زیارة الناحیة المقدسة
روز 24 ماه ذى الحجه (روز مباهله)
۴۸۱ بند منبع: Mafatih al-Jinan
بخشهایی از این ترجمه با کمک ماشین انجام شده و در انتظار بازبینی علمی است.
- ۱
اَلسَّلامُ عَلى آدَمَ صِفْوَةِ اللهِ مِنْ خَليقَتِهِ،
السلام علیک یا آدم برگزیدۀ خدا از میان آفریدگانش
- ۲
اَلسَّلامُ عَلى شَيْثٍ وَلِيِّ اللهِ وَ خِيَرَتِهِ،
السلام علیک یا شیث، دوست خدا و برگزیدگان او
- ۳
اَلسَّلامُ عَلى إدْريسَ الْقائِمِ للهِِ بِحُجَّتِهِ،
السلام علیک یا ادریس، که دین خدا را به اختیار و اقتدار او برپا کردی
- ۴
اَلسَّلامُ عَلى نُوحٍ الْمُجابِ في دَعْوَتِهِ،
السلام علیک یا نوح، که دعای تو مستجاب شد
- ۵
اَلسَّلامُ عَلى هُودٍ الْمَمْدُودِ مِنَ اللهِ بِمَعُونَتِهِ،
السلام علیک یا هود، که یاری خدا تو را مدد کرد
- ۶
اَلسَّلامُ عَلى صالِحِ الَّذي تَوَّجَهُ اللهُ بِكَرامَتِهِ،
السلام علیک یا صالح، که خدا تو را به کرم خود جوانمند کرد
- ۷
اَلسَّلامُ عَلى إبْراهيمَ الَّذي حَباهُ اللهُ بِخُلَّتِهِ،
السلام علیک یا ابراهیم، که خدا تو را به دوستی خود پوشاند
- ۸
اَلسَّلامُ عَلى إسْماعيلَ الَّذي فَداهُ اللهُ بِذِبْحٍ عَظيمٍ مِنْ جَنَّتِهِ،
السلام علیک یا اسماعیل، که خدا تو را به قربانی بزرگی از بهشتش فدا کرد
- ۹
اَلسَّلامُ عَلى إسْحاقَ الَّذي جَعَلَ اللهُ النُّبُوَّةَ في ذُرِّيَّتِهِ،
السلام علیک یا اسحاق، که خدا در نسل تو نبوت قرار داد
- ۱۰
اَلسَّلامُ عَلى يَعْقُوبَ الَّذي رَدَّ اللهُ عَلَيْهِ بَصَرَهُ بِرَحْمَتِهِ،
السلام علیک یا یعقوب، که خدا چشم تو را به رحمت خود بازگرداند
- ۱۱
اَلسَّلامُ عَلى يُوسُفَ الَّذي نَجّاهُ اللهُ مِنَ الْجُبِّ بِعَظَمَتِهِ،
السلام علیک یا یوسف، که خدا تو را از چاه به عظمت خود نجات داد
- ۱۲
اَلسَّلامُ عَلى مُوسَى الَّذي فَلَقَ اللهُ الْبَحْرَ لَهُ بِقُدْرَتِهِ،
السلام علیک یا موسی، که خدا دریا را به قدرت خود برای تو شکافت
- ۱۳
اَلسَّلامُ عَلى هارُونَ الَّذي خَصَّهُ اللهُ بِنُبُوَّتِهِ،
السلام علیک یا هارون، که خدا تو را به نبوت خود متمیز کرد
- ۱۴
اَلسَّلامُ عَلى شُعَيْبِ الَّذي نَصَرَهُ اللهُ عَلى اُمَّتِهِ،
السلام علیک یا شعیب، که خدا تو را بر قوم خود پیروز کرد
- ۱۵
اَلسَّلامُ عَلى داوُدَ الَّذي تابَ اللهُ عَلَيْهِ مِنْ خَطيئَتِهِ،
السلام علیک یا داود، که خدا بعد از خطا به تو توجه کرد
- ۱۶
اَلسَّلامُ عَلى سُلَيْمانَ الَّذي ذَلَّتْ لَهُ الْجِنُّ بِعِزَّتِهِ،
السلام علیک یا سلیمان، که خدا جنود را به عظمت خود برای تو مسخر کرد
- ۱۷
اَلسَّلامُ عَلى أيُّوبَ الَّذي شَفاهُ اللهُ مِنْ عِلَّتِهِ،
السلام علیک یا ایوب، که خدا تو را پس از رنج طویل بهبود بخشید
- ۱۸
اَلسَّلامُ عَلى يُونُسَ الَّذي أنْجَزَ اللهُ لَهُ مَضْمُونَ عِدَتِهِ،
السلام علیک یا یونس، که خدا وعده خود را برای تو بر آورد
- ۱۹
اَلسَّلامُ عَلى عُزَيْرِ الَّذي أحْياهُ اللهُ بَعْدَ ميتَتِهِ،
السلام علیک یا عزیر، که خدا تو را پس از مرگ زنده کرد
- ۲۰
اَلسَّلامُ عَلى زَكَرِيّا الصّابِرِ في مِحْنَتِهِ،
السلام علیک یا زکریا، که در بلاهای خود صبور ماندی
- ۲۱
اَلسَّلامُ عَلى يَحْيَى الَّذي أزْلَفَهُ اللهُ بِشَهادَتِهِ،
السلام علیک یا یحیی، که خدا تو را به شهادت بلند کرد
- ۲۲
اَلسَّلامُ عَلى عيسى رُوحِ اللهِ وَ كَلِمَتِهِ،
السلام علیک یا عیسی، روح خدا و کلمه او
- ۲۳
اَلسَّلامُ عَلى مُحَمَّدٍ حَبيبِ اللهِ وَ صِفْوَتِهِ،
السلام علیک یا محمد، حبیب خدا و برگزیدگان او
- ۲۴
اَلسَّلامُ عَلى أميرِالْمُؤْمِنينَ عَلِيِّ بْنِ أبي طالِبٍ الْمَخْصُوصِ بِاُخُوَّتِهِ،
السلام علیک یا امیر المؤمنین علی بن ابی طالب، که برای برادری با او منتخب شدی
- ۲۵
اَلسَّلامُ عَلى فاطِمَةَ الزَّهْراءِ ابْنَتِهِ،
السلام علیک یا فاطمه الزهراء، دختر او
- ۲۶
اَلسَّلامُ عَلى أبي مُحَمَّدٍ الْحَسَنِ وَصِيِّ أبيهِ وَ خَليفَتِهِ،
السلام علیک یا ابو محمد الحسن، وصی پدر خود و جانشین او
- ۲۷
اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ الَّذي سَمَحَتْ نَفْسُهُ بِمُهْجَتِهِ،
السلام علیک یا حسین، که خود را تا آخرین قطره خون جان فدا کردی
- ۲۸
اَلسَّلامُ عَلى مَنْ أطاعَ اللهَ في سِرِّهِ وَ عَلانِيَتِهِ،
السلام علیک، تو که خدا را پنهان و آشکار اطاعت کردی
- ۲۹
اَلسَّلامُ عَلى مَنْ جَعَلَ اللهُ الشِّفاءَ في تُرْبَتِهِ،
السلام علیک، تو که خدا در خاک مکان تو درمان قرار داد
- ۳۰
اَلسَّلامُ عَلى مَنِ الإجابَةُ تَحْتَ قُبَّتِهِ،
السلام علیک، تو که زیر گنبد تو اجابت دعا مضمون است
- ۳۱
اَلسَّلامُ عَلى مَنِ الأئِمَّةُ مِنْ ذُرِّيَّتِهِ،
السلام علیک، تو که در فرزندان تو ائمه اند
- ۳۲
اَلسَّلامُ عَلَى ابْنِ خاتَمِ الأنْبِياءِ،
السلام علیک، فرزند خاتم النبیین
- ۳۳
اَلسَّلامُ عَلَى ابْنِ سَيِّدِ الأوْصِياءِ،
السلام علیک، فرزند سید الوصیین
- ۳۴
اَلسَّلامُ عَلَى ابْنِ فاطِمَةَ الزَّهْراءِ،
السلام علیک، فرزند فاطمه الزاهره
- ۳۵
اَلسَّلامُ عَلَى ابْنِ خَديجَةَ الْكُبْرى،
السلام علیک، فرزند خدیجه الکبری
- ۳۶
اَلسَّلامُ عَلَى ابْنِ سِدْرَةِ الْمُنْتَهى،
السلام علیک، فرزند سدره المنتهی
- ۳۷
اَلسَّلامُ عَلَى ابْنِ جَنَّةِ الْمَأْوى،
السلام علیک، فرزند جنة الماوی
- ۳۸
اَلسَّلامُ عَلَى ابْنِ زَمْزَمَ وَ الصَّفا،
السلام علیک، فرزند زمزم و الصفاء
- ۳۹
اَلسَّلامُ عَلَى الْمُرَمَّلِ بِالدِّماءِ،
السلام علیک، تو که در خون غسیل شدی
- ۴۰
اَلسَّلامُ عَلَى الْمَهْتُوكِ الْخِباءِ،
السلام علیک، تو که خیمه های تو نقض شد
- ۴۱
اَلسَّلامُ عَلى خامِسِ أصْحابِ الْكِساءِ،
السلام علیک، خامس اهل الکساء
- ۴۲
اَلسَّلامُ عَلى غَريبِ الْغُرَباءِ،
السلام علیک، ای تنهاترین تنها
- ۴۳
اَلسَّلامُ عَلى شَهيدِ الشُّهَداءِ،
السلام علیک، سید الشهدا
- ۴۴
اَلسَّلامُ عَلى قَتيلِ الأدْعِياءِ،
السلام علیک، تو که از ولدان الزنا کشته شدی
- ۴۵
اَلسَّلامُ عَلى ساكِنِ كَرْبَلاءَ،
السلام علیک، ای آرام گاه کربلا
- ۴۶
اَلسَّلامُ عَلى مَنْ بَكَتْهُ مَلائِكَةُ السَّماءِ،
السلام علیک، تو که ملائکه آسمان بر تو گریستند
