نماز عید فطر

۱

أللَّهُمَّ يَا مَنْ لا يَرْغَبُ فِي الْجَزَاءِ،

ای خدا، ای تو که بازپسی نمی‌خواهی!

۲

وَلاَ يَنْدَمُ عَلَى الْعَطَآءِ،

ای تو که در عطا دادن پشیمان نمی‌شوی!

۳

وَيَا مَنْ لاَ يُكَافِئُ عَبْدَهُ عَلَى السَّوآءِ،

ای تو که بندگان را جزاء برابر نمی‌دهی!

۴

مِنَّتُكَ ابْتِدَاءٌ، وَعَفْوُكَ تَفَضُّلٌ،

مهربانی تو آغاز نویی است، بخشش تو احسان بی‌‌شرط،

۵

وَعُقُوبَتُكَ عَـدْلٌ، وَقَضَاؤُكَ خِيَرَةٌ،

عذاب تو عدالت است، فرمان تو بهترین انتخاب!

۶

إنْ أَعْطَيْتَ لَمْ تَشُبْ عَطَآءَكَ بِمَنٍّ،

اگر عطا کنی، عطای خود را به احسان آلوده نمی‌کنی،

۷

وَإنْ مَنَعْتَ لَمْ يَكُنْ مَنْعُكَ تَعَدِّيا

و اگر منع کنی، منع کردن تو به ستم نیست.

۸

تَشْكُرُ مَنْ شَكَرَكَ وَأَنْتَ أَلْهَمْتَهُ شُكْرَكَ،

تو شکر‌گزار را شکرگزاری می‌دهی، درحالی که تو او را شکرگزاری الهام کردی.

۹

وَتُكَافِئُ مَنْ حَمِدَكَ وَأَنْتَ عَلَّمْتَهُ حَمْدَكَ،

تو ستایشگر را ستایش می‌دهی، درحالی که تو او را ستایش‌ات آموخته‌ای.

۱۰

تَسْتُرُ عَلَى مَنْ لَوْ شِئْتَ فَضَحْتَهُ

تو پوشش می‌دهی آنکس را که، اگر بخواهی، رسوا کنی،

۱۱

وَتَجُودُ عَلَى مَنْ لَوْ شِئْتَ مَنَعْتَهُ،

و مهربانی می‌کنی بر آنکه، اگر بخواهی، محروم کنی.

۱۲

وَكِلاَهُمَا أَهْلٌ مِنْكَ لِلْفَضِيحَةِ وَالْمَنْعِ،

هردو سزاوار رسوایی و محرومی تو هستند،

۱۳

غَيْرَ أَنَّكَ بَنَيْتَ أَفْعَالَكَ عَلَى التَّفَضُّلِ،

لیکن تو کردارهایت را بر احسان بی‌شرط پایه‌ریزی کردی،

۱۴

وَأَجْرَيْتَ قُدْرَتَكَ عَلَى التَّجَاوُزِ،

قدرت را به بردباری راه دادی،

۱۵

وَتَلَقَّيْتَ مَنْ عَصَاكَ بِالحِلْمِ،

ناافزون تو را به بردباری پذیرفتی،

۱۶

وَأمْهَلْتَ مَنْ قَصَدَ لِنَفْسِهِ بِالظُّلْمِ

و کسی که براي خود ستم قصد کرد، نادیده گرفتی.

۱۷

تَسْتَنْظِرُهُمْ بِأناتِكَ إلى الإنَابَةِ وَتَتْرُكُ مُعَاجَلَتَهُمْ إلَى التَّوْبَةِ

تو براي بازگشت‌شان مترصد هستی بی‌عجله، و ايشان را به توبه سوق نمی‌دهی به شتاب،

۱۸

لِكَيْلاَ يَهْلِكَ عَلَيْكَ هَالِكُهُمْ،

تا هلاک‌شدهای میان ايشان به سبب تو هلاک نشود

۱۹

وَلا يَشْقَى بِنِعْمَتِكَ شَقِيُّهُمْ

و بدبخت نافس‌شان با تو بدبخت نشود،

۲۰

إلاَّ عَنْ طُولِ الإِعْذَارِ إلَيْهِ،

بلکه پس از طولانی بخشش تو

۲۱

وَبَعْدَ تَرَادُفِ الْحُجَّةِ عَلَيْهِ

و حجت‌های متوالی بر وی.

۲۲

كَرَماً مِنْ عَفْوِكَ يَا كَرِيْمُ،

به‌نيت احسان از بخشش تو، ای کریم،

۲۳

وَعَائِدَةً مِنْ عَطْفِكَ يَا حَلِيمُ.

و به‌نيت مهربانی از مهربانی تو، ای حلیم!

۲۴

أَنْتَ الَّذِيْ فَتَحْتَ لِعِبَادِكَ بَاباً

تو درهای را برای بندگان باز کردی

۲۵

إلَى عَفْوِكَ وَسَمَّيْتَهُ التَّوْبَـةَ،

به سوی بخشش تو، آنچه نام‌گذاری کردی توبه.

۲۶

وَجَعَلْتَ عَلَى ذلِكَ البَابِ دَلِيلاً مِنْ وَحْيِكَ

تو نشانه‌ای از وحی‌ات تو بر آن درها نشانی کردی،

۲۷

لِئَلاَّ يَضِلُّوا عَنْهُ فَقُلْتَ تَبَارَكَ اسْمُكَ :

تا ايشان از آن نیافتند: فرموده‌ای (نام تو مبارک),

۲۸

(تُوبُوا إلَى الله تَوْبَةً نَصُوحاً عَسَى رَبُّكُمْ

توبه کنيد به سوی خدا توبهی استوار! شاید پروردگار شما

۲۹

أَنْ يُكَفِّـرَ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ

گناهان شما را پاک کند و شما را داخل کند در

۳۰

جَنَّات تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأنْهَارُ

باغ‌هایی که جاری است در زیرشان نهر‌ها،

۳۱

يَوْمَ لاَ يُخْزِي اللهُ النَّبِيَّ

روزی که خدا پیامبر را ذلیل نخواهد کرد

۳۲

وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ نُورُهُمْ يَسْعَى بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمَانِهِمْ

و کسانی که ایمان داشته‌اند همراه او، نور ايشان در پيش‌رويشان و در سمت راست،

۳۳

يَقُولُونَ رَبَّنَا أَتْمِمْ لَنا نُورَنَا وَاغْفِرْ لَنَا

و می‌گویند: پروردگارا، نور ما را برای ما کامل کن، و ما را بخش!

۳۴

إنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ)

همانا تو بر هر چیزی توانائی داری (66:8).

۳۵

فَمَا عُذْرُ مَنْ أَغْفَلَ دُخُولَ ذلِكَ الْمَنْزِلِ

بهانهٔ کیست آنکس‌ را که از وارود آن خانه غافل ماند

۳۶

بَعْدَ فَتْحِ الْبَابِ وَإقَامَةِ الدَّلِيْلِ،

پس از گشایش درها و نصب نشانه؟

۳۷

وَأَنْتَ الَّذِي زِدْتَ فِي السَّوْمِ عَلَى نَفْسِكَ لِعِبَادِكَ

تو قیمت را بر خویش گران کردی، به نفع بندگان تو،

۳۸

تُرِيدُ رِبْحَهُمْ فِي مُتَاجَرَتِهِمْ لَكَ،

مطلوب آن است که سود بخش‌د بندگان را تجارت‌شان با تو،

۳۹

وَفَوْزَهُمْ بِالْوِفَادَةِ عَلَيْكَ وَالزِّيادَةِ مِنْكَ

فتح‌شان از رسیدن به تو، و زیادتی‌شان به سبب تو،

۴۰

فَقُلْتَ تَبَارَكَ اسْمُكَ وَتَعَالَيْتَ:

زیرا تو فرموده‌ای (نام و جلالت تو مبارک و رفیع),

۴۱

(مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا

هر‌کس یک نیکی آورد، ده مثل آن را یابد،

۴۲

وَمَنْ جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلاَ يُجْزى إلاّ مِثْلَهَا)

و هر‌کس یک بدی آورد، تنها همان را جزا یابد (6:160).

