صحیفه سجادیه - 54

يَا رَحْمنَ الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَرَحِيمَهُمَا،

Yā Raḥmāna d-dunyā wa-l-ākhirati wa-raḥīmahumā,

ای مهربان‌ترین در این جهان و آخرت، و بخشنده‌ترین در هر دو جهان!

صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد،

Ṣalli ‘alā Muḥammadin wa-āli Muḥammad,

درود فرست بر محمد و خاندان محمد،

وَافْرُجْ هَمِّيَ، وَاكْشِفْ غَمِّيَ،

wa-fruj hammī, wa-kshif ghammī,

و اندیشه‌ام را برطرف کن، و غم‌ام را دور نما!

يَا وَاحِدُ يَا أَحَدُ، يَا صَمَدُ،

Yā Wāḥidu, Yā Aḥadu, Yā Ṣamad,

ای یکتا، ای بی‌نیاز، ای صمد (بی‌هیچ سوراخی)،

يَامَنْ لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ،

Yā man lam yalid wa-lam yūlad,

ای تو که نه فرزند داشتی و نه فرزند شدی،

وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ،

wa-lam yakun lahū kufuwan aḥad,

و هیچ‌کس مانند تو نیست (قرآن ۱۱۲:۳-۴)،

اعْصِمْنِي وَطَهِّرْنِي، وَاْذهِبْ بِبَلِيَّتِي.

i‘ṣimnī wa-ṭahhirnī, wa-dh-hab bi-baliyyatī.

مرا محافظت کن و مرا پاک کن، و رنج‌ام را برطرف کن!

1. آية الكرسي (سورة البقرة 2: 255): اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ ۚ لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌ ۚ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ ۚ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ ۖ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَاءَ ۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ ۖ وَلَا يَئُودُهُ حِفْظُهُمَا ۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ.

Allāhu lā ilāha illā Huwa, al-Ḥayyu l-Qayyūm. Lā ta’khudhuhu sinatun wa-lā nawm. Lahū mā fī s-samāwāti wa-mā fī l-arḍ. Man dhā l-ladhī yashfa‘u ‘indahu illā bi-idhnih. Ya‘lamu mā bayna aydīhim wa-mā khalfahum, wa-lā yuḥīṭūna bi-shay’in min ‘ilmihi illā bi-mā shā’. Wasi‘a kursiyyuhu s-samāwāti wa-l-arḍa, wa-lā ya’ūduhū ḥifẓuhumā. Wa-Huwa l-‘Aliyyu l-‘Aẓīm.

خدا، هیچ معبودی جز او نیست، زنده‌ای، قیّوم (پایدار و برقرار). نه خواب به او می‌رسد و نه خمود. برای او آنچه در آسمان‌ها است و آنچه در زمین است. کیست که بدون اجازه‌اش نزد او شفاعت کند؟ می‌داند آنچه پیش رویشان است و آنچه بعد از آن‌ها. و جز آنچه خدا بخواهد، از علم او چیزی را احاطه نکنند. کرسی او تمام آسمان‌ها و زمین را فرا گرفته، و حفظ آن‌ها بر او گران نیست. و او بسیار بلند و عظیم است (قرآن ۲:۲۵۵).

2. سورة الإخلاص (112): قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ، اللَّهُ الصَّمَدُ، لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ، وَلَمْ يَكُن لَّهُ كُفُوًا أَحَدٌ.

Qul Huwa l-Lāhu Aḥad. Allāhu ṣ-Ṣamad. Lam yalid wa-lam yūlad. Wa-lam yakun lahū kufuwan aḥad.

بگو: او خدایی است یکتا. خدا، صمد (بی‌نیاز). نه فرزند داد و نه فرزند شد، و هیچ‌کس او را برابری نیست (قرآن ۱۱۲:۱-۴).

3. سورة الفلق (113): قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ، مِن شَرِّ مَا خَلَقَ، وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ، وَمِن شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ، وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ.

