الصحيفة السجادية - 1
صحیفه سجادیه - 1
۱۲۱ بند منبع: Sahifa al-Sajjadiya
تنها بخشی از این متن به فارسی در دسترس است. بندهای باقی‌مانده به انگلیسی نمایش داده می‌شوند.
این ترجمه با کمک ماشین انجام شده و در انتظار بازبینی علمی است. متن عربی بالا متن معتبر است.
- ۱۱۸
أَلْحَمْدُ للهِ
ستایش خدا کو رسد
- ۱۱۹
الاوَّلِ بِلا أَوَّل كَانَ قَبْلَهُ،
آغازیاب بی‌آغاز پیش از خود
- ۱۲۰
وَ الاخِر بِلاَ آخِر يَكُونُ بَعْدَهُ
پایان‌بخش بی‌پایان پس از خود
- ۱۲۱
،الَّذِي قَصُرَتْ عَنْ رُؤْيَتِهِ أَبْصَارُ النَّاظِرِينَ
چشمان بیننده‌گان از دیدن او ناتوان است
- ۱۲۲
وَ عَجَزَتْ عَنْ نَعْتِهِ أَوهامُ اَلْوَاصِفِينَ
وهم واصفان از توصیف او عاجز است
- ۱۲۳
ابْتَدَعَ بِقُدْرَتِهِ الْخَلْقَ اَبتِدَاعَاً،
او مخلوقات را به قدرت خود آفرید با آفرینشی
- ۱۲۴
وَاخْتَرَعَهُمْ عَلَى مَشِيَّتِهِ اخترَاعاً،
آنان را به اراده‌ی خود صورت داد به صورت‌دهی
- ۱۲۵
ثُمَّ سَلَكَ بِهِمْ طَرِيقَ إرَادَتِهِ،
سپس آنان را در مسیر رغبت خود راه‌اندازی کرد
- ۱۲۶
وَبَعَثَهُمْ فِي سَبِيلِ مَحَبَّتِهِ
آنان را در راه محبت خود روانه کرد
- ۱۲۷
لايَمْلِكُونَ تَأخِيراً عَمَا قَدَّمَهُمْ إليْهِ
نمی‌توانند از آنچه که به آن فرستاده است بازماندگی کنند
- ۱۲۸
وَلا يَسْتَطِيعُونَ تَقَدُّماً إلَى مَا أَخَّرَهُمْ عَنْهُ،
نه می‌توانند بسوی آنچه که از آن بازداشته است پیش روند
- ۱۲۹
وَ جَعَلَ لِكُلِّ رُوْح مِنْهُمْ
او برای هر روح از روزی خود معیّن کرد
- ۱۳۰
قُوتَاً مَعْلُوماً مَقْسُوماً مِنْ رِزْقِهِ
غذایی شناخته‌شده و تقسیم‌شده
- ۱۳۱
لاَ يَنْقُصُ مَنْ زادَهُ نَاقِصٌ،
کسی کاهش‌دهنده نمی‌تواند آنان را که خدا افزایش می‌دهد کاهش دهد
- ۱۳۲
وَلاَ يَزِيدُ مَنْ نَقَصَ منْهُمْ زَائِدٌ
و نه افزایش‌دهنده‌ای می‌تواند آنان را که خدا کاهش می‌دهد افزایش دهد
- ۱۳۳
ثُمَّ ضَرَبَ لَهُ فِي الْحَيَاةِ أَجَلاً مَوْقُوتاً،
سپس برای هر روح سرانجام معیّن در زندگی نهاد
- ۱۳۴
وَ نَصَبَ لَهُ أَمَداً مَحْدُوداً،
برای هر یکی پایان مشخصی بنهاد
- ۱۳۵
يَتَخَطَّأُ إلَيهِ بِأَيَّامِ عُمُرِهِ،
او در روزهای مدت خود به سوی آن راه‌رو می‌شود
- ۱۳۶
وَيَرْهَقُهُ بِأَعْوَامِ دَهْرِهِ،
در سالهای زمان خود به آن می‌رسد
- ۱۳۷
حَتَّى إذَا بَلَغَ أَقْصَى أَثَرِهِ،
سپس هنگامی که آخرین قدم او برداشته شود
- ۱۳۸
