الصحيفة السجادية - 13
صحیفه سجادیه - 13
۱۰۲ بند منبع: Sahifa al-Sajjadiya
این ترجمه با کمک ماشین انجام شده و در انتظار بازبینی علمی است. متن عربی بالا متن معتبر است.
- ۱
وَيَا مَنْ لَا يَبِيعُ نِعَمَهُ بِالْأَثْمَانِ، وَيَا مَنْ لَا يُكَدِّرُ عَطَايَاهُ بِالِامْتِنَانِ
ای آنکس که نعمتهای خود را به بهایی نمیفروشی و هدایای خود را به منتها خراب نمیکنی.
- ۲
وَيَا مَنْ يُسْتَغْنَى بِهِ وَلَا يُسْتَغْنَى عَنْهُ، وَيَا مَنْ يُرْغَبُ إِلَيْهِ وَلَا يُرْغَبُ عَنْهُ
ای آنکس که به وسیلۀ او کفایت یافت میشود و کسی از او مستغنی نیست؛ ای آنکس که هر رغبتی به سوی او روی میآورد و کسی از او روی برنمیتاباند.
- ۳
وَيَا مَنْ لَا تُفْنِي خَزَائِنَهُ الْمَسَائِلُ، وَيَا مَنْ لَا تُبَدِّلُ حِكْمَتَهُ الْوَسَائِلُ
ای آنکس که گنجینۀ او به درخواستها کم نمیشود و حکمت او به اسباب تغییر نمییابد.
- ۴
وَيَا مَنْ لَا تَنْقَطِعُ عَنْهُ حَوَائِجُ الْمُحْتَاجِينَ، وَيَا مَنْ لَا يُعَنِّيهِ دُعَاءُ الدَّاعِينَ
ای آنکس که احتیاجهای محتاجان از او قطع نمیشود و ندایهای نداکنندگان او را خسته نمیکند.
- ۵
تَمَدَّحْتَ بِالْغِنَى عَنْ خَلْقِكَ، وَأَنْتَ أَهْلُ الْغِنَى عَنْهُمْ
تو خود را با استغنا از خلق ستودهای و سزاوار آن هستی که از احتیاج به آنها برتر باشی.
- ۶
وَنَسَبْتَهُمْ إِلَى الْفَقْرِ، وَهُمْ أَهْلُ الْفَقْرِ إِلَيْكَ
و تو فقر را به آنان نسبت دادی که ایشان حقیقتاً به تو محتاجاند.
- ۷
فَمَنْ حَاوَلَ سَدَّ خَلَّتِهِ مِنْ عِنْدِكَ، وَرَامَ صَرْفَ الْفَقْرِ عَنْ نَفْسِهِ بِكَ
پس هرکس احتیاج خود را به تو طلب کند و فقر خود را به تو دفع کردن خواهد—
- ۸
فَقَدْ طَلَبَ حَاجَتَهُ فِي مَظَانِّهَا، وَأَتَى طَلِبَتَهُ مِنْ وَجْهِهَا
او حقیقتاً احتیاج خود را در محلاش طلب کرده و درخواست خود را از راه درست برداشتهاست.
- ۹
وَمَنْ تَوَجَّهَ بِحَاجَتِهِ إِلَى أَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ، أَوْ جَعَلَهُ سَبَبَ نُجْحِهَا دُونَكَ
اما هرکس احتیاج خود را به یکی از خلق تو برساند یا او را سبب سعادت قرار دهد بیتو—
- ۱۰
فَقَدْ تَعَرَّضَ لِلْحِرْمَانِ، وَاسْتَحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَوْتَ الْإِحْسَانِ
او خود را در معرض محرومیت قرار داده و شایستۀ ضایعشدن لطف از تواست.
- ۱۱
اَللَّهُمَّ وَلِي إِلَيْكَ حَاجَةٌ قَدْ قَصَّرَ عَنْهَا جُهْدِي
ای الهی، احتیاجی دارم نزد تو که برتر از توانائیاماست.
- ۱۲
وَتَقَطَّعَتْ دُونَهَا حِيلِي، وَسَوَّلَتْ لِي نَفْسِي رَفْعَهَا
اسباب مرا کوتاهی کردهاند، و لیکن نفس من آن را برافراشتن تجویز کرد—
- ۱۳
إِلَى مَنْ يَرْفَعُ حَوَائِجَهُ إِلَيْكَ، وَلَا يَسْتَغْنِي فِي طَلِبَاتِهِ عَنْكَ
به کسی که احتیاج خود را به تو برمیافراشد و نمیتواند از تو مستغنی باشد.
