TheShia

دُعَاءُ الْعَلَوِيِّ الْمِصْرِيِّ

دعای علوی مصری

۳۴۳ بند منبع: Muhaj al-Da'awat

این ترجمه با کمک ماشین انجام شده و در انتظار بازبینی علمی است. متن عربی بالا متن معتبر است.

  1. ۱

    رَبِّ مَنْ ذَا الَّذِيْ دَعَاكَ فَلَمْ تُجِبْهُ

    پروردگارا، کیست آن کس که تو را خوانده و تو او را اجابت نکردی؟

  2. ۲

    وَمَنْ ذَا الَّذِيْ سَأَلَكَ فَلَمْ تُعْطِهِ

    و کیست آن کس که از تو خواسته و تو او را نداده‌ای؟

  3. ۳

    وَمَنْ ذَا الَّذِيْ نَاجَاكَ فَخَيَّبْتَهُ

    و کیست آن کس که بر تو زمزمه کرده و تو او را مایوس کردی؟

  4. ۴

    أَوْ تَقَرَّبَ إِلَيْكَ فَأَبْعَدْتَهُ

    یا بر تو نزدیک شده و تو او را دور انداختی؟

  5. ۵

    وَرَبِّ هٰذَا فِرْعَوْنُ ذُو الْأَوْتَادِ

    و پروردگارا، این فرعون است، خداوند میخ‌های بزرگ،

  6. ۶

    مَعَ عِنَادِهِ وَكُفْرِهِ وَعُتُوِّهِ

    با سر کشی و کفر و ستم‌گری اش،

  7. ۷

    وَإِذْعَانِهِ الرُّبُوبِيَّةَ لِنَفْسِهِ

    و ادعای الوهیت برای خود،

  8. ۸

    وَعِلْمِكَ بِأَنَّهُ لَا يَتُوبُ

    هرچند که تو می‌دانستی که او توبه نخواهد کرد،

  9. ۹

    وَلَا يَرْجِعُ وَلَا يَئُوبُ

    و برنگردد، و عقب‌نشینی نکند،

  10. ۱۰

    وَلَا يُؤْمِنُ وَلَا يَخْشَعُ

    و ایمان نیاورد، و تواضع نکند،

  11. ۱۱

    اِسْتَجَبْتَ لَهُ دُعَاءَهُ

    تاهم دعای او را اجابت کردی،

  12. ۱۲

    وَأَعْطَيْتَهُ سُؤْلَهُ كَرَمًا مِنْكَ

    و خواهش او را از کرم خود عطا کردی،

  13. ۱۳

    وَجُودًا وَقِلَّةَ مِقْدَارٍ لِمَا سَأَلَ

    و بخشایش، اگرچه آن چه او خواسته بود ناچیز بود،

  14. ۱۴

    عِنْدَكَ مَعَ عِظَمِهِ عِنْدَهُ

    نزد تو، اگرچه در نظر او بزرگ بود،

  15. ۱۵

    أَخْذًا بِحُجَّتِكَ عَلَيْهِ

    تا آن که حجت تو بر او تمام شود،

  16. ۱۶

    وَتَأْكِيدًا لَهَا حِينَ فَجَرَ وَكَفَرَ

    و آن را ثابت کنی، چون او تجاوز کرد و کفر ورزید،

  17. ۱۷

    وَاسْتَطَالَ عَلَىٰ قَوْمِهِ وَتَجَبَّرَ

    و بر قوم خود برتری جست و متکبر شد،

  18. ۱۸

    وَبِكُفْرِهِ عَلَيْهِمُ افْتَخَرَ

    و بر آنان فخر کرد در کفرش،

  19. ۱۹

    وَبِظُلْمِهِ لِنَفْسِهِ تَكَبَّرَ

    و از ظلم به خود متکبر گشت،

  20. ۲۰

    وَبِحِلْمِكَ عَنْهُ اسْتَكْبَرَ

    و از تحمل تو نسبت به او متغطرس شد،

  21. ۲۱

    فَكَتَبَ وَحَكَمَ عَلَىٰ نَفْسِهِ

    پس او برای خود فیصله کرد و حکم کرد،

  22. ۲۲

    جُرْأَةً مِنْهُ أَنَّ جَزَاءَ مِثْلِهِ

    از روی جسارت خود، که سزای کسی چون او

  23. ۲۳

    أَنْ يُغْرَقَ فِي الْبَحْرِ

    باید دریا میں غرق شود،

  24. ۲۴

    فَجَزَيْتَهُ بِمَا حَكَمَ عَلَىٰ نَفْسِهِ

    پس تو او را به آنچه برای خود حکم کرده بود جزا دادی۔

  25. ۲۵

    اِلٰهِيْ **

    الهی

  26. ۲۶

    اِلٰهِيْ وَاَنَا عَبْدُكَ، اِبْنُ عَبْدِكَ وَابْنُ اَمَتِكَ

    الهای من، من بنده‌ی تو‌ام، فرزند بنده‌ی تو و کنیزتو۔

  27. ۲۷

    مُعْتَرِفٌ لَكَ بِالْعُبُودِيَّةِ، مُقِرٌّ بِاَنَّكَ اَنْتَ اللهُ

    معترف به بندگی تو، اقرار کننده که تو تنها خدا هستی۔

  28. ۲۸

    خَالِقِيْ، لَا إِلٰهَ لِيْ غَيْرُكَ

    خالق من، من را هیچ خدایی جز تو نیست۔

  29. ۲۹

    وَلَا رَبَّ لِيْ سِوَاكَ

    و نه پروردگاری جز تو دارم۔

  30. ۳۰

    مُوْقِنٌ بِاَنَّكَ اَنْتَ اللهُ رَبِّيْ

    یقین داشته که تو خدا هستی، پروردگار من،

  31. ۳۱

    وَاِلَيْكَ مَرَدِّيْ وَاِيَابِيْ

    و بازگشت من و برگشت من بسوی تو است۔

  32. ۳۲

    عَالِمٌ بِاَنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

    دانسته که تو بر هر چیز توانائی داری۔

  33. ۳۳

    تَفْعَلُ مَا تَشَاءُ وَتَحْكُمُ مَا تُرِيْدُ

    تو آن چه مشیات و آن چه خود کنی۔

  34. ۳۴

    لَا مُعَقِّبَ لِحُكْمِكَ

    هیچ کس نمی‌تواند دستور تو را برگرداند۔

  35. ۳۵

    وَلَا رَادَّ لِقَضَائِكَ

    و هیچ کس نمی‌تواند قضای تو را دفع کند۔

  36. ۳۶

    وَاَنَّكَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ

    و تو اول و آخر هستی،

  37. ۳۷

    وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ

    ظاهر و باطن۔

  38. ۳۸

    لَمْ تَكُنْ مِنْ شَيْءٍ

    تو از هیچ چیزی سرچشمه نگرفتی،

  39. ۳۹

    وَلَمْ تَبِنْ عَنْ شَيْءٍ

    و نه از هیچ چیزی جدا شدی۔

  40. ۴۰

    كُنْتَ قَبْلَ كُلِّ شَيْءٍ

    تو پیش از هر چیز بودی،

  41. ۴۱

    وَاَنْتَ الْكَائِنُ بَعْدَ كُلِّ شَيْءٍ

    و پس از هر چیز باقی ماندگار هستی۔

  42. ۴۲

    وَالْمُكَوِّنُ لِكُلِّ شَيْءٍ

    و آن یکی که تمام چیزها را به وجود آورد۔

  43. ۴۳

    خَلَقْتَ كُلَّ شَيْءٍ بِتَقْدِيرٍ

    تو هر چیز را با اندازه‌ای دقیق آفریدی۔

  44. ۴۴

    وَاَنْتَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ

    و تو شنوای تمام و بینای تمام هستی۔

  45. ۴۵

    وَأَشْهَدُ أَنَّكَ كَذٰلِكَ كُنْتَ وَتَكُونُ

    و من گواهی می‌دهم که تو چنین بودی و هیشه چنین خواهی بود۔

  46. ۴۶

    وَأَنْتَ حَيٌّ قَيُّومٌ

    و تو زنده‌ای قائم، خود دوام دهنده۔

  47. ۴۷

    لَا تَأْخُذُكَ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌ

    نه خوابی تو را فرو می‌برد و نه خواب۔

  48. ۴۸

    وَلَا تُوصَفُ بِالْأَوْهَامِ

    تو با تخیلات توصیف نشدنی.

