صحیفه سجادیه - 32

الْمُمْتَنِعِ بِغَيْرِ جُنُود وَلاَ أَعْوَان،

al-mumtani‘i bi-ghayri junūd wa lā a‘wān,

ناتوانِ دفاع بدون لشکر یا یاری‌دهنده

وَالْعِزِّ الْبَاقِي عَلَى مَرِّ الدُّهُورِ،

wa al-‘izzi al-bāqī ‘alā marri ad-duhūr,

و پایدارِ قدرت در گذرِ عصورِ زمان

وَخَوَالِي الأَعْوَامِ، وَمَوَاضِي الأَزْمَانِ وَالأيَّامِ،

wa khawālī al-a‘wām, wa mawāḍī al-azmān wa al-ayyām,

سالهایِ گذشتهٔ دور و ایّامِ سپری‌شدهٔ گذاشته

عَزَّ سُلْطَانُكَ عِزّاً لا حَدَّ لَهُ بِأَوَّلِيَّةٍ وَلاَ مُنْتَهَى لَهُ بِآخِرِيَّةٍ،

‘azza sulṭānuka ‘izzan lā ḥadda lahū bi-awwaliyyah wa lā muntahā lahū bi-ākhiriyyah,

سلطنتِ تو با قدرتی است که نه ابتدایی‌اش حد دارد و نه انتهایی‌اش

وَاسْتَعْلَى مُلْكُكَ عُلُوّاً سَقَطَتِ الأشْيَاءُ دُونَ بُلُوغِ أَمَدِهِ

wa ista‘lā mulkuka ‘uluwwan saqaṭati al-ashyā’u dūna bulūghi amadih,

و ملکِ تو به عزّتی متعالی است که عمرِ احدی به آن نائل نشود

وَلاَ يَبْلُغُ أَدْنَى مَا اسْتَأثَرْتَ بِـهِ مِنْ ذَلِكَ أَقْصَى نَعْتِ النَّـاعِتِينَ.

wa lā yablughu adnā mā ista’tharta bihī min dhālika aqṣā na‘ti an-nā‘itīn.

و آخرِ توصیفِ واصفان به کمترینِ آنچه تو برای خویشتن منفرد کردی نائل نشود

ضَلَّتْ فِيْـكَ الصِّفَاتُ وَتَفَسْخَتْ دُونَكَ النُّعُوتُ

Ḍallat fīka aṣ-ṣifātu wa tafassakhat dūnakā an-nu‘ūt,

صفات در تو گم شده‌اند و تعریفات زیرِ تو محو گشته‌اند

وَحَارَتْ فِي كِبْرِيِائِكَ لَطَائِفُ الأوْهَامِ،

wa ḥārat fī kibriyā’ika laṭā’ifu al-awhām,

و لطایفِ تخیّلات در عظمتِ تو سرگردان است

كَذلِكَ أَنْتَ اللهُ الأَوَّلُ فِي أَوَّلِيَّتِكَ،

Kadhālika anta Allāhu al-Awwalu fī awwaliyyatik,

چنینی‌ای الهی اوّلی در قدمِ خویشتن

وَعَلَى ذَلِكَ أَنْتَ دَائِمٌ لا تَزُولُ،

wa ‘alā dhālika anta dā’imun lā tazūl,

و بر آن ابدی‌ای نو ازل نمی‌گذری

وَأَنَا الْعَبْدُ الضَّعِيْفُ عَمَلاً الجَسِيْمُ أَمَلاً،

Wa anā al-‘abdu aḍ-ḍa‘īfu ‘amalan al-jasīmu amalan,

و من بندهٔ ضعیفِ عمل و امیدِ فراوان

خَرَجَتْ مِنْ يَدِي أَسْبَابُ الْوُصُلاَت إلاّ مَا وَصَلَهُ رَحْمَتُكَ ،

kharajat min yadī asbābu al-wuṣulāt illā mā waṣalahū raḥmatuk,

وسائلِ ربطها از دستم رفته جز آنچه رحمتِ تو وصل کند

وَتَقَطَّعَتْ عَنِّي عِصَمُ الآمَالِ

wa taqaṭṭa‘at ‘annī ‘iṣamu al-āmāl

و طناب‌های امیدها از من قطع شده

إلاّ مَا أَنَا مُعْتَصِمٌ بِهِ مِنْ عَفْوِكَ،

illā mā anā mu‘taṣimun bihī min ‘afwik,

جز آنچه به عفوِ تو تمسّک کنم

قَلَّ عِنْدِي مَا أَعْتَدُّ بِهِ مِنْ طَاعَتِكَ

Qalla ‘indī mā a‘taddu bihī min ṭā‘atik

کمِ آنچه شمارم از طاعتِ تو و بسِ آنچه اعترافِ دارم به عصیانِ تو

وَكَثُرَ عَلَيَّ مَا أَبُوءُ بِهِ مِنْ مَعْصِيَتِكَ،

wa kathura ‘alayya mā abū’u bihī min ma‘ṣiyatik,

و کمِ آنچه شمارم از طاعتِ تو و بسِ آنچه اعترافِ دارم به عصیانِ تو

وَلَنْ يَضِيْقَ عَلَيْكَ عَفْوٌ عَنْ عَبْدِكَ وَإنْ أَسَاءَ فَاعْفُ عَنِّي.

Wa lan yaḍīqa ‘alayka ‘afwun ‘an ‘abdika wa in asā’a fa-‘fu ‘annī.

پس مرا بخشای اے خدا

أَللَّهًمَّ وَقَدْ أَشْرَفَ عَلَى خَفَايَا الأَعْمَالِ عِلْمُكَ

Allāhumma wa qad ashrafa ‘alā khafāyā al-a‘māl ‘ilmuk

الهم علمِ تو بر نهانِ اعمال نظر افکنده

وَانْكَشَفَ كُلُّ مَسْتُور دُونَ خُبْرِكَ

wa inkashafa kullu mastūrin dūna khubrik

و هر مستورِ چیز بر علمِ تو آشکار شده

وَلاَ تَنْطَوِي عَنْكَ دَقَائِقُ الأُمُورِ

wa lā tanṭawī ‘anka daqā’iqu al-umūr

و لطایفِ امورِ از تو مطویّ نیست

وَلاَ تَعْزُبُ عَنْكَ غَيِّبَاتُ السَّرَائِرِ،

wa lā ta‘zubu ‘anka ghayyibātu as-sarā’ir,

و نهانِ اسرارِ از تو غایبِ نیست

وَقَدِ اسْتَحْوَذَ عَلَيَّ عَدُوُّكَ الَّذِي اسْتَنْظَرَكَ لِغِوَايتِي فَأَنْظَرْتَهُ،

Wa qad istaḥwadha ‘alayya ‘aduwwuka alladhī istanẓaraka li-ghiwāyatī fa-anẓartah,

و دشمنِ تو مرا غالب ساخت آنکه از تو مهلت خواست تا مرا گمراه سازد و تو مهلتش دادی

وَاسْتَمْهَلَكَ إلَى يَوْمِ الدِّيْنِ لاِضْلاَلِي فَأَمْهَلْتَهُ،

wa istamhalaka ilā yawmi ad-dīn li-iḍlālī fa-amhaltah,

و آنکه از تو اجل خواست تا روزِ قیامت تا مرا ضالّ سازد و تو اجلش دادی

فَأوْقَعَنِيْ وَقَدْ هَرَبْتُ إلَيْكَ

Fa-awqa‘anī wa qad harabtu ilayk

پس مرا سقوط داد و من از تو بگریزم

مِنْ صَغَائِرِ ذُنُوبٍ مُوبِقَةٍ

min ṣaghā’iri dhunūbin mūbiqah

از گناهانِ خرد که موجبِ هلاک اند

وَكَبَائِرِ أَعْمَالٍ مُرْدِيَـةٍ

wa kabā’iri a‘mālin murdiyah

و کبائرِ اعمالِ که موجبِ خسران اند

حَتَّى إذَا قَارَفْتُ مَعْصِيَتَـكَ

ḥattā idhā qāraftu ma‘ṣiyatak

تا چونان عصیانی را بر تو کردم

وَاسْتَوْجَبْتُ بِسُوءِ سَعْيِي سَخْطَتَكَ

wa istawjabu bi-sū’i sa‘yī sakhaṭatak

و خشمِ تو را سبب شدم با بدیِ کوششِ خویش

فَتَلَ عَنِّي عِذَارَ غَدْرِهِ،

fatala ‘annī ‘idhāra ghadrih,

پس او ریسمانِ غدرِ خویش برگرداند از من

وَتَلَقَّانِي بكَلِمَةِ كُفْرهِ،

wa talaqqānī bi-kalimati kufrih,

و بر من تاختِ سخنِ ناسپاسی

وَتَوَلَّى الْبَراءَةَ مِنِّي وَأَدْبَرَ مُوَلِّيَاً عَنِّي،

wa tawallā al-barā’ata minnī wa adbara muwalliyan ‘annī,

و برائتِ اختیار کرد و روگردان کرد از من

فَأَصْحَرنِي لِغَضَبِكَ فَرِيداً،

Fa-aṣḥaranī li-ghaḍabika farīdā,

پس مرا بر خشمِ تو تنهایِ عریان گذاشت

وَأَخْرَجَني إلى فِنَاءِ نَقِمَتِكَ طَرِيداً

wa akhrajanī ilā finā’i naqimatika ṭarīdā

و به حیاطِ انتقامِ تو مطرود کرد

لاَ شَفِيعٌ يَشْفَعُ لِيْ إلَيْـكَ،

Lā shafī‘un yashfa‘u lī ilayk,

نیست شفیعی که برای من شفاعت کند نزدِ تو

وَلاَ خَفِيـرٌ يُؤْمِنُنِي عَلَيْـكَ

wa lā khafīrun yu’minunī ‘alayk

و نیست ناصرِ که امنِ مرا دهد از تو

وَلاَ حِصْنٌ يَحْجُبُنِي عَنْكَ

wa lā ḥiṣnun yaḥjubunī ‘ank

و نیست حصنِ که مرا سترِ کند از تو

وَلاَ مَلاَذٌ أَلْجَأُ إلَيْهِ مِنْكَ.

wa lā malādhun alja’u ilayhī mink.