- ۴۷
اَلسَّلامُ عَلى مَنْ ذُرِّيَّتُهُ الأزْكِياءُ،
السلام علیک، تو که فرزندان تو پاک اند
- ۴۸
اَلسَّلامُ عَلى يَعْسُوبِ الدّينِ،
السلام علیک، سید الدین
- ۴۹
اَلسَّلامُ عَلى مَنازِلِ الْبَراهينِ،
السلام علیک، مقامات الحجج
- ۵۰
اَلسَّلامُ عَلَى الأئِمَّةِ السّاداتِ،
السلام علیک، ای ائمه، سادة الامم
- ۵۱
اَلسَّلامُ عَلَى الْجُيُوبِ الْمُضَرَّجاتِ،
السلام علیک ای سینههای خونآلود
- ۵۲
اَلسَّلامُ عَلَى الشِّفاهِ الذّابِلاتِ،
السلام علیک ای لبهای خشک و تشنه
- ۵۳
اَلسَّلامُ عَلَى النُّفُوسِ الْمُصْطَلَماتِ،
السلام علیک ای جانهای کندوده شده
- ۵۴
اَلسَّلامُ عَلَى الأرْواحِ الْمُخْتَلَساتِ،
السلام علیک ای روحهای ربوده شده
- ۵۵
اَلسَّلامُ عَلَى الأجْسادِ الْعارِياتِ،
السلام علیک ای جسدهای برهنه شده
- ۵۶
اَلسَّلامُ عَلَى الْجُسُومِ الشّاحِباتِ،
السلام علیک ای تنهای کمرنگ
- ۵۷
اَلسَّلامُ عَلَى الدِّماءِ السّائِلاتِ،
السلام علیک ای خونهای رواں
- ۵۸
اَلسَّلامُ عَلَى الأعْضاءِ الْمُقَطَّعاتِ،
السلام علیک ای اعضای متفرق شده
- ۵۹
اَلسَّلامُ عَلَى الرُّؤُوسِ الْمُشالاتِ،
السلام علیک ای سرهایی که بر نیزهها برافراشته شدهاند
- ۶۰
اَلسَّلامُ عَلَى النِّسْوَةِ الْبارِزاتِ،
السلام علیک ای زنان بیپناه
- ۶۱
اَلسَّلامُ عَلى حُجَّةِ رَبِّ الْعالَمينَ،
السلام علیک ای حجت رب العالمین
- ۶۲
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ وَ عَلى آبائِكَ الطّاهِرينَ،
السلام علیک و علی اجدادک الطاهرین
- ۶۳
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ وَ عَلى أبْنائِكَ الْمُسْتَشْهَدينَ،
السلام علیک و علی أبنائک الشهداء
- ۶۴
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ وَ عَلى ذُرِّيَّتِكَ النّاصِرينَ،
السلام علیک و علی أطفالک الذین أعانوک
- ۶۵
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ وَ عَلَى الْمَلائِكَةِ الْمُضاجِعينَ،
السلام علیک و علی الملائکة المصحوبة لک
- ۶۶
اَلسَّلامُ عَلَى الْقَتيلِ الْمَظْلُومِ،
السلام علی المقتول و المظلوم
- ۶۷
اَلسَّلامُ عَلى أخيهِ الْمَسْمُومِ،
السلام علی أخیک المسموم
- ۶۸
اَلسَّلامُ عَلى عَلِيٍّ الْكَبيرِ،
السلام علی علی الأکبر
- ۶۹
اَلسَّلامُ عَلَى الرَّضيعِ الصَّغيرِ،
السلام علی علی الأصغر
- ۷۰
اَلسَّلامُ عَلَى الأبْدانِ السَّليبَةِ،
السلام علی الأجسام المنهوبة
- ۷۱
اَلسَّلامُ عَلَى الْعِتْرَةِ الْقَريبَةِ [الْغََريبَةِ]،
السلام علی الأهل و الأطفال الحاضرین
- ۷۲
اَلسَّلامُ عَلَى الْمُجَدَّلينَ فِي الْفَلَواتِ،
السلام علی الأجسام المتمزقة فی البرية
- ۷۳
اَلسَّلامُ عَلَى النّازِحينَ عَنِ الأوْطانِ،
السلام علی من ترک بعیداً عن وطنه
- ۷۴
اَلسَّلامُ عَلَى الْمَدْفُونينَ بِلا أكْفان،
السلام علی من دفن بغیر کفن
- ۷۵
اَلسَّلامُ عَلَى الرُّؤُوسِ الْمُفَرَّقَةِ عَنِ الأبْدانِ،
السلام علی الرؤوس المفصولة عن الأجساد
- ۷۶
اَلسَّلامُ عَلَى الْمُحْتَسِبِ الصّابِرِ،
السلام علی الثکلی و الصابرة
- ۷۷
اَلسَّلامُ عَلَى الْمَظْلُومِ بِلا ناصِر،
السلام علی المظلوم بلا ناصر
- ۷۸
اَلسَّلامُ عَلى ساكِنِ التُّرْبَةِ الزّاكِيَةِ،
السلام علی ساکن التربة الطاهرة
- ۷۹
اَلسَّلامُ عَلى صاحِبِ الْقُبَّةِ السّامِيَةِ،
السلام علی صاحب القبة العالیة
- ۸۰
اَلسَّلامُ عَلى مَنْ طَهَّرَهُ الْجَليلُ،
السلام علیک ایها المطهر من اللہ
- ۸۱
اَلسَّلامُ عَلى مَنِ افْتَخَرَ بِهِ جَبْرَئيلُ،
السلام علیک ایها الذی افتخر بک جبرائیل
- ۸۲
اَلسَّلامُ عَلى مَنْ ناغاهُ فِي الْمَهْدِ ميكائيلُ،
السلام علیک ایها الذی کلمک میکائیل فی المهد
- ۸۳
اَلسَّلامُ عَلى مَنْ نُكِثَتْ ذِمَّتُهُ،
السلام علیک ایها الذی نقض عهدک
- ۸۴
اَلسَّلامُ عَلى مَنْ هُتِكَتْ حُرْمَتُهُ،
السلام علیک ایها الذی انتهک حرمتک
- ۸۵
اَلسَّلامُ عَلى مَنْ اُريقَ بِالظُّلْمِ دَمُهُ،
السلام علیک ایها الذی سفک دمک بغتة
- ۸۶
اَلسَّلامُ عَلَى الْمُغَسَّلِ بِدَمِ الْجِراحِ،
السلام علیک ایها المغتسل من دماء جراحتک
- ۸۷
اَلسَّلامُ عَلَى الْمُجَرَّعِ بِكَأْساتِ الرِّماحِ،
السلام علیک ایها الذی ذاق طعم الرماح الغادرة
- ۸۸
اَلسَّلامُ عَلَى الْمُضامِ الْمُسْتَباحِ،
السلام علیک ایها الذی اجتمع علیک جمیع الاعداء و استحلوا دمک
- ۸۹
اَلسَّلامُ عَلَى الْمَنْحُورِ فِي الْوَرى،
السلام علیک ایها المقتول علانیة
- ۹۰
اَلسَّلامُ عَلى مَنْ دَفَنَهُ أهْلُ الْقُرى،
السلام علیک ایها الذی دفنه غرباء من أهل القری
- ۹۱
اَلسَّلامُ عَلَى الْمَقْطُوعِ الْوَتينِ،
السلام علیک ایها الذی قطع آخرتک
- ۹۲
اَلسَّلامُ عَلَى الْمُحامي بِلا مُعين،
السلام علیک ایها الناصر بلا ناصر
- ۹۳
اَلسَّلامُ عَلَى الشَّيْبِ الْخَضيبِ،
السلام علیک ایها الشیب الذی خضب بالدم
- ۹۴
اَلسَّلامُ عَلَى الْخَدِّ التَّريبِ،
السلام علیک ایها الخد الذی طرح فی التراب
- ۹۵
اَلسَّلامُ عَلَى الْبَدَنِ السَّليبِ،
السلام علیک ایها الجسد المثقوب
- ۹۶
اَلسَّلامُ عَلَى الثَّغْرِ الْمَقْرُوعِ بِالْقَضيبِ،
السلام علیک ایها الثنایا التی ضربت بالعصا
- ۹۷
اَلسَّلامُ عَلَى الرَّأْسِ الْمَرْفُوعِ،
السلام علیک ایها الرأس المرفوع علی الرمح
- ۹۸
اَلسَّلامُ عَلَى الأجْسامِ الْعارِيَةِ فِي الْفَلَواتِ، تَنْهَشُهَا الذِّئابُ الْعادِياتُ، وَ تَخْتَلِفُ إلَيْهَا السِّباعُ الضّارِياتُ،
السلام علیک ایها الأجساد العارية فی البرية تنهشها السباع و تطوف حولها الذئاب
- ۹۹
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا مَوْلايَ وَ عَلَى الْمَلائِكَةِ الْمُرَفْرَفينَ حَوْلَ قُبَّتِكَ،
السلام علیک ایها السید و الملائکة التی تحوم حول ضریحک
- ۱۰۰
الْحافّينَ بِتُرْبَتِكَ، الطّائِفينَ بِعَرْصَتِكَ، الْوارِدينَ لِزِيارَتِكَ،
تحف بقبرک و تطوف حول حرمک و تأتیک زائرة
- ۱۰۱
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ فَإنّي قَصَدْتُ إلَيْكَ، وَ رَجَوْتُ الْفَوْزَ لَدَيْكَ،
السلام علیک! به راستی من قصد دیدار تو را داشتم و امیدوار بودم که به خیری که نزد تو است دست یابم.
