الصحيفة السجادية - 22
صحیفه سجادیه - 22
۱۷۱ بند منبع: Sahifa al-Sajjadiya
این ترجمه با کمک ماشین انجام شده و در انتظار بازبینی علمی است. متن عربی بالا متن معتبر است.
- ۱
وَقُدْرَتُكَ عَلَيْهِ وَعَلَيَّ أَغْلَبُ مِنْ قُدْرَتِي
قدرت تو بر آن و بر من از قدرت خودم فراتر است
- ۲
فَأَعْطِنِي مِنْ نَفْسِي مَا يُرْضِيكَ عَنِّي
پس از خود من به من آن دعا کن که تو را از من خوشایند است
- ۳
وَخُذْ لِنَفْسِكَ رِضَاهَا مِنْ نَفْسِي فِي عَافِيَةٍ
و برای خود لذت آن را از من بگیر با سلامت
- ۴
أَللَّهُمَّ لَا طَاقَةَ لِي بِالْجَهْدِ
ای خدایا من تاب تلاش ندارم
- ۵
وَلَا صَبْرَ لِي عَلَى الْبَلَاءِ
و نه صبری برای بلا
- ۶
وَلَا قُوَّةَ لِي عَلَى الْفَقْرِ
و نه قوتی برای فقر
- ۷
فَلَا تَحْظُرْ عَلَيَّ رِزْقِي
پس روزی مرا از من منع مفرما
- ۸
وَلَا تَكِلْنِي إِلَى خَلْقِكَ
و مرا به خلق خودت سپرده مکن
- ۹
بَلْ تَفَرَّدْ بِحَاجَتِي وَتَوَلَّ كِفَايَتِي
بلکه خود کفایت من را بر عهده گیر و کفایت من را انجام ده
- ۱۰
وَانْظُرْ إِلَيَّ وَانْظُرْ لِي فِي جَمِيعِ أُمُورِي
به من نظر کن و مرا در تمام کارهایم پاسخی کن
- ۱۱
فَإِنَّكَ إِنْ وَكَلْتَنِي إِلَى نَفْسِي عَجَزْتُ عَنْهَا
زیرا اگر مرا به خود سپاری، ناکام شوم
- ۱۲
وَلَمْ أُقِمْ مَا فِيهِ مَصْلَحَتُهَا
و آنچه در مصلحت او است انجام ندهم
- ۱۳
وَإِنْ وَكَلْتَنِي إِلَى خَلْقِكَ تَجَهَّمُونِي
و اگر مرا به خلق خود سپاری، بر من کریهه کنند
- ۱۴
وَإِنْ أَلْجَأْتَنِي إِلَى قَرَابَتِي حَرَمُونِي
و اگر مرا به خویشاوندان خود وادار کنی، مرا محروم کنند
- ۱۵
وَإِنْ أَعْطَوْا أَعْطَوْا قَلِيلًا نَكِدًا
و اگر بخشند، کم بخشند با کراهت
- ۱۶
وَمَنُّوا عَلَيَّ طَوِيلًا وَذَمُّوا كَثِيرًا
و مرا به آن پند دهند بی پایان و سرزنش کنند بسیار
- ۱۷
فَبِفَضْلِكَ أَللَّهُمَّ فَأَغْنِنِي
پس به لطف خود ای خدایا مرا غنی کن
- ۱۸
وَبِعَظَمَتِكَ فَانْعَشْنِي
و به عظمت خود مرا احیا کن
- ۱۹
وَبِسَعَتِكَ فَابْسُطْ يَدِي
و به وسعت خود دست مرا بگشا
- ۲۰
وَبِمَا عِنْدَكَ فَاكْفِنِي
و به آنچه نزد توست مرا کافی کن
- ۲۱
أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ
ای خدایا درود فرست بر محمد و آل محمد
- ۲۲
وَخَلِّصْنِي مِنَ الْحَسَدِ
و مرا از حسد نجات ده
- ۲۳
وَاحْصُرْنِي عَنِ الذُّنُوبِ
و مرا از گناهان باز دار
- ۲۴
وَوَرِّعْنِي عَنِ الْمَحَارِمِ
و مرا متقی کن از حرام
- ۲۵
وَلَا تُجَرِّئْنِي عَلَى الْمَعَاصِي
