الصحيفة السجادية - 12
صحیفه سجادیه - 12
۷۰ بند منبع: Sahifa al-Sajjadiya
تنها بخشی از این متن به فارسی در دسترس است. بندهای باقی‌مانده به انگلیسی نمایش داده می‌شوند.
این ترجمه با کمک ماشین انجام شده و در انتظار بازبینی علمی است. متن عربی بالا متن معتبر است.
- ۱۱۶
أَللَّهُمَّ إنَّهُ يَحْجُبُنِي عَنْ مَسْأَلَتِكَ خِلاَلٌ ثَلاثٌ
ای خدا، سه چیز مرا از دعا به تو باز داشته است
- ۱۱۷
وَتَحْدُونِي عَلَيْهَا خَلَّةٌ وَاحِدَةٌ ،
و یک چیز مرا بر دعا فریخته است:
- ۱۱۸
يَحْجُبُنِي أَمْرٌ أَمَرْتَ بِهِ فَأَبْطَأتُ عَنْهُ،
از فرمان که تو فرموده‌ای و من در آن کاهل بوده‌ام باز می‌دارم
- ۱۱۹
وَنَهْيٌ نَهَيْتَنِي عَنْهُ فَأَسْرَعْتُ إلَيْهِ،
و نهی‌ای که تو نهی فرموده‌ای و من بدان شتافته‌ام
- ۱۲۰
وَنِعْمَةٌ أَنْعَمْتَ بِهَا عَلَيَّ فَقَصَّرْتُ فِي شُكْرِهَـا.
و احسانی که تو به من احسان فرموده‌ای و من سپاس جامع آن نکرده‌ام
- ۱۲۱
وَيَحْدُونِي عَلَى مَسْأَلَتِكَ تَفَضُّلُكَ
بر دعا کردن به تو مرا دعوت می‌کند فضل بی‌سبب تو
- ۱۲۲
عَلَى مَنْ أَقْبَلَ بِوَجْهِهِ إلَيْكَ،
بر کسی که روی خود را سوی تو برگرداند
- ۱۲۳
وَوَفَدَ بِحُسْنِ ظَنِّـهِ إلَيْكَ،
و به تو برآید با نیکی‌ظن
- ۱۲۴
إذْ جَمِيعُ إحْسَانِكَ تَفَضُّلٌ،
زیرا همه احسان تو فضل بی‌سبب است
- ۱۲۵
وَإذْ كُلُّ نِعَمِكَ ابْتِدَاءٌ.
و هر یک از نعمات تو آغاز نو!
- ۱۲۶
فَهَا أَنَا ذَا يَا إلهِيْ وَاقِفٌ بِبَابِ عِزِّكَ
پس اینجا ایستاده‌ام، ای خدای من، در دروازه قدرت تو
- ۱۲۷
وُقُوفَ المُسْتَسْلِمِ الذَّلِيْل، وَسَائِلُكَ عَلَى الْحَيَاءِ مِنّي
ایستادگی فروتن، تسلیم‌شده، از تو درخواست می‌کنم در شرمندگی خود
- ۱۲۸
سُؤَالَ الْبَائِسِ الْمُعِيْلِ. مُقـرٌّ لَكَ بأَنّي
درخواست درخواستمندی، بدحال، اعتراف کردن به تو
- ۱۲۹
لَمْ أَسْتَسْلِمْ وَقْتَ إحْسَانِـكَ إلاَّ بِالاِقْلاَعِ عَنْ عِصْيَانِكَ،
که در وقت احسان تو من تسلیم نشده‌ام مگر به پرهیز از نافرمانی تو
- ۱۳۰
وَلَمْ أَخْلُ فِي الْحَالاتِ كُلِّهَا مِنِ امْتِنَانِكَ.
