الصحيفة السجادية - 36
صحیفه سجادیه - 36
۷۰ بند منبع: Sahifa al-Sajjadiya
این ترجمه با کمک ماشین انجام شده و در انتظار بازبینی علمی است. متن عربی بالا متن معتبر است.
- ۱
أَللَّهُمَّ إنَّ هذَيْن آيَتَانِ مِنْ آياتِكَ،
یا الهی! این دو یقیناً از آیات تو هستند
- ۲
وَهذَين عَوْنَانِ مِنْ أَعْوَانِكَ
و این دو از یاوران تو هستند
- ۳
يَبْتَدِرَانِ طَاعَتَكَ بِرَحْمَةٍ نَافِعَةٍ أَوْ نِقْمَةٍ ضَارَّةٍ،
در اطاعت تو شتابان میآیند، رحمت سودمند یا عذاب مضر میآورند
- ۴
فَلاَ تُمْطِرْنَا بِهِمَا مَطَرَ السَّوْءِ،
پس بر ما باران شرّ ایشان نریز
- ۵
وَلا تُلْبِسْنَا بِهِمَا لِبَاسَ الْبَلاَءِ.
و ما را به لباس بلا از آنها مپوش
- ۶
صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ
صلّ علی محمد و آل محمد
- ۷
وَأَنْزِلْ عَلَيْنَا نَفْعَ هَذِهِ السَّحَائِبِ وَبَرَكَتَهَا،
و نزّل علینا نفع هذه السحاب و برکتها
- ۸
وَاصْرِفْ عَنَّا أَذَاهَا وَمَضَرَّتَهَا،
و ادفع عنا ضررها و اذاها
- ۹
وَلا تُصِبْنَا فِيْهَا بآفَةٍ،
و لا تصبنا بسوء من سوئها
- ۱۰
وَلا تُرْسِلْ عَلَى مَعَايِشِنَا عَاهَةً.
و لا تسلّط علی معایشنا آفتی
- ۱۱
أللَّهُمَّ وَإنْ كُنْتَ بَعَثْتَهَا نِقْمَةً وَأَرْسَلْتَهَا سَخْطَةً
یا الهی، اگر این دو را به عنوان عذاب و غضب فرستادهای
- ۱۲
فَإنَّا نَسْتَجِيْرُكَ مِنْ غَضَبِكَ،
پس پناه میجوییم نزد تو از خشم تو
- ۱۳
وَنَبْتَهِلُ إلَيْكَ فِي سُؤَالِ عَفْوِكَ،
و از تو میخواهیم عفو و بخشش
- ۱۴
فَمِلْ بِالْغَضَبِ إلَى الْمُشْرِكِينَ،
پس خشم خود را بر مشرکین دهید
- ۱۵
وَأَدِرْ رَحَى نِقْمَتِكَ عَلَى الْمُلْحِدِينَ.
و طاحون عقاب خود را بر کافران گرداند
- ۱۶
أللَّهُمَّ أَذْهِبْ مَحْلَ بِلادِنَا بِسُقْيَاكَ،
یا الهی، خشکسالی سرزمین ما را به باران خود برطرف کن
- ۱۷
وَأَخْرِجْ وَحَرَ صُدُورِنَا بِرِزْقِكَ،
و سوختگی دلهای ما را به روزی خود برطرف کن
- ۱۸
وَلاَ تَشْغَلْنَا عَنْكَ بِغَيْرِكَ،
و ما را به چیزی غیر از تو پرتباه مکن
- ۱۹
وَلاَ تَقْطَعْ عَنْ كَافَّتِنَا مَادَّةَ بِرِّكَ،
و جریان احسان خود را از ما منقطع مکن
- ۲۰
فَإنَّ الغَنِيَّ مَنْ أَغْنَيْتَ،
زیرا غنی آن کسی است که تو غنیاش کنی
- ۲۱
وَإنَّ السَّالِمَ مَنْ وَقَيْتَ،
و ایمن آن کسی است که تو محفوظش کنی
- ۲۲
مَا عِنْدَ أَحَدٍ دُونَكَ دِفَاعٌ،
غیر از تو کسی مانع نیست
- ۲۳
وَلاَ بِأَحَدٍ عَنْ سَطْوَتِكَ امْتِنَاعٌ،
و کسی مقدرت تو را سر نتابد
- ۲۴
تَحْكُمُ بِمَا شِئْتَ عَلَى مَنْ شِئْتَ،
تو بر هر که میخواهی حکم میکنی
- ۲۵
وَتَقْضِي بِمَا أَرَدْتَ فِيمَنْ أَرَدْتَ.
