّيْتَهُ بِقَضَائِكَ وَمَنَحْتَهُ بِٱلنَّظَرِ إِلَىٰ وَجْهِكَ وَحَبَوْتَهُ بِرِضَاكَ وَأَعَذْتَهُ مِنْ هَجْرِكَ وَقِلاكَ وَبَوَّأْتَهُ مَقْعَدَ ٱلصِّدْقِ فِي جِوَارِكَ وَخَصَصْتَهُ بِمَعْرِفَتِكَ وَأَهَّلْتَهُ لِعِبَادَتِكَ وَهَيَّمْتَ قَلْبَهُ لإِرَادَتِكَ وَٱجْتَبَيْتَهُ لِمُشَاهَدَتِكَ وَأَخْلَيْتَ وَجْهَهُ لَكَ وَفَرَّغْتَ فُؤَادَهُ لِحُبِّكَ وَرَغَّبْتَهُ فِيمَا عِنْدَكَ وَأَلْهَمْتَهُ ذِكْرَكَ وَأَوْزَعْتَهُ شُكْرَكَ وَشَغَلْتَهُ بِطَاعَتِكَ وَصَيَّرْتَهُ مِنْ صَالِحِي بَرِيَّتِكَ وَٱخْتَرْتَهُ لِمُنَاجَاتِكَ وَقَطَعْتَ عَنْهُ كُلَّ شَيْءٍ يَقْطَعُهُ عَنْكَ اَللَّهُمَّ ٱجْعَلْنَا مِمَّنْ دَأْبُهُمُ ٱلاِرْتِيَاحُ إِلَيْكَ وَٱلْحَنِينُ وَدَهْرُهُمُ ٱلزَّفْرَةُ وَٱلأَنِينُ جِبَاهُهُمْ سَاجِدَةٌ لِعَظَمَتِكَ وَعُيُونُهُمْ سَاهِرَةٌ فِي خِدْمَتِكَ وَدُمُوعُهُمْ سَائِلَةٌ مِنْ خَشْيَتِكَ وَقُلُوبُهُمْ مُتَعَلِّقَةٌ بِمَحَبَّتِكَ وَأَفْئِدَتُهُمْ مُنْخَلِعَةٌ مِنْ مَهَابَتِكَ يَا مَنْ أَنْوَارُ قُدْسِهِ لِأَبْصَارِ مُحِبِّيهِ رَائِقَةٌ وَسُبُحَاتُ وَجْهِهِ لِقُلُوبِ عَارِفِيهِ شَائِقَةٌ يَا مُنَىٰ قُلُوبِ ٱلْمُشْتَاقِينَ وَيَا غَايَةَ آمَالِ ٱلْمُحِبِّينَ أَسْأَلُكَ حُبَّكَ وَحُبَّ مَنْ يُحِبُّكَ وَحُبَّ كُلِّ عَمَلٍ يُوصِلُنِي إِلىٰ قُرْبِكَ وَأَنْ تَجْعَلَكَ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا سِوَاكَ وَأَنْ تَجْعَلَ حُبِّي إِيَّاكَ قَائِداً إِلَىٰ رِضْوَانِكَ وَشَوْقِي إِلَيْكَ ذَائِداً عَنْ عِصْيَانِكَ وَٱمْنُنْ بِٱلنَّظَرِ إِلَيْكَ عَلَيَّ وَٱنْظُرْ بِعَيْنِ ٱلْوُدِّ وَٱلْعَطْفِ إِلَيَّ وَلاَ تَصْرِفْ عَنِّي وَجْهَكَ وَٱجْعَلْنِي مِنْ أَهْلِ ٱلإِسْعَادِ وَٱلْحُظْوَةِ عِنْدَكَ يَا مُجِيبُ يَا أَرْحَمَ ٱلرَّاحِمِينَ

    خدایا نیست که شیرینى محبت تو را چشیده باشد و جز تو آهنگ دیگرى را بکند و کیست که به مقام قرب تو انس گرفته باشد و درصدد روگرداندن از تو باشد خدایا قرار ده ما را از زمره کسانى که براى قرب و دوستیت برگزیده اى و براى عشق و محبتت خالصش گردانده و به دیدارت شائقش کرده و به قضا و قدرت راضیش ساخته و به دیدن رویت به او نعمت بخشیده و به خوشنودى خویش مخصوصش گردانده و از غم هجران و فراقت پناهش داده و در جایگاه راستى در جوار خویش جایش داده و به معرفت خویش مخصوصش کرده و براى پرستش و عبادتت او را لایق کردى و در ارادت خویش دل شیدایش کردى و براى مشاهده جمالت انتخابش کردى و رویش را براى خودت از اغیار خالى کردى و دلش را براى محبت خویش فارغ کردى و تنها بدانچه نزد تو است راغبش کردى و ذکر خویش را بدو الهام کردى و سپاسگزاریت را بدون نصیب کردى و به طاعت خود سرگرمش ساختى و او را از بندگان شایسته ات گرداندى و براى مناجات خویش انتخابش کردى و بریدى از او هر چه را که موجب بریدنش از تو گردد خدایا قرار ده ما را از کسانى که شیوه شان در زندگى شادمانى با تو و زارى به درگاه تو است و روزگارشان آه و ناله است پیشانیهاشان در برابر عظمتت به خاک افتاده و از دیدگانشان در خدمتت یکسره بیدار است و سرشکشان از ترس تو ریزان و دلهاشان به محبتت آویزان و قلبهاشان از هیبتت از جا کنده شده است اى که انوار قدسش براى دیدگان دوستانش در کمال درخشندگى است و پرتوافکنیهاى جمالش براى قلوب عارفان زداینده (چرکیها) است اى آرمان دل مشتاقان و اى منتهاى آرزوى دوستان از تو خواهم دوستى خودت و دوستى دوستدارانت و دوستى هر عملى که مرا به قرب تو واصل گرداند و تو را در پیش من محبوبتر از ماسواى تو قرار دهد و از تو خواهم که دوستیم را نسبت به تو جلودارم قرار دهى تا مرا به رضوانت بکشاند و اشتیاقم را به سویت چنان کنى که بازدارنده از نافرمانیت باشد و بر من منت نِه به اینکه بر من توجهى فرمایى و با دیده دوستى و عطوفت بر من بنگرى و رو از من مگردانى و مرا از جمله سعادتمندان و بهره مندان نزد خود قرار دهى اى پاسخ دهنده اى مهربانترین مهربانان

  71. 10. مناجات متوسلین

    ۷۱

    بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِلٰهِي لَيْسَ لِي وَسِيلَةٌ إِلَيْكَ إِلاَّ عَوَاطِفُ رَأْفَتِكَ وَلاَ لِي ذَرِيعَةٌ إِلَيْكَ إِلاَّ عَوَارِفُ رَحْمَتِكَ وَشَفَاعَةُ نَبِيِّكَ نَبِيِّ ٱلرَّحْمَةِ وَمُنْقِذِ ٱلأُمَّةِ مِنَ ٱلْغُمَّةِ فَٱجْعَلْهُمَا لِي سَبَباً إِلَىٰ نَيْلِ غُفْرَانِكَ وَصَيِّرْهُمَا لِي وُصْلَةً إِلَىٰ ٱلْفَوْزِ بِرِضْوَانِكَ وَقَدْ حَلَّ رَجَائِي بِحَرَمِ كَرَمِكَ وَحَطَّ طَمَعِي بِفِنَاءِ جُودِكَ فَحَقِّقْ فِيكَ أَمَلِي وَٱخْتِمْ بِٱلْخَيْرِ عَمَلِي وَٱجْعَلْنِي مِنْ صَفْوَتِكَ ٱلَّذِينَ أَحْلَلْتَهُمْ بُحْبُوحَةَ جَنَّتِكَ وَبَوَّأْتَهُمْ دَارَ كَرَامَتِكَ وَأَقْرَرْتَ أَعْيُنَهُمْ بِٱلنَّظَرِ إِلَيْكَ يَوْمَ لِقَائِكَ وَأَوْرَثْتَهُمْ مَنَازِلَ ٱلصِّدْقِ فِي جِوَارِكَ يَا مَنْ لاَ يَفِدُ ٱلْوَافِدُونَ عَلَىٰ أَكْرَمَ مِنْهُ وَلاَ يَجِدُ ٱلْقَاصِدُونَ أَرْحَمَ مِنْهُ يَا خَيْرَ مَنْ خَلا بِهِ وَحِيدٌ وَيَا أَعْطَفَ مَنْ أَوَىٰ إِلَيْهِ طَرِيدٌ إِلَىٰ سَعَةِ عَفْوِكَ مَدَدْتُ يَدِي وَبِذَيْلِ كَرَمِكَ أَعْلَقْتُ كَفِّي فَلاَ تُولِنِي ٱلْحِرْمَانَ وَلاَ تُبْلِنِي بِٱلْخَيْبَةِ وَٱلْخُسْرَانِ يَا سَمِيعَ ٱلدُّعَاءِ يَا أَرْحَمَ ٱلرَّاحِمِينَ