۴۳

وَقُلْتَ: (مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ الله كَمَثَلِ حَبَّة

تو فرموده‌ای: مثل کسانی که مال خود را در راه خدا انفاق کنند همانند دانهٔ گندمی است

۴۴

أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَة مَائَةُ حَبَّة

که سه هفتاد خوشه فروآورد، در هر خوشه صد دانه؛

۴۵

وَالله يُضَاعِفُ لِمَنْ يَشَاءُ)

و خدا برای هر‌کس که بخواهد، برابر کند (2:261).

۴۶

وَقُلْتَ: (مَنْ ذَا الَّذِيْ يُقْرِضُ الله قَرْضاً حَسَنَاً

تو فرموده‌ای: کیست آنکس‌ را که خدا را وام نیکی دهد،

۴۷

فَيُضَاعِفَهُ لَهُ أضْعَافاً كَثِيرَةً)

پس خدا آن را برایش برابر کند (2:245)؟

۴۸

وَمَا أَنْزَلْتَ مِنْ نَظَائِرِهِنَّ فِي الْقُرْآنِ مِنْ تَضَاعِيفِ الْحَسَنَاتِ،

و تو نازل کردی قرآن میں آیات مشابه در باب کثرت نیکی‌ها.

۴۹

وَأَنْتَ الَّذِي دَلَلْتَهُمْ بِقَوْلِكَ مِنْ غَيْبِكَ وَتَرْغِيْبِكَ

تو ايشان را از طریق سخن‌ات تو از غیب و تشویق‌ات تو نشان دادی

۵۰

الَّذِي فِيهِ حَظُّهُمْ عَلَى مَا لَوْ سَتَرْتَهُ عَنْهُمْ

که در آن خیر ايشان است، به سوی آنچه - اگر پوشش دادی از آن

۵۱

لَمْ تُدْرِكْهُ أَبْصَارُهُمْ وَلَمْ تَعِـهِ أَسْمَاعُهُمْ

چشمان آنها نمی‌دیدند، گوش‌های آنها نمی‌شنیدند،

۵۲

وَلَمْ تَلْحَقْـهُ أَوْهَامُهُمْ

و خیال‌های آنها درک نمی‌کردند،

۵۳

فَقُلْتَ: (اذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوا لِيْ وَلا تَكْفُرُونِ)

زیرا تو فرمودی: «مرا یادکن تا من تمہاری یادکنم، مرا شکر کن و بر من ناسپاسی مکن» (۲:۱۵۲)!

۵۴

وَقُلْتَ: (لَئِنْ شَكَـرْتُمْ لازِيدَنَّكمْ

تو فرمودی: «اگر شکر کنید، یقیناً بر شما افزائم،

۵۵

وَلَئِنْ كَفَـرْتُمْ إنَّ عَذابِيْ لَشَدِيدٌ)

و اگر ناسپاسی کنید، عذاب من یقیناً سخت است» (۱۴:۷)؛

۵۶

وَقُلْتَ : (ادْعُونِيْ أَسْتَجِبْ لَكُمْ

و تو فرمودی: «از من دعا کن تا تمہاری اجابت کنم،

۵۷

إنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي

یقیناً آنان که بر پرستش من تکبر ورزند

۵۸

سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ)

در دوزخ داخل شوند، بسیار ذلیل» (۴۰:۶۰).

۵۹

فَسَمَّيْتَ دُعَاءَكَ عِبَادَةً، وَتَرْكَهُ اسْتِكْبَاراً،

پس تو دعا خوانی به تو را «عبادت» نام گذاشتی، و دوری از آن را «تکبر» نام گذاشتی،

۶۰

وَتَوَعَّدْتَ عَلَى تَرْكِهِ دُخُولَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ،

و تهدید کردی که دوری از آن سبب ورود به دوزخ، به سخت ذلالت، خواهد شد.

۶۱

فَذَكَرُوكَ بِمَنِّكَ وَشَكَرُوكَ بِفَضْلِكَ،

پس آنان تو را بخاطر احسان یادمی‌کنند، تو را بخاطر نعمت شکر میگویند،

۶۲

وَدَعَوْكَ بِأَمْرِكَ،

تو را بدستور خود دعا می‌کنند،

۶۳

وَتَصَدَّقُوا لَكَ طَلَباً لِمَزِيدِكَ،

و برای تو انفاق می‌کنند تا بر نعمت تو افزائش یابند؛

۶۴

وَفِيهَا كَانَتْ نَجَاتُهُمْ مِنْ غَضَبِكَ،

در تمام این، رهایی آنان از خشم تو است

۶۵

وَفَوْزُهُمْ بِرِضَاكَ،

و فوز آنان به رضای تو.

۶۶

وَلَوْ دَلَّ مَخْلُوقٌ مَخْلُوقاً مِنْ نَفْسِهِ

اگر کوئی مخلوق، مخلوق دیگر را

۶۷

عَلَى مِثْلِ الَّذِيْ دَلَلْتَ عَلَيْهِ عِبَادَكَ مِنْكَ

به مثل آنچه تو خود بندگانت را راهنمایی کردی، راهنمایی کند،

۶۸

كَانَ مَوْصُوْفَاً بالإحْسَان

وصف او احسان خواهد شد،

۶۹

وَمَنْعُوتاً بِالامْتِثَال ومحمُوداً بكلِّ لِسَان،

متصف به لطف خواهد بود، و مدح او به تمام زبانها خواهد شد.

۷۰

فَلَكَ الْحَمْدُ مَا وُجِدَ فِي حَمْدِكَ مَذْهَبٌ،

پس تو را سزاوار ستایش است تا جائی که راه ستایش تو موجود باشد

۷۱

وَمَا بَقِيَ لِلْحَمْدِ لَفْظٌ تُحْمَدُ بِهِ وَمَعْنىً يَنْصَرفُ إلَيْهِ

و تا جائی که الفاظ براى ستایش و معانی براى انفاق در ستایش پابرجا ماند!

۷۲

يَـا مَنْ تَحَمَّدَ إلَى عِبَـادِهِ بِالإِحْسَـانِ وَالْفَضْل،

ای کسی که خود را بندگانش را احسان و نعمت سے ستایش‌شایان نشان می‌دهی،

۷۳

وَغَمَرَهُمْ بِالْمَنِّ وَالطَّوْلِ،

آنان را لطف و مهربانی سے سیراب کردی!

۷۴

مَا أَفْشَى فِيْنَا نِعْمَتَكَ وَأَسْبَغَ عَلَيْنَا مِنَّتَكَ،

چقدر فضل تو بر ما نشر شده، چقدر لطف تو بر ما ریخته شده،

۷۵

وَأَخَصَّنَا بِبِرِّكَ

و بخیر تو براى ما انتخاب شده!

۷۶

هَدْيَتَنَا لِدِيْنِكَ الَّـذِي اصْطَفَيْتَ،

تو ما را به دین خود که برگزیده‌ای، ره‌نمایی کردی،

۷۷

وَمِلَّتِـكَ الَّتِي ارْتَضَيْتَ،

عقیده‌ات خود که به آن خشنود هستی،

۷۸

وَسَبِيلِكَ الَّذِي سَهَّلْتَ،

و به سبیل خود که سهل کردی، نشان دادی،

۷۹

وَبَصَّرْتَنَا الزُّلْفَةَ لَدَيْكَ وَالوُصُولَ إلَى كَـرَامَتِكَ.