  49. ۴۹

    وَلَا تُدْرَكُ بِالْحَوَاسِّ

    و نه با حواس درک شدنی۔

  50. ۵۰

    وَلَا تُقَاسُ بِالْمِقْيَاسِ

    و نه با هیچ اندازه‌ای پیمایش شدنی۔

  51. ۵۱

    وَلَا تُشَبَّهُ بِالنَّاسِ

    و همتا نیست با بشر

  52. ۵۲

    وَأَنَّ الْخَلْقَ كُلَّهُمْ عَبِيدُكَ وَإِمَاؤُكَ

    و تمام آفرینش تو بندگان و کنیزان تو هستی

  53. ۵۳

    أَنْتَ الرَّبُّ وَنَحْنُ الْمَرْبُوبُونَ

    تو پروردگار هستی و ما پرورش یافتگان

  54. ۵۴

    وَأَنْتَ الْخَالِقُ وَنَحْنُ الْمَخْلُوقُونَ

    تو آفریننده هستی و ما آفریده شدگان

  55. ۵۵

    وَأَنْتَ الرَّازِقُ وَنَحْنُ الْمَرْزُوقُونَ

    تو روزی دهنده هستی و ما روزی خوران

  56. ۵۶

    اِلٰهِيْ **

    خدای من

  57. ۵۷

    فَلَكَ الْحَمْدُ يَا إِلٰهِيْ إِذْ خَلَقْتَنِي بَشَرًا سَوِيًّا

    پس تمام ستایش از تو است ای خدای من که مرا انسانی سالم آفریدی

  58. ۵۸

    وَجَعَلْتَنِي غَنِيًّا مَكْفِيًّا

    و مرا بی‌نیاز و فراوان‌رزق کردی

  59. ۵۹

    بَعْدَ مَا كُنْتُ طِفْلًا صَبِيًّا

    پس از آنکه کودکی ریز و ضعیف بودم

  60. ۶۰

    تَقُوتُنِي مِنَ الثَّدْيِ لَبَنًا مَرِيئًا

    تو مرا از پستان شیری پاکیزه تغذیه کردی

  61. ۶۱

    وَغَذَّيْتَنِي غِذَاءً طَيِّبًا هَنِيئًا

    و مرا با نیکو و خوشذائق غذا خوراندی

  62. ۶۲

    وَجَعَلْتَنِي ذَكَرًا مِثَالًا سَوِيًّا

    و مرا مرد و درست‌اندام و سالم ساختی

  63. ۶۳

    فَلَكَ الْحَمْدُ حَمْدًا إِنْ عُدَّ لَمْ يُحْصَ

    پس ستایش از تو ستایشی است که شمرده نشود

  64. ۶۴

    وَإِنْ وُضِعَ لَمْ يَتَّسِعْ لَهُ شَيْءٌ

    و اگر بر زمین گذاشته شود، هیچ چیز نتواند آن را درپذیرفتن

  65. ۶۵

    حَمْدًا يَفُوقُ عَلَىٰ جَمِيعِ حَمْدِ الْحَامِدِينَ

    ستایشی که از تمام ستایشگران برتر باشد

  66. ۶۶

    وَيَعْلُو عَلَىٰ حَمْدِ كُلِّ شَيْءٍ

    و بالاتر از ستایش هر چیز

  67. ۶۷

    وَيَفْخُمُ وَيَعْظُمُ عَلَىٰ ذٰلِكَ كُلِّهِ

    و بزرگتر و اجل‌تر از تمام آن

  68. ۶۸

    وَكُلَّمَا حَمِدَ اللهَ شَيْءٌ

    و هرگاه چیزی خدا را بستاید

  69. ۶۹

    وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ كَمَا يُحِبُّ أَنْ يُحْمَدَ