و در هیچ حال خود از لطف تو بی‌بهره نبوده‌ام
- ۱۳۱
فَهَلْ يَنْفَعُنِي يَا إلهِي إقْرَارِي عِنْدَكَ بِسُوءِ مَا اكْتَسَبْتُ؟
آیا سودی دارد ای خدای من اقرار من نزد تو به بدی‌هایی که مرتکب شدم؟
- ۱۳۲
وَهَلْ يُنْجِيْنِي مِنْكَ اعْتِرَافِي لَكَ بِقَبِيْحِ مَا ارْتَكَبْتُ؟
آیا به اعتراف زشتی کردار خود مرا از تو نجات می‌دهد؟
- ۱۳۳
أَمْ أَوْجَبْتَ لِي فِي مَقَامِي هَذَا سُخْطَكَ؟
یا آیا برای من در این مقام خشم تو را بر ایشان فروخت خواهی؟
- ۱۳۴
أَمْ لَزِمَنِي فِي وَقْتِ دُعَائِي مَقْتُكَ؟
آیا کینه‌ای تو در وقت استغاثه من از من رها نخواهد شد؟
- ۱۳۵
سُبْحَانَكَ! لاَ أَيْأَسُ مِنْكَ وَقَدْ فَتَحْتَ لِيَ بَابَ التَّوْبَةِ إلَيْكَ،
منزه به تو! ناامید از تو نیستم، زیرا در باب توبه سوی خود درا گشاده‌ای
- ۱۳۶
بَلْ أَقُولُ مَقَالَ الْعَبْدِ الذَّلِيلِ الظَّالِمِ لِنَفْسِهِ
بلکه من می‌گویم سخن بندهٔ فروتن، خود را ستم کرده
- ۱۳۷
الْمُسْتَخِفِّ بِحُرْمَةِ رَبِّهِ
و هیبت پروردگار خود را سبک شمرده
- ۱۳۸
الَّذِي عَظُمَتْ ذُنُوبُهُ فَجَلَّتْ وَأَدْبَرَتْ أَيّامُهُ فَوَلَّتْ
و گناهانش شنیع و بزرگ است، روزهایش گذشته و پریشان
- ۱۳۹
حَتَّى إذَا رَأى مُدَّةَ الْعَمَلِ قَدِ انْقَضَتْ
تا آن‌گاه که مدت کارهایش را منقضی و انجام عمرش را رسیده بیند
- ۱۴۰
وَغَايَةَ الْعُمُرِ قَدِ انْتَهَتْ ،
و یقین داند که از تو فرار نیست
- ۱۴۱
وَأَيْقَنَ أَنَّهُ لا مَحيصَ لَهُ مِنْكَ ،وَلاَ مَهْرَبَ لَهُ عَنْكَ
و جای پناه از تو نیست، روی خود را سوی تو برگرداند، بارها برگشتن
- ۱۴۲
تَلَقَّاكَ بِالإنَابَةِ ،وَأَخْلَصَ لَكَ التَّوْبَةَ
توبه‌ای خود را سوی تو، اخلاص‌دارانه می‌کند
- ۱۴۳
، فَقَامَ إلَيْكَ بِقَلْبِ طَاهِر نَقِيٍّ
و پیش تو ایستاده شود دلی پاک و صاف
- ۱۴۴
ثُمَّ دَعَاكَ بِصَوْتٍ حَائِلٍ خَفِيٍّ،
سپس از تو درخواست کند، صدائی ضعیف و آرام
- ۱۴۵
قَدْ تَطَأطَأَ لَكَ فَانْحَنى، وَنَكَّسَ رَأسَهُ فَانْثَنَى ،
خاضع پیش تو، خم‌شده، سر فروتن، دراز‌شده
- ۱۴۶
قَدْ أَرْعَشَتْ خَشْيَتُهُ رِجْلَيْهِ، وَغَرَّقَتْ دُمُوعُهُ خَدَّيْهِ ،
پایهایش لرزان از ترس، اشکهایش بر رخسار جاری
- ۱۴۷
يَدْعُوكَ بِيَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ وَيَا أَرْحَمَ مَنِ انْتَابَهُ الْمُسْتَرْحِمُونَ،
استغاثه می‌کند: ای مهربان‌ترین مهربانان! ای مهربان‌ترین آنان که به سوی تو رمند مهربانان
- ۱۴۸
وَيَا أَعْطَفَ مَنْ أَطَافَ بِهِ الْمُسْتَغْفِرُونَ ،
ای نرم‌دل‌ترین آنان که دور تو خمیازه می‌کشند طالبان بخشش!
