صحیفه سجادیه - 22

أَللَّهُمَّ إنَّكَ كَلَّفْتَنِي مِنْ نَفْسِي مَا أَنْتَ أَمْلَكُ بِهِ مِنِّي،

al-laahum-ma in-nak kal-laf-tanee min-naf-see maaa anta am-laku bihee min-nee

ای خدایا، تو مرا درباره خود به چیزی مأمور کردی که آن بیشتر از آن که از من باشد، از تو است.

وَقُدْرَتُكَ عَلَيْهِ وَعَلَيَّ أَغْلَبُ مِنْ قُدْرَتِي،

wa qud-ratuka a'lay-hee waa'lay-ya agh-labu min qud-ratee

تو بر آن و بر من قدرت بیشتری داری تا قدرت من،

فَأَعْطِنِي مِنْ نَفْسِي مَا يُرْضِيْكَ عَنِّي،

faaa'-t'inee min-naf-see maa yur-z''eeka a'n-nee

پس به من در خود آن بخش که توام را راضی کند،

وَخُذْ لِنَفْسِكَ رِضَاهَا مِنْ نَفْسِي فِي عَافِيَة.

wa khud' linaf-sika riz''aahaa min-naf-see fee a'afeeah

و برای خود خشنودی خود را در سلامتی نفس من بگیر!

أللَّهُمَّ لاَ طَاقَةَ لِي بِالجَهْدِ ، وَلاَ صَبْرَ لِي عَلَى البَلاَءِ،

al-laahum-ma laa t'aaqata lee bil-jah-d wa laa s'ab-ra lee a'laal-balaaa

ای خدایا، من تاقتی برای کوشش ندارم، صبری در بلا ندارم،

وَلاَ قُوَّةَ لِي عَلَى الْفَقْرِ، فَلاَ تَحْظُرْ عَلَيَّ رِزْقِي،

wa laa qoo-wata lee a'laal-faq-r falaa tah'-z'ur a'lay-ya riz-qee

نیرویی تا فقر برتابم. پس روزی مرا منع مفرما

وَلاَ تَكِلْنِيْ إلَى خَلْقِكَ بَلْ تَفَرَّدْ بِحَاجَتِي، وَتَولَّ كِفَايَتِي،

wa laa takil-neee ilaa khal-qik bal tafar-rad bih'aajatee wa tawal-la kifaayatee

7and entrust me not to Your creatures, but take care of my need alone and Yourself attend to sufficing me! ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

وَانْظُرْ إلَيَّ وَانْظُرْ لِي فِي جَمِيْعِ اُمُورِي،

wanz'ur ilay-ya wanz'ur lee fee jameei' umooree

به من نگاه کن و در تمام کارهایم از من پاسخوان باش،

فَإنَّكَ إنْ وَكَلْتَنِي إلَى نَفْسِي عَجَزْتُ عَنْهَا،

fa in-naka iw-wakal-taneee ilaa naf-see a'jaz-tu a'n-haa

زیرا اگر مرا به خود سپاری، من ناتوان خود برابر خواهم بود

وَلَمْ اُقِمْ مَا فِيهِ مَصْلَحَتُهَا،

wa lam uqim maa feehee mas'-lah'atuhaa

و از آنچه بهتری من در آن است، تقصیر خواهم کرد.

وَإنْ وَكَلْتَنِي إلَى خَلْقِكَ تَجَهَّمُونِي،

wa iw-wakal-taneee ilaa khal-qika tajah-hamoonee

و اگر مرا به مخلوقات تو سپاری، ایشان ترش روی کنند،

وَإنْ أَلْجَأتَنِيْ إلَى قَرَابَتِي حَرَمُونِي،

wa in al-jaa-taneee ilaa qaraabatee h'aramoonee

و اگر به خویشاوندان خود پناه برم، مرا ردّ کنند؛

وَإنْ أَعْطَوْا أَعْطَوْا قَلِيْلاً نَكِداً،

wa in aa'-t'aw-aaa aa'-t'aw-a qaleelan-nakidaa

و اگر بخشند، اندکی بدمزگی بخشند،

وَمَنُّوا عَلَيَّ طَوِيلاً وَذَمُّوا كَثِيراً.

wa man-noo a'lay-ya t'aweelaw-wad'am-moo katheeraa

و مرا درازمدت ممنون کنند و بسیار سرزنش کنند.

