الصحيفة السجادية - 3
صحیفه سجادیه - 3
۱۳۳ بند منبع: Sahifa al-Sajjadiya
این ترجمه با کمک ماشین انجام شده و در انتظار بازبینی علمی است. متن عربی بالا متن معتبر است.
- ۱
وَلا يَسْـأَمُـونَ مِنْ تَقْـدِيْسِكَ،
از تقدیس تو خسته نمیشوند،
- ۲
وَلا يَسْتَحسِرُونَ مِنْ عِبَادَتِكَ،
و از عبادت تو نزاد نمیپذیرند،
- ۳
وَلاَ يُؤْثِرُونَ التَّقْصِيرَ عَلَى الْجِدِّ فِي أَمْرِكَ،
و تکاسل را بر دقت در امر تو ترجیح نمیدهند،
- ۴
وَلا يَغْفُلُونَ عَنِ الْوَلَهِ إلَيْكَ.
و از عشق شدید خود به تو غافل نمیمانند،
- ۵
وَإسْرافِيْلُ صَاحِبُ الصُّوْرِ،
و اسرافیل، منفخ الصور،
- ۶
الشَّاخِصُ الَّذِي يَنْتَظِرُ مِنْكَ الاذْنَ وَحُلُولَ الامْرِ،
کسی که قیام کرده در انتظار اذن تو و رسیدن فرمان،
- ۷
فَيُنَبِّهُ بِالنَّفْخَةِ صَرْعى رَهَائِنِ الْقُبُورِ.
بر خیزی دهند با پیراییاش، اسرای سقوط کردهی قبور را،
- ۸
وَمِيكَآئِيلُ ذُو الْجَاهِ عِنْدَكَ،
و میکائیل، کسی که نزد تو مقام عظیمی دارد،
- ۹
وَالْمَكَانِ الرَّفِيعِ مِنْ طَاعَتِكَ.
و در اطاعت تو جائی بلند و رفیع،
- ۱۰
وَجِبْريلُ الامِينُ عَلَى وَحْيِكَ،
و جبرائیل، امین وحی تو،
- ۱۱
الْمُطَاعُ فِي أَهْلِ سَمَاوَاتِكَ،
کسی که از ساکنان آسمانهای تو اطاعت میکنند،
- ۱۲
الْمَكِينُ لَدَيْكَ، الْمُقَرَّبُ عِنْدَكَ،
و موضع استوار نزد تو دارد و بدو قرب یافتهام،
- ۱۳
وَالرُّوحُ الَّذِي هُوَ عَلَى مَلائِكَةِ الْحُجُبِ،
و روح کسی که بر ملائک حجب مسلط است،
- ۱۴
وَالرُّوحُ الَّذِي هُوَ مِنْ أَمْرِكَ.
