TheShia

الصحيفة السجادية - 32

صحیفه سجادیه - 32

۱۳۴ بند منبع: Sahifa al-Sajjadiya

تنها بخشی از این متن به فارسی در دسترس است. بندهای باقی‌مانده به انگلیسی نمایش داده می‌شوند.

این ترجمه با کمک ماشین انجام شده و در انتظار بازبینی علمی است. متن عربی بالا متن معتبر است.

  1. ۱۳۴

    أَللَّهُمَّ يَا ذَا الْمُلْكِ الْمُتأبِّدِ بِالْخُلُودِ وَالْسُلْطَانِ

    خدایا صاحب ملکی باقی در ابدیت،

  2. ۱۳۵

    الْمُمْتَنِعِ بِغَيْرِ جُنُود وَلاَ أَعْوَان،

    حاکمیتی ناپذیر بی‌لشکر و یاری،

  3. ۱۳۶

    وَالْعِزِّ الْبَاقِي عَلَى مَرِّ الدُّهُورِ،

    عزتی پایداری در اعصار رفته،

  4. ۱۳۷

    وَخَوَالِي الأَعْوَامِ، وَمَوَاضِي الأَزْمَانِ وَالأيَّامِ،

    سال‌ها و ایام و اوقات گذرشده!

  5. ۱۳۸

    عَزَّ سُلْطَانُكَ عِزّاً لا حَدَّ لَهُ بِأَوَّلِيَّةٍ وَلاَ مُنْتَهَى لَهُ بِآخِرِيَّةٍ،

    حاکمیت تو بعزتی است که نه ابتدا محدود کند و نه انتهایش،

  6. ۱۳۹

    وَاسْتَعْلَى مُلْكُكَ عُلُوّاً سَقَطَتِ الأشْيَاءُ دُونَ بُلُوغِ أَمَدِهِ

    ملک تو به علو شامخی است که همه چیز پیش آن افتد و پایانش نرسد،

  7. ۱۴۰

    وَلاَ يَبْلُغُ أَدْنَى مَا اسْتَأثَرْتَ بِـهِ مِنْ ذَلِكَ أَقْصَى نَعْتِ النَّـاعِتِينَ.

    کمترینش که برای خود ندیدی نه به دورترین وصف واصفان میرسد،

  8. ۱۴۱

    ضَلَّتْ فِيْـكَ الصِّفَاتُ وَتَفَسْخَتْ دُونَكَ النُّعُوتُ

    صفات در تو گمراه شوند و وصف‌ها در پایین تو ویران گردند،

  9. ۱۴۲

    وَحَارَتْ فِي كِبْرِيِائِكَ لَطَائِفُ الأوْهَامِ،

    نازکترین خیال‌ها در عظمت تو حیران ماند!

  10. ۱۴۳

    كَذلِكَ أَنْتَ اللهُ الأَوَّلُ فِي أَوَّلِيَّتِكَ،

    پس تو اي خدا هستی او در اول بودن خود،

  11. ۱۴۴

    وَعَلَى ذَلِكَ أَنْتَ دَائِمٌ لا تَزُولُ،

    و چنین هستی ابدالاباد و نمی‌گذری،

  12. ۱۴۵

    وَأَنَا الْعَبْدُ الضَّعِيْفُ عَمَلاً الجَسِيْمُ أَمَلاً،

    اما من بنده‌ای ضعیف در عمل و وسیع در امل.

  13. ۱۴۶

    خَرَجَتْ مِنْ يَدِي أَسْبَابُ الْوُصُلاَت إلاّ مَا وَصَلَهُ رَحْمَتُكَ ،

    ربط‌های امل خارج از دست من به‌جز آن‌چه رحمت تو بند کند،

  14. ۱۴۷

    وَتَقَطَّعَتْ عَنِّي عِصَمُ الآمَالِ

    و پیوند‌های امیدها از من قطع شده‌ای،

  15. ۱۴۸

    إلاّ مَا أَنَا مُعْتَصِمٌ بِهِ مِنْ عَفْوِكَ،

    جز گریزی به بخشش که گرفتار آن هستم.