فَبِفَضْلِكَ أللَّهُمَّ فَأَغْنِنِي، وَبِعَظَمَتِكَ فَانْعَشنِي،

fabifaz''-likal-laahum-ma faagh-ninee wa bia'z'amatika faan-i'sh-nee

پس از طریق بخشایش تو، ای خدایا، مرا از نیاز آزاد کن، از طریق قدرت خود، مرا بالا برافزا،

وَبِسَعَتِكَ فَابْسُطْ يَدِي، وَبِمَا عِنْدَكَ فَاكْفِنِي.

wa bisaa'tika fab-sut' yadee wa bimaa i'ndaka fak-finee

از طریق وفور بی‌حدود خود، دست مرا گشاده کن، و آنچه پیش تو است، برای من بسنده باش!

أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ،

al-laahum-ma s'al-li a'laa muh'am-madiw-wa aaalihee

ای خدایا، محمد و اهل بيت‌اش را برکت بخش،

وَخَلِّصْنِي مِنَ الْحَسَدِ، وَاحْصُرْنِي عَن الذُّنُوبِ،

wa khal-lis'-nee minal-h'asad wah'-s'ur-nee a'nid'-d'unoob

مرا از حسد رهانی، مرا در برابر گناهان محفوظ دار،

وَوَرِّعْنِي عَنِ الْمَحَارِمِ، وَلا تُجَرِّئْنِي عَلَى الْمَعَاصِي،

wa war-ria'-nee a'nil-mah'aarim wa laa tujar-ri-nee a'laal-maa'as'ee

مرا معرض از چيزهای حرام کن، بجسارت نافرمانی به من ندهی،

وَاجْعَلْ هَوايَ عِنْدَكَ، وَرِضَايَ فِيمَا يَرِدُ عَلَيَّ مِنْكَ،

waj-a'l hawaaya i'ndaka wa riz''aaya feemaa yaridu a'lay-ya mink

محبت آنچه پیش توست برای من معیّن کن و رضایت به آنچه از تو به من رسد بخش،

وَبَارِكْ لِي فِيْمَا رَزَقْتَنِي، وَفِيمَا خَوَّلْتَنِي،

wa baarik lee feemaa razaq-tanee wafeemaa khaw-wal-tanee

بخش مرا در آنچه روزیت به من دهی، که تو به من عطا کنی،

وَفِيمَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَيَّ، وَاجْعَلْنِي فِي كُلِّ حَالاَتِي

wa feemaaa an-a'm-ta bihee a'lay waj-a'l-nee fee kul-li h'aalaatee

و آنچه از طریق احسان خود به من کنی، و مرا در تمام احوالم

مَحْفُوظَاً مَكْلُوءاً مَسْتُوراً مَمْنُوعاً مُعَاذاً مُجَاراً.

mah'-fooz'am-mak-looo-aa mas-tooram-mam-nooa'a mua'ad'am-mujaaraa

محفوظ و مرقوب و پوشیده و محمی و پناه‌یافته و پناهنده کن!

أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ

al-laahum-ma s'al-li a'laa muh'am-madiw-wa aaalih

ای خدایا، محمد و اهل بيت‌اش را برکت بخش

وَاقْضِ عَنِّي كُلّ مَا أَلْزَمْتَنِيهِ وَفَرَضْتَهُ عَلَيَّ لَكَ فِي وَجْه مِنْ وُجُوهِ طَاعَتِكَ،

waq-z''i a'n-nee kul-la maaa al-zam-taneehee wa faraz''-tahoo a'lay-ya laka fee waj-him-miw-wujoohee t'aaa'tik

و مرا توان بخش تا هر آنچه بر من واجب کردی یا به من فرض کردی تو را، به یکی از راه‌های فرمانبرداری‌ات انجام دهم،

أَوْ لِخَلْق مِنْ خَلْقِكَ وَإنْ ضَعُفَ عَنْ ذَلِكَ بَدَنِي، وَوَهَنَتْ عَنْهُ قُـوَّتِي،

aw likhal-qim-min khal-qik wa in z''au'fa a'n d'alika badanee wa wahanat a'n-hoo qoo-watee

یا به سوی یکی از مخلوقات تو، گرچه تن من برای آن ضعیف‌باشد، نیروی من کاسب‌باشد،

وَلَمْ تَنَلْهُ مَقْدِرَتِي، وَلَمْ يَسَعْهُ مَالِي وَلاَ ذَاتُ يَدِي، ذَكَرْتُهُ أَوْ نَسِيتُهُ

wa lam tanal-hoo maq-duratee wa lam yasaa'-hoo maalee wa laa d'aatu yadee d'akar-tuhooo aw naseetuh

و قدرت من به آن نرسد، و مال و دست من آن را نمی‌پوشاند، خواه یادم باشد یا فراموش کردم.