و روح کسی که از امر تو است،
- ۱۵
أَللَّهُمَّ فَصَلِّ عليهم وَعَلَى الْمَلاَئِكَـةِ الَّذِينَ مِنْ دُونِهِمْ
الهی، درود بفرست بر ایشان و بر ملائك دونتر،
- ۱۶
مِنْ سُكَّـانِ سَمَاوَاتِكَ وَأَهْلِ الامَانَةِ عَلَى رِسَالاَتِكَ،
ساکنان آسمانهای تو و مأمونان بر وحیهای تو،
- ۱۷
وَالَّذِينَ لا تَدْخُلُهُمْ سَأْمَةٌ مِنْ دؤُوب ،
کسانی که خستگی از تجهد وارد نمیکند بر آنها،
- ۱۸
وَلاَ إعْيَاءٌ مِنْ لُغُوب وَلاَ فُتُورٌ،
و لا اعیاء از رفتار یا کسالت،
- ۱۹
وَلاَ تَشْغَلُهُمْ عَنْ تَسْبِيحِكَ الشَّهَوَاتُ،
الهام نمیبرند ایشان را از تسبیح تو،
- ۲۰
وَلا يَقْطَعُهُمْ عَنْ تَعْظِيمِكَ سَهْوُ الْغَفَـلاَتِ،
و نه سهو غفلت ایشان را از تعظیم تو قطع میکند،
- ۲۱
الْخُشَّعُ الابْصارِ فلا يَرُومُونَ النَّظَرَ إلَيْكَ ،
کسانی که نظرهای شان خاشع است، پس جرات نیافته نگاه کنند به سوی تو،
- ۲۲
النَّواكِسُ الاذْقانِ الَّذِينَ قَدْ طَالَتْ رَغْبَتُهُمْ فِيمَا لَدَيْكَ
و ذقنهای شان منخفض، دراز مدت ترسناک برای آنچه نزد تو است،
- ۲۳
الْمُسْتَهْتِرُونَ بِذِكْرِ آلائِكَ
کسانی که به یاد نعمتهای تو متولا شدهاند،
- ۲۴
وَالْمُتَوَاضِعُونَ دُونَ عَظَمَتِكَ وَجَلاَلِ كِبْرِيآئِكَ
و کسانی که پیش بزرگی و جلالت تو متواضع شدهاند،
- ۲۵
وَالَّذِينَ يَقُولُونَ إذَا نَظَرُوا إلَى جَهَنَّمَ تَزْفِرُ عَلَى أَهْلِ مَعْصِيَتِكَ:
و کسانی که میگویند چون نگاه دارند به جهنم که غرّهد بر عصاه تو،
- ۲۶
سُبْحَانَكَ مَا عَبَدْنَاكَ حَقَّ عِبَـادَتِكَ.
سبحانک ما عبدناك حق عبادتك،
- ۲۷
فَصَـلِّ عَلَيْهِمْ وَعَلَى الرَّوْحَانِيِّينَ مِنْ مَلائِكَتِكَ،
پس درود بفرست بر آنها و بر روحانیان ملائكت تو،
- ۲۸
وَ أهْلِ الزُّلْفَةِ عِنْدَكَ،
و کسانی که قرب نزد تو دارند،
- ۲۹
وَحُمَّالِ الْغَيْبِ إلى رُسُلِكَ،
و حملة الغیب الی رسلك،
- ۳۰
وَالْمُؤْتَمَنِينَ على وَحْيِكَ
و مأمونان بر وحی تو،
- ۳۱
وَقَبائِلِ الْمَلائِكَةِ الَّذِينَ اخْتَصَصْتَهُمْ لِنَفْسِكَ،
و اسباط الملائکه الذین اختزرتهم لنفسك،
- ۳۲
وَأَغْنَيْتَهُمْ عَنِ الطَّعَامِ والشَّرَابِ بِتَقْدِيْسِكَ،
و استغنیتهم بتقديسك عن الطعام و الشراب،
- ۳۳
وَأسْكَنْتَهُمْ بُطُونَ أطْبَـاقِ سَمَاوَاتِكَ،
و نزلتهم اطباق سماواتك،
- ۳۴
وَالّذينَ عَلَى أرْجَآئِهَا إذَا نَزَلَ الامْرُ بِتَمَامِ وَعْدِكَ،
و الملائکة على اطراف السماوات اذا نزل الامر لنفاذ وعدك،
- ۳۵
وَخزّانِ الْمَطَرِ وَزَوَاجِرِ السَّحَابِ،
و حملة المطر و سوق الغمام،
- ۳۶
وَالّذِي بِصَوْتِ زَجْرِهِ يُسْمَعُ زَجَلُ ألرُّعُوْدِ،
و الذین بصوت سوقهم یسمع رنین الرعد،
- ۳۷
وَإذَا سَبَحَتْ بِهِ حَفِيفَةُ السّحَـابِ الْتَمَعَتْ صَوَاعِقُ الْبُرُوقِ.
و اذا صفر بالغمام معه برق خاطف،
- ۳۸
وَمُشَيِّعِيْ الْثَلْجِ وَالْبَرَدِ.
