TheShia

الصحيفة السجادية - 6

صحیفه سجادیه - 6

۳۴۴ بند منبع: Sahifa al-Sajjadiya

این ترجمه با کمک ماشین انجام شده و در انتظار بازبینی علمی است. متن عربی بالا متن معتبر است.

  1. ۱

    وَمَيَّزَ بَيْنَهُمَا بِقُدْرَتِهِ،

    و میان آن دو را به قدرت خویش تمایز بخشید،

  2. ۲

    وَجَعَلَ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا حَدّاً مَحْدُوداً، وَأَمَداً مَمْدُوداً،

    و برای هر یک از آن دو حدّی معیّن و مدّتی درازناک قرار داد،

  3. ۳

    يُولِجُ كُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا فِي صَاحِبِهِ،

    هر یک از آن دو را در دیگری داخل می‌کند،

  4. ۴

    وَيُولِجُ صَاحِبَهُ فِيهِ بِتَقْدِيرٍ مِنْهُ لِلْعِبَادِ،

    و دیگری را در آن داخل می‌کند، به تقدیری از جانب خود برای بندگان،

  5. ۵

    فِيمَا يَغْذُوهُمْ بِهِ وَيُنْشِئُهُمْ عَلَيْهِ،

    در آنچه بدان روزی‌شان می‌دهد و بر آن پرورش‌شان می‌دهد.

  6. ۶

    فَخَلَقَ لَهُمُ اللَّيْلَ لِيَسْكُنُوا فِيهِ مِنْ حَرَكَاتِ التَّعَبِ،

    پس شب را برایشان آفرید تا در آن از حرکات خستگی آرام گیرند،

  7. ۷

    وَنَهَضَاتِ النَّصَبِ، وَجَعَلَهُ لِبَاساً لِيَلْبَسُوا مِنْ رَاحَتِهِ وَمَنَامِهِ،

    و از خیزش‌های سختی، و آن را جامه‌ای ساخت تا از آسایش و خوابش بپوشند،

  8. ۸

    فَيَكُونَ ذَلِكَ جَمَاماً وَقُوَّةً، وَلِيَنَالُوا بِهِ لَذَّةً وَشَهْوَةً.

    تا آن برایشان آسایش و نیرو باشد، و تا به واسطه آن لذّت و شادمانی یابند.

  9. ۹

    وَخَلَقَ لَهُمُ النَّهَارَ مُبْصِراً لِيَبْتَغُوا فِيهِ مِنْ فَضْلِهِ،

    و روز را روشن برایشان آفرید تا در آن از فضل او بجویند،

  10. ۱۰

    وَلِيَتَسَبَّبُوا إِلَى رِزْقِهِ، وَيَسْرَحُوا فِي أَرْضِهِ،

    و تا به روزی او دست یابند و در زمینش بگردند،

  11. ۱۱

    طَلَباً لِمَا فِيهِ نَيْلُ الْعَاجِلِ مِنْ دُنْيَاهُمْ،

    به جستجوی آنچه از دنیایشان به زودی به دست آید،

  12. ۱۲

    وَدَرَكُ الْآجِلِ فِي أُخْرَاهُمْ. بِكُلِّ ذَلِكَ يُصْلِحُ شَأْنَهُمْ،

    و دریافت آخرت در سرای دیگرشان. به همه اینها حال‌شان را اصلاح می‌کند،

  13. ۱۳

    وَيَبْلُو أَخْبَارَهُمْ وَيَنْظُرُ كَيْفَ هُمْ فِي أَوْقَاتِ طَاعَتِهِ،

    و اعمالشان را می‌آزماید و می‌نگرد که چگونه‌اند در اوقات طاعتش،

  14. ۱۴

    وَمَنَازِلِ فُرُوضِهِ وَمَوَاقِعِ أَحْكَامِهِ،

    و جایگاه‌های واجباتش و محل‌های احکامش،

  15. ۱۵

    لِيَجْزِيَ الَّذِينَ أَسَاءُوا بِمَا عَمِلُوا وَيَجْزِيَ الَّذِينَ أَحْسَنُوا بِالْحُسْنَى.

    تا آنان را که بدی کردند به کرده‌هایشان جزا دهد و آنان را که نیکی کردند به نیکی پاداش دهد.

  16. ۱۶

    اَللَّهُمَّ فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا فَلَقْتَ لَنَا مِنَ الْإِصْبَاحِ،

    خدایا، پس ستایش تو راست بر آنچه صبح را برای ما شکافتی،

  17. ۱۷

    وَمَتَّعْتَنَا بِهِ مِنْ ضَوْءِ النَّهَارِ،

    و ما را از روشنایی روز بهره‌مند ساختی،

  18. ۱۸

    وَبَصَّرْتَنَا مِنْ مَطَالِبِ الْأَقْوَاتِ،

    و راه‌های جستن روزی را به ما نمایاندی،

  19. ۱۹

    وَوَقَيْتَنَا فِيهِ مِنْ طَوَارِقِ الْآفَاتِ.

    و در آن از آفات ناگهانی‌مان محافظت کردی.

  20. ۲۰

    أَصْبَحْنَا وَأَصْبَحَتِ الْأَشْيَاءُ كُلُّهَا بِجُمْلَتِهَا لَكَ:

    صبح کردیم و همه چیزها یکسره از آنِ تواند:

  21. ۲۱

    سَمَاؤُهَا وَأَرْضُهَا وَمَا بَثَثْتَ فِي كُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا،

    آسمانش و زمینش و آنچه در هر یک از آن دو پراکنده ساختی،

  22. ۲۲

    سَاكِنُهُ وَمُتَحَرِّكُهُ وَمُقِيمُهُ وَشَاخِصُهُ،

    ساکنش و متحرّکش و مقیمش و رونده‌اش،

  23. ۲۳

    وَمَا عَلَا فِي الْهَوَاءِ وَمَا كَنَّ تَحْتَ الثَّرَى،

    و آنچه در هوا بالا رفت و آنچه در زیر خاک نهان شد.

  24. ۲۴

    أَصْبَحْنَا فِي قَبْضَتِكَ، يَحْوِينَا مُلْكُكَ وَسُلْطَانُكَ،

    صبح کردیم در قبضه تو، مُلک و سلطانت ما را فرا گرفته،

  25. ۲۵

    وَتَضُمُّنَا مَشِيَّتُكَ، وَنَتَصَرَّفُ عَنْ أَمْرِكَ، وَنَتَقَلَّبُ فِي تَدْبِيرِكَ،

    و مشیّتت ما را در بر گرفته، و به فرمان تو تصرّف می‌کنیم و در تدبیر تو می‌گردیم،

  26. ۲۶

    لَيْسَ لَنَا مِنَ الْأَمْرِ إِلَّا مَا قَضَيْتَ، وَلَا مِنَ الْخَيْرِ إِلَّا مَا أَعْطَيْتَ.

    ما را از کار جز آنچه مقدّر کردی نیست، و از خیر جز آنچه عطا فرمودی نیست.

  27. ۲۷

    وَهَذَا يَوْمٌ حَادِثٌ جَدِيدٌ، وَهُوَ عَلَيْنَا شَاهِدٌ عَتِيدٌ،

    و این روزی نو و تازه است، و بر ما گواهی آماده است،

  28. ۲۸

    إِنْ أَحْسَنَّا وَدَّعَنَا بِحَمْدٍ، وَإِنْ أَسَأْنَا فَارَقَنَا بِذَمٍّ.

    اگر نیکی کنیم با ستایش ما را بدرود گوید، و اگر بدی کنیم با نکوهش از ما جدا شود.

  29. ۲۹

    اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ،

    خدایا، بر محمّد و خاندانش درود فرست،

  30. ۳۰

    وَارْزُقْنَا حُسْنَ مُصَاحَبَتِهِ وَاعْصِمْنَا

    و نیکو همراهی با این روز را روزی ما گردان و ما را نگاه‌دار

  31. ۳۱

    مِنْ سُوءِ مُفَارَقَتِهِ بِارْتِكَابِ جَرِيرَةٍ،

    از بدی جدایی از آن به ارتکاب گناهی،

  32. ۳۲

    أَوِ اقْتِرَافِ صَغِيرَةٍ أَوْ كَبِيرَةٍ.

    یا انجام دادن گناهی کوچک یا بزرگ.

  33. ۳۳

    وَأَجْزِلْ لَنَا فِيهِ مِنَ الْحَسَنَاتِ وَأَخْلِنَا فِيهِ مِنَ السَّيِّئَاتِ.

    و نیکی‌ها را در آن برای ما فراوان ساز و ما را در آن از بدی‌ها تهی گردان.

  34. ۳۴

    وَامْلَأْ لَنَا مَا بَيْنَ طَرَفَيْهِ حَمْدًا وَشُكْرًا وَأَجْرًا وَذُخْرًا وَفَضْلًا وَإِحْسَانًا.

    و میان دو سوی آن را برای ما از حمد و شکر و اجر و اندوخته و فضل و احسان پر ساز.

  35. ۳۵

    اللَّهُمَّ يَسِّرْ عَلَى الْكِرَامِ الْكَاتِبِينَ مَؤُونَتَنَا،

    خدایا، کار ما را بر فرشتگان نویسنده بزرگوار آسان گردان،

  36. ۳۶

    وَامْلَأْ لَنَا مِنْ حَسَنَاتِنَا صَحَائِفَنَا.

    و نامه‌هایمان را از نیکی‌هایمان پُر کن.

  37. ۳۷

    وَلَا تُخْزِنَا عِنْدَهُمْ بِسُوءِ أَعْمَالِنَا.

    و ما را نزد آنان به بدی اعمالمان رسوا مکن.

  38. ۳۸

    اللَّهُمَّ اجْعَلْ لَنَا فِي كُلِّ سَاعَةٍ مِنْ سَاعَاتِهِ حَظًّا مِنْ عِبَادِكَ،

    خدایا، در هر ساعت از ساعاتش بهره‌ای از بندگانت برای ما قرار ده،

  39. ۳۹

    وَنَصِيبًا مِنْ شُكْرِكَ وَشَاهِدَ صِدْقٍ مِنْ مَلَائِكَتِكَ.

    و نصیبی از سپاسگزاری‌ات و گواهی راستین از فرشتگانت.