  16. ۱۴۹

    قَلَّ عِنْدِي مَا أَعْتَدُّ بِهِ مِنْ طَاعَتِكَ

    کم از جانب من طاعتی هستش که بر آن محاسبه کنم،

  17. ۱۵۰

    وَكَثُرَ عَلَيَّ مَا أَبُوءُ بِهِ مِنْ مَعْصِيَتِكَ،

    و بسیار برای من معصیتی که به آن بازگشته‌ام.

  18. ۱۵۱

    وَلَنْ يَضِيْقَ عَلَيْكَ عَفْوٌ عَنْ عَبْدِكَ وَإنْ أَسَاءَ فَاعْفُ عَنِّي.

    اما آمرزش بندۀ تو بر تو تنگ نخواهد کرد اگرچه او بد باشد، پس مرا بیامرز!

  19. ۱۵۲

    أللَّهًمَّ وَقَدْ أَشْرَفَ عَلَى خَفَايَا الأَعْمَالِ عِلْمُكَ

    الهی، دانایی تو بر کارهای پنهان نگاه دارد

  20. ۱۵۳

    وَانْكَشَفَ كُلُّ مَسْتُور دُونَ خُبْرِكَ

    هر چیز پوشیده پیش آگاهی تو آشکار است

  21. ۱۵۴

    وَلاَ تَنْطَوِي عَنْكَ دَقَائِقُ الأُمُورِ

    پیچیدگیهای چیزها از تو مخفی نیستند

  22. ۱۵۵

    وَلاَ تَعْزُبُ عَنْكَ غَيِّبَاتُ السَّرَائِرِ،

    و اسرار ناپیدای از تو فرار نمی‌یابند

  23. ۱۵۶

    وَقَدِ اسْتَحْوَذَ عَلَيَّ عَدُوُّكَ الَّذِي اسْتَنْظَرَكَ لِغِوَايتِي فَأَنْظَرْتَهُ،

    لیکن دشمن تو بر من غالب شده است: از تو تأخیری خواست تا مرا گمراه کند، و تو به او تأخیر دادی!

  24. ۱۵۷

    وَاسْتَمْهَلَكَ إلَى يَوْمِ الدِّيْنِ لاِضْلاَلِي فَأَمْهَلْتَهُ،

    از تو مهلتی طلب کرد تا روز قیامت تا مرا گمراه کند، و تو به او مهلت دادی!