و مشايع الثلج و البرد،
- ۳۹
وَالْهَابِطِينَ مَعَ قَطْرِ الْمَطَر إَذَا نَزَلَ،
و الذین ینزلون مع كل نطفة،
- ۴۰
وَالْقُوَّامِ عَلَى خَزَائِنِ الرّيَاحِ،
و حماة خزائن الریاح،
- ۴۱
وَ المُوَكَّلِينَ بِالجِبَالِ فَلا تَزُولُ.
و الموكلون بالجبال ان لا تميد،
- ۴۲
وَالَّذِينَ عَرَّفْتَهُمْ مَثَاقِيلَ الْمِياهِ،
و الذین ملأت صدورهم من معرفة اوزان المياه،
- ۴۳
وَكَيْلَ مَا تَحْوِيهِ لَوَاعِجُ الامْطَارِ وَعَوَالِجُهَا،
و مقدار ما تطيق الامطار الثقال،
- ۴۴
وَرُسُلِكَ مِنَ الْمَلائِكَةِ إلَى أهْلِ الارْضِ
و رسلك من الملائکة الى اهل الارض،
- ۴۵
بِمَكْرُوهِ مَا يَنْزِلُ مِنَ الْبَلاءِ،
بما يكره من هبوط البلايا،
- ۴۶
وَمَحْبُوبِ الرَّخَآءِ،
و يحب من نزول الرفاهیة،
- ۴۷
والسَّفَرَةِ الْكِرَامِ اَلبَرَرَةِ،
و الكتبة الكرام الصالحون،
- ۴۸
وَالْحَفَظَةِ الْكِرَامِ الْكَاتِبِينَ،
و الحفظة الكرام الكاتبون،
- ۴۹
وَمَلَكِ الْمَوْتِ وَأعْوَانِهِ،
و ملك الموت و اعوانه،
- ۵۰
وَمُنْكَر وَنَكِير،
و منکر و نکير،
- ۵۱
وَرُومَانَ فَتَّانِ الْقُبُورِ،
و رمّان، آزمایشگر اهل قبور
- ۵۲
وَالطَّائِفِينَ بِالبَيْتِ الْمَعْمُورِ،
و آنگاه که طواف کنندگان خانه معمور
- ۵۳
وَمَالِك، وَالْخَزَنَةِ،
و مالک و نگهبانان جهنم
- ۵۴
وَرُضْوَانَ، وَسَدَنَةِ الْجِنَانِ
و ریضوان و دربانان بهشت
- ۵۵
وَالَّذِيْنَ لاَ يَعْصُوْنَ اللّهَ مَا أمَرَهُمْ
و آنگاه که در آنچه خدا فرمان میدهد نافرمانی نمیکنند
- ۵۶
وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ.
و آنچه فرمان دادهاند را انجام میدهند
- ۵۷
وَالَّذِينَ يَقُولُونَ: سَلاَمٌ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ
و آنگاه که میگویند: سلام بر شما بر آنچه صبر کردید
- ۵۸
فَنِعْمَ عُقْبَى الـدّارِ.
چقدر بهتر است آخرت
- ۵۹
والزّبانيةُ الذّينَ إذَا قِيْـلَ لَهُمْ: خُذُوهُ فَغُلُّوْهُ
و زبانیهای که چون به ایشان گفته میشود: او را بگیرید و زنجیر کنید
- ۶۰
ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوْهُ
سپس او را در جهنم انداخته
- ۶۱
ابْتَدَرُوهُ سِرَاعاً وَلَمْ يُنْظِرُوهُ.
آنان بیتأخیر به سوی او میشتابند
- ۶۲
وَمَنْ أوْهَمْنَا ذِكْرَهُ،
و آنگاه که آنان را که نام برده نشدهایم
- ۶۳
وَلَمْ نَعْلَمْ مَكَانَهُ مِنْكَ،
و جایگاه ایشان را نزد تو نمیدانیم
- ۶۴
وَبأيِّ أمْر وَكَّلْتَهُ.