وَ اسْتَوْعَبَ حِسابَ عُمُرِهِ،
و حساب مدت خود را آغوش فشارد
- ۱۳۹
قَبَضهُ إلَى ما نَدَبَهُ إلَيْهِ
خدا او را به سوی پاداش فراوان می‌گیرد
- ۱۴۰
مِنْ مَوْفُورِ ثَوَابِهِ أَوْ مَحْذُورِ عِقَابِهِ،
یا عذاب شدید که به آن او را فرا خواندگی است
- ۱۴۱
لِيَجْزِيَ الَّذِينَ أَساءُوا بِمَا عَمِلُوا
تا بدین سان آنانی که بدی کردند جزا دهد بر آنچه کردند
- ۱۴۲
وَ يَجْزِىَ الَّذِينَ أَحْسَنُوا بِالْحُسْنَى
و آنانی که نیکی کردند به نیکی جزا دهد
- ۱۴۳
عَدْلاً مِنْهُ تَقَدَّسَتْ أَسْمَآؤُهُ،
به عنوان عدالت از طرف او، مقدس باشند نام‌های او
- ۱۴۴
وَتَظَاهَرَتْ ألاؤُهُ،
و ظاهر باشند نعمت‌های او
- ۱۴۵
لاَ يُسْأَلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْأَلُونَ
"او پاسخ‌گو نیست درباره‌ی آنچه می‌کند و ایشان پاسخ‌گو هستند"
- ۱۴۶
وَالْحَمْدُ للهِ الَّذِي لَوْ حَبَسَ عَنْ عِبَادِهِ مَعْرِفَةَ
ستایش خدا را رسد، که اگر او از بندگان خود علم بازداشت
- ۱۴۷
حَمْدِهِ عَلَى مَا أَبْلاَهُمْ مِنْ مِنَنِهِ الْمُتَتَابِعَةِ
تا که بر مهربانی‌های ناقطع که به وسیله‌ی آن آنان را آزمایش کرد
- ۱۴۸
وَأَسْبَغَ عَلَيْهِمْ رمِنْ نِعَمِهِ الْمُتَظَاهِرَة
و نعمت‌های آشکار که بر آنان ریخت
- ۱۴۹
لَتَصرَّفُوا فِي مِنَنِهِ فَلَمْ يَحْمَدُوهُ
در مهربانی‌های او حرکت می‌نمودند بدون ستایش او
- ۱۵۰
وَتَوَسَّعُوا فِي رِزْقِهِ فَلَمْ يَشْكُرُوهُ،
و خود را در روزی او گسترانیده‌اند بدون سپاس او
- ۱۵۱
وَلَوْ كَانُوا كَذلِكَ لَخَرَجُوا مِنْ حُدُودِ الانْسَانِيَّةِ
اگر چنین بود، آنان از حدود انسانیت فراتر رفته بودند
- ۱۵۲
إلَى حَدِّ الْبَهِيمِيَّةِ،
به سوی حیوانیت
- ۱۵۳
:فَكَانُوا كَمَا وَصَفَ فِي مُحْكَم كِتَابِهِ
و همچون آنچه او در متن محکم کتابش وصف کرده است، شده بودند:
- ۱۵۴
( إنْ هُمْ إلا كَالانْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلا )
"آنان نه چیزی جز مویشی نیستند، بلکه از راه بیشتر گمراه شده‌اند" (25:46)
- ۱۵۵
وَالْحَمْدُ لله عَلَى مَا عَرَّفَنا من نفسه
تحمید خدای را، براي آن که شناخت حقیقی خود را به ما عطا فرموده،
- ۱۵۶
وَأَلْهَمَنَا مِنْ شُكْرِهِ
و سپاس‌گذاری‌ای که در ما الهام فرمود تا آن را به او تقدیم کنیم،
- ۱۵۷
وَفَتَحَ لَنَا من أبوَابِ الْعِلْمِ بِرُبُوبِيّته
و درهايی که براي شناخت خدایی‌اش برای ما بگشود،
- ۱۵۸