و نیست ملجأی که به درش پناه‌ام کنم از تو

فَهَذَا مَقَامُ الْعَائِذِ بِكَ، وَمَحَلُّ الْمُعْتَرِفِ لَكَ،

Fa-hādhā maqāmu al-‘ā’idhi bik, wa maḥallu al-mu‘tarif lak,

پس این منزلِ طالبِ پناهِ تو و مقامِ معترفِ نزدِ تو است

فَلاَ يَضِيقَنَّ عَنِّي فَضْلُكَ، وَلا يَقْصُـرَنَّ دونِي عَفْوُكَ،

fa-lā yaḍīqanna ‘annī faḍluk, wa lā yaqṣuranna dūnī ‘afwuk,

پس تنگ مه کن بر من فضلِ تو و کوتاهِ مه کن از من عفوِ تو

وَلا أكُنْ أَخْيَبَ عِبَادِكَ التَّائِبِينَ،

wa lā akun akhyaba ‘ibādika at-tā’ibīn,

و مرا مایوسِ ترین مه کن از توبهٔ کاران

وَلاَ أَقْنَطَ وفُودِكَ الآمِلِينَ

wa lā aqnaṭa wufūdika al-āmilīn

و نه ناامیدِ ترین از وفودِ امیدوارانِ تو

وَاغْفِرْ لِي إنَّكَ خَيْرُ الْغَافِرِينَ.

Wa ighfir lī innaka khayru al-ghāfirīn.

و مرا بخشای بیقین تو بهترینِ عافیان‌ای

أَللَّهُمَّ إنَّكَ أَمَرْتَنِي فَتَرَكْتُ، وَنَهَيْتَنِي فَرَكِبْتُ،

Allāhumma innaka amartanī fa-taraktu, wa nahaytanī fa-rakibt,

الهم تو فرمودی و من ترک کردم و تو نهی کردی و من ارتکاب کردم

وَسَوَّلَ لِيَ الْخَطَأَ خَاطِرُ السُّوءِ فَفَرَّطْتُ،

wa sawwala liya al-khaṭa’ khuṭūru as-sū’ fa-farraṭt,

و وسوسهٔ شرّ مرا به خطا کشاند و من غفلت ورزیدم

وَلا أَسْتَشْهِدُ عَلَى صِيَامِي نَهَـاراً،

wa lā astashhidu ‘alā ṣiyāmī nahārā,

و نه روزهٔ خویش شهادت مه‌آورم

وَلاَ أَسْتَجِيرُ بِتَهَجُّدِي لَيْلاً،

wa lā astajīru bi-tahajjjudī laylā,

و نه به شب‌زندیِ خویش پناه‌جویم

وَلاَ تُثْنِي عَلَيَّ بِإحْيَائِهَا سُنَّةٌ

wa lā tuthnī ‘alayya bi-iḥyā’ihā sunnah

و نه نافلهٔ عملی مرا تعریفِ کند به احیاء‌اش

حَـاشَا فُرُوضِـكَ الَّتِي مَنْ ضَيَّعَها هَلَكَ،

ḥāshā furūḍika allatī man ḍayya‘ahā halak,

جز فرائضِ تو کسانی که آن را ترک کند هلاک گردد

وَلَسْتُ أَتَوَسَّلُ إلَيْكَ بِفَضْلِ نَافِلَة

wa lastu atawassalu ilayka bi-faḍli nāfilah

و نه به کمالِ نافلهٔ نمازی به تو نزدیکِ مه‌شوم

مَعَ كَثِيرِ مَا أَغْفَلْتُ مِنْ وَظَائِفِ فُرُوضِكَ،

ma‘a kathīri mā aghfaltu min waẓā’ifi furūḍik,

با بسِ بسیاری آنچه ترکِ کردهٔ نمودهٔ از فرائضِ تو

وَتَعَدَّيْتُ عَنْ مَقَامَاتِ حُدُودِكَ

wa ta‘addaytu ‘an maqāmāti ḥudūdik

و از حدود خود تجاوز کردم،

إلَى حُرُمَات انْتَهَكْتُهَا، وَكَبَائِرِ ذُنُوب اجْتَرَحْتُهَا

ilā ḥurumātin intahaktuhā, wa kabā’iri dhunūbin ijtaraḥtuhā

به چیزهای مقدس که نقض کردم، و گناهان بزرگی که مرتکب شدم،

كَانَتْ عَافِيَتُكَ لِي مِنْ فَضَائِحِهَا سِتْراً.

kānat ‘āfiyatuka lī min faḍā’iḥihā sitrā.

در حالی که پرتو عافیت تو برای من پوشش بود از رسوایی آنان.

وَهَذَا مَقَامُ مَنِ اسْتَحْيَى لِنَفْسِهِ مِنْكَ،

Wa hādhā maqāmu mani istaḥyā li-nafsihī mink,

و این ایستگاه آن کسی است که از خود پیش تو شرمنده شد،

وَسَخِطَ عَلَيْهَا، وَرَضِيَ عَنْكَ

wa sakhiṭa ‘alayhā, wa raḍiya ‘ank

و بر آن خشمگین گشت، و به تو راضی شد.

فَتَلَقَّاكَ بِنَفْس خَاشِعَة، وَرَقَبَة خَاضِعَة، وَظَهْر مُثْقَل مِنَ الْخَطَايَا

Fa-talaqqāka bi-nafsin khāshi‘ah, wa raqabatin khāḍi‘ah, wa ẓahrin muthqalin mina al-khaṭāyā

پس با دل فروتن و گردن تسلیم‌کننده و پشتی سنگین‌بار از خطا، به تو ملاقات کرد،

وَاقِفاً بَيْنَ الرَّغْبَةِ إلَيْكَ وَالرَّهْبَةِ مِنْكَ،

wāqifan bayna ar-raghbati ilayka wa ar-rahbati mink,

میان رغبت به تو و بیم از تو ایستاده،

وَأَنْتَ أَوْلَى مَنْ رَجَـاهُ،

Wa anta awlā man rajāh,

و تو سزاوارترین آن کسی هستی که از او امید رفته است،

وَأَحَقُّ مَنْ خَشِيَـهُ وَاتّقـاهُ،

wa aḥaqqu man khashiyahū wa ittqāh,

و سزاوارترین آن کسی که از او بیم خورد و احتیاط کرد.

فَاعْطِنِي يَا رَبِّ مَا رَجَوْتُ، وَآمِنِّي مَا حَذِرْتُ،

Fa-‘aṭinī yā Rabbi mā rajawtu, wa āminnī mā ḥadhirt,

پس مرا عطا فرما ای پروردگار آنچه را که امید داشته‌ام، و ایمن فرمایم مرا از آنچه را تحذیر داده‌ام،

وَعُدْ عَلَيَّ بِعَائِدَةِ رَحْمَتِكَ إنَّكَ أكْرَمُ الْمَسْؤُولِينَ.

wa ‘ud ‘alayya bi-‘ā’idati raḥmatik innaka akramu al-mas’ūlīn.

و به مرا بازگرد به فائده رحمت خود، که تو سخاوتمندترین پرسش‌شدگانی هستی.

أَللَّهُمَّ وَإذْ سَتَـرْتَنِي بِعَفْوِكَ وَتَغَمَّـدْتَنِي بِفَضْلِكَ

Allāhumma wa idh satartanī bi-‘afwika wa taghammadtanī bi-faḍlik

خدایا، چون تو مرا با عفو خود پوشاندی و در لطف خود غوطه‌ور کردی،

فِي دَارِ الْفَنَاءِ بِحَضرَةِ الأكْفَاءِ

fī dāri al-fanā’ bi-ḥaḍrati al-akfā’

در دار زوال، در حضور نظیران،

فَأَجِرْنِي مِنْ فَضِيحَاتِ دَارِ الْبَقَاءِ

fa-ajirnī min faḍīḥāti dāri al-baqā’

پس مرا پناه دہ از رسوایی دار دوام،

عِنْدَ مَوَاقِفِ الأشْهَادِ مِنَ الْمَلائِكَةِ الْمُقَرَّبِينَ

‘inda mawāqif al-ashhād mina al-malā’ikati al-muqarrabīn

در مقام‌های شهودت: فرشتگان نزدیک،

وَالرُّسُلِ الْمُكَرَّمِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ،

wa ar-rusuli al-mukarramīn wa ash-shuhadā’ wa aṣ-ṣāliḥīn,

فرستادگان گرامی، شهدا، و صالحان،

مِنْ جَارٍ كُنْتُ أُكَاتِمُهُ سَيِّئاتِي

min jārin kuntu ukātimuhū sayyi’ātī

از همسایه‌ای که خود را از شر کار او پنهان می‌کردم،

وَمِنْ ذِي رَحِم كُنْتُ أَحْتَشِمُ مِنْهُ فِي سَرِيرَاتِي،

wa min dhī raḥimin kuntu aḥtashimu minhu fī sarīrātī,

و از خویشاوند کسی که پیش او از رازهای خود شرمنده بودم.