- ۱۰۲
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ
درود بر تو باد
- ۱۰۳
سَلامَ الْعارِفِ بِحُرْمَتِكَ، الْمُخْلِصِ في وِلايَتِكَ، الْمُتَقَرِّبِ إلَى اللهِ بِمَحَبَّتِكَ، الْبَريءِ مِنْ أعْدائِكَ،
درود از آن کسی که پاکی تو را میشناسد و در ولایت تو خالص است و از پیمان محبت تو به خدا تقرب طلب میکند و از دشمنان تو کنارگیر است
- ۱۰۴
سَلامَ مَنْ قَلْبُهُ بِمُصابِكَ مَقْرُوحٌ، وَ دَمْعُهُ عِنْدَ ذِكْرِكَ مَسْفُوحٌ،
درود از کسی که قلبش از بلایایی که بر تو رفت زخمی است و اشکش در یادتو جاری است
- ۱۰۵
سَلامَ الْمَفْجُوعِ الْحَزينِ، الْوالِهِ الْمُسْتَكينِ،
درود از کسی که تنگدل و غمگین و سرگشته و تسلیم شده است
- ۱۰۶
سَلامَ مَنْ لَوْ كانَ مَعَكَ بِالطُّفُوفِ، لَوَقاكَ بِنَفْسِهِ حَدَّ السُّيُوفِ، وَ بَذَلَ حُشاشَتَهُ دُونَكَ لِلْحُتُوفِ،
درود از کسی که اگر در آن میدان حاضر بود با بدن خود از شدت شمشیرها تو پناه دهد و جان آخرین خود را برای تو نثار کند
- ۱۰۷
وَ جاهَدَ بَيْنَ يَدَيْكَ، وَ نَصَرَكَ عَلى مَنْ بَغى عَلَيْكَ، وَ فَداكَ بِرُوحِهِ وَ جَسَدِهِ وَ مالِهِ وَ وَلَدِهِ،
در کنار تو مبارزه کند و علیه ستمکاران تو یاری رساند و به جان و تن و مال و فرزندان خود تو را فدا کند
- ۱۰۸
وَ رُوحُهُ لِرُوحِكَ فِداءٌ،
جانش فدای جان تو است
- ۱۰۹
وَ أهْلُهُ لِأهْلِكَ وِقاءٌ،
و خاندانش سپری برای خاندان تو
- ۱۱۰
فَلَئِنْ أخَّرَتْنِي الدُّهُورُ، وَ عاقَني عَنْ نَصْرِكَ الْمَقْدُورُ،
اما چون روزگار مانع شدهام و حکم الهی مرا از یاری تو باز داشته است
- ۱۱۱
وَ لَمْ أكُنْ لِمَنْ حارَبَكَ مُحارِباً، وَ لِمَنْ نَصَبَ لَكَ الْعَداوَةَ مُناصِباً،
و نتوانستم آنها را که با تو جنگیدند مبارزه کنم و نتوانستم دشمنی کنم با آنهای که تو را دشمنی کردند
- ۱۱۲
فَلَأَنْدُبَنَّكَ صَباحاً وَ مَساءً وَ لَأَبْكِيَنَّ لَكَ بَدَلَ الدُّمُوعِ دَماً، حَسْرَةً عَلَيْكَ وَ تَأسُّفاً عَلى ما دَهاكَ وَ تَلَهُّفاً،
بنابراین صبح و شام بر تو نالهای میکنم و خون بجای اشک گریه میکنم از اندوه تو و درد آن چه بر تو آمده
- ۱۱۳
حَتّى أمُوتَ بِلَوْعَةِ الْمُصابِ، وَ غُصَّةِ الإكْتِيابِ،
تا اینکه از درد بلا و غصهی خفهکننده به مرگ رسم
- ۱۱۴
أشْهَدُ أ نَّكَ قَدْ أقَمْتَ الصَّلوةَ، وَ آتَيْتَ الزَّكوةَ،
شهادت میدهم که تو نماز برپا کردی و زکات دادی
- ۱۱۵
وَ أمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ، وَ نَهَيْتَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ الْعُدْوانِ،
و نیکی فرمان دادی و از بدی و ستم نهی کردی
- ۱۱۶
وَ أطَعْتَ اللهَ وَ ما عَصَيْتَهُ، وَ تَمَسَّكْتَ بِهِ وَ بِحَبْلِهِ
و خدا را اطاعت کردی و هرگز نافرمانی نکردی و به او و به طناب او محکم چنبانیدی
- ۱۱۷
فَأرْضَيْتَهُ وَ خَشيتَهُ وَ راقَبْتَهُ وَ اسْتَجَبْتَهُ،
سپس او را راضی کردی و ترس او را داشتی و در پی او بودی و در فرمان او شنونده بودی
- ۱۱۸
وَ سَنَنْتَ السُّنَنَ، وَ أطْفَأْتَ الْفِتَنَ،
و سننها را برپا کردی و فتنهها را خاموش کردی
- ۱۱۹
وَ دَعَوْتَ إلَى الرَّشادِ، وَ أوْضَحْتَ سُبُلَ السَّدادِ، وَ جاهَدْتَ فِي اللهِ حَقَّ الْجِهادِ،
و مردم را به راستی دعوت کردی و راههای حق را روشن کردی و در راه خدا با حقیقت جهاد کردی
- ۱۲۰
وَ كُنْتَ للهِِ طائِعاً،
تو گویای خدا بودی
- ۱۲۱
وَ لِجَدِّكَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ تابِعاً،
پیرو دادا خود محمد علیه السلام و آله
- ۱۲۲
وَ لِقَوْلِ أبيكَ سامِعاً،
شنونده سخن پدر خود
- ۱۲۳
وَ إلى وَصِيَّةِ أخيكَ مُسارِعاً،
تند در انجام وصیت برادر خود
- ۱۲۴
وَ لِعِمادِ الدّينِ رافِعاً، وَ لِلطُّغْيانِ قامِعاً،
برپاکننده ستونهای دین، خاموشکننده ستم و ظلم
- ۱۲۵
وَ لِلطُّغاةِ مُقارِعاً، وَ لِلأُمَّةِ ناصِحاً،
حملهکننده بر ستمکاران و خیرخواه صادق امت
- ۱۲۶
وَ في غَمَراتِ الْمَوْتِ سابِحاً،
سفری به سوی مرگ و بلا
- ۱۲۷
وَ لِلْفُسّاقِ مُكافِحاً، وَ بِحُجَجِ اللهِ قائِماً،
جنگجو با بدکاران و نگاهدار ادلههای خدا
- ۱۲۸
وَ لِلإْسْلامِ وَ الْمُسْلِمينَ راحِماً،
لطیفکننده نسبت به اسلام و مسلمین
- ۱۲۹
وَ لِلْحَقِّ ناصِراً، وَ عِنْدَ الْبَلاءِ صابِراً،
پلیدی حق و صبری در ناملایمات
- ۱۳۰
وَ لِلدّينِ كالِئاً، وَ عَنْ حَوْزَتِهِ مُرامِياً،
محافظ دین و مدافع حریم او
- ۱۳۱
تَحُوطُ الْهُدى وَ تَنْصُرُهُ،
راه راست را حفظ کردی و یاری رسانیدی
- ۱۳۲
وَ تَبْسُطُ الْعَدْلَ وَ تَنْشُرُهُ،
عدل را پخش کردی و ترویج دادی
- ۱۳۳
وَ تَنْصُرُ الدّينَ وَ تُظْهِرُهُ،
ایمان را سفارش کردی و ظاهر کردی
- ۱۳۴
وَ تَكُفُّ الْعابِثَ وَ تَزْجُرُهُ،
بیتدبیران را بازداشتی و سرزنش کردی
- ۱۳۵
وَ تَأْخُذُ لِلدَّنِيِّ مِنَ الشَّريفِ،
حقوق کمزوران را از دست توانگران واپس گرفتی
- ۱۳۶
وَ تُساوي فِي الْحُكْمِ بَيْنَ الْقَوِيِّ وَ الضَّعيفِ،
و در قضاوتهای خود میان ضعیفان و قویان عادلانه برخورد کردی
- ۱۳۷
كُنْتَ رَبيعَ الأيْتامِ، وَ عِصْمَةَ الأنامِ، وَ عِزَّ الإسْلامِ،
تو بهاره یتیمان و حفاظت بشریت و عز اسلام بودی
- ۱۳۸
وَ مَعْدِنَ الأحْكامِ، وَ حَليفَ الإنْعامِ،
خزانه احکام الهی و دوستدار ناپائیرسان نیکی
- ۱۳۹
سالِكاً طَرائِقَ [في طَريقَةِ] جَدِّكَ وَ أبيكَ،
در پی راه دادا خود و پدر خود رفتی
- ۱۴۰
مُشْبِهاً فِي الْوَصِيَّةِ لِأخيكَ،
برادر خود را در عزم تشبه کردی
- ۱۴۱
وَفِيَّ الذِّمَمِ، رَضِيَّ الشِّيَمِ،
وفادار به عهدهایت و خوشخلق بودی
- ۱۴۲
ظاهِرَ الْكَرَمِ، مُتَهَجِّداً فِي الظُّلَمِ،
سخاوت را تجسم کردی و شب را در نماز به سر کردی
- ۱۴۳
قَويمَ الطَّرائِقِ، كَريمَ الْخَلائِقِ، عَظيمَ السَّوابِقِ،
تو راه راست بودی و سخاتری ترین مخلوقات و درخشانترین آثار
- ۱۴۴
شَريفَ النَّسَبِ، مُنيفَ الْحَسَبِ، رَفيعَ الرُّتَبِ،
نسب بلند داشتی و نزاد بزرگ و مقام عظیم
- ۱۴۵
كَثيرَ الْمَناقِبِ، مَحْمُودَ الضَّرائِبِ، جَزيلَ الْمَواهِبِ،
فضائل فراوان داشتی و اخلاق ستایششدنی و عطایای بسیار
- ۱۴۶
حَليمٌ رَشيدٌ مُنيبٌ، جَوادٌ عَليمٌ شَديدٌ،
بردبار و راستگو و تائب و سخی و دانا و مقتدر بودی
- ۱۴۷
إمامٌ شَهيدٌ، أوّاهٌ مُنيبٌ، حَبيبٌ مَهيبٌ،
امام شهید و تهیدل و توبهکار و دعاگو و عزیز و ترسناک
- ۱۴۸
كُنْتَ لِلرَّسُولِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَلَداً،
برای فرستاده خدا علیه السلام و آله فرزند بودی
- ۱۴۹
وَ لِلْقُرْءانِ سَنَداً [مُنْقِذاً]
برای قرآن حجتالله
- ۱۵۰
وَ لِلأُمَّةِ عَضُداً،
و برای امت عماد
- ۱۵۱
وَ فِي الطّاعَةِ مُجْتَهِداً،
تو در اطاعت کوشا و پرتلاش بودی
- ۱۵۲
حافِظاً لِلْعَهْدِ وَ الْميثاقِ،
پاسبان پیمان و سوگند
- ۱۵۳
ناكِباً عَنْ سُبُلِ الْفُسّاقِ،
خود را از راه های رندانه دور نگاه داشته
- ۱۵۴
[وَ] باذِلاً لِلْمَجْهُودِ،
کوشش را فروگذار نکردی
- ۱۵۵
طَويلَ الرُّكُوعِ وَ السُّجُودِ،
رکوع و سجود های درازی را بجا میآوردی
- ۱۵۶
زاهِداً فِي الدُّنْيا زُهْدَ الرّاحِلِ عَنْها،
از دنیا روی گردان، همچون رحلتی از آن
- ۱۵۷
ناظِراً إلَيْها بِعَيْنِ الْمُسْتَوْحِشينَ مِنْها،
به آن با چشم بیگانه نظر میکردی
- ۱۵۸
آمالُكَ عَنْها مَكْفُوفَةٌ،
خواهشاتت از آن پرهیزکارانه بود
- ۱۵۹
وَ هِمَّتُكَ عَنْ زينَتِها مَصْرُوفَةٌ،
کوششهای تو از زینتهای آن دور بود
- ۱۶۰