    خدایا وسیله اى به درگاهت ندارم جز عواطف مهرت و به سویت دست آویزى ندارم جز آنچه معروف است از رحمتت و شفاعت پیامبرت پیامبر رحمت و نجات ده امت از غم و اندوه پس اى خدا همان دو را وسیله رسیدنم به آمرزشت قرار ده و سببى براى رسیدنم به سعادت خوشنودیت گردان زیرا که بار امیدم در حریم کرمت فرود آمده و مرکب طمعم به آستانه جود تو زانو زده پس اى خدا به آرزوى من جامه عمل پوشان و پایان کارم را بخیر گردان و در زمره آن دسته از برگزیدگانت قرارم ده که در وسط بهشتت فرودشان آوردى و در خانه بزرگوارى خویش جاشان دادى و دیده آنها را در روز دیدار به همان نظر کردنشان بسویت روشن کردى و جایگاههاى راستى را در جوار خویش بدیشان سپردى اى که واردین بر کریمتر از او وارد نشوند و قاصدان مهربانتر از او نیابند اى بهترین کسى که شخص در تنهایى با او خلوت کند و اى مهربانترین کسى که شخص آواره به درگاهش جا و مسکن گیرد به سوى عفو وسیعت دست (نیاز) دراز کرده و به ذیل کرم تو چنگ (حاجت ) انداخته ام پس مرا محروم برمگردان و به زیان و خسران دچارم مساز اى شنواى دعا اى مهربانترین مهربانان

  72. 11. مناجات نیازمندان

    ۷۲

    بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِلٰهِي كَسْرِي لاَ يَجْبُرُهُ إِلاَّ لُطْفُكَ وَحَنَانُكَ وَفَقْرِي لاَ يُغْنِيهِ إِلاَّ عَطْفُكَ وَإِحْسَانُكَ وَرَوْعَتِي لاَ يُسَكِّنُهَا إِلاَّ أَمَانُكَ وَذِلَّتِي لاَ يُعِزُّهَا إِلاَّ سُلْطانُكَ وَأُمْنِيَتِي لاَ يُبَلِّغُنِيهَا إِلاَّ فَضْلُكَ وَخَلَّتِي لاَ يَسُدُّهَا إِلاَّ طَوْلُكَ وَحَاجَتِي لاَ يَقْضِيهَا غَيْرُكَ وَكَرْبِي لاَ يُفَرِّجُهُ سِوَىٰ رَحْمَتِكَ وَضُرِّي لاَ يَكْشِفُهُ غَيْرُ رَأْفَتِكَ وَغُلَّتِي لاَ يُبَرِّدُهَا إِلاَّ وَصْلُكَ وَلَوْعَتِي لاَ يُطْفِيهَا إِلّا لِقَاؤُكَ وَشَوْقِي إِلَيْكَ لاَ يَبُلُّهُ إِلّا ٱلنَّظَرُ إِلَىٰ وَجْهِكَ وَقَرَارِي لاَ يَقِرُّ دُونَ دُنُوِّي مِنْكَ وَلَهْفَتِي لاَ يَرُدُّهَا إِلّا رَوْحُكَ وَسُقْمِى لاَ يَشْفِيهِ إِلّا طِبُّكَ وَغَمِّي لاَ يُزِيلُهُ إِلّا قُرْبُكَ وَجُرْحِي لاَ يُبْرِئُهُ إِلّا صَفْحُكَ وَرَيْنُ قَلْبِي لاَ يَجْلُوهُ إِلّا عَفْوُكَ وَوَسْوَاسُ صَدْرِي لاَ يُزِيحُهُ إِلّا أَمْرُكَ فَيَا مُنْتَهَىٰ أَمَلِ ٱلآمِلِينَ وَيَا غَايَةَ سُؤْلِ ٱلسَّائِلينَ وَيَا أَقْصَىٰ طَلِبَةِ ٱلطَّالِبِينَ وَيَا أَعْلَىٰ رَغْبَةِ ٱلرَّاغِبِينَ وَيَا وَلِيَّ ٱلصَّالِحِينَ وَيَا أَمَانَ ٱلْخَائِفِينَ وَيَا مُجِيبَ دَعْوَةِ ٱلْمُضْطَرِّينَ وَيَا ذُخْرَ ٱلْمُعْدَمِينَ وَيَا كَنْزَ ٱلْبَائِسِينَ وَيَا غِيَاثَ ٱلْمُسْتَغِيثِينَ وَيَا قَاضِيَ حَوَائِجِ ٱلْفُقَرَاءِ وَٱلْمسَاكِينِ وَيَا أَكْرَمَ ٱلأَكْرَمِينَ وَيَا أَرْحَمَ ٱلرَّاحِمِينَ لَكَ تَخَضُّعِي وَسُؤَالِي وَإِلَيْكَ تَضَرُّعِي وَٱبْتِهَالِي أَسْأَلُكَ أَنْ تُنِيلَنِي مِنْ رَوْحِ رِضْوَانِكَ وَتُدِيمَ عَلَيَّ نِعَمَ ٱمْتِنَانِكَ وَهَا أَنَا بِبَابِ كَرَمِكَ وَاقِفٌ وَلِنَفَحَاتِ بِرِّكَ مُتَعَرِّضٌ وَبِحَبْلِكَ ٱلشَّدِيدِ مُعْتَصِمٌ وَبِعُرْوَتِكَ ٱلْوُثْقَىٰ مُتَمَسِّكٌ إِلٰهِي ٱرْحَمْ عَبْدَكَ ٱلذَّلِيلَ ذَا ٱللِّسَانِ ٱلْكَلِيلِ وَٱلْعَمَلِ ٱلْقَلِيلِ وَٱمْنُنْ عَلَيْهِ بِطَوْلِكَ ٱلْجَزِيلِ وَٱكْنُفْهُ تَحْتَ ظِلِّكَ ٱلظَّلِيلِ يَا كَرِيمُ يَا جَمِيلُ يَا أَرْحَمَ ٱلرَّاحِمِينَ

    خدایا شکست مرا جز لطف و مهر تو چیزى جبران نکند و نداریم را جز توجه و احسان تو برطرف نسازد و هراس و وحشتم را جز امان تو آرام نکند و خواریم را جز سلطنت تو به عزت مبدل نسازد و جز فضل تو چیزى مرا به آرزویم نرساند و فقر و احتیاجم را جز احسان تو پر نکند و حاجتم را جز تو برنیاورد و گره از گرفتاریم جز رحمت تو نگشاید و درماندگیم را جز مهر تو برطرف نکند و سوز دلم را جز وصل تو فرو ننشاند و شعله درونم را جز لقاء تو خاموش نسازد و بر آتش اشتیاقم جز نظر به جلوه ات چیزى آب نریزد و قرارى ندارم جز در نزدیکى تو و حسرت و افسوسم را جز نسیم جانبخش رحمتت باز مگرداند و دردم را جز طبابت تو درمان نکند و اندوهم را جز قرب تو نزداید و زخمم را جز گذشت تو التیام نبخشد و زنگ دلم را جز عفو تو پاک نکند و اندیشه هاى باطل درونم را جز فرمان تو برطرف نکند پس اى منتها آرزوى آرزومندان و اى سرحد نهایى خواسته درخواست کنندگان و اى آخرین مرحله مطلوب طلب کنندگان و اى بالاترین خواهش خواهشمندان و اى سرپرست شایستگان و اى امان بخش ترسناکان و اى اجابت کننده دعاى درماندگان و اى ذخیره نداران و اى گنج مستمندان و اى فریادرس فریادخواهان و اى برآرنده حاجات فقیران و بیچارگان و اى بزرگوارترین بزرگواران و اى مهربانترین مهربانان به درگاه تو است فروتنى و خواسته ام و به سوى تو است زارى و ناله ام از تو خواهم که مرا به نسیم جانبخش خوشنودیت برسانى و نعمتهایى را که از روى امتنان به من دادى ادامه دهى و من هم اکنون به در خانه کرمت ایستاده و خود را در معرض وزش نسیمهاى رحمتت قرار داده و به رشته محکمت چسبیده و به دستاویز محکمت چنگ زده ام خدایا ترحم کن به این بنده ذلیلت که زبانش کند و عملش اندک است و بر او بوسیله احسان فراوانت منت بنه و او را در زیر سایه پایدارت بِبَر اى بزرگوار اى زیبابخش اى مهربانترین مهربانان