Qul a‘ūdhu bi-Rabbi l-falaq. Min sharri mā khalaq. Wa-min sharri ghāsiqin idhā waqab. Wa-min sharri n-naffāthāti fī l-‘uqad. Wa-min sharri ḥāsidin idhā ḥasad.

بگو: پناه می‌برم به پروردگار سپیده‌داری، از بدی آنچه را آفرید، و از بدی تاریکی چون فرود آید، و از بدی دمان‌های گره‌ای‌شان، و از بدی حاسد چون حسد کند (قرآن ۱۱۳:۱-۵).

4. سورة الناس (114): قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ، مَلِكِ النَّاسِ، إِلَٰهِ النَّاسِ، مِن شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ، الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ، مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ.

Qul a‘ūdhu bi-Rabbi n-nās. Maliki n-nās. Ilāhi n-nās. Min sharri l-waswāsi l-khannās. Alladhī yuwaswisu fī ṣudūri n-nās. Mina l-jinnati wa-n-nās.

بگو: پناه می‌برم به پروردگار مردم، حاکم مردم، معبود مردم، از بدی وسواس‌کن‌ندگان خفی‌ای که در سینه‌های مردم وسوسه می‌کند، از میان جن و انسان (قرآن ۱۱۴:۱-۶).

وَضَعُفَتْ قُوَّتُهُ، وَكَثُرَتْ ذُنُوبُهُ،

wa-ḍa‘ufat quwwatuh, wa-kathurat dhunūbuh,

خدایا، من سوال می‌کنم تو را سوال کس‌ی که رنج‌اش شدید شده،

سُؤَالَ مَنْ لاَ يَجِدُ لِفَاقَتِهِ مُغِيْثاً،

su’āla man lā yajidu li-fāqatihī mughīthan,

و نیرویش ضعیف شده، و گناهان‌اش بسیار شده،

وَلاَ لِضَعْفِهِ مُقَوِّياً،

wa-lā li-ḍa‘fihī muqawwiyā,

سوال کسی‌ای که برای تنگدستی‌اش یاری‌دهنده نیافته،

وَلاَ لِذَنْبِهِ غَافِراً غَيْرَكَ،

wa-lā li-dhanbihī ghāfiran ghayrak,

و برای ضعف‌اش تقویت‌کننده ندارد،

يَا ذَا الْجَلاَلِ وَالإكْرَامِ.

Yā Dhā l-Jalāli wa-l-Ikrām.

و برای گناه‌اش بخشنده جز تو ندارد،

أَسْأَلُكَ عَمَلاً تُحِبُّ بِهِ مَنْ عَمِلَ بِهِ،

As’aluka ‘amalan tuḥibbu bihī man ‘amila bih,

ای دارندگان عزّت و شرافت!

وَيَقِيناً تَنْفَعُ بِهِ مَنِ اسْتَيْقَنَ بِهِ

wa-yaqīnan tanfa‘u bihī mani stayqana bihī

از تو می‌خواهم کردار‌ای که تو آن‌را دوست می‌داری، آن‌کس را که انجام دهد،

حَقَّ الْيَقِينِ فِيْ نَفَاذِ أَمْرِكَ.

ḥaqqa l-yaqīni fī nafādhi amrik.

و یقینی را که تو به آن یقین‌رندگان سود می‌رسانی،

أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد،

Allāhumm ṣalli ‘alā Muḥammadin wa-āli Muḥammad,

حقیقت یقین در جریان فرمان تو.

وَاقْبِضَ عَلَى الصِّدْقِ نَفْسِي،

wa-qbiḍ ‘alā ṣ-ṣidqi nafsī,

خدایا، درود فرست بر محمد و خاندان محمد،

وَاقْطَعْ مِنَ الدُّنْيَا حَاجَتِي،

wa-qṭa‘ mina d-dunyā ḥājatī,

و روح مرا به راستی قبض کن،

وَاجْعَلْ فِيمَا عِنْدَكَ رَغْبَتِي،

wa-j‘al fīmā ‘indak raghbatī,

و نیازم را از جهان قطع کن،

شَوْقاً إلَى لِقَائِكَ،

shawqan ilā liqā’ik,

و آرزویم را در آنچه پیش تو است، قرار ده،

وَهَبْ لِي صِدْقَ التَّوَكُّلِ عَلَيْكَ .

wa-hab lī ṣidqa t-tawakkuli ‘alayk.