وَ ألْحاظُكَ عَنْ بَهْجَتِها مَطْرُوفَةٌ،
نگاههای تو از لذات آن برگردانیده
- ۱۶۱
وَ رَغْبَتُكَ فِي الآخِرَةِ مَعْرُوفَةٌ،
و رغبتات به آخرت معروف بود
- ۱۶۲
حَتّى إذَا الْجَوْرُ مَدَّ باعَهُ،
هرچند ستم گسترده شد
- ۱۶۳
وَ أسْفَرَ الظُّلْمُ قِناعَهُ،
ستمکاری ردای خود برداشت
- ۱۶۴
وَ دَعَا الْغَيُّ أتْباعَهُ،
شرارت پیرویان خود را فریخواند
- ۱۶۵
وَ أنْتَ في حَرَمِ جَدِّكَ قاطِنٌ،
و تو در حرم پدربزرگت نشسته بودی
- ۱۶۶
وَ لِلظّالِمينَ مُبايِنٌ،
جدا از ستمگران
- ۱۶۷
جَليسُ الْبَيْتِ وَ الْمِحْرابِ،
نشسته در خانه و محراب
- ۱۶۸
مُعْتَزِلٌ عَنِ اللَّذّاتِ وَ الشَّهَواتِ،
بیاهتمام به لذات و شهوات
- ۱۶۹
تُنْكِرُ الْمُنْكَرَ بِقَلْبِكَ وَ لِسانِكَ، عَلى حَسَبِ طاقَتِكَ وَ إمْكانِكَ،
و بدی را در دل و بر زبان به تمام قدرت انکار میکردی
- ۱۷۰
ثُمَّ اقْتَضاكَ الْعِلْمُ لِلإْنْكارِ،
سپس علم تو را برای تبرّی (از باطل) طلب کرد
- ۱۷۱
وَ لَزِمَكَ [ألْزَمَكَ] أنْ تُجاهِدَ الْفُجّارَ،
و بر تو لازم کرد کہ با گمراہان جهاد کنی
- ۱۷۲
فَسِرْتَ في أوْلادِكَ وَ أهاليكَ، وَ شيعَتِكَ وَ مَواليكَ
پس تو با فرزندان و خویشاوندان و یاریگران خود بیرون رفتی
- ۱۷۳
وَ صَدَعْتَ بِالْحَقِّ وَ الْبَيِّنَةِ،
حق و برهان روشن را آشکار کردی
- ۱۷۴
وَ دَعَوْتَ إلَى اللهِ بِالْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ،
مردم را به خدا با حکمت و موعظه نیکو دعوت کردی
- ۱۷۵
وَ أمَرْتَ بِإقامَةِ الْحُدُودِ، وَ الطّاعَةِ لِلْمَعْبُودِ،
حدود الٰهی را برقرار کردی و طاعت معبود حقیقی را فرمان دادی
- ۱۷۶
وَ نَهَيْتَ عَنِ الْخَبائِثِ وَ الطُّغْيانِ،
و ستم و ظلم را نهی کردی
- ۱۷۷
وَ واجَهُوكَ بِالظُّلْمِ وَ الْعُدْوانِ،
اما آنان تو را با ستم و تجاوز روبرو کردند
- ۱۷۸
فَجاهَدْتَهُمْ بَعْدَ الإيعازِ لَهُمْ [الإيعادِ إلَيْهِمْ] وَ تَأْكيدِ الْحُجَّةِ عَلَيْهِمْ،
پس تو بعد از نصیحت و تأکید بر حججالٰهی با ایشان مقاومت کردی
- ۱۷۹
فَنَكَثُوا ذِمامَكَ وَ بَيْعَتَكَ،
لیکن آنان حق تو را نقض کردند و بیعت شکستند
- ۱۸۰
وَ أسْخَطُوا رَبَّكَ وَ جَدَّكَ،
خشم پروردگار و پدربزرگت را برانگیختند
- ۱۸۱
وَ بَدَؤُوكَ بِالْحَرْبِ،
و جنگ را بر تو آغاز کردند
- ۱۸۲
فَثَبَتَّ لِلطَّعْنِ وَ الضَّرْبِ،
بنابراین تو برابر نیزه و ضربت قوی و استوار بودی
- ۱۸۳
وَ طَحَنْتَ جُنُودَ الْفُجّارِ، وَ اقْتَحَمْتَ قَسْطَلَ الْغُبارِ،
لشکریان متجاوزان را خاکریز کردی و در خاک نبرد تاختی
- ۱۸۴
مُجالِداً بِذِى الْفَقارِ، كَأنَّكَ عَلِيٌّ الْمُخْتارُ،
با ذوالفقار میجنگی، گویا علی برگزیده آنی
- ۱۸۵
فَلَمّا رَأوْكَ ثابِتَ الْجاشِ، غَيْرَ خائِفٍ وَ لا خاشٍ،
پس هنگامی کہ دیدند تو را استوار و بیترس و شجاع
- ۱۸۶
نَصَبُوا لَكَ غَوائِلَ مَكْرِهِمْ، وَ قاتَلُوكَ بِكَيْدِهِمْ وَ شَرِّهِمْ،
فریبهای شوم خود را بر تو نصب کردند و با حیله و خباثت با تو جنگ کردند
- ۱۸۷
وَ أمَرَ اللَّعينُ جُنُودَهُ، فَمَنَعُوكَ الْماءَ وَ وُرُودَهُ،
ملعون (عمر بن سعد) فرمان داد و لشکریان خود را منع کردند از رسیدن و نوشیدن آب
- ۱۸۸
وَ ناجَزُوكَ الْقِتالَ، وَ عاجَلُوكَ النِّزالَ،
بر تو شتافتند و فرو آمدند و رزم را در پیش گرفتند
- ۱۸۹
وَ رَشَقُوكَ بِالسِّهامِ وَ النِّبالِ،
تیر و سنگ بر تو ریختند
- ۱۹۰
وَ بَسَطُوا إلَيْكَ أكُفَّ الإصْطِلامِ،
و با دستهای کندنده به سوی تو حرکت کردند
- ۱۹۱
وَ لَمْ يَرْعَوْا لَكَ ذِماماً، وَ لا راقَبُوا فيكَ أثاماً، في قَتْلِهِمْ أوْلِياءَكَ، وَ نَهْبِهِمْ رِحالَكَ،
و حق تو را درخور داشتند و نه ترسیدند از انتقام برای کشتار تو و یاران تو و غارت اموال تو
- ۱۹۲
وَ أنْتَ مُقَدَّمٌ فِي الْهَبَواتِ، وَ مُحْتَمِلٌ لِلأذِيّاتِ،
تو در صف جنگ، متحمل مصائب بودی
- ۱۹۳
قَدْ عَجِبَتْ مِنْ صَبْرِكَ مَلائِكَةُ السَّماواتِ،
و فرشتگان آسمان از صبر تو حیران بودند
- ۱۹۴
فَأحْدَقُوا بِكَ مِنْ كُلِّ الْجِهاتِ،
سپس دشمن تو را از همه سو محاصره کرد
- ۱۹۵
وَ أثْخَنُوكَ بِالْجِراحِ،
با زخمهای متعدد تو را ضعیف کرد
- ۱۹۶
وَ حالُوا بَيْنَكَ وَ بَيْنَ الرَّواحِ،
و از آرام گاه تو را منع کرد
- ۱۹۷
وَ لَمْ يَبْقَ لَكَ ناصِرٌ،
و یاریای برای تو نماند
- ۱۹۸
وَ أنْتَ مُحْتَسِبٌ صابِرٌ،
بیسرپناه، اما صابر بودی
- ۱۹۹
تَذُبُّ عَنْ نِسْوَتِكَ وَ أوْلادِكَ،
از ایشان و فرزندان خود دفاع میکردی
- ۲۰۰
حَتّى نَكَسُوكَ عَنْ جَوادِكَ،
تا اینکه ایشان تو را از سوارهات فرو انداختند
- ۲۰۱
فَهَوَيْتَ إلَى الأرْضِ جَريحاً،
تو بر زمین افتادی، زخمی و خسته
- ۲۰۲
تَطَؤُكَ الْخُيُولُ بِحَوافِرِها،
اسبان تو را با سمها پایمال کردند
- ۲۰۳
وَ تَعْلُوكَ الطُّغاةُ بِبَواتِرِها،
ستمگران شمشیرهای خود را بر تو برافراشتند
- ۲۰۴
قَدْ رَشَحَ لِلْمَوْتِ جَبينُكَ،
عرق مرگ بر پیشانی تو ظاهر شد
- ۲۰۵
وَ اخْتَلَفَتْ بِالاِنْقِباضِ وَ الإنْبِساطِ شِمالُكَ وَ يَمينُكَ،
و تو دست هایت را بطور پیوسته فشردی و باز کردی
- ۲۰۶
تُديرُ طَرْفاً خَفِيّاً إلى رَحْلِكَ وَ بَيْتِكَ،
خود را به طرف قبیلۀ خود و خیمه هایت نگاه می کردی
- ۲۰۷
وَ قَدْ شُغِلْتَ بِنَفْسِكَ عَنْ وُلْدِكَ وَ أهاليكَ،
در حالیکه خود را از فرزندان و خاندان خویش جدا یافته ای
- ۲۰۸
وَ أسْرَعَ فَرَسُكَ شارِداً، إلى خِيامِكَ قاصِداً، مُحَمْحِماً باكِياً،
در آن وقت اسب تو بی تدبیری به سوی اردوگاه تو دویدہ، شیهه کشان و گریان
- ۲۰۹
فَلَمّا رَأيْنَ النِّساءُ جَوادَكَ مَخْزِيّاً،
چون زنان اسب تو را دیدند، بی تدبیر و سردرگم
- ۲۱۰
وَ نَظَرْنَ سَرْجَكَ عَلَيْهِ مَلْوِيّاً،
و سرج تو را کج و معوج یافتند
- ۲۱۱
بَرَزْنَ مِنَ الْخُدُورِ،
از خیمه ها بیرون آمدند
- ۲۱۲
ناشِراتِ الشُّعُورِ،
موی هایشان را بر هم ریختند
- ۲۱۳
عَلَى الْخُدُودِ لاطِماتِ الْوُجُوهِ سافِراتٍ،
بر گونه های خود که نقاب برداشته بودند، میزدند
- ۲۱۴
وَ بِالْعَويلِ داعِياتٍ،
تو را با ماتم و ناله خواندند
- ۲۱۵
وَ بَعْدَ الْعِزِّ مُذَلَّلاتِ،
پس از عزت و شرافت، خوار و ذلیل شده بودند
- ۲۱۶
وَ إلى مَصْرَعِكَ مُبادِراتٍ،
بسوی جایی که تو زخمی افتاده بودی، شتافتند
- ۲۱۷
وَ الشِّمْرُ جالِسٌ عَلى صَدْرِكَ،
در آن وقت شمر بر سینۀ تو نشسته بود
- ۲۱۸
وَ مُولِغٌ سَيْفَهُ عَلى نَحْرِكَ،
شمشیر خود را به خون گلویت سیراب می کرد
- ۲۱۹
قابِضٌ عَلى شَيْبَتِكَ بِيَدِهِ،
ریش تو را به دست گرفته
- ۲۲۰
ذابِحٌ لَكَ بِمُهَنَّدِهِ،
و تو را به شمشیر خود می کشت
- ۲۲۱
قَدْ سَكَنَتْ حَواسُّكَ،
قوای تو از میان رفت
- ۲۲۲
وَ خَفِيَتْ أنْفاسُكَ،
تنفس تو ضعیف شد و قطع گردید
- ۲۲۳
وَ رُفِعَ عَلَى الْقَناةِ رَأْسُكَ،
و سر تو بر نوک نیزه برافراشته شد
- ۲۲۴
وَ سُبِيَ أهْلُكَ كَالْعَبيدِ،
خاندان تو چون بندگان اسیر گردیدند
- ۲۲۵
وَ صُفِّدُوا فِي الْحَديدِ فَوْقَ أقْتابِ الْمَطِيّاتِ،
به زنجیرهای آهن بر شتران بند شده
- ۲۲۶
تَلْفَحُ وُجُوهَهُمْ حَرُّ الْهاجِراتِ،
در حالیکه تاب آفتاب نیمروز بر چهره هایشان می سوخت
- ۲۲۷
يُساقُونَ فِي الْبَراري وَ الْفَلَواتِ،
بصحرا ها و بیابان ها راندگی شدند
- ۲۲۸
أيْديهِمْ مَغلُولَةٌ إلَى الأعْناقِ،
با دستان به گردن بسته شده
- ۲۲۹
يُطافُ بِهِمْ فِي الأسْواقِ،
در بازارها نمایش داده شدند
- ۲۳۰
فَالْوَيْلُ لِلْعُصاةِ الْفُسّاقِ،
وای بر ستمگران و متجاوزان شریر!
