الصحيفة السجادية - 39
صحیفه سجادیه - 39
۲۰۶ بند منبع: Sahifa al-Sajjadiya
این ترجمه با کمک ماشین انجام شده و در انتظار بازبینی علمی است. متن عربی بالا متن معتبر است.
- ۱
وَاكْسِرْ شَهْوَتِي عَنْ كُلِّ مَحْرَمٍ
و قطع عنی رغبتی من کل محرم
- ۲
وَازْوِ حِرْصِي عَنْ كُلِّ مَأثَمٍ
و اصرف عنی حرصی عن کل معصیة
- ۳
وَامْنَعْنِي عَنْ أَذَى كُلِّ مُؤْمِنٍ وَمُؤْمِنَةٍ وَمُسْلِمٍ وَمُسْلِمَةٍ
و احجبنی أن أضر مؤمناً و لا مؤمنة و لا مسلماً و لا مسلمة
- ۴
أَللَّهُمَّ وَأَيُّمَا عَبْدٍ نَالَ مِنِّي مَا حَظَرْتَ عَلَيْهِ
یا الله من عبادک من نلت منه ما حرمت علیه
- ۵
وَانْتَهَكَ مِنِّي مَا حَجَرْتَ عَلَيْهِ
و انتهکت منه ما حجرت علیه
- ۶
فَمَضَى بِظُلَامَتِي مَيِّتًا
فقد مضی ظلمی إياه و هو میت
- ۷
أَوْ حَصَلَتْ لِي قِبَلَهُ حَيًّا
أو بقی لی عليه و هو حی
- ۸
فَاغْفِرْ لَهُ مَا أَلَمَّ بِهِ مِنِّي
فاغفر له ما أصابه منی
- ۹
وَاعْفُ لَهُ عَمَّا أَدْبَرَ بِهِ عَنِّي
و اعف عنه ما حبسته عنه
- ۱۰
وَلَا تَقِفْهُ عَلَى مَا ارْتَكَبَ فِيَّ
و لا تؤاخذه بما عمل بی
- ۱۱
وَلَا تَكْشِفْهُ عَمَّا اكْتَسَبَ بِي
و لا تفضحه بما أخذته منی
- ۱۲
وَاجْعَلْ مَا سَمَحْتُ بِهِ مِنَ الْعَفْوِ عَنْهُمْ
و اجعل عفوی عنهم
- ۱۳
وَتَبَرَّعْتُ بِهِ مِنَ الصَّدَقَةِ عَلَيْهِمْ
و صدقتی علیهم
- ۱۴
أَزْكَى صَدَقَاتِ الْمُتَصَدِّقِينَ
أطهر صدقات المتصدقین
- ۱۵
وَأَعْلَى صِلاتِ الْمُتَقَرِّبِينَ
و أرفع أعمال المقربین
- ۱۶
وَعَوِّضْنِي مِنْ عَفْوِي عَنْهُمْ عَفْوَكَ
و استبدل عفوی عنهم بعفوک عنی
- ۱۷
وَمِنْ دُعَائِي لَهُمْ رَحْمَتَكَ
و دعائی لهم بدعاءك لی
- ۱۸
حَتَّى يَسْعَدَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنَّا بِفَضْلِكَ
فیسعد کل واحد منا برحمتك
- ۱۹
وَيَنْجُوَ كُلٌّ مِنَّا بِمَنِّكَ
و یسلم کل واحد منا ببركتك
- ۲۰
أَللَّهُمَّ وَأَيُّما عَبْدٍ مِنْ عَبِيدِكَ
یا الله أی عبد من عبادك
- ۲۱
أَدْرَكَهُ مِنِّي دَرَكٌ أَوْ مَسَّهُ مِنْ نَاحِيَتِي أَذًى
مسته منی أو آذاه عملی
- ۲۲
أَوْ لَحِقَهُ بِي أَوْ بِسَبَبِي ظُلْمٌ
أو ظلمه أو ظلمته بفعلی
- ۲۳
فَفُتُّهُ بِحَقِّهِ
أو أضعت له حقاً
- ۲۴
أَوْ سَبَقْتُهُ بِمَظْلَمَتِهِ
أو تسرعت إليه بسوء
- ۲۵
فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ
فصل علی محمد و آله
- ۲۶
وَأَرْضِهِ عَنِّي مِنْ وُجْدِكَ
و ارض عنه من فضلك
- ۲۷
وَأَوْفِهِ حَقَّهُ مِنْ عِنْدِكَ
و آته حقه من عندك
- ۲۸
ثُمَّ قِنِي مَا يُوجِبُ لَهُ حُكْمُكَ
ثم احمِ من حکم ما حکمت به علیه
- ۲۹
وَخَلِّصْنِي مِمَّا يَحْكُمُ بِهِ عَدْلُكَ
و أسلمنی من قضاء ما قضیت به
- ۳۰
فَإِنَّ قُوَّتِي لَا تَسْتَقِلُّ بِنَقِمَتِكَ
فإن قوتی لا تطیق عذابك
- ۳۱
وَإِنَّ طَاقَتِي لَا تَنْهَضُ بِسُخْطِكَ
و لا صبری یسع غضبك
- ۳۲
فَإِنَّكَ إِنْ تُكَافِنِي بِالْحَقِّ تُهْلِكْنِي
إن تحکم بالحق تهلكنی
- ۳۳
وَإِلَّا تَغَمَّدْنِي بِرَحْمَتِكَ تُوبِقْنِي