  25. ۱۵۸

    فَأوْقَعَنِيْ وَقَدْ هَرَبْتُ إلَيْكَ

    پس مرا سقوط داد اگرچه به تو پناه برده بودم

  26. ۱۵۹

    مِنْ صَغَائِرِ ذُنُوبٍ مُوبِقَةٍ

    از گناهان کوچک، خرابی‌بار

  27. ۱۶۰

    وَكَبَائِرِ أَعْمَالٍ مُرْدِيَـةٍ

    و کارهای بزرگ، مرگ‌بار

  28. ۱۶۱

    حَتَّى إذَا قَارَفْتُ مَعْصِيَتَـكَ

    تا آنکه خود را به نافرمانی تو تسلیم کردم

  29. ۱۶۲

    وَاسْتَوْجَبْتُ بِسُوءِ سَعْيِي سَخْطَتَكَ

    و خشم تو را سزاوار شدم از کوشش‌های بد خود

  30. ۱۶۳

    فَتَلَ عَنِّي عِذَارَ غَدْرِهِ،

    پس خیانت خود را از من روگردان کرد

  31. ۱۶۴

    وَتَلَقَّانِي بكَلِمَةِ كُفْرهِ،

    با سخن کفرانش برخورد کرد

  32. ۱۶۵

    وَتَوَلَّى الْبَراءَةَ مِنِّي وَأَدْبَرَ مُوَلِّيَاً عَنِّي،

    تا برائت خود را انجام داد، پشت به من کرد

  33. ۱۶۶

    فَأَصْحَرنِي لِغَضَبِكَ فَرِيداً،

    مرا در بیابان خشم تو تنها انداخت

  34. ۱۶۷

    وَأَخْرَجَني إلى فِنَاءِ نَقِمَتِكَ طَرِيداً

    و مرا به حیاط انتقام تو، تبعید‌شده برانگیخت

  35. ۱۶۸

    لاَ شَفِيعٌ يَشْفَعُ لِيْ إلَيْـكَ،

    سفارشی نیست که برای من پیش تو شفاعت کند

  36. ۱۶۹

    وَلاَ خَفِيـرٌ يُؤْمِنُنِي عَلَيْـكَ

    محافظی نیست که مرا از تو محفوظ کند

  37. ۱۷۰

    وَلاَ حِصْنٌ يَحْجُبُنِي عَنْكَ

    قلعه‌ای نیست که مرا از تو پوشاند

  38. ۱۷۱

    وَلاَ مَلاَذٌ أَلْجَأُ إلَيْهِ مِنْكَ.

    و پناهی نیست جز تو که در آن پناه گیرم!

  39. ۱۷۲

    فَهَذَا مَقَامُ الْعَائِذِ بِكَ، وَمَحَلُّ الْمُعْتَرِفِ لَكَ،

    این مقام آن کسی است که به تو پناه برد، جای اعترافی به تو:

  40. ۱۷۳

    فَلاَ يَضِيقَنَّ عَنِّي فَضْلُكَ، وَلا يَقْصُـرَنَّ دونِي عَفْوُكَ،

    فراخی تو بر من تنگ مشود، آمرزش تو از من کم نیفتد!

  41. ۱۷۴

    وَلا أكُنْ أَخْيَبَ عِبَادِكَ التَّائِبِينَ،

    مرا مایوس‌ترین بندگان توابۀ تو مکن

  42. ۱۷۵

    وَلاَ أَقْنَطَ وفُودِكَ الآمِلِينَ

    نه ناامیدترین آنانی که با آرزو به سوی تو آیند!

  43. ۱۷۶

    وَاغْفِرْ لِي إنَّكَ خَيْرُ الْغَافِرِينَ.

    مرا بیامرز، بی‌گمان تو بهترین بخشندگان‌ای!

  44. ۱۷۷

    أللَّهُمَّ إنَّكَ أَمَرْتَنِي فَتَرَكْتُ، وَنَهَيْتَنِي فَرَكِبْتُ،

    الهی، تو مرا امر کردی و من باز ایستادم، تو مرا نهی کردی و من انجام دادم.

  45. ۱۷۸

    وَسَوَّلَ لِيَ الْخَطَأَ خَاطِرُ السُّوءِ فَفَرَّطْتُ،

    وسوسۀ آن‌که براي گناه اغوا کنم، و من غافل بودم.

  46. ۱۷۹

    وَلا أَسْتَشْهِدُ عَلَى صِيَامِي نَهَـاراً،

    نمی‌توانم روز را شاهد روزه‌داری خود کنم

  47. ۱۸۰

    وَلاَ أَسْتَجِيرُ بِتَهَجُّدِي لَيْلاً،

    47nor can I seek sanctuary in night because of my vigil; ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  48. ۱۸۱

    وَلاَ تُثْنِي عَلَيَّ بِإحْيَائِهَا سُنَّةٌ

    هیچ سنتی مرا تعریف نمی‌کند بر حیات‌بخشی آن

  49. ۱۸۲

    حَـاشَا فُرُوضِـكَ الَّتِي مَنْ ضَيَّعَها هَلَكَ،

    جز فرایض تو، جو آنها را نادیده انگاری منجی شده‌ای.