و قُرب و وصول به جود تو را بر ما آشکار ساختی!

۸۰

أللَّهُمَّ وَأَنْتَ جَعَلْتَ مِنْ صَفَـايَـا تِلْكَ الْوَظَائِفِ

خدایا، تو ماه رمضان را از میان برگزیده‌ترین فروض

۸۱

وَخَصَائِصِ تِلْكَ الْفُرُوضِ

و خصوصی‌ترین واجبات برگزیدی،

۸۲

شَهْرَ رَمَضَانَ الَّذِي اخْتَصَصْتَهُ مِنْ سَائِرِ الشُّهُورِ،

که آن را از دیگر ماه‌ها جدا ساختی،

۸۳

وَتَخَيَّرْتَهُ مِن جَمِيعِ الأزْمِنَةِ وَالدُّهُورِ،

از میان تمام زمان‌ها و دورها برگزیدی،

۸۴

وَآثَرْتَهُ عَلَى كُلِّ أَوْقَاتِ السَّنَةِ

و از تمام فصول سال بر آن ترجیح دادی

۸۵

بِمَا أَنْزَلْتَ فِيهِ مِنَ الْقُرْآنِ وَالنُّورِ،

به‌خاطر قرآنی که در آن نازل کردی و نور که درونش فرستادی،

۸۶

وَضَاعَفْتَ فِيهِ مِنَ الإيْمَانِ،

و ایمان که بوسیله‌ی آن بیشتر کردی،

۸۷

وَفَرَضْتَ فِيْهِ مِنَ الصِّيَامِ،

و روزه‌ایی که درآن واجب کردی،

۸۸

وَرَغَّبْتَ فِيهِ مِنَ القِيَامِ،

و قیام‌ی که در وقت آن ترغیب دادی،

۸۹

وَأَجْلَلْتَ فِيهِ مِنْ لَيْلَةِ الْقَدْرِ

و شب قدری که درآن بزرگ کردی،

۹۰

الَّتِي هِيَ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْر،

شب‌ی که «بتر از هزار ماه» است (۹۷:۳).

۹۱

ثُمَّ آثَرْتَنَا بِهِ عَلَى سَائِرِ الأُمَمِ

به وسیله‌ی آن، ما را بر دیگر امت‌ها برتری دادی

۹۲

وَاصْطَفَيْتَنَا بِفَضْلِهِ دُوْنَ أَهْلِ الْمِلَلِ،

و به فضیلت آن، ما را بر مردم ملل‌ها منتخب ساختی.

۹۳

فَصُمْنَا بِأَمْرِكَ نَهَارَهُ،

ما روزه گرفتیم به فرمان تو در روز آن،

۹۴

وَقُمْنَا بِعَوْنِكَ لَيْلَهُ

و به کمک تو ایستادیم در شب آن،

۹۵

مُتَعَرِّضِينَ بِصِيَامِهِ وَقِيَامِهِ لِمَا عَرَّضْتَنَا لَهُ مِنْ رَحْمَتِكَ،

خود را بروزه و قیام آن، بر حضور رحمتی که بر ما بلند کردی، معرّض کردیم،

۹۶

وَتَسَبَّبْنَا إلَيْـهِ مِنْ مَثُوبَتِكَ،

و به وسیله‌ی آن، وسیله‌ای به ثواب تو یافتیم.

۹۷

وَأَنْتَ الْمَليءُ بِمَا رُغِبَ فِيهِ إلَيْكَ،

و تو پُر از آنچه از تو خواسته می‌شود،

۹۸

الْجَوَادُ بِمـا سُئِلْتَ مِنْ فَضْلِكَ،

فیاض از آنچه از نعمت تو مسئله می‌رود،

۹۹

الْقَـرِيبُ إلَى مَنْ حَـاوَلَ قُرْبَكَ،

و نزدیک به آن‌کس که براى قُرب تو کوشش کند.

۱۰۰

وَقَدْ أَقَامَ فِينَا هَذَا الشَّهْرُ مَقَامَ حَمْد

این ماه میان ما ایستاد، به ایستادگاهی از ستایش،

۱۰۱

وَصَحِبَنَا صُحْبَةَ مَبْرُور،

ما را همراهی کرد با همراهی کسی که پسندیده شده است،

۱۰۲

وَأَرْبَحَنَا أَفْضَلَ أَرْبَاحِ الْعَالَمِينَ،

و ما را سودمند کرد با بہترین سود موجودات جهان.

۱۰۳

ثُمَّ قَدْ فَارَقَنَا عِنْدَ تَمَامِ وَقْتِهِ وَانْقِطَاعِ مُدَّتِهِ وَوَفَاءِ عَدَدِهِ،

سپس ما را در تمام شدن وقتش، پایان مدتش و تکمیل عددش ترک کرد،

۱۰۴

فَنَحْنُ مُوَدِّعُوهُ وِدَاعَ مَنْ عَزَّ فِرَاقُهُ عَلَيْنَا

پس ما آن را خداحافظی کردیم با خداحافظی کسی که جدایش ما را دردناک می‌کند،

۱۰۵

وَغَمَّنَا وَأَوْحَشَنَا انْصِرَافُهُ عَنَّا

که رفتنش ما را تنهایی و غم‌زدگی پر می‌آورد،

۱۰۶

وَلَزِمَنَا لَهُ الذِّمَامُ الْمَحْفُوظُ،

و به‌ما حقّی محفوظ شده است که بر آن مدیون هستیم،

۱۰۷

وَالْحُرْمَةُ الْمَرْعِيَّةُ، وَالْحَقُّ الْمَقْضِيُّ،

حرمتی مراعا‌شده و حقّی ادا‌شده.

۱۰۸

فَنَحْنُ قَائِلُونَ: السَّلاَمُ عَلَيْكَ

ما می‌گوئیم: سلام بر تو،

۱۰۹

يَا شَهْرَ اللهِ الأكْبَرَ، وَيَا عِيْدَ أَوْلِيَائِهِ.

ای بزرگ‌ترین ماه خدا! ای جشن دوستان او!

۱۱۰

السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَـا أكْرَمَ مَصْحُـوب مِنَ الأوْقَاتِ،

سلام بر تو، ای نجیب‌ترین اوقات هم‌راه!

۱۱۱

وَيَا خَيْرَ شَهْر فِي الأيَّامِ وَالسَّاعَاتِ.

ای بہترین ماه‌ها در روزها و ساعات!

۱۱۲

السَّلاَمُ عَلَيْكَ مِنْ شَهْر قَرُبَتْ فِيهِ الآمالُ

سلام بر تو، ماهی که در تو آمال نزدیک می‌شود

۱۱۳

وَنُشِرَتْ فِيهِ الأَعْمَالُ.

و نیکو‌کاری‌ها پراکنده می‌شود!

۱۱۴

السَّلاَمُ عَلَيْكَ مِنْ قَرِين جَلَّ قَدْرُهُ مَوْجُوداً،

سلام بر تو، رفیقی که در یافتن بزرگ ارزش‌دار است

۱۱۵

وَأَفْجَعَ فَقْدُهُ مَفْقُوداً، وَمَرْجُوٍّ آلَمَ فِرَاقُهُ.

و در مفقودی تاب‌آور است، دوست انتظار‌رفته که جدایش دل‌تاب است!

