الصحيفة السجادية - 7
صحیفه سجادیه - 7
۶۵ بند منبع: Sahifa al-Sajjadiya
این ترجمه با کمک ماشین انجام شده و در انتظار بازبینی علمی است. متن عربی بالا متن معتبر است.
- ۱
وَيَا مَنْ يُفْثَأُ بِهِ حَدُّ الشَّدَائِدِ،
و یا من به قدرتش انتهای مشقات برطرف میشود
- ۲
وَيَا مَنْ يُلْتَمَسُ مِنْهُ الْمَخْرَجُ إِلَى رَوْحِ الْفَرَجِ،
و یا من از او راه به تیسیر توقع میرود
- ۳
ذَلَّتْ لِقُدْرَتِكَ الصِّعَابُ،
مشکلات به قدرت تو تسلیم شدند
- ۴
وَتَسَبَّبَتْ بِلُطْفِكَ الْأَسْبَابُ،
و وسائل به لطف تو آسان شد
- ۵
وَجَرَى بِقُدْرَتِكَ الْقَضَاءُ،
و به قدرت تو قضا نافذ میشود
- ۶
وَمَضَتْ عَلَى إِرَادَتِكَ الْأَشْيَاءُ،
و همه چیز به اراده تو جاری است
- ۷
فَهِيَ بِمَشِيَّتِكَ دُونَ قَوْلِكَ مُؤْتَمِرَةٌ،
پس به فرمان تو بیگفتار عمل میکنند
- ۸
وَبِإِرَادَتِكَ دُونَ نَهْيِكَ مُنْزَجِرَةٌ،
و به اراده تو بینهی باز میایستند
- ۹
أَنْتَ الْمَدْعُوُّ لِلْمُهِمَّاتِ،
تو آنکسی که در اهام مهمها ندا میشود
- ۱۰
وَأَنْتَ الْمَفْزَعُ فِي الْمُلِمَّاتِ،
و تو ملاذ در بلایا هستی
- ۱۱
لَا يَنْدَفِعُ مِنْهَا إِلَّا مَا دَفَعْتَ،
هیچچیز از ایشان برطرف نمیشود مگر به برطرفی تو
- ۱۲
وَلَا يَنْكَشِفُ مِنْهَا إِلَّا مَا كَشَفْتَ،
و هیچچیز از ایشان آشکار نمیشود مگر به آشکاری تو
- ۱۳
وَقَدْ نَزَلَ بِي يَا رَبِّ مَا قَدْ تَكَأدَنيَّ ثِقْلُهُ،
بر من آمد ای پروردگار چیزی که وزن آن مرا خسته کرد
- ۱۴
وَأَلَمَّ بِي مَا قَدْ بَهَظَنِي حَمْلُهُ،
و بر من فتاد چیزی که حمل آن مرا ستمکار کرد
- ۱۵
فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ،
پس صلی الله علیک محمد و آل محمد
- ۱۶
وَافْتَحْ لِي يَا رَبِّ بَابَ الْفَرَجِ بِطَوْلِكَ،
و برای من به قدرت خود درِ فرج بگشا ای پروردگار
- ۱۷
وَاكْسِرْ عَنِّي سُلْطَانَ الْهَمِّ بِحَوْلِكَ،
و به قوت خود سلطان غم را از من بشکن
- ۱۸
وَأَنِلْنِي حُسْنَ النَّظَرِ فِيمَا شَكَوْتُ،
و به دلِ خود آنچه شکایت میکنم درکپذیری بده
- ۱۹
وَأَذِقْنِي حَلَاوَةَ الصُّنْعِ فِيمَا سَأَلْتُ،
و طعم نیکویها را در آنچه درخواست میکنم چشیم کن
- ۲۰
وَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَفَرَجاً هَنِيئاً،
و از خود رحمت و فرجِ شادمان به من بخش
- ۲۱