وَدَلَّنَا عَلَيْهِ مِنَ الاِخْلاَصِ لَهُ فِي تَوْحِيدِهِ
و اخلاصی که در توحید او به آن رهنمون ساخت،
- ۱۵۹
وَجَنَّبَنا مِنَ الالْحَادِ وَالشَّكِّ فِي أَمْرِهِ،
و انحراف و شك در امر او را كه ما را از آن روگردان كرد؛
- ۱۶۰
حَمْداً نُعَمَّرُ بِهِ فِيمَنْ حَمِدَهُ مِنْ خَلْقِهِ
سپاسی كه از سبب آن ما را در میان ستایشگران خود دراز‌مدت زندگی بخشد،
- ۱۶۱
وَنَسْبِقُ بِـهِ مَنْ سَبَقَ إلَى رِضَاهُ وَعَفْوِهِ
و به سويان پيش رويده‌ای كه به سوي رضا و آمرزش خود رفته‌اند، برسيم؛
- ۱۶۲
حَمْداً يُضِيءُ لَنَا بِهِ ظُلُمَاتِ الْبَرْزَخِ
سپاسی كه براي ما ظلمات برزخ را روشن سازد،
- ۱۶۳
وَيُسَهِّلُ عَلَيْنَا بِهِ سَبِيلَ الْمَبْعَثِ
و براي ما راه قيامت را آسان کند،
- ۱۶۴
وَيُشَرِّفُ بِهِ مَنَازِلَنَا عِنْدَ مَوَاقِفِ الاشْهَادِ
و مقام‌های ما را در جايگاه‌های شاهدان بالا برد
- ۱۶۵
يَوْمَ تُجْزَى كُلُّ نَفْس بِمَا كَسَبَتْ وَهُمْ لا يُظْلَمُونَ
"روزی كه هر نفس از آنچه كسب كرده است، جزای داده شود - ستم نديده‌اند" (45:21)؛
- ۱۶۶
(يَوْمَ لاَ يُغْنِي مَوْلىً عَنْ مَوْلىً شَيْئاً وَلاَ هُمْ يُنْصَرُونَ)
"روزی كه آقا هيچ نفع به عاملی ندهد، و یاری نخواهند شد" (44:41)؛
- ۱۶۷
حَمْداً يَرْتَفِعُ مِنَّا إلَى أَعْلَى عِلِّيِّينَ
سپاسی كه از ما به سوی علیون اعلیٰ بالا رفتد
- ۱۶۸
فِي كِتَاب مَرْقُوم يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ،
"در کتابی محفوظ، شاهدان آن کسانی كه بر قرب دارند" (83:20-21)،
- ۱۶۹
حَمْداً تَقَرُّ بِهِ عُيُونُنَا إذَا بَرِقَت الابْصَارُ
سپاسی که چشمان ما آرام یابند هنگامی‌كه دیده‌ها خیره‌اند،
- ۱۷۰
وَتَبْيَضُّ بِهِ وُجُوهُنَا إذَا اسْوَدَّتِ الابْشَارُ،
و چهره‌های ما سفید شوند هنگامی‌كه پوست‌ها سیاه شوند،
- ۱۷۱
حَمْداً نُعْتَقُ بِهِ مِنْ أَلِيمِ نار الله
سپاسی كه از سبب آن ما را از آتش دردناك خدا رهايی دهد
- ۱۷۲
الى كَرِيمِ جِوَارِ اللهِ
و در همسايگی سخی خدا در آئيم،
- ۱۷۳
حَمْداً نُزَاحِمُ بِهِ مَلاَئِكَتَهُ الْمُقَرَّبِينَ
سپاسی كه ما را از فرشتگان برتر به سبک راندد
- ۱۷۴
وَنُضَامُّ بِـهِ أَنْبِيآءَهُ الْمُـرْسَلِيْنَ
و پيامبران و رسولان را پيوند یابيم،
- ۱۷۵
فِي دَارِ الْمُقَامَةِ الَّتِي لا تَزُولُ
در خانه‌ای قرار و دوام كه نقل‌شدن ندارد،
- ۱۷۶
وَمَحَلِّ كَرَامَتِهِ الَّتِي لاَ تَحُولُ
جاي سخاوت خدا كه تبديل نشود.