و مرا بر معصیت جسارت مده
- ۲۶
وَاجْعَلْ هَوَايَ عِنْدَكَ
و خواهش مرا با تو کن
- ۲۷
وَرِضَايَ فِيمَا يَرِدُ عَلَيَّ مِنْكَ
و رضای مرا در آنچه از تو به من رسد کن
- ۲۸
وَبَارِكْ لِي فِيمَا رَزَقْتَنِي
و مرا در آنچه به من دادی برکت ده
- ۲۹
وَفِيمَا خَوَّلْتَنِي وَفِيمَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَيَّ
و در آنچه بمن امانت کردی و مرا نعمت بخشیدی
- ۳۰
وَاجْعَلْنِي فِي كُلِّ حَالَاتِي مَحْفُوظًا
و مرا در تمام احوالم محفوظ کن
- ۳۱
مَكْلُوءًا مَسْتُورًا مَمْنُوعًا مُعَاذًا مُجَارًا
مصون و مستور و مدافع عنه و مجير و ملتجی اليه
- ۳۲
أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ
ای خدایا درود فرست بر محمد و آل محمد
- ۳۳
وَاقْضِ عَنِّي كُلَّ مَا أَلْزَمْتَنِيهِ
و برای من انجام ده تمام آنچه بر من فریضه کردی
- ۳۴
وَفَرَضْتَهُ عَلَيَّ لَكَ فِي وَجْهٍ مِنْ وُجُوهِ طَاعَتِكَ
و برای من مقرر کردی در هر صورت تطاعت خود
- ۳۵
أَوْ لِخَلْقٍ مِنْ خَلْقِكَ
یا برای یکی از خلق خود
- ۳۶
وَإِنْ ضَعُفَ عَنْ ذَلِكَ بَدَنِي
هرچند بدن من بر آن ضعیف است
- ۳۷
وَوَهَنَتْ عَنْهُ قُوَّتِي
و قوت من در آن ناکام است
- ۳۸
وَلَمْ تَنَلْهُ مَقْدِرَتِي
و توان من به آن نرسد
- ۳۹
وَلَمْ يَسَعْهُ مَالِي وَلَا ذَاتُ يَدِي
و مال و وسیله من آن را احاطه نکند
- ۴۰
ذَكَرْتُهُ أَوْ نَسِيتُهُ
خواه یادآور شدم یا فراموش کردم
- ۴۱
هُوَ يَا رَبِّ مِمَّا قَدْ أَحْصَيْتَهُ عَلَيَّ
آن در میان آنچه تو بر من ثبت کردی ای رب است
- ۴۲
وَأَغْفَلْتُهُ أَنَا مِنْ نَفْسِي
و من آن را از خود غفلت کردم
- ۴۳
فَأَدِّهِ عَنِّي مِنْ جَزِيلِ عَطِيَّتِكَ
پس برای من از عطای فراوان خود آن را ادا کن
- ۴۴
وَكَثِيرِ مَا عِنْدَكَ
و آنچه نزد توست کثیر است
- ۴۵
فَإِنَّكَ وَاسِعٌ كَرِيمٌ
زیرا تو وسیع الحول و کریم الطبع هستی
- ۴۶
حَتَّى لَا يَبْقَى عَلَيَّ شَيْءٌ مِنْهُ
چنانکه هیچ آن از آن بر من نماند
- ۴۷
تُرِيدُ أَنْ تُقَاصَّنِي بِهِ مِنْ حَسَنَاتِي
که تو از نیکیهای من کم کنی
- ۴۸
أَوْ تُضَاعِفَ بِهِ مِنْ سَيِّئَاتِي
یا بدیهای من بیشتر کنی
- ۴۹
يَوْمَ أَلْقَاكَ يَا رَبِّ
روز دیدار تو ای رب
- ۵۰
أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ
ای خدایا درود فرست بر محمد و آل محمد
- ۵۱
وَارْزُقْنِي الرَّغْبَةَ فِي الْعَمَلِ لَكَ لِآخِرَتِي
و عنایت فرما بر من خواهش کردن برای تو برای آخرت خود
- ۵۲
حَتَّى أَعْرِفَ صِدْقَ ذَلِكَ مِنْ قَلْبِي