هُوَ يَا رَبِّ مِمَّا قَدْ أَحْصَيْتَهُ عَلَيَّ وَأَغْفَلْتُهُ أَنَا مِنْ نَفْسِي،

huwa yaa rab-bi mim-maa qad ah'-s'ay-tahoo a'lay wa agh-fal-tuhooo ana min-naf-see

آن، ای پروردگار من، در میان آنچه تو بر من حساب کردی است، درحالی‌که من در خود غافل بودم.

فَأَدِّهِ عَنِّي مِنْ جَزِيْلِ عَطِيَّتِكَ وَكَثِيرِ مَا عِنْدَكَ،

faad-dihee a'n-nee min jazeeli a't'ee-yatika wa kabeeri maa i'ndaka

مرا آن به انجام برسان از طریق فیض فراوان تو و وفور که پیش توست

فَإنَّكَ وَاسِعٌ كَرِيمٌ حَتَّى لاَ يَبْقَى عَلَيَّ شَيْ مِنْهُ

fa in-naka waasiu'n kareemun h'at-taa laa yab-qaa a'lay-ya shay-um min-hoo

- زیرا تو بی‌حدی، بخشنده‌ای - تا هیچ‌چیز از آن بر من باقی نماند،

تُرِيدُ أَنْ تُقَاصَّنِي بِهِ مِنْ حَسَنَاتِي،

tureedu an tuqaaas'-s'anee bihee min h'asanaatee

تا بر من حساب آن نگیری یا بر نیکی‌هایم بیفزایی

أَوْ تُضَاعِفَ بِهِ مِنْ سَيِّئاتِي يَوْمَ أَلْقَاكَ يَا رَبِّ.

aw tuz''aai'fa bihee min say-yi-aatee yaw-ma al-qaaka yaa rab

یا بدی‌هایم را مضاعف کنی در روزی که تو را ملاقات کنم، ای پروردگار من!

أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ

al-laahum-ma s'al-li a'laa muh'am-madiw-wa aaalih

ای خدایا، محمد و اهل بيت‌اش را برکت بخش

وَارْزُقْنِي الرَّغْبَةَ فِي الْعَمَـلِ لَكَ لآخِـرَتِي،

al-laahum-ma s'al-li a'laa muh'am-madiw-wa aaalih

و مرا رغبتی بخش تا خدمت تو کنم به خاطر حالم در آخرت،

حَتَّى أَعْرِفَ صِدْقَ ذلِكَ مِنْ قَلْبِي،

war-zuq-neer-ragh-bata fil-a'mali laka liakhiratee

چنان‌که در دل خود حقیقت آن را شناسم،

وَحَتَّى يَكُونَ الْغَالِبُ عَلَيَّ الزُّهْدُ فِي دُنْيَايَ،

wa h'at-taa yakoonal-ghaalibu a'lay-yaz-zuh-da fee dunyaay

تسلیم‌پذیر به زهد درین جهان باشم،

وَحَتَّى أَعْمَلَ الْحَسَنَاتِ شَوْقاً،

wa h'at-taaa aa'-malal-h'asanaati shaw-qaa

نیکی‌ها را با اشتیاق انجام دهم،

وَآمَنَ مِنَ السَّيِّئاتِ فَرَقاً وَخَوْفاً،

wa aaamana minas-say-yi-aati faraqaw-wakhaw-faa

و از بدی‌ها در هراس و خوف محفوظ بمانم!

وَهَبْ لِي نُوراً أَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ، وَأَهْتَدِي بِهِ فِي الظُّلُماتِ،

wa hab lee noorana am-shee bihee fin-naas wa ah-tadee bihee feez'-z'ulumaat

و مرا نوری بخش که میان مردم در آن رفتار کنم، در سایه‌ها راهنمایی شوم،

وَأَسْتَضِيءُ بِهِ مِنَ الشَّكِّ وَالشُّبُهَـاتِ .

wa as-taz''ee-u bihee minash-shak-ki wash-shubuhaat

و در شک و شبهه روشن‌شدن جوی‌بخش!

اللّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ

al-laahum-ma s'al-li a'laa muh'am-madiw-wa aaalih

ای خدایا، محمد و اهل بيت‌اش را برکت بخش

وَارْزُقْنِي خَوْفَ غَمِّ الْوَعِيْـدِ،

war-zuq-nee khaw-fa gham-mil-wae'ed

و مرا بیم تهدید‌شده‌ای بخش

وَشَوْقَ ثَوَابِ الْمَوْعُودِ حَتَّى أَجِدَ لَذَّةَ مَا أَدْعُوكَ لَهُ،

wa shaw-qa thawaabil-maw-u'wdi h'at-taa ajida lad'-d'ata maaa ad-u'wka lah

و اشتیاق به وعده‌ای که به آن وعده شده‌ایم، چنان‌که لذت آنچه از تو می‌خواهم در خود یابم

وَكَأْبَةَ مَا أَسْتَجِيرُ بِكَ مِنْهُ.

wa kaa-bata maaa as-tajeeru bika min-h

و غم آنچه از تو پناه می‌خوام!

أللَّهُمَّ قَـدْ تَعْلَمُ مَا يُصْلِحُنِي مِنْ أَمْرِ دُنْيَايَ وَآخِـرَتِي،

al-laahum-ma qad t-taa'-lamu maa yus'-lih'unee min am-ri dunyaaya wa aaakhiratee

ای خدایا، تو می‌دانی آنچه کارهای مرا درین جهان و آخرت درست کند،

فَكُنْ بِحَوَائِجِيْ حَفِيّاً.

fakum-bih'awaaa-ijee h'afee-yaa

پس هميشه بر نيازهای من لطف کن!

أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد

al-laahum-ma s'al-li a'laa muh'am-madiw-waaali muh'am-mad

ای خدایا، محمد و اهل بيت محمد را برکت بخش

وَارْزُقْنِي الْحَقَّ عِنْدَ تَقْصِيرِي فِي الشُّكْرِ لَكَ

war-zuq-neel-h'aq-qa i'nda taq-s'eeree feesh-shuk-ri laka

و مرا توان بخش برای آنچه حق تو است، چون تقصیری کردم در شکر تو

بِمَا أَنْعَمْتَ عَلَيَّ فِي اليُسـرِ وَالْعُسْرِ وَالصِّحَّـةِ وَالسَّقَمِ

bimaaa an-a'm-ta a'lay-ya feel-yus-ri wal-u's-r was'-s'ih'-h'ati was-saqam

برای آنچه به من احسان کردی در آسایش و رنج، سلامتی و علالت،

حَتَّى أَتَعَرَّفَ مِنْ نَفْسِي رَوْحَ الرِّضَا

h'at-taaa ataa'r-rafa min-naf-see raw-h'ar-riz''aa

چنان‌که در خود دل آرام در رضا به خود یابم

وَطُمَأنِينَةَ النَّفْسِ مِنِّي بِمَا يَجِبُ لَكَ فِيمَا يَحْدُثُ

wa t'umaa-neenatan-naf-si min-nee bimaa yajibu lak feemaa yah'-duthu

و آرامش دل در آنچه بر من واجب کردی

فِي حَالِ الْخَوْفِ وَالاَمْنِ،

fee h'aali al-khaw-fi wal-am-n

در هر حالی که پیش آید: ترس و امنیت

وَالرِّضَا وَالسُّخْطِ، وَالضَّرِّ وَالنَّفْعِ.

war-riz''aa was-sukh-t' waz''-z''ur-ri wan-naf-a'

رضایت و ناخرسندی، زیان و سود!

أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ

al-laahum-ma s'al-li a'laa muh'am-madiw-wa aaalih

ای خدا، محمد و اهل بیت او را برکت ده

وَارْزُقْنِي سَلاَمَةَ الصَّدْرِ مِنَ الْحَسَدِ

war-zuq-nee salaamatas'-s'ad-ri minal-h'asad

و سینه‌ای برای من هیئت کن که از حسد و رشک پاک باشد

حَتَّى لاَ أَحْسُدَ أَحَداً مِنْ خَلْقِكَ عَلَى شَيْء مِنْ فَضْلِكَ،

h'at-taa laaa ah'-suda ah'adam-min khal-qika a'laa shay-im-min faz''-lik

چنان‌که من از کسی از مخلوقات تو حسد نکنم و در هیچ‌کدام از نعم‌های تو

وَحَتَّى لاَ أَرى نِعْمَـةً مِنْ نِعَمِـكَ عَلَى أَحَد مِنْ خَلْقِكَ

wa h'at-taa laaa araa nia'-matam-min-nia'mika a'laaa ah'adim-min khal-qika

و چنان‌که من بخشایش تو را نسبت به هیچ‌کدام از مخلوقات تو

فِي دِيْن أَوْ دُنْيا، أَوْ عَافِيَة أَوْ تَقْوَى،

fee deenin aw dunyaa aw a'afeeatin aw taq-waa

در دین یا دنیا، خیر یا تقوی

أَوْ سَعَة أَوْ رَخاء، إلاّ رَجَوْتُ لِنَفْسِي أَفْضَلَ ذلِكَ،

aw saa'tin aw rakhaaa- il-laa rajaw-tu linaf-seee af-z''ala d'alika

وفور یا آسایش، بدون آن‌که برای خود بهتری از آن آرزو کنم

بِكَ وَمِنْكَ وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ.

bika wa minka wah'-daka laa shareeka lak

از طریق تو و از تو تنها، که برایت شریکی نیست!

أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّـد وَآلِـهِ

al-laahum-ma s'al-li a'laa muh'am-madiw-wa aaalih

ای خدا، محمد و اهل بیت او را برکت ده

وَارْزُقْنِي التَّحَفُّظَ مِن الْخَطَايَا،

war-zuq-nee at-tah'af-fuz'a minal-khat'aayaa

و حذر از معاصی برای من عطا کن

وَالاحْتِرَاسَ مِنَ الزَّلَلِ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ،

walih'-tiraasa minaz-zalali fid-dunyaa wal-aaakhirah

و احتیاط از لغزش‌های در این دنیا و آخرت

فِي حَالِ الرِّضَا وَالْغَضَبِ،

fee h'aalir-riz''aa wal-ghaz''ab

در حالت رضایت و خشم

حَتَّى أكُونَ بِمَا يَرِدُ عَلَيَّ مِنْهُمَا بِمَنْزِلَة سَوَاء،

h'at-taaa akoona bimaa yaridu a'lay-ya min-humaa bimanzilatin sawaaa

چنان‌که من نسبت به آنچه از این دو حال بر من وارد شود بی‌تفاوت باشم

عَامِلاً بِطَاعَتِكَ مُؤْثِراً لِرِضَاكَ عَلَى مَا سِوَاهُمَا فِي الأَوْلِياءِ وَالأعْدَاءِ

a'amilam-bit'aaa'tika moo-thiral-liriz''aaka a'laa maa siwaahumaa fil-aw-leeaaa-i wal-aa'-daaa-i

و در اطاعت تو کاوش کنم و آن را و رضایت تو را بر هر چیز در دوستان و دشمنان برتر شمارم

حَتّى يَأْمَنَ عَدُوِّي مِنْ ظُلْمِي وَجَوْرِي،

h'at-taa yaa-mana a'doo-wee min z'ul-mee wa jaw-ree

پس دشمن من از ستم و جور من محفوظ باشد

وَيَيْأَسَ وَلِيِّي مِنْ مَيْلِي وَانْحِطَاطِ هَوَايَ،

wa yay-ssa wa lee-yee mim-may-lee wa an-h'it'aat'i hawaay

و دوست من از میل و تمایل من ناامید باشد

وَاجْعَلنِي مِمَّنْ يَدْعُوكَ مُخْلِصاً في الرَّخَاءِ

waj-a'l-nee mim-may-yad-u'wka mukh-lis'ana fir-rakhaaa-i

مرا از آن‌ان قرار ده که تو را به إخلاص در نعمت دعا کنند

دُعَـاءَ الْمُخْلِصِينَ الْمُضْطَرِّينَ لَـكَ فِي الدُّعَاءِ

dua'aa-al-mukh-lis'eenal-muz''-t'ar-reena laka fid-dua'aa-i

به دعای آن‌ان که تو را به إخلاص در مصیبت دعا کنند!

إنَّكَ حَمِيدٌ مَجيدٌ .

in-naka h'ameedum-majeed

تو بجرم تو ستایش‌شدنی و شکوه‌مند ای!