  73. 12. مناجات عارفان

    ۷۳

    بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِلٰهِي قَصُرَتِ ٱلأَلْسُنُ عَنْ بُلُوغِ ثَنَائِكَ كَما يَلِيقُ بِجَلالِكَ وَعَجَزَتِ ٱلْعُقُولُ عَنْ إِدْرَاكِ كُنْهِ جَمَالِكَ وَٱنْحَسَرَتِ ٱلأَبْصَارُ دُونَ ٱلنَّظَرِ إِلَىٰ سُبُحَاتِ وَجْهِكَ وَلَمْ تَجْعَلْ لِلْخَلْقِ طَرِيقاً إِلَىٰ مَعْرِفَتِكَ إِلاَّ بِٱلْعَجْزِ عَنْ مَعْرِفَتِكَ إِلٰهِي فَٱجْعَلْنَا مِنَ ٱلَّذِينَ تَرَسَّخَتْ أَشْجَارُ ٱلشَّوْقِ إِلَيْكَ فِي حَدَائِقِ صُدُورِهِمْ وَأَخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجَامِعِ قُلُوبِهِمْ فَهُمْ إِلَىٰ أَوْكَارِ ٱلأَفْكَارِ يَأْوُونَ وَفِي رِيَاضِ ٱلْقُرْبِ وَٱلْمُكَاشَفَةِ يَرْتَعُونَ وَمِنْ حِيَاضِ ٱلْمَحَبَّةِ بِكَأْسِ ٱلْمُلاطَفَةِ يَكْرَعُونَ وَشَرَائِعَ ٱلْمُصَافَاةِ يَرِدُونَ قَدْ كُشِفَ ٱلْغِطَاءُ عَنْ أَبْصَارِهِمْ وَٱنْجَلَتْ ظُلْمَةُ ٱلرَّيْبِ عَنْ عَقَائِدِهِمْ وَضَمَائِرِهِمْ وَٱنْتَفَتْ مُخَالَجَةُ ٱلشَّكِّ عَنْ قُلُوبِهِمْ وَسَرَائِرِهِمْ وَٱنْشَرَحَتْ بِتَحْقِيقِ ٱلْمَعْرِفَةِ صُدُورُهُمْ وَعَلَتْ لِسَبْقِ ٱلسَّعَادَةِ فِي ٱلزَّهَادَةِ هِمَمُهُمْ وَعَذُبَ فِي مَعينِ ٱلْمُعَامَلَةِ شِرْبُهُمْ وَطَابَ فِي مَجْلِسِ ٱلأُنْسِ سِرُّهُمْ وَأَمِنَ فِي مَوْطِنِ ٱلْمَخَافَةِ سِرْبُهُم وَٱطْمَأَنَّتْ بِٱلرُّجُوعِ إِلَىٰ رَبِّ ٱلأَرْبَابِ أَنْفُسُهُمْ وَتَيَقَّنَتْ بِٱلْفَوْزِ وَٱلْفَلاحِ أَرْوَاحُهُمْ وَقَرَّتْ بِٱلنَّظَرِ إِلَىٰ مَحْبُوبِهِمْ أَعْيُنُهُمْ وَٱسْتَقَرَّ بِإِدْرَاكِ ٱلسُّؤْلِ وَنَيْلِ ٱلْمَأْمُولِ قَرَارُهُمْ وَرَبِحَتْ فِي بَيْعِ ٱلدُّنْيَا بِٱلآخِرَةِ تِجَارَتُهُمْ إِلٰهِي مَا أَلَذَّ خَوَاطِرَ ٱلإِلْهَامِ بِذِكْرِكَ عَلَىٰ ٱلْقُلُوبِ وَمَا أَحْلَىٰ ٱلْمَسِيرَ إِلَيْكَ بِٱلأَوْهَامِ فِي مَسَالِكِ ٱلْغُيُوبِ وَمَا أَطْيَبَ طَعْمَ حُبِّكَ وَمَا أَعْذَبَ شِرْبَ قُرْبِكَ فَأَعِذْنا مِنْ طَرْدِكَ وَإِبْعَادِكَ وَٱجْعَلْنَا مِنْ أَخَصِّ عَارِفِيكَ وَأَصْلَحِ عِبَادِكَ وَأَصْدَقِ طَائِعِيكَ وَأَخْلَصِ عُبَّادِكَ يَا عَظِيمُ يَا جَلِيلُ يَا كَرِيمُ يَا مُنِيلُ بِرَحْمَتِكَ وَمَنِّكَ يَا أَرْحَمَ ٱلرَّاحِمِينَ

    خدایا زبانها قاصر است از رسیدن به ثناى تو آنطور که شایسته جلال تو است و عقلها عاجز است از ادراک کنه جمالت و دیده ها تار و بى فروغ ماند از نظر کردن به سوى انوار ذاتت و قرار ندادى براى خلق خود راهى به سوى شناسائیت جز به اظهار عجز از شناسائیت خدایا پس ما را از کسانى قرار ده که درختهاى شوق بسوى تو در بوستانهاى سینه شان ریشه محکم کرده و سوز محبتت سراسر دلشان را فراگرفته پس آنها به آشیانه هاى اندیشه ها جاى گیرند و در چمنزارهاى قرب به تو و مکاشفه مى چرند و از حوضهاى محبت به جام ملاطفت (آب حیات ) بنوشند و در کنار نهرهاى صفا وارد گشته اند در حالى که پرده از پیش دیدگانشان برداشته شده و تاریکى شبهه و تردید از صفحه عقاید و نهادشان زائل گشته و یکسره خلجان شک و ریب از دلها و درونشان بیرون رفته و دریچه هاى سینه شان بواسطه استوار شدن معرفت بازگشته و همتهاشان براى پیشى گرفتن در خوشبختى در اثر پارسایى بلند گردیده و نوشیدنیهاشان در چشمه کردار شیرین و گوارا شده و درونشان در محفل انس با تو پاکیزه گشته و راهشان در جاهاى هولناک امن گشته و جانهاى ایشان در بازگشت بسوى رب الارباب مطمئن گردیده و روانشان به فیروزى و رستگارى یقین پیدا کرده و دیدگانشان به واسطه دیدار محبوب روشن گشته و به واسطه رسیدن به مقصود و نائل شدن به آرزوهاى خویش قرارى یافته و سوداگرى ایشان بواسطه فروختن دنیا به آخرت کاملاً سودمند گشته است خدایا چه اندازه لذیذ است یاد تو در دلها که بوسیله الهام خطور کند و چقدر شیرین است سیر بسوى تو با مرکب اندیشه ها که در راههاى غیب صورت مى گیرد و چقدر گوارا است طعم دوستى تو و چه شیرین است شربت قرب تو پس اى خدا ما را از راندن و دور کردنت پناه ده و قرارمان ده از مخصوص ترین عارفانت و از شایسته ترین بندگانت و راستگوترین فرمانبردارانت و خالص ترین پرستش کنندگانت اى عظیم اى با جلالت اى بزرگوار اى عطابخش به رحمت و احسانت اى مهربانترین مهربانان

  74. 13. مناجات یادکنندگان

    ۷۴

    بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِلٰهِي لَوْلاَ ٱلْوَاجِبُ مِنْ قَبُولِ أَمْرِكَ لَنَزَّهْتُكَ مِنْ ذِكْرِي إِيَّاكَ عَلَىٰ أَنَّ ذِكْرِي لَكَ بِقَدْرِي لاَ بِقَدْرِكَ وَمَا عَسَىٰ أَنْ يَبْلُغَ مِقْدَارِي حَتَّىٰ أَجْعَلَ مَحَلاًّ لِتَقْدِيسِكَ وَمِنْ أَعْظَمِ ٱلنِّعَمِ عَلَيْنَا جَرَيَانُ ذِكْرِكَ عَلَىٰ أَلْسِنَتِنَا وَإِذْنُكَ لَنَا بِدُعَائِكَ وَتَنْزِيهِكَ وَتَسْبِيحِكَ إِلٰهِي فَأَلْهِمْنَا ذِكْرَكَ فِي ٱلْخَلاءِ وَٱلْمَلاءِ وَٱللَّيْلِ وَٱلنَّهَارِ وَٱلإِعْلانِ وَٱلإِسْرَارِ وَفِي ٱلسَّرَّاءِ وَٱلضَّرَّاءِ وَآنِسْنَا بِٱلذِّكْرِ ٱلْخَفِيِّ وَٱسْتَعْمِلْنَا بِٱلْعَمَلِ ٱلزَّكِيِّ وَٱلسَّعْيِ ٱلْمَرْضِيِّ وَجَازِنَا بِٱلْمِيزَانِ ٱلْوَفِيِّ إِلٰهِي بِكَ هَامَتِ ٱلْقُلُوبُ ٱلْوَالِهَةُ وَعَلَىٰ مَعْرِفَتِكَ جُمِعَتِ ٱلْعُقُولُ ٱلْمُتَبَايِنَةُ فَلاَ تَطْمَئِنُّ ٱلْقُلُوبُ إِلاَّ بِذِكْرَاكَ وَلاَ تَسْكُنُ ٱلنُّفُوسُ إِلاَّ عِنْدَ رُؤْيَاكَ أَنْتَ ٱلْمُسَبَّحُ فِي كُلِّ مَكَانٍ وَٱلْمَعْبُودُ فِي كُلِّ زَمَانٍ وَٱلْمَوْجُودُ فِي كُلِّ أَوَانٍ وَٱلْمَدْعُوُّ بِكُلِّ لِسَانٍ وَٱلْمُعَظَّمُ فِي كُلِّ جَنَانٍ وَأَسْتَغْفِرُكَ مِنْ كُلِّ لَذَّةٍ بِغَيْرِ ذِكْرِكَ وَمِنْ كُلِّ رَاحَةٍ بِغَيْرِ أُنْسِكَ وَمِنْ كُلِّ سُرُورٍ بِغَيْرِ قُرْبِكَ وَمِنْ كُلِّ شُغْلٍ بِغَيْرِ طَاعَتِكَ إِلٰهِي أَنْتَ قُلْتَ وَقَوْلُكَ ٱلْحَقُّ: (يَا أَيُّهَا ٱلَّذِينَ آمَنُوا ٱذْكُرُوا ٱللَّهَ ذِكْراً كَثِيراً وَسَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَأَصِيلاً) وَقُلْتَ وَقَوْلُكَ ٱلْحَقُّ: (فَٱذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ) فَأَمَرْتَنَا بِذِكْرِكَ وَوَعَدْتَنا عَلَيْهِ أَنْ تَذْكُرَنا تَشْرِيفاً لَنَا وَتَفْخِيماً وَإِعْظَاماً وَهَا نَحْنُ ذَاكِرُوكَ كَمَا أَمَرْتَنَا فَأَنْجِزْ لَنَا مَا وَعَدْتَنَا يَا ذَاكِرَ ٱلذَّاكِرِينَ وَيَا أَرْحَمَ ٱلرَّاحِمِينَ