تا آنگاه که من صفای آن را در دل خود شناسم
- ۵۳
وَحَتَّى يَكُونَ الْغَالِبُ عَلَيَّ الزُّهْدُ فِي دُنْيَايَ
و تا آنگاه که بیزاری از دنیای من بر من غالب شود
- ۵۴
وَحَتَّى أَعْمَلَ الْحَسَنَاتِ شَوْقًا
و تا آنگاه که من نیکیهای را با آرزو انجام دهم
- ۵۵
وَآمَنَ مِنَ السَّيِّئَاتِ فَرَقًا وَخَوْفًا
و از بدیهای خود بترس و وحشتزده باشم ایمن
- ۵۶
وَهَبْ لِي نُورًا أَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ
و روشنایی را بر من عنایت کن که من با آن در میان مردم رفتوآمد کنم
- ۵۷
وَأَهْتَدِي بِهِ فِي الظُّلُمَاتِ
و با آن در تاریکی راهنمایی شوم
- ۵۸
وَأَسْتَضِيءُ بِهِ مِنَ الشَّكِّ وَالشُّبُهَاتِ
و از آن روشنایی از شک و سردرگمی یافت دهم
- ۵۹
أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ
ای خدایا درود بفرست بر محمد و خاندان او
- ۶۰
وَارْزُقْنِي خَوْفَ غَمِّ الْوَعِيدِ
و خوف از آزار هشدار تو را بر من عنایت فرما
- ۶۱
وَشَوْقَ ثَوَابِ الْمَوْعُودِ
و آرزو برای پاداش وعده تو
- ۶۲
حَتَّى أَجِدَ لَذَّةَ مَا أَدْعُوكَ لَهُ
تا آنگاه که من شیرینی آن را که از تو خواهش میکنم یابم
- ۶۳
وَكَأْبَةَ مَا أَسْتَجِيرُ بِكَ مِنْهُ
و غم آن که از تو پناه میطلبم
- ۶۴
أَللَّهُمَّ قَدْ تَعْلَمُ مَا يُصْلِحُنِي
ای خدایا تو میدانی که چه چیزی مرا اصلاح میکند
- ۶۵
مِنْ أَمْرِ دُنْيَايَ وَآخِرَتِي
در کار های دنیا و آخرت خود
- ۶۶
فَكُنْ بِحَوَائِجِي حَفِيًّا
پس به احتیاج های من توجه کن
- ۶۷
أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ
ای خدایا درود بفرست بر محمد و خاندان محمد
- ۶۸
وَارْزُقْنِي الْحَقَّ عِنْدَ تَقْصِيرِي فِي الشُّكْرِ لَكَ
و صداقت برای من عنایت کن با اینکه کمی دارم در شکر گزاری تو را
- ۶۹
بِمَا أَنْعَمْتَ عَلَيَّ فِي الْيُسْرِ وَالْعُسْرِ
برای آنچه تو به من احسان کردی در آسانی و دشواری
- ۷۰
وَالصِّحَّةِ وَالسَّقَمِ
و صحت و بیماری
- ۷۱
حَتَّى أَتَعَرَّفَ مِنْ نَفْسِي رَوْحَ الرِّضَا
تا آنگاه که من در خود روح رضا را بشناسم
- ۷۲
وَطُمَأْنِينَةَ النَّفْسِ مِنِّي
و آرامش دل خود را از خود
- ۷۳
بِمَا يَجِبُ لَكَ فِيمَا يَحْدُثُ
برای آنچه حق تو است در آنچه واقع شود
- ۷۴
فِي حَالِ الْخَوْفِ وَالْأَمْنِ
در حالات ترس و امن
- ۷۵
وَالرِّضَا وَالسُّخْطِ
و رضا و ناخشنودی
- ۷۶
وَالضَّرِّ وَالنَّفْعِ
و نقصان و سود
- ۷۷
أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ
ای خدایا درود بفرست بر محمد و خاندان او
- ۷۸
وَارْزُقْنِي سَلَامَةَ الصَّدْرِ مِنَ الْحَسَدِ
و پاکی دل را بر من عنایت کن از حسد
- ۷۹
حَتَّى لَا أَحْسُدَ أَحَدًا مِنْ خَلْقِكَ
تا آنگاه که من از کسی از آفریدگان تو حسد نکنم
- ۸۰
عَلَى شَيْءٍ مِنْ فَضْلِكَ
برای هیچ چیزی از نعمت تو
- ۸۱
وَحَتَّى لَا أَرَى نِعْمَةً مِنْ نِعَمِكَ
و تا آنگاه که من نعمتی از نعمات تو را نبینم
- ۸۲
عَلَى أَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ فِي دِينٍ
بر کسی از آفریدگان تو در دین
- ۸۳
أَوْ دُنْيَا أَوْ عَافِيَةٍ أَوْ تَقْوَى
یا زندگی جهانی یا خوشی یا پرهیزگاری
- ۸۴
أَوْ سَعَةٍ أَوْ رَخَاءٍ
یا فراوانی یا آسانی
- ۸۵
إِلَّا رَجَوْتُ لِنَفْسِي أَفْضَلَ ذَلِكَ
مگر آنکه برای خود امید داشته باشم بهتر از آن
- ۸۶
بِكَ وَمِنْكَ وَحْدَكَ لَا شَرِيكَ لَكَ
بوسیله تو و از تو تنها بی همتای
- ۸۷
أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ
ای خدایا درود بفرست بر محمد و خاندان او
- ۸۸
وَارْزُقْنِي التَّحَفُّظَ مِنَ الْخَطَايَا
و احتیاط از گناهان برای من عنایت کن
- ۸۹
وَالِاحْتِرَاسَ مِنَ الزَّلَلِ فِي الدُّنْيَا
و بیداری از لغزشهای در این دنیا
- ۹۰
وَالْآخِرَةِ فِي حَالِ الرِّضَا وَالْغَضَبِ
و آخرت در حالات رضا و خشم
- ۹۱
حَتَّى أَكُونَ بِمَا يَرِدُ عَلَيَّ مِنْهُمَا
تا آنگاه که من با آنچه به من برسد از آنها
- ۹۲
بِمَنْزِلَةٍ سَوَاءٍ عَامِلًا بِطَاعَتِكَ
در حالت برابری باشم عمل در اطاعت تو
- ۹۳
مُؤْثِرًا لِرِضَاكَ عَلَى مَا سِوَاهُمَا
ترجیح رضای تو بر هر چیز دیگر
- ۹۴
فِي الْأَوْلِيَاءِ وَالْأَعْدَاءِ
با دوستان و دشمنان
- ۹۵
حَتَّى يَأْمَنَ عَدُوِّي مِنْ ظُلْمِي وَجَوْرِي
تا آنگاه که دشمن من از ستم و تعدی من ایمن باشد
- ۹۶
وَيَيْأَسَ وَلِيِّي مِنْ مَيْلِي
و دوست من از رغبت من ناامید شود
- ۹۷
وَانْحِطَاطِ هَوَايَ
و ذلت خواهش های من
- ۹۸
وَاجْعَلْنِي مِمَّنْ يَدْعُوكَ مُخْلِصًا فِي الرَّخَاءِ
و مرا در میان آنانی قرار ده که تو را در فراخی دعا میکنند
- ۹۹
دُعَاءَ الْمُخْلِصِينَ الْمُضْطَرِّينَ لَكَ
با دعای مخلصان مجبور بر تو
- ۱۰۰
فِي الدُّعَاءِ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ
در التجا کردن که تو ستایش شایا و بزرگمنش هستی
- ۱۰۱
أَللَّهُمَّ إنَّكَ كَلَّفْتَنِي مِنْ نَفْسِي مَا أَنْتَ أَمْلَكُ بِهِ مِنِّي،
ای خدایا، تو مرا درباره خود به چیزی مأمور کردی که آن بیشتر از آن که از من باشد، از تو است.
