الصحيفة السجادية - 46
صحیفه سجادیه - 46
۷۷ بند منبع: Sahifa al-Sajjadiya
تنها بخشی از این متن به فارسی در دسترس است. بندهای باقی‌مانده به انگلیسی نمایش داده می‌شوند.
این ترجمه با کمک ماشین انجام شده و در انتظار بازبینی علمی است. متن عربی بالا متن معتبر است.
- ۹۴
يَا مَنْ يَرْحَمُ مَنْ لا يَرْحَمُهُ الْعِبَادُ.
1O He who has mercy upon him toward whom the servants show no mercy! ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود
- ۹۵
وَيَا مَنْ يَقْبَلُ مَنْ لا تَقْبَلُهُ الْبِلاَدُ.
2O He who accepts him whom the cities will not accept! ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود
- ۹۶
وَيَا مَن لاَ يَحْتَقِرُ أَهْلَ الْحَاجَةِ إلَيْهِ.
3O He who looks not down upon those who have need of Him! ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود
- ۹۷
وَيَا مَنْ لا يُخَيِّبُ المَلِحِّيْنَ عَلَيْـهِ،
4O He who disappoints not those who implore Him! ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود
- ۹۸
وَيَا مَنْ لاَ يَجْبَهُ بِالرَّدِّ أَهْلَ الدَّالَّةِ عَليهِ،
5O He who slaps not the brow of the people of boldness toward Him with rejection! ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود
- ۹۹
وَيَا مَنْ يَجْتَبِي صَغِيرَ مَايُتْحَفُ بِهِ،
6O He who collects the little that is given to Him ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود
- ۱۰۰
وَيَشْكُرُ يَسِيرَ مَا يُعْمَلُ لَهُ.
7and shows gratitude for the paltry that is done for Him! ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود
- ۱۰۱
وَيَامَنْ يَشْكُرُ عَلَى الْقَلِيْلِ، وَيُجَازيْ بِالْجَلِيلِ،
ای کسی که برای شکر کردن کوچک پاداش بزرگ می‌دهی!
- ۱۰۲
وَيَا مَنْ يَدْنُو إلَى مَنْ دَنا مِنْهُ
ای کسی که به هر کس نزدیک می‌شود که نزدیک‌تر به او باشد!
- ۱۰۳
وَيَا مَنْ يَدعُو إلَى نَفْسِهِ مَنْ أَدْبَرَ عَنْهُ،
ای کسی که آن کس را دعوت می‌کند که از او روگردان شود!
- ۱۰۴
وَيَا مَنْ لا يُغَيِّرُ النِّعْمَةَ، وَلا يُبَادِرُ بِالنَّقِمَةِ،
ای کسی که احسان را تبدیل نمی‌کند و انتقام جلد نمی‌گیرد!
- ۱۰۵
وَيَا مَنْ يُثْمِرُ الْحَسَنَةَ حَتَّى يُنْمِيَهَا،
ای کسی که نیکی را میوه دهد تا آن را زیادتر نماید،
- ۱۰۶
وَيَتَجَاوَزُ عَنِ السَّيِّئَةِ حَتَّى يُعَفِّيَهَا.
و برائی را نادیده انگاریم تا آن را محو کند!
- ۱۰۷
انْصَرَفَتِ الآمَالُ دُونَ مَدى كَرَمِكَ بِالحَاجَاتِ
امیدها به نیاز پوری بازگردند از حد‌ود فیض تو کمتر،
- ۱۰۸
وَامْتَلاَتْ بِفَيْضِ جُودِكَ أَوْعِيَةُ الطَّلِبات،
و جامهای دعا از فیض تو پر شود!
- ۱۰۹
وَتَفَسَّخَتْ دُونَ بُلُوغِ نَعْتِـكَ الصِّفَاتُ،
و صفات فنا یابد بی‌رسیدن به وصف تو!
- ۱۱۰
فَلَكَ الْعُلُوُّ الأعْلَى فَوْقَ كُلِّ عَال،
زیرا که بر تو سر‌بلندی عظیم تر از هر سر‌بلندی است،
- ۱۱۱
وَالْجَلاَلُ الأمْجَدُ فَوْقَ كُلِّ جَلاَل،
و عظمت جلیل تر از هر عظمت!