  40. ۴۰

    اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ،

    خدایا، بر محمّد و خاندانش درود فرست،

  41. ۴۱

    وَاحْفَظْنَا مِنْ بَيْنِ أَيْدِينَا وَمِنْ خَلْفِنَا وَعَنْ أَيْمَانِنَا وَعَنْ شَمَائِلِنَا،

    و ما را از پیش رو و از پشت سر و از سمت راست و از سمت چپمان نگاه‌دار،

  42. ۴۲

    وَمِنْ جَمِيعِ نَوَاحِينَا حِفْظًا عَاصِمًا مِنْ مَعْصِيَتِكَ،

    و از همه سویمان نگهبانی‌ای که از نافرمانی‌ات باز دارد،

  43. ۴۳

    هَادِيًا إِلَى طَاعَتِكَ مُسْتَعْمِلًا لِمَحَبَّتِكَ.

    رهنمون به سوی طاعتت و به کار گیرنده برای محبّتت.

  44. ۴۴

    اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ

    خدایا، بر محمّد و خاندانش درود فرست،

  45. ۴۵

    وَوَفِّقْنَا فِي يَوْمِنَا هَذَا وَلَيْلَتِنَا هَذِهِ وَفِي جَمِيعِ أَيَّامِنَا

    و ما را در این روز و این شبمان و در همه روزهایمان توفیق ده

  46. ۴۶

    لاِسْتِعْمَالِ الْخَيْرِ وَهِجْرَانِ الشَّرِّ وَشُكْرِ النِّعَمِ،

    برای به کار بستن نیکی و ترک بدی و سپاس نعمت‌ها،

  47. ۴۷

    وَاتِّبَاعِ السُّنَنِ وَمُجَانَبَةِ الْبِدَعِ

    و پیروی سنّت‌ها و دوری از بدعت‌ها،

  48. ۴۸

    وَالْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّهْيِ عَنِ الْمُنْكَرِ،

    و امر به معروف و نهی از منکر،

  49. ۴۹

    وَحِيَاطَةِ الإِسْلَامِ وَانْتِقَاصِ الْبَاطِلِ وَإِذْلَالِهِ،

    و پاسداری اسلام و کاستن باطل و خوار کردنش،

  50. ۵۰

    وَنُصْرَةِ الْحَقِّ وَإِعْزَازِهِ، وَإِرْشَادِ الضَّالِّ،

    و یاری حق و عزّت بخشیدنش و راهنمایی گمراه،

  51. ۵۱

    وَمُعَاوَنَةِ الضَّعِيفِ وَإِدْرَاكِ اللَّطِيفِ.

    و یاری ناتوان و دریافتن لطف.

  52. ۵۲

    اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ

    خدایا، بر محمّد و خاندانش درود فرست،

  53. ۵۳

    وَاجْعَلْهُ أَيْمَنَ يَوْمٍ عَهِدْنَاهُ،

    و آن را مبارک‌ترین روزی قرار ده که شناخته‌ایم،

  54. ۵۴

    وَأَفْضَلَ صَاحِبٍ صَحِبْنَاهُ،

    و برترین همراهی که با او بوده‌ایم،

  55. ۵۵

    وَخَيْرَ وَقْتٍ ظَلَلْنَا فِيهِ.

    و بهترین وقتی که در آن به سر برده‌ایم.

  56. ۵۶

    وَاجْعَلْنَا مِنْ أَرْضَى مَنْ مَرَّ عَلَيْهِ اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ مِنْ جُمْلَةِ خَلْقِكَ،

    و ما را از خشنودترین کسانی قرار ده که شب و روز بر ایشان می‌گذرد از مجموعه آفریدگانت،

  57. ۵۷

    وَأَشْكَرَهُمْ لِمَا أَوْلَيْتَ مِنْ نِعَمِكَ،

    و سپاسگزارترینشان بر آنچه از نعمت‌هایت ارزانی داشتی،

  58. ۵۸

    وَأَقْوَمَهُمْ بِمَا شَرَعْتَ مِنْ شَرَائِعِكَ،

    و استوارترینشان بر آنچه از شریعت‌هایت مقرّر فرمودی،

  59. ۵۹

    وَأَوْقَفَهُمْ عَمَّا حَذَّرْتَ مِنْ نَهْيِكَ.

    و بازایستاده‌ترینشان از آنچه در نهیت از آن برحذر داشتی.

  60. ۶۰

    اللَّهُمَّ إِنِّي أَشْهَدُكَ وَكَفَى بِكَ شَهِيدًا وَأُشْهِدُ سَمَاءَكَ وَأَرْضَكَ،

    خدایا، من تو را گواه می‌گیرم و تو گواه بسنده‌ای، و آسمان و زمینت را گواه می‌گیرم،

  61. ۶۱

    وَمَنْ أَسْكَنْتَهُمَا مِنْ مَلَائِكَتِكَ وَسَائِرِ خَلْقِكَ فِي يَوْمِي هَذَا،

    و آنان را که از فرشتگان و دیگر آفریدگانت در آنها ساکن ساختی در این روزم،

  62. ۶۲

    وَسَاعَتِي هَذِهِ، وَلَيْلَتِي هَذِهِ، وَمُسْتَقَرِّي هَذَا،

    و این ساعتم و این شبم و این آرامگاهم،

  63. ۶۳

    أَنِّي أَشْهَدُ أَنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ الَّذِي

    که من گواهی می‌دهم که تو خدایی هستی که

  64. ۶۴

    لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ قَائِمٌ بِالْقِسْطِ،

    هیچ معبودی جز تو نیست، برپادارنده عدل،

  65. ۶۵

    عَدْلٌ فِي الْحُكْمِ، رَؤُوفٌ بِالْعِبَادِ،

    دادگر در حکم، مهربان به بندگان،

  66. ۶۶

    مَالِكُ الْمُلْكِ رَحِيمٌ بِالْخَلْقِ،

    مالک فرمانروایی، رحیم به آفریدگان،

  67. ۶۷

    وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُكَ وَرَسُولُكَ وَخِيَّرَتُكَ مِنْ خَلْقِكَ،

    و اینکه محمّد بنده و فرستاده تو و برگزیده تو از آفریدگان توست،

  68. ۶۸

    حَمَّلْتَهُ رِسَالَتَكَ فَأَدَّاهَا وَأَمَرْتَهُ بِالنُّصْحِ لِأُمَّتِهِ فَنَصَحَ لَهَا.

    رسالتت را بر دوشش نهادی و ادا کرد، و فرمانش دادی که امّتش را نصیحت کند پس نصیحتشان کرد.

  69. ۶۹

    اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ أَكْثَرَ مَا صَلَّيْتَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ،

    خدایا، پس بر محمّد و خاندانش درود فرست بیش از آنچه بر هر یک از آفریدگانت فرستادی،

  70. ۷۰

    وَآتِهِ عَنَّا أَفْضَلَ مَا آتَيْتَ أَحَدًا مِنْ عِبَادِكَ،

    و از سوی ما بهترین آنچه به هر یک از بندگانت عطا فرمودی به او عطا کن،

  71. ۷۱

    وَاجْزِهِ عَنَّا أَفْضَلَ وَأَكْرَمَ مَا جَزَيْتَ أَحَدًا مِنْ أَنْبِيَائِكَ عَنْ أُمَّتِهِ.

    و از سوی ما بهترین و گرامی‌ترین پاداشی که به هر یک از پیامبرانت از جانب امّتش دادی به او جزا ده.

  72. ۷۲

    إِنَّكَ أَنْتَ الْمَنَّانُ بِالْجَسِيمِ الْغَافِرِ لِلْعَظِيمِ،

    همانا تو بخشنده بزرگ و آمرزنده گناهان عظیم هستی،

  73. ۷۳

    وَأَنْتَ أَرْحَمُ مِنْ كُلِّ رَحِيمٍ،

    و تو مهربان‌تر از هر مهربانی هستی،

  74. ۷۴

    فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ

    پس بر محمّد و خاندانش درود فرست،

  75. ۷۵

    الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ الْأَخْيَارِ الْأَنْجَبِينَ.

    آن پاکان و پاکیزگان و نیکان و برگزیدگان.

  76. ۷۶

    أَلْحَمْدُ للهِ الَّذِي خَلَقَ اللَّيْلَ وَالنَّهارَ بِقُوَّتِهِ،

    ستایش خدای را که شب و روز را به نیروی خود آفرید،

  77. ۷۷

    وَمَيَّزَ بَيْنَهُمَا بِقُدْرَتِهِ،

    و میان آن دو را به قدرتش تمایز بخشید،

  78. ۷۸

    وَجَعَلَ لِكُلِّ وَاحِد مِنْهُمَا حَدّاً مَحْدُوداً، وَأَمَداً مَمْدُوداً ،

    و برای هر یک از آن دو حدّی معیّن و مدّتی درازناک نهاد،

  79. ۷۹

    يُولِجُ كُلَّ وَاحِد مِنْهُمَا فِي صَاحِبِهِ،

    هر یک از آن دو را در دیگری داخل می‌کند،

  80. ۸۰

    وَيُولِجُ صَاحِبَهُ فِيهِ بِتَقْدِير مِنْهُ لِلْعِبَادِ

    و دیگری را در آن داخل می‌کند به تقدیری از جانب خود برای بندگان

  81. ۸۱

    فِيمَا يَغْـذُوهُمْ بِـهِ وَيُنْشئُهُمْ عَلَيْـهِ،

    در آنچه بدان روزی‌شان می‌دهد و بر آن پرورششان می‌دهد،

  82. ۸۲

    فَخَلَقَ لَهُمُ اللَّيْـلَ لِيَسْكُنُوا فِيْهِ مِنْ حَرَكَاتِ التَّعَبِ،

    پس شب را برایشان آفرید تا در آن از حرکات خستگی آرام گیرند،

  83. ۸۳

    وَنَهَضَاتِ النَّصَبِ، وَجَعَلَهُ لِبَاساً لِيَلْبَسُوا مِنْ رَاحَتِهِ وَمَنَامِهِ،

    و از خیزش‌های سختی؛ و آن را جامه‌ای ساخت تا از آسایش و خوابش بپوشند،

  84. ۸۴

    فَيَكُونَ ذَلِكَ جَمَاماً وَقُوَّةً، وَلِيَنَالُوا بِهِ لَذَّةً وَشَهْوَةً.