    تمام ستایش براى خدا است چنانکه خود دوست دارد که ستایش شود

  70. ۷۰

    وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ عَدَدَ مَا خَلَقَ

    تمام ستایش از خدا است به تعداد آنچه آفرید

  71. ۷۱

    وَوِزْنَةَ مَا خَلَقَ

    و برابر با وزن آنچه آفرید

  72. ۷۲

    وَوِزْنَةَ أَجَلِّ مَا خَلَقَ

    و برابر با وزن بزرگ‌ترین آنچه آفرید

  73. ۷۳

    وَبِوَزْنِ أَخَفِّ مَا خَلَقَ

    و به وزن کوچک‌ترین آنچه آفرید

  74. ۷۴

    وَبِعَدَدِ أَصْغَرِ مَا خَلَقَ

    و به تعداد خردترین آنچه آفرید

  75. ۷۵

    وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ حَتَّىٰ يَرْضَىٰ رَبُّنَا

    تمام ستایش براى خدا تا خدای ما راضی شود

  76. ۷۶

    وَبَعْدَ الرِّضَا

    و پس از رضایتش

  77. ۷۷

    وَأَسْأَلُهُ أَنْ يُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

    و از تو می‌خواهم که بر محمد و آل محمد درود فرستی

  78. ۷۸

    وَأَنْ يَغْفِرَ لِي ذَنْبِي

    و گناهم را بخشایی

  79. ۷۹

    وَأَنْ يَحْمَدَ لِي أَمْرِي

    و کارهای مرا درستی کن به ستایش

  80. ۸۰

    وَيَتُوبَ عَلَيَّ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ

    و بر من با رحمت متوجه شو؛ به راستی تو رحیم و توبه‌پذیر هستی

  81. ۸۱

    اِلٰهِيْ **

    خدای من

  82. ۸۲

    اِلٰهِيْ وَاِنِّيْ اَنَا اَدْعُوكَ وَاَسْاَلُكَ بِاسْمِكَ

    خدای من، تو را می‌خوانم و از تو به نام تو می‌خواهم

  83. ۸۳

    الَّذِيْ دَعَاكَ بِهِ صَفْوَتُكَ اَبُونَا اٰدَمُ عَلَيْهِ السَّلَامُ

    نامی که برگزیده‌تان، پدر ما آدم، به آن تو را خواند

  84. ۸۴

    وَهُوَ مُسِيْءٌ ظَالِمٌ حِيْنَ اَصَابَ الْخَطِيْئَةَ

    هنگام آنکه خطا کرد و بر خود ستم روا داشت به انجام گناه

  85. ۸۵

    فَغَفَرْتَ لَهُ خَطِيْئَتَهُ

    پس تو گناهش را بخشیدی

  86. ۸۶

    وَتُبْتَ عَلَيْهِ

    و بر وی با رحمت متوجه شدی

  87. ۸۷

    وَاسْتَجَبْتَ لَهُ دَعْوَتَهُ

    و دعایش را اجابت کردی

  88. ۸۸

    وَكُنْتَ مِنْهُ قَرِيْبًا يَا قَرِيْبُ

    و نزدیک او بودی ای نزدیک

  89. ۸۹

    اَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَاٰلِ مُحَمَّدٍ

    که بر محمد و آل محمد درود فرستی

  90. ۹۰

    وَاَنْ تَغْفِرَ لِيْ خَطِيْئَتِيْ

    و گناهم را بخشایی

  91. ۹۱

    وَتَرْضَىٰ عَنِّيْ

    و از من راضی شوی

  92. ۹۲

    فَاِنْ لَمْ تَرْضَ عَنِّيْ فَاعْفُ عَنِّيْ

    و اگر از من راضی نیستی، مرا عفو کن

  93. ۹۳

    فَاِنِّيْ مُسِيْءٌ ظَالِمٌ خَاطِئٌ عَاصٍ

    چنانکه من مجرمم و ستم‌کار و گناهکار و نافرمان

  94. ۹۴

    وَقَدْ يَعْفُو السَّيِّدُ عَنْ عَبْدِهِ

    و مالک ممکن است که بنده‌اش را عفو کند

  95. ۹۵

    وَلَيْسَ بِرَاضٍ عَنْهُ

    گرچه از او راضی نباشد

  96. ۹۶

    وَاَنْ تُرْضِيَ عَنِّيْ خَلْقَكَ

    و آفریننده‌ات مرا خشنود کنی

  97. ۹۷

    وَتُمِيْطَ عَنِّيْ حَقَّكَ

    و حق خود را از من برطرف کن

  98. ۹۸

    اِلٰهِيْ **

    خدای من

  99. ۹۹

    وَاَسْاَلُكَ بِالِاسْمِ الَّذِيْ دَعَاكَ بِهِ نَبِيُّكَ إِدْرِيْسُ

    و از تو به نام می‌خواهم که پیامبرت ادریس به آن تو را خواند

  100. ۱۰۰

    حِيْنَ رَفَعْتَهُ مَكَانًا عَلِيًّا

    هنگام آنکه تو او را به جایگاه بلند بردی

  101. ۱۰۱

    وَاَنْتَ عَلِمْتَ مَا كَانَ مِنْهُ

    در حالی که تو همه چیزی را که از او بود می‌دانستی

  102. ۱۰۲

    اَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَاٰلِ مُحَمَّدٍ

    که تو بر محمد و آل محمد درود فرستی

  103. ۱۰۳

    وَاَنْ تَغْفِرَ لِيْ ذَنْبِيْ

    و آنکه تو گناه مرا بخشایی

  104. ۱۰۴

    وَتَسْتُرَ عَلَيَّ عَيْبِيْ

    و آنکه تو عیوب مرا را از من پنهان کنی

  105. ۱۰۵

    وَاَسْاَلُكَ بِالِاسْمِ الَّذِيْ دَعَاكَ بِهِ نَبِيُّكَ نُوْحٌ

    و از تو می‌خواهم به نام‌های که نوح، پیامبر تو، تو را بدان نام‌ها دعا کرد

  106. ۱۰۶

    حِيْنَ دَعَاكَ فِي قَوْمِهِ اَلْفَ سَنَةٍ اِلَّا خَمْسِيْنَ

    زمانی که درمیان قومش هزار سال منهای پنجاه سال دعا کرد

  107. ۱۰۷

    فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَاؤُهُ اِلَّا فِرَارًا

    و فقط دعایش ایشان را در گریز افزود

  108. ۱۰۸

    فَفَتَحْتَ اَبْوَابَ السَّمَاءِ بِمَاءٍ مُنْهَمِرٍ

    پس تو دروازه‌های آسمان را با آب بارانی برگشادی

  109. ۱۰۹

    وَفَجَّرْتَ الْاَرْضَ عُيُونًا

    و زمین را از چشمه‌های خود جوشان ساختی

  110. ۱۱۰

    فَالْتَقَى الْمَاءُ عَلٰى اَمْرٍ قَدْ قُدِرَ

    و آب‌ها بر کاری که تقدیر شده بود یکجا شدند

  111. ۱۱۱

    فَنَجَّيْتَهُ وَاَهْلَهُ وَمَنْ مَعَهُ

    پس تو او را و خانواده‌اش و هر کس که با او بود نجات دادی

  112. ۱۱۲

    وَجَعَلْتَ ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الْبَاقِيْنَ

    و فرزندان او را باقی‌ماندگان ساختی

  113. ۱۱۳

    اَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَاٰلِ مُحَمَّدٍ

    که تو بر محمد و آل محمد درود فرستی

  114. ۱۱۴

    وَاَنْ تَغْفِرَ لِيْ ذَنْبِيْ

    و آنکه تو گناه مرا بخشایی

  115. ۱۱۵

    وَتَرْحَمَنِيْ اِنَّكَ اَنْتَ اَرْحَمُ الرَّاحِمِيْنَ

    و بر من رحم کنی؛ تو بی‌گمان مهربان‌ترین مهربانان هستی

  116. ۱۱۶

    اِلٰهِيْ **

    خدای من

  117. ۱۱۷

    وَأَسْأَلُكَ بِالِاسْمِ الَّذِي دَعَاكَ بِهِ نَبِيُّكَ إِبْرَاهِيمُ

    و از تو می‌خواهم به نام‌های که ابراهیم، پیامبر تو، تو را بدان نام‌ها دعا کرد

  118. ۱۱۸

    حِينَ أُلْقِيَ فِي النَّارِ فَجَعَلْتَهَا عَلَيْهِ بَرْدًا وَسَلَامًا

    زمانی که در آتش افکنده شد و تو آتش را برایش خنک و امن ساختی

  119. ۱۱۹

    وَجَعَلْتَهُ لِلنَّاسِ إِمَامًا

    و او را امام برای مردم ساختی

  120. ۱۲۰

    وَوَهَبْتَ لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ

    و بر او اسحاق و یعقوب بخشیدی

  121. ۱۲۱

    وَجَعَلْتَ فِي ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتَابَ

    و نبوت و کتاب را در ذریه‌اش قرار دادی

  122. ۱۲۲

    وَرَزَقْتَهُ فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً

    و در دنیا برایش نیکی فراهم کردی

  123. ۱۲۳

    وَإِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ

    و بی‌گمان در آخرت او از نیکوکاران است

  124. ۱۲۴

    أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

    که تو بر محمد و آل محمد درود فرستی

  125. ۱۲۵

    وَأَنْ تَغْفِرَ لِي ذَنْبِي

    و آنکه تو گناه مرا بخشایی

  126. ۱۲۶

    وَتَجْعَلَنِي مِنْ ذُرِّيَّتِهِ الْمُؤْمِنِينَ

    و مرا در میان فرزندان ایمن‌دار او قرار ده

  127. ۱۲۷

    وَأَسْأَلُكَ بِالِاسْمِ الَّذِي دَعَاكَ بِهِ نَبِيُّكَ مُوسَى

    و از تو می‌خواهم به نام‌های که موسی، پیامبر تو، تو را بدان نام‌ها دعا کرد

  128. ۱۲۸

    حِينَ كَلَّمْتَهُ تَكْلِيمًا

    زمانی که تو با او سخن گفتی مستقیماً

  129. ۱۲۹

    وَفَلَقْتَ لَهُ الْبَحْرَ فَأَنْجَيْتَهُ وَمَنْ مَعَهُ

    و دریا را برایش شکافتی و او را و کسان‌ی که با او بودند نجات دادی

  130. ۱۳۰

    وَأَغْرَقْتَ فِرْعَوْنَ وَجُنُودَهُ أَجْمَعِينَ

    و فرعون و تمام لشکریان او را غرق کردی

  131. ۱۳۱

    وَآتَيْتَهُ التَّوْرَاةَ فِيهَا هُدًى وَنُورٌ

    و تورات را برایش فرود آوردی که رهنمایی و روشنایی است

  132. ۱۳۲

    أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

    که تو بر محمد و آل محمد درود فرستی

  133. ۱۳۳

    وَأَنْ تَغْفِرَ لِي ذَنْبِي

    و آنکه تو گناه مرا بخشایی

  134. ۱۳۴

    وَتُخَلِّصَنِي مِنْ كُلِّ كَرْبٍ وَشِدَّةٍ

    و مرا از هر تنگی و سختی رهایی بخش

  135. ۱۳۵

    اِلٰهِيْ **

    خدای من

  136. ۱۳۶

    وَأَسْأَلُكَ بِالِاسْمِ الَّذِي دَعَاكَ بِهِ نَبِيُّكَ عِيسَى

    و از تو می‌خواهم به نام‌های که عیسی، پیامبر تو، تو را بدان نام‌ها دعا کرد

  137. ۱۳۷

    حِينَ خَلَقْتَهُ مِنْ غَيْرِ أَبٍ

    زمانی که تو او را بی‌باب خلق کردی

  138. ۱۳۸

    وَجَعَلْتَ أُمَّهُ آيَةً لِلْعَالَمِينَ

    و مادرش را آیتی برای جهانیان ساختی

  139. ۱۳۹

    وَأَيَّدْتَهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ

    و او را به روح القدس تقویت بخشیدی

  140. ۱۴۰

    وَكَلَّمَ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَكَهْلًا

    و در گهواره و پیری درمیان مردم سخن گفت

  141. ۱۴۱

    وَأَحْيَا الْمَوْتَىٰ بِإِذْنِكَ

    و مردگان را زنده کرد به اذن تو

  142. ۱۴۲

    وَأَبْرَأَ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ

    و نابینا و بیماری‌ای را شفا داد

  143. ۱۴۳

    وَعَلَّمْتَهُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ

    و کتاب و حکمت را بدو آموختی

  144. ۱۴۴

    أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

    که تو بر محمد و آل محمد درود فرستی

  145. ۱۴۵

    وَأَنْ تَغْفِرَ لِي ذَنْبِي

    و آنکه تو گناه مرا بخشایی

  146. ۱۴۶

    وَتُبَرِّئَنِي مِنَ الذُّنُوبِ كُلِّهَا

    و مرا از همه گناهان پاک کن

  147. ۱۴۷

    وَأَسْأَلُكَ بِالِاسْمِ الَّذِي دَعَاكَ بِهِ نَبِيُّكَ دَاوُدُ

    و از تو می‌خواهم به نام‌های که داود، پیامبر تو، تو را بدان نام‌ها دعا کرد

  148. ۱۴۸

    حِينَ أَلَنْتَ لَهُ الْحَدِيدَ

    زمانی که تو آهن را برایش نرم کردی

  149. ۱۴۹

    وَعَلَّمْتَهُ صَنْعَةَ اللُّبُوسِ

    و درس‌ دادی او را دربار‌ه درع‌سازی

  150. ۱۵۰

    وَآتَيْتَهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ

    و سلطنت و حکمت بدو عطا کردی

  151. ۱۵۱

    وَفَصْلَ الْخِطَابِ

    و سخن قطعی

  152. ۱۵۲

    أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

    که درود فرستی بر محمد و آل محمد

  153. ۱۵۳

    وَأَنْ تَغْفِرَ لِي ذَنْبِي

    و آنکه گناه مرا بخشایی

  154. ۱۵۴

    وَتُقَوِّيَنِي عَلَىٰ طَاعَتِكَ

    و مرا در فرمانبری تو تقویت بخشی

  155. ۱۵۵

    اِلٰهِيْ **

    الهای من

  156. ۱۵۶

    وَأَسْأَلُكَ بِالِاسْمِ الَّذِي دَعَاكَ بِهِ نَبِيُّكَ سُلَيْمَانُ

    و از تو می‌خواهم به نام آنجه پیامبرت سلیمان توسل جست

  157. ۱۵۷

    حِينَ وَهَبْتَ لَهُ مُلْكًا لَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ

    که برای او ملکی عطا کردی که برای دیگری سزاوار نیست

  158. ۱۵۸

    وَسَخَّرْتَ لَهُ الرِّيحَ وَالْجِنَّ

    و باد و جن را برای او مسخر کردی

  159. ۱۵۹

    وَالطَّيْرَ وَالشَّيَاطِينَ

    و مرغان و شیاطین را

  160. ۱۶۰

    وَعَلَّمْتَهُ مَنْطِقَ الطَّيْرِ

    و زبان مرغان را به او آموختی

  161. ۱۶۱

    وَآتَيْتَهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ

    و حکمت و فصل الخطاب را به او دادی

  162. ۱۶۲

    أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

    که درود فرستی بر محمد و آل محمد

  163. ۱۶۳

    وَأَنْ تَغْفِرَ لِي ذَنْبِي

    و آنکه گناه مرا بخشایی

  164. ۱۶۴

    وَتُسَخِّرَ لِي مَا فِي الدُّنْيَا بِطَاعَتِكَ

    و آنچه در جهان است برای من مسخر کردی در فرمانبری تو

  165. ۱۶۵

    وَأَسْأَلُكَ بِالِاسْمِ الَّذِي دَعَاكَ بِهِ نَبِيُّكَ أَيُّوبُ

    و از تو می‌خواهم به نام آنجه پیامبرت ایوب توسل جست

  166. ۱۶۶

    حِينَ أَصَابَهُ الضُّرُّ فَصَبَرَ

    که ضرری او را رسید و او صبر کرد

  167. ۱۶۷

    وَلَمْ يَجْزَعْ وَلَمْ يَشْكُ

    و نه ناامید شد نه شکایت کرد

  168. ۱۶۸

    فَاسْتَجَبْتَ لَهُ فَكَشَفْتَ مَا بِهِ مِنْ ضُرٍّ

    پس تو دعای او را پاسخ دادی و ضرر را از او برطرف کردی

  169. ۱۶۹

    وَآتَيْتَهُ أَهْلَهُ وَمِثْلَهُمْ مَعَهُمْ

    و خاندانش و مثل آنان را همراه ایشان بازگرداندی

  170. ۱۷۰

    أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

    که درود فرستی بر محمد و آل محمد

  171. ۱۷۱

    وَأَنْ تَغْفِرَ لِي ذَنْبِي

    و آنکه گناه مرا بخشایی

  172. ۱۷۲

    وَتَكْشِفَ عَنِّي كُلَّ ضُرٍّ وَبَلَاءٍ

    و هر ضرر و رنج را از من برطرف کردی

  173. ۱۷۳

    اِلٰهِيْ **

    الهای من

  174. ۱۷۴

    وَأَسْأَلُكَ بِالِاسْمِ الَّذِي دَعَاكَ بِهِ نَبِيُّكَ يُوسُفُ

    و از تو می‌خواهم به نام آنجه پیامبرت یوسف توسل جست

  175. ۱۷۵

    حِينَ أَخْرَجْتَهُ مِنَ الْجُبِّ

    که او را از چاه درآوردی

  176. ۱۷۶

    وَجَعَلْتَ كَيْدَ إِخْوَتِهِ فِي نُحُورِهِمْ

    و کیدی برادرانش را بر خود برگرداندی

  177. ۱۷۷

    وَآتَيْتَهُ الْمُلْكَ وَالْحُكْمَ وَالْعِلْمَ

    و ملک و حکم و علم را به او دادی

  178. ۱۷۸

    وَعَلَّمْتَهُ تَأْوِيلَ الْأَحَادِيثِ

    و تعبیر احلام را به او آموختی

  179. ۱۷۹

    وَجَمَعْتَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ أَبَوَيْهِ

    و او را به والدینش جمع کردی

  180. ۱۸۰

    وَرَفَعْتَ أَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ

    و والدینش را بر تخت برافراشتی

  181. ۱۸۱

    وَخَرُّوا لَهُ سُجَّدًا

    و در برابر او سجده کردند

  182. ۱۸۲

    أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

    که درود فرستی بر محمد و آل محمد

  183. ۱۸۳

    وَأَنْ تَغْفِرَ لِي ذَنْبِي

    و آنکه گناه مرا بخشایی

  184. ۱۸۴

    وَتَجْمَعَ بَيْنِي وَبَيْنَ أَحِبَّتِي عَلَى خَيْرٍ

    و عزیزان خود را بر نیکی با هم جمع کن

  185. ۱۸۵

    وَأَسْأَلُكَ بِالِاسْمِ الَّذِي دَعَاكَ بِهِ نَبِيُّكَ يُونُسُ

    و از تو می‌خواهم به نام آنجه پیامبرت یونس توسل جست

  186. ۱۸۶

    حِينَ نَادَاكَ فِي الظُّلُمَاتِ

    که در تاریکی‌های فراوان دعا کرد

  187. ۱۸۷

    أَنْ لَا إِلٰهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ

    که نیست خدایی جز تو، پاک و منزهی

  188. ۱۸۸

    إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ

    من به درستی از ظالمین بودم

  189. ۱۸۹

    فَاسْتَجَبْتَ لَهُ وَنَجَّيْتَهُ مِنَ الْغَمِّ

    پس تو دعای او را پاسخ دادی و او را از غم برطرف کردی

  190. ۱۹۰

    أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

    که درود فرستی بر محمد و آل محمد

  191. ۱۹۱

    وَأَنْ تَغْفِرَ لِي ذَنْبِي

    و آنکه گناه مرا بخشایی

  192. ۱۹۲

    وَتُنَجِّيَنِي مِنْ كُلِّ هَمٍّ وَغَمٍّ

    و مرا از هر اندیشه و غم رهانی

  193. ۱۹۳

    وَاَسْاَلُكَ اللّٰهُمَّ وَاُنَادِيْكَ بِمَا نَادَاكَ بِهِ سَيِّدِيْ

    ای خدا

  194. ۱۹۴

    وَسَئَلَكَ بِهِ نُوْحٌ

    من از تو می‌خواهم و دعا می‌کنم آنگونه که ارباب من دعا کرد

  195. ۱۹۵

    اِذْ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَتَعَالَيْتَ «وَلَقَدْ نَادَانَا نُوْحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيْبُوْنَ» اَجَلِ اللّٰهُمَّ يَا رَبِّ اَنْتَ نِعْمَ الْمُجِيْبُ