- ۱۱۲
كُلُّ جَلِيْل عِنْدَكَ صَغِيرٌ،
هر عظمتی پیش تو ناچیز است،
- ۱۱۳
وَكُلُّ شَرِيف فِي جَنْبِ شَرَفِكَ حَقِيرٌ،
و هر بزرگی در کنار بزرگی تو ذلیل!
- ۱۱۴
خَابَ الْوَافِدُونَ عَلَى غَيْرِكَ،
21Those who reach other than You are disappointed, ترجمه در دست تهیه — به انگلیسی نمایش داده می‌شود
- ۱۱۵
وَخَسِرَ الْمُتَعَرِّضُونَ إلاَّ لَكَ، وَضَاعَ الْمُلِمُّونَ إلاّ بِكَ،
و کسانی که خود را دیگری نزد پیش‌اند خسارت یافته‌اند، و کسانی که با دیگری ماند هلاک شده‌اند،
- ۱۱۶
وَأَجْدَبَ الْمُنْتَجِعُـونَ إلاَّ مَنِ انْتَجَعَ فَضْلَكَ،
و کسانی که پس‌رفت‌اند جز آنان که به سوی فیض تو پس‌گرفت‌اند تنهایند!
- ۱۱۷
بَابُكَ مَفْتُوحٌ لِلرَّاغِبِينَ، وَجُودُكَ مُبَاحٌ لِلسَّائِلِينَ،
درگاه تو برای دعا‌کنندگان گشاده است، فیض تو برای خواهندگان آزاد!
- ۱۱۸
وَإغاثَتُكَ قَرِيبَةٌ مِنَ الْمُسْتَغِيْثِينَ،
و مدد تو نزدیک مددجویان!
- ۱۱۹
لاَ يَخِيبُ مِنْـكَ الآمِلُونَ، وَلاَ يَيْأَسُ مِنْ عَطَائِكَ الْمُتَعَرِّضُونَ،
امیدوار از تو ناامید نگردند، خود را پیش کنندگان از بخشش تو ناامید نگردند،
- ۱۲۰
وَلا يَشْقَى بِنَقْمَتِكَ الْمُسْتَغْفِرُونَ.
و بخشش‌طلبان از انتقام تو بدبخت نگردند!
- ۱۲۱
رِزْقُكَ مَبْسُوطٌ لِمَنْ عَصَاكَ،
روزی تو میان نافرمانان تو پخش شده است،
- ۱۲۲
وَحِلْمُكَ مُعْتَـرِضٌ لِمَنْ نَاوَاكَ،
و بردباری تو برای دشمنان تو ظاهر شده است،
- ۱۲۳
عَادَتُكَ الإحْسَـانُ إلَى الْمُسِيئينَ،
و عادت تو احسان به بدکاران است،
- ۱۲۴
وَسُنَّتُـكَ الإبْقَاءُ عَلَى الْمُعْتَدِينَ
و شیوه تو گذشت بر متجاوزان!
- ۱۲۵
حَتَّى لَقَدْ غَرَّتْهُمْ أَنَاتُكَ عَنِ الرُّجُوعِ،
به‌حیث که آهستگی تو ایشان را از بازگشت فریب می‌دهد،
- ۱۲۶
وَصَدَّهُمْ إمْهَالُكَ عَن النُّزُوعِ.
و اغماض تو ایشان را از دست کشیدن باز می‌دارد!
- ۱۲۷
وَإنَّمَا تَأَنَّيْتَ بهمْ لِيَفِيئُوا إلَى أَمْرِكَ،
به آهستگی بر ایشان عمل می‌کنی تا به فرمان تو بازگردند
- ۱۲۸
وَأَمْهَلْتَهُمْ ثِقَةً بِدَوَامِ مُلْكِكَ،
و اغماض می‌کنی که در پایداری فرمانروایی تو اعتماد داری،
- ۱۲۹
فَمَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ السَّعَادَةِ خَتَمْتَ لَهُ بِهَا،
پس کسی را که سزاوار است بخت‌نیکی سر‌انجام می‌دهی،
- ۱۳۰
وَمَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الشَّقَاوَةِ خَذَلْتَهُ لَهَا،
و کسی را که سزاوار است بدبختی رها می‌کنی!