از آرزو برای دیدار تو،

أَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ كِتَاب قَدْ خَلاَ وَأَعُوذُ بِكَ

As’aluka min khayri kitābin qad khala wa-a‘ūdhu bik

و مرا خلوص پناه‌بری به تو ده.

مِنْ شَرِّ كِتَاب قَدْ خَلاَ

min sharri kitābin qad khala

از تو خیر کتابی را می‌خواهم که گذشته است و از تو پناه می‌برم

أَسْأَلُكَ خَوْفَ الْعَابِدِينَ لَكَ،

As’aluka khawfa l-‘ābidīna lak,

از بدی کتابی که گذشته است،

وَعِبَادَةَ الْخَاشِعِينَ لَكَ،

wa-‘ibādata l-khāshi‘īna lak,

از تو خشیت کسانی را می‌خواهم که تو را عبادت می‌کنند،

وَيَقِيْنَ الْمُتَوَكِّلِينَ عَلَيْكَ،

wa-yaqīna l-mutawakkilīna ‘alayk,

و عبادت کسانی را که مسکین‌تر از تو هستند،

وَتَوَكُّلَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْكَ.

wa-tawakkula l-mu’minīna ‘alayk.

و یقین کسانی را که به تو توکل می‌کنند،

أَللَّهُمَّ اجْعَلْ رَغْبَتِي فِي مَسْأَلَتِي

Allāhumm aj‘al raghbatī fī mas’alatī

و توکل مومنان را به تو.

مِثْلَ رَغْبَةِ أَوْلِيَآئِكَ فِي مَسَائِلِهِمْ،

mithla raghbati awliyā’ik fī masā’ilihim,

خدایا، آرزویم را در درخواست‌ام، آرزوی دوستان‌ات در درخواست‌هایشان کن،

وَرَهْبَتِيْ مِثْلَ رَهْبَةِ أَوْلِيَآئِكَ،

wa-rahbatī mithla rahbati awliyā’ik,

و ترسم را چون ترس دوستان‌ات،

وَاسْتَعْمِلْنِي فِي مَرْضَاتِكَ،

wa-sta‘milnī fī marḍātika,

و مرا در خشنودی تو به کار بند،

عَمَلاً لاَ أَتْرُكُ مَعَهُ شَيْئاً مِنْ دِيْنِكَ

‘amalan lā atruku ma‘ahu shay’an min dīnik

با کردار‌ای که از دین تو چیزی را ترک ندهم،

مَخَافَةَ أَحْد مِنْ خَلْقِكَ.

makhāfata aḥadin min khalqik.

از ترس هیچ‌کس از خلق تو.

أَللَّهُمَّ هَذِهِ حَاجَتِي، فَأَعْظِمْ فِيهَا رَغْبَتِي،

Allāhumm hādhihī ḥājatī, fa-a‘ẓim fīhā raghbatī,

خدایا، این نیاز من است، آرزویم را در آن بزرگ کن،

وَأَظْهِرْ فِيهَا عُذْرِي، وَلَقِّنِي فِيهَا حُجَّتِي وَعَافِ فِيْهَا جَسَدِيْ.

wa-aẓhir fīhā ‘udhrī, wa-laqqinī fīhā ḥujjatī wa-‘āfi fīhā jasadī.

و عذرم را در آن آشکار ده، و حجّت‌ام را در آن در دهانم بریز، و تندرستی تنم را در آن عطا فرما.