- ۱۰۲
وَقُدْرَتُكَ عَلَيْهِ وَعَلَيَّ أَغْلَبُ مِنْ قُدْرَتِي،
تو بر آن و بر من قدرت بیشتری داری تا قدرت من،
- ۱۰۳
فَأَعْطِنِي مِنْ نَفْسِي مَا يُرْضِيْكَ عَنِّي،
پس به من در خود آن بخش که توام را راضی کند،
- ۱۰۴
وَخُذْ لِنَفْسِكَ رِضَاهَا مِنْ نَفْسِي فِي عَافِيَة.
و برای خود خشنودی خود را در سلامتی نفس من بگیر!
- ۱۰۵
أللَّهُمَّ لاَ طَاقَةَ لِي بِالجَهْدِ ، وَلاَ صَبْرَ لِي عَلَى البَلاَءِ،
ای خدایا، من تاقتی برای کوشش ندارم، صبری در بلا ندارم،
- ۱۰۶
وَلاَ قُوَّةَ لِي عَلَى الْفَقْرِ، فَلاَ تَحْظُرْ عَلَيَّ رِزْقِي،
نیرویی تا فقر برتابم. پس روزی مرا منع مفرما
- ۱۰۷
وَلاَ تَكِلْنِيْ إلَى خَلْقِكَ بَلْ تَفَرَّدْ بِحَاجَتِي، وَتَولَّ كِفَايَتِي،
و مرا به مخلوقات خود سپرده، بلکه خود تنهایی نیاز من را نگاه دار و خود من را بسنده باش!
- ۱۰۸
وَانْظُرْ إلَيَّ وَانْظُرْ لِي فِي جَمِيْعِ اُمُورِي،
به من نگاه کن و در تمام کارهایم از من پاسخوان باش،
- ۱۰۹
فَإنَّكَ إنْ وَكَلْتَنِي إلَى نَفْسِي عَجَزْتُ عَنْهَا،
زیرا اگر مرا به خود سپاری، من ناتوان خود برابر خواهم بود
- ۱۱۰
وَلَمْ اُقِمْ مَا فِيهِ مَصْلَحَتُهَا،
و از آنچه بهتری من در آن است، تقصیر خواهم کرد.
- ۱۱۱
وَإنْ وَكَلْتَنِي إلَى خَلْقِكَ تَجَهَّمُونِي،
و اگر مرا به مخلوقات تو سپاری، ایشان ترش روی کنند،
- ۱۱۲
وَإنْ أَلْجَأتَنِيْ إلَى قَرَابَتِي حَرَمُونِي،
و اگر به خویشاوندان خود پناه برم، مرا ردّ کنند؛
- ۱۱۳
وَإنْ أَعْطَوْا أَعْطَوْا قَلِيْلاً نَكِداً،
و اگر بخشند، اندکی بدمزگی بخشند،
- ۱۱۴
وَمَنُّوا عَلَيَّ طَوِيلاً وَذَمُّوا كَثِيراً.
و مرا درازمدت ممنون کنند و بسیار سرزنش کنند.
- ۱۱۵
فَبِفَضْلِكَ أللَّهُمَّ فَأَغْنِنِي، وَبِعَظَمَتِكَ فَانْعَشنِي،
پس از طریق بخشایش تو، ای خدایا، مرا از نیاز آزاد کن، از طریق قدرت خود، مرا بالا برافزا،
- ۱۱۶
وَبِسَعَتِكَ فَابْسُطْ يَدِي، وَبِمَا عِنْدَكَ فَاكْفِنِي.
از طریق وفور بیحدود خود، دست مرا گشاده کن، و آنچه پیش تو است، برای من بسنده باش!