۱۱۶

السَّلاَمُ عَلَيْكَ مِنْ أَلِيف آنَسَ مُقْبِلاً فَسَرَّ

سلام بر تو، آشنایی که در آمدن آرام‌بخش بود و خوشحال کرد،

۱۱۷

وَأَوْحَشَ مُنْقَضِياً فَمَضَّ.

که در رفتن تنهائی بجا گذاشت و رنج‌آور شد!

۱۱۸

السَّلاَمُ عَلَيْكَ مِنْ مُجَاوِر رَقَّتْ فِيهِ الْقُلُوبُ، وَقَلَّتْ فِيهِ الذُّنُوبُ.

سلام بر تو، همسایه‌ای که قلب‌ها در تو نرم شد و گناه‌ها کم شد!

۱۱۹

السَّلاَمُ عَلَيْكَ مِنْ نَاصِر أَعَانَ عَلَى الشَّيْطَانِ

سلام بر تو، یاری‌دهنده‌ای که بر شیطان یاری کردی،

۱۲۰

وَصَاحِب سَهَّلَ سُبُلَ الإحْسَانِ.

رفیقی که راه‌های نیکو‌کاری را آسان کردی!

۱۲۱

أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ مَا أكْثَرَ عُتَقَاءَ اللهِ فِيكَ

سلام بر تو - چگونه بسیاری در تو آزادان خدا شدند!

۱۲۲

وَمَا أَسْعَدَ مَنْ رَعَى حُرْمَتَكَ بكَ!.

چقدر خوشحال آنان که به‌تو احترام نهادند!

۱۲۳

أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ مَا كَانَ أَمْحَاكَ لِلذُّنُوبِ،

سلام بر تو - چگونه بسیاری گناه‌هایت پاک کردی!

۱۲۴

وَأَسْتَرَكَ لأَِنْوَاعِ الْعُيُوبِ!

چقدر بسیار نوع خطا‌ها را پوشاندی!

۱۲۵

أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ مَا كَانَ أَطْوَلَكَ عَلَى الْمُجْرِمِينَ،

سلام بر تو - چگونه برای گناهکاران درازمدت بودی!

۱۲۶

وَأَهْيَبَكَ فِي صُدُورِ الْمُؤْمِنِينَ!

چقدر در دل‌های باایمان مهیب بودی!

۱۲۷

أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ مِنْ شَهْر لا تُنَافِسُهُ الأيَّامُ.

سلام بر تو، ماهی که هیچ روز با تو رقابت نکند!

۱۲۸

أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ مِنْ شَهْر هُوَ مِنْ كُلِّ أَمْر سَلاَمٌ.

سلام بر تو، ماهی که سلام در همه کارها هستی!

۱۲۹

أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ غَيْرَ كَرِيهِ الْمُصَاحَبَةِ

سلام بر تو، تو که همراهی‌ات ناپسند نیست،

۱۳۰

وَلاَ ذَمِيمِ الْمُلاَبَسَةِ.

تو که مختلط‌شدنت معیب نیست!

۱۳۱

أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ كَمَا وَفَدْتَ عَلَيْنَا بِالْبَرَكَاتِ،

سلام بر تو، همان‌گونه که بر ما با برکت‌ها درآمدی

۱۳۲

وَغَسَلْتَ عَنَّا دَنَسَ الْخَطِيئاتِ.

و ما را از ناپاکی معاصی پاک کردی!

۱۳۳

أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ غَيْرَ مُوَدَّع بَرَماً

سلام بر تو - تو را با ناخوشایندی خداحافظی نکنند

۱۳۴

وَلاَ مَتْرُوك صِيَامُهُ سَأَماً.

و روزه‌ات را به‌خستگی ترک نکنند!

۱۳۵

أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ مِنْ مَطْلُوبِ قَبْلَ وَقْتِهِ

سلام بر تو، مطلوب پیش از وقت‌ات،

۱۳۶

وَمَحْزُون عَلَيْهِ قَبْلَ فَوْتِهِ.

مغموم از پیش رفتن‌ات!

۱۳۷

أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ كَمْ مِنْ سُوء صُرِفَ بِكَ عَنَّا

سلام بر تو - چگونه بسیاری شرّ ما را از‌تو دفع شد!

۱۳۸

وَكَمْ مِنْ خَيْر أُفِيضَ بِكَ عَلَيْنَا.

چقدر نیکو‌ها بر ما از بهره‌ات جاری شد!

۱۳۹

أَلسَّلاَمُ عَلَيْـكَ وَعَلَى لَيْلَةِ الْقَدْرِ

سلام بر تو و بر شب‌القدر

۱۴۰

الَّتِي هِيَ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْر.

که «بهتر است از هزار ماه» (۹۷:۳)!

۱۴۱

أَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ ما كَانَ أَحْرَصَنَا بِالأمْسِ عَلَيْكَ

سلام بر تو - چگونه دیروز به‌تو اشتیاق داشتیم!

۱۴۲

وَأَشَدَّ شَوْقَنَا غَدَاً إلَيْكَ.

چقدر فردا برایت تشنه‌دل خواهیم بود!

۱۴۳

أَلسَلاَمُ عَلَيْكَ وَعَلَى فَضْلِكَ الَّذِي حُرِمْنَاهُ ،

سلام بر تو و بر بخش‌ات که اکنون حرام شده بر ما

۱۴۴

وَعَلَى مَاض مِنْ بَرَكَاتِكَ سُلِبْنَاهُ.

و بر برکات‌ات که گذشته و اکنون سلب شده است!

۱۴۵

أَللَّهُمَّ إنَّا أَهْلُ هَذَا الشَّهْرِ الِّذِي شَرَّفْتَنَا بِهِ

خدایا، ما مردم این ماهیم. تو ما را به‌وسیله‌ات شریف کردی

۱۴۶

وَوَفّقتَنَا بِمَنِّكَ لَهُ حِينَ جَهِلَ الاَشْقِيَا وَقْتَهُُ

و ما را به‌لطف‌ات موفق کردی، و بدبخت‌ها از وقت آن بی‌خبرند.

۱۴۷

وَحُرِمُوا لِشَقَائِهِم فَضْلَهُ،

بخش‌ات بر ایشان حرام است به‌سبب بدبختی‌شان.

۱۴۸

أَنْتَ وَلِيُّ مَا اثَرْتَنَا بِهِ مِنْ مَعْرِفَتِهِ،

تو حامی علم آن هستی که به‌وسیله‌اش ما را ترجیح دادی،

۱۴۹

وَهَدَيْتَنَا مِنْ سُنَّتِهِ،

و سنن آن را که ما را هدایت کردی.

۱۵۰

وَقَدْ تَوَلَّيْنَا بِتَوْفِيقِكَ صِيَامَهُ وَقِيَامَهُ عَلى تَقْصِير،

ما روزه و شب‌زندانی‌ات را به‌موفقیت تو به‌عهده گرفتیم، لیکن با کوتاهی،

۱۵۱

وَأَدَّيْنَا فِيهِ قَلِيلاً مِنْ كَثِيـر.