    تا آن برایشان آسایش و نیرو باشد و تا به واسطه آن لذّت و خواهش یابند.

  85. ۸۵

    وَخَلَقَ لَهُمُ النَّهارَ مُبْصِراً لِيَبْتَغُوا فِيهِ مِنْ فَضْلِهِ،

    و روز را بینا برایشان آفرید تا در آن از فضلش بجویند،

  86. ۸۶

    وَلِيَتَسَبَّبُوا إلَى رِزْقِهِ، وَيَسْرَحُوا فِي أَرْضِهِ،

    و به روزی‌اش دست یابند و در زمینش بگردند،

  87. ۸۷

    طَلَباً لِمَا فِيـهِ نَيْلُ الْعَاجِلِ مِنْ دُنْيَاهُمْ،

    به جستجوی آنچه از دنیایشان به زودی به دست آید،

  88. ۸۸

    وَدَرَكُ الاجِلِ فِيْ اُخْراهُمْ. بِكُلِّ ذلِكَ يُصْلِحُ شَأنَهُمْ،

    و دریافت آخرت در سرای دیگرشان. به همه این‌ها حال‌شان را اصلاح می‌کند،

  89. ۸۹

    وَيَبْلُو أَخْبَارَهُمْ وَيَنْظُرُ كَيْفَ هُمْ فِي أَوْقَاتِ طَاعَتِـهِ،

    و اخبارشان را می‌آزماید و می‌نگرد چگونه‌اند در اوقات طاعتش،

  90. ۹۰

    وَمَنَازِلِ فُـرُوضِهِ وَمَوَاقِعِ أَحْكَامِهِ

    و جایگاه‌های واجباتش و محل‌های احکامش،

  91. ۹۱

    لِيَجْزِيَ الَّذِينَ أسَاءُوا بِمَا عَمِلُوا وَيَجْزِيَ الَّذِينَ أَحْسَنُوا بِالْحُسْنَى.

    تا آنان را که بدی کردند به کرده‌هایشان جزا دهد و آنان را که نیکی کردند به نیکی پاداش دهد.

  92. ۹۲

    اللَّهُمَّ فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَافَلَقْتَ لَنَا مِنَ الإصْبَاحِ،

    خدایا، پس ستایش تو راست بر آسمانی که صبح را برایمان شکافتی،

  93. ۹۳

    وَمَتَّعْتَنَا بِهِ مِنْ ضَوْءِ النَّهَارِ،

    و از روشنایی روز ما را بهره‌مند ساختی،

  94. ۹۴

    وَبَصَّرْتَنَا مِنْ مَطَالِبِ الاقْوَاتِ،

    و راه‌های جستن روزی را به ما نمایاندی،

  95. ۹۵

    وَوَقَيْتَنَا فِيهِ مِنْ طَوارِقِ الآفاتِ.

    و در آن از آسیب‌های ناگهانی‌مان محافظت کردی.

  96. ۹۶

    أَصْبَحْنَا وَأَصْبَحَتِ الاَشْياءُ كُلُّهَا بِجُمْلَتِهَا لَكَ:

    صبح کردیم و همه چیزها یکسره از آنِ تواند:

  97. ۹۷

    سَمَاؤُها وَأَرْضُهَا وَمَا بَثَثْتَ

    آسمانش و زمینش و آنچه در آنها پراکنده ساختی،

  98. ۹۸

    فِي كُلِّ وَاحِد مِنْهُمَا سَاكِنُهُ وَمُتَحَرِّكُهُ وَمُقِيمُهُ

    در هر یک از آن دو ساکنش و متحرّکش و مقیمش

  99. ۹۹

    وَشَاخِصُهُ وَمَا عَلا فِي الْهَواءِ وَمَا كَنَّ تَحْتَ الثَّرى

    و رونده‌اش و آنچه در هوا برآمد و آنچه در زیر خاک نهان شد.

  100. ۱۰۰

    أَصْبَحْنَا فِي قَبْضَتِكَ

    صبح کردیم در قبضه تو،

  101. ۱۰۱

    يَحْوِينَا مُلْكُكَ وَسُلْطَانُكَ وَتَضُمُّنَا مَشِيَّتُكَ،

    مُلک و سلطانت ما را فرا گرفته و مشیّتت ما را در بر گرفته،

  102. ۱۰۲

    وَنَتَصَرَّفُ عَنْ أَمْرِكَ، وَنَتَقَلَّبُ فِيْ تَدْبِيرِكَ

    و به فرمان تو تصرّف می‌کنیم و در تدبیر تو دگرگون می‌شویم.

  103. ۱۰۳

    لَيْسَ لَنَا مِنَ الامْرِ إلاّ مَا قَضَيْتَ

    ما را از کار جز آنچه مقدّر کردی نیست

  104. ۱۰۴

    وَلا مِنَ الْخَيْـرِ إلا مَـا أَعْطَيْتَ.

    و از خیر جز آنچه عطا فرمودی نیست.

  105. ۱۰۵

    وَهَذَا يَوْمٌ حَادِثٌ جَدِيدٌ، وَهُوَ عَلَيْنَا شَاهِدٌ عَتِيدٌ ،

    و این روزی نو و تازه است و بر ما گواهی آماده است،

  106. ۱۰۶

    إنْ أحْسَنَّا وَدَّعَنَا بِحَمْد، وَإِنْ أسَأنا فارَقَنا بِذَمّ

    اگر نیکی کنیم با ستایش ما را بدرود گوید و اگر بدی کنیم با نکوهش از ما جدا شود.

  107. ۱۰۷

    اللَّهُمَ صَلِّ عَلَى مُحَمَد وَآلِـهِ

    خدایا، بر محمّد و خاندانش درود فرست،

  108. ۱۰۸

    وَارْزُقْنَـا حُسْنَ مُصَاحَبَتِهِ وَاعْصِمْنَا

    و نیکو همراهی با این روز را روزیمان کن و ما را نگاه‌دار

  109. ۱۰۹

    مِنْ سُوْءِ مُفَارَقَتِهِ بِارْتِكَابِ جَرِيرَة،

    از بدی جدایی از آن به ارتکاب گناهی،

  110. ۱۱۰

    أَوِ اقْتِرَافِ صَغِيرَة أوْ كَبِيرَة.

    یا انجام دادن گناهی کوچک یا بزرگ.

  111. ۱۱۱

    وَأجْزِلْ لَنَا فِيهِ مِنَ الْحَسَناتِ وَأَخْلِنَا فِيهِ مِنَ السَّيِّئاتِ.

    و نیکی‌ها را در آن برایمان فراوان ساز و ما را در آن از بدی‌ها تهی گردان.

  112. ۱۱۲

    وَامْلا لَنَا مَا بَيْنَ طَرَفَيْهِ حَمْداً وَشُكْراً وَأجْراً وَذُخْراً وَفَضْلاً وَإحْسَاناً.

    و میان دو سوی آن را برایمان از حمد و شکر و اجر و اندوخته و فضل و احسان پر ساز!

  113. ۱۱۳

    اللَّهُمَّ يسِّرْ عَلَى الْكِرَامِ الْكَاتِبِينَ مَؤُونَتَنَا،

    خدایا، کار ما را بر فرشتگان نویسنده بزرگوار آسان گردان،

  114. ۱۱۴

    وَامْلا لَنَا مِنْ حَسَنَاتِنَا صَحَائِفَنَا.

    و نامه‌هایمان را از نیکی‌هایمان پُر کن.

  115. ۱۱۵

    وَلاَ تُخْزِنَا عِنْدَهُمْ بِسُوءِ أَعْمَالِنَا.

    و ما را نزد آنان به بدی اعمالمان رسوا مکن!

  116. ۱۱۶

    اللَّهُمَّ اجْعَلْ لَنَا فِي كُلِّ سَاعَة مِنْ سَاعَاتِهِ حَظّاً مِنْ عِبَادِكَ ،

    خدایا، در هر ساعت از ساعاتش بهره‌ای از بندگانت برای ما قرار ده،

  117. ۱۱۷

    وَنَصِيباً مِنْ شُكْرِكَ وَشَاهِدَ صِدْق مِنْ مَلائِكَتِكَ

    و نصیبی از سپاسگزاری‌ات و گواهی راستین از فرشتگانت!

  118. ۱۱۸

    أللَّهَّمَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ ،

    خدایا، بر محمّد و خاندانش درود فرست،

  119. ۱۱۹

    وَاحْفَظْنَا مِنْ بَيْنِ أيْدِينَا وَمِنْ خَلْفِنَا وَعَنْ أيْمَانِنَا وَعَنْ شَمَائِلِنَا،

    و ما را از پیش رو و از پشت سر و از سمت راست و از سمت چپمان نگاه‌دار،

  120. ۱۲۰

    وَمِنْ جَمِيْعِ نَوَاحِيْنَا حِفْظاً عَاصِماً مِنْ مَعْصِيَتِكَ

    و از همه سویمان نگهبانی‌ای که از نافرمانی‌ات بازدارد،

  121. ۱۲۱

    هَادِياً إلَى طَاعَتِكَ مُسْتَعْمِلاً لِمَحَبَّتِكَ.

    رهنمون به سوی طاعتت و به کار گیرنده برای محبّتت!

  122. ۱۲۲

    اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ

    خدایا، بر محمّد و خاندانش درود فرست،

  123. ۱۲۳

    وَوَفِّقْنَا فِي يَوْمِنَا هذا ولَيْلَتِنَا هذِهِ وَفِي جَمِيعِ أيّامِنَا

    و ما را در این روز و این شبمان و در همه روزهایمان توفیق ده

  124. ۱۲۴

    لاسْتِعْمَالِ الْخَيْرِ وَهِجْـرَانِ الشَرِّ وَشُكْـرِ ألنِّعَمِ

    برای به کار بستن نیکی و ترک بدی و سپاس نعمت‌ها،

  125. ۱۲۵

    وَاتّبَـاعِ السُّنَنِ وَمُجَانَبَةِ البِدَعِ

    و پیروی سنّت‌ها و دوری از بدعت‌ها،

  126. ۱۲۶

    وَالأمْرِ بِـالْمَعْرُوفِ وَالنَّهيِ عَنِ الْمُنْكَرِ

    و امر به معروف و نهی از منکر،

  127. ۱۲۷

    وَحِياطَةِ الإسْلاَمِ وَانْتِقَاصِ الْبَاطِلِ وَإذْلالِهِ

    و پاسداری اسلام و کاستن باطل و خوار کردنش،

  128. ۱۲۸

    وَنُصْرَةِ الْحَقِّ وَإعْزَازِهِ ، وَإرْشَادِ الضَّالِّ ،

    و یاری حق و عزّت بخشیدنش و راهنمایی گمراه،

  129. ۱۲۹

    وَمُعَاوَنَةِ الضَّعِيفِ وَإدْرَاكِ اللَّهِيْفِ.