- ۲۳۱
لَقَدْ قَتَلُوا بِقَتْلِكَ الإسْلامَ،
یقیناً به قتل تو، اسلام را کشتند
- ۲۳۲
وَ عَطَّلُوا الصَّلوةَ وَ الصِّيامَ،
نماز و روزه را مختل کردند
- ۲۳۳
وَ نَقَضُوا السُّنَنَ وَ الأحْكامَ،
سنتهای پیامبر و احکام الهی را فسخ کردند
- ۲۳۴
وَ هَدَمُوا قَواعِدَ الإيمانِ،
ستونهای ایمان را تخریب کردند
- ۲۳۵
وَ حَرَّفُوا آياتِ الْقُرْآنِ،
آیات قرآن را تحریف کردند
- ۲۳۶
وَ هَمْلَجُوا فِي الْبَغْيِ وَ الْعُدْوانِ،
و به طور وحشیانه در ظلم و تعدی شتافتند
- ۲۳۷
لَقَدْ أصْبَحَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَوْتُوراً،
یقیناً پیامبر خدا محروم و تنها مانده و انتقام ناپذیر گردید
- ۲۳۸
وَ عادَ كِتابُ اللهِ عَزَّوَجَلَّ مَهْجُوراً،
کتاب خدای عظیم و متعال دوباره رها گردید
- ۲۳۹
وَ غُودِرَ الْحَقُّ إذْ قُهِرْتَ مَقْهُوراً،
حق به زیر ستم پا بدل گردید
- ۲۴۰
وَ فُقِدَ بِفَقْدِكَ التَّكْبيرُ وَ التَّهْليلُ،
و با ضایع شدن تو، تسبیح و توحید خدا از میان رفت
- ۲۴۱
وَالتَّحْريمُ وَ التَّحْليلُ، وَ التَّنْزيلُ وَ التَّأْويلُ،
منعیات و حدود و وحی و تفسیر الهی ضایع گردید
- ۲۴۲
وَ ظَهَرَ بَعْدَكَ التَّغْييرُ وَ التَّبْديلُ، وَ الإلْحادُ وَ التَّعْطيلُ، وَ الأهْواءُ وَ الأضاليلُ، وَ الْفِتَنُ وَ الأباطيلُ،
پس از تو، تبدیل و تحریف و کفر و هجران و خواهش و ضلالت و فتنه و دروغ پیدایش یافت
- ۲۴۳
فَقامَ ناعيكَ عِنْدَ قَبْرِ جَدِّكَ الرَّسُولِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ،
منادی شهادت تو نزد قبر جدت، پیامبر خدا آمد
- ۲۴۴
فَنَعاكَ إلَيْهِ بِالدَّمْعِ الْهَطُولِ، قائِلا:
با اشک ریزان خبر داد
- ۲۴۵
يا رَسُولَ اللهِ، قُتِلَ سِبْطُكَ وَ فَتاكَ،
ای پیامبر خدا! پوتر شجاع تو کشته شد
- ۲۴۶
وَ اسْتُبيحَ أهْلُكَ وَ حِماكَ،
و سوء رفتار با خاندان و یاران تو حلال شمرده شد
- ۲۴۷
وَ سُبِيَتْ بَعْدَكَ ذَراريكَ،
پس از تو، فرزندان تو اسیر گردیدند
- ۲۴۸
وَ وَقَعَ الْمَحْذُورُ بِعِتْرَتِكَ وَ ذَويكَ،
و بلا بر خاندان و ذریۀ تو فرود آمد
- ۲۴۹
فَانْزَعَجَ الرَّسُولُ، وَ بَكى قَلْبُهُ الْمَهُولُ،
یقیناً پیامبر دل شکسته و خزان انگیز شد، قلب اندوهگینش گریست
- ۲۵۰
وَ عَزّاهُ بِكَ الْمَلائِكَةُ وَ الأنْبِياءُ،
و فرشتگان و انبیاء تسلیت برای شهادت تو بدو رسانیدند
- ۲۵۱
وَ فُجِعَتْ بِكَ اُمُّكَ الزَّهْراءُ،
مادرت، زهرا، از تو ناراحت و محروم شد
- ۲۵۲
وَ اخْتَلَفَتْ جُنُودُ الْمَلائِكَةِ الْمُقَرَّبينَ، تُعَزّي أباكَ أميرَالْمُؤْمِنينَ،
لشکریان فرشتگان برگزیده به موجها آمدند تا تسلیت دهند به پدرت، رهبر مومنان
- ۲۵۳
وَ اُقيمَتْ لَكَ الْمَآتِمُ في أعْلا عِلِّيّينَ،
مجالس عزاداری برای تو در بلندترین جای بهشت برگزار شد
- ۲۵۴
وَ لَطَمَتْ عَلَيْكَ الْحُورُ الْعينُ،
و حوریان سیاه چشم از غم خود سر و صورت بر زدند
- ۲۵۵
وَ بَكَتِ السَّماءُ وَ سُكّانُها،
آسمانها و ساکنین آنها گریستند
- ۲۵۶
وَ الْجِنانُ وَ خُزّانُها،
و نیز بهشت و نگهبانان آن
- ۲۵۷
وَ الْهِضابُ وَ أقْطارُها،
کوهها و اطراف ایشان
- ۲۵۸
وَ الْبِحارُ وَ حيتانُها،
دریاها و ماهیان ایشان
- ۲۵۹
وَ الْجِنانُ وَ وِلْدانُها،
آسمانها و خادمان ایشان
- ۲۶۰
وَ الْبَيْتُ وَ الْمَقامُ،
خانه و مقام
- ۲۶۱
وَ الْمَشْعَرُ الْحَرامُ،
مشعر حرام
- ۲۶۲
وَ الْحِلُّ وَ الإحْلإحْرامُ،
و مکه و حرم ایشان
- ۲۶۳
اَللّهُمَّ فَبِحُرْمَةِ هذَا الْمَكانِ الْمُنيفِ،
ای خدا! به حرمت این مکان بلند و شریف که مزار امام حسین علیه السلام است
- ۲۶۴
صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ،
درود فرست بر محمد و آل محمد
- ۲۶۵
وَاحْشُرْني في زُمْرَتِهِمْ،
و مرا در ایشان جمع کن
- ۲۶۶
وَ أدْخِلْنِي الْجَنَّةَ بِشَفاعَتِهِمْ،
و به شفاعت ایشان مرا به بهشت داخل کن
- ۲۶۷
اَللّهُمَّ إنّي أتَوَسَّلُ إلَيْكَ يا أسْرَعَ الْحاسِبينَ،
ای خدای من! تو را مناجات می کنم، ای تو که سریع الحساب هستی
- ۲۶۸
وَ ياأكْرَمَ الأكْرَمينَ، وَ ياأحْكَمَ الْحاكِمينَ،
ای سخی ترین سخیان و حکیم ترین حاکمان
- ۲۶۹
بِمُحَمَّدٍ خاتَمِ النَّبِيّينَ، رَسُولِكَ إلَى الْعالَمينَ أجْمَعينَ،
به نام محمد، خاتم النبیین، فرستاده تو به جمیع العالمین
- ۲۷۰
وَ بِأخيهِ وَ ابْنِ عَمِّهِ الأنْزَعِ الْبَطينِ، الْعالِمِ الْمَكينِ، عَلِيٍّ أميرِ الْمُؤْمِنينَ،
و به برادر و پسرعم او، کن نده شرک خفی، برتر و دانا، علی امیرالمومنین
- ۲۷۱
وَ بِفاطِمَةَ سَيِّدَةِ نِساءِ الْعالَمينَ،
به فاطمه، سید زنان العالمین
- ۲۷۲
وَ بِالْحَسَنِ الزَّكِيِّ عِصْمَةِ الْمُتَّقينَ،
به حسن، پاک شده و حصن المتقین
- ۲۷۳
وَ بِأبي عَبْدِاللهِ الْحُسَيْنِ أكْرَمِ الْمُسْتَشْهَدينَ،
به ابی عبدالله، حسین، اعز الشهدا
- ۲۷۴
وَ بِأوْلادِهِ الْمَقْتُولينَ، وَ بِعِتْرَتِهِ الْمَظْلُومينَ،
به فرزندان کشته شده و اهل مصیبت ایشان
- ۲۷۵
وَ بِعَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ زَيْنِ الْعابِدينَ،
به علی بن الحسین، زینت العابدین
- ۲۷۶
وَ بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ قِبْلَةِ الأوّابينَ،
به محمد بن علی، مولی المتوجهین
- ۲۷۷
وَ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ أصْدَقِ الصّادِقينَ،
به جعفر بن محمد، اصدق الصادقین
- ۲۷۸
وَ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ مُظْهِرِ الْبَراهينَ،
به موسی بن جعفر، مظهر البرهان
- ۲۷۹
وَ عَلِيِّ بْنِ مُوسى ناصِرِ الدّينِ،
به علی بن موسی، ناصر الدین
- ۲۸۰
وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ قُدْوَةِ الْمُهْتَدينَ،
به محمد بن علی، اسوه الراشدین
- ۲۸۱
وَ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ أزْهَدِ الزّاهِدينَ،
به علی بن محمد، ازهد الزاهدین
- ۲۸۲
وَ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ وارِثِ الْمُسْتَخْلَفينَ،
به حسن بن علی، وارث الموصین
- ۲۸۳
وَالْحُجَّةِ عَلَى الْخَلْقِ أجْمَعينَ،
به حجه بر جمیع الخلق
- ۲۸۴
أنْ تُصَلِّيَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ،
درود فرست بر محمد و آل محمد
- ۲۸۵
الصّادِقينَ الأبَرّينَ، آلِ طه وَ يس،
صادقان و مخلصان، اهل طه و یسین
- ۲۸۶
وَ أنْ تَجْعَلَني فِي الْقِيامَةِ مِنَ الآمِنينَ الْمُطْمَئِنّينَ،
و مرا در روز جزا با امنین و واثقین
- ۲۸۷
الْفائِزينَ الْفَرِحينَ الْمُسْتَبْشِرينَ،
فائزین و مسرورین و سعیدین قرار ده
- ۲۸۸
اَللّهُمَّ اكْتُبْني فِي الْمُسْلِمينَ،
ای خدا! مرا در میان مسلمان کنندگان قسمت کن
- ۲۸۹
وَ ألْحِقْني بِالصّالِحينَ،
با صالحان پیوند ده مرا
- ۲۹۰
وَاجْعَلْ لي لِسانَ صِدْقٍ فِي الآخِرينَ،
مرا به لسان صادق در آخرین النسل قسمت کن
- ۲۹۱
وَانْصُرْني عَلَى الْباغينَ،
بر خودکاماندیشان مرا غالب ساز
- ۲۹۲
وَاكْفِني كَيْدَ الْحاسِدينَ،
کفایت کن مرا از مکر حاسدان
- ۲۹۳