و بر آنچه ایشان را مامور کردهای
- ۶۵
وَسُكّانُ الْهَوَآءِ وَالارْضِ وَالمآءِ،
و ساکنان هوا و خاک و آب
- ۶۶
وَمَنْ مِنْهُمْ عَلَى الْخَلْقِ فَصَلِّ عَلَيْهِمْ
و آنگاه که ایشان را بر خلق مسئول نمودهای، پس بر ایشان درود بفرست
- ۶۷
يَوْمَ تَأْتي كُلُّ نَفْس مَعَهَا سَائِقٌ وَشَهِيدٌ،
در روزی که هر نفسی شاهد و رانندهای با خود آید
- ۶۸
وَصَلّ عَلَيْهِمْ صَلاَةً تَزِيدُهُمْ كَرَامَةً عَلى كَرَامَتِهِمْ،
و بر ایشان درود فرست، درودی که شرف بر شرف ایشان افزاید
- ۶۹
وَطَهَارَةً عَلَى طَهَارَتِهِمْ.
و طهارتی بر طهارت ایشان
- ۷۰
اللّهُمَّ وَإذَا صَلَّيْتَ عَلَى مَلاَئِكَتِكَ وَرُسُلِكَ،
الهی و چون بر فرشتگان و پیامبران خود درود فرستادهای
- ۷۱
وَبَلَّغْتَهُمْ صَلاَتَنَا عَلَيْهِمْ،
و درود ما را به ایشان رساندهای
- ۷۲
فَصَلِّ عَلَينا بِمَا فَتَحْتَ لَنَا مِنْ حُسْنِ الْقَوْلِ فِيْهِمْ
پس بر ما درود فرست، به خاطر خوش سخنی که تو ما را توانائی دادهای در باره ایشان
- ۷۳
إنَّكَ جَوَاْدٌ كَرِيمٌ.
چراکه تو بخشنده و کریم هستی
- ۷۴
اللَّهُمَّ وَحَمَلَةُ عَرْشِكَ الَّذِينَ لا يَفْتُرُونَ مِنْ تَسْبِيحِكَ،
یا الهی، به مناسبت حاملان عرش تو، که در تسبیح تو فترتی نیافتند
- ۷۵
وَلا يَسْـأَمُـونَ مِنْ تَقْـدِيْسِكَ،
در تقديس تو خسته نگردند
- ۷۶
وَلا يَسْتَحسِرُونَ مِنْ عِبَادَتِكَ،
در عبادت تو فراموش نشوند
- ۷۷
وَلاَ يُؤْثِرُونَ التَّقْصِيرَ عَلَى الْجِدِّ فِي أَمْرِكَ،
قصور را بر اجتهاد در امرت نپسندند
- ۷۸
وَلا يَغْفُلُونَ عَنِ الْوَلَهِ إلَيْكَ.
و هرگز از شدت محبت تو غافل نشوند
- ۷۹
وَإسْرافِيْلُ صَاحِبُ الصُّوْرِ، الشَّاخِصُ الَّذِي يَنْتَظِرُ
اسرافیل، صاحب صور، نظر ثابت کرده، منتظر
- ۸۰
مِنْكَ الاذْنَ وَحُلُولَ الامْرِ، فَيُنَبِّهُ بِالنَّفْخَةِ
اذن تو و نزول امر، تا كه به نفخ
- ۸۱
صَرْعى رَهَائِنِ الْقُبُورِ. وَمِيكَآئِيلُ ذُو الْجَاهِ عِنْدَكَ،
رهینگان قبور را بيدار گرداند؛ ميكائيل، ذو مقام نزد تو
- ۸۲
وَالْمَكَانِ الرَّفِيعِ مِنْ طَاعَتِكَ.