- ۱۴۹
وَيَا مَنْ عَفْوُهُ أكْثَرُ مِنْ نِقْمَتِهِ،
ای آن‌کس که بخشش تو از کینه‌ی تو بزرگ‌تر است!
- ۱۵۰
وَيَا مَنْ رِضَاهُ أَوْفَرُ مِنْ سَخَطِهِ،
ای آن‌کس که خشنودی تو از خشم تو افزون‌تر است
- ۱۵۱
وَيَا مَنْ تَحَمَّدَ إلَى خَلْقِهِ بِحُسْنِ التَّجاوُزِ ،
ای آن‌کس که فروتنی نیکو با ستایش مخلوقان خود طلب می‌کند!
- ۱۵۲
وَيَا مَنْ عَوَّدَ عِبادَهُ قَبُولَ الإنَابَةِ ،
ای خدایا! تو بندگانت را به پذیرش بارهای توبه‌شان عادت داده‌ای
- ۱۵۳
وَيَا مَنِ اسْتَصْلَحَ فَاسِدَهُمْ بِالتَّوْبَةِ
ای خدایا! تو فسادشان را از طریق توبه شفا می‌دهی
- ۱۵۴
وَيَا مَنْ رَضِيَ مِنْ فِعْلِهِمْ بِالْيَسيرِ،
ای خدایا! تو از سهل‌تر اعمال‌شان خشنود می‌شوی
- ۱۵۵
وَيَا مَنْ كَافى قَلِيْلَهُمْ بِالْكَثِيرِ،
ای خدایا! تو بسیار را بجای کم‌شان پاداش می‌دهی
- ۱۵۶
وَيَا مَنْ ضَمِنَ لَهُمْ إجَابَةَ الدُّعاءِ،
ای خدایا! تو خود را مسئول دعا‌ی آنها ساخته‌ای
- ۱۵۷
وَيَا مَنْ وَعَدَهُمْ عَلَى نَفْسِهِ بِتَفَضُّلِهِ حُسْنَ الْجَزاءِ،
ای خدایا! تو خود را بفضل اختیاری خود متعهد ساخته‌ای تا نیکوترین جزا‌ی آنها را دهی
- ۱۵۸
مَا أَنَا بِأَعْصَى مَنْ عَصَاكَ فَغَفَرْتَ لَهُ،
من نه سرکش‌ترین کسی هستم که به تو سرکشی کرده
- ۱۵۹
وَمَا أَنَا بِأَلْوَمِ مَنِ اعْتَذَرَ إلَيْكَ فَقَبِلْتَ مِنْهُ،
and whom Thou hast forgiven, nor am I the most blameworthy to offer excuses which Thou hast accepted, ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود
- ۱۶۰
وَمَا أَنَا بِأَظْلَمِ مَنْ تَابَ إلَيْكَ فَعُدْتَ عَلَيْهِ ،
و نه ستم‌گرترین کسی که به تو توبه کرده، و تو به سوی وی بازگشته‌ای
- ۱۶۱
أَتُوبُ إلَيْكَ فِي مَقَامِي هَذَا تَوْبَةَ نَادِم عَلَى مَا فَرَطَ مِنْهُ
من در این ایستاده‌ام خود را توبه‌ی کسی پشیمان‌سر می‌دهم بر آنچه از پیش از وی رفته
- ۱۶۲
مُشْفِق مِمَّا اجْتَمَعَ عَلَيْهِ خَالِصِ الْحَيَاءِ مِمَّا وَقَعَ فِيْهِ ،
شتابان، ترسناک از آنچه بر سر وی فرو آمده، پاکی‌جویی‌شتاب بر آنچه در آن افتاده
- ۱۶۳
عَالِم بِأَنَّ الْعَفْوَ عَنِ الذَّنْبِ الْعَظِيمِ لاَ يَتَعـاظَمُكَ،
دانا که بخشش گناهان بزرگ برای تو چیز بزرگی نیست
- ۱۶۴
وَأَنَّ التَّجَـاوُزَ عَنِ الإثْمِ الْجَلِيْلِ لا يَسْتَصْعِبُكَ ،
و درگذر از تقصیرهای بزرگ برای تو سخت نیست
- ۱۶۵
وَأَنَّ احْتِمَالَ الْجنَايَاتِ الْفَـاحِشَةِ لا يَتَكَأَّدُكَ،
و تحمل گناهان بزرگ تو را آزار نمی‌دهد
- ۱۶۶
وَأَنَّ أَحَبَّ عِبَادِكَ إلَيْكَ مَنْ تَرَكَ الاسْتِكْبَارَ عَلَيْكَ،
و مورد دوست‌تر بندگان تو نزد تو آن کسی است که از تکبر برابر تو خودداری کند
- ۱۶۷
وَجَانَبَ الإِصْرَارَ، وَلَزِمَ الاسْتِغْفَارَ.