    پیامبر نوح علیه السلام آنگونه که از تو درخواست کرد

  196. ۱۹۶

    وَنِعْمَ الْمَدْعُوُّ

    که تو مبارک و بلند مرتبه فرمودی: نوح ما را ندا دادند و چه خوب پاسخ‌دهندگان بودیم

  197. ۱۹۷

    وَنِعْمَ الْمَسْئُوْلُ

    بلی

  198. ۱۹۸

    وَنِعْمَ الْمُعْطٰي

    ای خدا

  199. ۱۹۹

    اَنْتَ الَّذِيْ لَاتُخَيِّبُ سَاۤئِلَكَ

    الهای من

  200. ۲۰۰

    وَلَاتَرُدُّ رَاجِيَكَ

    چه خوب توسل‌جوی‌ای! چه خوب دعا می‌شوی! چه خوب درخواست می‌شوی! چه خوب بخش‌دهندگی! تو کسی را که دعا می‌کند مایوس نکردی

  201. ۲۰۱

    وَلَاتَطْرُدُ الْمُلِحَّ عَنْ بَابِكَ

    و تو کسانی را که بر در تو اصرار می‌کردند از خود دور نساختی

  202. ۲۰۲

    وَلَاتَرُدُّ دُعَاۤءَ سَاۤئِلِكَ

    تو از کثرت درخواست‌های آنان خسته نشدی و نه در حل آن برای ایشان خسته‌ای

  203. ۲۰۳

    وَلَاتَمُلُّ دُعَاءَ مَنْ اَمَّلَكَ

    زیرا حل مشکلات آفریده‌های تو سریع چشم‌زدن است و برای تو بسیار سبک و از بال پشه آسان‌تر

  204. ۲۰۴

    وَلَاتَتَبَرَّمُ بِكَثْرَةِ حَوَاۤئِجِهِمْ اِلَيْكَ

    و از بسیاری نیازهایشان به سوی تو خسته نمی‌شوی،

  205. ۲۰۵

    وَلَابِقَضَاۤئِهَا لَهُمْ

    و نه از برآوردن آنها برایشان.

  206. ۲۰۶

    فَاِنَّ قَضَاۤءَ حَوَاۤئِجِ جَمِيْعِ خَلْقِكَ اِلَيْكَ فِيْ اَسْرَعِ لَحْظٍ مِنْ لَمْحِ الطَّرْفِ

    زیرا براستی برآوردن حاجات همه آفریدگانت نزد تو از چشم بر هم زدن تندتر است،

  207. ۲۰۷

    وَاَخَفُّ عَلَيْكَ

    و بر تو سبک‌تر است،

  208. ۲۰۸

    وَاَهْوَنُ عِنْدَكَ مِنْ جَنَاحِ بَعُوْضَةٍ

    و نزد تو آسان‌تر از بال پشه‌ای.

  209. ۲۰۹

    وَحَاجَتِيْ يَا سَيِّدِيْ وَمَوْلَايَ

    درخواست من

  210. ۲۱۰

    وَمُعْتَمَدِيْ وَرَجَاۤئِيْ

    ای سیّدم

  211. ۲۱۱

    اَنْ تُصَلِّيَ عَلٰى مُحَمَّدٍ وَاٰلِ مُحَمَّدٍ

    ای میرا مالک

  212. ۲۱۲

    وَاَنْ تَغْفِرَ لِيْ ذَنْبِيْ

    ای معتمد من

  213. ۲۱۳

    فَقَدْ جِئْتُكَ ثَقِيْلَ الظَّهْرِ بِعَظِيْمِ مَا بَارَزْتُكَ بِهِ مِنْ سَيِّئَاتِيْ

    ای امید من

  214. ۲۱۴

    وَرَكِبَنِيْ مِنْ مَظَالِمِ عِبَادِكَ مَا لَايَكْفِيْنِيْ

    این است که برکت فرما بر محمّد و آل محمّد و گناهان مرا بخشاى؛ من نزد تو با بار سنگینی و هول‌انگیز آمده‌ام از گناهی که بر تو مرتکب شده‌ام و ستم‌های بندگان تو بر من فراوان شده است و هیچ‌یک جز تو مرا از آن رهایی نخواهد داد

  215. ۲۱۵

    وَلَايُخَلِّصُنِيْ مِنْهَا غَيْرُكَ

    هیچ کس بر آن قدرتی ندارد و هیچ کس آن را به جز تو ندارد

  216. ۲۱۶

    وَلَايَقْدِرُ عَلَيْهِ

    ای سیّدم

  217. ۲۱۷

    وَلَايَمْلِكُهُ سِوَاكَ فَامْحُ يَا سَيِّدِيْ كَثْرَةَ سَيِّئَاتِيْ بِيَسِيْرِ عَبَرَاتِيْ

    گناهان بسیار من را به‌سبب تنبیه کم خود محو کن

  218. ۲۱۸

    بَلْ بِقَسَاوَةِ قَلْبِيْ

    بلکه به سبب سختی دل من و استحکام بینایی من

  219. ۲۱۹

    وَجُمُوْدِ عَيْنِيْ

    نه؛ بلکه به برکت تو که بر تمام چیزها حاکم شد

  220. ۲۲۰

    لَا بَلْ بِرَحْمَتِكَ الَّتِيْ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ

    و من نیز از آن چیزها می‌باشم

  221. ۲۲۱

    وَاَنَا شَيْءٌ

    پس تو برکت خود را بر من حاکم ساز

  222. ۲۲۲

    فَلْتَسَعْنِيْ رَحْمَتُكَ

    ای نیکوکار

  223. ۲۲۳

    يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيْمُ

    ای مهربان

  224. ۲۲۴

    يَا اَرْحَمَ الرَّاحِمِيْنَ

    ای مهربان‌تر از تمام مهربانان

  225. ۲۲۵

    لَاتَمْتَحِنِّيْ فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا بِشَيْءٍ مِنَ الْمِحَنِ

    ای خدایا

  226. ۲۲۶

    وَلَاتُسَلِّطْ عَلَيَّ مَنْ لَايَرْحَمُنِيْ

    مرا در این جهان به آزمایش‌ها (بلاها) امتحان مکن و ستم‌کار را بر من تسلط مده که بر من رحم نکند

  227. ۲۲۷

    وَلَاتُهْلِكْنِيْ بِذُنُوْبِيْ

    و مرا به سبب گناهانم هلاک مکن و مرا سریع‌تر از همه رنج‌ها نجات ده و از همه ستم‌ها محفوظ دار و حجابم را خوار مکن

  228. ۲۲۸

    وَعَجِّلْ خَلَاصِيْ مِنْ كُلِّ مَكْرُوْهٍ

    بدی‌های مرا در روزی که آفریده‌هایت را برای محاسبه جمع می‌کنی فاش مکن

  229. ۲۲۹

    وَادْفَعْ عَنِّيْ كُلَّ ظُلْمٍ

    ای او کے هدیه و پاداش بسیار است

  230. ۲۳۰

    وَلَاتَهْتِكْ سَتْرِيْ

    و پرده پوشی مرا ندران،

  231. ۲۳۱

    وَلَاتَفْضَحْنِيْ يَوْمَ جَمْعِكَ الْخَلَاۤئِقَ لِلْحِسَابِ

    و مرا رسوا مکن در روزی که آفریدگان را برای حساب گرد می‌آوری،

  232. ۲۳۲

    يَا جَزِيْلَ الْعَطَاۤءِ وَالثَّوَابِ

    ای صاحب بخشش فراوان و پاداش!