- ۱۳۱
كُلُّهُمْ صَائِرُونَ إلَى حُكْمِكَ وَأُمُورُهُمْ آئِلَةٌ إلَى أَمْـرِكَ،
همه‌ی ایشان به فرمان تو بازگردند، کارهای ایشان به امر تو ختم‌پذیر است؛
- ۱۳۲
لَمْ يَهِنْ عَلَى طُـولِ مُـدَّتِهِمْ سُلْطَانُـكَ
فرمانروایی تو از طول ایام‌شان ضعیف نگردد،
- ۱۳۳
وَلَمْ يَـدْحَضْ لِتَـرْكِ مُعَاجَلَتِهِمْ بُرْهَانُكَ.
و حجت تو از تاخیر پیگیری شان رد نشود!
- ۱۳۴
حُجَّتُكَ قَائِمَةٌ لاَ تُدْحَضُ،
دلیل تو استوار است هیچ‌وقت مردود نگردد،
- ۱۳۵
وَسُلْطَانُكَ ثَابِتٌ لا يَزُولُ،
و فرمانروایی تو ثابت است هیچ‌وقت زائل نشود!
- ۱۳۶
فَالْوَيْلُ الدَّائِمُ لِمَنْ جَنَحَ عَنْكَ،
شقاوت دائمی برای آن کسی است که از تو کج‌رو شود،
- ۱۳۷
وَالْخَيْبَةُ الْخَاذِلَةُ لِمَنْ خَابَ مِنْكَ،
و مایوسی فراموش‌شدنی برای آن کسی که از تو ناامید شود،
- ۱۳۸
وَالشَّقاءُ الاشْقَى لِمَنِ اغْتَرَّ بِكَ.
و بدبختی سخت‌تر برای آن کسی که بر تو فریفته شود!
- ۱۳۹
مَا أكْثَرَ تَصَرُّفَهُ فِي عَذَابِكَ،
چه بسا که در عذاب تو بگردد!
- ۱۴۰
وَمَا أَطْوَلَ تَرَدُّدَهُ فِيْ عِقَابِكَ،
چه دراز او عادت‌ی درد تو فرود آید!
- ۱۴۱
وَمَا أَبْعَدَ غَايَتَهُ مِنَ الْفَرَجِ،
چه دور انجام او از رهایی!
- ۱۴۲
وَمَا أَقْنَطَهُ مِنْ سُهُولَةِ الْمَخْرَجِ
چه‌گونه او ناامید شود از خروج آسان!
- ۱۴۳
عَدْلاً مِنْ قَضَائِكَ لاَ تَجُورُ فِيهِ،
این همه به عدل از فرمان تو است (تو در آن ستمگر نیستی!)
- ۱۴۴
وَإنْصَافاً مِنْ حُكْمِكَ لاَ تَحِيفُ عَلَيْهِ،
و انصاف از حکومت تو است (تو برعلیه او بی‌انصافی نمی‌کنی!)!
- ۱۴۵
فَقَدْ ظَاهَرْتَ الْحُجَجَ، وَأَبْلَيْتَ الاعْذَارَ،
دلایل را تقویت بخشیدی، بهانه‌ها را آزمودی،
- ۱۴۶
وَقَـدْ تَقَدَّمْتَ بِـالْوَعِيْـدِ وَتَلَطَّفْتَ فِي التَّرْغِيْبِ،
با تهدید آغاز کردی، با تشویق آرام بخشیدی،
- ۱۴۷
وَضَرَبْتَ الامْثَالَ، وَأَطَلْتَ الاِمْهَالَ،
امثال زدی، مهلت دراز کردی،
- ۱۴۸
وَأَخَّرْتَ وَأَنْتَ مُسْتَطِيعٌ لِلْمُعَاجَلَةِ،
تاخیر کردی درحالی که قدرت بر عجله داری،
- ۱۴۹
وَتَأَنَّيْتَ وَأَنْتَ مَليءٌ بِالْمُبَادَرَةِ،
و آهستگی کردی درحالی که بر سرعت قادری!
- ۱۵۰
لَمْ تَكُنْ أَنَاتُكَ عَجْزاً، وَلا إمْهَالُكَ وَهْناً،
بلکه آهستگی تو از ناتوانی نیست، و مهلت دهی از ضعف نیست!