    و یاری ناتوان و فریادرسی درمانده!

  130. ۱۳۰

    اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ

    خدایا، بر محمّد و خاندانش درود فرست،

  131. ۱۳۱

    وَاجْعَلْهُ أيْمَنَ يَوْم عَهِدْنَاهُ ،

    و آن را مبارک‌ترین روزی قرار ده که شناخته‌ایم،

  132. ۱۳۲

    وَأَفْضَلَ صَاحِب صَحِبْنَاهُ ،

    و برترین همراهی که با او بوده‌ایم،

  133. ۱۳۳

    وَخَيْرَ وَقْت ظَلِلْنَا فِيْهِ.

    و بهترین وقتی که در آن مانده‌ایم!

  134. ۱۳۴

    وَاجْعَلْنَا مِنْ أرْضَى مَنْ مَرَّ عَلَيْهِ اللَّيْـلُ وَالنَّهَارُ مِنْ جُمْلَةِ خَلْقِكَ

    و ما را از خشنودترین کسانی قرار ده که شب و روز بر ایشان می‌گذرد از مجموعه آفریدگانت،

  135. ۱۳۵

    وأَشْكَـرَهُمْ لِمَا أوْلَيْتَ مِنْ نِعَمِكَ

    و سپاسگزارترینشان بر آنچه از نعمت‌هایت ارزانی داشتی،

  136. ۱۳۶

    وَأقْوَمَهُمْ بِمَـا شَرَعْتَ مِنْ شَرَائِعِكَ ،

    و استوارترینشان بر آنچه از شریعت‌هایت مقرّر فرمودی،

  137. ۱۳۷

    وَأَوْقَفَهُمْ عَمَّا حَذَّرْتَ مِنْ نَهْيِكَ.

    و بازایستاده‌ترینشان از آنچه در نهیت از آن برحذر داشتی!

  138. ۱۳۸

    اللَهُمَّ إنِّي اشْهِدُكَ وَكَفَى بِكَ شَهِيداً وَاُشْهِدُ سَمَاءكَ وَأَرْضَكَ

    خدایا، تو را گواه می‌گیرم و تو گواه بسنده‌ای و آسمان و زمینت را گواه می‌گیرم

  139. ۱۳۹

    وَمَنْ أَسْكَنْتَهُما مِنْ مَلائِكَتِـكَ وَسَائِرِ خَلْقِكَ فِي يَوْمِي هَذَا ،

    و آنان را که از فرشتگان و دیگر آفریدگانت در آنها ساکن ساختی در این روزم،

  140. ۱۴۰

    وَسَاعَتِي هَذِهِ ، وَلَيْلَتِي هَذِهِ ، وَمُسْتَقَرِّي هَذَا ،

    و این ساعتم و این شبم و این آرامگاهم،

  141. ۱۴۱

    أنِّي أَشْهَدُ أَنَّكَ أنْتَ اللهُ الِذَّي

    که من گواهی می‌دهم که تو خدایی هستی که

  142. ۱۴۲

    لاَ إلهَ إلاّ أَنْتَ قَائِمٌ بِـالْقِسْطِ ،

    هیچ معبودی جز تو نیست، برپادارنده عدالت،

  143. ۱۴۳

    عَدْلٌ فِي الْحُكْم ، رَؤُوفٌ بِالْعِبَادِ ،

    دادگر در حکم، مهربان به بندگان،

  144. ۱۴۴

    مَالِكُ المُلْكِ رَحِيمٌ بِالْخَلْقِ ،

    مالک فرمانروایی، رحیم بر آفریدگان،

  145. ۱۴۵

    وَأَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُكَ وَرَسُولُكَ وَخِيرَتُكَ مِنْ خَلْقِكَ ،

    و اینکه محمّد بنده و فرستاده تو و برگزیده تو از آفریدگان توست،

  146. ۱۴۶

    حَمَّلْتَهُ رِسَالَتَكَ فَأدَّاهَا وَأَمَرْتَهُ بالنُّصْحِ لاُِمَّتِهِ فَنَصَحَ لَهَا.

    رسالتت را بر دوشش نهادی و ادا کرد و فرمانش دادی که امّتش را نصیحت کند و نصیحتشان کرد.

  147. ۱۴۷

    اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ أكْثَرَ مَا صَلَّيْتَ عَلَى أَحَد مِنْ خَلْقِكَ

    خدایا، پس بر محمّد و خاندانش درود فرست بیش از آنچه بر هر یک از آفریدگانت فرستادی!

  148. ۱۴۸

    وَآتِهِ عَنَّا أَفْضَلَ مَا آتَيْتَ أَحَداً مِنْ عِبَادِكَ

    و از سوی ما بهترین آنچه به هر یک از بندگانت عطا فرمودی به او عطا کن،

  149. ۱۴۹

    وَاجْزِهِ عَنَّا أَفْضَلَ وَأكْرَمَ مَا جَزَيْتَ أَحَداً مِنْ أَنْبِيائِـكَ عَنْ أمَّتِهِ.

    و از سوی ما بهترین و گرامی‌ترین پاداشی که به هر یک از پیامبرانت از جانب امّتش دادی به او جزا ده!

  150. ۱۵۰

    إنَّـكَ أَنْتَ الْمَنَّانُ بِالْجَسِيمِ الْغَـافِر لِلْعَظِيمِ ،

    همانا تو بخشنده بزرگ و آمرزنده گناهان عظیم هستی،

  151. ۱۵۱

    وَأَنْتَ أَرْحَمُ مِنْ كُلِّ رَحِيم ،

    و تو مهربان‌تر از هر مهربانی هستی!

  152. ۱۵۲

    فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ

    پس بر محمّد و خاندانش درود فرست،

  153. ۱۵۳

    الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ الأَخْيَارِ الانْجَبِينَ.

    پاکان و پاکیزگان و نیکان و برگزیدگان.

  154. ۱۵۴

    أَلْحَمْدُ للهِ الَّذِي خَلَقَ اللَّيْلَ وَالنَّهارَ بِقُوَّتِهِ،

    ستایش خدای را که شب و روز را به نیروی خود آفرید،

  155. ۱۵۵

    وَمَيَّزَ بَيْنَهُمَا بِقُدْرَتِهِ،

    و میان آن دو را به توانایی‌اش تمایز بخشید،

  156. ۱۵۶

    وَجَعَلَ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا حَدًّا مَحْدُودًا، وَأَمَدًا مَمْدُودًا،

    و برای هر یک از آنها حدّی معیّن و مدّتی درازناک قرار داد،

  157. ۱۵۷

    يُولِجُ كُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا فِيْ صَاحِبِهِ،

    هر یک از آن دو را در دیگری داخل می‌کند،

  158. ۱۵۸

    وَيُولِجُ صَاحِبَهُ فِيهِ بِتَقْدِيرٍ مِنْهُ لِلْعِبَادِ

    و دیگری را در آن داخل می‌کند به تقدیری از جانب خود برای بندگان،

  159. ۱۵۹

    فِيمَا يَغْذُوهُمْ بِهِ وَيُنْشِئُهُمْ عَلَيْهِ،

    در آنچه بدان روزی‌شان می‌دهد و پرورششان می‌دهد،

  160. ۱۶۰

    فَخَلَقَ لَهُمُ اللَّيْلَ لِيَسْكُنُوا فِيهِ مِنْ حَرَكَاتِ التَّعَبِ،

    پس شب را برایشان آفرید تا در آن از رنج کار آرام گیرند،

  161. ۱۶۱

    وَنَهَضَاتِ النَّصَبِ، وَجَعَلَهُ لِبَاسًا لِيَلْبَسُوا مِنْ رَاحَتِهِ وَمَنَامِهِ،

    و از خیزش‌های سختی، و آن را جامه‌ای ساخت تا از آسایش و خوابش بپوشند،

  162. ۱۶۲

    فَيَكُونَ ذَلِكَ جَمَامًا وَقُوَّةً، وَلِيَنَالُوا بِهِ لَذَّةً وَشَهْوَةً.

    تا آن برایشان آسایش و نیرو باشد و تا از آن لذّت و خواهش یابند.

  163. ۱۶۳

    وَخَلَقَ لَهُمُ النَّهارَ مُبْصِرًا لِيَبْتَغُوا فِيهِ مِنْ فَضْلِهِ،

    و روز را روشن برایشان آفرید تا در آن از فضلش بجویند،

  164. ۱۶۴

    وَلِيَتَسَبَّبُوا إِلَى رِزْقِهِ، وَيَسْرَحُوا فِي أَرْضِهِ،

    و تا به روزی‌اش تلاش کنند و در زمینش بگردند،

  165. ۱۶۵

    طَلَبًا لِمَا فِيهِ نَيْلُ الْعَاجِلِ مِنْ دُنْيَاهُمْ،

    به جستجوی آنچه از دنیایشان فوری به دست آید،

  166. ۱۶۶

    وَدَرَكُ الْأَجِلِ فِي أُخْرَاهُمْ.

    و دریافت آخرت در سرای دیگرشان.

  167. ۱۶۷

    بِكُلِّ ذَلِكَ يُصْلِحُ شَأْنَهُمْ،

    به همه اینها حال‌شان را اصلاح می‌کند،

  168. ۱۶۸

    وَيَبْلُو أَخْبَارَهُمْ وَيَنْظُرُ كَيْفَ هُمْ فِي أَوْقَاتِ طَاعَتِهِ،

    و اعمالشان را می‌آزماید و می‌نگرد چگونه‌اند در اوقات طاعتش،

  169. ۱۶۹

    وَمَنَازِلِ فُرُوضِهِ وَمَوَاقِعِ أَحْكَامِهِ،

    و جایگاه‌های واجباتش و محل‌های احکامش،

  170. ۱۷۰

    لِيَجْزِيَ الَّذِينَ أَسَاءُوا بِمَا عَمِلُوا وَيَجْزِيَ الَّذِينَ أَحْسَنُوا بِالْحُسْنَى.