و ما انجام دادیم کمی از بسیار

۱۵۲

اللَّهُمَّ فَلَكَ الْحمدُ إقْـرَاراً بِـالإسَاءَةَ

خدایا، تو را ستایش سزاوار است، در اقرار به بدی

۱۵۳

وَاعْتِرَافاً بِالإضَاعَةِ، وَلَك مِنْ قُلُوبِنَا عَقْدُ النَّدَمِ،

و اعتراف به کوتاهی، و تو را توبه و ندامتی سخت دل‌بسته میسر است

۱۵۴

وَمِنْ أَلْسِنَتِنَا صِدْقُ الاعْتِذَارِ،

و خواهش آمرزش با صدای دل آمیز از زبان ما

۱۵۵

فَاْجُرْنَا عَلَى مَا أَصَابَنَا فِيهِ مِنَ التَّفْرِيطِ

ما را پاداش بده، باوجود غفلتی که در این ماه ما را فرا گرفت

۱۵۶

أَجْرَاً نَسْتَدْركُ بِهِ الْفَضْلَ الْمَرْغُوبَ فِيهِ،

با پاداشی که از طریق آن به بخش مطلوب آن دست یابیم

۱۵۷

وَنَعْتَاضُ بِهِ مِنْ أَنْوَاعِ الذُّخْرِ الْمَحْرُوصِ عَلَيْهِ ،

و از گنجینه های مطلوب آن بهره‌مند شویم

۱۵۸

وَأَوْجِبْ لَنَا عُذْرَكَ عَلَى مَا قَصَّرْنَا فِيهِ مِنْ حَقِّكَ،

برمان ما واجب کن آمرزش تو را برای کم‌کاری در حق تو در این ماه

۱۵۹

وَابْلُغْ بِأَعْمَارِنَا مَا بَيْنَ أَيْديْنَا مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ الْمُقْبِلِ،

و جان های آینده ما را به ماه رمضان آینده برسان

۱۶۰

فَإذَا بَلَّغْتَنَاهُ فَأَعِنَّا عَلَى تَنَاوُلِ

چون تو ما را به آن رسانی، ما را یاری کن که

۱۶۱

مَا أَنْتَ أَهْلُهُ مِنَ الْعِبَادَةِ

عبادتی کنیم که تو برای آن شایسته‌ای

۱۶۲

وَأَدِّنَا إلَى الْقِيَامِ بِمَا يَسْتَحِقُّهُ مِنَ الطَّاعَةِ

و اطاعتی بر ما لازم کن که تو آن را سزاوار دانی

۱۶۳

وَأجْرِ لنا مِنْ صَالِحِ العَمَلِ

و نیک‌کاری‌ها به ما عطا کن

۱۶۴

مَا يَكون دَرَكاً لِحَقِّكَ فِي الشَّهْرَيْنِ مِنْ شُهُورِ الدَّهْرِ.

تا حق تو را در این دو ماه از ماه های زمان ادا کنیم

۱۶۵

أللَّهُمَّ وَمَا أَلْمَمْنَا بِهِ فِي شَهْرِنَا هَذَا مِنْ لَمَم أَوْ إثْم،

خدایا، آن گناه های کوچک و بزرگی که در این ماه ما مرتکب شدیم

۱۶۶

أَوْ وَاقَعْنَا فِيهِ مِنْ ذَنْبِ وَاكْتَسَبْنَا فِيهِ مِنْ خَطِيئَة

و آن برائی‌ها که در آن گرفتار شدیم، و تجاوز‌های که کسب کردیم

۱۶۷

عَلَى تَعَمُّد مِنَّا أو عَلى نِسيانٍ ظَلَمنا فيه أنفُسَنا أَوِ انْتَهَكْنَا بِهِ حُرْمَةً مِنْ غَيْرِنَا

عمداً یا فراموشی سے، به خود ستم کردیم یا حق دیگران را هتک کردیم

۱۶۸

فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَاسْتُرْنَا بِسِتْرِكَ،

محمد و اهل‌بیت او را درود فرستا، ما را به پوشش خود پوشش کن

۱۶۹

وَاعْفُ عَنَّا بِعَفْوِكَ،

و ما را به بخشش خود بخشیدن

۱۷۰

وَلاَ تَنْصِبْنَا فِيهِ لاِعْيُنِ الشَّامِتِينَ،

ما را پیش چشم‌های طعنه‌زنندگان قرار مده

۱۷۱

وَلاَ تَبْسُطْ عَلَيْنَا فِيهِ أَلْسُنَ الطَّاعِنينَ،

و زبان های غیبت‌گویان را به سوی ما درراز مکن

۱۷۲

وَاسْتَعْمِلْنَا بِمَا يَكُونُ حِطَّةً وَكَفَّارَةً

و ما را در کاری مشغول کن که

۱۷۳

لِمَا أَنْكَرْتَ مِنَّا فِيهِ بِرَأْفَتِكَ الَّتِي لاَ تَنْفَدُ،

آن چه از ما تو را ناپسند است را به رحمت خود که ختم نشود

۱۷۴

وَفَضْلِكَ الَّذِي لا يَنْقُصُ.

و احسان خود که کاهش نیابد، با ما جبران کند

۱۷۵

أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ

خدایا، محمد و اهل‌بیت او را درود فرستا

۱۷۶

وَاجْبُرْ مُصِيبَتنَا بِشَهْرِنَا

و رنج این ماه ما را برطرف کن

۱۷۷

وَبَارِكْ فِي يَوْمِ عِيْدِنَا وَفِطْرِنَا

و ما را در این روز عید و فطر خود برکت بخش

۱۷۸

وَاجْعَلْهُ مِنْ خَيْرِ يَوْم مَرَّ عَلَيْنَا أَجْلَبِهِ لِعَفْو، وَأَمْحَاهُ لِذَنْبِ،

آن را یکی از بهترین روز‌هایی قرار ده که بر ما گذاشته، عظیم‌ترین در جذب آمرزش تو، و پاک‌ترین نسبت به گناه‌ها

۱۷۹

وَاغْفِرْ لَنا ما خَفِيَ مِنْ ذُنُوبِنَا وَمَا عَلَنَ.

و گناه های ما را بخش، نهان و آشکار را

۱۸۰

أللَّهُمَّ اسلَخْنَا بِانْسِلاَخِ هَذَا الشَّهْرِ مِنْ خَطَايَانَا

خدایا، با گذار این ماه، ما را از تجاوز‌های خود عبور کنا

۱۸۱

وَأَخْرِجْنَا بُخُرُوجِهِ مِنْ سَيِّئاتِنَا

با رفتن آن، ما را از بدی‌های خود جدا کن

۱۸۲

وَاجْعَلْنَا مِنْ أَسْعَدِ أَهْلِهِ بِهِ

و ما را از بخت‌واران آن قرار ده

۱۸۳

وَأَجْزَلِهِمْ قِسَمَاً فِيـهِ وَأَوْفَـرِهِمْ حَظّاً مِنْـهُ.

فراوان‌ترین آنان در بهره، و تمام‌ترین آنان در سهم

۱۸۴

أللّهُمَّ وَمَنْ رَعَى حَقّ هَذَا الشَّهْرِ حَقَّ رِعَايَتِهِ

خدایا، هرکس این ماه را براساس شایسته‌ای آن رعایت کند

۱۸۵

وَحَفِظَ حُرْمَتَهُ حَقَّ حِفْظِهَا وَقَامَ بِحُدُودِهِ حَقَّ قِيَامِهَا،

و حرمت آن را برحسب باید محفوظ دارد، و حدود آن را براساس شایسته رعایت کند

۱۸۶

وَأتَّقَى ذُنُوبَهُ حَقَّ تُقَاتِهَا أَوْ تَقَرَّبَ إلَيْكَ بِقُرْبَة

و از برائی‌های آن برحسب باید بترسد، یا با کاری از کارهای نزدیک‌شدن تو را تقرب جوید