  233. ۲۳۳

    اَسْاَلُكَ اَنْ تُصَلِّيَ عَلٰى مُحَمَّدٍ وَاٰلِ مُحَمَّدٍ

    از تو درخواست کردم که برکت فرما بر محمّد و آل محمّد و مرا زندگی‌ای دهکه مثل زندگی بخت‌یاران باشد و مرا مرگی ده که مانند مرگ شهدا باشد

  234. ۲۳۴

    وَاَنْ تُحْيِيَنِيْ حَيٰوةَ السُّعَدَاۤءِ

    و مرا پذیرفتاری محبت‌بخش قبول کن

  235. ۲۳۵

    وَتُمِيْتَنِيْ مِيْتَةَ الشُّهَدَاۤءِ

    و مرا در این دنیای پست از شرور حاکمان ستمگر و تجاوزگران محفوظ دار

  236. ۲۳۶

    وَتَقْبَلَنِيْ قَبُوْلَ الْاَوِدَّاۤءِ

    شرورش

  237. ۲۳۷

    وَتَحْفَظَنِيْ فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا الدَّنِيَّةِ

    دوستداران آن و خادمان آن و مراد آن

  238. ۲۳۸

    مِنْ شَرِّ سَلَاطِيْنِهَا وَفُجَّارِهَا

    از شر سلاطین و فاجران آن،

  239. ۲۳۹

    وَشِرَارِهَا وَمُحِبِّيْهَا

    و بدکاران و دوستداران آن،

  240. ۲۴۰

    وَالْعَامِلِيْنَ لَهَا وَمَا فِيْهَا

    و آنان که برای آن کار می‌کنند و هرچه در آن است.

  241. ۲۴۱

    وَقِنِيْ شَرَّ طُغَاتِهَا وَحُسَّادِهَا

    و مرا از شر ستمگران و حسودان آن نگاه دار،

  242. ۲۴۲

    وَبَاغِىْ الشِّرْكِ فِيْهَا

    و آنان که در آن شرک می‌جویند.

  243. ۲۴۳

    حَتَّى تَكْفِيَنِيْ مَكْرَ الْمَكَرَةِ

    و مرا نجات ده از شر ستمگر و حسود و آرزومندان شرک در میان ایشان

  244. ۲۴۴

    وَتَفْقَاَ عَنِّيْ اَعْيُنَ الْكَفَرَةِ

    تا زمان‌که مرا از فریب و مکر کافی باشی و چشمان کافران را از من نکور کنی و زبانهای گناهکاران را از من خموش سازی و دست‌های ستم‌کاران را از من باز دارى و تدبیر ایشان را سست کنی و ایشان را به خشم خود بکشی

  245. ۲۴۵

    وَتُفْحِمَ عَنِّيْ اَلْسُنَ الْفَجَرَةِ

    سمع و بصر و دل ایشان را مشغول ساز

  246. ۲۴۶

    وَتَقْبِضَ لِيْ عَلٰى اَيْدِي الظَّلَمَةِ

    در تمام آن‌چه تو مرا در آن قرار دی مرا در خلوص و حمایت تو باشم

  247. ۲۴۷

    وَتُوْهِنَ عَنِّيْ كَيْدَهُمْ

    پناه، حاکمیت

  248. ۲۴۸

    وَتُمِيْتَهُمْ بِغَيْظِهِمْ

    پوشش، نگهداری

  249. ۲۴۹

    وَتَشْغَلَهُمْ بِاَسْمَاعِهِمْ وَاَبْصَارِهِمْ وَاَفْئِدَتِهِمْ

    پناهگاه و قرب تو از همسایگان و یاران بد خود محفوظ باشم

  250. ۲۵۰

    وَتَجْعَلَنِيْ مِنْ ذٰلِكَ كُلِّهِ فِيْ اَمْنِكَ وَاَمَانِكَ

    در‌حقیقت تو بر تمام چیزها قدرت داری؛ {حسبیِ الله الذی لا إله إلا هو؛ توکلتُ علیه و هو رب العرش العظیم} به معنی: پروردگار من کافی است و او بر تمام چیزها قدرتمند است

  251. ۲۵۱

    وَحِرْزِكَ وَسُلْطَانِكَ

    و در حصار تو و سلطنت تو،

  252. ۲۵۲

    وَحِجَابِكَ وَكَنَفِكَ

    و در پناهگاه و سایه‌بان تو،

  253. ۲۵۳

    وَعِيَاذِكَ وَجَارِكَ

    و در پناه و حمایت تو.

  254. ۲۵۴

    وَمِنْ جَارِ السُّوْءِ وَجَلِيْسِ السُّوْءِ

    و از همسایه بد و همنشین بد.

  255. ۲۵۵

    اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شيْءٍ قَدِيْرٌ

    براستی تو بر هر چیزی تواناست.

  256. ۲۵۶

    «اِنَّ وَلِيِّيَ اللهُ الَّذِيْ نَزَّلَ الْكِتَابَ وَهُوَ يَتَوَلَّى الصَّالِحِيْنَ»

    «براستی سرپرست من خداست که کتاب را نازل کرد و او نیکوکاران را سرپرستی می‌کند.»

  257. ۲۵۷

    اَللّٰهُمَّ بِكَ اَعُوْذُ

    ای الله، تو را پناه می‌خوام

  258. ۲۵۸

    وَبِكَ اَلُوْذُ

    تو را بخش دادم، تو را عبادت کنم

  259. ۲۵۹

    وَلَكَ اَعْبُدُ

    نزد تو امیدم و از تو یاری طلب کنم، تو را کافی ‌دانم

  260. ۲۶۰

    وَاِيَّاكَ اَرْجُوْ

    از تو کمک خواهم و تو را برای نجات می‌خواهم و از تو برای تمام چیز درخواست کردم

  261. ۲۶۱

    وَبِكَ اَسْتَعِيْنُ

    پس برکت فرما بر محمّد و آل محمّد و مرا ردّ مکن جز زمانی که تمام گناهانم بخشوده شود و تمام تلاش‌هایم قدردانی شود و معامله‌ای‌ام تباه نشود و بر من آن‌چه تو را سزاوار است ببخش و بر من آن‌چه برای من سزاوار است مبخش

  262. ۲۶۲

    وَبِكَ اَسْتَكْفِيْ

    درحقیقت تو پرهیز‌گاری و بخشش‌ای و صاحب‌ لطف و رحمتی

  263. ۲۶۳

    وَبِكَ اَسْتَغِيْثُ

    ای خدای من! من دعایی را دراز کردم و سخنانم بسیار شد

  264. ۲۶۴

    وَبِكَ اَسْتَنْقِذُ

    ذهن من تنگ شد؛ تمام آن‌ها را در من داخل کن و مرا بر آن وادار ساز

  265. ۲۶۵

    وَمِنْكَ اَسْئَلُ

    آگاهی از اینکه دعای کم من برای تو کافی است تا تمام حاجات من را برآورد؛ همان‌طور که نمک کمی برای خمیر کافی است

  266. ۲۶۶

    اَنْ تُصَلِّيَ عَلٰى مُحَمَّدٍ وَاٰلِ مُحَمَّدٍ

    بلکه عزیمت قوی بندگان تو برای آن کافی است که بندگان تو صرف بگوید: «ای پروردگار من» تا تمام درخواست‌های خود را برآورد

  267. ۲۶۷

    وَلَاتَرُدَّنِيْ اِلَّا بِذَنْبٍ مَغْفُوْرٍ

    و با نیت خالص و سخن نیک، حتی فرض خود بندگان تو بر تو به عنوان پروردگار خود برای برآوردن دعایش کافی است

  268. ۲۶۸

    وَسَعْيٍ مَشْكُوْرٍ

    پس حق دارم از عمق دل خود با عزیمت قوی نزد تو دعا کنم؛ و از تو درخواست کردم که برکت فرما بر محمّد و آل محمّد و دعای مرا با پذیرایی خود آمیخته ساز و امیدم به تو را به حاصل برسان

  269. ۲۶۹

    وَتِجَارَةٍ لَنْ تَبُوْرَ

    زیرا لطف و عزت (تو است)

  270. ۲۷۰

    وَاَنْ تَفْعَلَ بِيْ مَا اَنْتَ اَهْلُهُ

    قوت و توانایی از تو است ای خدا، مرا از این موضع خود بلند مکن مگر آنکه تمام درخواست‌های من را برآوری، زیرا این برای تو بسیار آسان است و یادآوری آن نزد من بزرگ و فراوان است و تو بر آن قادری

  271. ۲۷۱

    وَلَاتَفْعَلَ بِي مَا اَنَا اَهْلُهُ

    ای شنوندگی بخش، ای بینندگی بخش

  272. ۲۷۲

    فَاِنَّكَ اَهْلُ التَّقْوٰى وَاَهْلُ الْمَغْفِرَةِ

    براستی تو شایسته تقواست و شایسته آمرزش،

  273. ۲۷۳

    وَاَهْلُ الْفَضْلِ وَالرَّحْمَةِ

    و شایسته فضل و رحمت.