وَاصْرِفْ عَنّي مَكْرَ الْماكِرينَ،
اهل تدبیر را از من برگردان
- ۲۹۴
وَاقْبِضْ عَنّي أيْدِيَ الظّالِمينَ،
دست ستمگران را از من باز دار
- ۲۹۵
وَاجْمَعْ بَيْني وَ بَيْنَ السّادَةِ الْمَيامينِ في أعْلا عِلِّيّينَ،
مرا با اساتید بخت در اعلی عليين جمع کن
- ۲۹۶
مَعَ الَّذينَ أنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيّينَ وَ الصِّدّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصّالِحينَ،
کسانی که خدا به ایشان احسان کرده، از انبیا و صدیقان و شهدا و صالحان
- ۲۹۷
بِرَحْمَتِكَ يا أرْحَمَ الرّاحِمينَ،
به رحمت تو، ای رحمان ترین الرحمین
- ۲۹۸
اَللّهُمَّ إنّي اُقْسِمُ عَلَيْكَ بِنَبِيِّكَ الْمَعْصُومِ،
ای خدا! به پیغمبر معصوم تو مناجات می کنم
- ۲۹۹
وَ بِحُكْمِكَ الْمَحْتُومِ، وَ نُهْيَكَ [نَهْيِكَ] الْمَكْتُومِ،
به حکم یقینی تو و به حکمت پنهان و جلوگیری کننده تو
- ۳۰۰
وَ بِهذَا الْقَبْرِ الْمَلْمُومِ، الْمُوَسَّدِ في كَنَفِهِ الإمامُ الْمَعْصُومُ، الْمَقْتُولُ الْمَظْلُومُ،
به این قبر که محل جماعت است و نہاد شده در آن امام معصوم، مذبوح و مظلوم
- ۳۰۱
أنْ تَكْشِفَ ما بي مِنَ الْغُمُومِ،
که تو از من هر چیزی را که مرا غمگین کند دور کنی
- ۳۰۲
وَ تَصْرِفَ عَنّي شَرَّ الْقَدَرِ الْمَحْتُومِ،
شر قضای مقدّر را از من بتاب دار
- ۳۰۳
وَ تُجيرَني مِنَ النّارِ ذاتِ السَّمُومِ،
و مرا از آتش دوزخ با بادهای سوزان پناه ده
- ۳۰۴
اَللّهُمَّ جَلِّلْني بِنِعْمَتِكَ،
خدایا مرا به نعمتهای خود شریف و بزرگ کن
- ۳۰۵
وَ رَضِّني بِقَسْمِكَ،
مرا به بخش و سهم خود راضی کن
- ۳۰۶
وَ تَغَمَّدْني بِجُودِكَ وَ كَرَمِكَ،
مرا به بخشش و سخاوت خود احاطه کن
- ۳۰۷
وَ باعِدْني مِنْ مَكْرِكَ وَ نِقْمَتِكَ،
و مرا از تدبیر سزایی و خشم خود دور دار
- ۳۰۸
اَللّهُمَّ اعْصِمْني مِنَ الزَّلَلِ،
خدایا مرا از خطاها محفوظ دار
- ۳۰۹
وَ سدِّدْني فِي الْقَوْلِ وَ الْعَمَلِ،
مرا در گفتار و رفتار استوار کن
- ۳۱۰
وَافْسَحْ لي في مُدَّةِ الأجَلِ،
برای من مدت زندگی را طول ده
- ۳۱۱
وَ اعْفِني مِنَ الأوْجاعِ وَ الْعِلَلِ،
مرا از درد و بیماری آسوده کن
- ۳۱۲
وَ بَلِّغْني بِمَوالِيَّ وَ بِفَضْلِكَ أفْضَلَ الأَمَلِ،
مرا به واسطه آقایانم و فضل خود به بهترین آرزو رسان
- ۳۱۳
اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اقْبَلْ تَوْبَتي،
خدایا محمد و آل محمد را برکت ده و توبه و بازگشت من را بپذیر
- ۳۱۴
وَارْحَمْ عَبْرَتي،
بر گریه من رحم کن
- ۳۱۵
وَ أقِلْني عَثْرَتي،
لغزشهای من را کم کن
- ۳۱۶
وَ نَفِّسْ كُرْبَتي،
رنج من را تخفیف ده
- ۳۱۷
وَاغْفِرْ لي خَطيئَتي،
خطای من را ببخش
- ۳۱۸
وَ أصْلِحْ لي في ذُرِّيَّتي،
و نیکی من را به واسطه فرزندانم بهتر کن
- ۳۱۹
اَللّهُمَّ لا تَدَعْ لي في هذَا الْمَشْهَدِ الْمُعَظَّمِ وَ الْمَحَلِّ الْمُكَرَّمِ ذَنْباً إلاّ غَفَرْتَهُ،
خدایا مرا در این جای معظم و شریف شهادت هیچ گناهی باقی مگذار مگر اینکه آن را بخشی
- ۳۲۰
وَ لا عَيْباً إلاّ سَتَرْتَهُ،
و نه عیبی مگر اینکه آن را پنهان کنی
- ۳۲۱
وَ لا غَمّاً إلاّ كَشَفْتَهُ،
و نه غمی مگر اینکه آن را برطرف کنی
- ۳۲۲
وَ لا رِزْقاً إلاّ بَسَطْتَهُ،
و نه روزی مگر اینکه آن را فراوان کنی
- ۳۲۳
وَ لا جاهاً إلاّ عَمَرْتَهُ،
و نه درجهای مگر اینکه آن را ترقی دهی
- ۳۲۴
وَ لا فَساداً إلاّ أصْلَحْتَهُ،
و نه فسادی مگر اینکه آن را اصلاح کنی
- ۳۲۵
وَ لا أمَلاً إلاّ بَلَّغْتَهُ،
و نه آرزویی مگر اینکه آن را تحقق بخشی
- ۳۲۶
وَ لا دُعاءً إلاّ أجَبْتَهُ،
و نه دعایی مگر اینکه آن را اجابت کنی
- ۳۲۷
وَ لا مَضيقاً إلاّ فَرَّجْتَهُ،
و نه فشاری مگر اینکه آن را زایل کنی
- ۳۲۸
وَ لا شَمْلاً إلاّ جَمَعْتَهُ،
و نه پراکندگی مگر اینکه آن را جمع کنی
- ۳۲۹
وَ لا أمْراً إلاّ أتْمَمْتَهُ،
و نه کاری مگر اینکه آن را تمام کنی
- ۳۳۰
وَ لا مالاً إلاّ كَثَّرْتَهُ،
و نه مالی مگر اینکه آن را افزایش دهی
- ۳۳۱
وَ لا خُلْقاً إلاّ حَسَّنْتَهُ،
و نه اخلاقی مگر اینکه آن را بهبود بخشی
- ۳۳۲
وَ لا إنْفاقاً إلاّ أخْلَفْتَهُ،
و نه صدقهای مگر اینکه آن را پاداش دهی
- ۳۳۳
وَ لا حالاً إلاّ عَمَرْتَهُ،
و نه حالی مگر اینکه آن را بهبود بخشی
- ۳۳۴
وَ لا حَسُوداً إلاّ قَمَعْتَهُ،
و نه حاسدی مگر اینکه آن را خاموش کنی
- ۳۳۵
وَ لا عَدُوّاً إلاّ أرْدَيْتَهُ،
و نه دشمنی مگر اینکه آن را هلاک کنی
- ۳۳۶
وَ لا شَرّاً إلاّ كَفَيْتَهُ،
و نه شری مگر اینکه آن را کفایت کنی
- ۳۳۷
وَ لا مَرَضاً إلاّ شَفَيْتَهُ،
و نه علتی مگر اینکه آن را درمان کنی
- ۳۳۸
وَ لا بَعيداً إلاّ أدْنَيْتَهُ،
و نه دوری مگر اینکه آن را نزدیک کنی
- ۳۳۹
وَ لا شَعَثاً إلاّ لَمَمْتَهُ،
و نه پراکندگی مگر اینکه آن را یکجا کنی
- ۳۴۰
وَ لا سُؤالاً [سُؤْلاً] إلاّ أعْطَيْتَهُ،
و نه تقاضایی مگر اینکه آن را عطا کنی
- ۳۴۱
اَللّهُمَّ إنّي أسْئَلُكَ خَيْرَ الْعاجِلَةِ،
خدایا از تو نیکی این جهان ناپایدار را می طلبم
- ۳۴۲
وَ ثَوابَ الآجِلَةِ،
و ثواب آخرت را
- ۳۴۳
اَللّهُمَّ أغْنِني بِحَلالِكَ عَنِ الْحَرامِ،
خدایا مرا به حلال خود از حرام بسنده باش
- ۳۴۴
وَ بِفَضْلِكَ عَنْ جَميعِ الأنامِ،
و به فضل خود از تمام موجودات دیگر
- ۳۴۵
اَللّهُمَّ إنّي أسْئَلُكَ عِلْماً نافِعاً،
خدایا علم نافع را از تو می خواهم
- ۳۴۶
وَ قَلْباً خاشِعاً،
و دل فروتن را
- ۳۴۷
وَ يَقيناً شافِياً،
و یقین بی تردید را
- ۳۴۸
وَ عَمَلا زاكِياً،
و عمل پاک را
- ۳۴۹
وَ صَبْراً جَميلاً،
و صبر خوب را
- ۳۵۰
وَ أجْراً جَزيلاً،
و پاداش فراوان را
- ۳۵۱
اَللّهُمَّ ارْزُقْني شُكْرَ نِعْمَتِكَ عَلَىَّ،
ای خدایا! مرا توفیق بخش که بر نعمتهای تو بر من شکر گزار باشم
- ۳۵۲
وَ زِدْ في إحْسانِكَ وَ كَرَمِكَ إلَىَّ،
احسان و بخشش خود را بر من افزون کن
- ۳۵۳
وَ اجْعَلْ قَوْلي فِي النّاسِ مَسْمُوعاً،
سخنم را در میان مردم مؤثر و تاثیرگذار کن
- ۳۵۴
وَ عَمَلي عِنْدَكَ مَرْفُوعاً،
کردارهایم را بلند و شایستهی پیش درگاهت ساز
- ۳۵۵
وَ أثَري فِي الْخَيْراتِ مَتْبُوعاً،
نیکوکاریهایم را از دیگران پیروی شده ساز
- ۳۵۶
وَ عَدُوّي مَقْمُوعاً،
دشمنانم را مغلوب و خوار کن
- ۳۵۷
اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ الأخْيارِ، في آناءِ اللَّيْلِ وَ أطْرافِ النَّهارِ،
ای خدایا! بر محمد و خاندان محمد، بهترین آفریدگان، شب و روز درود و سلام فرستان
- ۳۵۸
وَ اكْفِني شَرَّ الأشْرارِ،
مرا از شر بدکاران نجات ده
- ۳۵۹
وَ طَهِّرْني مِنَ الذُّنُوبِ وَ الأوْزارِ،
مرا از گناهان و بارها پاک ساز
- ۳۶۰
وَ أجِرْني مِنَ النّارِ،
مرا از آتش جهنم پناه ده
- ۳۶۱
وَ أحِلَّني دارَالْقَرارِ،
مرا در دار قرار (بهشت) مستقر ساز
- ۳۶۲
وَ اغْفِرْ لي وَ لِجَميعِ إخْواني فيكَ وَ أخَواتِيَ الْمُؤْمِنينَ وَ الْمُؤْمِناتِ،
مرا و تمام برادران و خواهران مومن خود بخش
- ۳۶۳
بِرَحْمَتِكَ يا أرْحَمَ الرّاحِمينَ.