    خدایا اگر پذیرفتن فرمانت واجب نبود تو را پاکتر از آن مى دانستم که من نام تو را به زبان آرم گذشته از اینکه ذکرى که من از تو کنم به اندازه فهم من است نه به مقدار مقام تو و تازه مگر چه اندازه امید است قدرم بالا رود که محل تقدیس (و به پاکى ستودن ) تو قرار گیرم و از بزرگترین نعمتهاى تو بر ما همان جریان داشتن ذکر تو بر زبان ما است و همان اجازه اى است که براى دعا کردن و به پاکى ستودنت به ما دادى خدایا پس ذکر خویش را به ما الهام کن در خلوت و جلوت و شب و روز و آشکار و نهان و در خوشى و ناخوشى و ما را به ذکر خفى و پنهانت ماءنوس کن و به کار پاکیزه و کوشش خداپسند وادار و پاداش ما را به سنگ تمام بده خدایا دلهاى شیدا همه سرگشته و تشنه تواءند و خِرَدهاى متفرق و جدا همه در مورد شناسایى و معرفت تو متفق گشته اند و از اینرو دلها جز به یاد تو آرام نگیرند و جانها جز به مشاهده جمالت تسکین نیابند تویى که در هر جا تسبیحت گویند و در هر زمانى پرستش کنند و در هر آن موجود بوده اى و به هر زبان تو را خوانند و در هر دلى تو را به بزرگى یاد کنند و از تو آمرزش خواهم از هر لذتى جز لذت تو و از هر آسایشى جز انس با تو و از هر شادمانى بجز قرب تو و از هر سرگرمى به جز فرمانبرداریت خدایا تو فرمودى و گفته ات حق است ((اى کسانى که ایمان آورده اید خدا را یاد کنید یاد کردن بسیار و تسبیح او گوئید در بامداد و پسین )) ونیز فرمودى وگفته ات حق است ((مرا یاد کنید تا من هم شما را یاد کنم )) پس تو ما را به یاد کردنت دستور فرمودى وبه ما وعده دادى که براى شرافت و عزت و عظمت بخشى به ما تو هم ما را یاد کنى و ما هم اکنون مطابق فرمانت تو را یاد کنیم پس تو هم به وعده خویش وفا کن اى که از یادکنندگانت یاد کنى و اى مهربانترین مهربانان

  75. 14. مناجات معتصمین

    ۷۵

    بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرَّحِيمِ اَللَّهُمَّ يَا مَلاذَ ٱللَّائِذِينَ وَيَا مَعَاذَ ٱلْعَائِذِينَ وَيَا مُنْجِيَ ٱلْهَالِكينَ وَيَا عَاصِمَ ٱلْبَائِسِينَ وَيَا رَاحِمَ ٱلْمَسَاكِينَ وَيَا مُجِيبَ ٱلْمُضْطَرِّينَ وَيَا كَنْزَ ٱلْمُفْتَقِرِينَ وَيَا جَابِرَ ٱلْمُنْكَسِرِينَ وَيَا مَأْوَىٰ ٱلْمُنْقَطِعِينَ وَيَا نَاصِرَ ٱلْمُسْتَضْعَفِينَ وَيَا مُجِيرَ ٱلْخَائِفِينَ وَيَا مُغِيثَ ٱلْمَكْرُوبِينَ وَيَا حِصْنَ ٱللَّاجِئِينَ إِنْ لَمْ أَعُذْ بِعِزَّتِكَ فَبِمَنْ أَعُوذُ وَإِنْ لَمْ أَلُذْ بِقُدْرَتِكَ فَبِمَنْ أَلُوذُ وَقَدْ أَلْجَأَتْنِي ٱلذُّنُوبُ إِلَىٰ ٱلتَّشَبُّثِ بِأَذْيَالِ عَفْوِكَ وَأَحْوَجَتْنِي ٱلْخَطَايَا إِلَىٰ ٱسْتِفْتَاحِ أَبْوَابِ صَفْحِكَ وَدَعَتْنِي ٱلْإِسَاءَةُ إِلَىٰ ٱلْإِنَاخَةِ بِفِنَاءِ عِزِّكَ وَحَمَلَتْنِي ٱلْمَخَافَةُ مِنْ نَقِمَتِكَ عَلَىٰ ٱلتَّمَسُّكِ بِعُرْوَةِ عَطْفِكَ وَمَا حَقُّ مَنِ ٱعْتَصَمَ بِحَبْلِكَ أَنْ يُخْذَلَ وَلاَ يَلِيقُ بِمَنِ ٱسْتَجَارَ بِعِزِّكَ أَنْ يُسْلَمَ أَوْ يُهْمَلَ إِلٰهِي فَلاَ تُخْلِنَا مِنْ حِمَايَتِكَ وَلاَ تُعْرِنَا مِنْ رِعَايَتِكَ وَذُدْنَا عَنْ مَوَارِدِ ٱلْهَلَكَةِ فَإِنَّا بِعَيْنِكَ وَفِي كَنَفِكَ وَلَكَ أَسْأَلُكَ بِأَهْلِ خَاصَّتِكَ مِنْ مَلائِكَتِكَ وَٱلصَّالِحِينَ مِنْ بَرِيَّتِكَ أَنْ تَجْعَلَ عَلَيْنَا وَاقِيَةً تُنْجِينَا مِنَ ٱلْهَلَكاتِ وَتُجَنِّبُنَا مِنَ ٱلآفَاتِ وَتُكِنُّنَا مِنْ دَوَاهِي ٱلْمُصِيبَاتِ وَأَنْ تُنْزِلَ عَلَيْنَا مِنْ سَكِينَتِكَ وَأَنْ تُغَشِّيَ وُجُوهَنَا بِأَنْوَارِ مَحَبَّتِكَ وَأَنْ تُؤْوِيَنَا إِلَىٰ شَدِيدِ رُكْنِكَ وَأَنْ تَحْوِيَنَا فِي أَكْنَافِ عِصْمَتِكَ بِرَأْفَتِكَ وَرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ ٱلرَّاحِمِينَ

    خدایا اى پناه پناه جویان و اى پناه ده پناهندگان و اى نجات دهنده هلاک شدگان و اى نگهدار بیچارگان و اى مهرورز مسکینان و اى اجابت کننده درماندگان و اى گنج فقیران و اى جبران کننده دل شکستگان و اى جاى ده دور از وطنان و اى یاور آنانکه ناتوانشان شمرده اند و اى پناه ده ترسناکان و اى فریادرس غمدیدگان و اى قلعه محکم پناهندگان اگر من به عزت تو پناه نیاورم پس به که پناه برم و اگر به قدرت تو دست پناهندگى دراز نکنم پس به که پناهنده شوم (خدایا) گناهان مرا ناچار کرده که به دامان عفوت چنگ زنم و خطاها مرا نیازمند کرده که از تو بخواهم درهاى چشم پوشیت را به رویم بگشایى و بدیها مرا بدینجا کشانده که به آستان عزت تو بار اندازم و ترس از انتقام مرا واداشته که به رشته محکم مهر تو چنگ زنم و براستى آنکس که به ریسمان تو چنگ زند سزاوار خوارى نیست و آنکس که به عزت تو پناهنده شود تسلیم کردنش و یا واگذاردنش شایسته نیست پس اى خدا ما را از حمایت خویش وامگذار و از رعایت خود باز مدار و از پرتگاههاى هلاکت بازدار زیرا ما در تحت توجه تو و در کنف حمایت تو و از آن توئیم از تو خواهم به حق خاصان درگاهت از فرشتگان و شایستگان از بندگانت که براى ما سپرى قرار دهى که ما را از مهالک نجات دهد و خودت ما را از آفات دور کنى و از مصیبتهاى بزرگ ما را محفوظ دارى و از آرامش خود بر ما فرود آرى و چهره هاى ما را به انوار محبت خویش بپوشانى و در پایگاه محکمت ما را جاى دهى و ما را در کرانه هاى عصمت خویش بدارى به حق عطوفت و مهرت اى مهربانترین مهربانان