    تا آنان را که بدی کردند به کرده‌هایشان کیفر دهد و آنان را که نیکی کردند به نیکی پاداش دهد.

  171. ۱۷۱

    اللَّهُمَّ فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا فَلَقْتَ لَنَا مِنَ الإِصْبَاحِ،

    خدایا، ستایش تو راست بر آنچه صبح را برای ما نمایان ساختی،

  172. ۱۷۲

    وَمَتَّعْنَا بِهِ مِنْ ضَوْءِ النَّهَارِ،

    و ما را از روشنایی روز بهره‌مند ساختی،

  173. ۱۷۳

    وَبَصَّرْتَنَا مِنْ مَطَالِبِ الْأَقْوَاتِ،

    و راه‌های جستن روزی را به ما نمایاندی،

  174. ۱۷۴

    وَوَقَيْتَنَا فِيهِ مِنْ طَوَارِقِ الْآفَاتِ.

    و در آن از آفات ناگهانی‌مان محافظت کردی.

  175. ۱۷۵

    أَصْبَحْنَا وَأَصْبَحَتِ الْأَشْيَاءُ كُلُّهَا بِجُمْلَتِهَا لَكَ:

    صبح کردیم و همه چیزها یکسره از آنِ تواند:

  176. ۱۷۶

    سَمَاؤُهَا وَأَرْضُهَا وَمَا بَثَثْتَ

    آسمانش و زمینش و آنچه پراکنده ساختی،

  177. ۱۷۷

    فِي كُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا سَاكِنُهُ وَمُتَحَرِّكُهُ وَمُقِيمُهُ،

    در هر یک از آن دو ساکنش و متحرّکش و مقیمش،

  178. ۱۷۸

    وَشَاخِصُهُ وَمَا عَلَا فِي الْهَوَاءِ وَمَا كَنَّ تَحْتَ الثَّرَى،

    و رونده‌اش و آنچه در هوا بالا رفت و آنچه در زیر خاک نهان شد،

  179. ۱۷۹

    أَصْبَحْنَا فِي قَبْضَتِكَ

    صبح کردیم در قبضه تو؛

  180. ۱۸۰

    يَحْوِينَا مُلْكُكَ وَسُلْطَانُكَ وَتَضُمُّنَا مَشِيَّتُكَ،

    مُلک و سلطانت ما را فرا گرفته و مشیّتت ما را در بر گرفته،

  181. ۱۸۱

    وَنَتَصَرَّفُ عَنْ أَمْرِكَ، وَنَتَقَلَّبُ فِي تَدْبِيرِكَ،

    و به فرمان تو تصرّف می‌کنیم و در تدبیر تو دگرگون می‌شویم،

  182. ۱۸۲

    لَيْسَ لَنَا مِنَ الْأَمْرِ إِلَّا مَا قَضَيْتَ،

    ما را از کار جز آنچه مقدّر کردی نیست،

  183. ۱۸۳

    وَلَا مِنَ الْخَيْرِ إِلَّا مَا أَعْطَيْتَ.

    و از خیر جز آنچه عطا فرمودی نیست.

  184. ۱۸۴

    وَهَذَا يَوْمٌ حَادِثٌ جَدِيدٌ، وَهُوَ عَلَيْنَا شَاهِدٌ عَتِيدٌ،

    و این روزی نو و تازه است و بر ما گواهی آماده است،

  185. ۱۸۵

    إِنْ أَحْسَنَّا وَدَّعَنَا بِحَمْدٍ، وَإِنْ أَسَأْنَا فَارَقَنَا بِذَمٍّ،

    اگر نیکی کنیم با ستایش ما را بدرود گوید و اگر بدی کنیم با نکوهش از ما جدا شود.

  186. ۱۸۶

    اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ

    خدایا، بر محمّد و خاندانش درود فرست،

  187. ۱۸۷

    وَارْزُقْنَا حُسْنَ مُصَاحَبَتِهِ وَاعْصِمْنَا

    و نیکو همراهی با این روز را روزیمان کن و ما را نگاه‌دار،

  188. ۱۸۸

    مِنْ سُوءِ مُفَارَقَتِهِ بِارْتِكَابِ جَرِيرَةٍ،

    از بدی جدایی از آن به ارتکاب گناهی،

  189. ۱۸۹

    أَوِ اقْتِرَافِ صَغِيرَةٍ أَوْ كَبِيرَةٍ.

    یا انجام دادن گناهی کوچک یا بزرگ.

  190. ۱۹۰

    وَأَجْزِلْ لَنَا فِيهِ مِنَ الْحَسَنَاتِ وَأَخْلِنَا فِيهِ مِنَ السَّيِّئَاتِ.

    و نیکی‌ها را در آن برایمان فراوان ساز و ما را در آن از بدی‌ها تهی گردان.

  191. ۱۹۱

    وَامْلَأْ لَنَا مَا بَيْنَ طَرَفَيْهِ حَمْدًا وَشُكْرًا وَأَجْرًا وَذُخْرًا وَفَضْلًا وَإِحْسَانًا.

    و میان دو سوی آن را برایمان از حمد و شکر و اجر و اندوخته و فضل و احسان پر ساز.

  192. ۱۹۲

    اللَّهُمَّ يَسِّرْ عَلَى الْكِرَامِ الْكَاتِبِينَ مَؤُونَتَنَا،

    خدایا، کار ما را بر فرشتگان نویسنده بزرگوار آسان گردان،

  193. ۱۹۳

    وَامْلَأْ لَنَا مِنْ حَسَنَاتِنَا صَحَائِفَنَا.

    و نامه‌هایمان را از نیکی‌هایمان پُر کن.

  194. ۱۹۴

    وَلَا تُخْزِنَا عِنْدَهُمْ بِسُوءِ أَعْمَالِنَا.

    و ما را نزد آنان به بدی اعمالمان رسوا مکن.

  195. ۱۹۵

    اللَّهُمَّ اجْعَلْ لَنَا فِي كُلِّ سَاعَةٍ مِنْ سَاعَاتِهِ حَظًّا مِنْ عِبَادِكَ،

    خدایا، در هر ساعت از ساعاتش بهره‌ای از بندگانت برای ما قرار ده،

  196. ۱۹۶

    وَنَصِيبًا مِنْ شُكْرِكَ وَشَاهِدَ صِدْقٍ مِنْ مَلَائِكَتِكَ.

    و نصیبی از سپاسگزاری‌ات و گواهی راستین از فرشتگانت.

  197. ۱۹۷

    اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ،

    خدایا، بر محمّد و خاندانش درود فرست،

  198. ۱۹۸

    وَاحْفَظْنَا مِنْ بَيْنِ أَيْدِينَا وَمِنْ خَلْفِنَا وَعَنْ أَيْمَانِنَا وَعَنْ شَمَائِلِنَا،

    و ما را از پیش رو و از پشت سر و از سمت راست و از سمت چپمان نگاه‌دار،

  199. ۱۹۹

    وَمِنْ جَمِيعِ نَوَاحِينَا حِفْظًا عَاصِمًا مِنْ مَعْصِيَتِكَ،

    و از همه سویمان نگهبانی‌ای که از نافرمانی‌ات بازدارد،

  200. ۲۰۰

    هَادِيًا إِلَى طَاعَتِكَ مُسْتَعْمِلًا لِمَحَبَّتِكَ.

    رهنمون به سوی طاعتت و به کار گیرنده برای محبّتت.

  201. ۲۰۱

    اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ

    خدایا، بر محمّد و خاندانش درود فرست،

  202. ۲۰۲

    وَوَفِّقْنَا فِي يَوْمِنَا هَذَا وَلَيْلَتِنَا هَذِهِ وَفِي جَمِيعِ أَيَّامِنَا

    و ما را در این روز و این شبمان و در همه روزهایمان توفیق ده،

  203. ۲۰۳

    لاِسْتِعْمَالِ الْخَيْرِ وَهِجْرَانِ الشَّرِّ وَشُكْرِ النِّعَمِ،

    برای به کار بستن نیکی و ترک بدی و سپاس نعمت‌ها،

  204. ۲۰۴

    وَاتِّبَاعِ السُّنَنِ وَمُجَانَبَةِ الْبِدَعِ

    و پیروی سنّت‌ها و دوری از بدعت‌ها،

  205. ۲۰۵

    وَالْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّهْيِ عَنِ الْمُنْكَرِ،

    و امر به معروف و نهی از منکر،

  206. ۲۰۶

    وَحِيَاطَةِ الإِسْلَامِ وَانْتِقَاصِ الْبَاطِلِ وَإِذْلَالِهِ،

    و پاسداری اسلام و کاستن باطل و خوار کردنش،

  207. ۲۰۷

    وَنُصْرَةِ الْحَقِّ وَإِعْزَازِهِ، وَإِرْشَادِ الضَّالِّ،

    و یاری حق و عزّت بخشیدنش و راهنمایی گمراه،

  208. ۲۰۸

    وَمُعَاوَنَةِ الضَّعِيفِ وَإِدْرَاكِ اللَّطِيفِ.

    و یاری ناتوان و دریافت لطف.

  209. ۲۰۹

    اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ

    خدایا، بر محمّد و خاندانش درود فرست،

  210. ۲۱۰

    وَاجْعَلْهُ أَيْمَنَ يَوْمٍ عَهِدْنَاهُ،

    و آن را مبارک‌ترین روزی قرار ده که شناخته‌ایم،

  211. ۲۱۱

    وَأَفْضَلَ صَاحِبٍ صَحِبْنَاهُ،

    و برترین همراهی که با او بوده‌ایم،

  212. ۲۱۲

    وَخَيْرَ وَقْتٍ ظَلَلْنَا فِيهِ.

    و بهترین وقتی که در آن به سر برده‌ایم.