- ۱۴
وَهِيَ زَلَّةٌ مِنْ زَلَلِ الْخَاطِئِينَ، وَعَثْرَةٌ مِنْ عَثَرَاتِ الْمُذْنِبِينَ
و این لغزشی از لغزشهای گناهکاران است و تعثری از تعثّرات قصورورزان.
- ۱۵
ثُمَّ انْتَبَهْتُ بِتَذْكِيرِكَ لِي مِنْ غَفْلَتِي، وَنَهَضْتُ بِتَوْفِيقِكَ مِنْ زَلَّتِي
پس از نسیان خود به یاد تو بیدار شدم و از لغزش خود به هدایت تو برخاستم.
- ۱۶
وَرَجَعْتُ وَنَكَصْتُ بِتَسْدِيدِكَ عَنْ عَثْرَتِي، وَقُلْتُ سُبْحَانَ رَبِّي
و برگشتم و از تعثرم به یاری تو درست شدم و گفتم: سبحان ربی—
- ۱۷
كَيْفَ يَسْأَلُ مُحْتَاجٌ مُحْتَاجًا، وَأَنَّى يَرْغَبُ مُعْدِمٌ إِلَى مُعْدِمٍ
چگونه محتاج از محتاج درخواست کند؟ چگونه بیچیزی به بیچیزی روی کند؟
- ۱۸
فَقَصَدْتُكَ يَا إِلَهِي بِالرَّغْبَةِ، وَأَوْفَدْتُ عَلَيْكَ رَجَائِي بِالثِّقَةِ بِكَ
پس به تو ای الهی با رغبت برگشتم و امید خود را به تو با اعتماد فرستادم.
- ۱۹
وَعَلِمْتُ أَنَّ كَثِيرًا مَا أَسْأَلُكَ يَسِيرٌ فِي وُجْدِكَ
و دانستم که بسیاری از آنچه از تو میخواهم در اختیار تو آساناست.
- ۲۰
وَأَنَّ خَطِيرًا مَا أَسْتَوْهِبُكَ حَقِيرٌ فِي وُسْعِكَ
و اینکه امور بزرگ که از تو درخواست میکنم در قدرت تو کوچک است.
- ۲۱
وَأَنَّ كَرَمَكَ لَا يَضِيقُ عَنْ سُؤَالِ أَحَدٍ
و اینکه جود تو برای هیچکس بر احدی تنگ نیست.
- ۲۲
وَأَنَّ يَدَكَ بِالْعَطَايَا أَعْلَى مِنْ كُلِّ يَدٍ
و اینکه دست تو در عطا بر هر دستی برتر است.
- ۲۳
اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَاحْمِلْنِي بِكَرَمِكَ عَلَى التَّفَضُّلِ
ای الهی، پس بر محمد و آلاش درود فرست و مرا با جود تو به نعمتهای نیکو رسان،
- ۲۴
وَلا تَحْمِلْنِي بِعَدْلِكَ عَلَى الِاسْتِحْقَاقِ
و مرا به عدل خود به سزای خود نرسان.
- ۲۵
فَمَا أَنَا بِأَوَّلِ رَاغِبٍ رَغِبَ إِلَيْكَ فَأَعْطَيْتَهُ وَهُوَ يَسْتَحِقُّ الْمَنْعَ
زیرا من اولین نیستم از آنان که از تو خواهش کردند و تو ایشان را عطا کردی هر چند سزاوار منع بودند،
- ۲۶
وَلا بِأَوَّلِ سَائِلٍ سَأَلَكَ فَأَفْضَلْتَ عَلَيْهِ وَهُوَ يَسْتَوْجِبُ الْحِرْمَانَ
و نه اولین از آنان که از تو خواستند و تو ایشان را بخشیدی هر چند شایستۀ حرمان بودند.
- ۲۷
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ
ای الهی، درود فرست بر محمد و آلاش،
- ۲۸
وَكُنْ لِدُعَائِي مُجِيبًا وَلِنِدَائِي قَرِيبًا
و دعای مرا مقبول فرما و ندایم را به قرب پذیر،
- ۲۹
وَلِتَضَرُّعِي رَاحِمًا وَلِصَوْتِي سَامِعًا
و استغاثهام بر رحم کن و آواز مرا بشنو.