- ۱۵۱
وَلاَ إمْسَاكُكَ غَفْلَةً، وَلاَ انْتِظَارُكَ مُدَارَاةً،
غفلت تو را نشان دادن، تدارک تو را انتظار کردن!
- ۱۵۲
بَلْ لِتَكُونَ حُجَّتُكَ أَبْلَغَ، وَكَرَمُكَ أكمَلَ،
لیکن تا حجت تو زیادتر حاسم باشد، کرم تو کاملتر گردد،
- ۱۵۳
وَإحْسَانُكَ أَوْفَى وَنِعْمَتُكَ أَتَمَّ،
احسان تو جامعتر، لطف تو تمامتر گردد!
- ۱۵۴
كُلُّ ذلِكَ كَانَ وَلَمْ تَزَلْ، وَهُوَ كائِنٌ وَلاَ تَزَالُ ،
همه این بوده و همیشه بوده، است و تا ابد خواهد بود.
- ۱۵۵
حُجَّتُكَ أَجَلُّ مِنْ أَنْ توصَفَ بِكُلِّهَا،
حجت تو بزرگتر از آن که کلیت آن توصیف شود،
- ۱۵۶
وَمَجْدُكَ أَرْفَـعُ مِنْ أَنْ يُحَدَّ بِكُنْهِهِ،
عظمت تو بلندتر از آن که در ذاتش محدود گردد،
- ۱۵۷
وَنِعْمَتُكَ أكْثَرُ مِنْ أَنْ تُحْصَى بِأَسْرِهَا،
لطف تو کثیرتر از آن که کليت آن شمار شود،
- ۱۵۸
وَإحْسَانُكَ أكْثَرُ مِنْ أَنْ تُشْكَرَ عَلَى أَقَلِّهِ،
احسان تو فراوانتر از آن که برای اقلش شکر گزاری شود!
- ۱۵۹
وَقَدْ قَصَّرَ بِيَ السُّكُوتُ عَنْ تَحْمِيدِكَ،
خموشی مرا در تمجید تو ناتوان کرده است،
- ۱۶۰
وَفَهَّهَنِي الإمْسَاكُ عَنْ تَمْجيدِكَ،
تقیه مرا در تسبیح تو ناقدر گردانیده است،
- ۱۶۱
وَقُصَارَايَ الإقْرَارُ بِالْحُسُورِ
و بیشتر آنچه توانم رفع عجز است،
- ۱۶۲
لاَ رَغْبَةً ـ يا إلهِي ـ بَلْ عَجْزاً،
نه برای رغبت، پروردگارا، بلکه برای ناتوانی!
- ۱۶۳
فَهَا أَنَا ذَا أَؤُمُّكَ بِالْوِفَادَةِ، وَأَسأَلُكَ حُسْنَ الرِّفَادَةِ،
پس ها من: بسوی تو شتاب میکنم، و از تو نیکو یاری مطلب میکنم
- ۱۶۴
فَصلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِـهِ وَاسْمَعْ نَجْوَايَ،
پس درود بر محمد و آل او فرست، و وسوسهای مرا بشنو،
- ۱۶۵
وَاسْتَجِبْ دُعَائِي وَلاَ تَخْتِمْ يَوْمِيَ بِخَيْبَتِي،
دعای مرا بپذیر، روز مرا بناامیدی مختوم مکن،
- ۱۶۶
وَلاَ تَجْبَهْنِي بِالرَّدِّ فِي مَسْأَلَتِي،
جبینم را بانکار درخواست مرا ضربت منزل مکن،
- ۱۶۷
وَأكْرِمْ مِنْ عِنْدِكَ مُنْصَرَفِي وَإلَيْكَ مُنْقَلَبِي،
و آمدن مرا از تو و بازگشتن مرا بسوی تو شریف کن!
- ۱۶۸
إنَّكَ غَيْرُ ضَائِق بِمَا تُرِيْدُ وَلاَ عَاجِزٍ عَمَّا تُسْأَلُ،
یقیناً تو بر آنچه میخواهی قادر هستی، و بر آنچه طلب میشوی ناقدر نیستی!
- ۱۶۹
وَأَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيْرٌ،
تو بر هر چیز توانائی داری،
- ۱۷۰
وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إلاَّ بِاللهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ.
و نیست قوت و نیست طاقت مگر بخدای علی العظیم!