  213. ۲۱۳

    وَاجْعَلْنَا مِنْ أَرْضَى مَنْ مَرَّ عَلَيْهِ اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ مِنْ جُمْلَةِ خَلْقِكَ،

    و ما را از خشنودترین کسانی قرار ده که شب و روز بر ایشان گذرد از مجموعه آفریدگانت،

  214. ۲۱۴

    وَأَشْكَرَهُمْ لِمَا أَوْلَيْتَ مِنْ نِعَمِكَ،

    و سپاسگزارترینشان بر آنچه از نعمت‌هایت ارزانی داشتی،

  215. ۲۱۵

    وَأَقْوَمَهُمْ بِمَا شَرَعْتَ مِنْ شَرَائِعِكَ،

    و استوارترینشان بر آنچه از شریعت‌هایت مقرّر فرمودی،

  216. ۲۱۶

    وَأَوْقَفَهُمْ عَمَّا حَذَّرْتَ مِنْ نَهْيِكَ.

    و بازایستاده‌ترینشان از آنچه در نهیت از آن برحذر داشتی.

  217. ۲۱۷

    اللَّهُمَّ إِنِّي أَشْهَدُكَ وَكَفَى بِكَ شَهِيدًا وَأُشْهِدُ سَمَاءَكَ وَأَرْضَكَ،

    خدایا، تو را گواه می‌گیرم و تو گواه بسنده‌ای و آسمان و زمینت را گواه می‌گیرم،

  218. ۲۱۸

    وَمَنْ أَسْكَنْتَهُمَا مِنْ مَلَائِكَتِكَ وَسَائِرِ خَلْقِكَ فِي يَوْمِي هَذَا،

    و آنان را که از فرشتگان و دیگر آفریدگانت در آنها ساکن ساختی در این روزم،

  219. ۲۱۹

    وَسَاعَتِي هَذِهِ، وَلَيْلَتِي هَذِهِ، وَمُسْتَقَرِّي هَذَا،

    و این ساعتم و این شبم و این آرامگاهم،

  220. ۲۲۰

    أَنِّي أَشْهَدُ أَنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ الَّذِي

    که من گواهی می‌دهم که تو خدایی هستی که

  221. ۲۲۱

    لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ قَائِمٌ بِالْقِسْطِ،

    هیچ معبودی جز تو نیست، برپادارنده عدل،

  222. ۲۲۲

    عَدْلٌ فِي الْحُكْمِ، رَؤُوفٌ بِالْعِبَادِ،

    دادگر در حکم، مهربان به بندگان،

  223. ۲۲۳

    مَالِكُ الْمُلْكِ رَحِيمٌ بِالْخَلْقِ،

    مالک فرمانروایی، رحیم بر آفریدگان،

  224. ۲۲۴

    وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُكَ وَرَسُولُكَ وَخِيَّرَتُكَ مِنْ خَلْقِكَ،

    و اینکه محمّد بنده و فرستاده تو و برگزیده تو از آفریدگان توست،

  225. ۲۲۵

    حَمَّلْتَهُ رِسَالَتَكَ فَأَدَّاهَا وَأَمَرْتَهُ بِالنُّصْحِ لِأُمَّتِهِ فَنَصَحَ لَهَا.

    رسالتت را بر دوشش نهادی و ادا کرد و فرمانش دادی که امّتش را نصیحت کند و نصیحتشان کرد.

  226. ۲۲۶

    اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ أَكْثَرَ مَا صَلَّيْتَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ،

    خدایا، پس بر محمّد و خاندانش درود فرست بیش از آنچه بر هر یک از آفریدگانت فرستادی،

  227. ۲۲۷

    وَآتِهِ عَنَّا أَفْضَلَ مَا آتَيْتَ أَحَدًا مِنْ عِبَادِكَ،

    و از سوی ما بهترین آنچه به هر یک از بندگانت عطا فرمودی به او عطا کن،

  228. ۲۲۸

    وَاجْزِهِ عَنَّا أَفْضَلَ وَأَكْرَمَ مَا جَزَيْتَ أَحَدًا مِنْ أَنْبِيَائِكَ عَنْ أُمَّتِهِ.

    و از سوی ما بهترین و گرامی‌ترین پاداشی که به هر یک از پیامبرانت از سوی امّتش دادی به او جزا ده.

  229. ۲۲۹

    إِنَّكَ أَنْتَ الْمَنَّانُ بِالْجَسِيمِ الْغَافِرِ لِلْعَظِيمِ،

    همانا تو بخشنده بزرگ و آمرزنده گناهان عظیم هستی،

  230. ۲۳۰

    وَأَنْتَ أَرْحَمُ مِنْ كُلِّ رَحِيمٍ،

    و تو مهربان‌تر از هر مهربانی هستی،

  231. ۲۳۱

    فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ

    پس بر محمّد و خاندانش درود فرست،

  232. ۲۳۲

    الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ الْأَخْيَارِ الْأَنْجَبِينَ.

    پاکان و پاکیزگان و نیکان و برگزیدگان.

  233. ۲۳۳

    أَلْحَمْدُ للهِ الَّذِي خَلَقَ اللَّيْلَ وَالنَّهارَ بِقُوَّتِهِ،

    ستایش خدای را که شب و روز را به نیروی خود آفرید،

  234. ۲۳۴

    وَمَيَّزَ بَيْنَهُمَا بِقُدْرَتِهِ،

    و میان آن دو را به قدرتش تمایز بخشید،

  235. ۲۳۵

    وَجَعَلَ لِكُلِّ وَاحِد مِنْهُمَا حَدّاً مَحْدُوداً، وَأَمَداً مَمْدُوداً،

    و برای هر یک از آن دو حدّی مشخّص و مدّتی درازناک نهاد،

  236. ۲۳۶

    يُولِجُ كُلَّ وَاحِد مِنْهُمَا فِي صَاحِبِهِ،

    هر یک از آن دو را در دیگری داخل می‌کند،

  237. ۲۳۷

    وَيُولِجُ صَاحِبَهُ فِيهِ بِتَقْدِير مِنْهُ لِلْعِبَادِ

    و دیگری را در آن داخل می‌کند به تقدیری از جانب خود برای بندگان،

  238. ۲۳۸

    فِيمَا يَغْـذُوهُمْ بِـهِ وَيُنْشئُهُمْ عَلَيْـهِ،

    در آنچه بدان روزی‌شان می‌دهد و پرورششان می‌دهد،

  239. ۲۳۹

    فَخَلَقَ لَهُمُ اللَّيْـلَ لِيَسْكُنُوا فِيْهِ مِنْ حَرَكَاتِ التَّعَبِ،

    پس شب را برایشان آفرید تا در آن از حرکات خستگی آرام یابند،

  240. ۲۴۰

    وَنَهَضَاتِ النَّصَبِ، وَجَعَلَهُ لِبَاساً لِيَلْبَسُوا مِنْ رَاحَتِهِ وَمَنَامِهِ،

    و از خیزش‌های سختی، و آن را جامه‌ای ساخت تا از آسایش و خوابش بپوشند،

  241. ۲۴۱

    فَيَكُونَ ذَلِكَ جَمَاماً وَقُوَّةً، وَلِيَنَالُوا بِهِ لَذَّةً وَشَهْوَةً.

    تا آن برایشان تازگی و نیرو باشد و تا از آن لذّت و خواهش یابند،

  242. ۲۴۲

    وَخَلَقَ لَهُمُ النَّهارَ مُبْصِراً لِيَبْتَغُوا فِيهِ مِنْ فَضْلِهِ،

    و روز را روشن برایشان آفرید تا در آن از فضلش بجویند،

  243. ۲۴۳

    وَلِيَتَسَبَّبُوا إلَى رِزْقِهِ، وَيَسْرَحُوا فِي أَرْضِهِ،

    و تا به روزی‌اش دست یابند و در زمینش بگردند،

  244. ۲۴۴

    طَلَباً لِمَا فِيـهِ نَيْلُ الْعَاجِلِ مِنْ دُنْيَاهُمْ،

    به جستجوی آنچه از دنیایشان فوری به دست آید،

  245. ۲۴۵

    وَدَرَكُ الاجِلِ فِيْ اُخْراهُمْ. بِكُلِّ ذلِكَ يُصْلِحُ شَأنَهُمْ،

    و دریافت آخرت در سرای دیگرشان. به همه اینها حال‌شان را اصلاح می‌کند،

  246. ۲۴۶

    وَيَبْلُو أَخْبَارَهُمْ وَيَنْظُرُ كَيْفَ هُمْ فِي أَوْقَاتِ طَاعَتِـهِ،

    و اعمالشان را می‌آزماید و می‌نگرد چگونه‌اند در اوقات طاعتش،

  247. ۲۴۷

    وَمَنَازِلِ فُـرُوضِهِ وَمَوَاقِعِ أَحْكَامِهِ،

    و جایگاه‌های واجباتش و محل‌های احکامش،

  248. ۲۴۸

    لِيَجْزِيَ الَّذِينَ أسَاءُوا بِمَا عَمِلُوا وَيَجْزِيَ الَّذِينَ أَحْسَنُوا بِالْحُسْنَى.

    تا آنان را که بدی کردند به کرده‌هایشان کیفر دهد و آنان را که نیکی کردند به نیکی پاداش دهد،

  249. ۲۴۹

    اللَّهُمَّ فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا فَلَقْتَ لَنَا مِنَ الإصْبَاحِ،

    خدایا، ستایش تو راست بر صبحی که برای ما نمایان ساختی،

  250. ۲۵۰

    وَمَتَّعْتَنَا بِهِ مِنْ ضَوْءِ النَّهَارِ،

    و ما را از روشنایی روز بهره‌مند ساختی،

  251. ۲۵۱

    وَبَصَّرْتَنَا مِنْ مَطَالِبِ الأَقْوَاتِ،

    و ما را از راه‌های جستن روزی آگاه ساختی،

  252. ۲۵۲

    وَوَقَيْتَنَا فِيهِ مِنْ طَوَارِقِ الآفَاتِ.

    و در آن از آفات ناگهانی‌مان محافظت کردی،

  253. ۲۵۳

    أَصْبَحْنَا وَأَصْبَحَتِ الأَشْيَاءُ كُلُّهَا بِجُمْلَتِهَا لَكَ:

    صبح کردیم و همه چیزها یکسره از آنِ تواند:

  254. ۲۵۴

    سَمَاؤُها وَأَرْضُهَا وَمَا بَثَثْتَ فِي كُلِّ وَاحِد مِنْهُمَا سَاكِنُهُ وَمُتَحَرِّكُهُ،

    آسمانش و زمینش و آنچه در آنها پراکنده ساختی، ساکنش و متحرّکش،

  255. ۲۵۵

    وَمُقِيمُهُ وَشَاخِصُهُ وَمَا عَلا فِي الْهَوَاءِ وَمَا كَنَّ تَحْتَ الثَّرَى.