- ۳۰
وَلا تَقْطَعْ رَجَائِي عَنكَ وَلا تَبُتَّ سَبَبِي مِنْكَ
امیدم را از تو قطع مکن و رشتهی پیوند مرا از تو پاره مکن،
- ۳۱
وَلا تُوَجِّهْنِي فِي حَاجَتِي هَذِهِ وَغَيْرِهَا إِلَى سِوَاكَ
و مرا در این احتیاج و دیگر احتیاجها به کسی جز تو مسپار.
- ۳۲
وَتَوَلَّنِي بِنُجْحِ طَلِبَتِي وَقَضَاءِ حَاجَتِي
و تدارک درخواست مرا بهدست گیر و احتیاج مرا فیصل کن،
- ۳۳
وَنَيْلِ سُؤْلِي قَبْلَ زَوَالِي عَنْ مَوْقِفِي هَذَا
و حاجت مرا عطا فرما پیش از آنکه از اینجا برخیزم،
- ۳۴
بِتَيْسِيرِكَ لِيَ الْعَسِيرَ وَحُسْنِ تَقْدِيرِكَ لِي فِي جَمِيعِ الْأُمُورِ
به سهولت دادن دشوارها برای مرا و نیکوئی حکمت تو در تمام امور مرا.
- ۳۵
وَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ صَلَاةً دَائِمَةً نَامِيَةً لَا انْقِطَاعَ لِأَبَدِهَا
و درود فرست بر محمد و آلاش درودی باقی ابدی که پایان نپذیرد،
- ۳۶
وَلَا مُنْتَهَى لِأَمَدِهَا وَاجْعَلْ ذَلِكَ عَوْنًا لِي وَسَبَبًا لِنَجَاحِ طَلِبَتِي إِنَّكَ وَاسِعٌ كَرِيمٌ
و مدتش حد ندارد و آن را برای من سبب تایید و وسیلهی اجابت درخواست سازـ البته تو جامع کریمی.
- ۳۷
وَمِنْ حَاجَتِي يَا رَبِّ كَذَا وَكَذَا
و از احتیاجات مرا چنان و چناناست...
- ۳۸
فَضْلُكَ آنَسَنِي وَإِحْسَانُكَ دَلَّنِي
بخشش تو مرا تسلی داده و لطف تو مرا هدایت کردهاست.
- ۳۹
فَأَسْأَلُكَ بِكَ وَبِمُحَمَّدٍ وَآلِهِ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِمْ أَنْ لَا تَرُدَّنِي خَائِبًا
پس از تو میخواهم—به تو و به محمد و آلاش صلوات الله علیهم—که مرا مایوس برنفرستی.
- ۴۰
اَللَّهُمَّ وَإِنِّي وَجَدْتُ الطَّلَبَ إِلَيْكَ جَمِيلًا
ای الهی، خواستن از تو را نیکو یافتم.
- ۴۱
وَالتَّضَرُّعَ إِلَيْكَ نَفْعًا، وَالسُّؤَالَ مِنْ فَضْلِكَ غَنِيمَةً
و دعای تو را نافع یافتم و درخواست از فیض تو را سودرسان.
- ۴۲
وَرَأَيْتُ أَنَّ قِلَّةَ الْمَسْأَلَةِ إِلَيْكَ فَقْرٌ
و دیدم که کم خواستن از تو فقریاست.
- ۴۳
وَأَنَّ الْكَثِيرَ فِيهَا غِنًى، فَأَسْأَلُكَ يَا إِلَهِي
و بسیار در آن دولتیاست—پس از تو میخواهم ای الهی.
- ۴۴
مَا لَا يَنْقُصُكَ إِعْطَاؤُهُ، وَلَا يُضِرُّكَ وَهْبُهُ
زیرا عطا کردن تو را کم نمیکند و بخشش تو را ضرر نمیرساند.
- ۴۵
اَللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ، وَاقْضِ حَاجَتِي
ای الهی، پس درود فرست بر محمد و خاندانش و احتیاج مرا برآورده کن.
- ۴۶
وَاسْمَعْ دُعَائِي، وَاسْتَجِبْ نِدَائِي، وَلَا تَخَيَّبْ رَجَائِي
دعای مرا بشنو، ندایم را اجابت فرما و امیدم را مایوس مکن.
- ۴۷
وَكُنْ لِي فِي جَمِيعِ أُمُورِي وَلِيًّا وَحَافِظًا وَمُعِينًا
و برای من در تمام امور سرپرست و نگهبان و یاریدهنده باش.