و لا أنجو إلا برحمتك
- ۳۴
أَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَوْهِبُكَ يَا إِلَهِي مَا لَا يَنْقُصُكَ بَذْلُهُ
یا الله أستوهبك ما لا تخسر بالإعطاء
- ۳۵
وَأَسْتَحْمِلُكَ مَا لَا يَبْهَظُكَ حَمْلُهُ
و أسألك أن تحمل عنی ما لا یثقل علیك
- ۳۶
أَسْتَوْهِبُكَ يَا إِلَهِي نَفْسِيَ الَّتِي لَمْ تَخْلُقْهَا لِتَمْتَنِعَ بِهَا مِنْ سُوءٍ
أرغب إليك فی نفسی التی ما خلقتها لتحبس عنها الشر
- ۳۷
أَوْ لِتَطَرَّقَ بِهَا إِلَى نَفْعٍ
و لا لتنتفع بها من وجه
- ۳۸
وَلَكِنْ أَنْشَأْتَهَا إِثْبَاتًا لِقُدْرَتِكَ عَلَى مِثْلِهَا
بل أنشأتها لتؤكد بمثلها قدرتك
- ۳۹
وَاحْتِجَاجًا بِهَا عَلَى شَكْلِهَا
و حجة علی مثل من مثله
- ۴۰
وَأَسْتَحْمِلُكَ مِنْ ذُنُوبِي مَا قَدْ بَهَظَنِي حَمْلُهُ
و أسألك أن تحمل عنی من ذنوبی ما یثقل علیّ
- ۴۱
وَأَسْتَعِينُ بِكَ عَلَى مَا قَدْ فَدَحَنِي ثِقْلُهُ
و أستعینك علی ما أكتسبت من ثقله
- ۴۲
فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ
فصل علی محمد و آله
- ۴۳
وَهَبْ لِنَفْسِي عَلَى ظُلْمِهَا نَفْسِي
و فرّج عن نفسی ما أساء بها
- ۴۴
وَوَكِّلْ رَحْمَتَكَ بِاحْتِمَالِ إصْرِي
و احمل عنی بسطتك عن ثقل أوزاری
- ۴۵
فَكَمْ قَدْ لَحِقَتْ رَحْمَتُكَ بِالْمُسِيئِينَ
كم مرة بلغت رحمتك المسیئین
- ۴۶
وَكَمْ قَدْ شَمِلَ عَفْوُكَ الظَّالِمِينَ
و كم مرة عم عفوك المتعدین
- ۴۷
فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَاجْعَلْنِي أُسْوَةَ مَنْ قَدْ أَنْهَضْتَهُ
فصل علی محمد و آله و اجعلنی ممن أنقذت
- ۴۸
بِتَجَاوُزِكَ عَنْ مَصَارِعِ الْخَاطِئِينَ
بعفوك من هوة الغاوین
- ۴۹
وَخَلَّصْتَهُ بِتَوْفِيقِكَ مِنْ وَرَطَاتِ الْمُجْرِمِينَ
و نجیته بهدایتك من فخاخ المجرمین
- ۵۰
فَأَصْبَحَ طَلِيقَ عَفْوِكَ مِنْ إسَارِ سُخْطِكَ
فصار بعفوك محلول الأسر من ربقة غضبك
- ۵۱
وَعَتِيقَ صُنْعِكَ مِنْ وَثَاقِ عَدْلِكَ
و آزاد شده از طوق عدالت تو به منّت تو
- ۵۲
إنَّكَ إنْ تَفْعَلْ ذَلِكَ يَا إِلَهِي تَفْعَلْهُ بِمَنْ
اگر تو این کاری کنی ای خدای من برای یکی
- ۵۳
لاَ يَجْحَدُ اسْتِحْقَاقَ عُقُوبَتِكَ
که هرگز استحقاق عقابت را نفی نمیکند
- ۵۴
وَلاَ يُبَرِّئُ نَفْسَهُ مِنِ اسْتِيجَابِ نَقِمَتِكَ
و خویش را از استحقاق غضب تو بری نمیسازد
- ۵۵
تَفْعَلُ ذَلِكَ يَا إِلَهِي بِمَنْ خَوْفُهُ مِنْكَ أَكْثَرُ مِنْ طَمَعِهِ فِيكَ
آنهایی را که خوف تو بر امیدشان غالب است
- ۵۶
وَبِمَنْ يَأْسُهُ مِنَ النَّجَاةِ أَوْكَدُ مِنْ رَجَائِهِ لِلْخَلاَصِ
و آنهایی که ناامیدی از رستگاری بر رجای سلامتشان غالب است
- ۵۷
لاَ أَنْ يَكُونَ يَأْسُهُ قُنُوطًا
نه به اینعلت که ناامیدی او کفر است
- ۵۸
أَوْ أَنْ يَكُونَ طَمَعُهُ اغْتِرَارًا
و نه امید او تهور است
- ۵۹
بَلْ لِقِلَّةِ حَسَنَاتِهِ بَيْنَ سَيِّئَاتِهِ
بلکه به سبب قلّت نیکوهایش در میان گناهانش
- ۶۰
وَضَعْفِ حُجَجِهِ فِي جَمِيعِ تَبِعَاتِهِ