  50. ۱۸۳

    وَلَسْتُ أَتَوَسَّلُ إلَيْكَ بِفَضْلِ نَافِلَة

    نمی‌توانم به تو رسایی پیدا کنم از راه برتری عمل نافلۀ

  51. ۱۸۴

    مَعَ كَثِيرِ مَا أَغْفَلْتُ مِنْ وَظَائِفِ فُرُوضِكَ،

    بدان سبب که بسیاری از فرایض تو را نادیده انگاشته‌ام

  52. ۱۸۵

    وَتَعَدَّيْتُ عَنْ مَقَامَاتِ حُدُودِكَ

    و مقامات حدود تو را تعدی کردم

  53. ۱۸۶

    إلَى حُرُمَات انْتَهَكْتُهَا، وَكَبَائِرِ ذُنُوب اجْتَرَحْتُهَا

    تا حرمات را نقض کردم و گناهان بزرگ انجام دادم

  54. ۱۸۷

    كَانَتْ عَافِيَتُكَ لِي مِنْ فَضَائِحِهَا سِتْراً.

    اگرچه تو مرا از ننگ آنها به پوشاندن ایمن کردی.

  55. ۱۸۸

    وَهَذَا مَقَامُ مَنِ اسْتَحْيَى لِنَفْسِهِ مِنْكَ،

    این مقام آن کسی است که از خود پیش تو شرمسار باشد

  56. ۱۸۹

    وَسَخِطَ عَلَيْهَا، وَرَضِيَ عَنْكَ

    بر خود خشمگین و به تو راضی.

  57. ۱۹۰

    فَتَلَقَّاكَ بِنَفْس خَاشِعَة، وَرَقَبَة خَاضِعَة، وَظَهْر مُثْقَل مِنَ الْخَطَايَا

    با روح فروتن، گردن خمیده، پشتی سنگین از گناه

  58. ۱۹۱

    وَاقِفاً بَيْنَ الرَّغْبَةِ إلَيْكَ وَالرَّهْبَةِ مِنْكَ،

    میان آرزو به تو و ترس از تو مردد.

  59. ۱۹۲

    وَأَنْتَ أَوْلَى مَنْ رَجَـاهُ،

    تو سزاوارترین کسی برای آمیدن او

  60. ۱۹۳

    وَأَحَقُّ مَنْ خَشِيَـهُ وَاتّقـاهُ،

    و شایان‌تر تا بیم و ترس او.

  61. ۱۹۴

    فَاعْطِنِي يَا رَبِّ مَا رَجَوْتُ، وَآمِنِّي مَا حَذِرْتُ،

    پس مرا آن چه امیدوارم بده، ای پروردگار، مرا از آنچه ترسناک است ایمن کن

  62. ۱۹۵

    وَعُدْ عَلَيَّ بِعَائِدَةِ رَحْمَتِكَ إنَّكَ أكْرَمُ الْمَسْؤُولِينَ.

    و با من رفتار خوب رحمت کن! بی‌گمان تو سخاوتمندترین آنانی که از ایشان درخواست می‌شود!

  63. ۱۹۶

    أللَّهُمَّ وَإذْ سَتَـرْتَنِي بِعَفْوِكَ وَتَغَمَّـدْتَنِي بِفَضْلِكَ

    الهی، از آن جا که تو مرا با آمرزش خود پوشیده‌ای و با فیاض خود سپر کردی

  64. ۱۹۷

    فِي دَارِ الْفَنَاءِ بِحَضرَةِ الأكْفَاءِ

    در خانۀ محو شدن و حضور مثل‌هایی

  65. ۱۹۸

    فَأَجِرْنِي مِنْ فَضِيحَاتِ دَارِ الْبَقَاءِ

    مرا از ننگ‌های دار جمود پناه ده

  66. ۱۹۹

    عِنْدَ مَوَاقِفِ الأشْهَادِ مِنَ المَلائِكَةِ الْمُقَرَّبِينَ

    در محل‌های ایستادگی شاهدان (ملائک‌های مقرب

  67. ۲۰۰

    وَالرُّسُلِ الْمُكَرَّمِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ،

    و رسل مکرم، شهدا، و صالحان)