- ۴۸
وَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ صَلَاةً دَائِمَةً لَا انْقِطَاعَ لَهَا
و درود فرست بر محمد و آلاش—دورودهای باقیای که هیچگاه پایان نپذیرد.
- ۴۹
وَلَا غَايَةَ لِأَمَدِهَا، وَلَا نِهَايَةَ لِعَدَدِهَا
بیحد در دوام و بیعدد در عدد.
- ۵۰
أللَّهُمَّ يَا مُنْتَهَى مَطْلَبِ الْحَاجَاتِ
ای الهی، ای قبلۀ الحوائج!
- ۵۱
وَيَا مَنْ عِنْدَه نَيْلُ الطَّلِبَاتِ
ای کسی که از طریق تو حاجات بر آورده میشود!
- ۵۲
وَيَا مَنْ لا يَبِيْعُ نِعَمَهُ بالأثْمَانِ
ای کسی که احسانات او را قیمت خریداری نمیکند!
- ۵۳
وَيَا مَنْ لا يُكَدِّرُ عَطَايَاهُ بِالامْتِنَانِ
ای کسی که هدایاهای خود را بواسطهٔ الزام به التزام غلیظ نمیکند!
- ۵۴
وَيَا مَنْ يُسْتَغْنَى بِهِ وَلاَ يُسْتَغْنَى عَنْهُ
ای کسی که با همراهی او چیزی نیاز نیست و بدون او چیزی نتوان کرد!
- ۵۵
وَيَا مَنْ يُرْغَبُ إلَيْهِ وَلا يُرْغَبُ عَنْهُ.
ای کسی که خواست ہمیشه سوی او روی آورده است و هرگز برگردانده نشده!
- ۵۶
وَيَا مَنْ لا تُفنى خَزَآئِنَهُ الْمَسَائِلُ
ای کسی که گنجینههای او بواسطهٔ درخواستها تنگ نمیشود!
- ۵۷
وَيَا مَنْ لاَ تُبَدِّلُ حِكْمَتَهُ الْوَسَائِلُ.
ای کسی که حکمت او بهیچ وسیلهای تبدیل نمیپذیرد!
- ۵۸
وَيَا مَنْ لاَ تَنْقَطِعُ عَنْهُ حَوَائِجُ الْمُحْتَاجِينَ
ای کسی که حاجات محتاج بهرگز قطع نمیشود از او!
- ۵۹
وَيَا مَنْ لاَ يُعَنِّيهِ دُعَاءُ الدَّاعِينَ
ای کسی که بواسطهٔ دعای داعیان به غم و رنج نمیآید!
- ۶۰
تَمَدَّحْتَ بِالْغَنَاءِ عَنْ خَلْقِكَ وَأَنْتَ أَهْلُ الْغِنَى عَنْهُمْ
تو خود را ستایش کردی بر بینیازی از مخلوقات خود، و این به تو شایان است که بینیاز باشی از ایشان،
- ۶۱
وَنَسَبْتَهُمْ إلَى الفَقْرِ وَهُمْ أَهْلُ الْفَقْرِ إلَيْكَ.
و تو بندگان را فقیری نسبت دادهای، و شایان است که ایشان نزد تو فقیر باشند.
- ۶۲
فَمَنْ حَاوَلَ سَدَّ خَلَّتِهِ مِنْ عِنْدِكَ
پس هر کسی که درصدد برطرف کردن کمالی خود باشد بواسطهٔ آنچه نزد تو است،
- ۶۳
وَرَامَ صَرْفَ الْفَقْر عَنْ نَفْسِهِ بِكَ فَقَدْ طَلَبَ حَاجَتَهُ
و خواستهای فقر خود را از خود برطرف کند بواسطهٔ تو، حاجت خود را به بهترین جای آن طلب کرده است
- ۶۴
فِي مَظَانِّها وَأَتَى طَلِبَتَهُ مِنْ وَجْهِهَا
و درخواست خود را از سوی درست آورده است.
- ۶۵
وَمَنْ تَوَجَّهَ بِحَاجَتِهِ إلَى أَحَد مِنْ خَلْقِكَ أَوْ جَعَلَهُ سَبَبَ نُجْحِهَا
لیکن هر کسی که درحاجت خود روی آورد سوی یکی از مخلوقات تو، یا سبب عطای حاجتش را
- ۶۶
دُونَكَ فَقَدْ تَعَرَّضَ لِلْحِرْمَانِ
نسبت دهد به غیر تو، خود را به حرمان آشکار کرده است
- ۶۷
وَاسْتَحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَوْتَ الاِحْسَانِ
و سزاوار است که از احسانات تو محروم بماند.