و ضعف اعتذارش درباره تمام عواقب خویش
- ۶۱
فَأَمَّا أَنْتَ يَا إِلَهِي فَأَهْلٌ أَنْ لاَ يَغْتَرَّ بِكَ الصِّدِّيقُونَ
اما تو ای خدای من سزاوار است که خالصان درباره تو فریب نخوردند
- ۶۲
وَلاَ يَيْأَسَ مِنْكَ الْمُجْرِمُونَ
و مجرمان از تو ناامید نگردند
- ۶۳
لاِنَّكَ الرَّبُّ الْعَظِيمُ الَّذِيْ لاَ يَمْنَعُ أَحَدًا فَضْلَهُ
زیرا تو خدایی بزرگی که احسانت را از کسی دریغ نمیدانی
- ۶۴
وَلاَ يَسْتَقْصِي مِنْ أَحَدٍ حَقَّهُ
و حق کسی را درتمام به او نمیخواهی
- ۶۵
تَعَالَى ذِكْرُكَ عَنِ الْمَذْكُورِينَ
تنزیه یافته یادت بر بالای یادشدگان
- ۶۶
وَتَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُكَ عَنِ الْمَنْسُوبِينَ
و مقدّس باشند نامهایت بر بالای نامنهادگان
- ۶۷
وَفَشَتْ نِعْمَتُكَ فِي جَمِيعِ الْمَخْلُوقِينَ
و نعمتهایت در تمام خلق منتشر گشتهاند
- ۶۸
فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى ذَلِكَ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ
پس برای تو تمام حمد به سبب اینها ای پروردگار جهانیان
- ۶۹
أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ
الهی بارک علی محمد و آل محمد
- ۷۰
وَاكْسِرْ شَهْوَتِي عَنْ كُـلِّ مَحْرَم،
و اقطع عنّی تعلّق کل حرام
- ۷۱
وَازْوِ حِـرْصِي عَنْ كُلِّ مَأثَم،
و انزع عن نفسی طمع کل معصیه
- ۷۲
وَامْنَعْنِي عَنْ أَذَى كُـلِّ مُؤْمِن وَمُؤْمِنَـة وَمُسْلِم وَمُسْلِمَة،
و حرّمنی علی ایذاء کل مؤمن و مؤمنه و کل مسلم و مسلمه
- ۷۳
أللَّهُمَّ وَأَيُّمَا عَبْد نالَ مِنِّي مَا حَظَرْتَ عَلَيْهِ،
الهی فإن اذاني احد من عبادک فیما حرّمت علیه
- ۷۴
وَانْتَهَكَ مِنِّي مَا حَجَرْتَ عَلَيْهِ،
او انتهك حرمتي فیما الجأت الیه
- ۷۵
فَمَضَى بِظُلاَمَتِي مَيِّتاً،
و مات و لم أصل حقّه
- ۷۶
أَوْ حَصَلَتْ لِيْ قِبَلَهُ حَيّاً،
او ادرکه فی حیاته و کانت لی علیه دعوه
- ۷۷
فَاغْفِرْ لَهُ مَا أَلَمَّ بِهِ مِنِّي،
فاغفر له ما اساء الیّ
- ۷۸
وَاعْفُ لَهُ عَمَّا أَدْبَرَ بِهِ عَنِّي،
و اعف عنه فیما اساء الیّ و تولّی عن دعائي
- ۷۹
وَلاَ تَقِفْـهُ عَلَى مَا ارْتَكَبَ فِيَّ،
و لا تسأله عمّا جنی علیّ
- ۸۰
وَلاَ تَكْشِفْهُ عَمَّا اكْتَسَبَ بِيْ،
و لا تعاقبه علی ما کسب من قبلي
- ۸۱
وَاجْعَلْ مَا سَمَحْتُ بِهِ مِنَ الْعَفْـوِ عَنْهُمْ
و اجعل عفوي عن عبادک کذلک الصّدقه
- ۸۲
وَتَبَرَّعْتُ بِـهِ مِنَ الصَّدَقَةِ عَلَيْهِمْ
و احسني اليهم ما اتصدّق به عليهم
- ۸۳
أَزْكَى صَدَقَاتِ الْمُتَصَدِّقِينَ
من أصفی صدقات الصّادقين
- ۸۴
وَأَعْلَى صِلاَتِ الْمُتَقَرِّبِينَ،
و أفضل هدای المتقرّبين الیک
- ۸۵
وَعَوِّضْنِي مِنْ عَفْوِي عَنْهُمْ عَفْوَكَ
و اجزني عن عفوي عنهم بعفوک عنّي
- ۸۶
وَمِنْ دُعَائِي لَهُمْ رَحْمَتَكَ
و اجزني عن دعائي لهم برحمتك لهم
- ۸۷
حَتَّى يَسْعَدَ كُلُّ وَاحِد مِنَّا بِفَضْلِكَ
حتی ینال کلّ واحد منّا سعاده برزقک
- ۸۸
وَيَنْجُوَ كُلٌّ مِنَّا بِمَنِّكَ.