- ۱۷۷
وَالْحَمْدُ للهِ الَّذِي اخْتَارَ لَنَا مَحَاسِنَ الْخَلْقِ
تحمید خدایی‌ای که براي ما نيكوترین صفات خلقت را برگزيد،
- ۱۷۸
وَأَجرى عَلَيْنَا طَيِّبَاتِ الرِّزْقِ
و چيزهای خوشايند روزی را بما بخشيد،
- ۱۷۹
وَجَعَلَ لَنَا الفَضِيلَةَ بِالْمَلَكَةِ عَلَى جَمِيعِ الْخَلْقِ
و برای ما بر تمام خلقت سروری را معين فرمود؛
- ۱۸۰
فَكُلُّ خَلِيقَتِهِ مُنْقَادَةٌ لَنَا بِقُدْرَتِهِ،
هر يک از خلائق او از طريق قدرت او به ما تسليم است
- ۱۸۱
وَصَآئِرَةٌ إلَى طَاعَتِنَا بِعِزَّتِهِ
و از طريق قوّت او به اطاعت ما درمی‌آيد.
- ۱۸۲
وَالْحَمْدُ لله الَّذِي أَغْلَقَ عَنَّا بَابَ الْحَّاجَةِ إلاّ إلَيْهِ
تحمید خدایی‌ای که براي ما دروازه‌ی احتياج را بسته، جز به سوی او؛
- ۱۸۳
فَكَيْفَ نُطِيقُ حَمْدَهُ أَمْ مَتَى نُؤَدِّي شُكْرَهُ؟ لا، مَتى؟
پس چگونه بايد او را تحمید کنيم؟ کی می‌توانيم سپاس‌گذار باشيم؟ البته کی؟
- ۱۸۴
وَالْحَمْدُ للهِ الَّذِي رَكَّبَ فِينَا آلاَتِ الْبَسْطِ
تحمید خدایی‌ای که در ما اعضای تشريح را نهاد،
- ۱۸۵
وَجَعَلَ لَنَا أدَوَاتِ الْقَبْضِ،
و براي ما عوامل انقباض را معين فرمود،
- ۱۸۶
وَمَتَّعَنا بِاَرْواحِ الْحَياةِ
و ما را از روح‌های زندگی بهره‌مند ساخت،
- ۱۸۷
وَأثْبَتَ فِينَا جَوَارِحَالاعْمَال
و در ما اعضای کردار را استوار کرد،
- ۱۸۸
وَغَذَّانَا بِطَيِّبَاتِ الرِّزْقِ ،
و ما را از چيزهای خوشايند روزی تغذیه کرد،
- ۱۸۹
وَأغْنانَا بِفَضْلِهِ
و ما را از احتياج به وسيله‌ی نعمت خود آزاد کرد،
- ۱۹۰
وَأقْنانَا بِمَنِّهِ
و ما را براي مال و ثروت از طريق لطف خود دار ساخت.
- ۱۹۱
ثُمّ أَمَرَنَا لِيَخْتَبِرَطاعَتَنَا،
سپس او ما را امر فرمود تا اطاعت ما را آزمايد
- ۱۹۲
وَنَهَانَا لِيَبْتَلِيَ شُكْرَنَا فَخَالَفْنَا عَنْ طَرِيْقِ أمْرِهِ
و ما را منع کرد تا شکرگذاری ما را بیازماید۔ لذا ما بر خلاف راه امرهای او پيش رفتيم
- ۱۹۳
وَرَكِبْنا مُتُونَ زَجْرهِ ِ
و بر پشت هشدارهای او سوارشدیم.