و از اصرار کنار کشیده، و بدعای بخشش دست بسته
- ۱۶۸
وَأَنَا أَبْرَأُ إلَيْكَ مِنْ أَنْ أَسْتَكْبِرَ،
من برابر تو از تکبر پاکم
- ۱۶۹
وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ أَنْ أصِـرَّ.
پناه می‌خواهم از تو بر اصرار
- ۱۷۰
وَأَسْتَغْفِرُكَ لِمَا قَصَّرْتُ فِيهِ ،
از تو بخشش می‌خواهم برای کوتاهی
- ۱۷۱
وَأَسْتَعِينُ بِكَ عَلَى مَا عَجَزْتُ عَنْهُ.
و از تو مدد می‌خواهم در عجز
- ۱۷۲
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ
الهی برکت ده بر محمد و آل محمد
- ۱۷۳
وَهَبْ لِي مَا يَجبُ عَلَيَّ لَكَ ،
و از حقی که بر من نزد تو است برائت بخش
- ۱۷۴
وَعَافِنِي مِمَّا أَسْتَوْجِبُهُ مِنْكَ،
و از آنچه بر خود لازم بوده است رهائی ده
- ۱۷۵
وَأجِرْنِي مِمَّا يَخَافُهُ أَهْلُ الإساءَةِ
و مرا پناهگاه ده از آنچه بدکاران از آن می‌ترسند
- ۱۷۶
فَإنَّكَ مَلِيءٌ بِالْعَفْوِ، مَرْجُوٌّ لِلْمَغْفِرَةِ، مَعْرُوفٌ بِالتَّجَاوُزِ ،
تو تنها غافری، امیدوار بخشایش، معروف به حلم
- ۱۷۷
لَيْسَ لِحَاجَتِي مَطْلَبٌ سِوَاكَ ،
نیاز من جز تو دیگر سوی نیست
- ۱۷۸
وَلا لِذَنْبِي غَافِرٌ غَيْرُكَ، حَاشَاكَ
گناه من جز تو دیگری بخشاینده ندارد - ای کاش ممکن باشد
- ۱۷۹
وَلاَ أَخَافُ عَلَى نَفْسِي إلاّ إيَّاكَ
I have no fear for myself except from Thee; ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود
- ۱۸۰
إنَّكَ أَهْلُ التَّقْوَى وَأَهْلُ الْمَغْفِرَةِ .
تو شایسته‌ی خشیت، و شایسته‌ی بخشش
- ۱۸۱
صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد،
برکت ده بر محمد و آل محمد
- ۱۸۲
وَاقْض حَاجَتِي وَأَنْجِحْ طَلِبَتِي،
نیاز مرا برآور، دعایم را مستجاب فرما
- ۱۸۳
وَاغْفِرْ ذَنْبِي، وَآمِنْ خَوْفَ نَفْسِيْ
گناهم را بخش و مرا از خود ایمنی بخش
- ۱۸۴
إنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ
تو بر هر چیز قادری
- ۱۸۵
وَذلِكَ عَلَيْكَ يَسِيرٌ آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ .
و این برای تو آسان است. آمین ای پروردگار جهانیان