و ينال الخلاص برأفتک
- ۸۹
أللَّهُمَّ وَأَيُّما عَبْد مِنْ عَبِيْدِكَ
الهی إن کان لک عبد اصابه بسببي مکروه
- ۹۰
أدرَكَهُ مِنِّي دَرَكٌ أَوْ مَسَّهُ مِنْ نَاحِيَتِي أَذَىً،
او الحقه من جهتي ضرر
- ۹۱
أَوْ لَحِقَـهُ بِي أَوْ بِسَبَبي ظُلْمٌ
او جری الیه من قبلي ظلم
- ۹۲
فَفُتُّهُ بِحَقِّـهِ،
و قصّرت عن أداء حقّه
- ۹۳
أَوْسَبَقْتُهُ بِمَظْلَمَتِهِ،
او سبقت الیه بدعواي و هو حي
- ۹۴
فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ،
فبارک لك محمّد و آل محمّد
- ۹۵
وَأَرْضِهِ عَنِّي مِنْ وُجْدِكَ، وَأَوْفِهِ حَقَّهُ مِنْ عِنْدِكَ،
و اقضِ عنّي حقّه من عندك و أعطِه الرضا عنّي
- ۹۶
ثُمَّ قِنيْ مَا يُوجِبُ لَهُ حُكْمُكَ،
و اسلمني ممّا حكمت به
- ۹۷
وَخَلِّصْنِي مِمَّا يَحْكُمُ بِهِ عَدْلُكَ،
و نجّني ممّا قضيت به
- ۹۸
فَإنَّ قُوَّتِي لا تَسْتَقِلُّ بِنَقِمَتِكَ،
فإنّ قوّتي لا تطيق نقمتك
- ۹۹
وَإنَّ طَاقتِي لا تَنْهَضُ بِسُخْطِكَ،
و لا يستطيع ملكي الوقوف علی سخطك
- ۱۰۰
فَإنَّكَ إنْ تُكَـافِنِي بِالْحَقِّ تُهْلِكْنِي،
و إن تعاقب بالحقّ تهلكني
- ۱۰۱
وَإلاّ تَغَمَّـدْنِي بِرَحْمَتِكَ تُوبِقْنِي.
و اگر تو مرا در رحمت خود محافظت نکنی، مرا ویران خواهی کرد.
- ۱۰۲
أللَّهُمَّ إنِّي أَسْتَوْهِبُكَ يَا إلهِي مَا لا يَنْقُصُكَ بَذْلُهُ،
خدایا از تو میخواهم ای خدای من، بخششی که از دارایی تو نکاهد.
- ۱۰۳
وَأَسْتَحْمِلُكَ مَا لا يَبْهَظُكَ حَمْلُهُ،
و أسألك أن تحمل حملاً لا يثقلك.
- ۱۰۴
أَسْتَوْهِبُكَ يَا إلهِي نَفْسِيَ الَّتِيْ لَمْ تَخْلُقْهَا لِتَمْتَنِعَ بِهَا مِنْ سُوء،
الهم إنی أسألك أن تعطی نفسی التی لم تخلقها لتصرف عن نفسك.
- ۱۰۵
أَوْ لِتَطَرَّقَ بِهَا إلى نَفْع،
و لا لتجد سبیل الربح.
- ۱۰۶
وَلكِنْ أَنْشَأتَهَا إثْبَاتاً لِقُدْرَتِكَ عَلَى مِثْلِهَا،
بل أخرجت به لتظهر قدرتك على مثله.