  68. ۲۰۱

    مِنْ جَار كُنْتُ أُكَاتِمُهُ سَيِّئاتِي

    از همسایهای که اعمال زشت خود را از او پنهان کردهام

  69. ۲۰۲

    وَمِنْ ذِي رَحِم كُنْتُ أَحْتَشِمُ مِنْهُ فِي سَرِيرَاتِي،

    و رحم‌خواهی که در خیالات پوشیده خود از او شرم دارم!

  70. ۲۰۳

    لَمْ أَثِقْ بِهِمْ رَبِّ فِي السِّتْرِ عَلَيَّ،

    من به آنان برای پوشش خود اعتماد ندارم، ای خدایم،

  71. ۲۰۴

    وَوَثِقْتُ بِكَ رَبِّ فِي الْمَغفِرَةِ لِيْ،

    بلکه به تو، ای خدایم، براي بخشايش خود اعتماد دارم!

  72. ۲۰۵

    وَأَنْتَ أوْلَى مَنْ وُثِقَ بِهِ وَأَعْطَى مَنْ رُغِبَ إلَيْهِ

    تو شایسته‌ترین کسی که به وی اعتماد شود، و بخشنده‌ترین کسی که از وی درخواست شود،

  73. ۲۰۶

    وَأَرْأَفُ مَنِ اسْتُرْحِمَ فَارْحَمْنِي.

    و مهربان‌ترین کسی که از وی رحمت خواسته شود. پس بر من رحم کن!

  74. ۲۰۷

    أللهُمَّ وَأنتَ حَدَرْتَنِي مَاءً مَهِيناً مِنْ صُلب،

    ای خدا، تو مرا از آب ناپاک نزول دادی

  75. ۲۰۸

    مُتَضَائِقِ الْعِظَامِ حَرِجِ الْمَسَالِكِ

    از کمر‌های تنگ و راه‌های تنگ

  76. ۲۰۹

    إلَى رَحِم ضَيِّقَة سَتَرْتَهَا بِالْحُجُبِ

    76into a constricted womb which You hadst covered with veils; ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  77. ۲۱۰

    تُصَرِّفُنِي حَالاًَ عَنْ حَال حَتَّى انْتَهَيْتَ بِيْ إلَى تَمَامِ الصُّورَةِ

    مرا درحالات مختلف گردانیدی تا مرا به کمال صورت رسانیدی

  78. ۲۱۱

    وَأَثْبَتَّ فِيَّ الْجَوَارحَ

    و درون مرا اعضای تن جا داشتی،

  79. ۲۱۲

    كَمَا نَعَتَّ فِي كِتَابِكَ

    چنان‌که درکتاب خود بیان نموده‌ای:

  80. ۲۱۳

    نُطْفَةً ثُمَّ عَلَقَةً ثُمَّ مُضْغَةً ثُمَّ عِظَاماً

    قطره‌ای، سپس خون جمع‌شده، سپس بافت‌ای، سپس استخوان‌ها،

  81. ۲۱۴

    ثُمَّ كَسَوْتَ الْعِظَامَ لَحْماً ثُمَّ أَنْشَأتَنِي خَلْقَاً آخَرَ كَمَا شِئْتَ،

    سپس استخوان‌ها را به گوشت پوشاندی، سپس مرا آفریدی خلقتی دیگر چنان‌که خواستی (مرجع 23:12-14).