۱۸۷

أَوْجَبَتْ رِضَاكَ لَهُ وَعَطَفَتْ رَحْمَتَكَ عَلَيْهِ،

که بر او خشنودی تو را واجب کند و رحمت تو را به سوی او خم کند

۱۸۸

فَهَبْ لَنَا مِثْلَهُ مِنْ وُجْدِكَ

ما را مثل آن از دولت خود عطا کن

۱۸۹

وَأَعْطِنَا أَضْعَافَهُ مِنْ فَضْلِكَ

و به برکت خود بر ما بیشتر فضل کن

۱۹۰

فَإنَّ فَضْلَكَ، لا يَغِيْضُ وَإنَّ خَـزَائِنَكَ لا تَنْقُصُ، بَـلْ تَفِيضُ

زیرا دولت تو کاهش نیابد، خزانه های تو کم نشود بلکه بیش‌تر شود

۱۹۱

وَإنَّ مَعَـادِنَ إحْسَانِكَ لا تَفْنَى،

و معادن احسان تو تمام نشود

۱۹۲

وَإنَّ عَطَاءَكَ لَلْعَطَآءُ الْمُهَنَّا،

و عطای تو عطایی است که در آن خوشی است

۱۹۳

أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ

خدایا، محمد و اهل‌بیت او را درود فرستا

۱۹۴

وَاكْتُبْ لَنَا مِثْلَ أجُورِ مَنْ صَامَهُ

و برای ما نوشته کن مثل اجر کسی که در این ماه روزه دارد

۱۹۵

أَوْ تَعَبَّدَ لَكَ فِيْهِ إلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ.

یا تو را عبادت کند تا روز قیامت

۱۹۶

أللَّهُمَّ إنَّا نَتُوبُ إلَيْكَ فِي يَوْمِ فِطْرِنَا

خدایا، ما تو سوی تو توبه می‌کنیم در روز فطر خود

۱۹۷

الّذِي جَعَلْتَهُ لِلْمُؤْمِنِينَ عِيداً وَسُـرُوراً.

که آن را برای مومنان جشن و شادی قرار دادی

۱۹۸

وَلأِهْلِ مِلَّتِكَ مَجْمَعاً وَمُحْتشداً مِنْ كُلِّ ذَنْب أَذْنَبْنَاهُ،

و برای اهل دین تو مجمع و اجتماعی، از هر برائی که ما انجام دادیم

۱۹۹

أَوْ سُوْء أَسْلَفْنَاهُ، أَوْ خَاطِرِ شَرٍّ أَضْمَرْنَاهُ،

و سوء‌کار که پیشاپیش فرستادیم، یا شر خیالی که نهان به دل برداشتیم

۲۰۰

تَوْبَةَ مَنْ لاَ يَنْطَوِيْ عَلَى رُجُوع إلَى ذَنْب

توبه‌ای از کسی که به گناه بازگشت نیارد

۲۰۱

وَلا يَعُودُ بَعْدَهَا فِي خَطِيئَة،

و پس از آن به گناه بازنگردند،

۲۰۲

تَوْبَةً نَصوحاً خَلَصَتْ مِنَ الشَّكِّ وَالارْتِيَابِ،

توبه‌ای پایدار، بدون تردید و نوسان.

۲۰۳

فَتَقَبَّلْهَا مِنَّا وَارْضَ عَنَّا وَثَبِّتنَا عَلَيْهَا.

پس آن را از ما بپذیر، از ما راضی باش، و ما را در آن استوار کن!

۲۰۴

أللَّهُمَّ ارْزُقْنَا خَوْفَ عِقَابِ الْوَعِيدِ،

خدایا، ما را از ترس عذاب موعود فراهم ساز

۲۰۵

وَشَوْقَ ثَوَابِ الْمَوْعُودِ حَتّى نَجِدَ لَذَّةَ مَا نَدْعُوكَ بِهِ،

و اشتیاق به پاداش موعود، تا ما لذت آن چیزی را که تو را طلب می‌کنیم، بیابیم

۲۰۶

وكَأْبَةَ مَا نَسْتَجِيْرُكَ مِنْهُ،

و غم آن چیزی را که از آن در تو پناه می‌گیریم!

۲۰۷

وَاجْعَلْنَا عِنْدَكَ مِنَ التَّوَّابِيْنَ الَّذِينَ أَوْجَبْتَ لَهُمْ مَحَبَّتَكَ،

و ما را نزد خود در میان توبه‌کاران قرار ده، آنانی که بر ایشان عشق خود را لازم کرده‌ای

۲۰۸

وَقَبِلْتَ مِنْهُمْ مُرَاجَعَةَ طَاعَتِكَ، يَا أَعْدَلَ الْعَادِلِينَ.

و از آنان اطاعت تو را به خود بازگشتی پذیرفته‌ای! ای عادل‌ترین عادلان!

۲۰۹

أللَّهُمَّ تَجَاوَزْ عَنْ آبآئِنَا وَأُمَّهَاتِنَا وَأَهْلِ دِيْنِنَا جَمِيعاً

خدایا، بر پدران و مادران ما و تمام مردم دین ما بردباری کن،

۲۱۰

مَنْ سَلَفَ مِنْهُمْ وَمَنْ غَبَرَ إلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ.

آنانی که رفته‌اند و آنانی که می‌گذارند، تا روز قیامت!

۲۱۱

أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد نَبِيِّنَا وَآلِهِ،

خدایا، بر نبی‌مان محمد و اهل بیت‌اش درود فرستاده باش،

۲۱۲

كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى مَلائِكَتِكَ الْمُقَرَّبِينَ.

چنانکه بر فرشتگان قرب‌خود درود فرستاده‌ای،

۲۱۳

وَصَلِّ عَلَيْهِ وَآلِهِ،

بر او و اهل بیت‌اش درود فرستاده باش،

۲۱۴

كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى أَنْبِيَائِكَ الْمُرْسَلِينَ،

چنانکه بر انبیای مرسل‌خود درود فرستاده‌ای،

۲۱۵

وَصَلِّ عَلَيْهِ وَآلِهِ، كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ،

بر او و اهل بیت‌اش درود فرستاده باش، چنانکه بر بندگان صالح‌خود درود فرستاده‌ای

۲۱۶

وَأَفْضَلَ مِنْ ذَلِكَ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ،

و بهتر از آن، ای پروردگار جهانیان!

۲۱۷

صَلاَةً تَبْلُغُنَا بَرَكَتُهَا، وَيَنَالُنَا نَفْعُهَا،

درودی که برکت‌اش به ما برسد، منفعت‌اش به ما نایل شود،

۲۱۸

وَيُسْتَجَابُ لَهَا دُعَاؤُنَا،

و به وسیله‌ی آن دعای ما مستجاب شود!

۲۱۹

إنَّكَ أكْرَمُ مَنْ رُغِبَ إلَيْهِ

تو سخاوتمندترین آن‌هایی که دعا شوند، بخشایندگی می‌کنی،

۲۲۰

وَأكْفَى مَنْ تُوُكِّلَ عَلَيْهِ

کافی‌ترین آن‌هایی که بدایشان تکیه کنند،

۲۲۱

وَأَعْطَى مَنْ سُئِلَ مِنْ فَضْلِهِ،

بخشایندگی‌ترین آن‌هایی که از ایشان بخش طلب شود،

۲۲۲

وَأَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ.

تو بر ہر چیز قادری!

۲۲۳

اللّهُمّ لا تَجْعَلْهُ آخِرَ العَهْدِ من صِيَامِي لِشَهْرِ رَمَضَانَ،

خدایا: روزه‌داری مرا در این ماه رمضان را آخرین روزه‌داری من مکن.

۲۲۴

وَأَعُوذُ بِكَ أَنْ يَطْلُعَ فَجْرُ هذِهِ اللّيْلَةِ إِلاَّ وَقَدْ غَفَرْتَ لِي

از این کرد پناه می‌گیرم که سپیده‌دم این شب بدون آنکه من بخشوده شده باشم، سر برآورد.