- ۱۹۴
فَلَم يَبْتَدِرْنابِعُقُوبَتِه وَلَمْ يُعَاجِلْنَا بِنِقْمَتِهِ
اما او ما را بر عذاب خود عجله ندادند، نه بر انتقام خود تند‌رو کرد،
- ۱۹۵
بَلْ تَانَّانا بِرَحْمَتِهِ تَكَرُّماً، وَانْتَظَرَ مُراجَعَتَنَا بِرَأفَتِهِ حِلْماً.
بلکه در رحمت خود با آرام‌گی و سخاوت ما را بتدریج پیش برد، و در حلم خود انتظار بازگشت ما را کشاند.
- ۱۹۶
وَالْحَمْدُ للهِ الَّذِي دَلَّنَاعَلَى التَّوْبَةِ
تحمید خدایی‌ای که براي ما راه توبه را نمايان کرد،
- ۱۹۷
الَّتِي لَمْ نُفِدْهَا إلاّ مِنْ فَضْلِهِ،
کَه آن را جز از طريق سخاوت او ندانسته بوديم.
- ۱۹۸
فَلَوْ لَمْ نَعْتَدِدْ مِنْ فَضْلِهِ
اگر ما کوئی چيزی به حساب نعمت او نداشتيم
- ۱۹۹
إلاّ بِهَالَقَدْ حَسُنَ بَلاؤُهُ عِنْدَنَا،
جز اين، آزمايش او ما را نيك بود،
- ۲۰۰
وَ جَلَّ إحْسَانُهُ إلَيْنَا،
و احسان او به ما بسيار.
- ۲۰۱
وَ جَسُمَ فَضْلُهُ عَلَيْنَا
احسان او بر ما بسیار فراوان است.
- ۲۰۲
فَمَا هكذا كَانَتْ سُنَّتُهُ فِي التَّوْبَةِ
چنانکه توبه از عادت او نبوده است.
- ۲۰۳
لِمَنْ كَانَ قَبْلَنَا
با آنانی که پیش از ما بودند.
- ۲۰۴
لَقَدْ وَضَعَ عَنَّا
او از ما برداشت کرده است
- ۲۰۵
مَا لا طَاقَةَ لَنَا بِهِ،
"آنچه ما را طاقت ندارد" (۲:۲۸۶)،
- ۲۰۶
وَلَمْ يُكَلِّفْنَا إلاّ وُسْعاً،
ما را تنها به اندازه توانائی ما تکلیف داده است،
- ۲۰۷
وَ لَمْ يُجَشِّمْنَا إلاّ يُسْراً
بر ما نیافزوده جز سهولت است،
- ۲۰۸
وَلَمْ يَدَعْ لاَحَـد مِنَّا حُجَّةً وَلاَ عُذْراً
و ہیچیک از ما را با عذر یا بهانه نگذاشته است.
- ۲۰۹
فَالْهَالِكُ مِنَّا مَنْ هَلَكَ عَلَيْهِ
92So the perisher among us is he who perishes in spite of Him ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود
- ۲۱۰
وَ السَّعِيدُ مِنَّا مَنْرَغِبَ إلَيْهِ
93and the felicitous among us he who beseeches Him. ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود
- ۲۱۱
وَ الْحَمْد للهِ بِكُلِّ مَا حَمِدَهُ بِهِ
و حمد خدایا برای تمام ستایش‌های
- ۲۱۲
أدْنَى مَلائِكَتِهِ إلَيْهِ
فرشتگان نزدیک به او،
- ۲۱۳
وَ أَكْرَمُ خَلِيقَتِهِ عَلَيْهِ
مخلوقات بزرگ‌تر در نظر او،
- ۲۱۴
وَأرْضَىحَامِدِيْهِ لَدَيْهِ
و ستایشگران پسندیده به او؛
- ۲۱۵
حَمْداً يَفْضُلُ سَآئِرَ الْحَمْدِ
ستایشی که بر دیگر ستایش‌ها برتری یابد
- ۲۱۶
كَفَضْلِ رَبِّنا عَلَى جَمِيعِ خَلْقِهِ
چنان که خداوند بر تمام مخلوقات خود برتری دارد.