  82. ۲۱۵

    حَتَّى إذَا احْتَجْتُ إلَى رِزْقِكَ،

    سپس چون مرا به روزی تو احتیاج آمد،

  83. ۲۱۶

    وَلَمْ أَسْتَغْنِ عَنْ غِيَـاثِ فَضْلِكَ

    و نتوانستم بدون یاری فضل تو بسر آیم،

  84. ۲۱۷

    جَعَلْتَ لِي قُـوتـاً مِنْ فَضْلِ طَعَام وَشَرَاب

    تو برای من روزی معینی ساختی از بخشش طعام و شراب‌هایی

  85. ۲۱۸

    أَجْرَيْتَهُ لاِمَتِكَ الَّتِيْ أَسْكَنْتَنِي جَوْفَهَا وَأَوْدَعْتَنِي قَرَارَ رَحِمِهَا،

    که بر بندهء خود نعمت بخشیدی و درشکمِ او مرا قرار دادی و در لگد رحمش مرا محفوظ ساختی.

  86. ۲۱۹

    وَلَوْ تَكِلُنِي يَا رَبِّ فِي تِلْكَ الْحَـالاتِ إلَى حَوْلِي،

    اگر مرا درآن احوال به قوت خودم تسلیم می‌دادی، ای خدایم،

  87. ۲۲۰

    أَوْ تَضْطَرُّنِي إلَى قُوّتي

    یا مرا بسوی قوت خودم رانده بودی،

  88. ۲۲۱

    لَكَانَ الْحَوْلُ عَنِّي مُعْتَزِلاً، وَلَكَانَتِ الْقُوَّةُ مِنِّي بَعِيدَةً،

    قوت ازمن برداشته می‌شد و طاقت دور افتاده می‌شد.

  89. ۲۲۲

    فَغَذَوْتَنِي بِفَضْلِكَ غِذَاءَ البَرِّ اللَّطِيفِ ،

    پس تو مرا به فضل خود به طعام نیکوکار و مهربان تغذیه کردی؛

  90. ۲۲۳

    تَفْعَلُ ذَلِكَ بِي تَطَوُّلاً عَلَيَّ إلَى غَايَتِي هَذِهِ،

    این کار را برای من درلطف برحال خود تا بحال حاضرم انجام دادی.

  91. ۲۲۴

    لاَ أَعْدَمُ بِرَّكَ وَلاَ يُبْطِئُ بِي حُسْنُ صَنِيعِكَ،

    من نعمت تو را فقدان نمی‌کنم، نه بخشش تو مرا بر انتظار گذاشته است.

  92. ۲۲۵

    وَلاَ تَتَأكَّدُ مَعَ ذَلِكَ ثِقَتِي،

    لیکن با این تمام، اعتماد من مستحکم نشده است

  93. ۲۲۶

    فَأَتَفَرَّغَ لِمَا هُوَ أَحْظَى لِيْ عِنْدَكَ،

    که خود را برای آنچه نزد تو محبوب‌تر است خالی سازم.

  94. ۲۲۷

    قَدْ مَلَكَ الشَّيْطَانُ عِنَانِي فِي سُوءِ الظَّنِّ وَضَعْفِ الْيَقِينِ،

    شیطان درتردید و یقین ضعیف من مهار مرا بدست گرفته است.

  95. ۲۲۸

    فَأَنَا أَشْكُو سُوْءَ مُجَاوَرَتِهِ لِي وَطَـاعَةَ نَفْسِي لَـهُ،

    از بدسایهء همسایگی او با من و اطاعت نفسم درتبعیت او شکایت دارم!

  96. ۲۲۹

    وَأَسْتَعْصِمُـكَ مِنْ مَلَكَتِهِ، وَأَتَضَـرَّعُ إلَيْكَ في صَرفِ كَيدِهِ عَنّي

    از تو می‌خواهم که مرا از غلبهء او محفوظ دارِی، و تو را دعا می‌کنم که کیدش را از من برانی!

  97. ۲۳۰

    و أسأَلُكَ فِي أَنْ تُسَهِّلَ إلَى رِزْقِي سَبِيلاً،

    از تو می‌خواهم که راه رزقم را برای من آسان کنی،

  98. ۲۳۱

    فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى ابْتِدَائِكَ بِالنِّعَمِ الْجِسَامِ،

    چرا که ستایش برای تو ابتدای کردنِ احسانات بزرگ است

  99. ۲۳۲

    وَإلْهَامِكَ الشُّكْرَ عَلَى الإحْسَانِ وَالإِنْعَامِ ،

    و الهام دادنِ شکر برای نیکی و بخشش فضل!