- ۱۰۷
وَاحْتِجَاجاً بِهَا عَلَى شَكْلِهَا،
و لتحتج به على نظیره.
- ۱۰۸
وَأَسْتَحْمِلُكَ مِنْ ذُنُوبِي مَا قَدْ بَهَظَنِي حَمْلُهُ،
أسألك أن تحمل عنی ثقل ذنوبی التی أثقلت على.
- ۱۰۹
وَأَسْتَعِينُ بِكَ عَلَى مَا قَدْ فَدَحَنِي ثِقْلُهُ.
و أستعین بك على ما أثقل علی من أوزاره.
- ۱۱۰
فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ،
فصل على محمد و آله.
- ۱۱۱
وَهَبْ لِنَفْسِي عَلَى ظُلْمِهَا نَفْسِيْ،
و آتِ نفسی رغم ظلمها.
- ۱۱۲
وَوَكِّلْ رَحْمَتَكَ بِاحْتِمَالِ إصْرِي،
و اجعل رحمتك حملاء عبئی.
- ۱۱۳
فَكَمْ قَدْ لَحِقَتْ رَحْمَتُكَ بِالْمُسِيئِينَ،
كم من طالح قد أحاطت به رحمتك!
- ۱۱۴
وَكَمْ قَدْ شَمِلَ عَفْوُكَ الظَّالِمِينَ.
و كم من ظالم قد عفت عنه عفوك!
- ۱۱۵
فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَاجْعَلْنِي أُسْوَةَ مَنْ قَدْ أَنْهَضْتَهُ
فصل على محمد و آله و اجعلنی نموذج من أيقظت به.
- ۱۱۶
بِتَجَاوُزِكَ عَنْ مَصَارِعِ الْخَاطِئِينَ،
بحلمك من علل الآثمین المهلکة.
- ۱۱۷
وَخَلَّصْتَهُ بِتَوْفِيقِكَ مِنْ وَرَطَاتِ الْمُجْرِمِينَ،
و أنقذت بتوفیقك من أحبال المجرمین المضنیة.
- ۱۱۸
فَأَصْبَحَ طَلِيقَ عَفْوِكَ مِنْ إسَارِ سُخْطِكَ،
حتی أنهض بعفوك مطلقاً من أسر سخطك.
- ۱۱۹
وَعَتِيقَ صُنْعِكَ مِنْ وَثَاقِ عَدْلِكَ،
و منطلقاً بإحسانك من قیود عدلك.
- ۱۲۰
إنَّكَ إنْ تَفْعَلْ ذَلِكَ يَا إلهِي تَفْعَلْهُ بِمَنْ
فإنك إن فعلت ذلك یا إلهی فعلته لمن.
- ۱۲۱
لاَ يَجْحَدُ اسْتِحْقَاقَ عُقُوبَتِكَ،
لا ینکر استحقاقه عذابك.
- ۱۲۲
وَلاَ يُبَرِّئُ نَفْسَهُ مِنِ اسْتِيجَابِ نَقِمَتِكَ،
و لا یبرء نفسه من استیجاب نقمتك.
- ۱۲۳
تَفْعَلُ ذلِكَ يَا إلهِي بِمَنْ خَوْفُهُ مِنْكَ أَكْثَرُ مِنْ طَمَعِهِ فِيكَ،
افعل ذلك یا إلهی لمن خوفك أعظم من طمعه فیك.
- ۱۲۴
وَبِمَنْ يَأْسُهُ مِنَ النَّجَاةِ أَوْكَدُ مِنْ رَجَائِهِ لِلْخَلاَصِ،
و إیاسه من خلاصه أثبت من رجائه للنجاة.
- ۱۲۵
لاَ أَنْ يَكُونَ يَأْسُهُ قُنُوطَاً
لیس یأسه كفراً.
- ۱۲۶
أَوْ أَنْ يَكُونَ طَمَعُهُ اغْتِرَاراً
و لا طمعه غروراً.
- ۱۲۷
بَلْ لِقِلَّةِ حَسَنَاتِهِ بَيْنَ سَيِّئاتِهِ،
لا بل أعماله الصالحة قلیلة فی جنب أعماله السیئة.
- ۱۲۸
وَضَعْفِ حُجَجِهِ فِي جَمِيعِ تَبِعَاتِهِ،
و حجته ضعیفة أمام كل ما یلزمه من أفعاله.
- ۱۲۹
فَأَمَّا أَنْتَ يَا إلهِي فَأَهْلٌ أَنْ
لكنك أنت یا إلهی أهل لأن.
- ۱۳۰
لاَ يَغْتَرَّ بِكَ الصِّدِّيقُونَ،
لا یخدع الصالحون ظنهم فیك.
- ۱۳۱
وَلاَ يَيْأَسَ مِنْكَ الْمُجْرِمُونَ،
و لا یقنط المذنبون من رحمتك.