و مرتبه بلند در اطاعت تو
- ۸۳
وَجِبْريلُ الامِينُ عَلَى وَحْيِكَ،
جبرائيل، امين وحي تو
- ۸۴
الْمُطَاعُ فِي أَهْلِ سَمَاوَاتِكَ،
مطاع اهل آسمانهای تو
- ۸۵
الْمَكِينُ لَدَيْكَ، الْمُقَرَّبُ عِنْدَكَ،
ممتاز نزد تو، ضراب نزد ذات تو
- ۸۶
وَالرُّوحُ الَّذِي هُوَ عَلَى مَلائِكَةِ الْحُجُبِ،
و روح که بر فرشتگان حجاب است
- ۸۷
وَالرُّوحُ الَّذِي هُوَ مِنْ أَمْرِكَ.
و روح که از امرت است
- ۸۸
أَللَّهُمَّ فَصَلِّ عليهم وَعَلَى الْمَلاَئِكَـةِ
یا الهی! بر ایشان و بر فرشتگان کمتر از ایشان درود فرست
- ۸۹
الَّـذِينَ مِنْ دُونِهِمْ مِنْ سُكَّـانِ سَمَاوَاتِكَ
ساکنان آسمانهای تو
- ۹۰
وَأَهْلِ الامَانَةِ عَلَى رِسَالاَتِكَ،
امناء رسالات تو
- ۹۱
وَالَّذِينَ لا تَدْخُلُهُمْ سَأْمَةٌ مِنْ دؤُوب ،
آنان که مواظبت از صبور نگردند
- ۹۲
وَلاَ إعْيَاءٌ مِنْ لُغُوب وَلاَ فُتُورٌ،
و فرسايش از تعب نيافتند
- ۹۳
وَلاَ تَشْغَلُهُمْ عَنْ تَسْبِيحِكَ الشَّهَوَاتُ،
آنان را الهام از تسبیح تو منحرف نگرداند
- ۹۴
وَلا يَقْطَعُهُمْ عَنْ تَعْظِيمِكَ سَهْوُ الْغَفَـلاَتِ،
و تعظيم تو هرگز قطع نشود به غفلت لحظات غافل
- ۹۵
الْخُشَّعُ الابْصارِ فلا يَرُومُونَ النَّظَرَ إلَيْكَ ،
چشمهای ایشان خاموش، نگاه نزد ذات تو نيفگند
- ۹۶
النَّواكِسُ الاذْقانِ الَّذِينَ قَدْ طَالَتْ رَغْبَتُهُمْ فِيمَا لَدَيْكَ
چانهمی خم، آنچه نزد تو است پسند کردهاند
- ۹۷
الْمُسْتَهْتِرُونَ بِذِكْرِ آلائِكَ
از شمار نعمهای تو بیمناک نشده
- ۹۸
وَالْمُتَوَاضِعُونَ دُونَ عَظَمَتِكَ وَجَلاَلِ كِبْرِيآئِكَ
تحت عظمت تو و جلالت کبريائی تو، متواضع ماندهاند
- ۹۹
وَالَّذِينَ يَقُولُونَ إذَا نَظَرُوا إلَى جَهَنَّمَ تَزْفِرُ عَلَى أَهْلِ مَعْصِيَتِكَ:
آنان که چون به جهنم غليانگر بر سر کافران تو نگاه گردانند
- ۱۰۰
سُبْحَانَكَ مَا عَبَدْنَاكَ حَقَّ عِبَـادَتِكَ.