و بر هر که میخواهی تقدیر میفرمایی
- ۲۶
فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا وَقَيْتَنَا مِنَ الْبَلاءِ،
پس ستایش تو را به محفوظداشتن ما از بلا
- ۲۷
وَلَكَ الشُّكْرُ عَلَى مَا خَوَّلْتَنَا مِنَ النِّعْمَاءِ
و شکر تو را به نعمتی که عطا فرمودی
- ۲۸
حَمْداً يُخَلِّفُ حَمْدَ الْحَامِدِينَ وَرَاءَهُ،
حمدی که فزایتر بود از حمد ستایشگران
- ۲۹
حَمْداً يَمْلأُ أَرْضَهُ وَسَمَاءَهُ
حمدی که زمین و آسمان او را پر کند
- ۳۰
إنَّكَ الْمَنَّانُ بِجَسِيمِ الْمِنَنِ،
یقیناً تو واهب نعمات بزرگی
- ۳۱
الْوَهَّابُ لِعَظِيمِ النِّعَمِ،
مانع برکات جلیل
- ۳۲
القَابِلُ يَسِيْرَ الْحَمْدِ،
قابل حمد اندک
- ۳۳
الشَّاكِرُ قَلِيْلَ الشُّكْرِ،
شاکر نعمتهای ناچیز
- ۳۴
الْمُحْسِنُ الْمُجْمِلُ ذُو الطَّوْلِ
الکریم، المنّان، ذو الجود
- ۳۵
لا إلهَ إلاّ أَنْتَ إلَيْكَ الْمَصِيرُ.
لا إله إلا أنت؛ إليك المصير
- ۳۶
أَللَّهُمَّ إنَّ هذَيْن آيَتَانِ مِنْ آياتِكَ،
یا الله، این دو از آیات تو هستند
- ۳۷
وَهذَين عَوْنَانِ مِنْ أَعْوَانِكَ
و این دو از یاوران تو هستند
- ۳۸
يَبْتَدِرَانِ طَاعَتَكَ بِرَحْمَة نَافِعَة أَوْ نَقِمَة ضَارَّة،
به سرعت اطاعت تو میشتابند با رحمت نافع یا انتقام مضر
- ۳۹
فَلاَ تُمْطِرْنَا بِهِمَا مَطَرَ السَّوْءِ،
پس باران شر ایشان بر ما نریز
- ۴۰
وَلا تُلْبِسْنَـا بِهِمَا لِبَاسَ الْبَلاَءِ.
و لباس بلا را از آنها بر ما مپوش
- ۴۱
صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ
یا الله، محمد و آل او را برکت دہ
- ۴۲
وَأَنْزِلْ عَلَيْنَا نَفْعَ هَذِهِ السَّحَائِبِ وَبَرَكَتَهَا،
و نفع این سحاب و برکتشان بر ما نازل فرما
- ۴۳
وَاصْرِفْ عَنَّا أَذَاهَا وَمَضَرَّتَهَا،
ضرر و اذایشان را از ما دور کن
- ۴۴
وَلا تُصِبْنَا فِيْهَا بآفَة،
و ما را به تباهی از ایشان سخت نکن
- ۴۵
وَلا تُرْسِلْ عَلَى مَعَايِشِنَا عَاهَةً.