- ۱۳۲
لاَِنَّكَ ألرَّبُّ الْعَظِيمُ الَّذِيْ لاَ يَمْنَعُ أَحَداً فَضْلَهُ
فأنت رب الحول و القوة تحبس فضلك عن أحد.
- ۱۳۳
وَلاَ يَسْتَقْصِي مِنْ أَحَد حَقَّـهُ.
و لا تأخذ حقك كاملاً من أحد.
- ۱۳۴
تَعَالى ذِكْرُكَ عَنِ الْمَذْكُورِينَ،
عالی ذكرك فوق المذكورین.
- ۱۳۵
وَتَقَدَّست أَسْمَاؤُكَ عَنِ الْمَنْسُوبِينَ،
و قدسی أسماؤك عن الموصوفین.
- ۱۳۶
وَفَشَتْ نِعْمَتُكَ فِيْ جَمِيْعِ الْمَخْلُوقِينَ،
و عریض فضلك على جمیع خلقك.
- ۱۳۷
فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى ذَلِكَ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ .
فلك الحمد على ذلك یا رب العالمین.
- ۱۳۸
أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ
الهم صلِ على محمد و آله.
- ۱۳۹
وَاكْسِرْ شَهْوَتِي عَنْ كُلِّ مَحْرَمٍ
و اكسر عنی سورة كل شهوة محرمة.
- ۱۴۰
وَازْوِ حِرْصِي عَنْ كُلِّ مَأثَمٍ
و اسلب عنی طلب كل معصیة.
- ۱۴۱
وَامْنَعْنِي عَنْ أَذَى كُلِّ مُؤْمِنٍ وَمُؤْمِنَةٍ وَمُسْلِمٍ وَمُسْلِمَةٍ
و احجب عن إیذاء أحد من المؤمنین و المؤمنات و المسلمین و المسلمات.
- ۱۴۲
أَللَّهُمَّ وَأَيُّمَا عَبْدٍ نالَ مِنِّي مَا حَظَرْتَ عَلَيْهِ
الهم و إن كان أحد من عبادك قد آذانی فیما حرمت.
- ۱۴۳
وَانْتَهَكَ مِنِّي مَا حَجَرْتَ عَلَيْهِ
أو انتهك حرمتی فیما نهیت.
- ۱۴۴
فَمَضَى بِظُلاَمَتِي مَيِّتاً
و إن كان قد مات قبل أن أقتص منه.
- ۱۴۵
أَوْ حَصَلَتْ لِي قِبَلَهُ حَيّاً
أو أدركته الحیاة و لی علیه شكایة.
- ۱۴۶
فَاغْفِرْ لَهُ مَا أَلَمَّ بِهِ مِنِّي
فاغفر له ما فعل بی.
- ۱۴۷
وَاعْفُ لَهُ عَمَّا أَدْبَرَ بِهِ عَنِّي
و اعف عنه فیما اعتدی علی به.
- ۱۴۸
وَلاَ تَقِفْـهُ عَلَى مَا ارْتَكَبَ فِيَّ
و لا تستقص منه حقی.
- ۱۴۹
وَلاَ تَكْشِفْهُ عَمَّا اكْتَسَبَ بِيْ
و لا تفضحه بما استكسب بی.
- ۱۵۰
وَاجْعَلْ مَا سَمَحْتُ بِهِ مِنَ الْعَفْـوِ عَنْهُمْ
و اجعل سماحتی على عبادك.