۲۲۵

اَللّهُمَّ إنَّكَ قُلْتَ فِي كِتابِكَ الْمُنْزَلِ:

خدایا: تو در کتاب وحی‌خود فرمودی:

۲۲۶

”شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ.“

ماه رمضانی است که قرآن در آن نازل شده...

۲۲۷

وَهذَا شَهْرُ رَمَضانَ

و این ماه رمضان

۲۲۸

وَقَدْ تَصَرَّمَ

بزودی از بین خواهد رفت.

۲۲۹

فَأسْألُكَ بِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ

پس من به نام چهره‌ی عظیم تو دعا می‌کنم،

۲۳۰

وَكَلِماتِكَ التّامَّةِ

و به نام کلمات کامل تو،

۲۳۱

إنْ كانَ بَقِيَ عَلَيَّ ذَنْبٌ لَمْ تَغْفِرْهُ لي

اگر هنوز گناهی بر من باقی است که تو هنوز نبخشیده‌ای

۲۳۲

أوْ تُرِيدُ أنْ تُعَذِّبَنِي عَلَيْهِ

یا می‌خواهی مرا برای آن عذاب کنی،

۲۳۳

أوْ تُقايِسَنِي بِهِ

یا بر من انتقام گیری کنی،

۲۳۴

أنْ لا يَطْلُعَ فَجْرُ هَذِهِ اللَيْلَةِ

پیش از آنکه سپیده‌دم این شب برآید

۲۳۵

أوْ يَتَصَرَّمُ هذا الشَّهْرُ

و پیش از آنکه این ماه سپری شود

۲۳۶

إلاَّ وَقَدْ غَفَرْتَهُ لي

آن را برای من بخشا؛

۲۳۷

يا أرْحَمَ الرّاحِمِينَ.

ای رحم‌کار‌ترین رحم‌کاران.

۲۳۸

اَللّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ بِمَحامِدِكَ كُلِّها

خدایا: تمام ستایش برای تو است، در ہر صورتی از صورت‌های تسبیح—

۲۳۹

أوَّلِها وَآخِرِها

نخستین و آخرین تسبیح‌ها؛

۲۴۰

ما قُلْتَ لِنَفْسِكَ مِنْها

تسبیح‌هایی که تو خود درباره‌ی خود فرموده‌ای،

۲۴۱

وَما قالَ الْخَلائِقُ الْحامِدونَ

و تسبیح‌هایی که مخلوقات استعمال کرده‌اند؛

۲۴۲

الْمُجْتَهِدونَ الْمَعْدودونَ

موجودات‌ی که پر‌کوشش و برگزیده هستند،

۲۴۳

الْمُوَقِّرونَ ذِكْرِكَ

در تعظیم یاد تو،

۲۴۴

وَالشُّكْرَ لَكَ

و در سپاس تو،

۲۴۵

الَّذينَ أعَنْتَهُمْ عَلى أداءِ حَقِّكَ

آنانی که تو را فرمان دادی که بر آنان فریضه‌ی خود را انجام دهند،

۲۴۶

مِنْ أصْنافِ خَلْقِكَ

از میان انواع مختلف مخلوقات‌تان؛

۲۴۷

مِنَ الْمَلائِكَةِ الْمُقَرَّبينَ

چون فرشتگان محبوب،

۲۴۸

وَالنَّبِيِّينَ وَالْمُرْسَلِينَ

انبیا، رسولان،

۲۴۹

وَأصْنافِ النّاطِقينَ

و سایر انواعی که ستایش‌تان می‌کنند

۲۵۰

وَالْمُسَبِّحِينَ لَكَ مِنْ جَمِيعِ الْعالَمِينَ

و تو را تسبیح می‌گویند، در میان تمام مخلوقات.

۲۵۱

عَلى أنَّكَ بَلَّغْتَنا شَهْرَ رَمَضانَ

ستایش تو را که ما را توفیق دادی تا ماه رمضان را شاهد باشیم

۲۵۲

وَعَلَيْنا مِنْ نِعَمِكَ

درحالی که ما احاطه شده ایم به فضل و کرم تو

۲۵۳

وَعِنْدَنا مِنْ قِسَمِكَ وَإحْسانِكَ

و ما بهره‌مند شده‌ایم از نعمت‌ها و احسان‌های تو

۲۵۴

وَتَظاهُرِ إمْتِنانِكَ

و عطایای آشکار و پیدای تو

۲۵۵

فَبِذَلِكَ لَكَ مُنْتَهى الْحَمْدِ

برای تمام اینها، ستایش نهایی از آن تو است

۲۵۶

الْخالِدِ الدّائِمِ

ستایشی که پایدار و بی‌وقفه است

۲۵۷

الرّاكِدِ الْمُخَلَّدِ السَّرْمَدِ

و بی‌انجام و ابدی و جاودانی

۲۵۸

الَّذي لا يَنْفَدُ طُولَ الأبَدِ

ستایشی که هرگز پایان نیابد

۲۵۹

جَلَّ ثَناؤكَ

زیبای ستایش تو باد

۲۶۰

أعَنْتَنا عَلَيْهِ حَتّى قَضَيْنا صِيامَهُ وَقِيامَهُ

به‌خاطری‌که تو ما را کمک کردی تا روزه و عبادت‌های این ماه را انجام دهیم

۲۶۱

مِنْ صَلاةٍ وَما كانَ مِنّا فيهِ مِنْ بِرٍّ

شامل نماز و هر کار نیک که در این ماه انجام داده‌ایم

۲۶۲

أوْ شُكْرٍ أوْ ذِكْرٍ.

و همچنین تمام ستایش و یاد و نام تو

۲۶۳

اَللّهُمَّ فَتَقَبَّلْهُ مِنّا بِأحْسَنِ قَبولِكَ

ای خدا، این همه را از ما با بهترین پذیرش خود قبول کن

۲۶۴

وَتَجاوُزِكَ وَعَفْوِكَ

و با درگذشت و بخشش تو

۲۶۵

وَصَفْحِكَ وَغُفْرانِكَ

و معافات و بخشندگی تو

۲۶۶

وَحَقِيقَةِ رِضْوانِكَ

و حقیقت رضای تو

۲۶۷

حَتّى تُظْفِرَنا فِيهِ بِكُلِّ خَيْرٍ مَطْلوبٍ

تا ما را موفق سازی به تمام خیرات که طلب می‌شود

۲۶۸

وَجَزيلِ عَطاءٍ مَوهُوبٍ

و سهم فراوان از هر عطای بخشیده شده

۲۶۹

وَتُوَقِّيَنا فِيهِ مِنْ كُلِّ مَرْهوبٍ

و تا ما را از هر خطر و مشقت نجات دهی

۲۷۰

أوْ بَلاءٍ مَجْلوبٍ

یا هر بلای متوقع

۲۷۱

أوْ ذَنْبٍ مَكْسوبٍ.