  274. ۲۷۴

    اِلٰهِيْ وَقَدْ اَطَلْتُ دُعَائِيْ

    ای خدای من! از این موضع خود

  275. ۲۷۵

    وَاَكْثَرْتُ خِطَابِيْ

    پناه می‌جویم از آتش دوزخ

  276. ۲۷۶

    وَضِيْقُ صَدْرِيْ حَدَانِيْ عَلٰى ذٰلِكَ كُلِّهِ

    آن‌هایی که از تو فرار کردند و به سوی تو بازگشتند

  277. ۲۷۷

    وَحَمَلَنِيْ عَلَيْهِ

    از گناهانی که تو بر ما حمله کردی

  278. ۲۷۸

    عِلْمًا مِنِّيْ بِاَنَّهُ يُجْزِيْكَ مِنْهُ قَدْرُ الْمِلْحِ فِي الْعَجِيْنِ

    و کمی که تو آشکار کردی

  279. ۲۷۹

    بَلْ يَكْفِيْكَ عَزْمُ اِرَادَةٍ وَاَنْ يَقُوْلَ الْعَبْدُ بِنِيَّةٍ صَادِقَةٍ وَلِسَانٍ صَادِقٍ يَا رَبِّ

    سپس برکت دهی محمد و اهل محمد را و به نگاه برکت‌بخش بر من نظر کن که موجب موفقیت من در داخل شدن به بهشت تو شود

  280. ۲۸۰

    فَتَكُوْنَ عِنْدَ ظَنَّ عَبْدِكَ بِكَ

    مرا چنان هم‌دردی کن که موجب نجات من از عذاب تو شود

  281. ۲۸۱

    وَقَدْ نَاجَاكَ بِعَزْمِ الْاِرَادَةِ قَلْبِيْ

    بی‌گمان بهشت و دوزخ از تو اند و به تملک تو هستند

  282. ۲۸۲

    فَاَسْاَلُكَ اَنْ تُصَلِّيَ عَلٰى مُحَمَّدٍ وَاٰلِ مُحَمَّدٍ

    کلیدها و تالوها از تو اند و تو بر آن قوتی داری

  283. ۲۸۳

    وَاَنْ تُقْرِنَ دُعَاۤئِيْ بِالْاِجَابَةِ مِنْكَ

    و برای تو هر چیز آسان و ساده است

  284. ۲۸۴

    وَتُبَلِّغَنِيْ مَا اَمَّلْتُهُ فِيْكَ

    پس براى من انجام ده آن‌چه از تو خواسته‌ام

  285. ۲۸۵

    مِنَّةً مِنْكَ وَطَوْلًا

    ای توانائی‌بخش و هیچ قوتی و توانایی نیست مگر به کمک خدا

  286. ۲۸۶

    وَقُوَّةً وَحَوْلًا

    متعال

  287. ۲۸۷

    لَاتُقِيْمُنِيْ مِنْ مَقَامِيْ هٰذَا اِلَّا بِقَضَاۤءِ جَمِيْعِ مَا سَاَلْتُكَ

    عظیم‌ترین

  288. ۲۸۸

    فَاِنَّهُ عَلَيْكَ يَسِيْرٌ

    خدا ما را کافی است بهترین متولی، چه خوب مالکی! چه خوب یاری‌دهندگی! تمام ستایش براى خدا است

  289. ۲۸۹

    وَخَطَرَهُ عِنْدِيْ جَلِيْلٌ كَثِيْرٌ

    پروردگار جهانیان و درود تو بر سردار ما

  290. ۲۹۰

    وَاَنْتَ عَلَيْهِ قَدِيْرٌ

    محمد و خاندان پاک او

  291. ۲۹۱

    يَا سَمِيْعُ يَابَصِيْرُ اِلٰهِيْ وَهٰذَا مَقَامُ الْعَاۤئِذِ بِكَ مِنَ النَّارِ

    ای شنوا! ای بینا! خدای من، این جایگاه کسی است که از آتش به تو پناه می‌برد،

  292. ۲۹۲

    وَالْهَارِبِ مِنْكَ اِلَيْكَ

    و گریزنده از تو به سوی تو،

  293. ۲۹۳

    مِنْ ذُنُوْبٍ تَهَجَّمَتْهُ

    از گناهانی که بر او چیره شده‌اند،

  294. ۲۹۴

    وَعُيُوْبٍ فَضَحَتْهُ

    و عیب‌هایی که او را رسوا ساخته‌اند.

  295. ۲۹۵

    فَصَلِّ عَلٰى مُحَمَّدٍ وَاٰلِ مُحَمَّدٍ

    پس درود فرست بر محمد و آل محمد،

  296. ۲۹۶

    وَانْظُرْ اِلَيَّ نَظْرَةً رَحِيْمَةً اَفُوْزُ بِهَا اِلٰى جَنَّتِكَ

    و بر من نگاهی رحیمانه بیفکن که به واسطه آن به بهشت تو نایل شوم،

  297. ۲۹۷

    وَاعْطِفْ عَلَيَّ عَطْفَةً اَنْجُوْ بِهَا مِنْ عِقَابِكَ

    و بر من مهربانی کن با عطوفتی که به واسطه آن از عذاب تو رهایی یابم.

  298. ۲۹۸

    فَاِنَّ الْجَنَّةَ وَالنَّارَ لَكَ وَبِيَدِكَ

    براستی بهشت و دوزخ از آن تو و در دست توست،

  299. ۲۹۹

    وَمَفَاتِيْحَهُمَا وَمَغَالِيْقَهُمَا اِلَيْكَ

    و کلیدها و قفل‌های هر دو نزد تو است.

  300. ۳۰۰

    وَاَنْتَ عَلٰى ذٰلِكَ قَادِرٌ

    و تو بر آن تواناست،

  301. ۳۰۱

    وَهُوَ عَلَيْكَ هَيِّنٌ يَسِيْرٌ فَافْعَلْ بِيْ مَا سَاَلْتُكَ يَا قَدِيْرُ

    و آن بر تو آسان و سهل است؛ پس آنچه از تو خواستم برایم انجام ده، ای توانا!

  302. ۳۰۲

    وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ اِلَّا بِاللهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيْمِ

    و هیچ نیرو و توانی نیست مگر از خدای بلندمرتبه و بزرگ.

  303. ۳۰۳

    وَحَسْبُنَا اللهُ وَنِعْمَ الْوَكِيْلُ

    و خدا ما را بس است و چه نیکو وکیلی است!

  304. ۳۰۴

    نِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّصِيْرُ

    چه نیکو مولایی و چه نیکو یاوری!

  305. ۳۰۵

    وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَمِيْنَ

    و ستایش مخصوص خداست، پروردگار جهانیان.

  306. ۳۰۶

    وَصَلَّى اللهُ عَلٰى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَاٰلِهِ الطَّاهِرِينَ

    و درود خدا بر سرور ما محمد و خاندان پاک او باد.