- ۶۸
أللَّهُمَّ وَلِي إلَيْكَ حَاجَةٌ قَـدْ قَصَّرَ عَنْهَـا جُهْدِي
الهی، من حاجتی دارم نزد تو: کوشش من در آن کوتاهی آورده است
- ۶۹
وَتَقَطَّعَتْ دُونَهَا حِيَلِي
و حیلههای من قبل از رسیدن به آن کوتاه شده است.
- ۷۰
وَسَوَّلَتْ لِيْ نَفْسِي رَفْعَهَا إلَى مَنْ يَرْفَعُ حَوَائِجَهُ إلَيْكَ
نفس من مرا بر آن واداشت که آن را به کسی ارائه دهم که حاجت خود را نزد تو ارائه میکند
- ۷۱
وَلاَ يَسْتَغْنِي فِي طَلِبَاتِهِ عَنْكَ
و بدون تو در درخواست خود هیچ کار نتواند کرد،
- ۷۲
وَهِيَ زَلَّةٌ مِنْ زَلَلِ الْخَاطِئِينَ
لیکن این یکی از لغزشهای گناهکاران است،
- ۷۳
وَعَثْرَةٌ مِنْ عَثَراتِ الْمُذْنِبِينَ
یکی از سقوطهای کاسران!
- ۷۴
ثُمَّ انْتَبَهْتُ بِتَذْكِيرِكَ لِي مِنْ غَفْلَتِي
سپس بواسطهٔ یادآوری تو، من از غفلت خود بیدار شدم،
- ۷۵
وَنَهَضْتُ بِتَوْفِيقِكَ مِنْ زَلَّتِي
بواسطهٔ توفیق تو، از سقوط خود برخاستم،
- ۷۶
وَ رَجَعتُ وَنَكَصْتُ بِتَسْـدِيدِكَ عَنْ عَثْـرَتِي
و بواسطهٔ هدایت تو، بازگشتم و از لغزش خود رجوع کردم.
- ۷۷
وَقُلْتُ: سُبْحَانَ رَبّي كَيْفَ يَسْأَلُ مُحْتَاجٌ مُحْتَاجـاً
گفتم: سبحان ربی! چگونه محتاج از محتاج میتواند درخواست کند؟
- ۷۸
وَأَنَّى يَرْغَبُ مُعْدِمٌ إلَى مُعْدِم؟
چگونه فقیر فقیر را التجا میکند؟
- ۷۹
فَقَصَدْتُكَ يا إلهِي بِالرَّغْبَةِ
پس به تو سرافراز آمدم الهی، در التجا،
- ۸۰
وَأَوْفَدْتُ عَلَيْكَ رَجَائِي بِالثِّقَةِ بِكَ
و امیدم را نزد تو فرستادم با اعتماد بر تو.
- ۸۱
وَعَلِمْتُ أَنَّ كَثِيرَ مَا أَسْأَلُكَ يَسِيرٌ فِي وُجْدِكَ
پیبرد چنانکه فراوانی آنچه از تو میخواهم، کم است برابر نزد دولت تو،
- ۸۲
وَأَنَّ خَطِيرَ مَا أَسْتَوْهِبُكَ حَقِيرٌ فِيْ وُسْعِكَ
و سنگینی آنچه از تو میطلبم، خسیس است برابر نزد فراوانی تو؛
- ۸۳
وَأَنَّ كَرَمَكَ لاَ يَضِيقُ عَنْ سُؤَال أحَد
کرم تو بر کسی درخواست تنگ نمیشود،
- ۸۴
وَأَنَّ يَدَكَ بِالْعَطايا أَعْلَى مِنْ كُلِّ يَد.
و دست تو در بخشش بالاتر است از ہر دستی!
- ۸۵
أللَهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَاحْمِلْنِي بِكَرَمِكَ عَلَى التَّفَضُّلِ
الهی، پس برکت فرما بر محمد و آل او، مرا به واسطهٔ کرم ایشان به بخشش بیسبب تو برساں
- ۸۶
وَلاَ تَحْمِلْنِي بِعَدْلِكَ عَلَى الاسْتِحْقَاقِ
و مرا بواسطهٔ عدل خود به آنچه شایستهٔ من است درنیاور!