  76. 15. مناجات زاهدین

    ۷۶

    بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِلٰهِي أَسْكَنْتَنَا دَاراً حَفَرَتْ لَنَا حُفَرَ مَكْرِهَا وَعَلَّقْتَنَا بِأَيْدِي ٱلْمَنَايَا فِي حَبَائِلِ غَدْرِهَا فَإِلَيْكَ نَلْتَجِئُ مِنْ مَكَائِدِ خُدَعِهَا وَبِكَ نَعْتَصِمُ مِنَ ٱلاِغْتِرَارِ بِزَخَارِفِ زينَتِهَا فَإِنَّهَا ٱلْمُهْلِكَةُ طُلاَّبَهَا ٱلْمُتْلِفَةُ حُلاّلَهَا ٱلْمَحْشُوَّةُ بِٱلآفَاتِ ٱلْمَشْحُونَةُ بِٱلنَّكَبَاتِ إِلٰهِي فَزَهِّدْنا فِيهَا وَسَلِّمْنَا مِنْهَا بِتَوْفِيقِكَ وَعِصْمَتِكَ وَٱنْزَعْ عَنَّا جَلابِيبَ مُخَالَفَتِكَ وَتَوَلَّ أُمُورَنَا بِحُسْنِ كِفَايَتِكَ وَأَوْفِرْ مَزِيدَنَا مِنْ سَعَةِ رَحْمَتِكَ وَأَجْمِلْ صِلاتِنَا مِنْ فَيْضِ مَوَاهِبِكَ وَٱغْرِسْ فِي أَفْئِدَتِنَا أَشْجَارَ مَحَبَّتِكَ وَأَتْمِمْ لَنَا أَنْوَارَ مَعْرِفَتِكَ وَأَذِقْنَا حَلاوَةَ عَفْوِكَ وَلَذَّةَ مَغْفِرَتِكَ وَأَقْرِرْ أَعْيُنَنَا يَوْمَ لِقَائِكَ بِرُؤْيَتِكَ وَأَخْرِجْ حُبَّ ٱلدُّنْيَا مِنْ قُلُوبِنَا كَما فَعَلْتَ بِٱلصَّالِحِينَ مِنْ صَفْوَتِكَ وَٱلأَبْرَارِ مِنْ خَاصَّتِكَ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ ٱلرَّاحِمِينَ وَيَا أَكْرَمَ ٱلأَكْرَمِينَ

    خدایا ما را در خانه اى جا داده اى که سر راه ما گودالهاى نیرنگ را کنده و در دامهاى فریب خود ما را به چنگالهاى مرگ آویخته پس به سوى تو پناه آوریم از دامهاى فریبش و به تو نگهدارى جوئیم از مغرور شدن به زر و زیور آراسته اش زیرا که دنیا جویندگانش را به هلاکت اندازد و واردین خود را نابود کند آکنده است از بلا و زیان و پر است از رنج و سختى خدایا پس ما را در دنیا پارسا کن و به وسیله توفیق و نگهدارى خود ما را از شرورش سالم بدار و بیرون آر از بر ما جامه هاى مخالفت و نافرمانیت را و با حسن کفایت خود امور ما را سرپرستى فرما و از رحمت وسیع خود سهمیه عطاى ما را افزون گردان و جایزه هاى ما را از سرچشمه پرفیض مواهبت نیکو گردان و بنشان در دلهاى ما درختهاى محبتت را و کامل گردان بر ما انوار درخشنده معرفتت را و بچشان به ما شیرینى عفو و لذت آمرزشت را و دیدگانمان را در روز قیامت به مشاهده جمالت روشن کن و دوستى دنیا را از دلهاى ما بیرون کن چنانچه درباره برگزیدگانت و نیکان از خواص درگاهت چنین کردى به رحمتت اى مهربانترین مهربانان و اى کریم ترین کریمان

  77. دعاى روز یکشنبه

    ۷۷

    بسم الله الرحمن الرحيم بِسْمِ اللهِ الَّذِي لاَ أَرْجُو إِلاَّ فَضْلَهُ، وَلاَ أَخْشَى إلاَّ عَدْلَهُ، وَلا أَعْتَمِدُ إلاَّ قَوْلَهُ، وَلا أَتَمَسَّكُ إلاَّ بِحَبْلِهِ. بِكَ أَسْتَجِيرُ يا ذَا الْعَفْوِ وَالرِّضْوانِ مِنَ الظُّلْمِ وَالْعُدْوانِ، وَمِنْ غِيَرِ الزَّمانِ، وَتَواتُرِ الاَحْزانِ، وَمِنْ طَوارِقِ الْحَدَثَانِ ، وَمِنِ انْقِضآءِ الْمُدَّةِ قَبْلَ التَّأَهُّبِ وَالْعُدَّةِ. وَإيَّاكَ أَسْتَرْشِدُ لِما فِيهِ الصَّلاحُ وَالاِصْلاحُ، وَبِكَ أَسْتَعِينُ فِيما يَقْتَرِنُ بِهِ النَّجاحُ وَالاِنْجاحُ. وَإيَّاكَ أَرْغَبُ فِي لِباسِ الْعافِيَةِ وَتَمامِها، وَشُمُولِ السَّلامَةِ وَدَوامِها، وَأَعُوذُ بِكَ يارَبِّ مِنْ هَمَزاتِ الشَّياطِينِ، وَأَحْتَرِزُ بِسُلْطانِكَ مِنْ جَوْرِ السَّلاطِينِ، فَتَقَبَّلْ ما كانَ مِنْ صَلاتِي وَصَوْمِي، واجْعَلْ غدي وَمَا بَعْدَهُ أفَضَلَ من سَاعَتي وَيَوْمِي، وَأَعِزَّنِي فِي عَشِيرَتِي وَقَوْمِي، وَاحْفَظْنِي فِي يَقْظَتِي وَنَوْمِي، فَأَنْتَ اللَّهُ خَيْرٌ حافِظاً، وَأَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ. أَللَّهُمَّ إنِّي أَبْرَأُ إلَيْكَ فِي يَوْمِي هذا وَ ما بَعْدَهُ مِنَ الاحادِ مِنَ الشِّرْكَ وَالالْحَادِ، وَأُخْلِصُ لَكَ دُعآئِي تَعَرُّضَاً لِلاِجابَةِ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد خَيْرِ خَلْقِكَ،الدَّاعِي إلَى حَقِّكَ، وَأَعِزَّنِي بِعِزِّكَ الَّذِي لا يُضامُ، وَاحْفَظْنِي بِعَيْنِك الَّتِي لاتَنامُ، وَاخْتِمْ بِالانْقِطَاعِ إلَيْكَ أَمْرِي، وَبِالْمَغْفِرَةِ عُمْرِي، إنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ.

    بنام خداى بخشاینده مهربان بنام خدایى که جز فضلش امیدى ندارم و جز عدلش از چیزى ترس ندارم و جز به گفته او اعتماد ندارم و جز به رشته (بندگى و اخلاص ) او چنگ نزنم اى داراى گذشت و خوشنودى به تو پناه برم از ستم و دشمنى (خلق ) و از دگرگونیهاى روزگار و پى درپى رسیدن اندوهها و حوادث ناگوار شب و از سپرى شدن عمر قبل از آمادگى و توشه گیرى و تنها از تو راهنمایى مى جویم براى آنچه صلاح و اصلاح من در آنست و از تو یارى طلبم در (رسیدن به ) آنچه مقرون به کامیابى و کامروایى است و از تو امید دارم براى پوشش لباس تندرستى کامل و شمول سلامتى دائم و پناه مى برم به تو اى پروردگار از وسوسه هاى شیاطین و احتراز جویم بوسیله سلطنت تو از ستم سلاطین پس (اى خدا) نماز و روزه ام را بپذیر و فرداى من و مابعد آنرا بهتر از این ساعت و امروزم قرارده و مرا در میان فامیل و خویشانم عزیز گردان و مرا در بیدارى و خوابم حفظ کن که تویى خدایى که بهترین نگهبانى و تو مهربانترین مهربانانى خدایا من بسوى تو بیزارى جویم و در این روز و روزهاى یکشنبه دیگر از شرک و بى دینى و دعایم را براى تو خالص مى کنم تا در معرض اجابت قرار گیرد و همچنان بر اطاعتت پایدارى مى کنم پس درود فرست بر محمد بهترین خلق خود آنکه (مردم را) بسوى حقانیتت خواند و مرا به عزت تزلزل ناپذیرت عزیز گردان و به دیده ات که هرگز نخوابد حفظ کن و ببریدن از خلق و توجه بسوى خودت کارم را به پایان رسان و عمرم را قرین به آمرزش به اتمام رسان که همانا تویى آمرزنده مهربان