لَمْ أَثِقْ بِهِمْ رَبِّ فِي السِّتْرِ عَلَيَّ،

Lam athiq bihim Rabbi fī as-sitr ‘alayya,

من ایشان را اعتماد ندادم ای پروردگار در پوشایش مرا،

وَوَثِقْتُ بِكَ رَبِّ فِي الْمَغفِرَةِ لِيْ،

wa wathiqtu bika Rabbi fī al-maghfirah lī,

لیکن به تو اعتماد کردم ای پروردگار در آمرزش مرا،

وَأَنْتَ أوْلَى مَنْ وُثِقَ بِهِ وَأَعْطَى مَنْ رُغِبَ إلَيْهِ

wa anta awlā man wuthiqa bihī wa a‘ṭā man rughiba ilayh

و تو سزاوارترین معتمد علیه، و سخاوتمندترین مطلوب،

وَأَرْأَفُ مَنِ اسْتُرْحِمَ فَارْحَمْنِي.

wa ar’afu mani isturḥim fa-irḥamnī.

و مهربان‌ترین کسی که از رحمت او درخواست شود، پس بر مرا رحم فرما.

أَللهُمَّ وَأنتَ حَدَرْتَنِي مَاءً مَهِيناً مِنْ صُلب،

Allāhumma wa anta ḥadartanī mā’an mahīnan min ṣulb,

خدایا، تو مرا به آب خوار شریفی که از میان صلب و ترائب است پائین آوردی،

مُتَضَائِقِ الْعِظَامِ حَرِجِ الْمَسَالِكِ

mutaḍā’iqi al-g‘iẓām ḥariji al-masālik

تنگ در استخوان، سخت در گذرگاه،

إلَى رَحِم ضَيِّقَة سَتَرْتَهَا بِالْحُجُبِ

ilā raḥimin ḍayyiqah satartahā bi-al-ḥujub

به رحم تنگی که تو آن را با پردوں پوشاندی.

تُصَرِّفُنِي حَالاً عَنْ حَالٍ حَتَّى انْتَهَيْتَ بِيْ إلَى تَمَامِ الصُّورَةِ

tuṣarrifunī ḥālan ‘an ḥālin ḥattā intahayta bī ilā tamāmi aṣ-ṣūrah

تو مرا از حال به حال مختلف کردی تا مرا به تمام صورت رسانیدی،

وَأَثْبَتَّ فِيَّ الْجَوَارحَ

wa athbattat fiyya al-jawāriḥ

و اعضا را در من قرار دادی،

كَمَا نَعَتَّ فِي كِتَابِكَ

kamā na‘atta fī kitābik

چنان‌گونه‌ای که تو در کتاب خود شرح دادی:‌

نُطْفَةً ثُمَّ عَلَقَةً ثُمَّ مُضْغَةً ثُمَّ عِظَاماً

nuṭfatan thumma ‘alaqatan thumma muḍghatan thumma ‘iẓāmā

قطره، سپس علقه، سپس مضغه، سپس استخوان،

ثُمَّ كَسَوْتَ الْعِظَامَ لَحْماً ثُمَّ أَنْشَأتَنِي خَلْقَاً آخَرَ كَمَا شِئْتَ،

thumma kasawta al-‘iẓāma laḥmā thumma ansha’tanī khalqan ākharā kamā shi’t,

سپس تو استخوان را لحم پوشاندی، سپس مرا بیرون آوردی به خلقت دیگر، چنان‌که خواستی،

حَتَّى إذَا احْتَجْتُ إلَى رِزْقِكَ،

ḥattā idhā iḥtajtu ilā rizqik,

تا هنگامی که به روزی خود احتیاج کردم،

وَلَمْ أَسْتَغْنِ عَنْ غِيَـاثِ فَضْلِكَ

wa lam astaghnī ‘an ghiyāth faḍlik

و نتوانستم بی‌کمک لطف تو کار برم،

جَعَلْتَ لِي قُـوتـاً مِنْ فَضْلِ طَعَام وَشَرَاب

ja‘alta lī qūtan min faḍli ṭa‘āmin wa sharāb

تو برای من روزی ساختی از فزون خوار و نوش‌ابه‌ای

أَجْرَيْتَهُ لِامَتِكَ الَّتِيْ أَسْكَنْتَنِي جَوْفَهَا وَأَوْدَعْتَنِي قَرَارَ رَحِمِهَا،

ajraytahū li-amatika allatī askantanī jawfahā wa awda‘tanī qarāra raḥimihā,

که آن را برای کنیز‌ات خود روان کردی در شکم‌های‌شان و در جای نشسته رحم‌های‌شان جا دادی.

وَلَوْ تَكِلُنِي يَا رَبِّ فِي تِلْكَ الْحَـالاتِ إلَى حَوْلِي،

Wa law takilunī yā Rabbi fī tilka al-ḥālāt ilā ḥawlī,

و اگر تو مرا در آن احوال به قوت خود وا می‌گذاشتی ای پروردگار،

أَوْ تَضْطَرُّنِي إلَى قُوّتي

aw taḍṭarrunī ilā quwwatī

یا بر قوت خود وادار می‌کردی،

لَكَانَ الْحَوْلُ عَنِّي مُعْتَزِلاً، وَلَكَانَتِ الْقُوَّةُ مِنِّي بَعِيدَةً،

la-kāna al-ḥawlu ‘annī mu‘tazilā, wa la-kānat al-quwwatu minnī ba‘īdah,

قوت از مرا برداشته می‌شد، و نیرو از مرا دور می‌بود.

فَغَذَوْتَنِي بِفَضْلِكَ غِذَاءَ الْبَرِّ اللَّطِيفِ ،

Fa-ghadhawtanī bi-faḍlika ghidhā’a al-barri al-laṭīf,

پس تو مرا با لطف خود پرورش دادی، پرورش مهربان و نرم‌خو،

تَفْعَلُ ذَلِكَ بِي تَطَوُّلاً عَلَيَّ إلَى غَايَتِي هَذِهِ،

taf‘alu dhālika bī taṭawwulan ‘alayya ilā ghāyatī hādhih,

و آن را بر من کردی به احسان، تا این اکنون زمان مرا.

لاَ أَعْدَمُ بِرَّكَ وَلاَ يُبْطِئُ بِي حُسْنُ صَنِيعِكَ،

Lā a‘damu birraka wa lā yubṭi’u bī ḥusnu ṣanī‘ik,

من از نیکی‌های تو محروم نیستم، و بر من سستی کند نیکوئی صنعت تو.

وَلاَ تَتَأكَّدُ مَعَ ذَلِكَ ثِقَتِي،

wa lā tata’akkadu ma‘a dhālika thiqatī,

پس با این همه، اعتماد من تقویت نیافته‌ست،

فَأَتَفَرَّغَ لِمَا هُوَ أَحْظَى لِيْ عِنْدَكَ،

fa-atafarraġa li-mā huwa aḥẓā lī ‘indak,

تا خود را وقف کنم آنچه برای من بهتر است نزد تو.

قَدْ مَلَكَ الشَّيْطَانُ عِنَانِي فِي سُوءِ الظَّنِّ وَضَعْفِ الْيَقِينِ،

Qad malaka ash-shayṭānu ‘inānī fī sū’i aẓ-ẓann wa ḍa‘fi al-yaqīn,

شیطان مرا به زمام سوء ظن و ضعف یقین درون آورده‌ست،

فَأَنَا أَشْكُو سُوْءَ مُجَاوَرَتِهِ لِي وَطَـاعَةَ نَفْسِي لَـهُ،

fa-anā ashkū sū’a mujāwaratihī lī wa ṭā‘ata nafsī lah,

پس از بدی همسایگی او و طاعت نفسم به او شکایت دارم.

وَأَسْتَعْصِمُـكَ مِنْ مَلَكَتِهِ، وَأَتَضَـرَّعُ إلَيْكَ فِي صَرفِ كَيْدِهِ عَنّي

wa asta‘ṣimuka min malakatih, wa ataḍarra‘u ilayka fī ṣarf kaydihī ‘annī

و از تو حفاظت می‌خواهم از حاکمیت او، و التماس می‌کنم از تو تا مکر او را برگردانی از من،

وَ أسأَلُكَ فِي أَنْ تُسَهِّلَ إلَى رِزْقِي سَبِيلاً،

wa as’aluka fī an tusahhila ilā rizqī sabīlā,

و از تو سوال می‌کنم تا راه روزی‌ام را آسان گردانی.

فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى ابْتِدَائِكَ بِالنِّعَمِ الْجِسَامِ،

Fa-laka al-ḥamdu ‘alā ibtidā’ika bi-an-ni‘ami al-jisām,

پس ستایش تو را سزاست برای آغاز نیکی‌های فراوان،

وَإلْهَامِكَ الشُّكْرَ عَلَى الإحْسَانِ وَالإِنْعَامِ ،

wa ilhāmika ash-shukra ‘alā al-iḥsān wa al-in‘ām,

و شکر الهام برای احسان و لطف.

فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ

Fa-ṣalli ‘alā Muḥammad wa ālih

پس درود فرست بر محمد و آل او،

وَسَهِّلْ عَلَيَّ رِزْقِي وَأَنْ تُقَنِّعَنِي بِتَقْدِيرِكَ لِيْ ،

wa sahhil ‘alayya rizqī wa an tuqanni‘anī bi-taqdīrika lī,

و روزی‌ام را برای من آسان گردان، و مرا به تقدیر خود از خود راضی کن،

وَأَنْ تُرْضِيَنِي بِحِصَّتِيْ فِيمَا قَسَمْتَ لِيْ،

wa an turḍiyanī bi-ḥiṣṣatī fīmā qasamt lī,

و مرا از نصیبی که برای من مقدر کردی راضی کن،

وَأَنْ تَجْعَـلَ مَـا ذَهَبَ مِنْ جِسْمِيْ وَعُمُرِيْ

wa an taj‘ala mā dhahaba min jismī wa ‘umurī

و آنچه از بدن و عمر من گذشته است را

فِي سَبِيْلِ طَاعَتِكَ إنَّكَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ.

fī sabīli ṭā‘atik innaka khayru ar-rāziqīn.

در راه طاعت تو گذار، بیشک تو بهترین رازق‌ای.

أَللَهُمَّ إنِّي أَعُوذُ بِكَ مَنْ نَارٍ تَغَلَّظْتَ بِهَا عَلَى مَنْ عَصَاكَ،

Allāhumma innī a‘ūdhu bika min nārin taghallaẓta bihā ‘alā man ‘aṣāk,

خدایا از آتشی که تو برای نافرمانان خود سختی نشان دادی پناه می‌جویم،

وَتَوَعَّدْتَ بِهَا مَنْ صَدَفَ عَنْ رِضَاكَ،

wa tawa‘‘adta bihā man ṣadafa ‘an riḍāk,

و آنچه با آن تو تهدید کردی برای منحرفان از خشنودی خود،

وَمِنْ نَارٍ نُورُهَا ظُلْمَةٌ وَهَيِّنُهَا أَلِيمٌ، وَبَعِيدُهَا قَرِيبٌ،

wa min nārin nūruhā ẓulmah wa hayyinuhā alīm, wa ba‘īduhā qarīb,

و از آتشی که نور آن تاریکی و آسایش آن رنج و دوری آن نزدیک است،

وَمِنْ نَارٍ يَأْكُلُ بَعْضَهَا بَعْضٌ،

wa min nārin ya’kulu ba‘ḍahā ba‘ḍ,

و از آتشی که بخشی از بخش دیگرش را خورد،

وَيَصُولُ بَعْضُهَا عَلَى بَعْض،

wa yaṣūlu ba‘ḍuhā ‘alā ba‘ḍ,

و بخشی بر بخش دیگر حمله کند،

وَمِنْ نَارٍ تَذَرُ الْعِظَامَ رَمِيماً،

wa min nārin tadharu al-‘iẓāmā ramīmā,

و از آتشی که استخوان‌ها را به خاک پوسیده تبدیل کند،

وَتَسْقِي أَهْلَهَا حَمِيماً ،

wa tasqī ahlahā ḥamīmā,

و آب جوش‌ان را به ساکنان آن سقایت کند،

وَمِنْ نَارٍ لاَ تُبْقِي عَلَى مَنْ تَضَرَّعَ إلَيْهَا،

wa min nārin lā tubqī ‘alā man taḍarra‘a ilayhā,

و از آتشی که مسکین‌تر آن را نمی‌بخشد،

وَلاَ تَرْحَمُ مَنِ اسْتَعْطَفَهَا،

wa lā tarḥamu mani ista‘ṭafahā,

و بر خواهنده رحمت آن ترحم ندارد،

وَلاَ تَقْدِرُ عَلَى التَّخْفِيفِ عَمَّنْ خَشَعَ لَهَا وَاسْتَسْلَمَ إلَيْهَا،

wa lā taqdiru ‘alā at-takhfīf ‘amman khasha‘a lahā wa istaslama ilayhā,

و برای تواضع‌کننده و تسلیم‌کننده تخفیف بخش نتواند.

تَلْقَى سُكَّانَهَا بِأَحَرِّ مَا لَدَيْهَا مِنْ أَلِيْمِ النَّكَالِ وَشَدِيدِ الْوَبَالِ،

Talqā sukkānahā bi-aḥarri mā ladayhā min alīmi an-nakāl wa shadīd al-wabāl,

ساکنان آن را با سخت‌ترین عذاب و بدترین بلایا به‌ستقبال کند.

وَأَعُوذُ بكَ مِنْ عَقَارِبِهَا الْفَاغِرَةِ أَفْوَاهُهَا،

Wa a‘ūdhu bikā min ‘aqāribihā al-fāghirah afwāhuhā,

و از عقرب‌هایش که دهان‌های آنها گشاده است پناه می‌جویم،

وَحَيّاتِهَا الصَّالِقَةِ بِأَنْيَابِهَا،

wa ḥayyātihā aṣ-ṣāliqah bi-anyābihā,

و مارهایش که با نیش‌های خود ضربه زنند،

وَشَرَابِهَا الَّذِي يُقَطِّعُ أَمْعَاءَ وَأَفْئِدَةَ سُكَّانِهَا، وَيَنْزِعُ قُلُوبَهُمْ،

wa sharābihā alladhī yuqaṭṭi‘u am‘ā’ wa af’idata sukkānihā, wa yanzi‘u qulūbahum,

و نوشیدنی‌اش که احشاء و دل‌های ساکنان را پاره کند و آنها را درآورد،

وَأَسْتَهْدِيْكَ لِمَا بَاعَدَ مِنْهَا وَأَخَّرَ عَنْهَا.

Wa astahdīka li-mā bā‘ada minhā wa akhkhara ‘anhā.

و از بخت‌هایی که از آن دور ساز و به تاخیر انجامد راهنمایی طلب می‌کنم،

أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِـهِ

Allāhumma ṣalli ‘alā Muḥammad wa ālih

خدایا محمد و اهل بیت را برکت ده،

وَأَجِرْنِي مِنْهَا بِفَضْلِ رَحْمَتِكَ،

wa ajirnī minhā bi-faḍli raḥmatik,

و مرا از آن به لطف رحمتت پناه ده،

وَأَقِلْنِي عَثَرَاتِي بِحُسْنِ إقَالَتِكَ ،

wa aqilnī ‘atharātī bi-ḥusni iqālatik,

و لغزش‌های مرا به بهتری بخشش تو بخشش ده،

وَلاَ تَخْذُلْنِي يَا خَيْرَ الْمُجيرِينَ

wa lā takhdhulnī yā khayra al-mujīrīn

و مرا وانمگذار اي بهترین پناه‌دهنده.

أَللَّهُمَّ إنَّكَ تَقِي الْكَرِيهَةَ ، وَتُعْطِي الْحَسَنَةَ ،

Allāhumma innaka taqī al-karīhah, wa tu‘ṭī al-ḥasanah,

خدایا تو نفرت‌انگیز را دفع کن و نیکوکاران را عطا کن،

وَتَفْعَلُ مَا تُرِيـدُ وَأَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ.

wa taf‘alu mā turīd wa anta ‘alā kulli shay’in qadīr.

و آنچه خواهی کن و بر هر چیز تو قادری.

أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، إذَا ذُكِرَ الأبْرَارُ،

Allāhumma ṣalli ‘alā Muḥammad wa ālih, idhā dhukira al-abrār,

خدایا محمد و اهل بیت را هنگام یادی نیکوکاران برکت ده،

وَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ مَا اخْتَلَفَ اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ

wa ṣalli ‘alā Muḥammad wa ālihī mā ikhtalafa al-laylu wa an-nahār

و محمد و اهل بیت را تا شب و روز یکی پس دیگری برکت ده،

صَلاَةً لاَ يَنْقَطِعُ مَدَدُهَا،

ṣalātan lā yanqaṭi‘u madaduhā,

برکتی که رزقش قطع نشود،

وَلاَ يُحْصَى عَدَدُهَا صَلاَةً تَشْحَنُ الْهَوَاءَ،

wa lā yuḥṣā ‘adaduhā ṣalātan tashḥanu al-hawā’,

و شمار آن محسوب نگردد و برکتی که فضا را بار‌کند،

وَتَمْلاُ الأرْضَ وَالسَّماءَ.

wa tamla’u al-arḍ wa as-samā’.

و زمین و آسمان را معمور سازد.

صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ حَتَّى يَرْضَى،

Ṣallā Allāhu ‘alayhī ḥattā yarḍā,

خدا محمد را برکت دهد تا خشنود شود،

وَصَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ

wa ṣallā Allāhu ‘alayhī wa ālihī

و خدا محمد و اهل بیت را برکت دهد

بَعْدَ الرِّضَا صَلاَةً لا حَدَّ لَها

ba‘da ar-riḍā ṣalātan lā ḥadda lahā

بعد از خشنودی او برکتی بی‌حد و انجام

وَلاَ مُنْتَهَى يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِيْنَ.

wa lā muntahā yā arḥama ar-rāḥimīn.

اي رحم‌ترین راحمان!