- ۱۵۱
وَتَبَرَّعْتُ بِـهِ مِنَ الصَّدَقَةِ عَلَيْهِمْ
و حصتی از صدقتم نسبت به آنان
- ۱۵۲
أَزْكَى صَدَقَاتِ الْمُتَصَدِّقِينَ
پاکترین صدقهٔ صادقان
- ۱۵۳
وَأَعْلَى صِلاَتِ الْمُتَقَرِّبِينَ
و اعلیٰ هدیهٔ متقربین به تو
- ۱۵۴
وَعَوِّضْنِي مِنْ عَفْوِي عَنْهُمْ عَفْوَكَ
جزایم بر عفو آنان عفو تو
- ۱۵۵
وَمِنْ دُعَائِي لَهُمْ رَحْمَتَكَ
و بر دعایم برایشان رحمت تو
- ۱۵۶
حَتَّى يَسْعَدَ كُلُّ وَاحِد مِنَّا بِفَضْلِكَ
تا هر یکی ما به فضل تو به سعادت رسد
- ۱۵۷
وَيَنْجُوَ كُلٌّ مِنَّا بِمَنِّكَ
و هر یکی به لطف تو به نجات پیوندد
- ۱۵۸
أللَّهُمَّ وَأَيُّما عَبْد مِنْ عَبِيْدِكَ
خدایا اگر بندهای از بندگان تو هست
- ۱۵۹
أدرَكَهُ مِنِّي دَرَكٌ أَوْ مَسَّهُ مِنْ نَاحِيَتِي أَذَىً
که از طرف من بلایی به وی رسد یا نقصانی به وی رود
- ۱۶۰
أَوْ لَحِقَـهُ بِي أَوْ بِسَبَبي ظُلْمٌ
یا ظلمی بر وی غالب آید از طریق من یا به واسطهٔ من
- ۱۶۱
فَفُتُّهُ بِحَقِّـهِ
و من حق وی را ادا نکنم
- ۱۶۲
أَوْسَبَقْتُهُ بِمَظْلَمَتِهِ
یا بر وی شکایت کند پیش از من
- ۱۶۳
فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ
صلِّ علی محمد و آل محمد
- ۱۶۴
وَأَرْضِهِ عَنِّي مِنْ وُجْدِكَ وَأَوْفِهِ حَقَّهُ مِنْ عِنْدِكَ
او را از طرف من بثروت خود غنی ساز و حقش را تمام از عند خود بده
- ۱۶۵
ثُمَّ قِنيْ مَا يُوجِبُ لَهُ حُكْمُكَ
سپس مرا از آن چه قضایت لازم آرد حفظ کن
- ۱۶۶
وَخَلِّصْنِي مِمَّا يَحْكُمُ بِهِ عَدْلُكَ
و از آن چه عدل تو برطرف سازد نجات بخش
- ۱۶۷
فَإنَّ قُوَّتِي لا تَسْتَقِلُّ بِنَقِمَتِكَ
که قوت من بار انتقام تو را تحمل نتواند کرد
- ۱۶۸
وَإنَّ طَاقتِي لا تَنْهَضُ بِسُخْطِكَ
و طاقت من بر مقابلهٔ ناخشنودی تو قیام نتواند نمود
- ۱۶۹
فَإنَّكَ إنْ تُكَـافِنِي بِالْحَقِّ تُهْلِكْنِي
اگر تو مرا به حق جزا دهی، تو مرا هلاک کنی
- ۱۷۰
وَإلاّ تَغَمَّـدْنِي بِرَحْمَتِكَ تُوبِقْنِي
و اگر تو مرا در رحمت خود سپر ندهی، تو مرا ویران سازی
- ۱۷۱
أللَّهُمَّ إنِّي أَسْتَوْهِبُكَ يَا إلهِي مَا لا يَنْقُصُكَ بَذْلُهُ
خدایا من از تو میخواهم که عطایی بده، ای خدای من، که عطای آن تو را ناقص نکند
- ۱۷۲
وَأَسْتَحْمِلُكَ مَا لا يَبْهَظُكَ حَمْلُهُ
و از تو میخواهم که بار داری، آنچه بردارش بار تو را سنگین نکند
- ۱۷۳
أَسْتَوْهِبُكَ يَا إلهِي نَفْسِيَ الَّتِيْ لَمْ تَخْلُقْهَا لِتَمْتَنِعَ بِهَا مِنْ سُوء
خدایا من از تو میخواهم که جان مرا ببخشی، آنجان که تو نه برای دوری از شر خود خلق کردی
- ۱۷۴
أَوْ لِتَطَرَّقَ بِهَا إلى نَفْع
و نه برای یافتن راه سود
- ۱۷۵
وَلكِنْ أَنْشَأتَهَا إثْبَاتاً لِقُدْرَتِكَ عَلَى مِثْلِهَا
بلکه برای ظهور قدرت تو بر نظیر آن
- ۱۷۶
وَاحْتِجَاجاً بِهَا عَلَى شَكْلِهَا
و استدلال بر مثیل آن
- ۱۷۷
وَأَسْتَحْمِلُكَ مِنْ ذُنُوبِي مَا قَدْ بَهَظَنِي حَمْلُهُ
من از تو میخواهم که گناهان مرا كه بردارش مرا فشرد ببر
- ۱۷۸
وَأَسْتَعِينُ بِكَ عَلَى مَا قَدْ فَدَحَنِي ثِقْلُهُ
و از تو کمک میطلبم در آنچه سنگینی آن مرا ستم کند
- ۱۷۹
فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ
صلِّ علی محمد و آل محمد
