TheShia

قبل/ بدایة

۷ بند منبع: Mafatih al-Jinan

تنها بخشی از این متن به فارسی در دسترس است. بندهای باقی‌مانده به انگلیسی نمایش داده می‌شوند.

این ترجمه با کمک ماشین انجام شده و در انتظار بازبینی علمی است. متن عربی بالا متن معتبر است.

  1. ۱

    اللَّهُمَّ إِنِّي أَشْهَدُ أَنَّ هَذَا كِتَابُكَ الْمُنْزَلُ مِنْ عِنْدِكَ عَلَى رَسُولِكَ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ

    ای خدا، من گواهی می‌دهم که این کتابی است که تو بر پیامبرت محمد بن عبدالله نازل کردی، درود خدا بر او و بر فرزندانش باد.

  2. ۲

    وَ كَلاَمُكَ النَّاطِقُ عَلَى لِسَانِ نَبِيِّكَ جَعَلْتَهُ هَادِياً مِنْكَ إِلَى خَلْقِكَ وَ حَبْلاً مُتَّصِلاً فِيمَا بَيْنَكَ وَ بَيْنَ عِبَادِكَ

    (these are) Thy Words, Thy Prophet gave tongue to, (whom) Thou appointed as a Guide for the people, and an uninterrupted closely connected link of protecting friendship between Thee and Thy servants. ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  3. ۳

    اللَّهُمَّ إِنِّي نَشَرْتُ عَهْدَكَ وَ كِتَابَكَ اللَّهُمَّ فَاجْعَلْ نَظَرِي فِيهِ عِبَادَةً وَ قِرَاءَتِي فِيهِ فِكْراً وَ فِكْرِي فِيهِ اعْتِبَاراً

    ای خدا، من وصیتِ تو و کتاب تو را آشکارا اعلان می‌کنم. ای خدا، مرا توفیق ده که پورِ توجه و علاقہ‌مندی به این کار پاکی پرداخته باشم؛ مرا توفیق ده که از آن بیاموزم و هشدار گیرم.

  4. ۴

    وَ اجْعَلْنِي مِمَّنِ اتَّعَظَ بِبَيَانِ مَوَاعِظِكَ فِيهِ وَ اجْتَنَبَ مَعَاصِيَكَ

    مرا شامل ساز ان دسته‌ای که از هشدارهای روشنِ تو و وعظِ تو در این کتاب خود را برانگیخته و دستور داده‌ام، و از آن چیزی که تو حرام کردی، پرهیز کنند.

  5. ۵

    وَ لاَ تَطْبَعْ عِنْدَ قِرَاءَتِي عَلَى سَمْعِي وَ لاَ تَجْعَلْ عَلَى بَصَرِي غِشَاوَةً

    شنوایی مرا نپوشان و چشم‌هایم را پوشش مده هنگامی که آن را تلاوت می‌کنم.

  6. ۶

    وَ لاَ تَجْعَلْ قِرَاءَتِي قِرَاءَةً لاَ تَدَبُّرَ فِيهَا بَلِ اجْعَلْنِي أَتَدَبَّرُ آيَاتِهِ وَ أَحْكَامَهُ آخِذاً بِشَرَائِعِ دِينِكَ

    مرا توفیق مده که صرف برای تلاوتِ خود تلاوت کنم بی‌اعتنایی به معنایش، بلکه مرا توفیق ده که بر نشانه‌ها و دستورهای آن تفکر کنم تا طریقِ کار دینِ تو را بیاموزم و درک کنم.

  7. ۷

    وَ لاَ تَجْعَلْ نَظَرِي فِيهِ غَفْلَةً وَ لاَ قِرَاءَتِي هَذَراً إِنَّكَ أَنْتَ الرَّءُوفُ الرَّحِيمُ

    توجه من را سست مگذار، و تلاوت من چونین سخن خودسرانه نباشد. تو بی‌گمان مهربان و بخشنده‌ای.

پیوند کپی شد

← بازگشت به کتابخانه