أَللَّهُمَّ يَا ذَا الْمُلْكِ الْمُتأبِّدِ بِالْخُلُودِ وَالْسُلْطَانِ

al-laahum-ma yaa d'aal- mul-kil-mutaab-bidi bil-khulood was-sul-t'aan

خدایا صاحب ملکی باقی در ابدیت،

الْمُمْتَنِعِ بِغَيْرِ جُنُود وَلاَ أَعْوَان،

al-mum-tanii' bighay-ri junoodiw-wa laaa aa'-waan

حاکمیتی ناپذیر بی‌لشکر و یاری،

وَالْعِزِّ الْبَاقِي عَلَى مَرِّ الدُّهُورِ،

wal-i'z-zil-baaqee a'laa mar-rid-duhoori

عزتی پایداری در اعصار رفته،

وَخَوَالِي الأَعْوَامِ، وَمَوَاضِي الأَزْمَانِ وَالأيَّامِ،

wa khawaaleel-aa'-waami wamawaaz''eel-az-maani wal-ay-yaam

سال‌ها و ایام و اوقات گذرشده!

عَزَّ سُلْطَانُكَ عِزّاً لا حَدَّ لَهُ بِأَوَّلِيَّةٍ وَلاَ مُنْتَهَى لَهُ بِآخِرِيَّةٍ،

a'z-za sul-t'aanuka i'z-zal-laa h'ad-da lahoo biw-walee-yatiw-wa laa muntahaa lahoo biaakharee-yah

حاکمیت تو بعزتی است که نه ابتدا محدود کند و نه انتهایش،

وَاسْتَعْلَى مُلْكُكَ عُلُوّاً سَقَطَتِ الأشْيَاءُ دُونَ بُلُوغِ أَمَدِهِ

was-taa'-laa mul-kuka u'loo-wana saqat'atil-ash-yaaa-u doona bulooghi amadih

ملک تو به علو شامخی است که همه چیز پیش آن افتد و پایانش نرسد،

وَلاَ يَبْلُغُ أَدْنَى مَا اسْتَأثَرْتَ بِـهِ مِنْ ذَلِكَ أَقْصَى نَعْتِ النَّـاعِتِينَ.

wa laa yab-lughu ad-naa mas-taa-thar-ta bihee min d'alika aq-s'aa naa'-tin-naai'teen

کمترینش که برای خود ندیدی نه به دورترین وصف واصفان میرسد،

ضَلَّتْ فِيْـكَ الصِّفَاتُ وَتَفَسْخَتْ دُونَكَ النُّعُوتُ

z''al-lat feekas'-s'ifaat wa tafas-sakhat doonakan-nuu'wt

صفات در تو گمراه شوند و وصف‌ها در پایین تو ویران گردند،

وَحَارَتْ فِي كِبْرِيِائِكَ لَطَائِفُ الأوْهَامِ،

wa h'aarat fee kib-reeaaa-ika lat'aaa-iful-aw-haami

نازکترین خیال‌ها در عظمت تو حیران ماند!

كَذلِكَ أَنْتَ اللهُ الأَوَّلُ فِي أَوَّلِيَّتِكَ،

kad'alika antal-laahul-aw-walu feee aw-walee-yatik

پس تو اي خدا هستی او در اول بودن خود،

وَعَلَى ذَلِكَ أَنْتَ دَائِمٌ لا تَزُولُ،

wa a'laa d'alika anta daaa-imul-laa tazool

و چنین هستی ابدالاباد و نمی‌گذری،

وَأَنَا الْعَبْدُ الضَّعِيْفُ عَمَلاً الجَسِيْمُ أَمَلاً،

wa anaal-a'b-d az''-z''ae'efu a'malaan al-jaseemu amalaa

اما من بنده‌ای ضعیف در عمل و وسیع در امل.

خَرَجَتْ مِنْ يَدِي أَسْبَابُ الْوُصُلاَت إلاّ مَا وَصَلَهُ رَحْمَتُكَ ،

kharajat mee-yadeee as-baabul-wus'ulaati il-laa maa was'alahoo rah'-matuk

ربط‌های امل خارج از دست من به‌جز آن‌چه رحمت تو بند کند،

وَتَقَطَّعَتْ عَنِّي عِصَمُ الآمَالِ

wa taqat'-t'aa't a'n-nee i's'amul-aaamaali

و پیوند‌های امیدها از من قطع شده‌ای،

إلاّ مَا أَنَا مُعْتَصِمٌ بِهِ مِنْ عَفْوِكَ،

il-laa maaa ana mua'-tas'imum-bihee min a'f-wik

جز گریزی به بخشش که گرفتار آن هستم.

قَلَّ عِنْدِي مَا أَعْتَدُّ بِهِ مِنْ طَاعَتِكَ

qal-la i'ndee maaa aa'-tad-du bihee min t'aaa'tik

کم از جانب من طاعتی هستش که بر آن محاسبه کنم،

وَكَثُرَ عَلَيَّ مَا أَبُوءُ بِهِ مِنْ مَعْصِيَتِكَ،

wa kathura a'lay-ya maaa abooo-u bihee mim-maa'-s'eeatik

و بسیار برای من معصیتی که به آن بازگشته‌ام.

وَلَنْ يَضِيْقَ عَلَيْكَ عَفْوٌ عَنْ عَبْدِكَ وَإنْ أَسَاءَ فَاعْفُ عَنِّي.

wa lay-yaz''eeqa a'lay-ka a'f-wun a'n a'b-dika wa in asaaa-a faa'-fu a'n-nee

اما آمرزش بندۀ تو بر تو تنگ نخواهد کرد اگرچه او بد باشد، پس مرا بیامرز!

أللَّهًمَّ وَقَدْ أَشْرَفَ عَلَى خَفَايَا الأَعْمَالِ عِلْمُكَ

al-laahum-ma waqad ash-rafa a'laa khafaayaal-aa'-maali i'l-muk

الهی، دانایی تو بر کارهای پنهان نگاه دارد

وَانْكَشَفَ كُلُّ مَسْتُور دُونَ خُبْرِكَ

wankashafa kul-lu mas-toorin doona khub-rik

هر چیز پوشیده پیش آگاهی تو آشکار است

وَلاَ تَنْطَوِي عَنْكَ دَقَائِقُ الأُمُورِ

wa laa tant'awee a'nka daqaaa-iqul-umoor

پیچیدگیهای چیزها از تو مخفی نیستند

وَلاَ تَعْزُبُ عَنْكَ غَيِّبَاتُ السَّرَائِرِ،

wa laa taa'-zubu a'nka ghay-yibaatus-saraaa-ir

و اسرار ناپیدای از تو فرار نمی‌یابند

وَقَدِ اسْتَحْوَذَ عَلَيَّ عَدُوُّكَ الَّذِي اسْتَنْظَرَكَ لِغِوَايتِي فَأَنْظَرْتَهُ،

wa qadi as-tah'-wad'a a'lay-ya a'doo-wukal-lad'ee s-tanz'araka lighawaayatee faanz'ar-tah

لیکن دشمن تو بر من غالب شده است: از تو تأخیری خواست تا مرا گمراه کند، و تو به او تأخیر دادی!

وَاسْتَمْهَلَكَ إلَى يَوْمِ الدِّيْنِ لاِضْلاَلِي فَأَمْهَلْتَهُ،

was-tam-halaka ilaa yaw-mid-deeni liiz''-laalee faam-hal-tah

از تو مهلتی طلب کرد تا روز قیامت تا مرا گمراه کند، و تو به او مهلت دادی!

فَأوْقَعَنِيْ وَقَدْ هَرَبْتُ إلَيْكَ

faaw-qaa'nee wa qad harab-tu ilay-ka

پس مرا سقوط داد اگرچه به تو پناه برده بودم

مِنْ صَغَائِرِ ذُنُوبٍ مُوبِقَةٍ

min- s'aghaaa-iri d'unoobim-moobiqah

از گناهان کوچک، خرابی‌بار

وَكَبَائِرِ أَعْمَالٍ مُرْدِيَـةٍ

wa kabaaa-iri aa'-maalim-mur-deeah

و کارهای بزرگ، مرگ‌بار

حَتَّى إذَا قَارَفْتُ مَعْصِيَتَـكَ

h'at-taaa id'aa qaaraf-tu maa'-s'eeatak

تا آنکه خود را به نافرمانی تو تسلیم کردم

وَاسْتَوْجَبْتُ بِسُوءِ سَعْيِي سَخْطَتَكَ

was-taw-jab-tu bisooo-i saa'-yee sakh-t'atak

و خشم تو را سزاوار شدم از کوشش‌های بد خود

فَتَلَ عَنِّي عِذَارَ غَدْرِهِ،

fatala a'n-nee i'd'aara ghad-rih

پس خیانت خود را از من روگردان کرد

وَتَلَقَّانِي بكَلِمَةِ كُفْرهِ،

wa talaq-qaanee bikalimati kuf-rih

با سخن کفرانش برخورد کرد

وَتَوَلَّى الْبَراءَةَ مِنِّي وَأَدْبَرَ مُوَلِّيَاً عَنِّي،

wa tawal-laal-baraaa-ata min-nee wa ad-bara muwal-leeana a'n-nee

تا برائت خود را انجام داد، پشت به من کرد

فَأَصْحَرنِي لِغَضَبِكَ فَرِيداً،

faas'-h'aranee lighaz''abika fareedaa

مرا در بیابان خشم تو تنها انداخت

وَأَخْرَجَني إلى فِنَاءِ نَقِمَتِكَ طَرِيداً

wa akh-rajaneee ilaa finaaa-i naqimatika t'areedaa

و مرا به حیاط انتقام تو، تبعید‌شده برانگیخت

لاَ شَفِيعٌ يَشْفَعُ لِيْ إلَيْـكَ،

laa shafeeu'y-yash-fau' leee ilay-k

سفارشی نیست که برای من پیش تو شفاعت کند

وَلاَ خَفِيـرٌ يُؤْمِنُنِي عَلَيْـكَ

wa laa khafeeruy-yoo-minunee a'lay-k

محافظی نیست که مرا از تو محفوظ کند

وَلاَ حِصْنٌ يَحْجُبُنِي عَنْكَ

wa laa h'is'-nuy-yah'-jubunee a'nk

قلعه‌ای نیست که مرا از تو پوشاند

وَلاَ مَلاَذٌ أَلْجَأُ إلَيْهِ مِنْكَ.

wa laa malaad'un al-jaa ilay-hee mink

و پناهی نیست جز تو که در آن پناه گیرم!