- ۱۸۰
وَهَبْ لِنَفْسِي عَلَى ظُلْمِهَا نَفْسِيْ
جان مرا به رغم ستمش ببخشایش
- ۱۸۱
وَوَكِّلْ رَحْمَتَكَ بِاحْتِمَالِ إصْرِي
و رحمت خود را برای بردن بار من منصوب ساز
- ۱۸۲
فَكَمْ قَدْ لَحِقَتْ رَحْمَتُكَ بِالْمُسِيئِينَ
بسا ستمگران كه رحمت تو بر آنان فریب خورده
- ۱۸۳
وَكَمْ قَدْ شَمِلَ عَفْوُكَ الظَّالِمِينَ
بسا گناهکاران كه عفو تو آنان را احاطه كرده
- ۱۸۴
فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَاجْعَلْنِي أُسْوَةَ مَنْ قَدْ أَنْهَضْتَهُ
صلِّ علی محمد و آل محمد و اجعل نمونهٔ من ممن اسْتَيْقَظْتَ
- ۱۸۵
بِتَجَاوُزِكَ عَنْ مَصَارِعِ الْخَاطِئِينَ
به بردباری تو از بلاهای کشنده گناهکاران
- ۱۸۶
وَخَلَّصْتَهُ بِتَوْفِيقِكَ مِنْ وَرَطَاتِ الْمُجْرِمِينَ
و نجات داده به توفیق تو از تنگناهای پیچیدهٔ گناهکاران
- ۱۸۷
فَأَصْبَحَ طَلِيقَ عَفْوِكَ مِنْ إسَارِ سُخْطِكَ
تا برخیزم به عفو تو آزاد شده از قیود ناخشنودی تو
- ۱۸۸
وَعَتِيقَ صُنْعِكَ مِنْ وَثَاقِ عَدْلِكَ
و رهیده به احسان تو از بند عدل تو
- ۱۸۹
إنَّكَ إنْ تَفْعَلْ ذَلِكَ يَا إلهِي تَفْعَلْهُ بِمَنْ
شاید اگر تو این کنی، خدایا، کردی به کسی
- ۱۹۰
لاَ يَجْحَدُ اسْتِحْقَاقَ عُقُوبَتِكَ
که استحقاق عذاب تو را انکار نکند
- ۱۹۱
وَلاَ يُبَرِّئُ نَفْسَهُ مِنِ اسْتِيجَابِ نَقِمَتِكَ
و نه خود را از سزای انتقام تو براءت دهد
- ۱۹۲
تَفْعَلُ ذلِكَ يَا إلهِي بِمَنْ خَوْفُهُ مِنْكَ أَكْثَرُ مِنْ طَمَعِهِ فِيكَ
این کن، خدایا، برای کسی که خوف تو از آرزو تو بیشتر است
- ۱۹۳
وَبِمَنْ يَأْسُهُ مِنَ النَّجَاةِ أَوْكَدُ مِنْ رَجَائِهِ لِلْخَلاَصِ
و نامیدی وی از رستگاری ثابتتر از امید وی برای سلامتی
- ۱۹۴
لاَ أَنْ يَكُونَ يَأْسُهُ قُنُوطَاً
نه آنکه نامیدی وی ناامیدی است
- ۱۹۵
أَوْ أَنْ يَكُونَ طَمَعُهُ اغْتِرَاراً
و نه آنکه انتظار وی فریب است
- ۱۹۶
بَلْ لِقِلَّةِ حَسَنَاتِهِ بَيْنَ سَيِّئاتِهِ
بلکه اعمال نیک وی کم در میان اعمال بد وی است
- ۱۹۷
وَضَعْفِ حُجَجِهِ فِي جَمِيعِ تَبِعَاتِهِ
و حجج وی ضعیف در برابر هر آنچه بر وی واجب است
- ۱۹۸
فَأَمَّا أَنْتَ يَا إِلَٰهِي فَأَهْلٌ أَنْ
لکن تو، خدایا، شایستهٔ آن هستی
- ۱۹۹
لاَ يَغْتَرَّ بِكَ الصِّدِّيقُونَ
که نیکوکاران در تو مغرور نشوند
- ۲۰۰
وَلاَ يَيْأَسَ مِنْكَ الْمُجْرِمُونَ
و گناهکاران از تو نامید نشوند
- ۲۰۱
لِأَنَّكَ الرَّبُّ الْعَظِيمُ الَّذِي لاَ يَمْنَعُ أَحَدًا فَضْلَهُ
زیرا تو خدای تواناییی، کسی را از بخشش خود محروم نمیکنی
- ۲۰۲
وَلاَ يَسْتَقْصِي مِنْ أَحَدٍ حَقَّهُ
و از کسی حق تمام نمیستانی
- ۲۰۳
تَعَالَى ذِكْرُكَ عَنِ الْمَذْكُورِينَ
عالی است یادت بر بالای آنان که یاد میشوند
- ۲۰۴
وَتَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُكَ عَنِ الْمَنْسُوبِينَ
مقدساند نامهای تو بر فراتر از آنان که وصف میشوند
- ۲۰۵
وَفَشَتْ نِعْمَتُكَ فِي جَمِيعِ الْمَخْلُوقِينَ
گسترده است احسانت در میان تمام موجودات
- ۲۰۶
فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى ذَلِكَ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ
ستایش تو را بر این کار، اے پروردگار جهانیان