و بر روزی ما هیچ آفتی نفرست
- ۴۶
أللَّهُمَّ وَإنْ كُنْتَ بَعَثْتَهَا نَقِمَةً وَأَرْسَلْتَهَا سَخْطَةً
یا الله، اگر آنان را به خشم و انتقام فرستادهای
- ۴۷
فَإنَّا نَسْتَجِيْرُكَ مِنْ غَضَبِكَ،
پس پناه میخواهیم نزد تو از خشم تو
- ۴۸
وَنَبْتَهِلُ إلَيْكَ فِي سُؤَالِ عَفْوِكَ،
و از تو معافی و بخشش میخواهیم
- ۴۹
فَمِلْ بِالْغَضَبِ إلَى الْمُشْـركِينَ،
خشم خود را بر مشرکین سوی کن
- ۵۰
وَأَدِرْ رَحَى نَقِمَتِـكَ عَلَى الْمُلْحِـدينَ.
و طاحون عذاب خود را بر کافران گرداند
- ۵۱
أللَّهُمَّ أَذْهِبْ مَحْلَ بِلاَدِنَا بِسُقْيَاكَ،
خدایا، بیابانهای سرزمینهای ما را با بارانت سرسبز کن،
- ۵۲
وَأَخْرِجْ وَحَرَ صُدُورِنَا بِرِزْقِكَ،
کینه را از سینههای ما با روزیات برانداز،
- ۵۳
وَلاَ تَشْغَلْنَا عَنْكَ بِغَيْرِكَ،
ما را از توجه به غیر تو منحرف مکن،
- ۵۴
وَلاَ تَقْطَعْ عَنْ كَافَّتِنَا مَادَّةَ بِرِّكَ،
و کسی از ما را از نعمتهای خوبیات محروم مکن،
- ۵۵
فَإنَّ الغَنِيَّ مَنْ أَغْنَيْتَ،
زیرا بزرگوار آنست که توی دولت بخشی،
- ۵۶
وَإنَّ السَّالِمَ مَنْ وَقَيْتَ،
و محفوظ آنست که تو حمایت کردی!
- ۵۷
مَا عِنْدَ أَحَد دُونَكَ دِفَـاعٌ،
کسی را از تو دفاع نیست،
- ۵۸
وَلاَ بِأَحَد عَنْ سَطْوَتِكَ امْتِنَاعٌ،
و نه وسیلهای برای سد کردن عذابت،
- ۵۹
تَحْكُمُ بِمَا شِئْتَ عَلَى مَنْ شِئْتَ،
تو آنچه خواهی برای هر کس که خواهی، فیصله میکنی،
- ۶۰
وَتَقْضِي بِمَـا أَرَدْتَ فِيمَنْ أَرَدْتَ.
و آنچه دوستداری برای هر کس که دوستداری، تقدیر میکنی!
- ۶۱
فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا وَقَيْتَنَا مِنَ الْبَلاءِ،
پس برای تو سپاس است که ما را از بلا محفوظ داشتی،
- ۶۲
وَلَكَ الشُّكْرُ عَلَى مَا خَوَّلْتَنَا مِنَ النّعْمَاءِ
و برای تو شکر است که بر ما نعمتها ارزانی داشتی،
- ۶۳
حَمْداً يُخَلِّفُ حَمْدَ الْحَامِدِينَ وَرَاءَهُ،
شکری که سپاسهای ستایشگران را فراموش کند،
- ۶۴
حَمْداً يَمْلاُ أَرْضَهُ وَسَمَاءَهُ
شکری که زمین و آسمان را پر کند!
- ۶۵
إنَّـكَ الْمَنَّانُ بِجَسِيمِ الْمِنَنِ،
تو بیگمان بسیار مهربانی، صاحب لطفهای بیپایان،
- ۶۶
الْوَهَّابُ لِعَظِيمِ النِّعَمِ،
بخشندهی فیوضهای فراوان،
- ۶۷
القَابِلُ يَسِيْرَ الْحَمْدِ،
قبولکنندهی ستایشهای کوچک،
- ۶۸
الشَّاكِرُ قَلِيْلَ الشُّكْرِ،
شاکر بر شکرهای اندک،
- ۶۹
الْمُحْسِنُ الْمُجْمِلُ ذُو الطَّوْلِ
منان، الطیف، صاحب احسان!
- ۷۰
لا إلهَ إلاّ أَنْتَ إلَيْكَ الْمَصِيرُ.
نیست معبودی جز تو؛ بازگشت همه به سوی تو است.