أَللَّهُمَّ مَنْ أَصْبَحَ لَهُ ثِقَةٌ أَوْ رَجَآءٌ غَيْرُكَ،

Allāhumm man aṣbaḥa lahū thiqatun aw rajā’un ghayruk,

خدایا، هر‌کس روز را آغاز کند و در نزد او توکل یا امید جز تو باشد،

فَقَدْ أَصْبَحْتُ وَأَنْتَ ثِقَتِي

fa-qad aṣbaḥtu wa-anta thiqatī

من روز خود را آغاز کرده‌ام با اینکه تو توکل من باشی،

وَرَجَآئِي فِي الأُمُورِ كُلِّهَا،

wa-rajā’ī fī l-umūri kullihā,

و امید من در تمام کارها،

فَاقْضِ لِيْ بِخَيْرِهَا عَاقِبَةً،

fa-qḍi lī bi-khayrihā ‘āqibah,

پس برایم نیکوترین عاقبت را مقدّر کن،

وَنَجِّنِيْ مِنْ مُضِلاَّتِ الْفِتَنِ،

wa-najjinī min muḍillāti l-fitan,

و مرا از آزمایش‌های گمراه‌کننده نجات ده،

بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

bi-raḥmatik yā Arḥama r-Rāḥimīn.

به رحمت تو، ای بخشنده‌ترین بخشندگان.

وَصَلَّى اللهُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّد رُسُولِ اللهِ المُصْطَفَى،

Wa-ṣallā Allāhu ‘alā Sayyidinā Muḥammad Rasūli llāhi l-Muṣṭafā,

و درود خدا بر آقای‌مان محمد، برگزیده‌ای پیام‌رسان خدا،

وَعَلَى آلِهِ الطَّاهِرِينَ.

wa-‘alā ālihi ṭ-ṭāhirīn.

و بر خاندان پاک او.

يَا فَارِجَ الْهَمِّ وَكَاشِفَ الغَمِّ،

yaa faarijal-ham wa kaashifal-gham

ای برطرف‌کننده اندیشه! ای دور‌کننده غم!

يَا رَحْمنَ الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَرَحِيمَهُمَا،

yaa rah'-maanad-dunyaa wal-akhirati warah'eemahumaa

ای مهربان در این جهان و آخرت و بخشنده در هر دو!

صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد،

s'al-li a'laa muh'am-madiw-wa aaali muh'am-mad

درود فرست بر محمد و آل محمد،

وَافْرُجْ هَمِّيَ، وَاكْشِفْ غَمِّيَ،

waf-ruj ham-mee wak-shif gham-mee

غم من را آسان کن و رنج من را برطرف کن!

يَا وَاحِدُ يَا أَحَدُ، يَا صَمَدُ،

yaa waah'idu yaaa ah'adu yaa s'amad

ای یکتا، ای بی‌نظیر، ای پناهنده ابدی!

يَامَنْ لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ،

yaa mal-lam yalid walam yoolad-

ای آن کس که نه فرزندی دارد و نه فرزند شده است،

وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ،

wa lam yakul-lahoo kufuwan ah'ad

و هیچ کس برابر او نیست!

اعْصِمْنِي وَطَهِّرْنِي، وَاْذهِبْ بِبَلِيَّتِي.

ia'-s'im-nee wat'ah-hir-nee wad'-hab bibalee-yatee

مرا نگاه دار، مرا پاک کن و رنج مرا برطرف ساز!