فَهَذَا مَقَامُ الْعَائِذِ بِكَ، وَمَحَلُّ الْمُعْتَرِفِ لَكَ،

fahd'aa maqaamul-a'aa-id'i bika wa mah'al-lul-mua'-tarifi lak

این مقام آن کسی است که به تو پناه برد، جای اعترافی به تو:

فَلاَ يَضِيقَنَّ عَنِّي فَضْلُكَ، وَلا يَقْصُـرَنَّ دونِي عَفْوُكَ،

falaa yaz''eeqan-na a'n-nee faz''-luk wa laa yaq-s'uran-na doonee a'f-wuk

فراخی تو بر من تنگ مشود، آمرزش تو از من کم نیفتد!

وَلا أكُنْ أَخْيَبَ عِبَادِكَ التَّائِبِينَ،

wa laaa akun akh-yaba i'baadikat-taaa-ibeen

مرا مایوس‌ترین بندگان توابۀ تو مکن

وَلاَ أَقْنَطَ وفُودِكَ الآمِلِينَ

wa laaa aq-nat'a wfoodikal-aaamileen

نه ناامیدترین آنانی که با آرزو به سوی تو آیند!

وَاغْفِرْ لِي إنَّكَ خَيْرُ الْغَافِرِينَ.

wagh-fir leee in-naka khay-rul-ghaafireen

مرا بیامرز، بی‌گمان تو بهترین بخشندگان‌ای!

أللَّهُمَّ إنَّكَ أَمَرْتَنِي فَتَرَكْتُ، وَنَهَيْتَنِي فَرَكِبْتُ،

al-laahum-ma in-nak amar-tanee fatarak-t wa nahay-tanee farakib-t

الهی، تو مرا امر کردی و من باز ایستادم، تو مرا نهی کردی و من انجام دادم.

وَسَوَّلَ لِيَ الْخَطَأَ خَاطِرُ السُّوءِ فَفَرَّطْتُ،

wa saw-wala leeal-khat'aaa-a khaat'irus-sooo-i fafar-rat'-t

وسوسۀ آن‌که براي گناه اغوا کنم، و من غافل بودم.

وَلا أَسْتَشْهِدُ عَلَى صِيَامِي نَهَـاراً،

wa laaa as-tash-hidu a'laa s'eeaamee nahaaraa

نمی‌توانم روز را شاهد روزه‌داری خود کنم

وَلاَ أَسْتَجِيرُ بِتَهَجُّدِي لَيْلاً،

wa laaa as-tajeeru bitahaj-judee lay-laa

و نمی‌توانم شب میں به سبب شب‌زندگی پناه گیرم؛

وَلاَ تُثْنِي عَلَيَّ بِإحْيَائِهَا سُنَّةٌ

wa laa tuth-nee a'lay-ya biih'-yaaa-ihaa sun-natun

هیچ سنتی مرا تعریف نمی‌کند بر حیات‌بخشی آن

حَـاشَا فُرُوضِـكَ الَّتِي مَنْ ضَيَّعَها هَلَكَ،

h'aashaa furooz''ikal-latee man z''ay-yaa'haa halak

جز فرایض تو، جو آنها را نادیده انگاری منجی شده‌ای.

وَلَسْتُ أَتَوَسَّلُ إلَيْكَ بِفَضْلِ نَافِلَة

wa las-tu atawas-salu ilay-ka bifaz''-li naafilatin

نمی‌توانم به تو رسایی پیدا کنم از راه برتری عمل نافلۀ

مَعَ كَثِيرِ مَا أَغْفَلْتُ مِنْ وَظَائِفِ فُرُوضِكَ،

maa' katheeri maaa agh-fal-tu miw-waz'aaa-ifi furooz''ik

بدان سبب که بسیاری از فرایض تو را نادیده انگاشته‌ام

وَتَعَدَّيْتُ عَنْ مَقَامَاتِ حُدُودِكَ

wa taa'd-day-tu a'm-maqaamaati h'udoodika

و مقامات حدود تو را تعدی کردم

إلَى حُرُمَات انْتَهَكْتُهَا، وَكَبَائِرِ ذُنُوب اجْتَرَحْتُهَا

ilaa h'urumaatin antahak-tuhaa wa kabaaa-iri d'unoobin aj-tarah'-tuhaa

تا حرمات را نقض کردم و گناهان بزرگ انجام دادم

كَانَتْ عَافِيَتُكَ لِي مِنْ فَضَائِحِهَا سِتْراً.

kaanat a'afeeatuka lee min faz''aaa-ih'ihaa sit-raa

اگرچه تو مرا از ننگ آنها به پوشاندن ایمن کردی.

وَهَذَا مَقَامُ مَنِ اسْتَحْيَى لِنَفْسِهِ مِنْكَ،

wa had'aa maqaamu man as-tah'-yaa linaf-sihee mink

این مقام آن کسی است که از خود پیش تو شرمسار باشد

وَسَخِطَ عَلَيْهَا، وَرَضِيَ عَنْكَ

wa sakhit'a a'lay-haa wa raz''eea a'nka

بر خود خشمگین و به تو راضی.

فَتَلَقَّاكَ بِنَفْس خَاشِعَة، وَرَقَبَة خَاضِعَة، وَظَهْر مُثْقَل مِنَ الْخَطَايَا

fatalaq-qaaka binaf-sin khaashia'h wa raqabatin khaaz''ia'h wa z'ah-rim-muth-qalim-mina alkhat'aayaa

با روح فروتن، گردن خمیده، پشتی سنگین از گناه

وَاقِفاً بَيْنَ الرَّغْبَةِ إلَيْكَ وَالرَّهْبَةِ مِنْكَ،

waaqifam-bay-nar-ragh-bati ilay-ka war-rah-bati mink

میان آرزو به تو و ترس از تو مردد.

وَأَنْتَ أَوْلَى مَنْ رَجَـاهُ،

wa anta aw-laa mar-rajaahoo

تو سزاوارترین کسی برای آمیدن او

وَأَحَقُّ مَنْ خَشِيَـهُ وَاتّقـاهُ،

wa ah'aq-qu man khasheeahoo wa at-taqaah

و شایان‌تر تا بیم و ترس او.

فَاعْطِنِي يَا رَبِّ مَا رَجَوْتُ، وَآمِنِّي مَا حَذِرْتُ،

faaa'-t'inee yaa rab-bi maa rajaw-t wa aaamin-nee maa h'ad'ir-t

پس مرا آن چه امیدوارم بده، ای پروردگار، مرا از آنچه ترسناک است ایمن کن

وَعُدْ عَلَيَّ بِعَائِدَةِ رَحْمَتِكَ إنَّكَ أكْرَمُ الْمَسْؤُولِينَ.

wa u'd a'lay-ya bia'aa-idati rah'-matik in-naka ak-ramul-mas-ooleen

و با من رفتار خوب رحمت کن! بی‌گمان تو سخاوتمندترین آنانی که از ایشان درخواست می‌شود!

أللَّهُمَّ وَإذْ سَتَـرْتَنِي بِعَفْوِكَ وَتَغَمَّـدْتَنِي بِفَضْلِكَ

al-laahum-ma wa id' satar-tanee bia'f-wik wa tagham-mat-tanee bifaz''-lika

الهی، از آن جا که تو مرا با آمرزش خود پوشیده‌ای و با فیاض خود سپر کردی

فِي دَارِ الْفَنَاءِ بِحَضرَةِ الأكْفَاءِ

fee daaril-fanaaa-i bih'az''-ratil-ak-faaa-i

در خانۀ محو شدن و حضور مثل‌هایی

فَأَجِرْنِي مِنْ فَضِيحَاتِ دَارِ الْبَقَاءِ

faajir-nee min faz''eeh'aati daaril-baqaaa-i

مرا از ننگ‌های دار جمود پناه ده

عِنْدَ مَوَاقِفِ الأشْهَادِ مِنَ المَلائِكَةِ الْمُقَرَّبِينَ

i'nda mawaaqifil-ash-haad minal-malaaa-ikatil-muqar-rabeen

در محل‌های ایستادگی شاهدان (ملائک‌های مقرب

وَالرُّسُلِ الْمُكَرَّمِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ،

war-rusulil-mukar-rameen wash-shuhadaaa-i was'-s'aalih'een

و رسل مکرم، شهدا، و صالحان)

مِنْ جَار كُنْتُ أُكَاتِمُهُ سَيِّئاتِي

min jaarin kuntu ukaatimuhoo say-yi-aatee

از همسایهای که اعمال زشت خود را از او پنهان کردهام

وَمِنْ ذِي رَحِم كُنْتُ أَحْتَشِمُ مِنْهُ فِي سَرِيرَاتِي،

wa min d'ee rah'imin kuntu ah'-tashimu min-hoo fee sareeraatee

و رحم‌خواهی که در خیالات پوشیده خود از او شرم دارم!