- ۲۱۷
ثُمَّ لَهُ الْحَمْدُ
پس حمد برای او است،
- ۲۱۸
مَكَانَ كُلِّ نِعْمَة لَهُ عَلَيْنَا
به جای هر احسان او بر ما
- ۲۱۹
وَ عَلى جَمِيعِ عِبَادِهِ الْمَاضِينَ وَالْبَاقِينَ
و بر تمام بندگان او، گذشتگان و باقیماندگان،
- ۲۲۰
عَدَدَ مَا أَحَاطَ بِهِ عِلْمُهُ مِنْ جَمِيعِالاشْيَآءِ
به تعداد همه چیزی که علم او آن را فرا می‌گیرد،
- ۲۲۱
وَ مَكَانَ كُلِّ وَاحِدَة مِنْهَا عَدَدُهَا
و به جای هر یک از احسان‌های او،
- ۲۲۲
أَضْعافَاً مُضَاعَفَةً أَبَداً سَرْمَداً إلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ
تعدادشان دو برابر و دو برابر همیشه و تا ابد، تا روز قیامت؛
- ۲۲۳
حَمْداً لاَ مُنْتَهَى لِحَدِّهِ
ستایشی که حدش پایانی ندارد،
- ۲۲۴
وَ لا حِسَابَ لِعَدَدِهِ
که شمارش بی‌حساب است،
- ۲۲۵
وَ لاَ مَبْلَغَ لِغَايَتِهِ
که حدش به دست ناپذیر است،
- ۲۲۶
وَ لا انْقِطَاعَ لاَمَدِهِ
که پایان‌اش قطع ناپذیر است؛
- ۲۲۷
حَمْدَاً يَكُونُ وُصْلَةً إلَى طَاعَتِهِ وَعَفْوِهِ
ستایشی که وسیله طاعت او و رحمت او شود،
- ۲۲۸
وَ سَبَباً إلَى رِضْوَانِهِ
و رابطه رضای او باشد،
- ۲۲۹
وَذَرِيعَةً إلَى مَغْفِرَتِهِ
و وسیله بخشش او،
- ۲۳۰
وَ طَرِيقاً إلَى جَنَّتِهِ
و راه به بهشت او،
- ۲۳۱
وَخَفِيْراً مِنْ نَقِمَتِهِ
و محافظ از عذاب او،
- ۲۳۲
وَ أَمْناً مِنْ غَضَبِهِ
و امان از خشم او،
- ۲۳۳
وَ ظَهِيْراً عَلَى طَاعَتِهِ
و یاری در اطاعت او،
- ۲۳۴
وَ حَاجِزاً عَنْ مَعْصِيَتِهِ
و سد در نافرمانی او باشد،
- ۲۳۵
وَعَوْناً عَلَى تَأدِيَةِ حَقِّهِ وَ وَظائِفِهِ
و یاری در انجام حق او و وظائف او؛
- ۲۳۶
حَمْداً نَسْعَدُ بِهِ فِي السُّعَدَاءِ مِنْ أَوْلِيَآئِهِ
ستایشی که ما را خوشبخت کند میان دوستان خوشبخت او،
- ۲۳۷
وَنَصِيرُ بِهِ فِي نَظْمِ الشُّهَدَآءِ بِسُيُوفِ أَعْدَائِهِ
و ما را درآورد میان صفوف شہدائی که شمشیرهای دشمنان او انها را شهید کرده است.
- ۲۳۸
إنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيدٌ
او دوستی است، قابل ستایش!