أَللَّهُمَّ إنِّيْ أَسْأَلُكَ سُؤَالَ مَنِ اشْتَدَّتْ فَاقَتُهُ،

al-laahum-ma in-neee as-aluka soo-aala man ishtad-dat faaqatuh

خدایا، من از تو طالب حاجتی می‌کنم به دعای آن کس که نیاز او شدید است،

وَضَعُفَتْ قُوَّتُهُ، وَكَثُرَتْ ذُنُوبُهُ،

wa z''au'fat qoo-watuh wa kathurat d'unoobuh

که قوت او ضعیف است و گناهان او بسیار،

سُؤَالَ مَنْ لاَ يَجِدُ لِفَاقَتِهِ مُغِيْثاً،

soo-aala mal-laa yajidu lifaaqatihee mugheethaa

دعای آن کس که در نیاز خود یاری نمی‌یابد،

وَلاَ لِضَعْفِهِ مُقَوِّياً،

wa laa liz''aa'-fihee muqaw-weeaa

و در ضعف خود مقوی ندارد،

وَلاَ لِذَنْبِهِ غَافِراً غَيْرَكَ،

wa laa lid'ambihee ghaafiran ghay-rak

و گناه خود را بخشندگی جز تو ندارد،

يَا ذَا الْجَلاَلِ وَالإكْرَامِ.

yaa d'aal-jalaali wal-ik-raam

ای مالک عظمت و فیاضی!

أَسْأَلُكَ عَمَلاً تُحِبُّ بِهِ مَنْ عَمِلَ بِهِ،

as-aluk a'malana tuh'ib-bu bihee man a'mila bih

من از تو خواهش می‌کنم عملی که به کار آن کس که آن را انجام دهد، تو دوست بداری،

وَيَقِيناً تَنْفَعُ بِهِ مَنِ اسْتَيْقَنَ بِهِ

wa yaqeenana tanfau' bihee mani as-tay-qana bihee

و یقینی که به کار آن کس که یقین داشته باشد، تو نفع رسانی،

حَقَّ الْيَقِينِ فِيْ نَفَاذِ أَمْرِكَ.

h'aq-qal-yaqeeni fee nafaad'i am-rik

به حقیقت یقین در تحقق امر تو!

أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد،

al-laahum-ma s'al-li a'laa muh'am-madiw-waaali muh'am-mad

خدایا، محمد و آل محمد را برکت بخش،

وَاقْبِضَ عَلَى الصِّدْقِ نَفْسِي،

waq-biz'' a'laas'-s'id-qi naf-see

جان من را در حالی که در اخلاص استوار است، قبض کن،

وَاقْطَعْ مِنَ الدُّنْيَا حَاجَتِي،

waq-t'aa' minad-dunyaa h'aajatee

و حاجت من را به این جهان قطع کن،

وَاجْعَلْ فِيمَا عِنْدَكَ رَغْبَتِي،

waj-a'l feemaa i'ndaka ragh-batee

و آرزوی من را به آنچه نزد تو است کن،

شَوْقاً إلَى لِقَائِكَ،

shaw-qan ilaa liqaaa-ik

آرزوی ملاقات تو شود،

وَهَبْ لِي صِدْقَ التَّوَكُّلِ عَلَيْكَ .

wa hab lee s'id-qat-tawk-kuli a'lay-k

و اعتماد راستین به تو به من عطا کن!

أَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ كِتَاب قَدْ خَلاَ وَأَعُوذُ بِكَ

as-aluka min khay-ri kitaabin qad khalaa wa au'wd'u bika

من از تو خواهش می‌کنم نیکی تقدیری که نوشته شده و از تو پناه می‌خواهم

مِنْ شَرِّ كِتَاب قَدْ خَلاَ

min shar-ri kitaabin qad khalaa

از بدی تقدیری که نوشته شده.

أَسْأَلُكَ خَوْفَ الْعَابِدِينَ لَكَ،

as-aluk khaw-fal-a'abideena lak

من از تو خواهش می‌کنم خوف پرستندگانی،

وَعِبَادَةَ الْخَاشِعِينَ لَكَ،

wa i'baadatal-khaashie'ena lak

و پرستش خاشعانی که از تو خوف دارند،

وَيَقِيْنَ الْمُتَوَكِّلِينَ عَلَيْكَ،

wa yaqeenal-mutawak-kileena a'lay-k

و یقین متوکلانی که به تو توکل کنند،

وَتَوَكُّلَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْكَ.

wa tawak-kulal-moo-mineena a'lay-k

و اعتماد مؤمنانی که به تو ایمان دارند.