- ۱۱۷
أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ،
ای خدایا، محمد و اهل بيتاش را برکت بخش،
- ۱۱۸
وَخَلِّصْنِي مِنَ الْحَسَدِ، وَاحْصُرْنِي عَن الذُّنُوبِ،
مرا از حسد رهانی، مرا در برابر گناهان محفوظ دار،
- ۱۱۹
وَوَرِّعْنِي عَنِ الْمَحَارِمِ، وَلا تُجَرِّئْنِي عَلَى الْمَعَاصِي،
مرا معرض از چيزهای حرام کن، بجسارت نافرمانی به من ندهی،
- ۱۲۰
وَاجْعَلْ هَوايَ عِنْدَكَ، وَرِضَايَ فِيمَا يَرِدُ عَلَيَّ مِنْكَ،
محبت آنچه پیش توست برای من معیّن کن و رضایت به آنچه از تو به من رسد بخش،
- ۱۲۱
وَبَارِكْ لِي فِيْمَا رَزَقْتَنِي، وَفِيمَا خَوَّلْتَنِي،
بخش مرا در آنچه روزیت به من دهی، که تو به من عطا کنی،
- ۱۲۲
وَفِيمَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَيَّ، وَاجْعَلْنِي فِي كُلِّ حَالاَتِي
و آنچه از طریق احسان خود به من کنی، و مرا در تمام احوالم
- ۱۲۳
مَحْفُوظَاً مَكْلُوءاً مَسْتُوراً مَمْنُوعاً مُعَاذاً مُجَاراً.
محفوظ و مرقوب و پوشیده و محمی و پناهیافته و پناهنده کن!
- ۱۲۴
أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ
ای خدایا، محمد و اهل بيتاش را برکت بخش
- ۱۲۵
وَاقْضِ عَنِّي كُلّ مَا أَلْزَمْتَنِيهِ وَفَرَضْتَهُ عَلَيَّ لَكَ فِي وَجْه مِنْ وُجُوهِ طَاعَتِكَ،
و مرا توان بخش تا هر آنچه بر من واجب کردی یا به من فرض کردی تو را، به یکی از راههای فرمانبرداریات انجام دهم،
- ۱۲۶
أَوْ لِخَلْق مِنْ خَلْقِكَ وَإنْ ضَعُفَ عَنْ ذَلِكَ بَدَنِي، وَوَهَنَتْ عَنْهُ قُـوَّتِي،
یا به سوی یکی از مخلوقات تو، گرچه تن من برای آن ضعیفباشد، نیروی من کاسبباشد،
- ۱۲۷
وَلَمْ تَنَلْهُ مَقْدِرَتِي، وَلَمْ يَسَعْهُ مَالِي وَلاَ ذَاتُ يَدِي، ذَكَرْتُهُ أَوْ نَسِيتُهُ
و قدرت من به آن نرسد، و مال و دست من آن را نمیپوشاند، خواه یادم باشد یا فراموش کردم.
- ۱۲۸
هُوَ يَا رَبِّ مِمَّا قَدْ أَحْصَيْتَهُ عَلَيَّ وَأَغْفَلْتُهُ أَنَا مِنْ نَفْسِي،
آن، ای پروردگار من، در میان آنچه تو بر من حساب کردی است، درحالیکه من در خود غافل بودم.
- ۱۲۹
فَأَدِّهِ عَنِّي مِنْ جَزِيْلِ عَطِيَّتِكَ وَكَثِيرِ مَا عِنْدَكَ،
مرا آن به انجام برسان از طریق فیض فراوان تو و وفور که پیش توست
- ۱۳۰
فَإنَّكَ وَاسِعٌ كَرِيمٌ حَتَّى لاَ يَبْقَى عَلَيَّ شَيْ مِنْهُ
- زیرا تو بیحدی، بخشندهای - تا هیچچیز از آن بر من باقی نماند،
- ۱۳۱
تُرِيدُ أَنْ تُقَاصَّنِي بِهِ مِنْ حَسَنَاتِي،
تا بر من حساب آن نگیری یا بر نیکیهایم بیفزایی
- ۱۳۲
أَوْ تُضَاعِفَ بِهِ مِنْ سَيِّئاتِي يَوْمَ أَلْقَاكَ يَا رَبِّ.