میگویند: سبحانك! ما تو را به عبادتی كه سزاوار توئي نپرستيدهایم
- ۱۰۱
فَصَـلِّ عَلَيْهِمْ وَعَلَى الرَّوْحَانِيِّينَ مِنْ مَلائِكَتِكَ،
آنها را برکت دهی، و فرشتگانت را که آرام و قرار دارندگان اند،
- ۱۰۲
وَ أهْلِ الزُّلْفَةِ عِنْدَكَ، وَحُمَّالِ الْغَيْبِ إلى رُسُلِكَ،
آنانی که نزدیک تو هستند، آنانی که ناپیدا را به پیغمبران تو میرسانند،
- ۱۰۳
وَالْمُؤْتَمَنِينَ على وَحْيِكَ وَقَبائِلِ الْمَلائِكَةِ الَّذِينَ اخْتَصَصْتَهُمْ لِنَفْسِكَ،
امانت داران وحی تو، قبائل فرشتگانی که تو را براي خود انتخاب کردهای،
- ۱۰۴
وَأَغْنَيْتَهُمْ عَنِ الطَّعَامِ والشَّرَابِ بِتَقْدِيْسِكَ،
رهاشده از حاجت به طعام و شراب به تقدیس تو،
- ۱۰۵
وَأسْكَنْتَهُمْ بُطُونَ أطْبَـاقِ سَمَاوَاتِكَ،
و ساکنان درون طبقات آسمان های تو،
- ۱۰۶
وَالّذينَ عَلَى أرْجَآئِهَا إذَا نَزَلَ الامْرُ بِتَمَامِ وَعْدِكَ،
آنانی که بر حدود آسمانها ایستادهاند هنگامی که امر برای تکمیل وعده تو نزول کند،
- ۱۰۷
وَخزّانِ الْمَطَرِ وَزَوَاجِرِ السَّحَابِ،
نگهبانان باران، راندگان ابرها،
- ۱۰۸
وَالّذِي بِصَوْتِ زَجْرِهِ يُسْمَعُ زَجَلُ ألرُّعُوْدِ،
آنی که در صدای رانندگیاش غرش رعد شنیده میشود،
- ۱۰۹
وَإذَا سَبَحَتْ بِهِ حَفِيفَةُ السّحَـابِ الْتَمَعَتْ صَوَاعِقُ الْبُرُوقِ.
و هنگامی که ابرهای سرطانخور پیش روی او شنا کنند، آذرخش برافروخته میشود؛
- ۱۱۰
وَمُشَيِّعِيْ الْثَلْجِ وَالْبَرَدِ. وَالْهَابِطِينَ مَعَ قَطْرِ الْمَطَر إَذَا نَزَلَ،
همراهان برف و تگرگ، فروفرستندگان قطرات باران هنگامی که بریزند،
- ۱۱۱
وَالْقُوَّامِ عَلَى خَزَائِنِ الرّيَاحِ،
نگهبانان خزائن بادها،
- ۱۱۲
وَ المُوَكَّلِينَ بِالجِبَالِ فَلا تَزُولُ.
آنانی که بر کوهها تکلیف شدهاند مبادا ناپدید شوند،
- ۱۱۳
وَالَّذِينَ عَرَّفْتَهُمْ مَثَاقِيلَ الْمِياهِ،
آنانی که وزنهای آبها را به تو تعلیم دادهای
- ۱۱۴
وَكَيْلَ مَا تَحْوِيهِ لَوَاعِجُ الامْطَارِ وَعَوَالِجُهَا،
و اندازههای درون تندبادها و تودههای باران؛
- ۱۱۵
وَرُسُلِكَ مِنَ الْمَلائِكَةِ إلَى أهْلِ الارْضِ بِمَكْرُوهِ مَا يَنْزِلُ مِنَ الْبَلاءِ،
فرشتگانی که پیغامبران تو برای مردم زمین باید علقه ناخوشایند که فرو میآید،
- ۱۱۶
وَمَحْبُوبِ الرَّخَآءِ، والسَّفَرَةِ الْكِرَامِ اَلبَرَرَةِ،
و آسایش محبوب؛ مخلصترین، نجیبترین نویسندگان،
- ۱۱۷
وَالْحَفَظَةِ الْكِرَامِ الْكَاتِبِينَ، وَمَلَكِ الْمَوْتِ وَأعْوَانِهِ،
نگاهبانان، نجیبترین ثبتکنندگان، ملک الموت و یاریانش،
- ۱۱۸
وَمُنْكَر وَنَكِير، وَرُومَانَ فَتَّانِ الْقُبُورِ،
منکر و نکیر، رومان، آزمایشگر در گورها،
- ۱۱۹
وَالطَّائِفِينَ بِالبَيْتِ الْمَعْمُورِ، وَمَالِك،
گردشگران خانه معمور، مالک
- ۱۲۰
وَالْخَزَنَةِ، وَرُضْوَانَ، وَسَدَنَةِ الْجِنَانِ
و نگهبانان، ریضوان و دربانهای باغها،
- ۱۲۱
وَالَّذِيْنَ لاَ يَعْصُوْنَ اللّهَ مَا أمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ.