    و مقیمش و رونده‌اش و آنچه در هوا بالا رفت و آنچه در زیر خاک نهان شد.

  256. ۲۵۶

    أَصْبَحْنَا فِي قَبْضَتِكَ،

    صبح کردیم در قبضه تو،

  257. ۲۵۷

    يَحْوِينَا مُلْكُكَ وَسُلْطَانُكَ وَتَضُمُّنَا مَشِيَّتُكَ،

    مُلک و سلطانت ما را فرا گرفته و مشیّتت بر ما حاکم است،

  258. ۲۵۸

    وَنَتَصَرَّفُ عَنْ أَمْرِكَ، وَنَتَقَلَّبُ فِيْ تَدْبِيرِكَ،

    و به فرمان تو تصرّف می‌کنیم و در تدبیر تو دگرگون می‌شویم،

  259. ۲۵۹

    لَيْسَ لَنَا مِنَ الأَمْرِ إِلاّ مَا قَضَيْتَ،

    ما را از کار جز آنچه مقدّر کردی نیست،

  260. ۲۶۰

    وَلا مِنَ الْخَيْـرِ إِلا مَـا أَعْطَيْتَ.

    و از خیر جز آنچه عطا فرمودی نیست،

  261. ۲۶۱

    فَلِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ نَحْمَدُهُ،

    پس خدای عزّ و جلّ را ستایش می‌کنیم،

  262. ۲۶۲

    وَعَلَى جَمِيْعِ الأُمُورِ نَشْكُرُهُ،

    و بر همه امور او را سپاس می‌گزاریم،

  263. ۲۶۳

    نَسْتَحْفِظُهُ حِفْظَ مَنْ شَغَلَهُ طَاعَتُهُ،

    از او حفظ می‌خواهیم چون کسی که طاعتش او را مشغول داشته،

  264. ۲۶۴

    وَنَسْتَرْشِدُهُ إِرْشَادَ مَنْ لَا يَقْتَصِرُ نَظَرُهُ عَلَى نَفْسِهِ.

    و از او رهنمایی می‌خواهیم چون کسی که نگاهش تنها بر خودش نیست.

  265. ۲۶۵

    اللَّهُمَّ إِيَّاكَ نَعْبُدُ، وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ،

    خدایا، تنها تو را می‌پرستیم و تنها از تو یاری می‌جوییم،

  266. ۲۶۶

    وَإِيَّاكَ نَرْغَبُ، وَإِلَيْكَ نَسْعَى،

    و تنها به تو رغبت داریم و تنها به سوی تو می‌شتابیم،

  267. ۲۶۷

    وَإِيَّاكَ نَحْفِدُ، وَإِيَّاكَ نَخْشَى،

    و تنها تو را خدمت می‌کنیم و تنها از تو بیم داریم،

  268. ۲۶۸

    رَجَاءَ رَحْمَتِكَ، وَخَوْفَ عِقَابِكَ،

    به امید رحمتت و از بیم عقوبتت،

  269. ۲۶۹

    اللَّهُمَّ اجْعَلْ نَفْسِي مُطْمَئِنَّةً بِقَدَرِكَ،

    خدایا، جانم را به تقدیرت آرام و مطمئن ساز،

  270. ۲۷۰

    رَاضِيَةً بِقَضَائِكَ،

    خشنود به قضای تو،

  271. ۲۷۱

    مُولَعَةً بِذِكْرِكَ وَدُعَائِكَ،

    شیفته ذکر و دعای تو،

  272. ۲۷۲

    مُحِبَّةً لِصَفْوَةِ أَوْلِيَائِكَ،

    دوستدار برگزیدگان اولیای تو،

  273. ۲۷۳

    اللَّهُمَّ وَمَا أَصْبَحْتُ فِيهِ مِمَّا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَيَّ،

    خدایا، آنچه امروز با آن به صبح رسیده‌ام از نعمت‌هایی که بر من ارزانی داشتی،

  274. ۲۷۴

    فِي دِيْنٍ أَوْ دُنْيَا، فَمِنْكَ وَحْدَكَ لَا شَرِيْكَ لَكَ،

    در دین یا دنیا، پس از تو تنها و بی‌شریک است،

  275. ۲۷۵

    فَلَكَ الْحَمْدُ بِذَلِكَ،

    پس ستایش تو راست بر آن،

  276. ۲۷۶

    وَعَلَيَّ التَّمَامُ وَبِكَ الَّذِي زِدْتَنَا مِنْ فَضْلِكَ وَرَحْمَتِكَ،

    و بر من است که آن را تمام کنم و از تو که ما را از فضل و رحمتت افزودی،

  277. ۲۷۷

    اللَّهُمَّ إِنِّي أَصْبَحْتُ أَشْهَدُكَ، وَأُشْهِدُ مَلَائِكَتَكَ،

    خدایا، من صبح کرده‌ام و تو را گواه می‌گیرم و فرشتگانت را گواه می‌گیرم،

  278. ۲۷۸

    وَحَمَلَةَ عَرْشِكَ، وَجَمِيعَ خَلْقِكَ،

    و حاملان عرشت و همه آفریدگانت را،

  279. ۲۷۹

    أَنَّكَ أَنْتَ اللهُ، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ،

    که تو خدایی، هیچ معبودی جز تو نیست،

  280. ۲۸۰

    وَحْدَكَ لَا شَرِيْكَ لَكَ،

    یگانه‌ای بی‌شریک،

  281. ۲۸۱

    وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُكَ وَرَسُوْلُكَ،

    و اینکه محمّد بنده و فرستاده توست،

  282. ۲۸۲

    اللَّهُمَّ إِنِّي أُجَدِّدُ لَكَ فِي صَبَاحِ يَوْمِي هَذَا،

    خدایا، من در صبح امروز برای تو تجدید می‌کنم،

  283. ۲۸۳

    وَمَا عِشْتُ مِنْ أَيَّامِي، إِقْرَارِي بِوَحْدَانِيَّتِكَ،

    و تا هر چند از عمرم باقی است، اقرارم به یگانگی‌ات را،

  284. ۲۸۴

    وَإِخْلَاصِي لَكَ بِدِيْنِي،

    و اخلاصم برای تو در دینم را،

  285. ۲۸۵

    اللَّهُمَّ فَتَقَبَّلْ مِنِّي،

    خدایا، پس از من بپذیر،

  286. ۲۸۶

    اللَّهُمَّ أَعِذْنِي مِنَ الشَّكِّ وَالشِّرْكِ،

    خدایا، از شک و شرک پناهم ده،

  287. ۲۸۷

    وَأَنْ أَشْرَكَ بِكَ شَيْئًا وَأَنَا أَعْلَمُ،

    و از اینکه آگاهانه چیزی را شریک تو سازم،

  288. ۲۸۸

    وَأَسْتَغْفِرُكَ لِمَا لَا أَعْلَمُ.

    و از تو آمرزش می‌خواهم برای آنچه نمی‌دانم.

  289. ۲۸۹

    اللَّهُمَّ إِنِّي أَصْبَحْتُ أُرِيدُكَ وَأُرِيدُ الدَّارَ الْآخِرَةَ،

    خدایا، صبح کرده‌ام در حالی که تو را می‌خواهم و سرای آخرت را،

  290. ۲۹۰

    فَأَعِذْنِي مِنْ أَنْ أَكُوْنَ فِي يَوْمِي هَذَا أَوْ لَيْلَتِي هَذِهِ أُرِيْدُ فِيهِمَا شَيْئًا يُخَالِفُ ذَلِكَ.

    پس پناهم ده از اینکه در این روز یا شبم چیزی بخواهم که با آن مخالف باشد.

  291. ۲۹۱

    اللَّهُمَّ مَا سَقَيْتَنَا مِنْ مَطَرٍ، فَاجْعَلْهُ بَلَاغًا وَصَحِيحًا وَنَافِعًا وَمُبَارَكًا،

    خدایا، هر بارانی که بر ما فرو باریدی، آن را کافی و سالم و سودمند و مبارک قرار ده،

  292. ۲۹۲

    وَاجْعَلْهُ سَيْبًا رَحْمَةً، وَلَا تَجْعَلْهُ سَيْبًا عَذَابًا وَلَا هَدْمًا وَلَا غَرَقًا.

    و آن را بارش رحمت قرار ده و بارش عذاب و ویرانی و غرق مساز.

  293. ۲۹۳

    اللَّهُمَّ إِنِّي أَصْبَحْتُ لَكَ عَبْدًا، وَعَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ،

    خدایا، صبح کرده‌ام در حالی که بنده تو هستم و بر عهد و وعده تو هستم،

  294. ۲۹۴

    فَأَحْيِنِي عَلَى الْإِيمَانِ، وَأَمِتْنِي عَلَى الْإِسْلَامِ.

    پس مرا بر ایمان زنده بدار و بر اسلام بمیران.

  295. ۲۹۵

    اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ، وَأَعِذْنِي مِنْ أَهْلِ النَّارِ،

    خدایا، مرا از اهل بهشت قرار ده و از اهل دوزخ پناهم ده،

  296. ۲۹۶

    وَأَعِذْنِي مِنْ شَرِّ كُلِّ ذِي شَرٍّ،

    و از شرّ هر بدی پناهم ده،

  297. ۲۹۷

    وَأَعِذْنِي مِنْ شَرِّ مَا خَلَقْتَ وَذَرَأْتَ وَبَرَأْتَ.

    و از شرّ آنچه آفریدی و پدید آوردی و ساختی پناهم ده.

  298. ۲۹۸

    اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ رِضَاكَ وَالْجَنَّةَ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ سَخَطِكَ وَالنَّارِ.

    خدایا، من از تو خشنودی‌ات و بهشت را می‌خواهم و از خشم و دوزخت به تو پناه می‌برم.

  299. ۲۹۹

    اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا سَأَلَكَ مِنْهُ عِبَادُكَ الصَّالِحُونَ،

    خدایا، از تو بهترین آنچه بندگان صالحت خواسته‌اند می‌خواهم،

  300. ۳۰۰

    وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا اسْتَعَاذَ مِنْهُ عِبَادُكَ الْمُخْلَصُونَ.