أَللَّهُمَّ اجْعَلْ رَغْبَتِي فِي مَسْأَلَتِي

al-laahum-ma aj-a'l- ragh-batee fee mas-alatee

خدایا، آرزوی من را در خواستهای من را چنان کن

مِثْلَ رَغْبَةِ أَوْلِيَآئِكَ فِي مَسَائِلِهِمْ،

mith-la ragh-bati aw-leeaaa-ika fee masaaa-ilihim-

چون آرزوی دوستانت در خواستهای ایشان،

وَرَهْبَتِيْ مِثْلَ رَهْبَةِ أَوْلِيَآئِكَ،

wa rah-batee mith-la rah-bati aw-leeaaa-ik

و خوفم مثل خوف دوستانت!

وَاسْتَعْمِلْنِي فِي مَرْضَاتِكَ،

was-taa'-mil-nee fee mar-z''aatika

مرا به راه رضای تو مشغول کن به اعمالی

عَمَلاً لاَ أَتْرُكُ مَعَهُ شَيْئاً مِنْ دِيْنِكَ

a'malal-laaa at-ruku maa'hoo shay-am-min deenika

که در آنها از دینت چیزی کنار نگذارم

مَخَافَةَ أَحْد مِنْ خَلْقِكَ.

makhaafata ah'adim-min khal-qik

از خوف هیچ یک از مخلوقات تو!

أللَّهُمَّ هَذِهِ حَاجَتِي، فَأَعْظِمْ فِيهَا رَغْبَتِي،

al-laahum-ma hd'ihee h'aajatee faaa'-z'im feehaa ragh-batee

خدایا، این حاجت من است، پس آرزوی من را به آن بزرگ کن،

وَأَظْهِرْ فِيهَا عُذْرِي، وَلَقِّنِي فِيهَا حُجَّتِي وَعَافِ فِيْهَا جَسَدِيْ.

wa az'-hir feehaa u'd'-ree wa laq-qinee feehaa h'uj-jatee wa a'afi feehaa jasadee

در آن عذری مرا ظاهر کن، به آن حجتی مرا مسلح کن، و به کمک آن تنم را خوش کن!

أللَّهُمَّ مَنْ أَصْبَحَ لَهُ ثِقَةٌ أَوْ رَجَآءٌ غَيْرُكَ،

al-laahum-ma man as'-bah'a lahoo thiqatun aw rajaaa-un ghay-ruk

خدایا، برخی روز به صبح رفته‌ اند و اعتماد یا امید شان به غیر تو است.

فَقَدْ أَصْبَحْتُ وَأَنْتَ ثِقَتِي

faqad as'-bah'-tu wa anta thiqatee

و من به صبح رفتم و تو اعتماد من است

وَرَجَآئِي فِي الأُمُورِ كُلِّهَا،

wa rjaaa-ee fil-umoori kul-lihaa

و امید من در تمام امور،

فَاقْضِ لِيْ بِخَيْرِهَا عَاقِبَةً،

faq-z''i lee bikhay-rihaa a'aqibah

پس برای من بهتر‌ین نتایج را مقدر کن

وَنَجِّنِيْ مِنْ مُضِلاَّتِ الْفِتَنِ،

wa naj-jinee mim-muz''il-laa ti alfitan

و مرا از گمراه‌کنندگی امتحانها نجات بخش،

بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

birah'-matika yaaa ar-h'amar-raah'imeen

ای رحیم‌ترین رحیمان!

وَصَلَّى اللهُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّد رُسُولِ اللهِ المُصْطَفَى،

wa s'al-laal-laahoo a'laa say-yidinaa muh'am-madir-rasoolil-laahil-mus'-t'afaa

و خدا برکت رساند بر سید ما محمد رسول خدا، برگزیده،

وَعَلَى آلِهِ الطَّاهِرِينَ.

wa a'laaa aaalihit'-t'aahireen

و بر آل او، پاکان!