به رحمت خود، ای رحیمتر از رحیمان!
- ۳۶۴
لاإلهَ إلاَّ اللهُ الْحَليمُ الْكَريمُ،
نیست معبودی جز خدا، بردبار و سخی
- ۳۶۵
لاإلهَ إلاَّاللهُ الْعَلِيُّ الْعَظيمُ،
نیست معبودی جز خدا، بزرگ و عظیم
- ۳۶۶
لاإلهَ إلاَّاللهُ رَبُّ السَّماواتِ السَّبْعِ وَ الأرَضينَ السَّبْعِ،
نیست معبودی جز خدا، پروردگار هفت آسمان و هفت زمین
- ۳۶۷
وَ ما فيهِنَّ وَ ما بَيْنَهُنَّ،
و هر چه در آنها و هر چه میان آنها است
- ۳۶۸
خِلافاً لِأعْدائِهِ،
من دشمنان او را انکار میکنم
- ۳۶۹
وَ تَكْذيباً لِمَنْ عَدَلَ بِهِ،
از هر کسی که رويگردان شده است برائت اعلام میکنم
- ۳۷۰
وَ إقْراراً لِرُبُوبِيَّتِهِ،
به پروردگاری او اقرار میکنم
- ۳۷۱
وَ خُضُوعاً لِعِزَّتِهِ،
و به بزرگائی او تسلیم میشوم
- ۳۷۲
الأوَّلُ بِغَيْرِ أوَّل،
او اول است نه به شمار اول بودن
- ۳۷۳
وَالآخِرُ إلى غَيْرِ آخِر،
او آخر است بدون اینکه انجام داشته باشد
- ۳۷۴
الظّاهِرُ عَلى كُلِّ شَىْء بِقُدْرَتِهِ،
او ظاهر بر هر چیز به قدرت خود
- ۳۷۵
الْباطِنُ دُونَ كُلِّ شَىْء بِعِلْمِهِ وَ لُطْفِهِ،
او باطن همانطور که علم دارد به زیرِ هر چیز و لطافت خود
- ۳۷۶
لا تَقِفُ الْعُقُولُ عَلى كُنْهِ عَظَمَتِهِ،
عقلها نمیتواند عمق عظمت او را درک کند
- ۳۷۷
وَ لا تُدْرِكُ الأوْهامُ حَقيقَةَ ماهِيَّتِهِ،
خیالات نمیتواند حقیقت ذات او را درک کند
- ۳۷۸
وَ لا تَتَصَوَّرُ الأنْفُسُ مَعانِيَ كَيْفِيَّتِهِ،
روحها نمیتوانند معانی صفات او را تصور کنند
- ۳۷۹
مُطَّلِعاً عَلَى الضَّمائِرِ،
او خوشآگاه است از خیالات پنهان دلان
- ۳۸۰
عارِفاً بِالسَّرائِرِ،
و خود آگاه است از اسرار
- ۳۸۱
يَعْلَمُ خائِنَةَ الأعْيُنِ وَ ما تُخْفِى الصُّدُورُ،
و خیانت چشمان و تمام آنچه دلها پنهان میکنند را میداند
- ۳۸۲
اَللّهُمَّ إنّي اُشْهِدُكَ عَلى تَصْديقي رَسُولَكَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ إيماني بِهِ،
ای خدای من! تو را شاهد میگیرم بر اعتراف من به رسول تو و ايمان من به او
- ۳۸۳
وَ عِلْمي بِمَنْزِلَتِهِ،
و بر شناخت مقام او
- ۳۸۴
وَ إنّي أشْهَدُ أنَّهُ النَّبِيُّ الَّذي نَطَقَتِ الْحِكْمَةُ بِفَضْلِهِ،
گواهی میدهم که او پیامبری بود که به برکت او حکمت گويا شد
- ۳۸۵
وَ بَشَّرَتِ الأنْبِياءُ بِهِ،
که انبیاء دیگر خوشخبری او را دادند
- ۳۸۶
وَ دَعَتْ إلَى الإقْرارِ بِما جاءَ بِهِ،
و مردم را به اقرار آنچه او آورده بود دعوت کردند
- ۳۸۷
وَ حَثَّتْ عَلى تَصْديقِهِ،
و مردم را به اعتراف او بر انگیختند
- ۳۸۸
بِقَوْلِهِ تَعالى: «اَلَّذي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْريةِ وَ الإنْجيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهيهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ وَ يَضَعُ عَنْهُمْ إصْرَهُمْ وَ الأغْلالَ الَّتي كانَتْ عَلَيْهِمْ»،
عغالالاتی کانت
- ۳۸۹
فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ رَسُولِكَ إلَى الثَّقَلَيْنِ،
پس بر محمد، فرستاده خود به دونقل انسان و جن، درود فرستان
- ۳۹۰
وَ سَيِّدِ الأنْبِياءِ الْمُصْطَفَيْنَ،
سردار انبیاء مختار
- ۳۹۱
وَ عَلى أخيهِ وَ ابْنِ عَمِّهِ،
و برادر و پسرِ عمّ او
- ۳۹۲
اللَّذَيْنِ لَمْ يُشْرِكا بِكَ طَرْفَةَ عَيْن أبَداً،
که هرگز با تو شریک قرار ندادهاند در کسی لحظه
- ۳۹۳
وَ عَلى فاطِمَةَ الزَّهْراءِ سَيِّدةِ نِساءِ الْعالَمينَ،
و بر فاطمه، درخشنده، سید زنان جهانیان درود فرستان
- ۳۹۴
وَ عَلى سَيِّدَىْ شَبابِ أهْلِ الْجَنَّةِ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ،
و بر دو سردار جوانان بهشت، حسن و حسین
- ۳۹۵
صَلاةً خالِدَةَ الدَّوامِ،
درودی باقی و دائم
- ۳۹۶
عَدَدَ قَطْرِ الرِّهامِ،
برابر قطرات باران
- ۳۹۷
وَ زِنَةَ الْجِبالِ وَ الآكامِ،
و وزن کوهها و تلال
- ۳۹۸
ما أوْرَقَ السَّلامُ،
تا سلام و تحیه ابدا تبادل شود
- ۳۹۹
وَ اخْتَلَفَ الضِّياءُ وَ الظَّلامُ،
و روشنائی روز و تاریکی شب جایگزین شود
- ۴۰۰
وَ عَلى آلِهِ الطّاهِرينَ، الأئِمَّةِ الْمُهْتَدينَ،
و بر خاندان پاک او، امامان هدایت شدهی دیگر
- ۴۰۱
الذّائِدينَ عَنِ الدّينِ،
دفاعکنندگان دین
- ۴۰۲
عَلِيٍّ وَ مُحَمَّدٍ وَ جَعْفَرٍ وَ مُوسى وَ عَلِيٍّ وَ مُحَمَّدٍ وَ عَلِيٍّ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُجَّةِ،
علی و محمد و جعفر و موسی و علی و محمد و علی و حسن و حجت
- ۴۰۳
الْقَوّامِ بِالْقِسْطِ، وَ سُلالَةِ السِّبْطِ،
برپاکنندگان عدالت و نوادگان پیامبر (صلیاللهعلیهوآله)
- ۴۰۴
اَللّهُمَّ إنّي أسْئَلُكَ بِحَقِّ هذَا الإمامِ فَرَجاً قَريباً،
خدایا، از تو میخواهم به حق این امام، رفعکنندهای در نزدیک
- ۴۰۵
وَ صَبْراً جَميلا،
صبری زیبا و خوشایند
- ۴۰۶
وَ نَصْراً عَزيزاً،
فتحی عظیم و بزرگ
- ۴۰۷
وَ غِنىً عَنِ الْخَلْقِ،
بسشدگی از مردم
- ۴۰۸
وَ ثَباتاً فِي الْهُدى،
استقامت در راه هدایت
- ۴۰۹
وَ التَّوْفيقَ لِما تُحِبُّ وَ تَرْضى،
کامیابی در آنچه تو را خشنود و راضی کند
- ۴۱۰
وَ رِزْقاً واسِعاً حَلالا طَيِّباً،
روزی فراوان و حلال و پاک
- ۴۱۱
مَريئاً دارّاً سائِغاً،
کافی و پرثمر و دلپذیر
- ۴۱۲
فاضِلاً مُفَضِّلاً صَبّاً صَبّاً،
بسیار و بهتر و ریزان
- ۴۱۳
مِنْ غَيْرِ كَدّ وَ لا نَكَد، وَ لا مِنَّة مِنْ أحَد،
بیتکلف و بیرنج و بیمعروف از کسی
- ۴۱۴
وَ عافِيَةً مِنْ كُلِّ بَلاء وَ سُقْم وَ مَرَض،
صحتم را نگاهدار از ہر علت و درد و بیماری
- ۴۱۵
وَ الشُّكْرَ عَلَى الْعافِيَةِ وَ النَّعْماءِ،
مرا شکر نعمت و برکت عطا فرما
- ۴۱۶
وَ إذا جاءَ الْمَوْتُ فَاقْبِضْنا عَلى أحْسَنِ ما يَكُونُ لَكَ طاعَةً،
و چون وقت مرگ برسد، جانم را درحال بهترین طاعت گیر
- ۴۱۷
عَلى ما أمَرْتَنا مُحافِظينَ حَتّى تُؤَدِّيَنا إلى جَنّاتِ النَّعيمِ،
و درحال امتثال فرمانات تو، تا ما را به جنّت نعیم راهنمائی کنی
- ۴۱۸
بِرَحْمَتِكَ يا أرْحَمَ الرّاحِمينَ،
به رحمت تو، ای مهربانترین مهربانان
- ۴۱۹
اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ،
خدایا! درود فرست بر محمد و خاندان محمد
- ۴۲۰
وَ أوْحِشْني مِنَ الدُّنْيا وَ آنِسْني بِالآخِرَةِ،
و مرا از جهان بیگانه کن، و به آخرت آشنا ساز
- ۴۲۱
فَإنَّهُ لا يُوحِشُ مِنَ الدُّنْيا إلاّ خَوْفُكَ،
یقیناً چیزی جز خوف از تو، از دنیا بیگانگی نیاورد
- ۴۲۲
وَ لا يُؤْنِسُ بِالآخِرَةِ إلاّ رَجآؤُكَ،
و چیزی جز امید به تو، به آخرت آشنائی نیاورد
- ۴۲۳
اَللّهُمَّ لَكَ الْحُجَّةُ لا عَلَيْكَ،
خدایا! برای تو حجت است، نه بر تو
- ۴۲۴
وَ إلَيْكَ الْمُشْتَكى لا مِنْكَ،
و سوی تو شکایت است، نه از تو
- ۴۲۵
فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ
پس، درود فرست بر محمد و خاندان وی
- ۴۲۶
وَ أعِنّي عَلى نَفْسِيَ الظّالِمَةِ الْعاصِيَةِ،
و مرا بر نفس ستمگر و نافرمانام یاری کن
- ۴۲۷