  100. ۲۳۳

    فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ

    بر محمد و آل او درود فرست،

  101. ۲۳۴

    وَسَهِّلْ عَلَيَّ رِزْقِي وَأَنْ تُقَنِّعَنِي بِتَقْدِيرِكَ لِيْ ،

    و برای من راه رزق را آسان ساز! [از تو می‌خواهم که] مرا به قضای تو درباره من راضی ساختی،

  102. ۲۳۵

    وَأَنْ تُرْضِيَنِي بِحِصَّتِيْ فِيمَا قَسَمْتَ لِيْ،

    و بخشی‌ای را به آنچه برای من نعمت داده‌ای قانع ساختی

  103. ۲۳۶

    وَأَنْ تَجْعَـلَ مَـا ذَهَبَ مِنْ جِسْمِيْ وَعُمُرِيْ

    و آنچه ازجسدم و عمرم گذشته است

  104. ۲۳۷

    فِي سَبِيْلِ طَاعَتِكَ إنَّكَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ.

    در راه اطاعت تو قرار ده! هرآینه تو بهترین الرزاقان‌هایی!

  105. ۲۳۸

    أللَهُمَّ إنِّي أَعُوذُ بِكَ مَنْ نَارٍ تَغَلَّظْتَ بِهَا عَلَى مَنْ عَصَاكَ،

    ای خدا، از آتشی که درآن تو درتقابل کردار معاند بسی سخت‌رو هستی به تو پناه می‌برم

  106. ۲۳۹

    وَتَوَعَّدْتَ بِهَا مَنْ صَدَفَ عَنْ رِضَاكَ،

    و درآن کسی‌که ازرضای تو روگردانند تهدید نموده‌ای؛

  107. ۲۴۰

    وَمِنْ نَارٍ نورُهَا ظُلْمَة وَهَيِّنُهَا أَلِيمٌ، وَبَعِيدُهَا قَرِيبٌ،

    از آتشی که نورش تاریکی است، آسانش رنج است، و دورش نزدیک است؛

  108. ۲۴۱

    وَمِنْ نَارٍ يَأْكُلُ بَعْضَهَا بَعْضٌ،

    از آتشی که بعضی ازاجزای آن بعض‌های دیگر را می‌خورند

  109. ۲۴۲

    وَيَصُولُ بَعْضُهَا عَلَى بَعْض،

    و بعضی بر بعض می‌تپند؛

  110. ۲۴۳

    وَمِنْ نَارٍ تَذَرُ الْعِظَامَ رَمِيماً،

    از آتشی که استخوان را فاسد می‌سازد

  111. ۲۴۴

    وَتَسْقِي أَهْلَهَا حَمِيماً ،

    و اهلش را آب جوشنده نوشد می‌دهد؛

  112. ۲۴۵

    وَمِنْ نَارٍ لاَ تُبْقِي عَلَى مَنْ تَضَرَّعَ إلَيْهَا،

    از آتشی که «کسی که درآن استغاثه کند را نمی‌بخشاید»،

  113. ۲۴۶

    وَلاَ تَرْحَمُ مَنِ اسْتَعْطَفَهَا،

    بر کسی که برآن ترحم خواهد رحم ندارد،

  114. ۲۴۷

    وَلاَ تَقْدِرُ عَلَى التَّخْفِيفِ عَمَّنْ خَشَعَ لَهَا وَاسْتَسْلَمَ إلَيْهَا،

    و بر کسی‌که پیش آن تذلل کند و خود را به آن تسلیم کند قدرت تخفیف ندارد؛

  115. ۲۴۸

    تَلْقَى سُكَّانَهَا بِأَحَرِّ مَا لَدَيْهَا مِنْ أَلِيْمِ النَّكَالِ وَشَدِيدِ الْوَبَالِ،

    به سخت‌ترین و شدیدترین جزائی کسان و درد بخش پیش ساز می‌آید.