یا بدیهایم را مضاعف کنی در روزی که تو را ملاقات کنم، ای پروردگار من!
- ۱۳۳
أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ
ای خدایا، محمد و اهل بيتاش را برکت بخش
- ۱۳۴
وَارْزُقْنِي الرَّغْبَةَ فِي الْعَمَـلِ لَكَ لآخِـرَتِي،
و مرا رغبتی بخش تا خدمت تو کنم به خاطر حالم در آخرت،
- ۱۳۵
حَتَّى أَعْرِفَ صِدْقَ ذلِكَ مِنْ قَلْبِي،
چنانکه در دل خود حقیقت آن را شناسم،
- ۱۳۶
وَحَتَّى يَكُونَ الْغَالِبُ عَلَيَّ الزُّهْدُ فِي دُنْيَايَ،
تسلیمپذیر به زهد درین جهان باشم،
- ۱۳۷
وَحَتَّى أَعْمَلَ الْحَسَنَاتِ شَوْقاً،
نیکیها را با اشتیاق انجام دهم،
- ۱۳۸
وَآمَنَ مِنَ السَّيِّئاتِ فَرَقاً وَخَوْفاً،
و از بدیها در هراس و خوف محفوظ بمانم!
- ۱۳۹
وَهَبْ لِي نُوراً أَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ، وَأَهْتَدِي بِهِ فِي الظُّلُماتِ،
و مرا نوری بخش که میان مردم در آن رفتار کنم، در سایهها راهنمایی شوم،
- ۱۴۰
وَأَسْتَضِيءُ بِهِ مِنَ الشَّكِّ وَالشُّبُهَـاتِ .
و در شک و شبهه روشنشدن جویبخش!
- ۱۴۱
اللّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ
ای خدایا، محمد و اهل بيتاش را برکت بخش
- ۱۴۲
وَارْزُقْنِي خَوْفَ غَمِّ الْوَعِيْـدِ،
و مرا بیم تهدیدشدهای بخش
- ۱۴۳
وَشَوْقَ ثَوَابِ الْمَوْعُودِ حَتَّى أَجِدَ لَذَّةَ مَا أَدْعُوكَ لَهُ،
و اشتیاق به وعدهای که به آن وعده شدهایم، چنانکه لذت آنچه از تو میخواهم در خود یابم
- ۱۴۴
وَكَأْبَةَ مَا أَسْتَجِيرُ بِكَ مِنْهُ.
و غم آنچه از تو پناه میخوام!
- ۱۴۵
أللَّهُمَّ قَـدْ تَعْلَمُ مَا يُصْلِحُنِي مِنْ أَمْرِ دُنْيَايَ وَآخِـرَتِي،
ای خدایا، تو میدانی آنچه کارهای مرا درین جهان و آخرت درست کند،
- ۱۴۶
فَكُنْ بِحَوَائِجِيْ حَفِيّاً.
پس هميشه بر نيازهای من لطف کن!
- ۱۴۷
أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد
ای خدایا، محمد و اهل بيت محمد را برکت بخش
- ۱۴۸
وَارْزُقْنِي الْحَقَّ عِنْدَ تَقْصِيرِي فِي الشُّكْرِ لَكَ
و مرا توان بخش برای آنچه حق تو است، چون تقصیری کردم در شکر تو
- ۱۴۹
بِمَا أَنْعَمْتَ عَلَيَّ فِي اليُسـرِ وَالْعُسْرِ وَالصِّحَّـةِ وَالسَّقَمِ
برای آنچه به من احسان کردی در آسایش و رنج، سلامتی و علالت،
- ۱۵۰
حَتَّى أَتَعَرَّفَ مِنْ نَفْسِي رَوْحَ الرِّضَا
چنانکه در خود دل آرام در رضا به خود یابم
- ۱۵۱
وَطُمَأنِينَةَ النَّفْسِ مِنِّي بِمَا يَجِبُ لَكَ فِيمَا يَحْدُثُ
و آرامش دل در آنچه بر من واجب کردی
- ۱۵۲
فِي حَالِ الْخَوْفِ وَالاَمْنِ،
در هر حالی که پیش آید: ترس و امنیت
- ۱۵۳
وَالرِّضَا وَالسُّخْطِ، وَالضَّرِّ وَالنَّفْعِ.