آنانی که «از خدا نافرمانی نمیکنند در آنچه فرمان دهد و انجام میدهند آنچه فرموده شوند» (۶۶:۶)؛
- ۱۲۲
وَالَّذِينَ يَقُولُونَ: سَلاَمٌ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الـدّارِ.
آنانی که میگویند، «سلام بر شما، به خاطر صبری که کردید - و نیک است مثواي آخرت» (۱۳:۲۴)؛
- ۱۲۳
والزّبانيةُ الذّينَ إذَا قِيْـلَ لَهُمْ: خُذُوهُ فَغُلُّوْهُ
زبانیه، که هنگامی که به ایشان گفته شود، «او را بگیر و بند کن،
- ۱۲۴
ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوْهُ ابْتَدَرُوهُ سِرَاعاً وَلَمْ يُنْظِرُوهُ.
سپس در جهنم بسوزان» (۶۹:۳۰)، به انجام آن شتاب کنند، و مهلتی ندهند؛
- ۱۲۵
وَمَنْ أوْهَمْنَا ذِكْرَهُ، وَلَمْ نَعْلَمْ مَكَانَهُ مِنْكَ،
او را که ما یاد نکردهایم، نشناختن جای او پیش تو،
- ۱۲۶
وَبأيِّ أمْر وَكَّلْتَهُ. وَسُكّانُ الْهَوَآءِ وَالارْضِ وَالمآءِ،
نه با کدام فرمان تو بار کردهای او؛ و ساکنان هوا، خاک، و آب،
- ۱۲۷
وَمَنْ مِنْهُمْ عَلَى الْخَلْقِ فَصَلِّ عَلَيْهِمْ
و آنانی که بر موجودات بار شدند؛ آنها را برکت بخش
- ۱۲۸
يَوْمَ تَأْتي كُلُّ نَفْس مَعَهَا سَائِقٌ وَشَهِيدٌ،
روزی که «هر نفسی پیش خواهد آمد، و با او رانندگی و گواه» (۵۰:۲۱)،
- ۱۲۹
وَصَلّ عَلَيْهِمْ صَلاَةً تَزِيدُهُمْ كَرَامَةً عَلى كَرَامَتِهِمْ،
و آنها را برکتی برکت بخش که عزت ایشان بر عزت افزاید
- ۱۳۰
وَطَهَارَةً عَلَى طَهَارَتِهِمْ
و پاکی بر پاکی."
- ۱۳۱
اللّهُمَّ وَإذَا صَلَّيْتَ عَلَى مَلاَئِكَتِكَ وَرُسُلِكَ،
الهي، و هنگامی که تو فرشتگان و پیغمبران خود را برکت دهی
- ۱۳۲
وَبَلَّغْتَهُمْ صَلاَتَنَا عَلَيْهِمْ، فَصَلِّ عَلَينا
و برکت ما را به ایشان سپاری، برکت آن ما را به
- ۱۳۳
بِمَا فَتَحْتَ لَنَا مِنْ حُسْنِ الْقَوْلِ فِيْهِمْ إنَّكَ جَوَاْدٌ كَرِيمٌ .
وسیله سخنان نیک در باره ایشان که برایمان گشودهای! تو هستی کریم، سخی.