  307. ۳۰۷

    وَصَلِّ اللَّهُمَّ عَلى سَيِّدِ الْأَنْبِياءِ

    ای خدا برکت فرست بر رهبر پیامبران

  308. ۳۰۸

    وَخَيْرِ الْأَوْلِياءِ

    بهترین محافظ، برتر از همه برگزیدگان

  309. ۳۰۹

    وَأَفْضَلِ الْأَصْفِياءِ

    توانائی‌مند‌ترین از همه پاکان، و کامل‌ترین از همه پرهیزگاران که تو به فرستادگی برایشان فرستادی به عنوان بشارت‌دهنده و بیم‌دهنده

  310. ۳۱۰

    وَأَعْلَى الْأَزْكِياءِ

    و دعوت‌کننده به سوى خدا و چراغ روشن‌کننده

  311. ۳۱۱

    وَأَكْمَلِ الْأَتْقِياءِ

    محمد برگزیده علیه‌السلام و اهل بیت مقدس او

  312. ۳۱۲

    أَرْسَلَهُ بِالْحَقِّ بَشيراً وَنَذيراً

    که کلیدهای راز بزرگ و چراغ‌های درخشندگی تقوا هستند، و درود بر کسى که از هدایت پیروى کند

  313. ۳۱۳

    وَداعِياً إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ

    و برکت فرست بر همه پیامبران و فرستادگان و همه فرمانبردارانت از آسمان و زمین

  314. ۳۱۴

    وَسِراجاً مُنيراً

    و بهترین برکت و درودها را اختصاص‌دار محمد علیه‌السلام باش ای خدا

  315. ۳۱۵

    مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفى وَآلِهِ مَفاتيحِ أَسْرارِ الْعُلى

    بر ما نیز مهرباني کن در میان آن‌ها و بخش‌ايش کن ما را با آن‌ها

  316. ۳۱۶

    وَمَصابيحِ أَنْوارِ التُّقى . وَالسَّلامُ عَلى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى

    به رحمت خود ای دهنده‌ترين رحمت

  317. ۳۱۷

    وَصَلِّ عَلى جَميعِ الْأَنْبِياءِ وَالْمُرْسَلِينَ وَعَلى أَهْلِ طاعَتِكَ أَجْمَعينَ

    و درود فرست بر تمام پیامبران و فرستادگان و بر همه اهل اطاعت تو،

  318. ۳۱۸

    مِنْ أَهْلِ السَّماواتِ وَالْأَرَضينَ

    از میان ساکنان آسمان‌ها و زمین‌ها.

  319. ۳۱۹

    وَاخْصُصْ مُحَمَّداً بِأَفْضَلِ الصَّلاةِ وَالتَّسْليمِ . أَللَّهُمَّ ارْحَمْنا فيهِمْ

    و محمد را به برترین درود و سلام اختصاص ده. خدایا، بر ما در میان ایشان رحم فرما،

  320. ۳۲۰

    وَاغْفِرْ لَنا مَعَهُمْ

    و ما را همراه ایشان ببخشای،

  321. ۳۲۱

    بِرَحْمَتِكَ يا أَرْحَمَ الرَّاحِمينَ .

    به رحمت خود، ای مهربان‌ترین مهربانان.

  322. ۳۲۲

    أَللَّهُمَّ بِكَ يَصُولُ الصَّائِلُ

    ای خدا، حامل به پشتیبانی تو حمل می‌کند

  323. ۳۲۳

    وَبِقُدْرَتِكَ يَطُولُ الطَّائِلُ

    و غالب به کمک قوت تو غلبه می‌یابد، و براى هیچ موجود زندهايی حرکتی نیست و قوتی مگر به کمک تو

  324. ۳۲۴

    وَلا حَوْلَ لِكُلِّ ذي حَوْلٍ إِلّا بِكَ

    و هیچ توانایى نیست که توانا را برتر کند مگر اینکه از تو باشد، تو را به حق برگزیدگان خود میان مخلوقات یاد می‌کنم

  325. ۳۲۵

    وَلا قُوَّةَ يَمْتازُها ذُوالْقُوَّةِ إِلّا مِنْكَ

    گزینیده‌شده از میان همه اختراعات تو، محمد

  326. ۳۲۶

    بِصَفْوَتِكَ مِنْ خَلْقِكَ

    پیامبر تو و اهل بیت مقدس او علیه‌السلام

  327. ۳۲۷

    وَخِيَرَتِكَ مِنْ بَرِيَّتِكَ

    بر آن‌ها برکت فرست و مرا از شرور این روز و زیان‌های آن در پناه بگیر و نیکوى و خواسته‌ى این روز را به سهم من کن

  328. ۳۲۸

    مُحَمَّدٍ نَبِيِّكَ وَعِتْرَتِهِ وَسُلالَتِهِ عَلَيْهِ وَعَلَيْهِمُ السَّلامُ

    و مرا به بهترین عصمت بخش در تمام کاریها و عملهایى که انجام می‌دهم و مرا به محبت و نيل‌خواسته‌های خود برکت ده و مرا از فریبندگان دغل‌باز بسنده

  329. ۳۲۹

    صَلِّ عَلَيْهِمْ وَاكْفِني شَرَّ هذَا الْيَوْمِ وَضُرَّهُ

    و از همه توانائی‌منداني که قصد آزار من دارند، تا در پناه و پرهگاه تو بمانم

  330. ۳۳۰

    وَارْزُقْني خَيْرَهُ وَيُمْنَهُ. وَاقْضِ لي في مُتَصَرَّفاتي بِحُسْنِ الْعافِيَةِ

    از همه بلاها و عذابها؛ و تمام چیزهای هراس‌انگیز در اعمالم را به چیزهای آرام‌خواب و ایمن تبدیل کن، و تمام موانع را برایم آسان کن تا هیچ مانع‌کنندگى مرا از آن‌چه عزم کرده‌ام باز ندارد

  331. ۳۳۱

    وَبُلُوغِ الْمَحَبَّةِ

    و نا‌خوشایند رویدادهایى همچون رنج و سختى‌های شهرها بر من فرود نیاید؛ بی‌گمان تو بر همه چیز قادرى؛ و تمام کارها سوى تو بازمی‌گردد، ای آن‌که براى او همانندی نیست

  332. ۳۳۲

    وَالظَّفَرِ بِالْاُمْنِيَّةِ

    و او شنوا و بینا است

  333. ۳۳۳

    وَكِفايَةِ الطَّاغِيَةِ الْمُغْوِيَةِ

    و تمام ستایش براى خدا، پروردگار جهانیان

  334. ۳۳۴

    وَكُلِّ ذي قُدْرَةٍ لي عَلى أَذِيَّةٍ

    و از هر صاحب قدرتی که توانایی آزار مرا دارد،

  335. ۳۳۵

    حَتَّى أَكُونَ في جُنَّةٍ وَعِصْمَةٍ مِنْ كُلِّ بَلاءٍ وَنِقْمَةٍ. وَأَبْدِلْني فيهِ مِنَ الْمَخاوِفِ أَمْناً

    تا در سپر و حفاظت باشم از هر بلا و خشم. و ترس‌ها را در آن برایم به امنیت بدل کن،

  336. ۳۳۶

    وَمِنَ الْعَوائِقِ فيهِ يُسْراً

    و از موانع در آن، آسانی،

  337. ۳۳۷

    حَتَّى لايَصُدَّني صادٌّ عَنِ الْمُرادِ

    تا هیچ مانعی مرا از مقصود بازنگرداند،

  338. ۳۳۸

    وَلايَحِلَّ بي طارِقٌ مِنْ أَذَى الْبِلادِ

    و هیچ آسیبی از بلاهای سرزمین بر من فرود نیاید.

  339. ۳۳۹

    إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَديرٌ

    براستی تو بر هر چیزی تواناست،

  340. ۳۴۰

    وَالْاُمُورُ إِلَيْكَ تَصيرُ

    و همه کارها به سوی تو بازمی‌گردد.

  341. ۳۴۱

    يا مَنْ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ‏ءٌ

    ای آنکه هیچ چیز همانند او نیست،

  342. ۳۴۲

    وَهُوَ السَّميعُ الْبَصيرُ

    و او شنوا و بیناست.

  343. ۳۴۳

    وَالْحَمْدُ للَّهِِ رَبِّ الْعالَمينَ .

    و ستایش مخصوص خداست، پروردگار جهانیان.

پیوند کپی شد

← بازگشت به کتابخانه