  78. دعاى روز دوشنبه

    ۷۸

    بسم الله الرحمن الرحيم أَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يُشْهِدْ أَحَدَاً حِينَ فَطَرَ السَّمواتِ وَالاَرْضَ، وَلاَ اتَّخَذَ مُعِيناً حِينَ بَرَأَ النَّسَماتِ. لَمْ يُشارَكْ فِي الالهِيَّةِ، وَلَمْ يُظَاهَرْ فِي الْوَحْدانِيَّةِ. كَلَّتِ الاَلْسُنُ عَنْ غايَةِ صِفَتِهِ، وَ انْحَسَرَتِ الْعُقُولُ عَنْ كُنْهِ مَعْرِفَتِهِ، وَتَوَاضَعَتِ الْجَبابِرَةُ لِهَيْبَتِهِ، وَعَنَتِ الْوُجُوهُ لِخَشْيَتِهِ، وَانْقَادَ كُلُّ عَظِيم لِعَظَمَتِهِ. فَلَكَ الْحَمْدُ مُتَوَاتِراً مُتَّسِقاً، وَمُتَوَالِياً مُسْتَوْسِقَاً. وَصَلَواتُهُ عَلَى رَسُولِهِ أَبَدَاً، وَسَلامُهُ دَآئِماً سَرْمَدَاً. أَللَّهُمَّ اجْعَلْ أَوَّلَ يَوْمِي هذَا صَلاحَاً، وَأَوْسَطَهُ فَلاحَاً، وَآخِرَهُ نَجاحَاً، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ يَوْم أَوَّلُهُ فَزَعُ، وَأَوْسَطُهُ جَزَعٌ، وَآخِرُهُ وَجَعٌ. أَللَّهُمَّ إنِّي أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ نَذْر نَذَرْتُهُ، وَلِكُلِّ وَعْد وَعَدْتُهُ، وَلِكُلِّ عَهْد عاهَدْتُهُ، ثُمَّ لَمْ أَفِ لَكَ بِهِ. وَأَسْأَلُكَ فِي مَظالِمِ عِبادِكَ عِنْدِي، فَأَيُّما عَبْد مِنْ عَبِيدِكَ، أَوْ أَمَة مِنْ إمآئِكَ، كَانَتْ لَهُ قِبَلِي مَظْلَمَةٌ ظَلَمْتُها إيَّاهُ فِي نَفْسِهِ، أَوْ فِي عِرْضِهِ، أَوْ فِي مالِهِ، أَوْ فِي أَهْلِهِ وَوَلَدِهِ، أَوْ غَيْبَةٌ اغْتَبْتَهُ بِها، أَوْ تَحامُلٌ عَلَيْهِ بِمَيْل أَوْ هَوَىً، أَوْ أَنَفَة، أَوْ حَمِيَّة، أَوْ رِيآء، أَوْ عَصَبِيَّة غائِباً كانَ أَوْ شاهِداً، وَحَيّاً كانَ أَوْ مَيِّتاً، فَقَصُرَتْ يَدِي، وَضاقَ وُسْعِي عَنْ رَدِّها إلَيْهِ، وَالتَّحَلُّلِ مِنْهُ. فَأَسْأَلُكَ يا مَنْ يَمْلِكُ الْحاجاتِ، وَهِيَ مُسْتَجِيبَةٌ بِمَشِيَّتِهِ، وَمُسْرِعَةٌ إلى إرادَتِهِ، أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد ، وَأَنْ تُرْضِيَهُ عَنِّي بِما شِئْتَ، وَتَهَبَ لِي مِنْ عِنْدِكَ رَحْمَةً، إنَّهُ لا تَنْقُصُكَ الْمَغْفِرَةُ، وَلا تَضُرُّكَ المَوْهِبَةُ يا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ. أَللَّهُمَّ أَوْلِنِي فِي كُلِّ يَوْمِ اثْنَيْنِ نِعْمَتَيْنِ مِنْكَ ثِنْتَيْنِ: سَعادَةً فِي أَوَّلِهِ بِطاعَتِكَ، وَنِعْمَةً فِي آخِرِهِ بِمَغْفِرَتِكَ يامَنْ هُوَ الاِلهُ، وَلا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ سِواهُ.

    بنام خداى بخشاینده مهربان ستایش خاص خدایى است که هیچکس را گواه نیاورد در آن هنگامى که آسمانها و زمین را آفرید و کمک کارى براى خود نگرفت در آن هنگامى جنبندگان را پدید آورد در معبودیت خود شریک ندارد در یکتایى پشتیبانى نشود زبانها از حد وصفش لال و عقلها از کنه معرفتش عاجز است گردنکشان در برابر هیبتش فروتن و چهره ها از بیم و هراسش خاضع و هر بزرگى در عظمتش رام گشته پس خاص تو است ستایش پى درپى و منظم ، و دنباله دار و محکم و درودهاى ابدى و تحیت همیشگى و دائمى تو بر پیامبرت باد خدایا آغاز امروز مرا صلاح و وسطش را رستگارى و پایانش را کامروایى قرارده و پناه مى برم به تو از روزى که آغازش ترس و وسطش بى تابى و پایانش درد و رنج باشد خدایا از تو آمرزش خواهم براى هر نذرى که کرده ام و هر وعده اى که دادم و هر عهدى که بستم ولى به آن وفا نکرده ام و درباره حقوق و مظلمه هایى که از بندگانت به گردن دارم درخواست مى کنم که هر بنده اى از بندگانت یا هر کنیزى از کنیزانت که در گردن من حقى دارد و از من ستمى به او رسیده در جانش یا در ابرویش یا در مالش یا در خانواده و فرزندش یا غیبتى از او کرده ام یا بارى بر دوشش نهاده ام که سببش خواهش یا هواى نفس یا خودخواهى یا رشک یا خودنمایى یا تعصب بیجا بوده چه آن کس غایب باشد چه حاضر، زنده باشد یا مرده ، و دست من اکنون کوتاه و وسعم نارسا است از اینکه آن حق را به او رد کنم و از او حلالیت جویم پس از تو مى خواهم اى کسى که مالک حاجاتى و به خواست تو آنها مستجاب گردد و بسوى اراده ات شتابان شوند (مى خواهم ) که درود فرستى بر محمد و آلش و آن شخص را به آنطور که خواهى از من خوشنود گردانى و از نزد خود به من رحمتى بخشى زیرا که آمرزش از تو نکاهد و بخشش به تو زیان نرساند اى مهربانترین مهربانها خدایا به من عطا کن در هر روز دوشنبه دو نعمت از جانب خودت یکى خوشبختى در اول روز به وسیله فرمانبردارى تو و دیگر نعمتى در آخر روز به آمرزش و مغفرتت اى کسى که تنها معبود ما او است و گناهان را جز او کسى نیامرزد

  79. دعاى روز سه شنبه

    ۷۹

    بسم الله الرحمن الرحيم أَلْحَمْدُ للّهِ وَالْحَمْدُ حَقُّهُ كَما يَسْتَحِقُّهُ حَمْداً كَثِيراً. وَأَعُوذُ بِهِ مِنْ شَرِّ نَفْسِي، إنَّ النَّفْسَ لاَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إلاَّ ما رَحِمَ رَبِّي، وَأَعُوذُ بِهِ مِنْ شَرِّ الشَّيْطَانِ الَّذِي يَزِيدُنِي ذَنْباً إلَى ذَنْبِي، وَأَحْتَرِزُ بِهِ مِنْ كُلِّ جَبَّار فاجِر، وَسُلْطان جآئر، وَعَدُوٍّ قاهِر. أَللَّهُمَّ اجْعَلْنِي مِنْ جُنْدِكَ فَإنَّ جُنْدَكَ هُمُ الْغالِبُونَ، وَاجْعَلْنِي مِنْ حِزْبِكَ فَإنَّ حِزْبَكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ، وَاجْعَلْنِي مِنْ أَوْلِيآئِكَ; فَإنَّ أَوْلِيَاءَكَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ. أَللَّهُمَّ أَصْلِحْ لِي دِيْنِي فَإنَّهُ عِصْمَةُ أَمْرِي، وَأَصْلِحْ لِي آخِرَتِي فَإنَّهَا دارُ مَقَرِّي، وَإلَيْها مِنْ مُجاوَرَةِ اللِّئامِ مَفَرِّي، وَاجْعَلِ الْحَياةَ زِيادَةً لِي فِي كُلِّ خَيْر، وَالْوَفاةَ رَاحَةً لِي مِنْ كُلِّ شَرٍّ. أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد خاتَمِ النَّبِيِّينَ وَتَمَامِ عِدَّةِ الْمُرْسَلِينَ وَعَلَى آلِهِ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ، وَأَصْحَابِهِ الْمُنْتَجَبِينَ وَهَبْ لِي فِي الثُلُثآءِ ثَلاثاً: لا تَدَعْ لِي ذَنْباً إلاَّ غَفَرْتَهُ، وَلا غَمّاً إلاَّ أَذْهَبْتَهُ، وَلا عَدُوّاً إلاَّ دَفَعْتَهُ .بِسْمِ اللهِ خَيْرِ الاَسْمآءِ، بِسْمِ اللهِ رَبِّ الاَرْضِ وَالسَّمآءِ، أَسْتَدْفِعُ كُلَّ مَكْرُوه أَوَّلُهُ سَخَطُهُ، وَأَسْتَجْلِبُ كُلَّ مَحْبُوب أَوَّلُهُ رِضاهُ. فَاخْتِمْ لِي مِنْكَ بِالْغُفْرانِ يا وَلِيَّ الاِحْسانِ