    و از شرّ آنچه بندگان مخلَصت از آن پناه جسته‌اند به تو پناه می‌برم.

  301. ۳۰۱

    اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَافِيَةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ،

    خدایا، از تو عافیت در دنیا و آخرت می‌خواهم،

  302. ۳۰۲

    وَأَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْمُعَافَاةَ فِي دِينِي وَدُنْيَايَ وَأَهْلِي وَمَالِي.

    و از تو عفو و سلامت در دینم و دنیایم و خانواده‌ام و مالم می‌خواهم.

  303. ۳۰۳

    اللَّهُمَّ اسْتُرْ عَوْرَاتِي وَآمِنْ رَوْعَاتِي،

    خدایا، عیب‌هایم را بپوشان و ترس‌هایم را ایمن ساز،

  304. ۳۰۴

    وَاحْفَظْنِي مِنْ بَيْنِ يَدَيَّ وَمِنْ خَلْفِي، وَعَنْ يَمِينِي وَعَنْ شِمَالِي،

    و مرا از پیش رو و از پشت سر و از سمت راست و از سمت چپ نگاه‌دار،

  305. ۳۰۵

    وَمِنْ فَوْقِي، وَأَعُوذُ بِعَظَمَتِكَ أَنْ أُغْتَالَ مِنْ تَحْتِي.

    و از بالایم، و به عظمتت پناه می‌برم از اینکه از زیرم غافلگیر شوم.

  306. ۳۰۶

    اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِكَ تَهْدِي بِهَا قَلْبِي،

    خدایا، از تو رحمتی می‌خواهم از نزد خودت که بدان دلم را هدایت کنی،

  307. ۳۰۷

    وَتَجْمَعُ بِهَا أَمْرِي، وَتَلُمُّ بِهَا شَعَثِي،

    و بدان کارم را جمع کنی و پراکندگی‌ام را بازآوری،

  308. ۳۰۸

    وَتَرُدُّ بِهَا غَائِبِي، وَتَرْفَعُ بِهَا شَاهِدِي،

    و بدان غایبم را بازگردانی و آشکارم را بالا بری،

  309. ۳۰۹

    وَتُزَكِّي بِهَا عَمَلِي، وَتُلْهِمُنِي بِهَا رُشْدِي،

    و بدان عملم را پاکیزه سازی و رشدم را الهام کنی،

  310. ۳۱۰

    وَتَرُدُّ بِهَا أُلْفَتِي، وَتَعْصِمُنِي بِهَا مِنْ كُلِّ سُوءٍ.

    و بدان الفتم را بازگردانی و از هر بدی نگاهم داری.

  311. ۳۱۱

    اللَّهُمَّ أَعْطِنَا إِيمَانًا وَيَقِينًا لَيْسَ بَعْدَهُ كُفْرٌ،

    خدایا، ایمان و یقینی به ما عطا کن که پس از آن کفری نباشد،

  312. ۳۱۲

    وَرَحْمَةً نَنَالُ بِهَا شَرَفَ كَرَامَتِكَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.

    و رحمتی که بدان به شرف کرامتت در دنیا و آخرت نائل شویم.

  313. ۳۱۳

    اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الصَّبْرَ عِنْدَ الْبَلَاءِ،

    خدایا، از تو صبر هنگام بلا می‌خواهم،

  314. ۳۱۴

    وَالْفَوْزَ عِنْدَ اللِّقَاءِ، وَمَنَازِلَ الشُّهَدَاءِ،

    و پیروزی هنگام لقا و منازل شهیدان،

  315. ۳۱۵

    وَعَيْشَ السُّعَدَاءِ، وَالنَّصْرَ عَلَى الأَعْدَاءِ.

    و زندگی سعادتمندان و پیروزی بر دشمنان.

  316. ۳۱۶

    اللَّهُمَّ إِنِّي أَنْزِلُ بِكَ حَاجَتِي، وَإِنْ قَصُرَ رَأْيِي وَضَعُفَ عَمَلِي،

    خدایا، حاجتم را نزد تو فرود می‌آورم و گرچه رأیم کوتاه و عملم ضعیف است،

  317. ۳۱۷

    افْتَقَرْتُ إِلَى رَحْمَتِكَ، فَأَسْأَلُكَ يَا قَاضِيَ الأُمُورِ،

    به رحمتت نیازمندم، پس از تو می‌خواهم ای انجام‌دهنده کارها،

  318. ۳۱۸

    وَيَا شَافِيَ صُدُورِ الْمَكْرُوبِينَ، أَنْ تُجِيرَنِي مِنْ عَذَابِ السَّعِيرِ،

    و ای شفادهنده سینه‌های اندوهگنان، که مرا از عذاب آتش پناه دهی،

  319. ۳۱۹

    وَأَنْ تُجِيرَنِي مِنْ دَعْوَةِ الثَّبُورِ، وَفِتْنَةِ الْقُبُورِ.

    و از فریاد هلاکت و فتنه قبرها پناهم دهی.

  320. ۳۲۰

    اللَّهُمَّ فَاقْضِ لَنَا فِي الْخَيْرِ، وَاجْعَلْ لَنَا مَوْطِناً فِي الصِّدْقِ،

    خدایا، برایمان در خیر حکم فرما و جایگاهی در راستی برایمان قرار ده،

  321. ۳۲۱

    وَأَنْزِلْنَا فِي دَارِ الْمُقَامَةِ وَالرَّحْمَةِ،

    و ما را در سرای ماندگاری و رحمت فرود آور،

  322. ۳۲۲

    وَارْزُقْنَا الْفَوْزَ بِالْجَنَّةِ، وَالنَّجَاةَ مِنَ النَّارِ.

    و رستگاری به بهشت و نجات از آتش را روزیمان گردان.

  323. ۳۲۳

    اللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الأُمُورِ كُلِّهَا،

    خدایا، عاقبت ما را در همه امور نیکو گردان،

  324. ۳۲۴

    وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الآخِرَةِ.

    و ما را از رسوایی دنیا و عذاب آخرت پناه ده.

  325. ۳۲۵

    اللَّهُمَّ اقْسِمْ لَنَا مِنْ خَشْيَتِكَ مَا يَحُولُ بَيْنَنَا وَبَيْنَ مَعَاصِيكَ،

    خدایا، از خشیتت بهره‌ای به ما عطا کن که میان ما و نافرمانی‌هایت حائل شود،

  326. ۳۲۶

    وَمِنْ طَاعَتِكَ مَا تُبَلِّغُنَا بِهِ جَنَّتَكَ،

    و از طاعتت آنچه ما را به بهشتت برساند،

  327. ۳۲۷

    وَمِنَ الْيَقِينِ مَا تُهَوِّنُ بِهِ عَلَيْنَا مُصِيبَاتِ الدُّنْيَا.

    و از یقین آنچه مصیبت‌های دنیا را بر ما آسان سازد.

  328. ۳۲۸

    اللَّهُمَّ مَتِّعْنَا بِأَسْمَاعِنَا، وَأَبْصَارِنَا، وَقُوَّاتِنَا مَا أَحْيَيْتَنَا،

    خدایا، ما را از شنوایی و بینایی و نیرویمان بهره‌مند ساز تا زنده‌ایم،

  329. ۳۲۹

    وَاجْعَلْهُ الْوَارِثَ مِنَّا،

    و آن را تا پایان عمرمان برقرار دار،

  330. ۳۳۰

    وَاجْعَلْ ثَأْرَنَا عَلَى مَنْ ظَلَمَنَا،

    و انتقام ما را بر کسی قرار ده که بر ما ستم کرده،

  331. ۳۳۱

    وَانْصُرْنَا عَلَى مَنْ عَادَانَا.

    و ما را بر دشمنانمان یاری فرما.

  332. ۳۳۲

    اللَّهُمَّ لَا تَجْعَلْ مُصِيبَتَنَا فِي دِينِنَا،

    خدایا، مصیبتمان را در دینمان قرار مده،

  333. ۳۳۳

    وَلَا تَجْعَلِ الدُّنْيَا أَكْبَرَ هَمِّنَا، وَلاَ مَبْلَغَ عِلْمِنَا،

    و دنیا را بزرگ‌ترین همّ ما و نهایت دانش ما قرار مده،

  334. ۳۳۴

    وَلَا تُسَلِّطْ عَلَيْنَا مَنْ لَا يَرْحَمُنَا.

    و کسی را بر ما مسلّط مکن که بر ما رحم نکند.

  335. ۳۳۵

    اللَّهُمَّ لَا تَدَعْ لَنَا فِي هَذَا الْيَوْمِ ذَنْبًا إِلَّا غَفَرْتَهُ،

    خدایا، در این روز هیچ گناهی برایمان مگذار مگر آنکه آمرزیده باشی،

  336. ۳۳۶

    وَلَا هَمًّا إِلَّا فَرَّجْتَهُ،

    و هیچ غمی مگر آنکه برطرف ساخته باشی،

  337. ۳۳۷

    وَلَا دَيْنًا إِلَّا قَضَيْتَهُ،

    و هیچ قرضی مگر آنکه ادا کرده باشی،

  338. ۳۳۸

    وَلَا مَرِيضًا إِلَّا شَفَيْتَهُ،

    و هیچ بیماری مگر آنکه شفا داده باشی،

  339. ۳۳۹

    وَلَا مُبْتَلًى إِلَّا عَافَيْتَهُ،

    و هیچ مبتلایی مگر آنکه عافیت داده باشی،

  340. ۳۴۰

    وَلَا مَيِّتًا إِلَّا رَحِمْتَهُ،

    و هیچ مرده‌ای مگر آنکه رحمش کرده باشی،

  341. ۳۴۱

    وَلَا حَاجَةً مِنْ حَوَائِجِ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ،

    و هیچ حاجتی از حاجت‌های دنیا و آخرت،

  342. ۳۴۲

    إِلَّا قَضَيْتَهَا وَيَسَّرْتَهَا بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

    مگر آنکه برآورده و آسان ساخته باشی به رحمتت ای مهربان‌ترین مهربانان.

  343. ۳۴۳

    اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَآلِ إِبْرَاهِيمَ،

    خدایا، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست چنانکه بر ابراهیم و خاندان ابراهیم درود فرستادی،

  344. ۳۴۴

    إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ.

    همانا تو ستوده و بزرگواری.

پیوند کپی شد

← بازگشت به کتابخانه