  116. ۲۴۹

    وَأَعُوذُ بكَ مِنْ عَقَارِبِهَا الْفَاغِرَةِ أَفْوَاهُهَا،

    از بزّ و عقرب‌های گاپ‌دهانش پناه می‌برم به تو،

  117. ۲۵۰

    وَحَيّاتِهَا الصَّالِقَةِ بِأَنْيَابِهَا،

    و از مار‌های درندهء دندانش،

  118. ۲۵۱

    وَشَرَابِهَا الَّذِي يُقَطِّعُ أَمْعَاءَ وَأَفْئِدَةَ سُكَّانِهَا، وَيَنْزِعُ قُلُوبَهُمْ،

    و نوشیدنیهایش که روده‌ها و دل‌های ساکنانش را پاره می‌کند و مغز استخوان‌های آنان را بریده می‌کند.

  119. ۲۵۲

    وَأَسْتَهْدِيْكَ لِمَا باعَدَ مِنْهَا وَأَخَّرَ عَنْهَا.

    از تو هدایت می‌خواهم به آنچه از آن دور می‌کند و آن را به عقب رانده می‌کند!

  120. ۲۵۳

    أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِـهِ

    120O God, bless Muhammad and his Household, ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  121. ۲۵۴

    وَأَجِرْنِي مِنْهَا بِفَضْل رَحْمَتِكَ،

    و آمن‌مان در آن از فضل رحمتت بده،

  122. ۲۵۵

    وَأَقِلْنِي عَثَرَاتِي بِحُسْنِ إقَالَتِكَ ،

    و مرا از لغزشهایم به حسن اطلاقت رهانید،

  123. ۲۵۶

    وَلاَ تَخْذُلْنِي يَا خَيْرَ الْمُجيرِينَ

    و مرا تنهایم مگذار ای بهترین پناه‌دهنده!

  124. ۲۵۷

    أللَّهُمَّ إنَّكَ تَقِي الْكَرِيهَةَ ، وَتُعْطِي الْحَسَنَةَ ،

    124O God, You protectest from the disliked, givest the good, ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  125. ۲۵۸

    وَتَفْعَلُ مَا تُرِيـدُ وَأَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ.

    125dost what You wilt, and You art "powerful over everything" (3:26). ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  126. ۲۵۹

    أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، إذَا ذُكِرَ الأبْرَارُ،

    126O God, bless Muhammad and his Household when the pious are mentioned ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  127. ۲۶۰

    وَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ مَا اخْتَلَفَ اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ

    127and bless Muhammad and his Household as long as night and day come ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  128. ۲۶۱

    صَلاَةً لاَ يَنْقَطِعُ مَدَدُهَا،

    128and go with a blessing whose replenishment is never cut off ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  129. ۲۶۲

    وَلاَ يُحْصَى عَدَدُهَا صَلاَةً تَشْحَنُ الْهَوَاءَ،

    129and whose number cannot be counted, a blessing that will fill up the air ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  130. ۲۶۳

    وَتَمْلاُ الأرْضَ وَالسَّماءَ.

    130and crowd the earth and the heaven! ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  131. ۲۶۴

    صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ حَتَّى يَرْضَى،

    131God bless him until he is well pleased ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  132. ۲۶۵

    وَصَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ

    و صلی‌الله علیه و آل‌ه،

  133. ۲۶۶

    بَعْدَ الرِّضَا صَلاَةً لا حَدَّ لَها

    133after good pleasure with a blessing that has neither bound ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

  134. ۲۶۷

    وَلاَ مُنْتَهَى يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِيْنَ.

    134nor utmost limit! O Most Merciful of the merciful! ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود

پیوند کپی شد

← بازگشت به کتابخانه