    بنام خداى بخشاینده مهربان ستایش خاص خدا است و حق اوست آنچنانکه شایسته و لایق اوست بسیار، و پناه برم به خدا از بدى شر نفس خود که همانا نفس وادار کننده به بدى است مگر آن را که پروردگار رحم کند و پناه برم به او از شر شیطان که (پیوسته ) گناهى بر گناهم بیفزاید و بوسیله او پناه گیرم از شر هر گردنکش تبه کار و حکمران ستمکار و دشمن قهارى خدایا مرا از لشکر خود قرار ده زیرا سپاه تو فقط پیروزند و از حزب خویش قرارم ده زیرا حزب تو فقط رستگارند و از اولیاء خود قرارم ده زیرا اولیاء تو هستند که خوف و ترسى برایشان نیست و حزن و اندوهى ندارند خدایا دینم را اصلاح کن که دین نگهدار کار من است و آخرتم را اصلاح کن که خانه پایدار من آنجا است و از مجاورت لئیمان گریزگاهم بدانجا است ، و زندگى را براى من مایه فزونى در هر کار خیرى قرار ده و مرگ را آسودگى از هر شرى برایم مقرر فرما. خدا درود فرست بر محمد خاتم پیمبران و کامل کننده شماره رسولان و بر آل پاک و پاکیزه اش و اصحاب برگزیده اش و در روز سه شنبه سه چیز به من عطا کن هرگناهى را از من بیامرز، و هر اندوهى را از من دور کن ، و هر دشمنى را از من دفع فرما بنام خدا که بهترین نامها است به نام خدا پروردگار زمین و آسمان دور کنم از خود هر بدى را که آغازش خشم او است و مى کشم بسوى خود هر کار محبوبى را که آغازش خوشنودى او است پس از جانب خود کارم را به آمرزش پایان ده اى صاحب احسان

  80. دعاى روز چهارشنبه

    ۸۰

    بسم الله الرحمن الرحيم أَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي جَعَلَ اللَّيْلَ لِباساً، وَالنَّوْمَ سُباتَاً، وَجَعَلَ النَّهارَ نُشُوراً. لَكَ الْحَمْدُ أَنْ بَعَثْتَنِي مِنْ مَرْقَدِي، وَلَوْ شِئْتَ جَعَلْتَهُ سَرْمَداً حَمْداً دَائِمَاً لا يَنْقَطِعُ أَبَداً، وَلا يُحْصِي لَهُ الْخَلائِقُ عَدَدَاً. أَللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ أَنْ خَلَقْتَ فَسَوَّيْتَ، وَقَدَّرْتَ وَقَضَيْتَ، وَأَمَتَّ وَأَحْيَيْتَ، وَأَمْرَضْتَ وَشَفَيْتَ، وَعافَيْتَ وَأَبْلَيْتَ، وَعَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَيْتَ، وَعَلَى الْمُلْكِ احْتَوَيْتَ. أَدْعُوكَ دُعآءَ مَنْ ضَعُفَتْ وَسِيلَتُهُ، وَانْقَطَعَتْ حِيلَتُهُ، وَاقْتَرَبَ أَجَلُهُ، وَتَدانى فِي الدُّنْيا أَمَلُهُ، وَاشْتَدَّتْ إلى رَحْمَتِكَ فاقَتُهُ، وَعَظُمَتْ لِتَفْرِيطِهِ حَسْرَتُهُ، وَكَثُرَتْ زَلَّتُهُ وَعَثْرَتُهُ، وَخَلُصَتْ لِوَجْهِكَ تَوْبَتُهُ. فَصَلِّ عَلى مُحَمَّد خاتَمِ النَّبِيِّينَ، وَعَلى أَهْلِ بَيْتِهِ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ، وَارْزُقْنِي شَفاعَةَ مُحَمَّد صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ، وَلا تَحْرِمْنِي صُحْبَتَهُ إنَّكَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ. أَللَّهُمَّ اقْضِ لِي فِي الاَرْبِعآءِ أَرْبَعَا: إجْعَلْ قُوَّتِي فِي طاعَتِكَ، وَنَشاطِي فِي عِبادَتِكَ، وَرَغْبَتِي فِي ثَوَابِكَ، وَزُهْدِي فِيما يُوجِبُ لِي أَلِيمَ عِقابِكَ، إنَّكَ لَطِيفٌ لِما تَشآءُ.

    به نام خداى بخشاینده مهربان ستایش خدایى را که شب را پوشش (خلق ) قرار داد و خواب را مایه آسایش و روز را (وسیله ) تکاپو و جنبش ستایش خاص تو است که مرا از خوابگاهم برانگیختى و اگر اراده مى کردى خوابم را همیشگى مى کردى آن ستایشى که دائمى است و قطع نگردد و خلائق شماره اش نتوانند خدایا ستایش خاص تو است که آفریدى و پرداختى و اندازه کردى و گذراندى و میراندى و زنده کردى ، بیمار کردى و شفا دادى ، تندرست کردى و گرفتار ساختى و بر عرش استیلا یافتى و بر ملک وجود احاطه دارى مى خوانمت خواندن آنکس که وسیله اش ضعیف و راه چاره اش قطع شده و مرگش نزدیک گشته و آرزویش در دنیا اندک شده و سخت نیازمند رحمتت گردیده و افسوسش در کوتاهى و تقصیر خود بزرگ گشته و لغزش و خطایش بسیار شده و توبه اش بدرگاه تو خالص گردیده پس درود فرست بر محمد خاتم پیمبران و بر خاندان پاک پاکیزه اش و شفاعت محمد صلى الله علیه و آله و سلم را را روزى من گردان و از همنشینى او محرومم مکن که تو ارحم الراحمین هستى خدایا در روز چهارشنبه چهار حاجت مرا برآور نیرویم را در طاعت خویش قرار ده و نشاط و شادمانیم را در عبادتت و رغبت و میلم را در پاداش نیکت و پارساییم را در آنچه موجب عذاب دردناک براى من گردد که همانا تو نسبت به هرچه بخواهى مدارا کنى

  81. دعاى روز پنجشنبه

    ۸۱

    بسم الله الرحمن الرحيم أَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي أَذْهَبَ اللَّيْلَ مُظْلِمَاً بِقُدْرَتِهِ، وَجآءَ بِالنَّهارِ مُبْصِراً بِرَحْمَتِهِ، وَكَسانِي ضِيآءَهُ وَآتانِي نِعْمَتَهُ. أَللَّهُمَّ فَكَما أَبْقَيْتَنِي لَهُ فَأَبْقِنِي لاِمْثالِهِ، وَصَلِّ عَلَى النَّبِيِّ مُحَمَّد وَآلِهِ، وَلا تَفْجَعْنِي فِيهِ وَفِي غَيْرِهِ مِنَ اللَّيالِي وَالاَيَّامِ بِارْتِكابِ الْمَحارِمِ، وَاكْتِسابِ الْمَاثِمِ، وَارْزُقْنِي خَيْرَهُ، وَخَيْرَ ما فِيهِ، وَخَيْرَ ما بَعْدَهُ، وَاصْرِفْ عَنِّي شَرَّهُ، وَشَرَّ ما فِيهِ، وَشَرَّ ما بَعْدَهُ. أَللَّهُمَّ إنِّي بِذِمَّةِ الاِسْلامِ أَتَوَسَّلُ إلَيْكَ، وَبِحُرْمَةِ الْقُرْآنِ أَعْتَمِدُ عَلَيْكَ، وَبِمُحَمَّد الْمُصْطَفى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وآلِهِ أَسْتَشْفِعُ لَدَيْكَ، فَاعْرِفِ اللَّهُمَّ ذِمَّتِي الَّتِي رَجَوْتُ بِها قَضآءَ حاجَتِي، يا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ. أَللَّهُمَّ اقْضِ لِي فِي الخَمِيسِ خَمْساً لا يَتَّسِعُ لَها إلاَّ كَرَمُكَ وَلا يُطِيقُها إلاَّ نِعَمُكَ: سَلامَةً أَقْوى بِها عَلَى طاعَتِكَ وَعِبادَةً أَسْتَحِقُّ بِها جَزِيلَ مَثُوبَتِكَ، وَسَعَةً فِي الْحالِ مِنَ الرِّزْقِ الْحَلالِ، وَأَنْ تُؤْمِنَنِي فِي مَواقِفِ الْخَوْفِ بِأَمْنِكَ، وَتَجْعَلَنِي مِنْ طَوارِقِ الْهُمُومِ وَالْغُمُومِ فِي حِصْنِكَ، صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَاجْعَل تَوَسُّلِي بِهِ شافِعَاً يَوْمَ الْقِيامَةِ نافِعاً، إنَّكَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ.