رضایت و ناخرسندی، زیان و سود!
- ۱۵۴
أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ
ای خدا، محمد و اهل بیت او را برکت ده
- ۱۵۵
وَارْزُقْنِي سَلاَمَةَ الصَّدْرِ مِنَ الْحَسَدِ
و سینهای برای من هیئت کن کہ از حسد و رشک پاک باشد
- ۱۵۶
حَتَّى لاَ أَحْسُدَ أَحَداً مِنْ خَلْقِكَ عَلَى شَيْء مِنْ فَضْلِكَ،
چنانکہ من از کسی از مخلوقات تو حسد نکنم و در هیچکدام از نعمهای تو
- ۱۵۷
وَحَتَّى لاَ أَرى نِعْمَـةً مِنْ نِعَمِـكَ عَلَى أَحَد مِنْ خَلْقِكَ
و چنانکہ من بخشایش تو را نسبت به هیچکدام از مخلوقات تو
- ۱۵۸
فِي دِيْن أَوْ دُنْيا، أَوْ عَافِيَة أَوْ تَقْوَى،
در دین یا دنیا، خیر یا تقوی
- ۱۵۹
أَوْ سَعَة أَوْ رَخاء، إلاّ رَجَوْتُ لِنَفْسِي أَفْضَلَ ذلِكَ،
وفور یا آسایش، بدون آنکہ برای خود بہتری از آن آرزو کنم
- ۱۶۰
بِكَ وَمِنْكَ وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ.
از طریق تو و از تو تنہا، کہ برایت شریکی نیست!
- ۱۶۱
أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّـد وَآلِـهِ
ای خدا، محمد و اهل بیت او را برکت ده
- ۱۶۲
وَارْزُقْنِي التَّحَفُّظَ مِن الْخَطَايَا،
و حذر از معاصی برای من عطا کن
- ۱۶۳
وَالاحْتِرَاسَ مِنَ الزَّلَلِ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ،
و احتیاط از لغزشهای در این دنیا و آخرت
- ۱۶۴
فِي حَالِ الرِّضَا وَالْغَضَبِ،
در حالت رضایت و خشم
- ۱۶۵
حَتَّى أكُونَ بِمَا يَرِدُ عَلَيَّ مِنْهُمَا بِمَنْزِلَة سَوَاء،
چنانکہ من نسبت به آنچہ از این دو حال بر من وارد شود بیتفاوت باشم
- ۱۶۶
عَامِلاً بِطَاعَتِكَ مُؤْثِراً لِرِضَاكَ عَلَى مَا سِوَاهُمَا فِي الأَوْلِياءِ وَالأعْدَاءِ
و در اطاعت تو کاوش کنم و آن را و رضایت تو را بر هر چیز در دوستان و دشمنان برتر شمارم
- ۱۶۷
حَتّى يَأْمَنَ عَدُوِّي مِنْ ظُلْمِي وَجَوْرِي،
پس دشمن من از ستم و جور من محفوظ باشد
- ۱۶۸
وَيَيْأَسَ وَلِيِّي مِنْ مَيْلِي وَانْحِطَاطِ هَوَايَ،
و دوست من از میل و تمایل من ناامید باشد
- ۱۶۹
وَاجْعَلنِي مِمَّنْ يَدْعُوكَ مُخْلِصاً في الرَّخَاءِ
مرا از آنان قرار ده کہ تو را به إخلاص در نعمت دعا کنند
- ۱۷۰
دُعَـاءَ الْمُخْلِصِينَ الْمُضْطَرِّينَ لَـكَ فِي الدُّعَاءِ
به دعای آنان کہ تو را به إخلاص در مصیبت دعا کنند!
- ۱۷۱
إنَّكَ حَمِيدٌ مَجيدٌ .
تو بجرم تو ستایششدنی و شکوهمند ای!