وَاجْعَلْ لِي مِنْ عِنْدِكَ مَخْرَجاً وَحِيّاً،
و برای من از خود مخرجی و هدایتی ساز
- ۲۲
وَلَا تَشْغَلْنِي بِالاهْتِمَامِ عَنْ تَعَاهُدِ فُرُوضِكَ وَاسْتِعْمَالِ سُنَّتِكَ،
و مرا به فکرِ دوری از اطاعت و سنت تو مشغول مساز
- ۲۳
فَقَدْ ضِقْتُ لِمَا نَزَلَ بِي يَا رَبِّ ذَرْعاً،
که من تنگ شدم از آنچه بر من آمد ای پروردگار
- ۲۴
وَامْتَلَأْتُ بِحَمْلِ مَا حَدَثَ عَلَيَّ هَمّاً،
و سنگین شدم از بار آنچه بر من واقع شد
- ۲۵
وَأَنْتَ الْقَادِرُ عَلَى كَشْفِ مَا مُنِيتُ بِهِ،
و تو قادری که برطرف کنی آنچه به من رسیده
- ۲۶
وَدَفْعِ مَا وَقَعْتُ فِيهِ،
و دفع کنی آنچه به من تاخته
- ۲۷
فَافْعَلْ بِي ذَلِكَ وَإِنْ لَمْ أَسْتَوْجِبْهُ مِنْكَ،
پس این را برای من کن اگرچه شایسته آن نبودم از تو
- ۲۸
يَا ذَا الْعَرْشِ الْعَظِيمِ.
یا ذالعرش العظیم
- ۲۹
يَا مَنْ تُحَلُّ بِهِ عُقَدُ الْمَكَارِهِ ،
یا من به قدرت او عقد البغضاء یحل
- ۳۰
وَيَا مَنْ يُفْثَأُ بِهِ حَدُّ الشَّدَائِدِ،
و یا من به قوت او حد الشدائد یموت
- ۳۱
وَيَا مَنْ يُلْتَمَسُ مِنْهُ الْمَخْرَجُ إلَى رَوْحِ الْفَرَجِ ،
یا من منه یرغب فی خروج النعم و الراحة
- ۳۲
ذَلَّتْ لِقُدْرَتِـكَ الصِّعَابُ
الامور العسرة تذل به قدرتک
- ۳۳
وَتَسَبَّبَتْ بِلُطْفِكَ الاسْبَابُ ،
و الوسائل تیسرت برفقك
- ۳۴
وَجَرى بِقُدْرَتِكَ الْقَضَاءُ
و القضاء ینفذ بقوتك
- ۳۵
وَمَضَتْ عَلَى إرَادَتِكَ الاشْياءُ ،
و الاشیاء تجری بمشیتك
- ۳۶
فَهْيَ بِمَشِيَّتِكَ دُونَ قَوْلِكَ مُؤْتَمِرَةٌ ،
بمشیتك تأتمر بلا قولك
- ۳۷
وَبِإرَادَتِكَ دُونَ نَهْيِكَ مُنْزَجِرَةٌ.
و بارادتك تنزجر بلا نهیك
- ۳۸
أَنْتَ الْمَدْعُوُّ لِلْمُهِمَّاتِ ،
انت المدعو فی الملمات
- ۳۹
وَأَنْتَ الْمَفزَعُ فِي الْمُلِمَّاتِ ،
و الملجأ فی النكبات
- ۴۰
لاَيَنْدَفِعُ مِنْهَا إلاّ مَا دَفَعْتَ ،
لا یرد منها شیء الا بردك
- ۴۱
وَلا يَنْكَشِفُ مِنْهَا إلاّ مَا كَشَفْتَ.
و لا یرفع منها شیء الا برفعك
- ۴۲
وَقَدْ نَزَلَ بِي يا رَبِّ مَا قَدْ تَكَأدَنيَّ ثِقْلُهُ ،
نزل بی یا رب ما ثقل علی حمله
- ۴۳
وَأَلَمَّ بِي مَا قَدْ بَهَظَنِي حَمْلُهُ ،
و وقع علی ما أثقل علی حمله
- ۴۴
وَبِقُدْرَتِكَ أَوْرَدْتَهُ عَلَيَّ
أنزلته بقدرتك
- ۴۵
وَبِسُلْطَانِكَ وَجَّهْتَهُ إليَّ.