    بنام خداى بخشاینده مهربان ستایش خاص خدایى است که شب تار را به قدرتش برد و روز روشن را برحمت خویش بیاورد وروشنى روزرا درآن حال که مستغرق نعمتش بودم دربرم کرد خدایاهمچنانکه مرا تا به امروز نگهداشتى براى روزهاى دیگر امثال آن نیز نگهدار و درود فرست بر محمد و آلش و داغدارم مکن در این روز و شبها و روزهاى دیگر به سبب دست زدن به کارهاى حرام و فراهم آوردن گناهان و خیر این روز و آنچه در آن است و خیر روزهاى بعد را نیز روزى من گردان و شر این روز و آنچه در آن است و شر روزهاى بعدش را از من دور گردان خدایا من به پیمان اسلام به سویت توسل جویم و به حرمت قرآن بر تو اعتماد کنم و به وسیله محمد مصطفى صلى الله علیه و آله در نزدت شفاعت جویم پس بشناس خدایا پیمانى را که بدان امید برآوردن حاجتم را دارم اى مهربانترین مهربانها خدایا در روز پنجشنبه پنج حاجتم را برآور که جز بزرگوارى تو گنجایش آنها را ندارد و جز نعمتهاى تو بر آن توانا نیست : تندرستى که بوسیله آن بر انجام طاعتت نیرو گیرم ، و پرستشى که بدان مستحق پاداشت گردم ، و فراخى در حال از طریق روزى حلال ، و دیگر آنکه مرا در توقفگاههاى خوفناک (برزخ و قیامت ) بوسیله امان خود ایمن گردانى و از حوادث اندوهناک و غمگین در پناه خود قرارم دهى و درود فرست بر محمد و آلش و توسل مرا بدان حضرت در روز قیامت شفیع و سودمند براى من قرار ده که همانا تو مهربانترین مهربانانى

  82. دعاى روز جمعه

    ۸۲

    بسم الله الرحمن الرحيم أَلْحَمْدُ لِلّهِ الاَوَّلِ قَبْلَ الانْشآءِ وَالاحْيآءِ، وَالاخِرِ بَعْدَ فَنآءِ الاَشْيَآءِ، الْعَلِيمِ الَّذِي لا يَنْسَى مَنْ ذَكَرَهُ، وَلا يَنْقُصُ مَنْ شَكَرَه، وَلا يُخَيِّبُ مَنْ دَعاهُ، وَلا يَقْطَعُ رَجآءَ مَنْ رَجاهُ. أَللَّهُمَّ إنِّي أُشْهِدُكَ وَكَفى بِكَ شَهِيداً، وَأُشْهِدُ جَمِيعَ مَلائِكَتِكَ، وَسُكَّانَ سَمواتِكَ، وَحَمَلَةَ عَرْشِكَ، وَمَنْ بَعَثْتَ مِنْ أَنْبِيآئِكَ وَرُسُلِكَ وَأَنْشَأْتَ مِنْ أَصْنافِ خَلْقِكَ، أَنِّي أَشْهَدُ أَنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ لا إلهَ إلاَّ أَنْتَ، وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ، وَلا عَدِيلَ وَلا خُلْفَ لِقَوْلِكَ وَلا تَبْدِيْلَ، وَأَنَّ مُحَمَّداً صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وآلِهِ عَبْدُكَ وَرَسُولُكَ، أَدَّى ما حَمَّلْتَهُ إلَى الْعِبادِ، وَجاهَدَ فِي اللَّهِ عزّوجل حَقَّ الْجِهادِ، وَأَنَّهُ بَشَّرَ بِما هُوَ حَقٌّ مِنَ الثَّوابِ، وَأَنْذَرَ بِما هُوَ صِدْقٌ مِنَ الْعِقابِ. أَللَّهُمَّ ثَبِّتْنِي عَلى دِينِكَ ما أَحْيَيْتَنِي، وَلا تُزِغْ قَلْبِي بَعْدَ إذْ هَدَيْتَنِي، وَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً، إنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ، صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَاجْعَلْنِي مِنْ أَتْباعِهِ وَشِيعَتِهِ وَاحْشُرْنِي فِي زُمْرَتِهِ وَوَفِّقْنِي لاَداءِ فَرْضِ الْجُمُعاتِ، وَما أَوْجَبْتَ عَلَيَّ فِيها مِنَ الطَّاعاتِ، وَقَسَمْتَ لاِهْلِها مِنَ الْعَطآءِ فِي يَوْمِ الْجَزآءِ، إنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ.

    بنام خداى بخشاینده مهربان ستایش خاص خداییست که آغاز هستى پیش از پیدایش و زندگى است و پایان پس از فناء موجودات ، دانایى که هر که یادش کند وى را از یاد نبرد و نعمتش را از آنکه سپاس مى دارد نکاهد و نومید نسازد آنکه او را بخواند و امید امیدوارش را قطع نکند خدایا من تو را گواه گیرم و گواه بودن تو کافى است و گواه گیرم تمام فرشتگان و ساکنین آسمانها و حاملین عرشت را و پیمبران و رسولانت را که برانگیختى و انواع موجودات بى حسابى را که آفریدى (همه را گواه گیرم ) که من گواهى دهم تویى خدایى که معبودى جز تو نیست و یگانه اى که شریک و همتا ندارى و خلاف و تغییر و تبدیلى در گفتار تو نیست و گواهى دهم که محمد صلى الله علیه و آله بنده و رسول تو است که بدانچه ماءمورش کرده بودى به بندگانت رساند و درباره خداى عزوجل آنطور که باید کوشش کرد و بدان پاداش نیکى که حق و درست بود مژده داد و بدان عقابى که راست بود بیم داد خدایا تا مرا زنده نگاه دارى بر دین خویش ثابتم گردان و دلم را پس از آنکه راهنماییم کرده اى منحرف مساز و به من از نزد خود رحمتى بخشاى که همانا تویى بخشایشگر درود فرست بر محمد و بر آلش و مرا از پیروان و شیعیانش قرار ده و در گروه وى محشورم کن و موفقم دار براى اداء فرائض جمعه ها و طاعاتى که در آنها بر من واجب کردى و عطاهایى که در روز جزا به اهل آن (طاعات و جمعه ها) قست کرده اى که همانا تویى مقتدر فرزانه

  83. دعاى روز شنبه

    ۸۳

    بسم الله الرحمن الرحيم بِسْمِ الِلّهِ كَلِمَةِ الْمُعْتَصِمِينَ، وَمَقالَةِ الْمُتَحَرِّزِينَ، وَأَعُوذُ بِالِلّه تَعالى مِنْ جَوْرِ الْجآئِرِينَ، وَكَيْدِ الْحاسِدِينَ، وَبَغْيِ الظَّالِمِينَ، وَأَحْمَدُهُ فَوْقَ حَمْدِ الْحامِدِينَ. أَللَّهُمَّ أَنْتَ الْواحِدُ بِلا شَرِيك، وَالْمَلِكُ بِلا تَمْلِيك، لا تُضَادُّ فِي حُكْمِكَ، وَلا تُنازَعُ فِي مُلْكِكَ. أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّىَ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ، وَأَنْ تُوزِعَنِي مِنْ شُكْرِ نُعْماكَ ما تَبْلُغُ بِي غايَةَ رِضاكَ، وَأَنْ تُعِينَنِي عَلى طاعَتِكَ، وَلُزُومِ عِبادَتِكَ، وَاسْتِحْقاقِ مَثُوبَتِكَ بِلُطْفِ عِنايَتِكَ، وَتَرْحَمَنِي، وَتَصُدَّنِي عَنْ مَعَاصِيكَ مَا أَحْيَيْتَنِي، وَتُوَفِّقَنِي لِما يَنْفَعُنِي ما أَبْقَيْتَنِي، وَأَنْ تَشْرَحَ بِكِتابِكَ صَدْرِي، وَتَحُطَّ بِتِلاوَتِهِ وِزْرِي، وَتَمْنَحَنِي السَّلامَةَ فِي دِينِي وَنَفْسِي، وَلا تُوحِشَ بِي أَهْلَ أُنْسِي، وَتُتِمَّ إحْسَانَكَ فِيما بَقِيَ مِنْ عُمُرِي كَما أَحْسَنْتَ فِيما مَضَى مِنْهُ يا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

    به نام خداى بخشاینده مهربان بنام خدا سخن پناهندگان و گفتار پناه جویان و پناه مى برم به خداى تعالى از جور ستمکاران و بداندیشى حسودان و ستم بیدادگران و مى ستایمش فوق ستایش ستایش کنندگان خدایا تویى یگانه بى شریک و پادشاه بى نیاز (که پادشاهى را دیگرى به او تملیک نکرده ) در برابر فرمان تو ضدیت نشود و در پادشاهیت کشمکشى روى ندهد از تو مى خواهم که درود فرستى بر محمد بنده و رسولت و به من طریقه سپاسگزارى نعمتهایت را چنان بیاموزى که مرا به سرحد خشنودیت برساند و کمکم دهى بر طاعت خود و پیوستگى عبادت خویش و استحقاق پاداشت بوسیله لطف و عنایتت و به من ترحم کنى به اینکه تا زنده ام از گناهان بازم دارى و تا زمانى که در این جهان نگاهم دارى موفقم دارى به آنچه سودم رساند و بوسیله کتاب خود (قرآن ) سینه ام بگشایى و با خواندن آن جرم و گناهم بریزى و سلامت در دین و جانم عطا کنى و همدمانم را براى من وحشتناک مکن و احسانت را در مابقى عمر درباره من به اتمام رسان چنانچه در گذشته احسان کردى اى مهربانترین مهربانها

پیوند کپی شد

← بازگشت به کتابخانه