یا هر گناه مرتکب شده

۲۷۲

اَللّهُمَّ إنّي أسْألُكَ بِعَظيمِ ما سَألَكَ بِهِ أحَدٌ مِنْ خَلْقِكَ

ای خدا، از تو تمنا می‌کنم به نام بزرگترین نام‌هایی که بندگان تو از تو طلب کرده‌اند

۲۷۳

مِنْ كَريمِ أسْمائِكَ

شامل نام‌های گرامی تو

۲۷۴

وَجَميلِ ثَنائِكَ

و ستایش نیکوی تو

۲۷۵

وَخاصَّةِ دُعائِكَ

و دعای خصوصی به تو

۲۷۶

أنْ تُصَلِّيَ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

که بر محمد و اهل بیت محمد درود فرستی

۲۷۷

وَأنْ تَجْعَلَ شَهْرَنا هَذا أعْظَمَ شَهْرِ رَمَضانَ مَرَّ عَلَيْنا

و این ماه رمضان را بزرگترین ماهی‌که ما شاهد آن بوده‌ایم قرار دهی

۲۷۸

مُنْذُ أُنْزِلْنا إلى الدُّنْيا بَرَكَةً

از هنگامی که به این دنیا فرستاده شده‌ایم

۲۷۹

في عِصْمَةِ دِينِي

در باره‌ی حفاظت دینم

۲۸۰

وَخَلاصِ نَفْسِي

و نجات خویش

۲۸۱

وَقَضاءِ حَوائِجِي

و سامان پذیری نیازهای من

۲۸۲

وَتُشَفِّعَنِي في مَسائِلِي

و تا شفاعت من به تو قبول کنی درباره‌ی قضای احتیاجات من

۲۸۳

وَتَمامِ النِّعْمَةِ عَلَيَّ

و نعمت‌ها را بر من کامل کنی

۲۸۴

وَصَرْفِ السّوءِ عَنّي

و شرارت را از من دور نگاه دارری

۲۸۵

وَلِباسِ الْعافِيَةِ لي فِيهِ

و مرا به عافیت آراستن کنی در این ماه

۲۸۶

وَأنْ تَجْعَلَني بِرَحْمَتِكَ مِمَّنْ خِرْتَ لَهُ لَيْلَةَ الْقَدْرِ

و مرا، از رحمت خود، با کسانی درج کن که به خیرات شب‌های بزرگ نائل آمده‌اند

۲۸۷

وَجَعَلْتَها لَهُ خَيْراً مِنْ ألْفِ شَهْرٍ

و کسانی که برای ایشان این شب را بهتر از هزار ماه قرار دادی

۲۸۸

في أعْظَمِ الأجْرِ

در باره‌ی کسب بیشترین پاداش آن

۲۸۹

وَكَرائِمِ الذُّخْرِ

و نیکوترین عطاهای آن

۲۹۰

وَحُسْنِ الشُّكْرِ

و ستایش پذیری

۲۹۱

وَطولِ العُمْرِ

و نیل به عمر دراز

۲۹۲

وَدَوامِ الْيُسْرِ.

و دوام راحت و آسایش

۲۹۳

اَللّهُمَّ وَأسْألُكَ بِرَحْمَتِكَ وَطَوْلِكَ

ای خدا، از تو تمنا می‌کنم به نام رحمت و مهربانی تو

۲۹۴

وَعَفْوِكَ وَنَعْمائِكَ

و معافات و فضل تو

۲۹۵

وَجَلالِكَ وَقديمِ إحْسانِكَ وَامْتِنانِكَ

و عظمت و احسان ابدی تو

۲۹۶

أنْ لا تَجْعِلَهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّا لِشَهْرِ رَمَضانَ

که این ماه رمضان را آخرین ماه‌ای در زندگی ما قرار نده

۲۹۷

حَتّى تُبَلِّغَناهُ مِنْ قابِلٍ عَلى أحْسَنِ حالٍ

بلکه ما را قادر ساز که ماه رمضان‌های آینده را شاهد باشیم در حالتی که بهترین اخلاق داریم

۲۹۸

وَتُعَرِّفَني هِلالَهُ مَعَ النّاظِرِينَ إلَيْهِ وَالْمُعْتَرِفينَ لَهُ

و تا نوهلال ماه رمضان آینده را بینم به‌حالی‌که با کسانی درج شوم که آن را خواهند دید و قدر خواهند شناخت

۲۹۹

في أعْفى عافِيَتِكَ

درحالی‌که من بهترین عافیت داریم

۳۰۰

وَأنْعَمِ نِعْمَتِكَ

و بهترین نعمت‌های تو بهره‌مند هستم

۳۰۱

وَأوْسَعِ رَحْمَتِكَ

و بسیع‌ترین رحمت تو

۳۰۲

وَأجْزَلِ قِسَمِكَ

و فراوان‌ترین بخش از روزی‌ای که تو برای من مقرر می‌کنی

۳۰۳

يا رَبِّيَ الَّذي لَيْسَ لي رَبٌّ غَيْرُهُ

ای خدایا! من جز تو خدایی ندارم

۳۰۴

لا يَكونُ هَذا الوَداعُ مِنّي لَهُ وَداعَ فَناءٍ

این سخنان وداع ماه رمضان را برای من آخرین وداع مقرر مفرما، که بعد از آن پایان من باشد

۳۰۵

وَلا آخِرَ الْعَهْدِ مِنّي لِلِّقاءِ

و این وقت را برای من آخرین دیدار ماه رمضان مقرر مفرما

۳۰۶

حَتّى تُرِيَنّيهِ مِنْ قابِلٍ في أوْسَعِ النِّعَمِ وأفْضَلِ الرَّجاءِ

بلکه تو می‌توانی مقرر کنی که مرا توانایی دهی تا رمضان آینده را بینم در حالی که در بهترین نعمات و فضل‌های وسیع تو غرق‌ام و بهترین آمال خود را بدست‌آوردام

۳۰۷

وأنَا لَكَ عَلى أحْسَنِ الْوَفاءِ

و من به تو با وفادارترین وفاداری پیوسته‌ام

۳۰۸

إنَّكَ سَمِيعُ الدُّعاءِ.

تو بی‌گمان شنونده دعاها هستی

۳۰۹

اَللّهُمَّ اسْمَعْ دُعائي

ای خدایا! به دعای من اجابت فرما

۳۱۰

وَارْحَمْ تَضَرُّعي وَتَذَلُّلي لَكَ

و بر تسلیم و اذعان من رحم فرما

۳۱۱

وَاسْتِكانَتِي وَتَوَكُّلي عَلَيْكَ

و همچنین بر فروتنی و توکل من

۳۱۲

وَأنا لَكَ مُسَلِّمٌ

در حالی که من کاملا تحت فرمان تو هستم

۳۱۳

لا أرْجو نَجاحاً وَلا مُعافاةً

امید کامیابی و سلامتی دارم

۳۱۴

وَلا تَشْريفاً وَلا تَبْليغاً إلاَّ بِكَ وَمِنْكَ

و سرافرازی و بدست‌آوری آمال خود را جز از تو و جز به وسیله تو نمی‌خواهم

۳۱۵

فَامْنُنْ عَلَيَّ

پس این احسان را بر من انجام ده

۳۱۶

جَلَّ ثَناؤكَ

خوب ستوده باشی تو

۳۱۷

وَتَقَدَّسَتْ أسْماؤكَ

و پاک و مقدس باشند نام‌های تو

۳۱۸

بِتَبْليغي شَهْرَ رَمَضانَ وَأنا مُعافىً مِنْ كُلِّ مَكْروهٍ وَمَحْذورٍ

با آن‌که مرا توانایی دهی تا ماه رمضان آینده را بینم در حالی که من از هر ترس و بیم رهایی یافته‌ام

۳۱۹

وَمِنْ جَمِيعِ البَوائِقِ،

و از تمام بلاها و مصائب

۳۲۰

اَلْحَمْدُ للهِ الَّذي أعانَنا عَلى صِيامِ هَذا الشَّهْرِ وَقِيامِهِ

تمام ستایش خدایی را که ما را توانایی داد تا در این ماه روزه بگیریم و عبادت کنیم

۳۲۱

حَتّى بَلَّغَني آخِرَ لَيْلَةٍ مِنْهُ.

تا آن‌جا که من شب آخر این ماه را می‌بینم