- ۸۷
فَما أَنَا بِأَوَّلِ رَاغِبِ رَغِبَ إلَيْكَ فَأَعْطَيْتَهُ وَهُوَ يَسْتَحِقُّ الْمَنْعَ
نخستین التجاکنندهای نیستم که به تو التجا کرده باشم و تو بر او عطا کردی حالآنکه سزاوار نپذیرائی بود،
- ۸۸
وَلاَ بِأَوَّلِ سَائِل سَأَلَكَ فَأَفْضَلْتَ عَلَيْهِ وَهُوَ يَسْتَوْجِبُ الْحِرْمَانَ.
و نه نخستینیام که از تو خواسته باشم و کرم فراوان تو سوی او متوجه شده است حالآنکه وی سزاوار حرمان بود.
- ۸۹
أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ
الهی، برکت فرما بر محمد و آل او،
- ۹۰
وَكُنْ لِدُعَائِي مُجِيباً وَمِنْ نِدائِي قَرِيباً
دعای مرا اجابت کن، ندای مرا به خود نزدیک کن،
- ۹۱
وَلِتَضَرُّعِي رَاحِماً وَلِصَوْتِي سَامِعاً
بر التجای مرا رحمت فرما، به آواز مرا گوش فرا دہ،
- ۹۲
وَلاَ تَقْطَعْ رَجَائِي عَنْكَ وَلا تَبُتَّ سَبَبِي مِنْكَ
امیدم را نزد خود قطع مکن، نخ مرا به سوی خود بریده مکن،
- ۹۳
وَلاَ تُوَجِّهْنِي فِي حَاجَتيْ هَذِهِ وَغَيْرِهَا إلى سِوَاكَ
صورت مرا در این حاجت و سائر حاجات به سوی خود برگردان مکن،
- ۹۴
وَتَوَلَّنِي بِنُجْحِ طَلِبَتِي وَقَضاءِ حَاجَتِي
و برای خاطر من بایست به تکمیل درخواست من، و عطای حاجت من،
- ۹۵
وَنَيْلِ سُؤْلِي قَبْلَ زَوَالِي عَنْ مَوْقِفِي هَذَا
و حصول آنچه از تو خواستهام قبل از آنکه اين جا برخاسته شوم،
- ۹۶
بِتَيسِيرِكَ لِيَ الْعَسِيْرَ وَحُسْنِ تَقْدِيرِكَ لِي فِي جَمِيعِ الأُمُورِ.
بواسطهٔ آسان کردن مشکل برای من و نیکو فرماندهی تو برای من در تمام امور!
- ۹۷
وَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ صَلاَةً دَائِمَةً نَامِيَةً لاَ انْقِطَاعَ لأِبَدِهَا
برکت فرما بر محمد و آل او برکتی دائمی، روبهرفزون، پائیکه پائینامش قطع نداشته باشد
- ۹۸
وَلا مُنْتَهَى لأِمَدِهَا وَاجْعَلْ ذَلِكَ عَوْناً لِيْ وَسَبَباً لِنَجَاحِ طَلِبَتِي إنَّكَ وَاسِعٌ كَرِيْمٌ.
و مدتش حدی نشناسد، و آن را برای من یاری ساز و سبب اجابت درخواست من قرار ده! تو بیپایانالطول، بیمثالالکرم!
- ۹۹
وَمِنْ حَاجَتِي يَا رَبِّ كَذَا وَكَذَا
و از حاجاتهای من اے پروردگار، چنینچنین
- ۱۰۰
وَتَذْكُرُ حَاجَتَكَ ثمّ تَسْجُـدُ وَتَقُولُ فِي سُجُودِكَ:
سپس حاجت خود را ذکر کن، آنگاه سجده کن و در سجدهات بگو:
- ۱۰۱
فَضْلُكَ آنَسَنِي وَإحْسَانُكَ دَلَّنِي
نعمت تو مرا تسلی دادہ است و احسان تو برای من راه نمایاندہ است.
- ۱۰۲
فَأَسْأَلُكَ بِكَ وَبِمُحَمَّـد وَآلِهِ صَلَواتُكَ عَلَيْهمْ أَنْ لاَ تَرُدَّنِي خَائِباً.
پس از تو به تو و به محمد و اهل بیتاش (صلوات الله علیهم اجمعین) میخواهم که مرا مایوس برنگردانی!