وَ شَهْوَتِيَ الْغالِبَةِ،
و میل و هوای غالبام
- ۴۲۸
وَاخْتِمْ لي بِالْعافِيَةِ،
و ختم کارم به خاتمهای سالم و سلامت
- ۴۲۹
اَللّهُمَّ إنَّ اسْتِغْفاري إيّاكَ وَ أنَا مُصِرٌّ عَلى مانَهَيْتَ قِلَّةُ حَيآء،
خدایا! از روی بیشرمی، بخشش میخواهم در حالی که بر حرام ات اصرار دارم
- ۴۳۰
وَ تَرْكِيَ الاِسْتِغْفارَ مَعَ عِلْمي بِسِعَةِ حِلْمِكَ تَضْييعٌ لِحَقِّ الرَّجآءِ،
البته اگر با علم به بردباری فراوان تو بخشش نخواهم، حق امید را ضائع کردهام
- ۴۳۱
اَللّهُمَّ إنَّ ذُنُوبي تُؤْيِسُني أنْ أرْجُوَكَ،
خدایا! گناهان من مرا از درخواست تو برباز میدارند
- ۴۳۲
وَ إنَّ عِلْمي بِسِعَةِ رَحْمَتِكَ يَمْنَعُني أنْ أخْشاكَ،
و آگاهی از رحمت وسیع تو، مرا از ترس تو باز میدارد
- ۴۳۳
فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ،
پس، درود فرست بر محمد و خاندان محمد
- ۴۳۴
وَ صَدِّقْ رَجائي لَكَ،
و امید مرا به تو استوار ساز
- ۴۳۵
وَ كَذِّبْ خَوْفي مِنْكَ،
و ترس من از تو را نافی ساز
- ۴۳۶
وَ كُنْ لي عِنْدَ أحْسَنِ ظَنّي بِكَ يا أكْرَمَ الأكْرَمينَ،
و برای من باش به بهترین آنچه دربارهات پندار و گمان دارم، ای سخیترین سخیان
- ۴۳۷
اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أيِّدْني بِالْعِصْمَةِ،
خدایا! درود فرست بر محمد و خاندان محمد، و مرا یاری کن به حفاظت
- ۴۳۸
وَ أنْطِقْ لِساني بِالْحِكْمَةِ،
و زبان مرا حکمت سخن گو کن
- ۴۳۹
وَ اجْعَلْني مِمَّنْ يَنْدَمُ عَلى ما ضَيَّعَهُ في أمْسِهِ،
و مرا در میان کسانی قرار ده که بر تضیع ديروز پشیمان باشند
- ۴۴۰
وَ لا يَغْبَنُ حَظَّهُ في يَوْمِهِ،
و بهرهای ایشان را امروز غمناک مساز
- ۴۴۱
وَ لا يَهُمُّ لِرِزْقِ غَدِهِ،
و بر روزی فردا فکر نکن
- ۴۴۲
اَللّهُمَّ إنَّ الْغَنِيَّ مَنِ اسْتَغْنى بِكَ وَ افْتَقَرَ إلَيْكَ،
خدایا! یقیناً ثروتمند است کسی که به تو بس دارد و خود را نیازمند تو بشمارد
- ۴۴۳
وَ الْفَقيرَ مَنِ اسْتَغْنى بِخَلْقِكَ عَنْكَ،
و تنگدست است کسی که به مخلوقات بیتو بس پندارد
- ۴۴۴
فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ،
پس، درود فرست بر محمد و خاندان محمد
- ۴۴۵
وَ أغْنِني عَنْ خَلْقِكَ بِكَ،
و بینیازم ساز از مخلوقات، به خود تو
- ۴۴۶
وَ اجْعَلْني مِمَّنْ لا يَبْسُطُ كَفّاً إلاّ إلَيْكَ،
و مرا در میان کسانی قرار ده که دست نهتنها سوی تو دراز نکنند
- ۴۴۷
اَللّهُمَّ إنَّ الشَّقِيَّ مَنْ قَنَطَ وَ أمامَهُ التَّوْبَةُ وَ وَرآءَهُ الرَّحْمَةُ،
خدایا! یقیناً بدبخت است کسی که ناامید گردد، در حالی که توبه بر سر او و رحمت پس سرش
- ۴۴۸
وَ إنْ كُنْتُ ضَعيفَ الْعَمَلِ فَإ نّي في رَحْمَتِكَ قَوِيُّ الأمَلِ،
اگرچه در عمل ضعیفام، در امید تو قویام
- ۴۴۹
فَهَبْ لي ضَعْفَ عَمَلي لِقُوَّةِ أمَلي،
پس، ضعف عملم را درنور قوت امیدم بخشش کن
- ۴۵۰
اَللّهُمَّ إنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أنْ ما في عِبادِكَ مَنْ هُوَ أقْسى قَلْباً مِنّي وَ أعْظَمُ مِنّي ذَنْباً،
خدایا! اگرچه تو دانی که دلسختی و گناهی برتر از دل و گناه من نیست در میان بندگانت
- ۴۵۱
فَإ نّي أعْلَمُ أنَّهُ لا مَوْلى أعْظَمُ مِنْكَ طَوْلا،
به یقین میدانم که هیچ آقایی از تو مهربانتر نیست،
- ۴۵۲
وَ أوْسَعُ رَحْمَةً وَ عَفْواً،
با رحمت و بخشش بیشتر.
- ۴۵۳
فَيا مَنْ هُوَ أوْحَدُ في رَحْمَتِهِ،
پس ای تنهای بخشایشگر!
- ۴۵۴
إغْفِرْ لِمَنْ لَيْسَ بِأوْحَدَ في خَطيئَتِهِ،
او را بخش دے، کسی را کہ در گناہ تنها نیست.
- ۴۵۵
اَللّهُمَّ إنَّكَ أمَرْتَنا فَعَصَيْنا،
ای خدا! تو ما را امر فرمودی، لیکن ما نافرمانی کردیم،
- ۴۵۶
وَ نَهَيْتَ فَمَا انْتَهَيْنا،
ما را نهی فرمودی، لیکن ما باز ننشستیم،
- ۴۵۷
وَ ذَكَّرْتَ فَتَناسَيْنا،
ما را یاد آوری فرمودی، لیکن ما غافل ماندیم،
- ۴۵۸
وَ بَصَّرْتَ فَتَعامَيْنا،
ما را روشنایی بخشیدی، لیکن ما کور رفتاری کردیم،
- ۴۵۹
وَ حَذَّرْتَ فَتَعَدَّيْنا،
و ما را انذار فرمودی، لیکن ما تجاوز کردیم.
- ۴۶۰
وَ ما كانَ ذلِكَ جَزآءَ إحْسانِكَ إلَيْنا،
این پاسخ نیکی تو به ما نبود،
- ۴۶۱
وَ أنْتَ أعْلَمُ بِما أعْلَنّا وَ أخْفَيْنا،
و تو میدانی آن را که ما آشکار کردیم و پنهان داشتیم،
- ۴۶۲
وَ أخْبَرُ بِما نَأْتي وَ ما أتَيْنا،
و تو آگاہ هستی از آنچه ما خواهیم کرد و کردهایم.
- ۴۶۳
فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ،
پس درود فرست بر محمد و خاندان محمد،
- ۴۶۴
وَ لا تُؤاخِذْنا بِما أخْطَأْنا وَ نَسينا،
و ما را عفو کن از خطاهای ما و فراموشیهای ما،
- ۴۶۵
وَ هَبْ لَنا حُقُوقَكَ لَدَيْنا،
بخش ما را کاهلی در حقوق تو،
- ۴۶۶
وَ أتِمَّ إحْسانَكَ إلَيْنا،
کمال احسان خود را بر ما تمام فرما،
- ۴۶۷
وَ أسْبِلْ رَحْمَتَكَ عَلَيْنا،
و رحمت خود را بر ما نازل کن.
- ۴۶۸
اَللّهُمَّ إنّا نَتَوَسَّلُ إلَيْكَ بِهذَا الصِّدّيقِ الإمامِ،
خدای من! ما به وسیله این امام راستگو به تو تقرب میجویم،
- ۴۶۹
وَ نَسْئَلُكَ بِالْحَقِّ الَّذي جَعَلْتَةُ لَهُ وَ لِجَدِّهِ رَسُولِكَ وَ لِأبَوَيْهِ عَلِيٍّ وَ فاطِمَةَ، أهْلِ بَيْتِ الرَّحْمَةِ،
و از تو به حقوقی که برای او قرار دادی، و برای جد او، و والدین او، و علی و فاطمه، اهل الرحمه، درخواست میکنیم،
- ۴۷۰
إدْرارَ الرِّزْقِ الَّذي بِهِ قِوامُ حَياتِنا وَ صَلاحُ أحْوالِ عِيالِنا،
روزی فراوان که زندگانی ما و صلاح معالان ما را برقرار کند.
- ۴۷۱
فَأنْتَ الْكَريمُ الَّذي تُعْطي مِنْ سِعَةٍ،
تو بیشک بخشایشگری هستی که فراوان میبخشی،
- ۴۷۲
وَ تَمْنَعُ مِنْ قُدْرَةٍ،
و روک میداری در حالی که قادر میباشی.
- ۴۷۳
وَ نَحْنُ نَسْئَلُكَ مِنَ الرِّزْقِ مايَكُونُ صَلاحاً لِلدُّنْيا وَ بَلاغاً لِلآخِرَةِ،
از تو روزیای درخواست میکنیم که نیکی دنیا و رضای آخرت را به ارمغان آورد،
- ۴۷۴
اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ،
ای خدا! درود فرست بر محمد و خاندان محمد،
- ۴۷۵
وَ اغْفِرْلَنا وَ لِوالِدَيْنا،
و مرا و والدین مرا بخش دے،
- ۴۷۶
وَ لِجَميعِ الْمُؤْمِنينَ وَ الْمُؤْمِناتِ،
و تمام مؤمنین مرد و زن را،
- ۴۷۷
وَالْمُسْلِمينَ وَ الْمُسْلِماتِ،
و مسلمین مرد و زن را،
- ۴۷۸
الأحْياءِ مِنْهُمْ وَ الأمْواتِ،
زندههای آنان و مردههای آنان.
- ۴۷۹
وَ آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النّارِ.
ما را در دنیا خیر عطا کن و در آخرت خیر عطا کن، و ما را از عذاب آتش حفاظت فرما.
- ۴۸۰
سُبْحانَ اللهِ وَ الْحَمْدُ للهِِ وَ لا إلهَ إلاَّ اللهُ وَ اللهُ أكْبَرُ
پاک است خدا! ستایش خدا را! هیچ معبودی نیست جز خدا! خدا از هر وصفی بزرگتر است.
- ۴۸۱
زادَ اللهُ في شَرَفِكُمْ، وَ السَّلامُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللهِ وَ بَرَكاتُهُ.
خدا شرف تو را افزاید. السلام علیکم و رحمة الله و برکاته.