لَمْ أَثِقْ بِهِمْ رَبِّ فِي السِّتْرِ عَلَيَّ،

lam athiq bihim rab-bi fis-sit-ri a'lay

من به آنان برای پوشش خود اعتماد ندارم، ای خدایم،

وَوَثِقْتُ بِكَ رَبِّ فِي الْمَغفِرَةِ لِيْ،

wa wathiq-t bika rab-bi fil-magh-firati lee

بلکه به تو، ای خدایم، براي بخشايش خود اعتماد دارم!

وَأَنْتَ أوْلَى مَنْ وُثِقَ بِهِ وَأَعْطَى مَنْ رُغِبَ إلَيْهِ

wa anta aw-laa maw-wuthiqa bih wa aa'-t'aa mar-rughiba ilay-h

تو شایسته‌ترین کسی که به وی اعتماد شود، و بخشنده‌ترین کسی که از وی درخواست شود،

وَأَرْأَفُ مَنِ اسْتُرْحِمَ فَارْحَمْنِي.

wa ar-afu mani as-tur-h'im far-h'am-nee

و مهربان‌ترین کسی که از وی رحمت خواسته شود. پس بر من رحم کن!

أللهُمَّ وَأنتَ حَدَرْتَنِي مَاءً مَهِيناً مِنْ صُلب،

al-laahum-ma wa anta h'adar-tanee maaa-am-maheenaa min s'ul-bim

ای خدا، تو مرا از آب ناپاک نزول دادی

مُتَضَائِقِ الْعِظَامِ حَرِجِ الْمَسَالِكِ

mutaz''aaa-iqil-i'z'aami h'arijil-masaalik

از کمر‌های تنگ و راه‌های تنگ

إلَى رَحِم ضَيِّقَة سَتَرْتَهَا بِالْحُجُبِ

ilaa rah'imin z''ay-yqatin satar-tahaa bil-h'ujub

درون رحم تنگی که تو آن را به پردوں پوشیده بودی؛

تُصَرِّفُنِي حَالاًَ عَنْ حَال حَتَّى انْتَهَيْتَ بِيْ إلَى تَمَامِ الصُّورَةِ

tus'ar-rifunee h'aalana a'n h'aalin h'at-taa antahay-ta beee ilaa tamaamis'-s'oorah

مرا درحالات مختلف گردانیدی تا مرا به کمال صورت رسانیدی

وَأَثْبَتَّ فِيَّ الْجَوَارحَ

wa ath-bat-ta fee-yal-jawaarih'

و درون مرا اعضای تن جا داشتی،

كَمَا نَعَتَّ فِي كِتَابِكَ

kamaa naa't-ta fee kitaabik

چنان‌که درکتاب خود بیان نموده‌ای:

نُطْفَةً ثُمَّ عَلَقَةً ثُمَّ مُضْغَةً ثُمَّ عِظَاماً

(nut'-fatan thum-ma a'laqatan thum-ma muz''-ghatan thum-ma i'z'aamana

قطره‌ای، سپس خون جمع‌شده، سپس بافت‌ای، سپس استخوان‌ها،

ثُمَّ كَسَوْتَ الْعِظَامَ لَحْماً ثُمَّ أَنْشَأتَنِي خَلْقَاً آخَرَ كَمَا شِئْتَ،

thum-ma kasaw-tal-i'z'aama lah'-mana thum-ma anshaa-tanee khal-qan aaakhar) kamaa shi-t

سپس استخوان‌ها را به گوشت پوشاندی، سپس مرا آفریدی خلقتی دیگر چنان‌که خواستی (مرجع 23:12-14).

حَتَّى إذَا احْتَجْتُ إلَى رِزْقِكَ،

h'at-taaa id'aa ah'-taj-tu ilaa riz-qika

سپس چون مرا به روزی تو احتیاج آمد،

وَلَمْ أَسْتَغْنِ عَنْ غِيَـاثِ فَضْلِكَ

wa lam as-tagh-ni a'n gheeaathi faz''-lik

و نتوانستم بدون یاری فضل تو بسر آیم،

جَعَلْتَ لِي قُـوتـاً مِنْ فَضْلِ طَعَام وَشَرَاب

jaa'l-ta lee qootam-min faz''-li t'aa'amiw-wa sharaabin

تو برای من روزی معینی ساختی از بخشش طعام و شراب‌هایی

أَجْرَيْتَهُ لاِمَتِكَ الَّتِيْ أَسْكَنْتَنِي جَوْفَهَا وَأَوْدَعْتَنِي قَرَارَ رَحِمِهَا،

aj-ray-tahoo liamatikal-latee as-kantanee jaw-fahaa wa aw-daa'-tanee qaraara rah'imihaa

که بر بندهء خود نعمت بخشیدی و درشکمِ او مرا قرار دادی و در لگد رحمش مرا محفوظ ساختی.

وَلَوْ تَكِلُنِي يَا رَبِّ فِي تِلْكَ الْحَـالاتِ إلَى حَوْلِي،

wa law takil-nee yaa rab-bi fee til-kal-h'aalaati ilaa h'aw-leee

اگر مرا درآن احوال به قوت خودم تسلیم می‌دادی، ای خدایم،

أَوْ تَضْطَرُّنِي إلَى قُوّتي

aw taz''-t'ar-runeee ilaa qoo-watee

یا مرا بسوی قوت خودم رانده بودی،

لَكَانَ الْحَوْلُ عَنِّي مُعْتَزِلاً، وَلَكَانَتِ الْقُوَّةُ مِنِّي بَعِيدَةً،

lakaanal-h'aw-lu a'n-nee mua'-tazilaa wa lakaanati alqoo-watu min-nee bae'edah

قوت ازمن برداشته می‌شد و طاقت دور افتاده می‌شد.

فَغَذَوْتَنِي بِفَضْلِكَ غِذَاءَ البَرِّ اللَّطِيفِ ،

faghad'aw-tanee bifaz''-lika ghid'aaa-al-bar-ril-lat'eef

پس تو مرا به فضل خود به طعام نیکوکار و مهربان تغذیه کردی؛

تَفْعَلُ ذَلِكَ بِي تَطَوُّلاً عَلَيَّ إلَى غَايَتِي هَذِهِ،

taf-a'lu d'alika bee tat'aw-wulana a'lay-ya ilaa ghaayatee had'ih

این کار را برای من درلطف برحال خود تا بحال حاضرم انجام دادی.

لاَ أَعْدَمُ بِرَّكَ وَلاَ يُبْطِئُ بِي حُسْنُ صَنِيعِكَ،

laaa aa'-damu bir-rak wa laa yub-t'i-u bee h'us-nu s'aneei'k

من نعمت تو را فقدان نمی‌کنم، نه بخشش تو مرا بر انتظار گذاشته است.

وَلاَ تَتَأكَّدُ مَعَ ذَلِكَ ثِقَتِي،

wa laa tataak-kadu maa' d'alika thiqatee

لیکن با این تمام، اعتماد من مستحکم نشده است

فَأَتَفَرَّغَ لِمَا هُوَ أَحْظَى لِيْ عِنْدَكَ،

faatafar-ragha limaa huwa ah'-z'a lee i'ndak

که خود را برای آنچه نزد تو محبوب‌تر است خالی سازم.

قَدْ مَلَكَ الشَّيْطَانُ عِنَانِي فِي سُوءِ الظَّنِّ وَضَعْفِ الْيَقِينِ،

qad malakash-shay-t'aanu i'naanee fee sooo-iz'-z'an-ni waz''aa'-fil-yaqeen

شیطان درتردید و یقین ضعیف من مهار مرا بدست گرفته است.

فَأَنَا أَشْكُو سُوْءَ مُجَاوَرَتِهِ لِي وَطَـاعَةَ نَفْسِي لَـهُ،

faanaa ash-koo sooo-a mujaawaratihee lee wa t'aaa'ta naf-see lah

از بدسایهء همسایگی او با من و اطاعت نفسم درتبعیت او شکایت دارم!

وَأَسْتَعْصِمُـكَ مِنْ مَلَكَتِهِ، وَأَتَضَـرَّعُ إلَيْكَ في صَرفِ كَيدِهِ عَنّي

wa as-taa'-s'imuka mim-malakatih wa ataz''ar-rau' ilay-ka fee s'arf-i kaydihee 'annee

از تو می‌خواهم که مرا از غلبهء او محفوظ دارِی، و تو را دعا می‌کنم که کیدش را از من برانی!

و أسأَلُكَ فِي أَنْ تُسَهِّلَ إلَى رِزْقِي سَبِيلاً،

wa as-aluka feee an tusah-hila ilaa riz-qee sabeela

از تو می‌خواهم که راه رزقم را برای من آسان کنی،

فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى ابْتِدَائِكَ بِالنِّعَمِ الْجِسَامِ،

falakal-h'am-du a'laa ab-tidaaa-ika bin-nia'mil-jisaami

چرا که ستایش برای تو ابتدای کردنِ احسانات بزرگ است

وَإلْهَامِكَ الشُّكْرَ عَلَى الإحْسَانِ وَالإِنْعَامِ ،

haamikash-shuk-ra a'laal-ih'-saani wal-in-a'am

و الهام دادنِ شکر برای نیکی و بخشش فضل!

فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ

fas'al-li a'laa muh'am-madiw-wa aaalih

بر محمد و آل او درود فرست،

وَسَهِّلْ عَلَيَّ رِزْقِي وَأَنْ تُقَنِّعَنِي بِتَقْدِيرِكَ لِيْ ،

wasah-hil a'lay-ya riz-qee wa an tuq-nia'nee bitaq-deerika lee

و برای من راه رزق را آسان ساز! [از تو می‌خواهم که] مرا به قضای تو درباره من راضی ساختی،

وَأَنْ تُرْضِيَنِي بِحِصَّتِيْ فِيمَا قَسَمْتَ لِيْ،

wa an tur-z''eeanee bih'is'-s'atee feemaa qasam-ta lee

و بخشی‌ای را به آنچه برای من نعمت داده‌ای قانع ساختی

وَأَنْ تَجْعَـلَ مَـا ذَهَبَ مِنْ جِسْمِيْ وَعُمُرِيْ

wa an taj-a'la maa d'ahaba min jis-mee wau'm-ree

و آنچه ازجسدم و عمرم گذشته است

فِي سَبِيْلِ طَاعَتِكَ إنَّكَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ.

fee sabeeli t'aaa'tik in-naka khay-rur-raaziqeen

در راه اطاعت تو قرار ده! هرآینه تو بهترین الرزاقان‌هایی!

أللَهُمَّ إنِّي أَعُوذُ بِكَ مَنْ نَارٍ تَغَلَّظْتَ بِهَا عَلَى مَنْ عَصَاكَ،

al-laahum-ma in-neee su'wd'u bika min-naar taghal-laz'-ta bihaa a'laa man a's'aak

ای خدا، از آتشی که درآن تو درتقابل کردار معاند بسی سخت‌رو هستی به تو پناه می‌برم

وَتَوَعَّدْتَ بِهَا مَنْ صَدَفَ عَنْ رِضَاكَ،

wa tawaa'-a't-ta bihaa man s'adafa a'r-riz''aak

و درآن کسی‌که ازرضای تو روگردانند تهدید نموده‌ای؛

وَمِنْ نَارٍ نورُهَا ظُلْمَة وَهَيِّنُهَا أَلِيمٌ، وَبَعِيدُهَا قَرِيبٌ،

wa min-naarin-nooruhaa z'ul-mah wa hay-yinuhaaa aleem wa bae'eduhaa qareeb

از آتشی که نورش تاریکی است، آسانش رنج است، و دورش نزدیک است؛

وَمِنْ نَارٍ يَأْكُلُ بَعْضَهَا بَعْضٌ،

wa min-naaree-yaa-kulu baa'-z''ahaa baa'-z''

از آتشی که بعضی ازاجزای آن بعض‌های دیگر را می‌خورند

وَيَصُولُ بَعْضُهَا عَلَى بَعْض،

wa yas'oolu baa'-z''uhaa a'laa baa'-z''

و بعضی بر بعض می‌تپند؛

وَمِنْ نَارٍ تَذَرُ الْعِظَامَ رَمِيماً،

wa min-naarin tad'arul-i'z'aama rameemaa

از آتشی که استخوان را فاسد می‌سازد

وَتَسْقِي أَهْلَهَا حَمِيماً ،

wa tas-qeee ah-lahaa h'ameemaa

و اهلش را آب جوشنده نوشد می‌دهد؛

وَمِنْ نَارٍ لاَ تُبْقِي عَلَى مَنْ تَضَرَّعَ إلَيْهَا،

wa min-naaril-laa tub-qee a'laa man taz''ar-raa' ilay-haa

از آتشی که «کسی که درآن استغاثه کند را نمی‌بخشاید»،

وَلاَ تَرْحَمُ مَنِ اسْتَعْطَفَهَا،

wa laa tar-h'amu mani as-taa'-t'afahaa

بر کسی که برآن ترحم خواهد رحم ندارد،

وَلاَ تَقْدِرُ عَلَى التَّخْفِيفِ عَمَّنْ خَشَعَ لَهَا وَاسْتَسْلَمَ إلَيْهَا،

wa laa taq-diru a'laat-takh-feefi a'm-man khashaa' lahaa was-tas-lama ilay-haa

و بر کسی‌که پیش آن تذلل کند و خود را به آن تسلیم کند قدرت تخفیف ندارد؛

تَلْقَى سُكَّانَهَا بِأَحَرِّ مَا لَدَيْهَا مِنْ أَلِيْمِ النَّكَالِ وَشَدِيدِ الْوَبَالِ،

tal-qaa suk-kaanahaa bih'ar-ri maa laday-haa min aleemin-nakaali washadeedil-wabaal

به سخت‌ترین و شدیدترین جزائی کسان و درد بخش پیش ساز می‌آید.

وَأَعُوذُ بكَ مِنْ عَقَارِبِهَا الْفَاغِرَةِ أَفْوَاهُهَا،

wa au'wd'u bika min- a'qaaribihaal-faaghirati af-waahuhaa

از بزّ و عقرب‌های گاپ‌دهانش پناه می‌برم به تو،

وَحَيّاتِهَا الصَّالِقَةِ بِأَنْيَابِهَا،

wa h'ay-yaatihaas'-s'aaliqati binyaabihaa

و از مار‌های درندهء دندانش،

وَشَرَابِهَا الَّذِي يُقَطِّعُ أَمْعَاءَ وَأَفْئِدَةَ سُكَّانِهَا، وَيَنْزِعُ قُلُوبَهُمْ،

wa sharaabihaal-lad'ee yuqat'-t'iu' am-a'aa-a wa af-idata suk-kaanihaa wa yanziu' quloobahum

و نوشیدنیهایش که روده‌ها و دل‌های ساکنانش را پاره می‌کند و مغز استخوان‌های آنان را بریده می‌کند.

وَأَسْتَهْدِيْكَ لِمَا باعَدَ مِنْهَا وَأَخَّرَ عَنْهَا.

wa as-tah-deeka limaa baaa'da min-haa wa akh-khara a'n-haa

از تو هدایت می‌خواهم به آنچه از آن دور می‌کند و آن را به عقب رانده می‌کند!

أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِـهِ

al-laahum-ma s'al-li a'laa muh'am-madiw-wa aaalih

بارالهم صَلِّ علی محمّد و آل محمّد،

وَأَجِرْنِي مِنْهَا بِفَضْل رَحْمَتِكَ،

wa ajir-nee min-haa bifaz''-li rah'-matik

و آمن‌مان در آن از فضل رحمتت بده،

وَأَقِلْنِي عَثَرَاتِي بِحُسْنِ إقَالَتِكَ ،

wa aqil-nee a'tharaatee bih'us-ni iqaalatik

و مرا از لغزشهایم به حسن اطلاقت رهانید،

وَلاَ تَخْذُلْنِي يَا خَيْرَ الْمُجيرِينَ

wa laa takh-d'ul-nee yaa khay-ral-mujeereen

و مرا تنهایم مگذار ای بهترین پناه‌دهنده!

أللَّهُمَّ إنَّكَ تَقِي الْكَرِيهَةَ ، وَتُعْطِي الْحَسَنَةَ ،

al-laahum-ma in-nak taqeel-kareehah wa tua'-t'eel-h'asanah

بارالهم انت تحمی‌الْمَکْرُوه، و تُؤْتی‌الْحَسَن،

وَتَفْعَلُ مَا تُرِيـدُ وَأَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ.

wa taf-a'lu maa tureed wa anta a'laa kul-li shay-in qadeer

و تَفْعَلُ ما تشاء، و انت علی کل‌شی‌ء قدیر،

أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، إذَا ذُكِرَ الأبْرَارُ،

al-laahum-ma s'al-li a'laa muh'am-madiw-wa aaaliheee id'aa d'ukiral-ab-raar

بارالهم صَلِّ علی محمّد و آل محمّد عند ذکر الصالحین،

وَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ مَا اخْتَلَفَ اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ

wa s'al-li a'laa muh'am-madiw-wa aaalihee makh-talafal-lay-lu wan-nahaar

و صَلِّ علی محمّد و آل محمّد ما دام‌الليل و النهار يَجِيئان،

صَلاَةً لاَ يَنْقَطِعُ مَدَدُهَا،

s'alaatal-laa yanqat'iu' madaduhaa

و يَذهَبان بصلاة لا يُقْطَع‌تِنَعْمُ‌تُها،

وَلاَ يُحْصَى عَدَدُهَا صَلاَةً تَشْحَنُ الْهَوَاءَ،

wa laa yuh'-s'aa a'daduhaa s'alaatan tash-h'anul-hawaaa-a

و لا يُحْصی عدد‌تُها، صلاة تَمْلأ الهوا،

وَتَمْلاُ الأرْضَ وَالسَّماءَ.

wa tam-laal-ar-z''a was-samaaa-

و تَکْثُر علی‌الأرض و السماء!

صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ حَتَّى يَرْضَى،

s'al-laal-laahoo a'lay-hee h'at-taa yarz''aa

صلی‌الله علیه حتّی يَرْضی،

وَصَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ

wa s'al-laal-laahoo a'lay-hee wa aaalihee

و صلی‌الله علیه و آل‌ه،

بَعْدَ الرِّضَا صَلاَةً لا حَدَّ لَها

baa'-dar-riz''aa s'alaatal-laa h'ad-da lahaa

بعد رضاه صلاة لا حد لها،

وَلاَ مُنْتَهَى يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِيْنَ.

wa laa muntahaa yaaa ar-h'amar-raah'imeen

و لا غایة لَها! یا ارحم‌الراحمین!