و صرفته بسلطانك
- ۴۶
فَلاَ مُصْدِرَ لِمَا أوْرَدْتَ ،
لا یرد ما أنزلت احد
- ۴۷
وَلاَ صَارِفَ لِمَا وَجَّهْتَ ،
و لا یصرف ما صرفت احد
- ۴۸
وَلاَ فَاتِحَ لِمَا أغْلَقْتَ ،
و لا یفتح ما أغلقت احد
- ۴۹
وَلاَ مُغْلِقَ لِمَا فَتَحْتَ ،
و لا یغلق ما فتحت احد
- ۵۰
وَلاَ مُيَسِّرَ لِمَا عَسَّرْتَ،
و لا یسهل ما عسرت احد
- ۵۱
وَلاَ نَاصِرَ لِمَنْ خَذَلْتَ
هیچ کس نتواند یاری دهنده آن باشد که تو او را رها کردی.
- ۵۲
فَصَلَّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ ،
پس محمد و آل محمد را برکت دهید،
- ۵۳
وَافْتَحْ لِي يَا رَبِّ بَابَ الْفَرَجِ بِطَوْلِكَ ،
برای من درِ فرجِ را از راه لطفت باز کن، ای پروردگار من،
- ۵۴
وَاكْسِرْ عَنِّيْ سُلْطَانَ الْهَمِّ بِحَوْلِكَ ،
از من سلطانِ غمّ را به قوتِ خود قطع کن،
- ۵۵
وَأَنِلْيني حُسْنَ ألنَّظَرِ فِيمَا شَكَوْتُ ،
بر شکایتِ من نگاهِ نیکیِ خود را نثار کن،
- ۵۶
وَأذِقْنِي حَلاَوَةَ الصُّنْعِ فِيمَا سَاَلْتُ.
شیرینیِ احسانِ را در آنچه از تو میخواهم به من بچشان،
- ۵۷
وَهَبْ لي مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَفَرَجاً هَنِيئاً
از ذاتِ خود بر من رحمت و فریجِ پاکیزه ببخش،
- ۵۸
وَاجْعَلْ لِي مِنْ عِنْدِكَ مَخْرَجاً وَحِيّاً.
و برای من از سویِ خود راهِ خروجی را تیز ساز!
- ۵۹
وَلا تَشْغَلْنِي بالاهْتِمَامِ عَنْ تَعَاهُدِ فُرُوضِكَ وَاسْتِعْمَالِ سُنَّتِكَ.
مرا به واسطهٔ غمّ از رعایتِ فرائضِ تو و عملِ به احکامِ تو غافل مساز،
- ۶۰
فَقَدْ ضِقْتُ لِمَا نَزَلَ بِي يَا رَبِّ ذَرْعاً ،
بلکہ سختی با من رفتار کرده است، ای پروردگار من، آنچه بر من نازل شده است،
- ۶۱
وَامْتَلاتُ بِحَمْلِ مَا حَـدَثَ عَلَيَّ هَمّاً ،
و از باری نقل آنچه بر من واقع شده دلم پُر غمّ است،
- ۶۲
وَأنْتَ الْقَادِرُ عَلَى كَشْفِ مَا مُنِيتُ بِهِ ،
و تو بر آن که آنچه مرا آزار رسانده است برطرف کنی قدرت داری،
- ۶۳
وَدَفْعِ مَا وَقَعْتُ فِيهِ ،
و آن را که من به آن گرفتار شدهام دفع کنی،
- ۶۴
فَافْعَلْ بِي ذلِـكَ وَإنْ لَمْ أَسْتَوْجِبْهُ مِنْكَ ،
پس آن را برای من انجام ده، اگرچه من آن را از تو لائق نیستم،
- ۶۵
يَا ذَا العَرْشِ الْعَظِيمَ.
ای دارندهٔ عرشِ عظیم!